장음표시 사용
111쪽
R. r. iis qui ad Missam Omamenta praebent, cavendum sedulo ne Ignotos Sacerdotes, nisi ad hunc essectum approbatos, admittent. Durum
quod alicubi Sacerdos etiam Parocho notus, sine speciali Episcopi licentia ad Sacra admitti nequeat, sicque vel ipse Paschatis die iussae laici communicare teneatur; at legem hanc invexit miseranda temporum conditio.
6 Q R. a. ponderatis Edicti verbis non Videri obnoxium censurae, qui celebrat sine stipendio. Ad quid enim honorarii mentio, si Qta celabratio per se suspensionem inducat In his autem casibus excusit aliquando bona fides, unde olim declaratum est piissimum Sacerdotem, qui liret in ampla Sodalitio viveret, nihil de hac lege per mensesquatuor audierat, nullam, quae soli gravi peccato debetur, suspeufionem incurrisse . Curandum t men ut qui norim ingreditur Dioecesim, ea ejus Matuta reficiat, quae adiunctiones ab ipsio peragendas spectat. Sane extat Parisiis Lex antiquior quae generatim vetat ne Misia sine obtenta prius licentia celebretur. Alicubi quoque reservatam suspensionem incurrent, qui sine - Episcopi permissu Sacra faciunt, vel in privatis aedibus, vel in Capellis aut minime benedictis, aut sub columbario positis, aut necdum annuo reditu dotatis, aut Festis anni majoribus, quod ultimum ubique pene in usu est. Monete falsae erimen. Vide supra n. oz. Crimen falsi. 4ra XIX. oppressio tenella molirr sed ut habet Parifiense Mandatum Nempeuiatia gravis in oppressaene paminrunt, ex Ma pamulo Mntam ratione utent, aceia daret vulnus, malumve alred riame Caium hunc alii, ut Andegavenses, sic esserunt: Suficatio etiam fortalia issaviis positi in lecto, antequam babea anatiis completam. Alii sic eum Rituali Burdigalensi pag. I 34. mire eoucruries enfans avre sol dans ta meme tit, a ηι ι'ari re fur depuis leur Missante; ec eammmunicallan, eu I a eu suffocation. Supponunt postrema haec duo
Decreta, matrem quae parvulum in eodem secum lecto reponit Iethalis peceati continuo ream esse, seu vi legis quae id prohibet obfunestos exitus; quod in hisce materiis dissicile est; seu ex natura rei, quod multo Issicilius videtur ; cum multae sint matres somni admodum tranquilli: multi quae vel ex penuria, vel in itineribus, prolem alibi quam in proprio strato collocare nequeant; multae quae gravibus oppressae malis vix ac ne vix quidem e cubili exurgere valent, ut infantis vagitus compescant. Haec equidem a metaphysico facile eluduntur, sed plerumque angunt in praxi. Unde Quaeres I. an neganda sit his in partibus absolutio matri vel nutrici ,
quae una cum tenella prole in eodem lecto quiescit. 23 R. I. cum Stephano V. Cap. Conis 'usii 2O. II. q. 7. generatim loquendo monendi sunt θ protestandi parentes, ne tam tenellas secum in uno lecto collocent, ne negligentia qualibet proUeniente DJocentur, ves opprimantur, unde ipsi homicidii rei inveniantur. 426 R. a. cum Capemillaeo hie P. 2. Cap. IO. Navarro OP. I s. num. I I.
aliisque gravibus Theologis, non posse matrem letalis peccati ream judicari, praecise quia secum prolem in eodem lecto reponat. Ratio est, I. quia id communi magnarum Diceceston praxi repugnat; a. quia fieri potest ut nullum hic subsit suffocandae prolis periculum, saltem grave & proxumum; puta si atriplum sit cubile, si non altum, si mulier jugi experime to compertum habeat se inter dormiendum nec agitari, nec loco m veri; si facile evigilet.
112쪽
. CAP. 'IL DE MINISTRO POENITENTIAE. IerNee obest quod semel contingere possit, 'uod nusiquam accidit. Ne-
que enim remota .haec, & extra omnem veri speciem posita. attendi debent. Sane contingere potest ut mulier tranquillae ceteroquin indolis perismnum & somnium e lecto praeceps exurgat, infantem etiam in cunis positum, monstri instar vel iuris enecet, &c. Ex his autem quorum te non de rent exempla, quis practice argumentetur R. 3. mortalis peccati ream esse, prohinc absolutionis exsortem semi- disnam, quae cum infante dormit in oppositiscircumstantiis; praesertim dum suo vel alieno testimonio rescit, se huc atque illuc moveri, brachia quoquo versum agitare; somniare, terribilia quae tota corporis mole excutiant,&c. Qua res 2. quibus in casibus incurratur reservatio ex oppressa prole. R. id pendere e speciali locorum Lege, quae attente ponderanda est . Sic etsi leniora videntur Parisiensis Dioecesis Statuta, hic lainen latius p tet, & facilius quam in aliis plerisque locis incurritur reservatio. Andegavi enim mulier quae infantem anniculum vel in eodem secum lecto ;vel anno minorem in lecto alio aut in cunis ex negligentia opprimit, licet non a peccato, immunis tamenesta reservatione. Contra vero Parisiis relervationem incurrit mulier, cujus ex negligentia puero necdum septen-ni videtur enim aetas illa initium rationis non modo mors, sed & gra H Vulnus, aut grave aliud quid iam malum contingit. Idem est de iis, non matribus tantum, sed & aliis quibuscumque, quae id genus infantes vel asportant in Ecclesiam ubi a tuma offenduntur ; vel in iis collocant Iocis nbi uruntur gelu, Vorantur a bestiis; latere ex tectis decidenti graviter ca duntur; item & de iis, perperam renitente Camavillaeo, quae pinguioris eleemosynae intuitu, prope nudos objiciunt frigori & imbribus rvel jam Eradi incipientes, non eo quo par est modo tutantur, si ea propter momo gravi corripiantur, in IVem aquamve cadant; aut impi gant in lapidem, dec. Aliud fuerit, si matris aut nutricis negligentia su rit levis aut levissima r puta si id tantum omiserit, quod faciunt diligentiores quaequer ut si dum apud vicinam ignem quaeritat, domus suae ostium ape tum relinquit, & interim aedes subit canis vel stes, cujus nulla erat eis in locis suspicio. Ita qui Turonenses calus explicuit, Pag. 9 . Qi res 3. quid juris, si mater quia inops, exponat infantem, quem hinc
R. inde contrahi reservationem , si interveniat, ut facile potest, gravis negligentia. Sane quae Moysen exposuit, per sororem suam vigilabat, ne quid pateretur mali. Quod si absit negligentia , & fortuito cassi pereat
infans, alicubi, ut Turonibus incurretur reservatior alibi minime, ut advertie Collator Andeg. Tom. 3. quanquam Brtuitus Turonum casus omnino intuitus ese non potest.
XIX. ordinam susceptio illegitima, puta precipue eum quis ordinatur as 429 alieno Episcopo absque lientia ordinarii sui; aut a proprio Episcopo , supposita alia
persona ad DHimdum examen; aut supposito titulo ad majores Oedines requisito. A
nexa est ipso tacto, in Dioecesi Parisiensi, censiara iuspensionis, eaque reservata. Circa primam hujusce casus partem duplex tantum moveri potest dita ficultas, 1. quis proprius sit ordinarius, sine cujus licentia non possit quis canonice ordinari. a. an ordinari censeatur, qui prima tantum donatur
113쪽
19 R. quoad r. non eenseri semper ab alieno Episcopo ordinatum, qui ordines recipit ab alio quam originis Episcopo, clam ii canonice, etiam in Gallia, a domicilii vel Beneficii Episcopo recipi valeant, ut bene probant Giberi Tom. a. Consili. de ordine, Consult. 7. & Babin in collata de eadem materia. q. 3. mensis Maii pag. mihi I 6. At ab alieno Episcopo reipsa ordinaretur, proinde.reservationem incurreret, qui citra verum domicilium, aut ex ficto, sibique tantum ad tempus dato Beneficio o dinaretur. Sed de his plenius in Tract. de ordine. 3o R. quoad a. receptionem Tonsurae non inducere reservationem de qua Ioquimuri quia sola donatus Τonsura suspensioni siubjacere nequit; cui ne ipsi quidem minoribus quatuor Ordinibus donati, iuxta hodiernam disciplinam: quoad ordinum suorum iunctiones subjacent, ud dixi Tom. a. ubi de suspensione art. I. Secunda ejusdem casus pars nihil habet difficultatis. 3I Circa tertiam quaeritur quinam hunc incurrant casum. R. hunc ab iis incurri, qui vel reipsa titulum non habent, vel val ris habent minores, quam qui diceresani Lege constitutus sit .. 3z In primo ordine sunt, I. qui Beneficium obtendunt, quod simoniace possident, vel quod necdum habent, sed tantum sperant vi indulti; vel quod sibi quidem praesentatum est, sed non collatum, aut pacifice posisessum; vel quod reipsa beneficium non est, sed praestimonia quaedam ad nutum Vel. post certum tempus amovi bilis, a. qui exhibent patrimonium vel quod non existit, vel quod suum non est; vel quod ficte suum est, puta quia concessum videatur ab aliquo, cui pollicitus sis contrascriptorem eius eidem salvam fore, ita ut nisi pro inverecundo haberi velis, ne illa nusquam frui Valeas. In secundo ordine siti sunt, qui ut ab omni onera liberam exhibent domum qtiae gravata.est hipothecis: qui afri reditus libris octoginta minores ad libras centum attollunt, &c. Et is casus admodum frequens is
currit, cum gravi salutis ordinandorum ac testium discrimine: hi enim multis in Dioecesibus excommunicatione plectuntur. Quae autem tunc ab ordinatis incurritur iuspensio, laudiu manet donec verum titulum obtinuerit ordinatus; de quo vido quae dixi in Tract. Gallico de dispensat.
H. Quaeres I. quid juris si in titulum assignetur haereditas debitis chiro.
graphariis obnoxia. R. nullam tune incurri suspensionem, quia ex quo non obstiterunt cr ditores, ram ordinatum insequi non possunt, ut haereditatem sibi assigna. tam Vendat. Ita Pontas U ritπ3α. cas. a. Supponit decisio haec titulum illum cum debitis formalitatibus promulgatum fuisset alias enim creditor non esset in culpa. Imputari enim non deba ei mr quem non stit, si non faciat
quod per eum fuerat faciendum, ex Reg. qa. Iuris in L 33 Ruaeres a. an domus.Clerico assignata in titulum, sed cujus partem post obitum patris idem Clericus fratribus suis, alioqui legitima sua carituris refundere tenebitur , . veri tituli locum habere possit. Affirmat Collator Andegavensis Tom. a pag. 47 I. cui reluctari non ausim . Satius tamen & aequitati consentaneum magis judicavero, si res
tota Episcopo candide renuntietur. Quid enim si veri admodum simile
114쪽
sit , quod aperta post aliquot annos haereditate , nihil se e remaneat. penes Clericum. Sane aliud fuerit , si id sibi oneris assumant testes, ut desectum, si quis ititurus sit, compensent. Quaeres I. an fraudulentum titulum praebere censeatur , qui confidit 637 reditum ejus a Clerico exactum non iri. R. negat. cum eodemr modo nulla de hoc extet promissio; semperque ordinando liberum sit sua sibi iura vindicare. Si tamen res iis in locis
ageretur, ubi communi more receptum esset, ut nemo fructum tituli, citra infamiae notam, auu capitis periculum exigere posset, aliter statuenduin videretur.
Quaeres φ an qui fraudulentum titulum exhibuit, suspensionem incurrat, q3τs HI titulum rejici, vel hominem ab ordinibus repelli contigerit. R. negat. quia haud complatum est peccatum surpensioni obnoxium: neque enim plectuntur, qui falsum titulum exhibent, sed qui supposito tru
Quaeres h an titulum alienare liceat. R. non licere sine Episcopi consensu. laeo enim titulum exegerunt jura 3φCanonicum & Civile, ne Sacerdos ex penuria, vel mendicare, vel ad viactitandum indecora moliri cogeretur . Atqui recurreret incommodum istud, si cuipiam liceret suo se titutae ere. Non abs re igitur alicubi plectuntur excommunicatione qui patrimonialem titulum vendunt aut emunt. sed quid si titularem domum Vendat pater, filius autem ex reverentia non contradicat Quid rursus si Sacerdos praeter hanc domum sat habet boni ut commode vivat λ Quid 3. si parensbona quaecumque sua in titulum assignet, & haec ad titulos decem sussiciant λ Quid demum, si domus quaepiam in titulum data sit donec Clerico de sussicienti beneficio provisum sit. Ad I. respondet Pontas hic cas. 9. immunem esse a peccato filium , Moqui ne patri aegre taciat, eidem titulum alienatum non obsistit. At satius duxerim patrem submisse & reverenter moneri , ne id faciat; nisi hominem fingas iracundum', & moniti cujuscumque impatientem. Subdit idem Cassiista, Sacerdoti licitum esse tunc temporis ab emptore Matituli proventus exigere, salvo emptori recursu in Venditorem e quia ex Sanctione Aurelianensi , mense Ianuario a Carolo IX. emissa , titulum alienari prohibitum est ' Sed quid hinc tandem continget, praesertim si venditor aere alieno gravis sit λ Hoc certe unum, ut pater de qui ei tacite consensit filius, tristem hominum malae frugis notam iustineant, & ubique pro dolosis habeantur. Satagendum igitur filio ut Vel parentem ab hujubmoli venditione modeste deterreat, vel emptorem de hypotheca ,
fundo quem emere cogitat, annexa moneri curet.
Ad a. vetuit Senonense Concilium ne is etiam titulum Clericalem vendat qui aliunde sat bonorum habet : in eo tamen casia facile haberi potest consensus Episcopi. Ad 3. nulla lege cautum est ne in hoc casu pater aliquam boni sui partem abalienet. Idem est in ciuinto casu, quia tune de Episcopi con-knsu desinit esse titulus id quois primum titulus fuerat. XXI. Percusso patris, matris, aυi, actae, aut aeterius ex ascendentibus, item socie- qq
115쪽
vi de Derusr ita habet Parisiense Mandatum. Quoniam vero erga nos r tionem patrum habent spirituales praepositi, idcirco quandoque speciatim prohibita est percussio proprii Parochi. Generatim vero annexa est ipse facto excommunicatio reservata percussioni gravi. licet non atroci ci rici vel Religiosi, saltem in sacris Ordinibus constituti. De his omnibus sigillatim de breviter differendum. Itaque - Quaeres I. an parentum percussio ubique eodem modo reservata sit. R. negat. ut enim alias Omittam Ulceses, quarum praxim indagare Iongum fuerit, Andegavi ea solum percussio reservata est, quae facta imrit cum exesia aut scandala, neque illic reservatur percussio soceri aut crus. Lutetiae contra siletur de excessu & scandalo; reservatur autem percussio ipsius etiam soceri, &c. is Quaeres a. an igitur Parisiis reservata sit quaecumque praedictorum percussio R. eam solum reservari quae peccatum mortale sit, quod in hae materia facile contingit, ut si quis patrem vel alapa ccedat, Mi pedis ictu aut bacculo seriat. 4 6 Quod si percussio levis sit, ut cum filius verbera declinans , ex aliquo etiam irae motu matrem asperius tangit & repellit , non est locus reservationi, ut docet CoIlator Andeg. Tom. 3. pag. 68. Si tamen percussioni etiam de se levi accederent injuriae graves, incurreretur poenarquia lex non tam actionem quam injuriam actionis prohibeti Ita idem Scriptor ibid. pag. 6s. de 66. Et haec iis congruunt quae Tom. 2. diximus de Clerici percus re, Part. 2. GP.I. art. q. Concinnunt Navarrus, Ricardus& CapeavillFS p. a. cap. q. pag. mihi I s. quia tamen in his nonnihil difficultatis subest, cum methaphysice expenduntur,. non abs re fuerit Superiorem interrogare. 47 Neque etiam subjaceret reservationi , qui servato moderamine inculpatae tutelae, Violentas, quod summopere dolendum, & pro viribus cavendum , in parentem manus immittit, ob vitandam mortem, vel mutilationem, vel vulnerationem; aut heui ruinam pudicitiae. Ita Collator Ambianensis S i dii passim. Idem docet Capeavillaeus de eo , qui in parentes manus injicit, ut illos a delinquendo arcear, vel ab inimicis eripias, vel sumili incommodo praeservet; si scopum aliter obtinere nequit . Idem etiam erit, si quis vel erret circa personam patris, Vel ex motu, quem primo primum dicunt, in eum injiciat manus, quas statim retrahit. 8 Ceterum quia percussio etiam minime gravis scandalum praebere potest, potest etiam subiacere reservationi. Atque id pro Dioecesi sua docet Collat. Andeg. pag. 66. Quin & juxta principia superius posita, eadem percussio, ut pote non parum injuriosa , reservationem inducere
Frustra animadverterim id quod de filio in genere dicitur , de prole etiam spuria esse intelligendum : cum nulla ea de re moveri possit
My Quod spectat ad percussionem Clerici , & quae ea pejor est , proprii Parochi , repetendum id quod de ea diximus in Tractatu de renutris
Part. 2. Cap. I. art. q. Unum Optarim ut in hac materia mille difficultatum capaci nitide & Peripicue loquantur Reservatores: quod si in
116쪽
CAP. Um. DE MINISπRO POENIπENTIAE . to Jpso casuum indice, quem usus brevem fecit, fieri non potest; at in ip-
strum expositione paululum diffiisa utiliter essiceretur. Pophis aditus vel frequιntatio, vide V. Violatio sanctitatis ClerieaIis.. XXV. Raptus virginum, ves mulierum honeste viventium. Quo casu ait Iex Pari- scisensis n. I r. raptor ipse, ac omnes consilium, auxilium, aut Iamrem illi praebentes, ineIutamur: cum censura ex om-nicationis ipse facio. Ad hujusce casus
intellein . Not. I. raptum definiri crimen, quo semina e Ioco tuto extrahitur, & set transfertur in locum, ubi raptori spotestati subest, idque libidinis exple dae, vel matrimonii contrahendi causa . Quam definitionem late exposuimus Tom. a. hujus operis ubi de disipemati ib. p. a. Cap. a.
Nol. 2. raptum esse duplicem, alterum violentia quo mulier invita & r sanitens e loco tuto abducitur, deci Alterum setactionis, quo mulier blandutiis, persuasionibus, illecebra voluptatis, spe matrimoni injecta, aut alio quocumque delusa motivo, iis a quibus ipsa pendet invitis, deceptorem volens sequitur. Iam
Quaeres I. an utraque raptus species subjaceat centrat. R. assirm. quia raptus nomine non is solum qui violentiae est, sed&ille
etiam qui est sedure s intelligitur potissimum in Gallia, imo ab Angeli
doctore 2. z. q. IS . art. 6. uti loco mox citato ostendimus. Atqui censetur
quisquis reservatos casus instituit, Regionis suae & seniorum Dri mentem sequi. Ut minimum ergo consiliendus est in hoc casu Legislator. Quaeres a. an tus ejus quae virgo esse creditur, cum non fit; aut os quae honesti est nominis, licet clanculum corrupta sit, censuram inducat. R. amrm. neque enim exigit aut exigere potest centra, ut rapta mulier, fatacte & honeste coram Deo vivat, quod uni Deo notum esse potest, sed ut integrae sit famae coram hominibus. Talis autem esse potest, que secreto vitiosia sit. Unde etiamsi vitium illud deinceps innotescat, stabit semper censura, ut quae Vere contrahatur, cum quis mulierem honestam rapit. Hic autem honesta censetur, quae nullam sibi libidinosae vitae labem inussit.
Quaeres 3. quid iuris, si rapiatur mulier, olim quidem liberior, sed Asspublice ad meliorem frugem reversa. R. Tunc quoque incurri censuram: quia rapta est mulier hic & nunc honeste vivens: nihil autem ultra exigit Mandatum. Quares ψ. an ad censurae hujus effectum raptor sit, qui virginem ab- s6 duxit, sed ea minime abusus est. Negant plures, quia raptum prout est impedimentum matrimonii a raptu prout est species luxuriae distinguunt cum Polmanor & posteriorem hunc tantum reservari Qtere contendunt: Ita Capeavillaeus pari. a. Cap. I a. qu. 2. Unde, ait, qui Virginem abducere tentavit, sed non potuit, vel abduxit quidem e domo paterna, 1ed poenitentia ductus, aut ultra progredi non ausias, integram remisit ad parentes, casum hunc non incurrit. Idem est, inquit, de eo, qui virginem per verba de futuro sibi desponsatam, per vim abduxit, & eognovit. Ratio est , quia quamvis
peccaVerit, vim inserendo, excusatur tamen a raptus crimine ; tum quia
ex S. Thoma ita art. 7. ad 3. sponsus ex ipsis sponialibus aliquid in sponsam ruris habet; tum quia ex Cap. Lex illa XXXV . qu. I. raptus erga eam solum committi dicitur, de eujus nuptiis nil actum fueras. At de iis
117쪽
omnibus adeundi sunt Superiores, qui utinam, toties rogati, omnia sic exponant, nihil ut supersit ambigui. 437 XXIII. Sacrilegium, quod in genere est alicujus sacri violatio, aliud est in res secras, alud in personas, aliud in loca, aliud immediate in Deum. De his omnibus suo ordine dicendum. 13 Sacrilegium in res sacras vel est quaelibet extra indignam communionem profanatio, seu piui usus Eucharistiae, Chrimatisve, aut alterius olei sancti; vel
matrimonium a silue benedictione Sacerdotali ρο aliis silemnitatibus ad ciLMilonem Matrimonii praescriptis contractum per verba de praesenti coram Paroebo seu eius vices gerentes, ac te tibus: & tunc a testibus ac notario Actum conficiente , ut a contrahentibus incurritur excommunicatio reservata . Vel
furtum rei sacra in lumis loco, aut rei profana depositae in loco sacro. Ita Parisiense statutum quod hic e vestigio sequimur. De his haec statuenda 419 I. Profanat Eucharistiam, qui ipsa ad nefarias Nerationes, puta magicas, vel ad usus medicos, sive nominum, sive animalium, vel adobsignandam Epistolam sacrilege abutitur. idem esse videtur , si quis S eramentum e pixide trahat, pedibus conculcet, canibus proiiciat. Haec enim omnia & profanationem , & atrum aliquem rei sacratissimae usum important. Idem cum proportione dicendum de pari Chri sinatis, olei velancti abusone. 46O Profanatur etiam utcumque Eucharistia, eum ad extinguenda incendia desertur. Idque parisiis sub poena suspensionis reservatae prohibitum est, Semerito, cum fieri nequeat ut in medio flammarum tumultu ius Christo praesenti honor habeatur, & ad hujus modi finem instituta non sit Eucharistia. 66I 2. Graviter etiam in res sacras delinquunt, qui praesente, sed tacente Parocho, se invicem in conjuges accipiunt. Haec enim Gominiano more contrahendi ratio, & Sacramenti dignitatem graviter laedit, nisi substantiam perimit, & legibus severe prohibita est. Sed de his uberius suo loco. 3. Si furtum non adeo graVe a Magistratu quandoque capitali poena plectitur; aequum sane est ut non impunis maneat rei quodammodo fa-crae depraedatio, quam Deus terribili ultus est exemplo. 2. Macab. 3. 63 Porro rei sacrae nomine non ea tantum intelligitur, quae vel consecrata sucvit ut calix, vel benedicta ut lintea altaris, sed quae ad Ecclesiae usus
deputata est, & iis fixa ac constanti ratione inservit, etsi alioqui non sit benedicta. Unde qui lampades, candelabra , cereos , Missalia & alia id genusqur benedici non solent, subripit, censeri debet reservationi obnoxius, nisi aliud declaret Superior. Quod si quis calicem huic vel illi E clesiae destinatum, sed necdum consectum , vel traditum ab aurifice, in hi ins domo iuretur; non videbitur is reservationi subjaceret quia aliud est rem esse actu sacram, aliud rem ad esse sacrum destinari. Si quis vero calicem exauratum sed resarciendum ab artifice auserat, reservationem incurret quia accidens non tollit rationem rei sacrae. Aliter dicendum, si calix ille aurifici datus sit, ut eo liquato , quo Vellet modo uteretur.
46 Reservatur etiam pluribus in locis furtum rei profane in loco secro depositae. Unde qui supellectilia belli tempore in sacris locis deposita subripit, subjacet reservationi . Idem est de eo qui injectam in garophilacium pecuniam compilat. Haec enim quoddam est depositum ingratiam viduae & orphani.
118쪽
c A P. VIII. DE MINISTRO POENI TENUIAE. Io Sed quid precor, nomine loci sacri intelligendum.
R. huius definitionem a Superioribus necessario esse repetendam: quam Ussane aliter expedient. Loca sacra immaesentiarum , secundum antiquam Diω-eesu Turonensis Staιnta, sunt, non Carmcteria, non Escis arum pori cus oe v stibula, non Munasteriorum claustra, non Xenodochia , ct alia loca transeuntisso agentibus omniueus aperta: ne e vero privata θ messica oratcria; sd Eeclesiae distaxat, Capellae ct Sacilla ab Episcopo benedi Ela in quibus sacra pen guntur et atque in Ecclesia non solum adyta, sed θ vestiarum , erarium sacrum seu fabricalis arca , sacristia, chorus, navis quidquid septis templi claudiaturi septis, inquam, iniurioribus. , quae nimirum a pavimento ad sorniacem, & a limine ad extremum Sanctuarii protenduntur. Qui enim se nicem inter & tectum superius cujuspiam mursupium furaretur, a rese vatione foret immunis; sicuti Ecclesiam non pollueret, qui ibidem se
Sed quae quantitas ad reservationem hanc necessaria erit . Ea sane 46ώZae ad letale peccatum iussiciti imo & ea quae precisa rei sacrae circumantia non sumceret. Minus enim in eo casu spectatur quantitas rei , quam injuria Deo illata, seu sacrilegium. Gnto autem sacrilegium est gravius . ait S. Thomas, quanto res sacra in quam 'ccatur, maiorem obtineι sa clitatem . Unde qui modicam chrismatis portionem subripit, ut peccat gravi obnoxius est, sic & reservationi. Idem erit, iuxta viros graves, si quis ex Pio etiam affectu sacras Reliquias iuretur . Hic tamen , si exiguum quid auferatur, non parum bolis fidei occurrere potest, quod &a tanto, sorte etiam a toto excuset. Sacrilegii in personas sacras triplex in Parisiens Decreto genus secemi- qutur. I. nempe gravis, non atrox, percusso Clarici vel Religiosi, in sacris ομdinibus constituit & huic annexa est excommunicatio ipsbiacto, eaque reservata. a. concubitus Confessarii cum Pinnitente, 9 Poenitentis cum Confessario. Item Paroebi cum Parochiuna & vicissim 3. Concubitus cum sanstimoniali. At primum exeosiuimus supra n. -s. & seq. secundum v. Incestus , n. 383. porro ex ibi dictis facile intelligitur tertita T. Sacrilegium in loca sacra inducunt I. atrox vi' enta ae injurio a percusso in q6SEcclesia aut in alio loco sacro. a. fornicatio, sub qua, ait Lex Parisiensis, adulterium ρο alia graviora cum puella aut Davis muliere crimina comprehenduntur , in Ecclesia, aut iri Mio loco sacro. 3. exustio, aut cum spoliatione efframo Templorum, aut a dium sacraram; quandiu iηcendiarius, aut effractor ac spoliator non est publice denuntiatust cum censera excommunicationis ipsis facto. q. violatio clausura Regularis per ingressum externarum cujuscumque sexus persiona n i tra septa Monialium absque licentia; cum similis excommunicationis censura. Rem egressas M alnim extra septa clausurae regularis p aut secularem utriusque sexus ablue Iisentia, auι legitima causa intra septa clausura regulaνis admittere ς cum excommunicationis censura. 3. Magia, sub qua comprehendunIur m locia, veneficia, diυinationes, ratioque artis magica exercitium, cum censura communicationis. Item magos ac divinos, nm per jocum υ ex levi cuariosium
te; sed serio ct adhibua iis fide con ere. Ex his quaedam lacile intelliguntur, quaedam susiori indigent expositione. Itaque Reservati sacrilegii reus est a. qui atrociter, violente ac simul injuriose aliquem percutit ita loco sacro. Proinde qui alium caelit, vel laviater x
119쪽
ter, ut renui ictu, vel gravius quidem, sed non injuriose, puta ut euire
ab aliquo scelere certo & efficaciter retrahat, reservationi non subjacet,. nisi modum ac fines excedar. Ceterum quae erga unum mediocris foret percussio, ut inflicta juniori rustico alapa , haec erga Parochum aut I dicem atrox praesumeretur. Hic autem locus sacer ad ipsa etiam coemeraria extendi mihi videtur: hax enim, nisi disertim excludantur, nomisne loci sacri venire solent; unde non secus ac templa ipsa polluuntur . 67oi x. Qui aliquod ex recensitis supra criminibus in loco sacro committit etiam eum meretrice, secus si haereat in peccatis fornicatione minoribus setsi haec veri sacrilegii rationem habent, cum ita loco sacro misere per
7r 3. Qui exurit aedem sacram, eamve effringit simul ac spoliati nam utrum-
que conjunctim ad censuram requiritur . Iam monuimus supra, incen-cium post denuntiationem Apostolicae Sedi esse reservatum . ' 'Longe gravior est difficultas circa violationem clausurae regularis, ma giamque & ejus apPendi S.
et Primum Capur, quod ad clausuram spectat, satis iam expendimus TonL. III. hujus operis, ubi de praecipuis Religiosiorum obligationibus, art. 3. Unde in praesens annotare sufficiat, I. censuram de qua hic sermo est: non incurri ab iis etiam mulieribus, quae Religiosorum aedes ingrediu turi quia de iis altum est in tota Lege silentium. a. Eas tamen vi juris communis excommunicari, ut bene probat R P. Petitdidier e Soc. Iesu, in Gallico ea de re Tractatu, Nancei edito au. I 742. quod jus in pluribus Galliae Provinciis viget ; ubi tamen censura haec , etiam publice contracta, ab Episcopis solvi consuevix; licet R. Pontifici ceteroqui reserVata; Vide n. 7s. infrλ. g. Reservationi iubjacere , tum & adultas ausicumque sexus personas , quae hujusinodi Monasteria ingrediuntur ..tum & Moniales , quae easdem sine licentia vel justa causa admittunt . . In lege probabilius includi eas quae intra Monasterii Septa admittunt eros etiam septennio minores, quin & lac sugentes, nisi excuset ignorantia; prout ex Clemente VIII. probat & resolvir Comitolus Lib. 6. q aa. Utique praxim hanc velat abusuin proscripsit Caes. Noailius in Man
dato dato die 27. Septemb. an. I 697.
Ab hac lege liberi siunt, I. Viri ac seminae Principes, regii sanguinis quos sequi solent, qui possunt r quinquam optandum ut ei incommodo mederi dignentur42. fundatores, ac eximii benefactores, si jus illud sibi vel sivis de consenti Episcopi reservaverint r nisi illud vi .Iegis in loco receptae habeant ex natura rei. 3. qui ratione officii sui Monasteriah sngredi solent, quases siunt Medici, Chirurgi , Hortulant, δα. Qui vero'
horum speciem & habitum induunt, ut ementita forina introducantu ,. nec a peccato, nec a censiura immunes sunt. Idem est de iis qui ingrediendi licentiam ex falsis rationibus extorquent. Si mi vero citra justam causam permittat Superior , ut domus illis introeat, erit is ab excommunicatione Iiber; quia nou violabit proprie cIausuram . Tunc vero &ipse delinquere poterit. di certo delinquet Superior . 7 Sed quid si Monasterium ingressus cum licentia, vel in eo diutius com moretur, vel alio se serat, quam quo Vocatus est. puta si Medicus, vel ad sepulturam vocatus Sacerdos . totam domum invitant, M.
120쪽
CAP. VIII. DE MINISTRO POENITENπIAE. iii Non desunt qui in eo casu peccari credant & quidem graviter, si mora gravis ac diuturna suerit. Alii tunc occasionis domuin absque peccato etiam veniali per tempus aliquod decurri posse opinantur: quod tempus alquadrantem limitat Sanchra apud Dianam. Priorem sententiain ut tuti rem in praxi, sundatiorem, & ab omni periculo remotam magis commemdat Sambovius Tom. 2. cas. 7 eique .adhaeret Pontas V. Mnastire, casmVetat tamen iidem Sam vius, ne condemnentur qui aliam opinionem secuti fuerint. Neque igitur eos condamnabor praesertim cum brevis inspectus Resectorii, medicamentariae GHcinae, ac dormitorii nihil 'praeter liciatam & usitatam curiositatem involvere videatur. Aliud fuerit, si quis in eo pietatis secessi, malo fine ac perdiu commoretur. Sed neque tunc ibis jaceret censurae; quia haec, ut ferri solet, eos tansit, non qui vitiose si terint in hisce domibus, sed qui eas fine licentia ingressi fuerint. Quaeres obiter annon etiam peccent, & censura plectantur, tum m TIlieres quae Religiosorum aedes subeunt ; tum & qui eas libenter admitatunt Religiosi.. R. Et introducentes & introductas graviter peccarer ac de jure comis muni incurrere censiuram, quae lata est a Pio V. per Bullam Regularium perso rum, datam die a . Octob. an. I s66. quaeque ad feminas omnes , demptis nonnullis casibus ibid. assignatis, extenditur, prout declaravit idem Pontifex die 6. Iunii an. I67o. per Decretum ab his incipiens verbis rvecel Rom. Pontificemi ut tandem revocata priori sta opinione agnovit SuareZ Tom. . de Relig. Lib. r. Cap. 7. . quod totum lege. Idem decrevit mi V. successor Gregorius XIII. per Bullam ubi gratia, die Iunii II. ann. io Id ipsem & plus aliquid finxit Benedictus XIV. per constitutiones die r. Ianuarii an. et a. editas, quarum stagmenta exhibuimus Tom. 3. P. I Oa. unde certo constante debet vetitum esse fure communi ne seminae proprio marte, aut ex Religiosorum invitatu M alteriorum claustra septa ,eaena da, exbicula I aliasque essetnas ingrediantur . Quin nec eis Chorum xiv prope aItare positum, aut sacristiam tam intus quam extus apertam introire permittit Bonacim q. s. de clausura punct. I. n. q. Etsi autem .constat seminas non subiacere censurae huic, nisi in locis ubi vel ab Episcopis receptae sunt praedictae Constitutiones, vel censiura eadem
ab ipsis Decreta; dubio procul fieri potest ut eidem poenae subjaceant Regulares vi Pontificiarum constitutionum: ii praesertim qui cum ab Apostolica Sede immediate pendeants ut ab ea ditantur privilesiis, sic & ab ea leges onerosas sortiri debere videntur. At de his penes alios ino judicium. Quaedam hie amotasse iussiciat, T. Canonicos Regulares, non secus ac 76Monachos & Mendicantes praedicta lege adstrmgi, ut patet ex Bulla Regularium, a. per eandem Bullam a Pio V. concessum este, ut mulieres clau- .stra Religiosorum ingredi possint, a. cum in eis Missa re dicina meta e
Iebrantur ; a. cum ibidem processones fiunt ; I. cum Fidelium cadavera ibi speliuntur, ae pro eis suffragia fiant; cum tantas est populi concursus, ut commode i redi o egredi non possent ριν principalem portam , Ecclesiae . . I. d--
moti redis tramite accedant ad partam qua exitior e Asmaster O. Sicque volumus ,
pariter θ mdulgemui r Ita Pius V. Hos quidem usus redarguit Ac omnino improbat Benedictus XI v. unde optandum ut aliquando desinant. Venam tibi ab Episcopis tolerantur, nullus est censurae locus. Utique con- traria Disiligoo by Cooste