장음표시 사용
151쪽
solent, seu Seculares, non autem ab approbatis ab Episcopo sola, ponsunt valide absolvi. An idem dicendum sit de Novitiis controvertitur.& ideo tutius fuerit eos lem ad ordinarios siros Confesseres, vulgo N vitiorum Magistros, remittit cum per eos a casibus ipsi etiam Episcopo reservatis, quos in siculo incurrerunt, absolvi valeant i quod di ad P, stulantes extenditur de quo adi Pontas V. Approbatum, Cas. 13. ei a Neque etiam agitur de iis, qui, ut factum vidi , sipecialem obtinnia sent a Papa, vel a Superiore laci licentiam confitendi apud Sscularem . Hi enim a Sacerdote etiam per Epistopum minime approbato absolvi pocsent; nisi aliud exigeret facultas ipsis indulta, quae attente ponderanda 1 ret. An autem is qui hanc a Papa obtinuisset facestatem, Superioris sui ac sensium petere teneretur, dubitari potest; Sic enim praecepisse videtur Cimmens V1IL per Bullam Romanis Pontificis, a No . I 99. Quia tamen Π ν. - Ve plerumque ac molestum Bret Superioribus, iis praesertim qui mi. serum hominem oderunt; quique se suosque despici conquererenture amctor sum illis qui in hoc angustiarum eat versantur, ut ab ea Clemen tinae Constitutionis parte disipentari ement. His ergo pretermissis Dubitatur T. An secularis ab Episcopo deputatus ad excipiendas --nialium exemptarum consessiones, seu quia iis Confinarios praefixo per Tridentinum tempore deneget Superior; seu quia eas in spiritualibus re gat Episcopus tanquam Sessis Apostolicae delegatus; possit eas a resierotis absolvere, si pro his specialiter non sit approbatus
et Videtur quod sic; quia Moniales illae, utpote ab Episcopi iurisdicticino
exemptat, nullam eius reseritationem incurrunt . At, inquis, peregrinus
qui in propria siua Dioecesi deliquit, a iurisdictione Parisiensis Archiepiscopis immunis erat, nec tamen Parisiis a communi Consessario solvi potest. Fateor ita esset sed peregrinus ille iam est in loco, ubi viget reserva tior pridicta vero Monialis est in loco ubi eadem non viget. Saltem, tisi ii mitata est praedicti Consessarii iurisdictior jurisdictione antem quoad casus reservatos limitata nemo in iisdem casibus uti potest. At quidni dixerim, tiamitatam esse hanc potestatem erga per nas & loca minime exempta, nota quoad isth c, in quibus non agit virtute ordinaria, Episicopus, sed vi gelegata , Aliter sentiunt Sylvius in Resolutionibus variis v. Casti res matus a. Pontas hic cas est. Collator Andeg. m. I. pag. 7s. iisque adlaerendum, tum quia tutior sit eorum opinio; tum quia qui virtute Episcopi agit , iurisidictionis ejus modum sequi debet. Ut antem omne suspicionis, Vel generalis etiam infamiae periculum viretur, satius seerit, ut qui praese tim mali quid certis in Communitatibus sit doratur, facultatibus neceGlariis se se curet instrui, priusquam operi incumbat. 6i6 Sed num poterit idem Sacerdos pro reservatis non approbatus, Moni ira prasitas ahisivere a casibus in earum ordine reservatis p Poterit, quia
habebit se quasi qui excipit' consemnem renitentis territorii alterius. uporro ex dictis stupra potest eum absolvere a peccatis quae in illa Di esi , non autem in Consesseris Di cesi reservata sunt i ita idem Coli. Andeg. με 6. Ruia tamen decisio haec nonnihil dissicultatis habet, malim recurri ab Episcopum, qui ut S. Sestis delegatus facultatem hanc impertiri potest. 627 Dubitatur a. qua ratione gerere se debeat secularis Sacerdos cum Regulari qui ad eum de Superioris sui licentia accedit.. R. Via
152쪽
CAP. HIT DA MINISTRO POE NITENπIAE. Di .l R. Videndum quid Mperior permiserit Inseriori. Si permisit ut a re
Catis in ordine reservatis absolveretur , utique poterit ab iis absolui , quia hane facultatem commilit Superior. Imo & a peccatis in Discesimiervatis a communi Sacerdote poterit absolvi; quia non intendit Epist ius, quoad ejusmodi permnas limitare juri1dictionem confessarii r cum Ipsae de Superioris sui auctoritate Sacerdotem etiam ab Episcopo nuit reuus approbarum eligere possent , nisi obsisterent Sedis Apostolicae vel ordinum Decreta. Quod si Superior nullam casuum in Ordine reservatorum mentionem fecerit, curandum erit ut eam obtineat Penitens, nisi . satius iudicet ad Apostolicam Sedem recurrere. Quanquam mavult Sam- γ vim Tom. Σ. cas. I77. n. 7. ut, seMDIa graVi cavia, Regularis reservato cuipiam in ordine calui obnoxius, ad Monasterii ibi Consessarios r mittatur . Poterit tamen Episcopus , ait idem Doctor , licentiam hanc largiri, si Regularis ad eam Dircesim non confugerit in fraudem reserritationis huius. Sed ad quid Episcopi licentia, si reservatio non sequitur Penitentem, & is hic & nunc jus habeat confitendi p.. Dubitatur quid faciendum. Seculari , Quem stationis tempore adit o 3
Regularis, ut ab ipso reconcilietur. . Respondet P. Antonius , interrogandum esse hujusmodi rinitentem , quid larant Religionis suae Statuta, quid negent, quidve concedant. Sa me, ait Cap. 3. art. I. q. 3. l . q. Religiosi a domo sua absentes didicisse debentinae Superiorisus fluis, ves ex Statutis Religionis suae, vel ex recepta consuetudine , quibui & quatenus eonfiteri possint. Quoi si eaera iast nec Wrior, nec Religio adquid statuerit, e stiur permittere ut confiteantur cuilibet Sacertariapprobato, fima bubeant Delum sui ordinis Sacerdotem. Si autem exigit Religio ut Regularis ei tantum qui ab Episcopo approbatus sit, confiteatur etsi ex uatura rei non Tequiritur Episcopi approbatio ad audiendas confessumes nigrosiorum, sed Monialium duntaxat, ut paulo ante ait idem P. Antonius existere Potest, ut Regularis qui reservatum insem incurrit, nonnisi a Sacerdote pro reservatis approbato solvatur . Sic autem corruet dissiccitas quam In fine nu. 6 II movebam adversus iam vimn . Sed num Ssculari pro . a iareservatis per Episcopum approbato facultatem hanc tacite tribuit Suρο-rior Regularis p Negare vicietur Martinus Wigand e Praedicatorum Ἀ- milia , in suo Tribunali Confessariorum, Trin. II. n. 8 . Pag. mihi μο. tum quia casus specialeν, tili sunt qui vestruantur, non veniunt in generaIi comesume, no exprimamvr r tum quia extranei Confessarii non possunt plus quam is tranei, seu Ordinis: Hi autem sine speciali Superioris licentia non possunτabsolvere a reservatis. Vel ergo aci Superiorem recurrendum erit , si res moram patiatur; vel ad specialem Episcopi licentiam , ut iupra innuehat SamboviUS. Dum haec scribo, commodum oecurrunt mihi iure quae nodumciomnem 6 Is
silvunt. Benedicti XIV. verba in Tract. de sacrificio Miltie Lib. 3. Cap.
II. Du. 8. Pag. mihi 3 a 3. Cum comperillimus in quantis no unquam angustiis Religiosi , qui vel in itinere sunt, πιι in aliquo morantur loco cum bona Superiorum venia .P. . Litteris nostris sub forma Erevis dis 3o. Martii IT a. cuilibet eorum , fue Saeerdoti, DeConverso, dum extra claustra moratur, cum bona venia. ct in Ioco, ubi non alius quispiam ex eorum ordine reperiatur, facultatem
153쪽
: r TRACTAT DE POENITENTIAE PARS IL
Uri ae ei laris a fluo ordinario, vel Regularis a suo Superiore ad eo esφει -- . diendas se opprobatus. Quam facultasem extendimus etiam adcasus juxta Constitu rionem ordinis reservatos, e ad censuras in quas incι rιnty add la AI alioue t
men, ubi prinum μι-εω coram Superiore se se sistendi, o nova ab ilἱοῦ ea bist o cis uris absolutionem impetrandi. Monet ibid. migand n. 83. quod si Regularis Consetarium ordinis sui habere possit, eius apud Rcularem consessio sit nullas quod, inquit de Dominicanis clare patet ex eorum constitutionibus. Sed eane Lex in Oradinibus universis recepta sit, mihi incertum est. odio Quaeres I 6. quam incurrant Poenam qui sine licentia absolvunt a restriniatis. R. ex Clementina L De Privilegiis, Regulares, νι excommunicaras a C none vel a Sententiis ter Matura Provincialia aut onodalia Roma paris ' absolvενε quemquam sine licentia praesummerm, excommunicatιυuιs Rom.
tifici reservatae ipso facto incurrere sententiam; a qua, utpote quae a peio nem exigat, excusant bona fides & ignorantia, modo non affectata. Ira Marea de censuris disp. II. in fine. 611 An autem seriat censura isthaec eos, qui a censuris in Bulla Cenaei eo tentis absolvunt, pendet aquaestione an Bulla illa rationem habeat Can nis, an sententiae vel processus ab homine. Postremum admittunt plures..ia Bulla haec perpetua non sit, sed annis singulis promulgari indimam Reclamat utcumque Suarez citi disp. Sela. I. n. a. usae quia ad nos non spectant, Iatius non prosequimur. Ubi vero eadem viget Bulla', qui aetabus in ea contentis absolvere praesumunt, seu Religiosi sint, seu Seculares.. excommunicationem ipso facto, sed minime reservatam incurrunta teste eod. SuareZ, ibid. Sin. g. n. 6. Nec obest quod Canone Ir eiusdem Bulliereservatam excommunicationem incurrant , qui Ecclesiasticam usurpane iurisdictionem, quod iaciunt, qui a reservatis line iurisdictione absolvunt. In eo enim Canone non agitur de iurisdictione pure spirituali . sed de iurisdictione Ecclesiastica, prout temporale dominium importat '. Fertur . eniin in eos qui jurisidictiones, seu fructus, reditui ct proventus usurpans isteta Quod spectat ad *culares Presbiteros extra spheram Buthe in Caena m sitos, nullam ii, a reservatis temere absolventa , poenam iacurrunt de jure communi; quia nulla eis constituta est. Ita Pontas hic cas M. qui tamen male id post S. Antoninum ad Regulares ipsos extendit, si sermo sit de absolutione casuum, quibus annexa sit excommunicatio, ut patet ex citi Clementina; quam ut in usu positam commemorant Regu res .
De pMessato Regularium quantum ad casus reservatos .
O Eoo LARgs iu Tribunali qui vel aliquos aliquasve ex ordine suo reiso gunt, vel Regulares alterius Ortinis, vel utriusque sexus 1 culares. Quid possint sub triplici illo respectu paucis investigandum.
is Adverte, ait Henno, pag. 27 . Bullam Coenre esse hie in uigore, quidquid dicantis aliqui volentes non elle debite pablicatam & receptam .' Quandoquitim Congregatioi, supremiti univerialis Inquisitionis eondemnaverit anno a fis . hane assertionem ut ehi is matteam , seandalosam, falsam a die. Idem tamen pag. L . contrarium Ettumque
154쪽
CAp. mi DE MINIS URO POENITENTIAE. I sQuaeres itaque r. quid possint Regulares quantum ad familiam suam. Praenoti per familiam Regularium intelligi, vel Religiosios ordinis jam 6ra prosessos, vel Novitios & Postulantes; vel eos qui licet saeculares in pe petuum eorum domibus sunt alligati; vel famulos , qui iis ad tempus pro suo vel Dominorum nutu deserviunt. His positis, R. I. Monachi, aliique Regulares, qui mutuo se percusserint, possunt 6a
absolvi a suo Praelato, ex Cap. Monachi a. De sentent. excom. Idque in Religionis favorem, ct ut evagandi, Romanam Sedem adeundo, materia subtrahatur, Cap. 32. e . tit. extenditur etiam ad eos, qui ante ingressum
Religionis, tale quid commiserunt, nisi excessus ipsorum extiterit docilis oenormis, de quo Infra n. 626 R. a. Praelati Regulares exeinpti, saltem Mendicantes, & qui cum eis 61sin privilegiis communicant, a casibus Apostolicae Sedi reservatis, subditos suos absolvere possunt, modo iidem casus non sint enormes. Ita nimirum Dominicanis, iis proinde qui cum iisdem in privilegiis communicant, indulsit Pius V. per Bullam Rom. Pontificis, quae inter Bullas ejus in n. 13a. sic iller Quia sacrum ανcumenicum Concἰliam Trid. eoncessi Episcopis, ut ab olvere possnt in foro anima, seu cen cientis ab omnibus peccatis, crdispensare m irregularitaribus, prouι Sess. et . Cap. 6. habetur Superioribus 'statis , ut ipsi per se ipsos id m omnino possint in Fratres oe Moriales dicti Ordinis, nempe Dominicani, sibi subditos , tam quoad absolvendi re dispe sandi hujusmodi, quam aliat quascumque facultates, eisdem tenore etiam n
peius, . concedimus, σαIdem ferme quoad Religionem iam tradit Anactet . Reissenstuet , 616 Ordinis S. Francisci, eruditus Canonici Iuris interpres, in tit. De haereticis ubi sic, n. 2I. ex Apostolica cones e possunt G nerales o Provincialas, eorumque mearii ct Custodes m suis Custodiis, Fratres sibi tommissos, vel Fra- - tires ad eos undequaque declinautes, qui hospites dicuntur ab omnibus eamus in quos inciderint, sive ante, sive post ingressum ordinis, etiam Sedi is ista reservatis, haereiicis relapsis, ) Schismaticis, Litterarum Apostolicarum fuἰ- catoribus, ad partes Infidelium prohib ta d ferentibus, Rigamis re homicidis v luntariis exceptis; qui sunt enormes casus de quibus sirpra a olere ,
ac etiam in quibusvir sententiis excommunicationis, suspensi is oe interdicti, a jure, vel ab homine generaliter promulgatis, ac etiam dispensare in irregularitatibus propter dictas sententias, aut ob celibrationem divinorum in locis interdicto E elisiastico suppositis, vet in susceptionem ordinum cum praedictit censuris contractis, ct ab ii dem casibus a propriir, quos sibi elegerint, confessariis dispensari. Pergit idem canon illa: Da v rbatim sonant Statuta nostra generaIta noυissime recognita, a Sede Apostolica coormata, ct a Reformata Proυ neia Bavariae aeceptata , quibus omnino insistendum censeo . Eadem ferme videris apud Em
dem facultatem Carmelitis concessam esse animadvertit, quod& alii advertunt quoad Benedimnos, alii quoad Coelestinos &c. Dixi I. Praeivii, quales sunt Generalis in toto ordine, Provincialis in 6r districtione sta, Prior conventualis in suo Conventu, eiusque absenti Uicarius, hoc tamen discrimine quod priores duo delegare possint; posterior vero non item, saltem in quibuidam ordinibus: qua de re quisque Religionis suae leges consulere & exequi debet. I Iun. Thest. Mr. TOm. VI. Pars IL Κ . Dixi Disiliros by Corale
155쪽
1 6 π RACrAT. DE POENI UENTIA. PARS IL618 Dixi a. Religiosi exempti: qui enim Epistoporum iurisdictioni subjacent
nonnisi a Sacerdotibus per eoz approbatis absolvi pollunt, ut iupra nu. 61 o. animadverti ex SuareE: Quod si , ait idem ibid. circa hoe Miserias aliqua specialia privilegia, juxta illa debent quoad bane pariem, fra jurisdicti nem, ab Episcopis gubernari. 619 Dixi 3. Saltem Mendicantes: Religiosi enim, qui recentiux scripsere, &quos, utpote in his materiis exercitatos, praeceteris. consuli oportet, de quibuscumque Regularibus loqui videntur. Sic idem Anactetus ibid. m.
I9. generatim ait: Regula es PrXIati, Geηeralιt is Provinciales, possunt abasii re buos subditos ab omnibus casibus, a s bus sub M. ι 'scopi suos absolvere de jure communi. Ita communis Doctorum, quos cιtα sequitur Hermix. Idem nec minus generaliter tradit Henno, & probat, tum ex pruri ub que recepta, secundum quam inauditum est, Regularem aliquem exemptum pro ali fas criminis avositione , ad Episcopos recurrisse , ex quo fuerunt ab eorum jurisdiactione subtracti S. Sedis auctor tale. Tum quia jam in confessio est apud omnes,
Majores Religionum Praelatos habere in suos jurisdietionem quasi episcopalemi quod quidem traditur cap. Abbates 3. De privilegiis in 6. Ad quia vero tanta haec iurisdictio, quae ut notat Anaclutus, ab Episcopis translata est ad Regulares per eorum exemptaonem, nisi id quoad subdi os suos possint, quod Episcopi erga Dioeceanos. 3o Concinunt ceteri ejuulem instituti Auctores: Certum est. ait B. P. F lix Potestas, in opere pluries impresso, cui titulus r Examen Ecclesiust
cum tom. I. pari. q. cap. F. Praelatos Regularer posse suos subditos o N..irios absiolvere ab omnibu3 eas bus, sue ah bomine, sive a jure, reservatis Papa extra EuIIam Ceeme; imo.& intra Bullam hanc , si eidemi Auctori sit fides. Idem obiter tradit notus ille Daniel Concina in fulmineo de Pq- nitentia Tractatu Lib. 2. Diss a. 9. 2. n. 8. Romanis typis edito an. I7so. Sic illo generatim pag. 37I. Praeliat Regulares jure ordinaris, in quantum sciaticii sunt Pastores ordinarii, possint υi sui muneris subd tos suos ab omn:bus culpis,emfinis θ Denis Ecclesiasticis absolvere, ρο in iis omnibus dispensare, in quibus possist Episcopi cum subditis suis: quia Praelatis Regulacibus jurisdictio quasi uia scopalis competit. Dixi o qui cum eis communieant in privilegiis, id est qui a sancta Sede illud recepere privilegium, ut gratiae uni ordini concessae, ad suum quoque ordinem statim pertineant, de quo late Interpretes in tit. 33. Lib. s. Decretal. Constat porro Ordines quotquot sunt Mendicantes absolutam, perfectum, plen iam habere commvnrcationem privilegiomum I p. out
omnes Doctores hac de re scribentes unanimiter docent, atqvie ex viriis Constituti
nibus Pontificiis, praesitim Iulii II. Leonis X. 9 S. Pii V. manifeste patet. Ita idem Anactetus in tit. De privilegiis n. s s. qui de id n. 6 . extendit ad ea etiam Societatis Iesu privilegia, quorum diplomate cautum est, ne communicentur: quia clauilam hanc revocavere subsecuti Pontifices. 63i Sed num ego praefata a casibus Papae resti vatis absolvendi licentia carent Regulares Praelati, qui nec specialia hiscnt privilegia , nec sent e Mendicantium grege λ
R. 1 Mihi quidem nihil jam est dubii quin Regulares exempti eap
testate praediti sint; tum quia id probant rationes supra n. 629. allatae ἔtum quia id generatim docent Λuctores: atque licet voculam, prasertim Mendi-- Di 'irocli 7 e oosse
156쪽
Men ι:an et, adhibeant eorum nonnulli, quod & nos secimus, nemo tamen jus illud ceteris abjudicat, qui & eorum quidam, qui cum laude citantur ab aliis, lacultatem illam diserte adscribunt omnibus; Sic, qui materiam hanc inepte versat Auctor Examinis Ecclesiastici pag. mihi I 'di I 78. edit. Hl. res, inquit, privilegiis absolvendi a Pontificiis casibus ,
gaudent μν com nunicationem mnes aἰιi Regulares, tam Mindicante , quam n nMendicantes, seu Muractatis. Regulares enim ex pluribus Iuribus apud Rodrig. in compendio resol. II 6. communicant in omnibus privilegiis concessis aut cync
dendis , tam Mnditantibus, quam non Mendicantibus. Demum qes unus pro millibus est Benedictus XIV. Lib. g. de Sacrificio Misi e , cap. o. n.7.Π neratim & indistincte, nemσ est, inquit, qui nesciat Regulares Praesidibus suis, quos communi nomine Superiores vocant, in foro sacramentuli sie subjecios: Superiores autem auctoritate ab OIUendi sibi subjectos, plerumque non uti nisi iueasibus reservitis M. Quin & Sua Z; qui timide loquitur in Tract. de Poenit. disp. 3o. sect. a. n. 7. statuit nihilominus tom. . tract. 8.de Relig. Liri 2. Cap. 2O. n. 8.&9. I. quod Praelatus Religionis, partim jure communi, partim ex privilegio, potest ab luere subditos a censuris reservatis Papae. Iae in aure commisis sunt Epistopis . Iure quidem ordinario, quia insu itos rurisdictionem habet Episcopalem e ex privilegio autem ob citatam supra Bullam Pii v. in qua facultas illa conceditur Praelatis Ordinis praeia
dicatorum , quo, inquit, privilegio vilia etiam Religiones per υiam communicationis uti possunt. Quin & ibid. n. I a. refert privilegium Benedictinis concessum, quo ab iis etiam casibus absolvere possiunt, qui enormes adeo forent, ut propter eos Sedes Apostolica esset consulenda. Quod tamen privi- Iegium quia exorbitans, aliis Ordinibus, imo nec larte universis Benedicti norum portionibus communicari credidero.
Et haec ad pii cujusdam Novitiorum institutoris levamen dicta sunt, C cut & eius censium subjecta. Quod si facultatem hanc suspectam habere 'pergat, poterit is vel ab Apostolica Sede jus inconcussum ordini suo impetrare; vel recurrere ab Episcopum, qui quidquid potest benigne communicet. Regulares enim, aiebat Suaresius, re, ut videtur, nondum bene inspecta, quoad bisee favorabilia Episcopis bubjecit censendi sunt, & multo magis si nihil habeant iuris a Rom. Pontifice; ne alioqui deterioris sint conditionis quam ceteri Fideles, quibus in omnibus serme casibus promptum ab Episcopis, eorumve generalibus Vicariis praesto est remedium. Circa haec tamen quaedam notanda. Namque r. non possunt Regula- 633res vi privilegiorum absolvere suos a censuris ab homine per specialem sententiam latis; ita idem Anactetus in th . 39. Lib. s. Decret. num. 2 7. quae intelligo de Sententia ab alio quam a Superiore Regulari lata, puta ab Episcopo in casu in quo saltem ut Sanctae Sed is delegatus in Regulares per censuras animadvertit, quod & bene notavit Suareet Tract. 8. de Relig. OP. aQ. n. pag. mihi r 8. quia, inquit, in εο actu Episcopi Moeria fum Superiores Praelati respectu Praelatorum Relitionis ἔ seu agant ut delegati Sedis Apost licae; quia tunc sunt quodammodo supremi , utpote qui utantur aurisdictione Pontificia sibi delegata; seu agant ex propria auctoritate, quia tunc Regularibus sua ausertur jurisdictio, quoad talem casum. Haec ille
apud quem vide Privilegium a Nicolao IU. ea in materia Regularibus
157쪽
63 R. a. Nec possi int iidem Regulares absolvere suos ab interdicto locali; quod proinde, ut ceteri servare tenenture de quo alibi. 63 s An autem possint Regulares absolvere suos a censuris in Bulla Creme
contentis, magno animorum aestu inter eos controvertitur. Negat Su
rra cit: mox Cap. 2o. n. IO. idque habet pro lindubitato. Aliter censet qui materiam hanc fuse & perite versat Auctor Tribunalis Ecclesiastici ubi supra. Alii haerent ancipites cum Henno, qui tamen partem Regularibus favorabilem magis amplectitur . Hujus quantum ad Galliam quaestionis decisio penderet ab ista, num scilicet Regulares, qui privilegia sua habent a Romanis Pontificibus, eorumdem privilegiorum limitationem ab ipsis habere non debeant. Si enim res ita sit, Bulla Coeiis, quia in hoc Regno ab Epistopis minime promulgata, non ligabit Ssculares : at per eandem coarctabuntur Regularium rura; praesertim cum qui uno inpuniacto commodum sentit, onus in puncto contrario subire debeat. Verum de hac dissicultate penes eruditos sit judicium. 636 R. 3. Praelati Regulares possunt Novitios suos, quin& Postulantes ata luere, tum a casibus Episcopo reservatis , tum & ab iisdem casibus a quibus Professos absolvunt. Ratio est, I. quia ita habet communis Doctorum sententia, cui consentit usius Religionum. a. quia Novitii in f vorabilibus veniunt nomine Religiosorum; unde gaudent privilegio non Canonis solum, sed & fori ac propriae exemptionis , ut ait ibid. Suareae Cap. ID in fine . Imo dubitat ibid. Suareκ an valeat Novitii consessio apud extraneum facta. Vide supra n. 6II. 637 Hic tamen duo notanda . I. non posse Novitium a castas in iaculo contractis absolvi, si Religionis habitum induisset animo eiusdein postea deserendae, quia fraus de dolus nemini patrocinantur; a. nec eum, si in casus Bullae in Coena ante ingressum Religionis incurrerit , ab iis possessilui, etiamsi sorte ab iis lvi possint Religiosi: ob Decretum Clementis VII. ann. Is 3 o. Ita Henno pag. 293. Refert quidem Bonagratia v. absolutio quoad fratres RR. PP. Capticinis Provinciae Helveticae speciali Privilegio concessum sitisse, ut Superiores , adiique Fraιrum Confessarii μ- vitios ct Saeculaνes Ordinem i redi volentes, si sint ex partibus in quibus ha reses impune grassantvr, absolvere ab omnibus oe singulis casibus , peccviis crexcessibus Sedi Apostolicae etiam in Eulla Gena reservatis pro una vice tantum in foro conscientiae ab luere Valeant . Verum exceptio linc regi lana' firmat.
σ38 Sed quid de Postulantibus λ Respondet Sylvius ib. v. fesso r. Virgines
illas & juvenes, qui aliquot mensibus ante susceptionem babiius habitan in Monasteriis, sta intratione ut bubitum fuscipiant, ab lvi non posse sine praevia Episeopi approbatione ; ni per priυiletium a Pontifice dimanatum aliter disponatuis; quia adhuc
funι Saeculares r unde qui eos percuteret, non incideret in Ganonem, Si quis su
dente, G. At illud quod quaerebat Sylvius privilegium , teste ibid. Bonagratia , concessum est a Clemente IV. itemque Paulo IIL pro Sociaate Iesi; ab utroque autem hac lege , ut nisi mox Religionem ingrediantur, eo ipso in pristi s sententias, a quibus abolini fuerim. relucidant. Vixque
mi Li dubium est quin distiplina haec pasSm sit in usu. Pontas v. A pr
halion cas. Isti sub finem. ι δ
ώ39 λ P ati Regulares per se laosive poseant sime Episeopi licentia a.
158쪽
ῶνε α- Emes illorum Saecudarum, qui inibi μι vere de familia ct cousinui comis mensatis, non autem illorum qui tamum ipsis doserinum. Ita taemens X. Bulla opem, die a I. Iunii i67 . atque haec ultima verba lanam ere ponis deranda sunt ab iis, qui opinabantur se nulla quoad Monasterii famulos indigere Episcopi appretatione. Vide Pontas V. Probarim, cas. I s. & , I 6. & Sylvium in RosoL V. Confessarii approbatio, ubi vir scriptis clarus, clarior modestiar MN, inquit, salvo tamen me ri judicio R. D. Abbas Ordinis Cisteretensis, melius ct se rius sereres eurare per Episcopum approbari eos Religiosos quos deputat eo essionibus huiusmodi Saecularium. Quaeres a. quid possint Religiosi quantum ad irregularitates . R. eos Mosae e cum subditis suis disperuare in omni irregularitate, excera ea quae oritur ex homicidio iniusto voluntario, non caluati ; vel ex injulla &ivoluntaria mutilatione; vel ex bigamia seu vera seu interpretativa, ex ceptis item irregularitatibus ex desectu animi vel corporis, quandiud rat desectus. At nihil nunc tale possunt quoad sp lares, ex Decreto O mentis VIII. Ita P. Aelix e. 239. Vide supra n. 626.
Quaeras a. quid possint iidem Regulares Praelati ouoad Moniales sibi. ε inon autem Episcopa subjectas. R. easdem possunt ab iis omnino casibus absolvere, a quibus possunt Religiosos suos . Et vero a quibus de lege communi absolverentur , quae nulli alii sub acent Excipit R. P. Aelix Potestas casum clavsyrae Regularis , in quo Honiales Episcopis subesse
docet n. 3 ἶλAn autem qui a Praelato suo praefieitur Monialium directioni, eo ipsa 6 1
pro reservatis casibus approbatus censeatur, pendeta locorum disiciplina. Inauditum est, ait Henno pag. 299. saltem in Provincia nostra, quod Monia. Iiam Casiegarii aliqvindo pro fidius praefatil recurrant ad suos Provinciales. Ce te, inquit, Decialem esse hie eoncessoris rationem fatebitis omnis ille, qui Moniatium dispositionem, clausuram, communiones eommunes adverurit . unde nou
satis prudent ν fac tas illa Confessariis ordinarii denegaretur. Subdit idem Theologus, eandem facultatem in ordine sim competere, 6 tr. a istiori consessariis extraordinariis qui ea pIus indigent; a.& iis qui Consessoris ordinarii aesentis aut infirmi vices gerunt ex Guardiani mam dato ; 3..& Confessario omni , quem ex Provincialis licentia quandoque vocant Moniales de Superiorissae consensu ; nisi Previncialis facultatem illam restringat; 4. non ideo Regularem quempiam admitti ad excipie das Montalium confessiones, quis pro Fratribus suis , vel pro Saecular
bus approbatus fuerit; idque ubilibet observari confido. Sed de his adeat quisque ordinis sui Constitutiones.
Hic tamen duo cum eodem animadvertenda , I. Monialium Superio- σε
rissam non posse vi officii sui permittere inferioribus suis, ut alteri co fiteantur, quam qui vel a Provinciali deputatus est . vel ab Episcopo , in casibus ubi a surisdictione eius dependent; a. ponderanda a diveris
respective Praelatis verba haec Tridentini Seg as. Cap. Io. Praeter ordinarium Confessorem alius extraordinarias ab Episcopo ct aliis Superioribus bis aut teris anno offeratur , qui omniam eonfessio ues avdire debeat . non quod omnes Peccata lua confiteri teneantur , ut declaravit S. Congregatio; sed quod nulla confiteri volens excludi debeat. Debent tamen omnes se se offerre, vel ad benedictionem. vel ad declarandum sol hac vice necessarium . nurn. Nees. Mor. Tom VI. Pars u non
159쪽
non esse Confessoris extraordinarii opem ἔ ne aliae ves ex verecundia ἰvel ex inani quodam metu ordinarium Directorem Oilendendi , ab e traordinario illo tribunali abscedant. Ceterum potest in hoc casu Consessor domum ingredi, ti prae morbos quaedam ad eratem aut Confessionale accedere non valeant . Interdum plus eget solatio infirma, quam quae sana est animo de corpore. s Ouaeres q. quid possint Regulares unius Ordinis erga Regulares vel ordinis ejussiem, vel alterius Instituti, qui extra Monasterium suum I gitima de causa versantur. U R. I. generatim in his omnibus consulenda esse ordinum Statuta , quorum alia aliis benigniora sunt, alia rigidiora. Unde nulla hie eerta& universalis regula constitui potest, R. a. ad r. quasdam esse Religiones, in quibus qui approbatus est pm Conventu Parisiensi, non possit in alio ensdem Provinciae Monasterio e cipere consessiones alumnorum secundi huius Monasterii; quin & si uno 2st mense ad Parisiense Coenobium revocaretur nova ad consessiones γrum audiendas indigeret Suterioris approbatione. Posset tamen lacum alio Parisiensis domus alumno iter faciens, eum, vi approbationis Parusiis receptae, ubique terrarum assolvere, ait Henno pag. 3 7. Si tibi e temrarum s ergo & in alio eiusdem Instituti Conventu , donec uterque ad destinationis suae locum devenisset i quod tameu , nisi eerta vigeat &indubia ea de re coniuetudo, facere nolim , quia hospites, qua in domo degunt , ejusdem Superiori omnino debent subjacere de lege eo
o 8 R. ad a. ReligioBs unius ordinis nihil plus posse in Religiosos alterius Instituti, quam in s eulares. Unde licet Hrte satius sit ut apud Regularem, quam apud sis larem confiteantur, cum utriusque copiam habendix nihil obstat; tamen ne valide quidem Religiosis alterius ordinis confiteri possunt, cum deputatum habent ordinis sui socium. Quod si confiteantur Regulari in Ordine suo pro reservatis approbato, haud tamen per eum a reservatis suis absolvi poterunt, nisi forsan indirecte in iis angustiarum easibus, de quibus supra. Haec passim Regulares , qui ante relatum supra Benedicti XIV. Decretum scripserunt. Vide supra n. si 8.
si ρ Ceterum etsi necesse est ut Regularis sqculari per Episcopum approbato confiteatur nisi specialem in contrarium habeat licentiam Superioris sui. qui tuidem pro subditis Dis Saeerdotem simplicem extraneum approbare potest potest tamen confiteri apud Regularem a proprio tantum Religionis suae Praesule appinatum a ita Auctor Examinis Ecclesiastici ram. I. p. q. Cap. e. n. 34 ες. qui n. praecedenti monet generalem cuivis Sacerdoti approbato confitendi licentiam implicite contineri in ipsa itinerandi Iirentia. De his adeat Religiossis quisque sui potissimum ordinis Seriptores. Interim pios& eruditos Regulares, qui Opellam hanc nostram inspicere dignabuntur. precor ut si quid improvide seripsimus, id nos commonere velint ad- ductis presertim auctoritatibus, quae Lectores nostrus a mala quam inierint via ad meliorem revocent.
Quaeres q. quid possint Religiosi erga seculares extraneos. R. Regulares exempti, a Superioribus tuis legitime praesentari & ab Epist
160쪽
CAP. VIII. DE MINISTRO POENITENTIAE . ist piscopo loci ubi consessiones excipiunt approbati, possunt vel dotius potuerunt quorum cunul xe uniusque sexus Christi FHeliam, ad eos undecumque aecedentium re estiones avdire, o confessionibus diligenter auditis, ipsos oe eorum nudos M ommbus 9 sngulis eorum peccatis, criminius, exces bas ct deliciis , quantumcumque travibus θ enormibus, ritam Sedι Apostolwae reservatis, ct a ambu is ex ipsis corbus resultantibus sententiis, censuris o poenis Ecclesiasticis
exceptis e tentis in Balta Carna, absolvere. Ita habet privilegium a Paulo III. die 3. Iunii an. Is s. Iesiuitis e cessum , in quo quidem privilegio ,
ait Helix Potestas, communicant omnes Retulares, exempta scilicet, vel alius
exeipiendi Fidelium confessionibus deputati. Quae ut exponantur, simul& graviter limitentur, praecipuas hujus responsionis partes evolvere juvat. Dixi itaque r. Regulares exempti, qui enim Episcopis subjacent, totam cssrsuam ab ipsis iurisdictionem mutuantur. His tamen aliquando, quin &st Iaribus quibusdam Sodalitiis, specialia quaedam a Rom. Pontificibus tr duntur privilegia, quibus, modo ab Episcopis approbati sint, ut possunt. Dixi a. a Superioribus praesentati. Unde si Regularis quipiam invito Sm 6s1 , periore ab Episcopo approbaretur, eandem ad Summum reciperet jurisdictionem. quam Sicularis ciuilibet ici pari casu, non vero iurisdictionem Pontificiam, quae a Papa ad inferiores nonnisi Superiorum ministerium d volvitur. Imo dubium est an tunc temporis valeret Episcopi approbatio . Longe minus . vel potius nullatenus suspecta foret, quae inscio Superiore conferretur ab Episcopo ; puta si is Regularem sibi notum ad aliquod tempus detineat in Parochia, dum Interim ad Provincialem scribet. &c. Dixi 3. oe ab Episcopo hei abi ec es es exeipiunt. approbati. Etsi enim 6s I Regulares a Papa per Praepositos suos Iurisdictionem accipiunt , constat tamen ipsos citra Episcopi approbationem, nec licite nec valide operaisti, & sic praedicto Pauli IIL privilegio insigniter . nec in hoc tantum c
pite derogatum est, ut statim patebit. ., . .
Dixi ε. Fidelium ad eos undecumque aecedentium eo essemes audiret ad id os autem requiritur, ue non obstent vel Religionis Matuta, vel Decreta S.
Pontificis, vel mandata Episeopi. Unde r. fieri potest ut Regulares multi ne quidem indinis sui Moniales valide audiant, quia id ipsis per Matuta
sua a Rom. pontifice approbata , omnino prohibeatur ἔ a. ut oui suos aut set Iares valide absolvit. vel nullas, vel unius tantum Coenobii M niales absolvere possit , quia pro his vel nullatenus, vel limitate tantum fuerit approbatus. Et ita sanxit Clemens X. in Constitutione Saperna ἔρ. ut nihil amplius possint Regulares in hac Dioecesi approbati in subis diros vicinae Dioecesis, quam secularesi quia vicinus Antistes gravibus de causis prohibuerit, ne subditi tui extra Dioecesiura suam cuipiam , extra itineris & morae casum, confiteantur . Esto tunc non limitetur Regia rium potestast At deerit ex Fidelium parte bona fides, citra quam sicuta castius in Dicaeeest sua reservatis absolvi non possunt in vicina Dioecesi. ubi eadem reservata non sunt ; sic nec simpliciter a peccatis absolvi posse videntur. Quanquam in hoc eam deesse penitus iurisdictionem docent non pauci, quos inter Pontas in Apprebarion casM. ubi id adducit Constituistionis Superna Clementis X. MMissos ab Episcopos ad confessines Saeularium in sua Discor audiendas approbator, non posse in adia marcessi eas absque Episcopi