장음표시 사용
171쪽
161 TRACTAT DE POENI TENUIAE PARS ILiis quorum curam gerunt, puta filiis Vel domesticis, ignorari patiuntur.
Prob. I. pars, I. quia Innocentius XI. propositionem istam n. D. an. 1679. reprobavit: Absolati s capax es iamo, quantumvis laboret ignorantia is distoricrum fidei; θ etiamsi per negligeηtiam et tam culpabilem ms:a: MUerrum sanctigma minitatis o Incarnat:onis D. N. I. C. quam propositionem rursum an. I7 . proscripsit Clerus Gallicanus ut contumeliosam in Cbrini M
dietaris nomen, erraneam π haeret cum .
ερο a. ex S. Carolo Borromaeo in Instructionibus Confessorum ubi limcip. La. Quicumque rationis usum attigeris, sub reatu peccati mortalis omnes Symboli Apostolici . . Articulos scire temtur, DIram quoad substantiam. Item Dei σEcclesiae praecepta, qua sub peccato mortali obfirmanda sunt.' . Si Canfessarius Poenitentem reperiat istorum omnium ignarum, nec ad ea quam primum discensa dispositum, non debet eum absoIυae. Imo si ai ea disceuda se paratum exhibu rit, si alias a Consessario suo. vel eo rem, vel di Dei sio, aut a suo Paractost admonitus , nec di bitam diligentiam adhibuerit, ut ea secundum ingenii sui modum euptumque addsceret, disseratin il Ii absolutio, donec buc obligationi aliqua saltem ex parte fecerit salit. Sι vero ea de re nusquam antea monitus Dirit, ipsum, modo aliunde sussicienter dispositum, absolvit, praemissa sempιν instructi ne de his rotas ne furia, ut sit impraesenιiarum absultationis cap x. Quae Verba & thesim nostram & ejus modum continent. Vide Pontas V. Foleas a.
697 Prob. a. pars, quae Patres familias, Praeceptores, ipsos, etiam Parochos spectat; I. ex I. ad Timoth. c. 8. ubi Apostolus; Si quis suorum ρο ma-ηM dum licoruin curam non habet, fidem negavit dr est infideli deterior. Porro quemadmodum suorum curam non habet, qui iisdem gravi correptis morbo necessaria ad corporis Lanitatem non providet ; sic & potiori jure qui iisdem circa animae necessaria non invigilat. 8 2. ex eod. S. Carolo ibid. Cap. II. ubi sic juxta editionem a Sylvio notis illustratam. Si Patras aut Matresfamitas fuerint, qui curae suae subduos, foe filios oe filius, με servos or ancillas quae parsiculatim interrogare memi
nerit C fessor cum rudimenta fidei non teneant, addiscere non compellunt, vel non ore gilant ut Decalogi ET Ecclesia Romana praeceptis obediant; vel, quod pejus et, ab eorum observatione eosdem probibrant, ut faciunt qui servos er ancillas usque adeo occupatos diebus profestis detinent, ut propria necessitate urgente diebus festis Ferari quodammodo cogant; vel temporis tantum non ιribuam, ut secundam Ecc si praeceptum sacro inficio Musa interesse iurant: aut qui nescientes quianam eorum qui in familia sua degunt, laetitimum habeanι impedimentum, promiscue t mpore quadragesimali, aut aliis sejuniolum diebus coenam, vel tempore aut meridiano escam ante linam debitam in aedibus suis praerint, vel dari patiuntur; aut fi quando bac prscepta transtrediuntur, eos non reprebendunt nec
corrigunt; ιιι δε servi corrigi nolint, ct ceteris standala sint, e domo sua non quamprimum eos ablegant r in omnibur bis peccatis, ni fi rei a prasεηι o cium suiιm, n Iigentiamque in familia admini iratione commissam, quantum ad ea quae die a s.ηt attinet, in posterum emendare promittant, nulla modo eos ata solvat. Quod si in se recipiant, seu polliceantur, ea se facturos, nec horum admoniti unquam a Confessario vel Pastore , prascripto modo fuerint, poterit eos amolinus dummodo ex tota eorum agendi ratione prudenter iudicet, se iis fidem habere posse. Quoi si saepius fuerint repubensi, nec sce
172쪽
ramex rint, t.mdiu ab Iulio differa' ur, donec promissa appareant, veraeque eme . dationis argumenta aliquo temporis spat o ostenderint. Haec paucis sanctus Pon-
tifex, quae plerosque Magnatum Confestarios terrere debent; cum vix dici possit quo usque negligatur famulorum cura , quibus nec satis identidem attendunt vel ipsi Sacerdotes , vel ipsae etiam Commu
obiici si vera sit pars prima ConcIussonis nostrae, dicendum erit T. 69s hominem, qui in articulo mortis accusat se, quod primaria fidei Mysteria prae negligentia oblitus sit, aut ediscere omiserit, ne in eo quidem casu absolvi posse, si ob imminens letum ea non possit edoceri. Porro durum & aequo durius consequens; a. iterandas esse consessiones omnes ,
quas quis in eo ignorantiae statu emiserit. Id porro nimiam severitatem redolet. Ergo modo negligens ille spondeat emendationem, jam tunc absolvi poterit; sicut abiolvi potest, qui ex cul abili negligentia alienae rei restitutionem omisit; cum promittit eam te illico restituturum. R. ad I. I. vix fieri posse , ut qui suam Mysteriorum ignorantiam T. accusat, Mysteria haec breviter edoceri nequeat; cum ad id parum te
a. Neg. seq. im, poterit enim is in eo dubii casu duplicem ob ea, 7orsam absolvi, r. quia pie praesumitur Spiritum Sanctum, qui ad hujus ignorantiae detestationem movit, id per se docere, quod jam homo docere non possit; a. quia dempta fide Dei remuneratoris, quam medii necessitate necessariam esse constat, quaeque vix homini conlitenti deesse potest 1 ambigunt Theologi an Trinitatis & Incarnationis fides sit necensaria in eodem genere; quibusdam hodieque contendentibus eam ex prae cepto solum esse necessiriam. Quae autem ex praecepto solum necessiariasiant, cum impleri actu non valent, absolutionis nullitatem non inducunt. Quia tamen multo certius est utriusique Mysterii fidem necessariam esse necessitate medii, Poenitens non esset tunc nisi conditionale, si capax sit, absolvendus. R. ad a. nem min. iterande enis sent confessiones ut minimum duis Iozbiae, tales porro sunt confessiones hominis Trinitatem & Incarnationem nescientis, etiamsi utriusque fides ex praecepto solum necessaria esstela
ponatur. Equidem in hac suppositione posset absolvi qui actu Mysteria Illa ignorat, modo quam primum illa ediscere statuat; sicut quandoque absolvi potest qui alienum habet, cum restitutionem promptam pollic
tur; & ita docuit Marchantius, quem non omnino improbat Viva in ε - Pmpositionem Innocentii XI. Uerum absit ut propter suppositionem penitus incertam quispiam absolvatur extra cassim necessitatis. Sed quid facto opus erit, si Poenitens quaedam ignoret, quae certo constet solum de necessitate praecepti scienda esse aut credenda.
Videndum an ignorantia illa invincibilis fuerit, annon . Si primum , πτh2ud necessum erit ut iterentur praeteritae consessiones; quia ubi est se stantia fidei, ibi esse potest & charitas. Unde etiam iuxta S.Carolum, hic & nunc ab Iri potest Poenitens aliunde dispositus, si hic & nunc quantum fatis est a Confessario erudiri possit; quod ut Hurimum dissicile est. Si secundum, iterandae erunt factae in eo statu consessiones, &accusanda, praeter hujus ignorantiae peccatum, earumdem consessionum &L et coci
173쪽
communionum secrilegia, Item est cum prudenter ambigit Consessarius an ignorantia graviter culeabilis fuerit. Id autem, licet non semper, at sopius suspicari potest Minister; cum ignorantia articulorum fidei plerumque a libero Concionum vel Catechisini neglectu, & salutis incuria originem ducat. . Sed quid rursum, si Poenitens habes adeo sit & rudis , ut necessaria etiam necessitate medii addiscere non valcat. R. cum Leonardo Van roy in Praxi poenitentiali Cap. T. q. q. pag. mihi a z. explorandum esse an hebetudo illa oriatur ex prava mentis ac cordis dispositione, quae interiorem oculum obscuret; an ex ingenii imbecillitate. O Si primum, quod sepe contingit, sensim excutiendus erit teter ille animi affectus , qui facit ut homo videns non videat, & audiens non intelligat; ita ut dum etiam de terrenis rebus splendide discurrit, quantum ad spiritualia palpet ut coecus in meridie, & quia bene agere noluit, similis fiat jumentis insipientibus ; Ad haec autem quis tam idoneus p utique hoc daemoniorum genus non eoicitur, nisi in jejunio oratione, &eleemosynis. Quibus quoniam parum incumbunt hu3usmodi homines, curandum Directori , ut tum per te, tum per Poenitentis, seu potius peccatoris amicos, statres, sponsam; matrem, ut aliam Monicam, issilem sedulo incumbat. os Si secundum, I. nulli Parochus, aut qui ejus hac in re vices gerit . labori parcere debet, ut hisce rudibus fidem obtinendae saluti necessariam
inculcer; tum quia veι maximus centum etiam annorum labor cum unius ani
me pretio conferri nequiις tum quia sanguinem animarum defectu instructionis pereuntium de manu Pastorum requiret Deus: Neque hi earumdem imbecillitate tueri se poterunt, nisi haec perpetuae dementiae statum importet quia non opimas tantum, sed languidas enim oves eorum curae commisit, qui pro omnium Calute sanguinein fudit.:os a. Si post repetitas Catecheses perseveret supina illa mentis hebetudo, dispiciendum erit an Poenitens acre disicendi studium demonstret, anceteroqui Christiane vivat, an ab iis declinet vitiis , quibus natura sola sussicit. Si res ita se habeat, quamυis se verbis explieare coe fidei Mysteriaskb consuetis Io ιionum formultu profiteri nequeas, non videtur omnino Saa mentis privandus. Quia stabilis, ut esse Poteli, Christianae υιt e tenor intera
fidei signum Hl. Ita idem Van Roy. 6 3. quantum ad eos in quibus senium hebetudinem illam parit, neque
is etiam subtrahenda videntur Sacraminia si constet quod congruam antea MF- steriorum illorum notitiam habuerint, o chrsiane cum timore Dei conυersen.
tiae. Neque est quod in eo casii Pastor moras nectat spe futuri proseruis quia illa intellectus debilitas crescit cum tempore , nedum minuatur. Conser quae dixi Tom. III. pag. 2I8. & eos etiam senes & anus, qui diu in oblivione Dei vixerunt, interroga circa primaria fidei capita ;pe fiasus, quod experimento compertum est, eos etiam qui in terrenis ceterorum duces eme solent, non nam sui etiam Catechismi prorsus esse oblistos. Quod propter rei gravitatem ratus sum denuo esse admonendum. Quaeres an ad iterandas consessiones adigi debeat, qui grave aliquod, puta mollitiei vel usurae peccatum reticuit, quia malitiam eius ignorabat. os R. pendere id a natura de gradu ignorantiae, cum qua & ex qua pec-
eatum est. Si eaim haec invincibilis fuerit, vel vincibilis quidem sed pexeam
174쪽
CAP. VIII. DE MINIS τRO POENIτENTIAE. Isseam tantum diligentiam, quam attentissimi adhibere Bient; non idcirco iterandae erunt consessiones. Et vero quot multae etiam pietatis homines circa contractus decipiunt; & decipiuntur eo dolo, qui juxta Leges
dolui non est: Quot Magistratus bona fide, & S. Thomae principiis innixi
insontem secundum allegata & probata morti addicunt, quem alii condemnare nolint λ Si vero ignorantia cum solitis gratiae & naturat auxiliis proin Pelli potuerit, utique nec a sacrilegio, nec prohinc ab iterandis consessionibus excusabit. Talis autem ut plurimum esse videtur ignorantia malitiae pollutionis, ut docet Pontas V. Ienor ance cas. I. Dico ut plurimum; fienim iuvenis quispiam a misero Camilla, forsan & a corrupto Pastore audiisset, actionem illam merum esse naturae levamen de se licitum; Zealia etiam graviora eonfitendo & sincere dolendo, sic Pistet affectus, ut& istud confiteretur, si malitiam ejus cognosceret, aliter statuendum
'CONCLUs Io- I. Iis etiam neganda est absolutio, qui necessaria ad officium suum vel prosessionem ignorant, nisi aut ossicio cedere paratisnt,.aut eam qua indigent scientiam quamprimum comparare & interim ab ossicio abstinere.
1 Prob. quia Consessarius v. g. Iudex, Medicus & hujusmodi, qui artis ros
suae regulas ignorant, immane, suo quisque modo , publice rei detrimentum afferunt, dum alter animas iugulat, alter coeco impetu sortunas
civium subvertit, alter corpora imprudens enecat. Quis porro publicas ejusimodi mites absolvere ausit λ Neque vero satis est ut spondeant sedebitam scientiam esse comparaturos; Videndum enim I. an eius capaces sint; a. & exigendum ut dum comparabunt, quod utique non est mensis unius, ab ossicio suo abstineant; 3. & id curandum, ut illata hactenus proximo damna.resarciant. Id quidem poterit Iudex restituendo; atqui poterit Consessor vel Medicus λ Uterque tamen saepe ad restitutionem tenebitur; prior quidem erga illos, quos a debiti sui consecutione impediit: posterior vero erga uxorem, liberos, &c. quibus sponsium vel patrem auferendo, fortunam suam abstulit. Sed de his Tom. I. ubi de jure & iniuria .i Quaeres an & quando teneatur Consessarius admonere Poenitentem, qui ex ignorantia facit aliquid illiciti. R. Explorandum esse r. an Poenitentis ignorantia vincibilis sit, an in- rictvincibilis. Dum autem id ex tota Poenitentis agendi ratione expendit Sacerdos, singulari eget prudentia, ne prius quam oponet dubium moveat Gar re nitenti, tollat ιe bonam fidem in qua est: a. videndum quoque an ignorantia με νηLilla sit facti vel jutis; si iuris; an naturalis, an divini vel humani; g.
expendendum insuper an ignorantiae ablatio fieri possit citra scandalum Rut grave damnum: q. an ex Consessarii admonitione fructus aliquis speretur, an nullus. His positis. Dico I. moneri debet Poenitens, quoties error ejus vel ignorantia Vin- IIcibilis est; etiamsi nullus hinc speretur successus, sed potius scandalum Poenitentis, Ita SancheE Lib. 2. de Matrim disp. 38. n. a. Garnerius de om-cio Confessarii Sect. I art. 3. p. a. Antonius Cap. 3. art. 3. q. 3. Ratio est quia ignorantia haec & peccatum est, & causa peccati; utrumque autem a Pet nitente suo pro viribus avertere debet Confessor. Nec obeth quod hinc non juretur fructus. Saltem enim proderit admonitio taeec, ut Poenitens malum
175쪽
iclis TRACTAr. DE POENI TENUIA. PARS ILin quo versaria statum cognoscat; ur aliquando constientiae stimulis ag tetur, & resipiscat; ut non conqueratur avitutionem sibi inique dene gatam. Ita idem Sanchea. 'i, Α istiori monendus est Poenitem. I. cum dubitat num haec vel illay actio sua vacet a peccato, eaque de re Sacerdotem interrogat; tum quia alioqui directe vel mairecte mentiretur Consessir, tum quia taciturniatas eius Poenitentem seu in errore confirmaret ἡ χ cum error Poenitentis
eidem est perniciosus, pura cum Pro gravi peccato habet id quod velle isve peccatum est, Vel nullum. Ita idem Gamerius ibid. & alii passim. Sed qua demum ratione deteget Confessarius an vincibilis sit necne
Poenitentis ignorantia. ra R. cum Sanchea ibid. n. a. Videndum esse an Poenitens nullum in re de qua agitur scrupulum Vel Gubium habeat, Ac eatenus se credat in bono statu. Quod tamen, meo quidem sudicio, erga eos duntaxat locum habet, qui nivi obtusae sunt aut esse incipiunt conscientiae. Fieri etiam ρομtest, ait idem Theologus, ut Poenitens malae olim, nunc bonae fidei sit ;puta si quosdain contuleri, qui, cum haberentur pro doctis, conscientiam ejus sedaverunt.
Sed quid si Poenitens consultis duobus Theologis deteriorem partem amplexus sit. r Respondet Comitolus Lib. s. q. 27. n. q. hominem hunc, si Theologi' opinionem minus toto di verisimiliter optuantis scienter arripuit ; extra
culpam ponendum non esse. Atque idem est, inquit, β paria contrariarum rationum momenta erant ἰ quia in dabio morali ea pars amplectenda est qua periculi atque peccasi expers iuerit. Si tamen, inquit, alter Ma ster alterum tua innocentra, usu rerum, privientia, arate , stlantiae opinisne ct doctriηa
gloria supirasset, non posset reprehendi qui ei prae alio fidem habuisset ,
tiret a umentorum pondera ceteri quin aeqvilia essen . Tot enim adjumentis sub levata, totque ornamentis altera Mnesara opimio alteram sibi cedera prope m dum cogebat.
Dico Σ. Poenitens quacumque juris vel facti Iaboret ignorantia etiam invincibili. erudiendus est, I. cum ex errore eius sequitur grave aliquod malum vel scandalum publicum; a. cum error vergit in damnum Inj
num proximii si tamen damnum illud sine graviori incommodo averti possit. - is Rario primae partis est, quia publicum bonum bimo privato praeferre debet. Unde moneri debet Parochus qui bona fide haeretim pro veritate docet; rusticus qui remedium multitudini exitiale distribuit, δα.
- tis Ratio secundae partis est, quia malum proximi averti debet, cum potest citra incommodum necessarium. Unde qui contractuintis arium seiscit, aut inaqua via lucratus est, moneri debet, ut resiliat ab uno S aliud
restituat. Quod si facere nolit, ipse sibi imputare debet. & interim a
Confessario absolvi non potest; quia noluit melltDra vi Hra ageret. Ita serme Antonius ubi supra. 1 Mihi tamen haec elus Doctrina dupliciter limitandae videtur i. ut dixi eum damnum ploximi sive graviori incommodo averti nequi. Sic uxor, quae aeputativo conjuge indigne vapulat, de matrimonii sui invaliditate moneri non debet, ne a tiranno suo recedat cum gravi parochiae scandalo, disia pendio prolis δια a. cum monitio quae hic di nunc omittitur, post aliquod
176쪽
tempus profutura judicatur. Fieri enim poteli ut qui hodie nas entem pietatis scintillam in se potius suffocaret, quam usurarium contractum rescinderet , post menses aliquot fidius vegetior. non modo inauste parta restituat, sed & propria largiatur. In his tamen, ut in ceteris habenda est ratio circumstantiarum, puta an quem audiS, ad te reversurus siti an portas mortis proxime subiturus; an quod rursus moneo solerter &indiistrie explorandum error eius spectato eius statu sit inculpabilis . Hinc, quidquid nuper senserint aliqui, merito quaesitum est a Capitaneos
ceteroquin exacte & doloros consesso, an duellum provocatus acceptaret.
quia nulla circa dispositionis huius nequitiam fingi pote it ignorantia invincibilis. Ego quidem in hoc casu ut plurimum a limine interrogarem quae sit militis circa duellum dispositio. Si responderet, ut sepius evenit, sibi fixum esse animo id facere quod alii solent; hortaret ut fingulis huius
hebdomadae diebus flexo genu coram Dei ra id per eius merita a Deo expostularet, quod uno ante mortem instanti secisse velit, si meliores ii dseret spiritus, audirem perlubenter. Si secus, non audirem. Ut quid enim longam excipias consessionem, qui postmodum ablat vere non ponis Dico g. cum ex invincibili Poenitentis errore sequitur malum aliquocietiam materiale, moneri debet Poenitens, quoties monitio videtur citra scandalum & grave proximi damnum Profutura; Alias non . Unde qui Matrimonii sui nullitatem inculpate ne cit, moneri debet, cum praevidetur futuruin ut dispensationem petat & obtineat; & interim abstineat ab ca quam disicit non et se suam. Alias moneri non debet, sed dIst renda erit in aliud tempus monitio Ratio primae partis est, tum quia error etiam materialis quoddam est malum, quod Consessor, ut Poetor & Medicus, avertere debet; cum nihil hinc mali graviorix imminet; tum quia error in hypothesi facta grave invehit malum, nempe privationem gratiae sacramentalis conno hus adeo necessariae; tum quia quae hodie invincibilis e t ignorantia, suis binde vincibilis fieri poteth, tuncque rebus in pelus converiis non tam facile mala inde prodeuntia fanari. Ratio secim partis est, tum quia ad actum inutilem, & gratis ex iistiosum nemo i netur; tum quiae monitio in praesenti se habet ut correptio fraverna; haec autem sublata sim stuctus, & a sortiori dum maliquid sp ratur, Omitti debet; tum quia consultos pari de casa Innocentius III. sic Cap. 6. De consang. aD. respondit; ossimulare poteris m remorat in copula sic contracta, inm ex separatioηe, sicut asserit , grave videas scand.ilum imminere. Etsi enim verbum dis idare, iuxta non paucos idem sit ac dispensare; constat tamen illud in sensu responsionis nostrae optime intelligi; ut videris apud SancheZ cita disp. 38. n ΙΣ. Sed quid si coniux alia de causa debitum negat ei quem legitimum esse suum conjugem invincibiliter credit; an qui Matrimonii huius invaliditatem compertam habet Consesior, adigere eam poterit ut debitum reddat. Reponit Soto Conses rium non pote praecipere debiti redditionem in individuo, sed tantum generale, quod inest conjugibus hoc in puncto, de-hitum urgere. Sed Fateor, ait ibid. Sancheae n. p. me non assequi, quid distet inter hae: Redde debitum. vel Uxor tenetur reddere debitum: Cumulemque loquendi modus ad eundem scopum tendat; & aliunde Pinnitens, utpote
177쪽
qui ratione erroris sui non reddendo peccet Iethaliter, absolvi non pos- sit, nisi deinceps reddere statuat: Tunc igitur rotunde loquendum: Neque mentietur Confessor dicens, illum eia alterius conjugem, cum tali S putetur ; sicut verum dixit Virgo Luc. a. cum dixis: Ecce pater tuus & ego dolentes quaerebamus te ; cum tamen Ioseph non esset inrus pater, sed solar putatione. Haec ille post Ledesman, Cordubam, &c. Erunt sorte qui tune dicere malint, nihil unquam contra conscientiam in materia praesertim gravi esse agendum: Verum is evade di modus non multum distat a
g. II. An ct quibus disseiri debeat AHolutio propter occasionem peccati. Potiores circa gravem hanc materiam regulas indicavi in Tractatu de peccatis; ex quo repetendae sunt occasionis definitio, ejusque divisiones. Sit itaque CONCLUsro I. Non potest moraliter loquendo ab lui qui in occasione proxima simul & praesenti sponte & volens permanet. Neque etiam qui ab occasione absente recedere non vult, etiamsi hanc inquirat sub μα- textu boni etiam spiritualis, sive sui, sive proximi.
7 3 Prob. I. ex Eccl. 3. Qui amat periculam, peribit in illo a. ex Mati. F. MOculus tuus dextir, scandaliPat te, elue eum. Circa quae sic scribit Chryλ- stomus; Dilgent. us vim ipsam sermonis examina. Non enim dixit, A talium
soci tate discede, sed maximam separationem inlucenν, Erue, inquit, o projice
. 3. ex censura ab Innocentio XI. his inusta propositionibus; LXI. Potest aliquando absolvi, qui in proxima occasione peccandi v. atur, quam potest ρο mu li omittere; quin imo dire te ct ex proposito quaerit, aut eise immisceι. LXII. Proxima. casio peccandi non est fugienda, quando causa aliqua utilis aut bonesta non fugiendi occurrit. LXIII. Licitum est quaerere occasionem prox mim peccandi pro bono spir tuali nostro, vel proximi. Quas theses Clerus Gallicanus per strinxit ut scandalafas, perniciosas, haereticas, ct aperte repugnantes praecepi' Christi jubentis manum, pedem, oculum quoque dextrum scandast antem abscin dere er projicere. Praeiverat Concilium Romanum V. sub Gregorio Vi I. ubi haec Cap. 7. Quicumque miles, vel neg tiator, vel alicui osticio deditus, v. attenta subiecti stagilitate, sine peccato exerciri non possit r. cognoscat se, e
ram paenitentiam non posse pera ζere, nisi arma deponat, ulteriusque non ferat: Uel negotium relinquat, vel ossicium deserat.'. Ecchir porro p utique quia ut lide tu breviter S. Bernardus se . I. de resurrectione; Vera con punctionis indicium opportunitatir fuga, 'btractio occasionis.
723 Non ergo, ait hic Nat. Alexander art. 3. Reg. rr. a sandi simis illis Rexulis fiant Confessarii se abduci falsa m sericordia erga illos qui dicunt i si hanc domum, si Me licium, si hane art/m deseram, deest unie vivam. Nam contra My modi excusationes in peccatis autiendus DomInus qui ali Quaerite primum Regnum Dei & institiam ejus, & haec omnia adaicientur πο-bis.'. Nique marma il- habenda est ratio, qui in is moximis peccat, o casionibus adhue D descant, Iamratandi dicunte Si ab istius perso .ae vel domus. frequentatione me subtraxero, si hanc ejecero mulierem, qua consanguia ua mea censriur, Vel qua uxori mee servit , veniam in suspici em cris,in si
178쪽
Nam Salvator noster damnat eos, qui dilexerunt gloriam iaminum magis quam glaia viam Dei. Nulla est ergo peccandi ηαstas, quia Una est non peccandi ne cessitas, ut ait Terιullt ut .
Ad pleniorem horum intelligentiam juvat reserre prolixum simul & et utilem S. Caroli locum. Sic ille in Consetarum Instructione . Neque hi,
ait, possunt absiolvi, qui secerum propositum non habent peccata mortalia, ct e rum occasiones fugiendi. Et quia plurimum referι ut Confessaru clarius haec intellia gant, paulo fusius sunt explicanda. Peccati mortalis occasiones vocantur, quidquid ad peccatum inducit, aut ex sua natura, aut ex parte Poenisentis, qui in ea occasime positus ita peccare consuevit, ut probabile βι ex suo pravo habitu illum in eadem μccata lapsum iri, si in illa occasione paseveret. incassiones porro qua ex natura sua inducunt ad rectatum, ista sunt i ala rorios ludos prosithri, viis. gr. cartarum ρο taxillorum e domum hune in finem
paratam habεre , ac aleatores recipere et domi retinere aut suo avι alieno nomine personum quicum peccatvr ς aut aIlo modo cum ipsa cohabitare . In eadem eo versatione, colloquiir, a pictbur, amorisque impud cir significantibus θ' intentisis perseverare. Poemtent m ergo aliqua ex las occasionibus, aut similibus irretitum,
si octoo hujusmodi si ι praesens, ut retinere concubinam , aut quid simile , non debet Confessurivs absolvere nis prius ab illa occasione re ipsa discesserit, beqis separaverit. Quos autem alterius gen ris occasiones spectat, uι alea proseisionem,
mutuos aspectus, conversationem, nutus impudicos , m. nyn absolvitur Paenium, nisi eas dimittere, ea raιione qua fidem faciat , polliceatur et quod si jam alias id pollicitus sit, nee emendatus fuerit, absolum so tandiu disseratum , donec emendationem perspexeiit. E quia contingere potest ut Pimte ιν nullo ex mediis, qua ipsi proponit prud mons urius, extricare se possit ab occasione, illamque dimittere sine scandala repericulo, Confessarius hie adhibere debet remedia . Primo absolutionem disrat . donec cerιa sincera emendationis videat indiis eia . Quod si absoluιimem disserre non posit bine periculo vel infamia Psnitentis , ct Confessarius talia eontritionis in eo sit na pei spexerit, debitamque ad erici ricnda remιd a mendationi suae necessaria dispositionem ob ervaserit, debet itili Woponere quae magis opportuna ter necessaria videbuntur , - . v. illi prae clere ne sotiis cum tali persona colloquatur , Orationes aliquas, ca)uisque mac rationes illi praescribere, o frequentem inprimis coUessonem , aliaque milia . qua si Poenuens m se reeipat , Confessarius illum absolvere poterit . Quod si ramen hac jam adlabita aut a se, aut ab alio Confessario diligentia, ramitenremendatus non fuerὶt, non absolvatur, donec occasio illa sublata fuerit, ver age dum nobis aIiter videntur: de quo nobis in eo casu, celato persona nomine, Hi-
occasiones pectati mortalis secundi generis , sive qua talis censentur ex perscin E duntaxat in rmitate , sunt ea res , qua licet in se locita- sint , prudenter tamen fulicatum Paνη itenum earum Uu in eadem peccata relapsum iri, si in illis , Rι antea , perseveret . Talia plerisque sunt bodie , siculi nostri vitio , bellum , nexotiatio , M stiratus , Ad catorum Procuratorumque professis , σalia hujusmodi exercitia, in quibas μι saepius murtaliter peccaσe e 'evit bIus nemus, furtis, is uiis, calumniis, odiis, fraudibus, perjuriis oe altir simi- .dibus, ex quibus novit, quod b in bis exei cuiui perseveret, eadem illι occurrenι
179쪽
peccandi occasiones; nec ulla ratio suadet adve t precatum firmiorem fore quam antea Ideo qui sic affecti sunt , aut debent a professi ne ipsis periculosa omnino ab 'tinere , ut ait Sanctus Aux tinus , aut certa illam non exercere sine I . eentia oe sis moderamine probi Micujus prudentisque Sacer eis, qui non debet ab oloere homiουem in eo statu constitutum , cum probabilitir Iudicat ad eadem pectata reversuruin, si in iisdzm occasiuitas perseveret: sed per aliquod tempus me
da ronem eius opportet experiri.
in re invigilara eo majus operae natium est. quod Confessariorum hae in parte incuria in omnibus artibus o profes ibus regnent piares abusus, Irmi fmaque peccata, sine quibus fam υι deeur, a mullis ne μὴ 1 nas quidem profeshones exeiceri posse. Sic vera. gr. in Magistratuum o aliaram δ' strum inst tutione, ea solemni saepe Sacramento promittuntur, quae nusquam ob me a tur ia ud IWJcoasiatus , -υocatos o Procura re Clientum improbθαι re iniustitia contra propiam conscient tam beluitur . In Miluta , due is odiis , homicidiis , alea , Has emili, rapinis er impudicitiιs peccara solet. Meicatorrensuras palam exercent , pro seceris fucatas m rcπι plerumque pro nunt , pr alis longe justi ina sibus omnia vendunt ἰ θιquentia fumi apud eos periuria ,
1RRU DEI Q U E IN SOLVENDIS PEDAGIII ET VECTIGALIBUs ,
aliaque at illis peccata committκnιur . AEn ces plurimi festis diebur , ut aliis . boranιὸ ita ut vix cultui divino unquam vacint, ct mi verbum audium, resamiliam suam eodem modo ιeneyt occupatam. Quo fit ut eorum plurimi vitam omnem in peccatis mortalibus traducaui, quι Proinde absolutionis non debent capsisces astimari, nisi primum diligentia omnis adbibeatis ni liberentur ah cetasiambus
fortiores quam antea reddantur. ImO Cm fessarius acinratiora habito eram ne ,
forsan inveniεt eorum aliquos nunquam recte confisos fuisse a quod si ita fuerit . debet eis suadere, praeter emendationis signa quae dedomι , aut profissonis inurpemiciose dereIietionem , ut generalem c fessonem facioι, valensioraque pro flua salute adhibeant remedia . Cautior ae siverior sit Confessarius necesse est elaea eas actiones er exercitia , qu e Reipubicae inutilia sunt , axi minime necissaria ς quar licet ad primam speciem occasionum ex se naturaque rua bomines ad mortale peccatvm inducentium non riferantur , quae propte ea dimitti a quocumque debent, ad inmiavi tamen inclinant, ex sepissime pertrahunt hominem ad diversa peccata moris laeta Hujusmodi sunt cho iis inuresse , eum blasphemis , rixae Δditis , aliisque improbis hominibus sepius versari , popinas frequentare , insistere otio , ct is genas ala , quorum occasione , si hono peccare mortaliter consu verat, ab silutionem non debri impartiri , quin his omnitur renuntiet Pamitens, O pbllicitus fuιrit ditiam occasioni m iji a d mlurum . Si tamen spem aliquam , fundatam scilicet, neque futilibu& verbis, vel lacrymi S, quae ut suunt, sic cessant, innixam , Confessarius concepit, semel iterumque Promi I mem sa occasionem diis urum poterit ab omne ea tamen lege ut deinceps absoluιibuem differat , donec cinit o evident bur indiciis constet , illum ab his cocasionibus penitu, esse segregatum . Haec sanetiis Pontilex, quae quia pene totam circa peccati occasiones doctrinain continent, referenda per
P obiiciuntur duo r L ex communi sententia qui artem serrarii fabri exercet, licet dives sit, non tenetur die iejunii a labore cessare ut lejunet. Neque qui ad nundinas properat, iter abrumpere die festo , ut audiae
180쪽
Sacrum, si interim ab emptionis aut venditionis occasone excidat. Ergo nec tenetur quis concubinam eiicere, si haec sibi. certo in negotio pluriumum utilis sit; aut ex ea capiat oblectamentum, sine quo vitam aegre sit ducturus II. potest quis ad hu)usmodi oblectamentum novam famulam a cersere, quamvis non desit periculum lapsus. Ergo te antiquam cum reciadendi periculo servare potest. Ita Ioann Sanctus. R. ad I. permisso antecedente, non concesso ; quia dives faber , etsi πιε
non omnino a labore cessare, at eum saltem minuere tenetur , ut E
clesiae praeceptis obtemperet; quod servata proportione de eo dicendum, qui ad nundinas properat; Neg. conlin. longum enim est descrimen inuter positivas ieiunii vel Missae leges, di naturale praeceptum vitandi periculum fornicationis. Neque enim intendit Legislator , ut serVaretur ieiunium vel audiretur Musa , cum neutruin sine gravissimo incommodo praestari potest . At iuga rei intrinsece malae , ut pote ad salutem necessaria , quoctimque tandem emi debet dispendio , atque ipsius etiam Vitae , si malum aliter averti nequit. Unde qui nisi concubinae domum ingrediatur , aureos ducentos perdet, unde in necessitatem extremam coniicietur ; nisi post ieiunia, orationes , & alia klitis maiora virtutum exercitia, confidat se , Deo dante , firmiter restiturum ; mortem praeeligere tenetur. quam domum ejus ingredi, seque mortali criminis periculo objicere. Ita Domin. Viva ad proposit. r. Alexandri vIL
R. ad x. I. non idem esse periculum cum nova, praesertim pia quae ab T Ihomine illo quaeri debet, ancilla peccandi, ac cum ea quae jam pudoris limites fregit; r. si herus conaiciat futurum ut novam famulam corrumpat, non modo oblectamento illi, de quo misere loquitur obiectio, renuntiare debet, sed de cuivis huiusmodi persisnarum contortio. Quoti vel in aliena domo ut convictores, vel in propria sine ancillis degunt. Saltem, inquis, licebit gravi pereandi periculo se exponere ob spirim, Tagle proximi bonum p Resp. neg. Quid enim prodest homini, si universum munis dηm, quocumque, etiam spirituali modo , Iucretur , animae vero me de
trimentum pariatur. Hinc qui certus est, se conversurum esiae meretri em.
simulque se eam oculo parum pudico intuiturum esse, a facie eius, ut alcolubri, fugere debet. Idem est de Confessario, qui dum duriora quaeque corda movet & concutit, suum aperit libidini. .
Quod de Domino quoad ancillam, idem de ancillis quoad dominos diis riscendum. Eae enim non modo aliquam mercedis suae partem, sed totam potius perdere debent, quam in proximo ruinae periculo commorari . Imolem, auxiliante Deo, plenam sibi victoriam pollicentur, quamprimum exire debent e domo, ubi, licet invitae, sunt occaso peccandi. Tum tamen
ne pacta sibi mercede, ampla potissimum, priventur, ad aliquod tem Nexpectare possunt; quia quod'praebent scanciatuin, si ita loqui fas est, a
Sed quid de iis quae habitu lasciviam spirante, nudatione pectoris, M. 73 peccandi occasionem praebent λ Unum est quod respondeam, nempe mi. sera haec di efficacia diaboli instrumenta plena esse ineelsabilis delicti horrorem coeli. ruinam terrae, sexus sui opprobrium. Unde qui iis abs
Iutionem impendunt, ipsi se absolutione indignos praestant. Quin Sc puerula a