장음표시 사용
181쪽
1 1 TRACTAT. DE POENITENUIA PARS IT
la, quae nativa siola nec secata oris Venustate profanum amorem invita cuipiam inspirat, a consortio eius, quantum potest , recedere , eundem aspera voce alloqui, eaque etiam , quae juxta Regionis morem alioqui licita serent, denegare constanter tenetur, prout dixi ram. 3. pag. s. s. Idem quoad rinitentes suas obserrare debent Contessarii, cum eas ultra aequilimites sibi adhaerere suspicantur. 31 Dixi in Conclusione, I. qui in occasime proxima er praesente permanet. Is enim cum ex hypothesi occasionem illam statim dimittere valeat, satistes fatur se non habere cor a peccato alienum , cum eius committendi. periculum sponte & Volens subeat. ii Dixi a. moraliter laquendo: ἰ quia mors aliquando tam proxime imminet, ut absolvi debeat concubinarius, elii necdum amasiam suam ejec rit. Tune autem ab tri .let, quia praesumitur hominem, qui uno tantum passu a morte & judicio dividitur, peccata sua detestari. Quod si
tamen miseram hanc eiicere Valeat hic & nunc, non ante erit absolvendus,
quam ejecerit. Si ex subita ejectione timeatur violatio sigilli, curandum erit ut sub honesto quopiam praetextu quasi ad tempus eliminetur, puta ut peregrinationem instituat pro impetranda infirmi valetudine, vel bona morte. Sic enim fiet ut moribundus ab obiecti periculosi intuitu Iiber , ab immundis, quae hinc oriuntur cogitationibus solvatur. 33 Dixi 3. nec absolvi posse eum qui recedere non υali ab occasione absente , seu extra se quaesita, quales simi Choreae, tussiriae domus, tabernae, per narum absolute vel respective periculosarum frequentatio , & talia id genus quae supra recensiuit S. Carolus. Qui enim haec sibi iunesta rumum ἰnvisere proponit, amat periculum , adeoque & ruinam periculo annexam . Quod si spondeat se ab his esse recessurum, videndum erit Iuxta S. Caroli Doctrinam . num idem iam pollicitus desuerit promissis; &tunc differenda erit avitutio, donec idoneo tempore probatus fuerit . Quod si primum peccata. haec confiteatur, vel olim confessus , haud satis decorum gravitate monitus fuerit, tunc si vera sinceri doloris argumenta exhibeat, hic & nunc iuxta S. Carolum, poterit absolvi. inia tamen nostin hoc tempore plerique, iuvenes potissimum, id omne quod volueris spondent , & eadem facilitate retractant, sibi suisque provide consulet Director, si ad tempus ab lutionem differat. Erit autem temporis hujus
diuturnitas, tum ex peccatorum modo; tum ex P itentis conatibus, tum
. ex aliis personae, loci, Festi etiam circumstantiis metienda. Interim pensandum Directoribus, id quod docet S. X iverius Epist. I. videlicet non esse standum solis inimicorum, impudicorum, & rei aliene detentorum
promissis, donec ea executi suerint. Unde, inquit, cum hominibus horum tractatuum , tam promptis liberalibus ad oblitandam fidem, quam ad exolvendam tardis ac signibus, cum arcta trao figendura est. Merito igitur , post quam haec retulit, exclamat Henno pag. m 3. Vellem bie veritatem hane omnibus Confessariis fortiter inculcare , ne e vix aut ne vix quidem unum , qui mulieri cohabitanti aliquoties martifere, seu per ultimum crimen, seu pertactus vel oscula, ad sit, licet necdum res turpis abiisset in tonsuetudinem .acit occasionem proximam ἰ emendatum fuisse nisi per separationem . Certe ipsa peccati memoriam , objecti praesentia , declaratiOais recordatio Iapius in die r novita , ad relapsum promtas , natWalis ad precatum boc propensio , G. ita
182쪽
CAP. VIII. DE MINISTRO POENI TENUIAE. t 3
ita sensibiliter emolliunt eor hominis, ut non obstantibus omnibus cautelis, aliquanaia 9 saepius miserabiliter labatur.
Neque vero semper stricit ut qui cum muliere lapsus cst , ab ejus 73 cohabitatione discedat; sed & ipsium eius asipectum effugere, eaque, qui
ideam ejus alliciunt , munuscula procul abiicere debet . Hinc Pontas V. Absolution cas. I 8. negat impertiendam esse absolutionem seminae, quae licet cum amasio suo duobus ab annis non peccet, ab eo identidem invisitur, litteras ejus lubens recipit, & tabellam ipsius conservat. Atque hine dissicile admiserim quod docet idem ibid. cac I9. eum nempe qui semel & iterum peccavit cum ancilla, quam ex tunc nusquam solus solam vidit a tribus mensibus, prima vice a olvi posse. Si enim magnum sit, ut esse nemo dissilebitur, in ea cohabitatione periculum; quidni tollatur, saltem cum sine gravissimo incommodo tolli potest . Vide eundem caca a. ubi secundo loco validum contra se argumentum suppeditat. Coruc Lusio II. Si occasio graviter peccandi proxima sit praesens , nec physice aut moraliter dimitti possit , rinitens absolvi non debet , donec eam quibuscumque poterit mediis, e proxima remotam secerit. Prob. ex iis quae dixi in Tract. de peccatis, quae conssili de mature ex- TIspendi precor. Porro nusquam pigebit repetiisse praecipua occasionis debilitandae me- Ποdia esse orationem crebram, frequentem confessionis usum , fre9uentiorem ad Deiparam recursum, fugam otii ae desidiae , Romanensium Librorum repulsam, piorum lectionem, c itationem annorum aetemorum
sui ipsius dissidentiam , eamque potissimum sinceram humilitatem , quae omnia petit & consequitur ι humani judicii despectum , &c. Hinc quae
consanguineo etiam Sacerdote , ve, impotente marito periculose commoratur, neque hic ut soror cum fratre quod jure permissum est vivit, aut deinceps victuram confidit, non a thoro tantum , ut debuit , sed & a domo, qua meliori poterit via , separare se tenetur . Deci Iis cu)uscumque peccati capitalis remedia exhibuimus in eod. de meeatis Tractatu. . Quaeres an excipi debeat ut in proxima occasione positus, qui semel in anno Lugdunum petiit, ibique cum muliere sibi nota fornicatur. R. cum huiusimodi homine agendum esse juxta methodum superius a S. Carolo propositam, ita ut si falso jam promiserit se vel in illam urisbem minime regressurum , vel si ex urgentibus negotiis regrederetur , feminam hanc ne raptim quidem & obiter invisurum, nec steterit proinmissis, constanter probandus sit, donec certo moraliter iudicet Conaesi rius isturum ut totam, si opus erit, fortunam saluti suae postponat. N que tamen semper toto anno expectandum erit e quia plena conversio quandoque signis tam essicacibus se se aperit, ut omnem si aspicioni vel dubio aditum praecludat.
Quae hactenus dicta sunt, a fortiori locum habent in Ministris Christi agut solide animadvertit Auctor Theoriae & Praxis Sacram. Tom. . Cap. 8. g. s. Hinc I. cavebit Consessarius ne Sacerdos, Praeceptoris aut Capellani muisnus acceptet iis in domibus, ubi mulieres lasscive comptas saepius prospecturus sit; cum fieri nequeat quin volens, nolens, multa intueatur & audiat, quae pacem animae excutiant, mentem a Deo avocent, imaginationem pha
183쪽
antasmatis conturbent. Averte faciem tuam, ait Sapiens Eccli. g. a mintiere compta, ct ne circumspicies speciem alienam.
739 Hinc a. & magis , ab iisdem domibus quamprimum retrahendus est . qui iam sensit virtutem suam labefactari, peneque intemae tentationi ceia sit. Nisi enim ut acerbum illud persecutionis genus declinet, e civitate una fugiat in aliam, vel aliquando tandem cedet, vel ut minimum ab ea cordis tranquillitate excidet , sine qua tepescit ac languet oratio , mens reserta nugis fit instar terrae fine aqua, tandemque cor concidit, &voluptatem inhiat. Quanti , ait Auctor Libri de singularit. Clericori ad calcem operum S. Cypriani, quanti ct quales Episcopi ct Clerici, simul σLaici, post eonfessionem, victoriarxmque tolerata certamina, post magnalia θ μgna mirabilia, noscantur cum bis omnibus naufragasse. Quantos leones domuit uηa muliebris infirmitas delicata.
o Hinc g. iidem si iam ad conversationes minus pudicas , ad aspeetias vel tactus ejusdem generis devenerint , etsi sorte dolore ac gemitibus primam absolutionem mereri possunt, non tamen secundam , nisi exi rint, si penes eos fuerit exiisse. t Hinc qui cum muliere, quam pro libito invisere potest , peccavit, ab ipsio etiam oppido recedere debet, si, ut sepe , grave aliquod novi
lapsius periculum Impendeat. Hinc s. ab audiendis consessionibus omnino deterreri debet, qui pluries licet a Directore suo reprehensus , sat virium non habet ut iis a solutionem neget, quae mundano more induuntur, quae in proxima pescati occasione degunt, quae theatra frequentant, quae, licet non impeditae, Parochiali Missae continuo desunt. Idem est de eo cui audita inco sessione nova sunt in dies occasio ruinae.
x Hinc ε. & is quoque absolutione privandus, qui vel plebem sibi commissam non pascit verbo ; unde innumera peccata scaturiunt di vel Beneficii sui reditus in aleam, venationem, epulas . & quid forte pejus perpetuo impendit, semper promittens meliora , semper promissorum immemoria
. IIL An ct quibus disserenda sit Absolutio propter habitum peccati - .-Habitus peccati est facilitas Reccandi , seu propensio in pereatum per
ejusdem aetas comparata. Non dico cum qui Ham , per actus saepius. repetitos; cum nec actus repetiti semper tribuant propensionem in m catum, prout in iis liquet . qui mundano tremore pluries quaedam friciunn quae intus exhorrent; nec ad habitum , moraliter spectatum ut in praesenti, sempe requirantur actus pluries repetiti ἔ cum multi ex uno aut altero actu plus ad certum peccatum contrahant facilitatis , quam
qui illud pluries commisere . Q in & aliquando repetiti actus habitum
imminuunt; quatenus fruitio tollit novitatis illecebras, Be amatae rei vanitatem atque miseriam ostendit: unde satietas, fastidium & sensim de suetudo. Ex quibus colliges, si lubet, nec semper habendum pro e sumtudinario, qui pluries in certo genere deliquit; nec semper pro non consiletudinario habendum , qui ter aut quater tantum peccare incoeperit .
Utique major ut plurimum est in istius conversione difficultas, quam ita conversione alterius, cui crimen ex ipso usu insipidum evaserit. His prae
184쪽
C AP. I. DE MINISTRO POENITENT AE. I smissis, quae si physice accurata non sunt, moraliter prodesse valent, tria inquiruntur, I. an nitens, qui peccatum aperiendo, consuetudinem elus silet, circa ipsam interrogari debeat, & respondere; a. an eidem, si inhabitu physice vel moraliter spectato versiari deprehendatur, differenda sit absolutio; 3. qua ratione a pravo quem induit habitu possit avocari. Sit CONCLUs Io I. Poenitens ignotus, cum grave quid confitetur, inter. rogari debet num illud ex habitu committat, di interrogatus responde.
Prob. I. pars: Confessarius in Tribunali vices gerit Iudicis & Medici.
Quatenus Iudex prudens imprimis cavere debet ne eum praepropere solvat, qui ligari meretur; quatenus Medicus non modo praeterita vulnera curare debet, sed & praecavere sutura. Atqui neutrum praestare potest, nisi Ppria tentis statum, proinde habitum vel non habitum peccandi apprime com scat. Neque enim eum qui semel ex stagilitate vel malitia peccaverit, exiscipiet eo modo ac qui peccatum velut aquam bibit, qui laetatur, cum male fecerit, qui qua data occasione exultat in rebus pessimis. Nec rursus eadem . malo jam obducto praescribet remedia, quae malo cujusvis hodieque urget maxima; nec semper λῆlutionem pro delicto raptim commisso disseret. uti pro multis differre tenebitur; nec ad iterandas confessiones adiget . cum saepe ad eas adigendi sint, qui malo in habitu versantur . Ergo Prob. I. I. pars, tum quia correlativae simi in hac materia obligationes sPoenitentis & Consessarii, ita ut si alter praecipere debeat, obsequi alter
teneatur: tum quia innocentius XI. hanc n. 38. Thesim reprobarit ἐν Non tenemin Confessario interroganti fateri peccati alicujus consuetud nem i de qua
rursum sic sanxit Clerus Gallicanus. Doctrina hae prepositione contenta, falsas, temeraria , in errorem inducit, saerilagiis favit, Christianae simplieitati, Ministrorum Christi, judiciaria potestiti, confessionis integritati, atqae initas Sacramenti Mitutioni a ' fini derogat. Confirm. r. quia habitus peccandi quaedam est circumstantia peccatum sinsigniter aggravans . Atqui huiusmodi circumstantias tenetur Poenitens aperire Confessario interroganti, imo etiam non interroganti, ut ex alibi dictis liquido constat. Confirm. a. quia alioqui. ut serme advertit Lugo, qui semel per heb-
domadam peccat cum Bertha per annos triginta, possiet Dominicis si gulis suim hoc scelus velut unicum aperire , & juxta Noviorum Casui Harum praxim absolvi. Id porro annon horrescunt aures Christianae At, inquit Sanctus , nemo idem peccatum bis confiteri tenetur . Bis et 8 porro confitetur, qui habitum pandit. En sormidandagentis illius assim menta, ex quibus falis temeraria, sacrilegia, &c. docent. Interim neg. maj. & dico cum Viva ad propos. 6o. Innocentii XI. & 9 Lugo disp. I . n. 173. novum non esse, quod quis peccata etiam remissa denuo clavibus subiicere teneatur, non quasi rursum solvi indigeant, sed ut aptum de iis relative ad praesentia judicium seratur . Sic qui a peccato cum amne sua commisso absblutus est, si deinceps debitum p tat, a secundo hoc delicto solvi non poterit, pisi primum explicet. Sic quoque qui prolem spuriam genuit, eamque post annos plures haeredemini lituit, novum hoc peccatum detegere non potest, nisi primum detegat, & sic in aliis pluribus.
185쪽
ν 6 TRUCUAT DE POENITENTIAE PARS IL
Conchosio II. Regulariter absolvi non debet, qui mortaliter pe candi consuetudinem habet, donec idonea emendationis indicia prestiterit. 7so Prob. I. ex tota Traditione, quae sestinam huiusmodi Poenitentes, seu potius peccatores absolvendi praxim , uti Poenitentium aeque ac Confessariorum ruinam semper exhorruit. Sic Clerus Rom. citata alibi ad CH prianum Epistolar ubi vero, inquit, indulgentia poteris medicina proficere , si ipse etiam Radicus intercepta poenitentia indu ι periculis, si tantummodo operis
vulnus, ruc siniι necessaria tempore remedia obducere cicatricιm Hoc non est curare, sed, si Perum dicere volumus, occidere.
Sic S. Cyprianus Lib. de lapsis, qui totus nostrum hunc in finem coia lineati Si quis praepropera festinatione audet praecepta Domini rescindere , dans pacem nondum pamitentia perfunctis, non tantum nihil prodest, sed θ obest lapsist provocasse est iram, non servasse sententiam . Unde juxta S. Martyrem crudelis haec misericordia, boc est lapsis quod grando frugibus, quιd turbidum sidus arboribus , quod armentis poestilens vastitas ct quia nactylis saevi tempestas . Porro si semel lapsos tam severe probari voluit Cyprianus , quid de vigesies , trigesies , centies & eo plus relapsis si tuisset Sic S. Gregorius pari. 3. Pastoralis , admonit. 3 r. qui admissum pia git , nec tamen deserit , poenae gravioris culpa , se subjicit ἰ quia θ ipsam ,
quam flendo veniam potuit impetrare, contemnit, o quoi in Iulosa aqua semetipsum volvit. Sic S. Isidorus Lib. 2. sentent. Cap. II. cui plangit peccatum , O itarum admittit peccatum, quasi s quis Iuvit laterem crudum, quem quanto magis ire vit, tanto amplius lutum fecit. PII Idem docent nec aliud docere potuerunt Concilia, quorum instar sit Toletanum III. Can. II. ubi haec: si niam comperimus per quasdam Hispaniarum Ecclesias, non secundum Canones , sed foedis e pro suis peccatis homines a ere poenitentiam, uι quoties peccare I uerit, toties a Pra byeris se reco tiliari expostulenι r ideo pro coercenda tam execrabili p. ssumptione , id a D cto Concilio iubetur , ut secundum formam Canonum antiquorum detur paenia
Non alia mens est Concilii Nicoeni I. Illud praecipue observetur , ait
Can. I 8. ut animus ct propositum paenitentium obsiΥNetur . Quicumque enim cum Iacomis perseverantibus re bonis operibus , omni tempore conversonem
suam , non Ν, habitu seu ut habet Isidori versio , non Oerbis solis sed
opere oe veritate demonstrant . r. merito orationibus communicabunt. Atqui in his ad summum, non op re o veritate conversionem suam demonstrant, qui confessi licet, moniti, reprehensi, uti canes perpetuo sere revertuntur ad vomitum.
73 et Neque haec absolevit disciplina ; ut hinc patet quod eam etiamnum approbet & servari velit sancta Dei Ecclesia. Sic enim habet S. Carolus Boreom. in Confessariorum Instructione , quae ab Apostolica Sede , approbato Concilio IV. Mediolanensi, approbata est, & repetito jussu Comitiorum Cleri Gallicavi an. Iosue. I 6s6. I 6s' pluries impressa et Confessarios monitos volumus, ut donec emendationem perspexerint, avolationem iis frenitentibus procractinent, quos Verisimiles est ad peccata iterum lapsuros. μνή- modi sint adolascentes otio ut plurimum dediti , . qui in ludis comessationibus , ebri
186쪽
' CAP. Gα DE MINISTRO POENITENTIAE. r 7
Minatibus ct impudicitiis majorem temporis partem impendunt. Is pariter accen- fert d bent blaspiami detrectatores, re iisquio addicti, imumeriae alii impii . vi semes tantum quotannis, tempore Quadragesimali labente, se se Sacerdoti F-ssunt ad confessonem: sicut inmeris omnes, qui multor annos in peceatis suis per
durant, oe nulla mterim adbibita opera ad emendationem Uita, in eadem peccata iterum atque iteram labuntur.
Idem liquet ex censura hujus propositionis apud Innocentium XL n samen fio. Pamitinti habenti consuetudinem peccandi eontra legem Dei , natura aut Ecelisia , eis emendationis spes nulla appareat , nec est deneganda , nec disserenda absoluris, dummodo , quod arduum non est, me proferat se diuereo emendationem proponere . Quod opinionis portentum a Gallicano Clem proscriptom est ut erroneum o ad Irnatim impaenuentiam ducent.
Neque alia fuit, aut esse potuit, opinio Sanctorum, qui postremis tem- 7s roribus vixere . Hanc inter alios docuit vir mansuetudine sua Deo &ominibus dilectus Franciscus Salesius in Instrin. Synodalibus Tit. 9. Cap. s. ubi his absolutionem differri iubet, qiu vitiosis habitibus, puta blaspb
me, luxuria, M. eradicandis, omnes nemos non imenderunt, re confessorie alias commoniti aut eorrepti.
Prob. a. geminam Ministris suis clavem dedit Deus , aliam ad sol- - vendum, ad ligandum aliam . Atqui si solvendi sint, qui nullo emeaei
contra vitiossis suos habitus remed1o huc usque usi sunt, tantumque ore proserunt se dolere , una tantum clave indigent Sacevdotes ἐν cum ne unus quidem ex iis qui ad lacrum Tribunal serio accedunt, occurrat , qui non asserat dolere se peccatum, & emendationem ipsius proponere.
Merito igitur Sanctus Τ horaias de Villanova Se . in seria VI. post Dominicam IV. Quadragesimae . Quid Ecclesiam Domini perdit, nict Confessariorum re Pastorum blandiens adulatio λ Duas tibi elaves Dominus dedit . . .
absolvendi scilicit oe ligandi, ct tu fine distritionis examine neminem ligas ,
omnes absolvis , una tantum clave , neque integra quidem , uteris . Et pamio post , mu i heu , exclamat, in domo Domini horrendum vidi, Pastores . qui Domini sui oves iugulabant , Medicos , qui populi flui aegrotos occidebam. Et iterum i quid ait de Ninivitis Scriptura r Uidit Deus opera eorum, quod conversi sunt de via sua mala , & misertum est , &c. Non ail et Vidit gemitur , vidit lac mus , vidit saccos , missit cineres . Sed quid viadu p opera eorum , quod conversi sunt , &c. Si vitia non deseruntur . frustra Dei misericordia lacrymis imploratur O peccator , si vere ploras ,
fuge concupiscemiam , dimitte Iasciviam , expella mulieres tam , Dise eatenam ttalias non credo lac mis ς multo minus verbis solis . Prius ergo vadat , o concubinam e domo pellat , pecuniam alienam restituat , contruetus usurarios rumpat, famam proximi laesam, prout potest , resarciat, mercenariorum labores oe pauperum debita fiomat, offenso fratri reconcilietur re veniam petat ς σtune ad Confessarium redeat o absolvitur . Hic rectus est ordo.V. Hunc statis nem ne transgrediaris . Q o Medice, cur cui absolutionis beneficium exbibeas , non discemis.
Prob. 3. Consessarius neminem de via communi absolvere potest, quin et antea moraliter certus sit de emaci ejus peccatum fugiendi proposito. A qui Consessarius moralem hane certitudinem ex sola Poenitentis consuetudia narii assertione habere non potest e imo plusquam moraliter certus estrium. Thecl. Mur. Tom VI. Pars II. M Poenia Diuili od by Corale
187쪽
1 3 URACTAT DE POENIDENTIA PARS II
Poenitentem de novo esse relapsurum. In hac enim quotidiani facti materia multo plus experientiae credendum est, quam ratiocinationi. Atqui experimento compertum est eos, qui semel potandi, venereis indulgendi. proximos venenato dente insequendi habitum contraxerunt ἰ in euniadem , ubi semel & iterum aspirat occasio , totis pedibus proruere; quin& aliquando ea ipsa die, qua vel Christi corpore refecti sunt, vel Sacrum celebrarunt. Et id qui in praxi obliviscuntur Conses res, ipsi prγdicant e sugoestu, ubi haec inclamant Scripturae verba: Si νεψὶ Eibi ommutare pellem ueram m. Impius cum in frofundum venerit peccatorum, contemnat,
. Hinc sapientiores quique Episcopi sortem Sacerdotis vino devoti pone desperatam habent; & quod mirabere, desperatan magis quam eIus qui Iuxuriae servit. Huic enim quandoque oculos aperiunt idoli sui tyrannis, proborum & improborum suspiciones & murmura, impense quibus vix hirudinem suam satiat, &c, 17 Prob. Ea opinio exhorreri Se procul amandari debet, quae sacrilegiis patentem januam aperit , quae efficaciores Seripturae adversias peccatum regulas subvertit, quae peccati pondus & gravitatem imminuit, quae domum, ut aiebat an. IT . Clerus Gallicanus, ad finalem impcenitentiam deducit. Atqui talis est opinio, quae nitentem, etsi emendationis ipsius . spes nulla appareat, statim ut ore erofert se dolere, vult absolvi.7 8 r. Aperit ianuam sacrilegiis, nimirum consessionibus sine dolore legia time praesuinpto factis, & quae eas subsequi solent malis communionibus.7 ' x. Enicaciones Scripturae adversirs peccatum regulas subvertit . Sunt enim hae , quod ad plenam convςrsionem necessarIa sit ea totius homianis transformatio , quae dominantem Dei amorem dominanti creaturae amori substituat ; quod ardua sit & dissicilis haec peccatoria, consuetudinarii potissimum & recidivi, immutatio; quod proinde rara sit, & nnia quam, extra casum miraculi, sine ingenti labore fieri sblita . Primum patet vel ex eo brevissimo textu Matth. Io. Qui amat patrem ct matrem ,& a sortiori illicita quaeque, plus quam me, non est me dignas: unde sicut
peccator qua talis eteaturam amat usque ad contemptum Dei , sic vere psaltem Deum amare debet aeque ad contemptum cre turae, prout d cet Augustinus. Secundum non minus evidens est: id enim adstruunt noti illi ac celebres Scripturae textus, Mese. I. I s. Perversi di cita corriguntur. Ieremiae I 3. 23. Si mutare potest AEthi ς pellem suam aut Pardus varietates suas, ct vos poteritis benefacere, cum didiceritis male Ibid. 3O. 32. Insanabilis fractura tua Curatioηum ut.btas non est tibi. Huc faciunt tum il- Iud Luc. I 8. Facilius est ramelum per foramen aras transire, quam divitem imirare in regnum caelorum; tum & ia Hebr. 6. Impo iis est eos qui semel sintilluminati m. quae etiam mitiori intellccta sentu, ut debent, rem certe dissicilem demonstrant. Tertium, e praecedentibus fluit; quae enim dissicilia sunt, ab iis qui eorum usum non habent, raro emciuntur, Atque id quantum ad praesentem materiam ad terrorem usque inculcant M. Patres. S. Pacianus Epist. 3. ad Sempronian. Labor illi paticarum est , qui post visum rasurgunt. S. Ambrosius Lib. a. de rinit. Facilius inNeni, qui imnocentiam Iemaverano, quam qui congrue egerunt poenirenti M, S. Augustinus Serm. nunc Σ32. Abundant b:e paenitentes, quando illis imponitur manus , fiserti Isingi Fraus . . . Discκιio paenitente , ct invenio male viventes M tamini,
188쪽
c Ap. VIII. DE MINI IURO POENIUENTIAE. ID
mulamini, rogo I. . sitiam unam paWnitentem o non inmento; id est, paveos admodum invenio . Atqui opinio , quam per Innocentem XI. reprobavit Ecclesia, Regulas illas prorsius omnes subvertit. Num enim ardua , dissicilis, multique ac gravissimi conatus eget illa hominis transform rio , quae regulariter una HI altera die facta supponi potest quae tam facile patet, quam ipse ad crimen redditus; quae demum contra omnes aequi & veri ae etiam verisimilis regulas praeimitur , dum nullum ejus vestigium, imo nulla ejus spes apparet . Facessat monstrum nullo unquam
anathemate satis obruendum. - -
. Eadem opinio peccati pondus & gravitatem imminuit. Curandum serenim ut qui frequenti habitu Deum deseri erunt, damni sui magnitudinem discant, quo subinde cautiores ericiantur. Unde id Ieremiae a. I Scito ct vide, quia malam ct amarum est reliquisse te Domin- Deum tuum. Atqui jacturam hanc non sentiet, qui reconciliabitur, statim ut quo ore crimen amasiae promisit, eodem promittit Confessario emendationem . Imo fieri nequit ut in eo non impleatur istud , Ambrosii in Ps. II 8. Octon. 8. Facilitas veniae incentivum tribuit delinquendi. Sed heu I fataIem veniam , quae confitentem non solvit, & Consessarium ligat . Atque hinc A. Impia haec optato ad finalem imp itentiam ducit ; eaque est du- 75stro procul via, cujus . etsi sorte imperito Directori justa videtur, novis a ad interitum deluust. Qui enim nusquam vere innitentiam egit; qui consessiones ac communiones geminando, geminavit sacrilegia ; qui as suetus credere hominem mira facilitate, peneque per ipsam emendationis promissionem justificari, id quoque in extremis credet; ille, nisi fallant Scriptura & ratio, totis pedibus ad impetnitentiam, proinde ad re probationem festinat. Atqui, M. Dixi in Conclusione regulariter non esse absolvendum, &c. quia in pe- για riculo mortis is etiam absolvitur, qui dubia & aequivoca doloris specimina
exhibet. Tunc autem si Sacramenta damus, at certe securitatem non damus.
Potest etiam aliquando prima vice absolvi, sui habitum jam excussit, Toqui a gratiae potenter motus, occasione damni, afflictionis, vel inopiae mortis eorum quibuscum peccabat , austeram rinitentiae viam ingressus est, & in ea constanter perseverari. Verum casus iste est extra thesim ,ntpote quae agat de disserenda absoIutione iis qui suscientia doloris argumenta non praebent. in & aliquando probandi sunt, nimirum cum re ipsos non satis probavere, si quos adversus easius ad Deum revorasse videtur . Quot feminae post funestam coniugis mortem iaculo nuntium remisisse perpetuum creduntur, quae paulo post rursuin captae mundi illecebris, eandem quam prius vitam vivunt. Igitur ex fruetibus eorum Mattho cognoscetis es; & probabitis spiritus, si sere ex Deo sunt. 7
Neque probatio haec quoad eos semper issicit, qui publicum scandalum dedere. Hi enim & scandali causam auserre, & palam pro data po- ''pulis offensione fatisfacere debent, secundum Ritualis leges, quaΠdoque etiam , ad prescriptiam Episcopi , quem in his casibus conssili decet . Quanquam, qui post ablatam scandali causiam pie & sancte perseverat, conceptam de se malam opinionem sensim delet & perimit. Quaeres an extraordinaria doloris signa exhibere censeatur, & ideo a
Mui maii, qui langam & dissicilem iam confitendi gratia perfecit e
189쪽
tra tempus paschale, ex motu proprio, non ex parentum aut Magistr rum iussi . Assirmat Henno pag. 232. si psallens ille I. suspiret, gemat, Iacrymmtur &c. a. Si peccatum enorme in aliis consessionibus celatum aperia: cum magno pudore & motu proprio . 3. Si faciendae consessionis intuia tu, temptire atquo a peccatis Ordinariis abstinueris, aut ieiunia, orationes, eleemolynas, Lacrificia obtulerit, ut penitentiae spiritum attraheret; si generalem peccatorum totius Vitae consessionem instituat; ρο esia hujusmodi ex quibus, inquit, Irmare potest Confessarius iudicium prudens de legitimasai yrnitentis di potione. . Verum haec , quae nescio an Suisim sumpta praedicto Theologo iussiciant, mihi nequidem coniuncta semper sussicerent, nisi verba haec tempore aliquo moram includunt legitimae probationi lassicientem. Non desimi, qui peccata sua confitendo irrugiant, ut Esau, elamore magno ; qu, hactenus celata tandem aperiant, praesertim ignoto Sacerdoti; qui aliquoties iejunent M. & qui tamen stupenda facilitate post hebdomades duas, aut eo minus, ad priora sua revertantur . Hi ergo iuxta habitus gradum, stequentiam Occasionis, genii indolem, nativam in certa vitia propensionem tentandi sunt. Sane qui fructus nitentiae exigit Christus, non quosicumque, sed dignos exigit. s. contra Conclusionem, I. Christum eluries facto & verbo misericordiam commendasse: Estote misericordes, ait Luc. 7. quodque magis actrem facit, ibid. Cap. a T. praecipit, ut fi septies in die peccaverit in te frater tuus, ct sepιies in die conversus fuerit ad te, dicens ι Finitet ma, dimittas ct
R. neg. conseq. misericordes enim dubio procul, & ad veram Christῖ normam misericordes fuere m. PP. Atqui hi tamen, nedum flagitioso cuique emendationem pollicenti absolutionem darent, hanc e contra nonnis crudeli miseratione tribui posse crediderunt. Hi ne Cyprianus Liladelapsis ιEmersi, Fratres dilectissimi, novum genus cladis. V Accessi sub miserieordia titulo malum fallens oe blanda pernicies, contra Evangehi vigorem, contra Domini ac Dei legem e temeritate quorumdam Iaxaαν incautis communicatis , irrita mfalsa pax datur, pericula a dantibuι, ct nihil accipuntibus profutura. Non quaerunt sanitatis patientiam . I. Quid impietatem vocabulo pietatis appellant dici. S. Ambrosius ubi supra Sciamus secundum verbum Dei, secundum rationem sedaspensandum esse misericordiam debitoribus. Medicus, si cum debeas resecare .ula ris vitium, ne latius serpat, tamen a secanda, urendique ponsis Iae misinflexus aegroti, medicamentis tegat quod ferro aperiEndum fuit: nonne seu inutilis,
misericordia est , imo exitialis, si propter se vera incisimis Dei exustionis dolarem
eo)pus omne talescat, vitae Usu intereat Demum mitissimus hominum Augustinus: Qui vitiis nutriendis parcit o favet, ne contristet peccantium volantatem, tam non es msericors, quam qui non vulι rapere cultrum puero, ne audiat plorantem, re non timeo ne vulneratum doleat vel extinflam; apud Grati xxiii P. S. Cap. 38.
Nec prodest quod objiciunt ex Luc. II. I. Quia textus ille intelligitur de privata injuriae condonatione, adeoque trahi non potest ad absolutionem Sacramentalem. Alioqui sicut inimico a nobis intus averso noxam dimittere tenemur , quia tenemur inimicos diligere ; sic & eum ,
190쪽
CAP. VIII. DE MINISTRO POENI ENπIAE. rgrquem intus a Deo aversum esse sciremus, absolvere teneremur; quod nemo dicere ausit. a. Quia etsi textus iste ad absolutionem Sacramentalem trahi posset, ut aliquando factum est, non illico tamen abQlvendus Bret omnis qui diciti Psnitet me; sed is tantum qui, ut in eodem textu fertur, eonversus dicit paenitet me. Atqui non dicit vere conυersus , cujus conversio nedum certa sit, moraliter dubia est & plusquam dubia. Inst. I. major haberi debet fides dicenti intra Sacramentum penitet me. 77 quam dicenti extra Sacramentum. Atqui huic extra Sacramentum plena haberetur fides. R. I. neg. maj. quod enim extra Sacramentum credam , nihil habet 77 Ipericuli. Quod autem in Tribunali credam, magnum habet periculum . videlicet profanationis Sacramenti. R. z. neg. min. receptum est enim ubique, ut mendaci nequidem ve- 772rum dicenti credatur in iis quae ad consequentiam trahunt: unde nemo iuri septies agnito marsupium suum committet. Atqui in legitimam mendacis suspicionem merito venit, is qui septies & ultra, factam Deo pro- missionem fregit ; presertim cum nulla sinceri magis quam prius animi indicia praebet . Licet ergo huic ex corde culpam dimittere tenearis , quia inde tibi lucrum est . at ei practicam fidem non debes . De his adi iust ac solide disserentem Ethicam amoris hic cap. I 23. Inst. 2. ex S. Thoma Quodl. I. art. I 2. In Poenitentiae Bro credendum 773 est poenitenti tam pro se, quam e tra se loquenti. Et vero , ait idem S.
Doctor Suppl. qu. 8. art. s. ad a. Parochus non potest majorem certistanem accipere, quam ut subdito credat. Ergo cum asseverat poenitens se peccatum
dolere vehementer , sibique animo fixum esse , ut non peccet amplius , eidem est habenda fides. R. dist. ant. Credendum est pinnitenti quantum ad ea quae ex sola 77 ejus consessione resciri possunt, puta quod peccatum hoc non commiserit, quod commiserit ex ignorantia &c. Transeat, quia quandoque certo scit Sacerdos poenitentem id secisse quod negat . Credendum est quantum ad ea circa suae sibi temere blanditur rinitens . & de quibus Pr denter magis judicare potest Consessor quam innitens ipse, N. Dicat er- , go intrepide Minister cum B. Thoma Uillanovano, non credo vel bis imo
nec Iacomis r Ex fructibus de arbore ludico. -
Quod ex Supplemento additur, extra rem est . Hic enim solum do- 77scet D. Thomas a Parocho credendum esse ei qui dicit, se alteri absolυμ re Faunii fusio confessum. An porro, quia circa factum hoc credam Parochiano, quod tamen non semper secerim ) ideo circa internas ejus diis spositiones, nullo sultas, quin & multiplici destructas experimento, fidem .habere tenebor.
Inst. 3. Si non creditur rinitenti quantum ad ipsius dispositiones, vel 77squia earum iudicatur incapax, Vel quia easdem ubi perperam arrogare judicatur. Atqui utrumque mater Primum quidem , suta non repugnat quod qui hactenus malus fuit, a malo sincere reverti velit. Secundum vero,
quia sic de proximo male sentitur; quod vetat Charitas Christiana. R. neg. maj. hoc enim solum judicat Sacerdos necdum sibi de emcaci 777 poenitentis proposito fatis constare, ut illi conserat Sacramentum, quod sine morali de proposito illo certitudins conserri prohibuit Christus . . Trarii. Theol. IIor. Tom VI. Pars II. M 3 Haec