장음표시 사용
191쪽
Haec autem judicii suspensio, non tantum licita est, sed & necessaria in re Sacramentali, ne fanctum detur canibus. Quin nec in civilibus ultra progredi jubet Charitas. 78 Obj. a. Relapsus qui fieri potest, Vel ex carentia , vel ex mutatione
propositi , male judicatur fieri ex carentia potius quam ex mutatione propositi. Atqui relapsus consuetudinariorum, ac iecidivorum fieri poteth vel' ex carentia, vel ex mutatione propositi. Ergo male dicitur fieri ex e rentia potius quam ex mutatione propositi. go R. I. Cum ethica amoris ibid. n. Na6. rem . argum. Relapsus qui fieri potest, vel ex carentia , Vel ex mutatione propositi , male dicitur fieri ex mutatione potius quam ex Carentia. Atqui relapsus&c. Ergo dubium est annon fiat ex carentia. Ergo dubia est consuetudinariorum & similium dispositio. Atqui in hujusmodi dubio non licet, extra casum Justi
necessitatis, Sacramentum invaliditatis periculo exponere . Hine. 78I R. a. neg. min. prout iupponit Ndicari relapsum hunc a carentia potius esse quam a mutatione propositi . Neque enim unum potius quam
aliud audicat, aut in principiis nostris judicare debet Confessarius , sed
solum sibi dubium esse an relapsius ab uno potius quam altero oriatur . In hoc autem dubio gradum sistere debet, ne profanandi Sacramenti periculum incurrat. Ceterum relapsus frequens in ea presertim crimina , quae sine plena deliberatione non committuntur, etsi non est signum me-xaphysice certum carentiae propositi, est tamen vehemens ae morale illius indicium; nec uspiam censebitur firmum habere propositum patris deinceps non amigendi, qui unaquaque hebdomada id semel spondet, & deis ciens fidem frangit. 8a Inst. S. Petrus firmum habebat Domini non abnegandi propositum , cum dixi tr Animam meam pro te ponam, & tamen nou diu in illo proposito stetit . Ergo a pari firmum in consuetudinariis propositum esse de supponi potest, dum confitentur; etsi eos paulo post relabi contingat. 83 Confirm. ut quis rite absolvi possit , non necesse est ut etiam probabiliter judicetur deinceps a peccato abstenturus; sed iussicit ut generale concipiat propositum deinceps abstinendi a peccato . Atqui propositum illud habere credendus est, qui coram Deo Protestatur se illud habere. 8 R. neg. conseq. ut enim advertit idem qui supra Theologus n. I 327.
ex Antecedente solum sequitur, quos sicut lapsus unus ex gravissima ct improvisa tentatione extortus. non est argumentum fictae ετ in cera promissinis , sed fragilitatis humana; fe or recidivi una, non facile, sed ex gravissma seu extraordinaria tentatione improvisa proveniens M. Ast aliter dicendum de recidiva sequemi, facileque recito post confessionem contingente, non esse tentatione gravissima ct extraordinaria, sed ordiηaria, seu non alia quam propria ecneupistentiae.
81 Ad Confirm. dico I. Haud equidem necessuin este, ut poenitens judicetur impeccabilis, imo nec ut iudicetur nulli etiam vehementissimae ac extraordinariae occasioni cessurus i quis enim id de se vel de alio confidat λ At necessiim esse ut poenitens iudicetur peccatum supra detestabile quodcumque detestari, prohinc sic affectus ut ejus occasiones sedulo fugiat; ut, cum eae sponte occurrerint, Praescriptis sibi remediis utatur&c. Haec autem de eo sperari non possunt, qui nihil horum hactenus implevit, imo nec solide tentaVit.
192쪽
CAR GIL DE MINISTRO POENITENTIAE. 183 Dico a. Sussicere quidem propositum generale non peccandi ι at tali 786
opus esse cui Consessarius prudenter inniti possit . Certe non eum omnem hic & nunc absolvere poteli Sacerdos, quem hic& nunc Deus absolvit; ut in eo patet, qui licet gravi criminum dolore saucius sit, nul-Ia vel admodum aequivoca eius specimina exhibet. Obj. 3. Ex doctrina, quae consuetudinariis absolutionem differt, gravia sysequuntur incommoda. Ea enim posita, I. multorum Laius periclitabitur rmulti enim inopina morte corripi possunt . a. Erunt plures qui vix Mne vix quidem unquam absolvantur . Si enim quis dum praescripta sibi remedia exeqiretur, in peccatum recidat, ad aliud tempus remittendus erit. Quod si interim denuo labatur , nova opus erit probatione ; quae dum alia alii succedet, fluet vitae tempus sine absolutione. 3. Parochu qui in carnis peccatum pluries lapsus erit, vel Missam die solemni omi tere, cum gravi multitudinis offensione, vel factilege non absolutus celebrare tenebitur . q. Absolvi non poterit , omnibus etiam ad nuptias
paratis , qui ex habitu cum sponsa peccavit; quique hanc ideo ducere vult ut Ernicandi finem faciat. Unde vel differendum erit cum immani scandalo matrimonium, vel celebrandum sacrilege. s. Neque hi etiam absolvi poterunt , qui venialia stequenter & ex habitu perpetrant . Id autem quis serat
R. ubi utrinque militant incommoda , ea sine dubio praeeligi debere 788
quae minora sent, prasirtim cum opinio contraria vulnus non sanat, sed tegit. Atqui ad minimum sic se res habent in praesenti. Nimirum id habet mollior Casuistarum Doctrina, quod Sacramentum dubiae saltem profanationi exponat ; quod malos peccatorum habitus foveat; quod per i psus, consessiones & relapsius homines ad interitum ducat, &c. Aliunde nulli vere medetur incommodo, num enim melior erit conditio aliculus, quia eum sacrilege multoties abstiveris; quia, male licet conversus, ad Eucharistiam pluries accesserit, &c. an minus coram Deo mortuus erit, etsi nomen vitae habeat coram hominibus. R. a. ad objecta capita sigillatim. Dico itaque Ad r. non esse cur moveamur objectione , quam senserunt Patres , T quaeque non eos tametsi gregis sui salutem anhelantes, deterruit a severa sua erga graviter lapsos agendi ratione . Atqui & objectionem nobis propositam senserunt Patres; cum vel minimum attendenti se se pandat, &tamen in severioris disciplinae ad annos plures absolutionem protrahe tis, usu diu permanserunt: Rati scilicet futurum , ut qui ad Dominum
ex totis viribus revertuntur, vel ad absolutionem perveniant, vel a Deo, si in Poenitentiae decursiu mors immineat, misericorditer reconcilientur, Neque enim, aiebat Cyprianus, deserentur ab ope re auxilio Domini, qui miates oe humiles o mitentiam vere agentes in bonis operibus perseveraverint , quominus ira quoque divino remedio consulatur. Et vero mirum, quod sibi tantum ab aeterna damnatione timeat vere poenitens, qui tot annos nihil ab ea timuit immaniter peccator.
Ad a. qtiaero quid faciant adversiarii erga peccatorem qui singulis men- 73osibus confitetur, & in quo post multas pollicitationes & gemitus, nulla apparet habitus mali imminutio, nulla magis quam ante salutis cura , nulla praescriptorum sibi remediorum observatio, nulla occasionum sum.
193쪽
i84 URACTAΥ. DE POENI WENTIA. PARS ILQuid ergo si is prima, secunda, tertia Vice , sicque ad annos & annosm eodem statu permaneat , an eris abBlvendus p An qui ei absolutio nem negabit, poenitentiae Sacramentum abolere censebitur λ Nequaquam sane: Ut quid ergo increpantur, qui non proprie rigidi, sed cautiores, reconciliationem disserunt, donec sibi moraliter constet de sincera m nitentis conversione M tamen notandum, quod praeter juvenes quosdam, qui ad oculum servientes, non proprio motu ', sed ex Magistrorum p vore confitentur; pauci sunt, forte nulli, qui humaniter excepti a Confessario, tenere admoniti , ad idonea poenitentie opera benigne animati, non tam severe correpti, cum aliquoties recidunt , quam de multiplici in teneationes victoria sua gratulanter laudati, interim tamen ho tali ad meliora; trimestri spatio non sic fiant libidine Superiores, ut ei vitae ipsius dispendio resistere parati sint. Tantine vero sunt comparate ad aeternam salutem menses tres aut quatuor, ut illa istorum labore emi
non mereatur λ At communionem ante tempus Volunt poenitentes , v
lunt & amplius saepe Consessarii r Hinc in poenitentibus nulla ferme eo dis emendatio r Hinc appropinquant Deo , quasi gens quae justitiam fecerit rsed & hinc, nisi, quod optem, decipior , multa eorum qui dirigunt &diriguntur, pernicies. Et vero nihil pene dubii quin Ioannes Sanctus &alii Casilistae abominandas illas opiniones practice secuti sint . quas deiamum reprobavit Ecclesia. optandum sane ut ex bona fide sua excusa ri sint Poenitentes e sed quid de Consessariis , qui novam suo etiam ju dicio methodum absolvendi fibricabant . Imo quid de iis saltem Poenitentibus, qui diligentiam hujusnodi directorum suspectatri habere poterant λ Utique in aetemum stabit id Christi: Caecus, fi meo ducatum praestat,
79I Ad 3. sint qui absolvant Parochum, qui vel totam noctem pro more indulsit sornicationi; imo, si velint, qui tetra haec scelera ex habitu
perpetrat, quae Ca tum ultricibus olim flammis punivit; malim ego, ut nunc sum affectus, Vivus comburi, quam Vel eum , vel Absolutorem eiis absolvere. At ingens sequetur offensio populi , ingens & Pastoris insamia, nisi celebret. Sed quaero; tunc alioqui lenis a4 sicandalum, eum a solvere ausis, si centies pari in east absolutus, centies a Missa recens ad scortuum suum fiterit reversus Ut quid ergo murmuris & infamiae incommoda venditas, qui his non obstantibus aliquando absolutionem negares λ Quod tu pro illo casu, noε pro nostro & aliis hujusmodi reponemus. Dices: Ipse sibi imputet, & hoc dico. Addes cum S. Dalrriano Cap.
8. Gomorrhiani: GIubrius esse in conspectu hominum temporalem pati verecundiam , quWm ante tribunal Supremi Iudica aeternam subire vindictam ; Zehoe addo. Subjunges miserum hunc initorem ipsis pejorem daemonibus, non hac vice tantum , non hac hebdomada , non uno mense , ab ara Christi esse removendum ; eique sors an confugiendum esse ad eas quas Bemardus commendat urbes refusi. Et id quoque , si licebit , subjun-ham. Foelix, si in ipso tandem Videatur, quod difficile videtur, Clericus cile poenitens r Quis enim , ait Auctor operis impers in Matth. quis
aliquando vidit Clericum cito paenitentiam agentem p Sed etsi deprehensus humiliaverit se, nec ideo dolet quia peccaυιι, sed quia confunditur, quia pordidit Itoriam suam.
194쪽
Dostrae veritatem in dubium vocent, sed quia par in eo perplexitatis casu vident periculum concesse vel dilatat absiolutionis. Censent itaque ex iis nonnulli, hujusmodi consuetudinariis, cum dubia & ancipiti contriatione non est. negandam absolutionem, sed permittendum Matrimonium partim ad impediendum in solitas fornicationes relapsium; partim ne ex Matrimonii dilatione gravem infamiam subeant, & gravia in populo scandala oriantur. Ita Van. y in praxi poenitentiali, Cap. 6. q. s. 233. qui tamen tunc absolutionem conditionate innium dari vult, modo, inquit, Ida probabile sit personam serio dolore affici; di hac cautione ut ipsa quamvis sic absoluta non cmmvn:e t, ne periculum sacrilegiι incurrat ἰ atque posteaco Usionem illam , utpote versimiliter nullam, reiteret.
Quoniam vero absolutio haec, utpote verisim liter nulla, Sacramenti Ma- 79; trimonii profanationem non impediet, duplex excogitata est malo huic
medendi via. Prior est ut Paenitentes tantum conditionate , si nempe bene simidis siui, Sacramentum suscipere velint. Quo quidem, nisi opinio haec insequentem coincidat, absurdius nihil fingi potest. An enim vivent ut maritus & uxor, qui de conditionis hujus veritate incerti, de Matrimonii sui veritate incerti erunt An novum exiget pars altera consensium, si sola conditionem praedictam apposuerit An eum coniux alter Iam sociae suae pertoesus iterare tenebitur, &cp Posterior ergo via removendae Sacra
menti profanationis, quam non asseveranter, sed propositiis, id est viris do tis ad discussionem subjiciendo, exhibet Ethica amoris n. II s. in eo est ut
Consessarius dicat nupturis : Amici, non bene facitis, quod Matrimonis Uestro moras nectere renuitis; si tamen in eo statu in quo estis; absolute vultis jamjam Matrimonio jungi, suadeo, ut cum minori potius peccato jungamini, Matrimonium ineundo in ratione contractiti, quam cum majori, sacrilege matrimoniura ineundo in ratione Sacramenti. Rationem quippe contractur a ratione Sacramenti
valide separare potestis eoi non licite contractum intendendo, nen Sacramenιum. Hanc porro contractus a Sacramento separationem apud ipsos etiam baptizatos nihil habere inauditi probat idem Seriptor ex Staieno Mariani oratorii Sacerdote Ssvio, Goneto, & aliis quos plures adducit. Quoniam vero statim obiici potest, separationem hanc fieri facile pocse, si contrahentes sint Ministri, non item si Sacerdos; subjungitn II 6. cunandum tunc ut qui Matrimonium celebrabit, omittat formam, Ego vos
At quidquid sit de illa Sacramenti a contractu separabilitate, de qua suo loco. mihi ista haec agendi ratio practice impossibilis videtur; r. quia
utrique siponso persuadenda laret; plerumque autem non item est utriuiaque Director; a. quia in Sacramento quotidio administrato vix omitti potest sorma recitari consueta, quin id plures animadvertant, &factum conquerantur; 3. quia nemo Sacerdos id in se assumere possit inconsulto Episcopo, qui utique non sinet rem sacramentariam immutari; quia plerumque fieret, ut qui incertas Theologiae speculationes ignorant Matrimonium sic initum pro nullo haberent; 3. quia si Sacerdos, qui hic& nunc, Puta a reservato quopiam , absolvi nequit; Missam celebrare &Christi corpus accipere potest, praemisso acri contritionis actu; sic & in proposito: cum maror non sit Matrimonii dignitas quam Euchari itie. R. it Disit irod by Corale
195쪽
ρs R. itaque in hoc etiam cassi intrepide negandam ab lutionem iis omnibus, qui ad ipsum Matrimonii tempus in crimine vixerint. Ratio una, sed emcax, est, quod illorum actualis impoenitentia longe sit certior quam conversio, uti jam monuimus Tom. s. pag. IOI Et vero , non argumenta, ut legenti patet, sed incommoda asserunt adversarii. Gr ve profecto est quod nupturi sacramentali gratia careant; grave, quod omnibus paratis disseratur Matrimonium. Sed gravius quod sacrilege a selvantur facinorosi, & in eo statu novum, nubendo, facrilegium probabilissime admittant. Praeterea supponantur ambosbdomiae addicti, cui noxae
favebit Matrimonium, an ut lcandalum vel Nimor vitetur, erunt sine qu Iicumque conversionis experimento absolvendi λ Eorum alter vel uterque
dirimens impedimentum contraxerit, an iub scandali praetextu sinendum erit ut nubant Ad quid ergo tantus ob scandalum rumor, cum ab eo ne ipsi quidem mollioris Ethicae sequaces semper se extricare valeant. Meistito igitur certis in Parochiis, iisque prudentissime administratis, unanimi Confessarioriam calculo cautum est, ne quis ignotus pridie nuptiarum ad Consessionem admittatur. Hu3usmodi enim poenitentium complures non tam de confessione solliciti sunt, quam de schedula confessionem testificante, sine qua passim non admittuntur . Atque hinc qui banna sua promulgari optant, ad minus tunc temporis admonendi sum, ut quam primum confiteantur. Quin & optandum ut uno aut altero mense
Ast, inquit aliquis, absolvi possunt, qui 'contra recidivam essicacissimum adhibere volunt remedium. Sed qui antea impudice conversabantur, M trimonii ope remedium illud adhibent. -kν Confirm. quia in opinione nostra necessum est ad absolutionem, ut expugnata sit & victa mali consuetudo. Atqui id non quadrat cum isto Apostoli I. Corint. 7. 9. Si non se continent, nubaael. Hic enim praecipit Paulus incontinentibus ut nubant; id vero prohibemus nos, donec incoe
tinentiam vicerint. -us R. ad I. neg. min. Ii enim duntaxat emcax adversias peccata remedium ad-
hibent, qui ea sincere plangunt, & detestantur supra quodcumque detestabile
adeo ut mori malint, quam in eadem relabi. Porro ii de quibus loquimur. a pia illa dispositione tam alieni siunt, ut si sorte nuptias eomm ad tempus differri contingat, oculos, ut prius, plenos habeant incessabilis delicti, tantumque ab exteriori crimine temperent, cum libera deest eius admittendi occasio. Esto igitur in Matrimonio inveniant peccati finem; si tamen peccandi finem inveniant; qui eo tantum fine nubunt, ut passioni suae vacent sicut equas ct msilvs pat certe non inveniunt in eo pii & casti doloris principium. R. ad a. neg.min. & nos enim hortamur eos qui arduam sibi ac dissicilem re continentiam sentiunt, ut nubant; omia melius est nubere quam uri. At simul volumus ut nubant in Domino, & ad magnum nova letissacramentum impudico corde non accedant. Illud porro cordis genus in iis suspicamur, qui nulla certa veri doloris signa praebent. goo Quod additur Apostesum velle ut incontinentes nubant, si de iis i telligitur, qui etiamnum incontinentiae addicti sunt, nec suos in hac materia lapsus intus & ex animo super omnia detestantur, insignis est in Apostolum blasphemia.
196쪽
Neque tamen generatim & indistincte exigimus ut ante absolutionem potomnino victa sit mali cujuscumque consuetudo. Duplex enim est habi- tuum genus ; alii ferunt in actiones, quae quoniam sine pleno voluntatis constensu fieri non possimi, gravia semper 1imi peccata; talis est fornic tio, tale & furtum, ceteraque id genus. Alii ferunt in actiones, quae t cogitanti saepius incidunt; tale est jurameutum per Deum, & incongrua quaedam verba, quae jam pene ubivis locorum audiuntur. Hae porro cum aliquando non aliam habeant quam causae suae malitiam, non impediunt ne absiolutione donetur Poenitens, statim ut causam hanc sinceris coram Deo gemitibus, & aliis quae a pio Consessore praescribi solent remediis. congrue tractaverit. Ei enim etiam qui circa se ipsum humano more vigilat, multa excidunt quae ad motus primo- primos pertinent, & quae non advertit, nisi a quopiam admoneatur: Quo serme modo Provincialis homo, licet circa aliquod Gallicae linguae vitium frequenter der sus, in idem, tametsi nolens relabitur. Verum aliud est prorsus de peccatis , quae ut adulterium & ipsa mollities sine multa mentis advertentia committi non possimi. Qui enim in ea, etsi minus frequenter, recidit, habet quidem aliquod conversionis initium, sed nondum firmam illam conversionem, quae peccatum super omnia detestatur. Unde similis est homini, oui cum primo quotidiana febri laboraret, eo sensim, juvantibus remeatis venit, ut quatriduana tantum vexetur. Is porro, etsi umcumque convalescere incipit, debet ad tempus aliquod tractari ut aeger; nec dubium quin ei noceat esca sortium, si hac improvide donetur. Scio equidem non deesse qui contendunt cum La Croix in iis quae ex consuetudine fiunt nullam mmam esse malitiam, si nulla prorsus sit advertentia malitiae. Quod, inquit, verum es secundum multos eum Dicasti . Gu-vis illa con-eιvdo non sit retractara. At perdoctrinam illam Philosophi imum reduci nemo est qui non animadvertat cum P. Concina hic pag. 3oo.
Saltem, inquies, absolvi poterit qui de adhibendo remmio necdum so2 fuit admonitus, nec ipse sciebat quid foret adhibendum; modo deinceps aliquod, Icet naturae sibi relicitae aliquanto durum o difficile, sit paruitas ad xbere; m aliunde appareat vere contritus, ac per remedium illud speretur corrigendus.
R. esse qui ita sentiunt, praesertim quia S. Carolus permittit absolvi 8o3 hominem, qui spondet se ab occasione proxima recessurum , si alias id
jam non fuerit admonitus. Ita Henno, qui opinionem hanc pag. 233. Vocat fatis comminem. Verum, ut multo tutior, sic & longe probabilior videtur praxis contraria. Unde, generatim loquendo, statuendum cum P. Antoine hic pag. 3sa. differendam esse absolutionem implicatis consuetudine peccandi mortaliter, qui nondum efficaeiter conati sum eam emendare, licet emendasionem promittant; donec vitiosum habitum se Dicerint; ut periculum pro
ximum, seu probabile peccandi sublatum sit. I. Quia vera conversio consuetis narii est valde rara ac perdificillis , nee go semi tempore fieri solet, ut constat ex Patribas ct experientia; quod p cipue
certum est de adhaesivo luxuriae peccato. Nec obest illud seu Eces i. s. Ne tardes converti ad Dominum: seu Augu- 8os stini Se . r6. de verbis Dom. Cito fecissi rem mortiferam, cito remediam in- Ceni L. Aliud enim est hominem cito posse converti, & conversum reconciliari Deo; Aliud eum, cum firmato habitu detinetur, & pridem 4 didi-
197쪽
188 TRACTAT DE POENI UENUIA. PARS ILdidicit male facere, paucos intra dies converti. Et vero, si consuetudinarius in hypothesi praestenti secure absolvi potest, quia inquit Henno, si
potuit Tere dolere de primo habitudinis peccato, pari Iure dolere potest de vi. timo, de penuli mo, oe sic de aliis. Quidni ablolvit idem Theologus co suetudinarios omnes , eos etiam qui sepius moniti, semper relapsi sunt, modo remedium aIiquanto durum natura amplecti parati sint &c Hi enim, ut vere dolere potuerunt de primo habitus peccato, sic & de ceteris. Quidquid is reponet, id sibi responsum putet. Sane, nemini absoluti nem negamus, quia vel non possit conversus esse, vel certo iudicetur non esse conversus, sed quia nobis incertum est an actu & de facto satis conversus sit; id autem, cuin ex communiter contingentibus ad minus suspectum sit, satius videtur differre medicinam, quam inconsulto porrigere. Unde gos a. Vel consuetudinarius de quo in praesens, gratiam recipiet; vel non. Atqui in neutra hypothesi prudenter absolvetur. Non in secunda, ut per
se patet. Sed nec in prima: Confessarius enim ut Minister Sacramenti citra necessitatem non debet conferre gratiam, quam prudenter judicat breυι omittendam, nisi eum diffrat ; ct sic ut messicus, debet carare ut sanitas quam confert, momaliter stabilis sit, nec tam cito amittatur, prasertim cum line maiori quain antea malo non amittitur. Porro gratia Sa ramentatis, quae Erte consuetudinario conferretur, subjaceret morali periculo proximae destructionis, cum
majori innuentis 'damno. Quandiu enim durat malus habitur, homo est in proximo pericula statim o saepe peccandi. Cum prava consuetudo sit occasio proxima peccandi, oe eo pejor quod interna est, unde habitus propensi nem maximam, o necesitatem moralim peccandi parit. Ita Antonius. 8o7 Atque hinc mitius agere potuit S. Mediolanensium Antistes cum ccca- sonario, ut barbare, sed brevitatis causa, loquuntur, quam cum consuetudinario; quia prior uno tantum occasionis, posterior duplici occasionis& habitus nexu tenetur. Quanquam erat cur S. Caroli aevo mitius agereis tur, quam nostro tempore. Tunc enim pleraque gregis peccata resundi poterant in Pastores, qui muti prorsus non exprobrabant populo praevari -- cationes suas; imo tali scatebant ignorantia; ut ex iis aliqui nunquam confiterentur, quia aliorum confessiones excipiebant. Hinc ubi primum
miserae illi Regioni affulsit lux Evangelica, inaudito fragore percussi populi, eo prope modo alii a perversis habitibus, alii ab occasionibus proxi-- Li. z. mis resipuere, quo vel Iudaei ad unam Principis Apostolorum, vel Ephesii 2 ad validam Pauli praedicationem. Atque id observatum est tum in viverit, tum & in Vincentii a Paulo Missionious, quae in terris hactenus desertis & inaquosis successum habuerunt humano imajorem. Λst voluntarie peccantibus p hi accipiam vel indigne spretam Oreitatis notitiam, quae esse Q
Iet hodierna rerum conditio sicut maius a Deo judicium incumbit, sic& major a Ministris Dei necessaria est probatio.
8o3 Ceterum nemo dubitat . quin, uti docet Havermans in examine Pen 'tagoli pag. mihi ros. absolvi possit homo a mala consuetudine recens, cum extraordinaria vera conversionis signa edit. Tunc enim judicuri potest, divinam bonitatem accelerasse illi gratiam , ct multi casse cum illo misericordium, ct per velociorem clementiam extraordiηarie compensisse illud ad quod diuturna alius requireretur pernitenιia, o de subito ei plectam dedisse eontritionem .ssumiatii vix multa tempti re consequintur . Verum e casibus extraordiuariis ad vul- gares
198쪽
cAp. VIII. DE MINIS URO POENI TENUIAE. igynares non est arguendum. Imo generatim loquendo , tutius poenitenti suo consulet Sacerdos, si eum admoneat ut gratia sibi concessa bene ut tur ζ ut peccatorum suorum gravitatem perpendat, ut atquot saltem die bus praestri is sibi poenitentiae operibus ledulo vacet. Neque reluctabutur poenitens, cum, uti advertit Contension, geminus secera conversionis earacter, sit cor humiliatum, se venia indignum arbitros, ct Sacerdotum judicis sine repugnantia ulla vel exceptione sese permittent. Haec idem qui supra remonstratensis Canonicus.
Quoto autem tempore probari debeant, qui in peccati habitu vel oc- 8sycafione versantur, nulla certa lege definiri potest, tum quia id pendet ex indiciis conversionis, quae parturiente gratia identidem tuta sunt, ut a consuetis legibus recedere jubeant; tum quia quandoque plus se probat quis mali habitus victorem una vel altera hebdomada; quam alius quispiam toto mense; ut si prior fingulis diebus vocatus ad popinam, comstanter obstiterit; posterior vero eam quidem toto inense non sit ingressiis, sed quia infirmus fuerit, quia careret pecunia &c. Super est ut quintam discutiamus oriectionem, quae crebra venialium 81. consessione & absolutione petitur. De hac autem non una est opinatio. Itaque Duo statuit Henno, r. non semper absolvi debere eos qui in eadem venialia recidunt, si nempe plus in consessione appareat consuetudinis quam veri doloris & propositi; quod, inquit, accidere posset respectu aliqvarum d votarum, quae ad Me fribunal accedunt, vel ut alias imitentur, vel ut plaeeM GUsbrio, ejusque bonam existimationem acquiranι. Ratio est quia licet nulla sit obligatio venialia confitendi, eo tamen ipso quo clavibus subdiiciuntur, debet poenitens verum de his dolorem animo concipere, e rumque emendationem sibi proponere, falaein si non suppetat alia d Ioris materia. Addi possit, quod hujusmodi personae, quae in confessione id pene unum inquirunt, vel ut non devotae minus quam aliae habeantur, vel bonum habeant nomen a Confessario, gravis culpae reatum incurrere possint. Statuit a. recidivos in eadem peccata veniaIia, non tantum semel. 8 II
sed etiam bis vel ter singulis hebdomadis posse absolvi, si nihil aliud
obstet quam relapsus. Tum quia is est piorum seu sacerdotum, seu &Monialium usus, & hanc praxim confirmavit Synodus Trid. Tum quia ex relapsu in venialia haec non potest vere colligi doloris aut propositi desectus,
sed musta tantum humanae naturae infirmitas.
Potest id confirmari , quia ut ipsi docent Theologi severiores, in hoc glamiseria statu venialia ipsis etiam sanctis maxime sibi invigilantibus f cillime subrepunt Aliunde vero veniale unuin sine alio dimitti potest;
Tam autem contingit, ut qui pIura confitetur, ex iis nonnulla quae magis torquent, non exhorreat sincere, licet tae sibi identidem excidant: quia ut loquitur Augustmus Sem. f. in Psalm II 8. A resin majora vigilantibus elam incautis minuta furepunt. Huc facit quod iuvante Deo sine mortalibus omnimodo esse possumus υ debemus, ut ait S. Gesarius seri I r. in Appendice Augustini; at vero quotidiana seu levia peccata non possunt nisi subrepere in animam propter fragilitatem humanam. Atque hinc
istam quorumdam propositionem approbantibus triginta Episcopis damnavit lil. Guido de Seve Atrebatensis Episcopus ι Si conbuetulinarii gravium
199쪽
vium eriminum non possint absimi, nisi notabili tempore ab illis abstinuerint , quia aetas non constabit Confessario de contritione poenitentis; eιiam consuetudinarii pe earorum venialium non 'terunt abso i, nisi diu ab illis abstinuertia; damnavit ; inquam, ut pervidosam, falsum, scandalafamr temerariam &c. quapropter haec Patrum lententia: Irrifin est non paenitens, qui adhuc agit quod pen tet, de laetiseris intelligitur, non de Venialibus . . SII unia tamen senu venialiA nonnulla, quae nonnisi ex plena mentis adiavertentia committuntur, uι sunt, ait Ethica amoris hic n. I 3 3 9. d:utum 'feminarum mora ante specula, quo sua satisfaciant vanitati, visitatiomes inutiles, relloquia vana m. merito notat. Castoriensis Episcopus Lib. 2. Cap. a a. Amoris paenitentis, negandam esse absolutionem his qui praedicta sempexEMisa confitentur citra ullam emendationem , nisi cum His alia in eonfessione as- dantur Uentata, vel mortati aliquod vitae ante acta, de quo υρι quibus vere oe ex
toto tarde doleat parastens ω8I4 Tametsi ergo bonum o lautabiti est venialia e fiteri eum istam de illis dilo-
m. re, non est bonum nec laudabile illa sola fueramni aliter eonfiteri, qua ex b bitu seu consurtudine sic commiliantur, ut nulla unquam appareat cmeniaιis , nec
emendationis Iludium post multa promissar quia vel falsa, vel merito suspectas de iis paenitentia; sine qua Sacrammtalis eo sis non est sine peccato, uti sapienter bservat Ludmicus Granatensis, de alii post ipsinn. Unde commendatum est a Tornacensi Episcopo Gilberto de Choiseus consilium illus celebris cujusdam Capuccini, ut non accusentur venialia omnia, sed pra cipua solum, quae quis emendare proponit & ltudet. Haec laudatus iupra Theologus, quae verbis alienis quam meis dicta malim; quia in hac potissimum materia erudiri malim; quam erudire is zrs Ex his brevem hanc mihi regulam e mavero. I. Ex eo quod Venialia ex habitu committens absolvi possit , non inseram absolvi posse mortalibus ex habitu addictum. a. Absolvam non dissiculter ab iis etiam venialibus, quae incautis, quin & sibi invigilare assuetis, prae humana se gilitate irrepunt. 3. Severior em quoad culpas quae plenam supponunt advertentiam; & absolutionem, multore magis lacram synaxim disseram se conec aliqua appareat emendatio, nisi eam ante tempus dari exiSat gravioris peccati vitandi necessitas, aliave quaedam hujusmodi gravis causa. q. Nec ea patiar reticeri peccata, quae licet stent intra lineam venialium, ad mortale facile deducerent. Interim repete & confer quae dixi tum in
Tract. de peccatis P. z. Cap. a. art. s. Concit. a. tum in Trata de Euchariis stia p. I. Cap. 7. art. a. sect. 3. O l. 3.
sis Quaeres an consuetudinarii obligari debeant ad iterandas confessiones, quas durante habitu fecerunt. R. quandoque obligari debent, quandoque non. Exemplum sit in ad Iestente secretis incontinentiis misere & turpiter per tres aut quatuor annos addicto. Is quidem si in funesto illo habitu pene semper vixeri ita ut a crimine, cum urgebat Paschale tempus, nonnisi una vel altera hebdomada ante vel post absolutionem abstineret; ad novam pro toto illo rempore consessionem adigendus est quia sicut dubia fuit vera ejus conversio, sic & dubiae sint, nisi certo malae, eidem impenser abssilutiones Absit porro ut ubr artemae salus agitur , hujusmodi dubietates animum' Confestarii veI poenitentis tranquillent. Unde si poenitens sis alienigena
200쪽
cAR GIL DE MINISTRO POENITENTIAE . etsi
re tempus habeat debitum consilentiae examen ineundi , dimittendus est, nisi possit Sacerdos per interae ationes suas desectum supplere; quod aliquando rudibus struit M imperitis, a quibus nihil, nisi attente & patienter interrogando, extundere possis.
Si vero idem juvenis post absolutionem spatio circiter bimestri a mol- 81ν
Iitie temperaverit; aut eodem pene spatio ante alablutionem, post quam relapsius non fit, nisi ex gravi, nec quaesita, nec vitatu facili occasione. puta ex improvisio nebulonum ejusdem aetatis consortio, qui renitentemta traxerint in scelus . tunc abistutioni huic inniti posse videtur Coniafius . Ideo autem in eo qui paulo post obtentam absolutionem rectis dit , exigo ut occasioni viviaete cesserius quia licet antea, duorum v. g. mensium spatio, fuerit probatus, si tamen mox ab abistutione relapsus sit, magis ex quadam denegatae absolutionis infamia, quam ex vero castir tis amore, continuisse videtur. Et haec quidem salvo meliori aliorum j dicio dicta sint. Hic ne suum quisque onus portabit, utinam non alienum.
. IV. An o quibus ob re aprum differenda sit absolvito. Illud e suetudinariam inter & reeidium discriminis a Theologorum UL stago assignari solet, quod consiretudinarius omnis sit recidivus, non e contra, Nempe Vero; inquiunt, ut quis consuetudine irretitus dicatur, necessum est ut frequenter in ejusdem speciei peccam proruerit r ut autem
recidivus sit, satis est si vel semel relapsus sit in idem peccatum quod consessus
erat. Etsi enim recidi . ut post, sic de ante consessionemnveniremtest; in praesenti tamen pro ea sumi debet quae consessionem subsequitur ; quaeque ante ipsa non supponit habitu peccandi: Mias non simplex esset recidivaesed conietudo. Iam vero easdem multi tum consiuetudinariis, tum & recidivis teges construmunt; unde utrisque istutionem ex aequo concedtint aut denegant. Ut nostram ea de re mentem aperiamus, siupponendum, quod nemini a bium, est, peccata alia esse, quae ex propensione animi & gustu committuntur, cujusmodi esse lent venerea; alia quae animo reeugnanti. tantumque ex obsequentiar Talis esse potest detractio vel ebrietas in homine justo vel temperanti. Sit iam CONCLUs Io I. Homini ex gustu & propensione in idem scelus res pso absolutio hic & nunc communiter negari debet. Prob. quia timere est. I. ne relapsus, praesertimiacilis, initium sit per- 819 versi habitus, qui nonnisi per remedia saululum aspera sanari possit. I. Ne consessio praecedens legitima contritione destituta fuerit; haec enim etsi hominem non facit imprecabilem; efficit tamen, ut, fallem ab ordinariis tentationibus aliquandiu se se tueatur. 3. Ne facilitas veniae sit incentivum d nuo peccandi. Prosecto quod facile sanatur, aut sanari creditur, non muta me iarum cavetur; ex dissiciatara aurem sanarit 3 erit diligentior instodia recepta sa- Ps. 6.nitatis. Hinc Bella inus Serm. 8. de Adventua non eos tanta I litarpe caηdi si non esset tanta faxiluas absia adi.
Confirm. quia qui datam fidem in re gravi semel sesellit, nonnisi ex gro
operibus prudenter audicari potest verum & essicax propositum habere. Ergo nisi sincere tactus opera hac praemiserit, antequam se Consessario Gneret, perea a Consessario probari ae t. Certum est enim, ait Lugo disp. I .sect.)itig Cooste