장음표시 사용
221쪽
teneatur , cum imminet periculum ne peccata siua passim revelentur Memmi, ait Lugo disp. 23. α φ me tegisse, quod apud Ab os ini AEtby pet hoc Sacramentum fere abiit in desuetadinem Drepter malitiam Sacerdotura . Iigillum religiose non observatam.
3 Proq. Pa s. Oa oritur ex ipsa Sacramenti instotione , ejusilenteli Iuris ac Iplum Sacramentum, proinde divini. Atqui sigilli obsistat
ex ipsa Sacramenta institutione oritur. Utique enim Christus consessia nem initituendo , voluit emcaciter eam frequentari . Atqui ut finem mmc conssequeretur, imperare debuit sigillum . Ecquis vero amplexus latia Iet Religionem, In qua poenitens non modo intima quaeque sua reserare teneretur, Ied & ex eorum revelatione ludibriae , infamiam & ipsam quandoque mortem incurreret. Ergo aequum suit ut strictum secreti omnimodi Praeceptum Imponeret. Omnimodi, inquam, quia si quaedam iste excepit set peccata, seu levia seu magna, seu proximo uoxia, seu non. Drevi iturum fuisset, ut inquieti homines, subtilitatumve amatores . ex epicheia plerumque futili, aut pauitate rationis plura alia exciperent. Unde Sacramentum hoc odiosum primo, tum deinceps inutile fidelibus emeretur Atque hinc S. Leo Epist. rus. nostram hanc secretuegena vocar Apostolicum regulam, seu , ut loquitur Hi marus in opere de divortio Lothari . Spritur sancti oraculum.
si , 3 P e g Vibus Uenis, quas sacri Canones violatoribus Cgi aecre runt. Sacerdos, ait Gregorius Papa, dist. 6. De enitica a.. ante omnia cawat, ne de iis qui ei eouuentur, precata alicur recitet: non pr
ς Mis, non extranet absit , pio aliquo scundias . Nam si hoc 3σerit, depnatin, π omnibus diebus vitae su.e ignominiosus peregrinando per ga Concinit Concilium Lateranense IV. nisi quod peregrinationis perpetuae poenam commutat in arcti Oris Monasterii poenitentiam . Caveat
Erc. ne verbo, aut signo, aut alis quoυis modo aliquatenus prodas peccato em, Ied si 'u ἰ:m consitio indiguerit, illud a que ulla expressoneste Istnae cau e requi atς quoniam qui pectatum in Pamitem tali judicis sibi detectum praesumpseru revelare, non solum Sacerdotali meis Aponendum decemimus ἰ v rum etiam ad agendam perpetuam pinnitentiam in a tum Monasteratim detru-Gra ius enim petau Sacerdos, qui peccatum revelat, quam homo qui
i, qua n rus impii Wencestas preces & minas , Imperatricis Consessionem revelare S. Ioannes Nepo mucenust adeoque, ut alia Relia Nonis dogmata, suos habuit Mattyres secretum consessionis. Qui longam ea cle re Traditionem volet. consulat Tractatum Historico dogma lacum tangieti du Frestor. Confirm. quia tanta fidelium animis insidet sigilli reverentia, ut M. ilices homicidam ex sola sua consessione detectum abiblvant, Consessa. I pro orci' edis plectant morte; prout Tolosae an. Is I. CO ac tua. Quin Constantinopoli primarius Sullani Minister A menum Sacerdotem, quia iactae sibi consessionis revelatorem, vivum com-Inqlut proditorem alloquens, in inferis, ubi tuus tibi lacunae '- - ω βω. Atqui tanta haec in secretum obse , Yantia non aliunde oriri potest, quam quod ubique gentium persuasin sit i piligo by
222쪽
sit Iegem secreti legibus omnibus superiorem esse. Atque hinc licet summa sit hominis loquacitas, licet e Sacerdotibus alii ad Calvini paries
aversi eonsessionem pro lectae genio exhorreant; alii mente alienentur . vix ulla uspiam revelatae consessionis apparent exempla. Merito igitur Concilium Senonense an. rsa . obligantur, inquit, - endous --3 ω frugiat triplici jure, videt cer naturali, divino σ bκmano ce- B. lare peccata quacumque revelata o dicta in o fessuma sacramentali, qua tanto σ tali debet claudi sigilla secreti. at nulla casu, nec orabo nec signa aliqualiter
reveletis, aut velari existimetur. Peccat enim grainter I. contra jus naturaIe . . sau. Aquia revelando tala peccatum, disia 1 proximum, o facu proximo, quod M. , i. non vellet fieri. 2. Peccat contra ius divinum, quia eodem jure prohibetur ro--Iario confessonis, quo jure praecipitur ipsa e fesso, qua est de jara dioino a christo institura ι o fi uceres in aliquo easu Sacerdoti revelare peccatum sibi dictum in eo sone, enervaretur prace - divinum de eo sone facienda , quia nemo esset 'i vellet Dum peccatum occultum propria fame denigratim
Satardois draetere Paccat Hiam contra praceptum Ecclesiis , us habetur is Concilio Lateranens Gam omnis utriusque sexus ruc.
Obi. r. Si sigillum naturali jure praescriptum sit, ne ipsa quidem Eoin Telesia relaxationem ejus permittere potest. Atqui permisit olim. Quae enim voluit ut certorum criminum rei certis subjacerent renitentiae .publicae lais gibus, eo ipso secreti legem remisiti cum ex gradu psis dignosci posset peccatum. Atqui Eeclesia voluit Nec dicas id nunquam iactum in Wito ae dissentiente reo. Henim interest, an Consessarius meum ipse crimen Pandat, an me ad manifestationem eius, negata alioqui absolutione, obligeti Confirm ex Decreto Concilii Tolet. XI. ubi Patres sordidum Potamii gdelictum per ejus Cmsessorem agnovisse dicuntur.
R. ad Q. neg. min. quia Ecclesia nusquam exegit ut MeuIta peccata s
enitentiae publicae subjacerent ι licet ad id quandoque potuerit hortari, Mut nunc taxiari potest Consessarius, ut poenitens; quo Deo iaciat f ris, austerum Trappae institutum amplectatur. Addunt aliqui rinitentiam publicam, vel saltem ultimum ejus gradum sic .potuisse decurri, ut nulla , hine immineret mittenti infamia, nullum proinde re Hationis riculum. Λd confirm. dieci cum Sylvio in textu Concilii legendum esse εαδεμ eo honem, non consessorem e unde Potamii crimen per ipsam ejus conses sionem, nou alliande, cognitum est. Obj. a. non potuit Christus ita sigilli ,legem instituere, ut haec & pla ranitentis N ipsius multitudinis saluti contraria Bret , imo & reverentiae Sacramenti. Atqui arcta illa silentii lex quam sancimus, x. poenitentis saluti adversa kret ; cum filius quandoque nonnisi a patre essicacitere ripi valeat. a. Et saluti multitudinis A ut si Provincia tota serro dcilammis devastanda sit, nisi venialis culpa, puta ejus qui ex lavitate Ee,
stolam resignavit, Magistratibus aperiatur. 3. Et Sacramenti reverentiEut si ea quam ex fratris confessi egraviter ream eo oscis, Sacrame to abusura sit, nisi significes te erimen ejus compertum habere. Ergo . . R. I. nullum iactum metaphysicis subtilitatibus convelli. Porro tan- Iacitam esse a Christo sigilli resem constat ex dictis, & ex tota Tradiatione . Et vero per hujusmodi argumentationes ipsius etiam Providentis existentia labefactabitur. Quaerat aliquis in vere providus sit , qui to. nurv. Tbeia. r. m. VL Pars IL O a natio- Dissiligod by Corale
223쪽
nationes olim & etiamnum in ignorantiae tenebris dimittit; qta dat Aerclesiae suae Ministros, per quos quandoque nomen elus in gentibus blas-stematur; qui virtutem pedibus conculcari sinit, dum vitium solio su limi sedet &c. 13 R. a. dist. maj. non potuit Christus r. nisi bonum longe majus eam
se institui exigeret, C. secus N. porro custodia Sacramenti, quod sine inviolata sigilli lege stare non potest, bonum est lonete maius in Christiana Republica, quam facinorosi, ejusve com 'icisrmendati , cetero. qui plurimum incerta; lmo quam Provincia totius C nservario. His ad . de quod qui unam stacto sigillo Provinciam conservaret', eo inso periadere posset innumeras; quia nemo iam iniqua quae animo meditaretur eonsilia reseraret Sacerdoti , si haec ab ipso revelari posse suspiraretur. Quoti autem per Confessarium ab iniqua machinatione retrahuntur
me incommodo potest, & cedendo bonum parit maximum . Sed nul lum ferme incommodum subit is tutus venialem culpam revelas, fletamen fieri potest ut hae revelatione i impediatur mors innocentis , vel
communem tantum aut gravem necessitatem patienti secrerras, alienum
ex praesumpta Domini cessione rapere potes 3 di potissimum filiit in
praesenti materia; ubi vetat Ecclesia nequis unquam ex praesumpta me nitentis voluntate revelet. Imo nec sinit Ecclesia ut reveles, cum penutens qui sub damnationis poena jure sito cedere debet, cedere recusat aut dubium est an vere cedat. Quin etsi sigillum certis in casibus non obligaret jure naturali, quia tamen obligare iure divino , misquam ex k ipsius etiam Ecclesiae licentia relaxari posset; quia ius divinum nonnisisx certa Dei concessione relaxari potest. Atqui nullibi vel in Seriptura vel in Traditione legimus factam suisse Ecclesiae hujusmodi eoncessionem rnec certe, attento Sacramenti fine, decebat eam fieri.
aliquando illud revelare tenemur ue licet hine fiat ut homines timidius e. secreta sua committant. Ergo stando in solo iure naturali posset consessio a Sacerdote revelari
quia bonum publicum vel jus innocentis, cujus ad defensionem re elatur secretum, praeponderat juri quod quis ad fidem sibi promissimi habebat. At vero nullum est bonum quod praemuderet Sacramento Poeni tentiae, insallibiliter subvertendo, si sigillum violare liceret. Non ergo totissime servatur sigillum , quia alioqui poenitens privarur jure quod abet ad secretum ; sed quia is jure noe suo privari non potest quin Ecclesia Sacramento semper utili, & saepe necessario privetur. CONCLUs Io II. Lex sigilli in quacumque materia obligat sub mortali. 3 Prob. quia venialis culpae revelatio, licet gravem poenitenti infamiam non inurat, adeoque possit tantum esse venialis culpa contra justi iam de fidelitatem, gravem semper in Sacramentum irreverentiam invehit; re ideo semper mortalis est in ratione sacrilegii; cum ad minus homines a sancta ti admodum utili, venialium consessione retrahat; imo&mor
224쪽
talium; cum poenitentes multi venialia habeant pro mortalibus, & ali- eQuando malit, miles v. g. grave suum revelari , puta duellum ; quam veniale aliquod, puta invatam in commilitonem; ae demum non raro Consessarii mortalia habeant pro venialibus. Sola igitur in praesens exemiare potest inadvertentia, ut cum quis quae audivit, vidisse ratus, alias reiiuntiat. Verum, si usquam, at cene cum de poenitencium defectibus agitur, vigili opus est attentione; nec abs re . tuerit hoc cum Propheta
fari: Pone, Domino; custodiam ori meo oc. 1 l . v. ' .
Putant quidem aliqui cum Letasma. revelationem culpae venialis Lune Issolum esse mortalem. eum Sacerdos satetur se eam in tribunali comperirisse. Verum, inquit, ibid. Sylvius, cum Brmitas lac non naDavr ex uani
dato, sed ex uiam a Sacram τι, contrarium est tenendum . . a 2 lι Atque hinc colliges cum Navarro in Massi c. 8. n.I3. Lugo Eld. n. 72. et
Sulvio p. a. Parochos vel Confessarios, qui simul plures audiunt pueros doli rapaces, aut de quibus dubium sit an doli capaces sint, gravis S erilegii reos esse. I. quia,Sacramento utuntur ad risum 1 2. Quia pueros illos morali exponunt periculo peccata sociorum revelandi 1 3. Quia canon. Omnis utriusque s σι praecipit ut Ditis soli confiteatur. Atque hine consuetudo illa, quam olim vidi iii usu, a gravioribus Mim s sevem condemnataresti eamque iam ubique ob'lavisse Arbitror. i P . , Hic duo notanda, I. ad sigillum pertinere id etiam quod statim in II avitutione dicitur velut praecedentium appendiar quando uidem Se Iltua ad idem iudicium moraliter spectet , & aperiatur Ministro qua tali vi Aliud erit si materia sit ordinis prorsus diversi talisque ut materialiten dicatur in Tribunalis adeo ut nullatenus adi novam absolutionem a1rl- dagatura Quandoque tamen satius est ut qui rem memorat , sia' - eir cumstantiam Tribunalis; ne qua ridiculi labem aspersat poenitentis quuv. g. ad epulas, vel ad ludum finita confessione invitaveriti ras. Sigilii legem extendi non soIum,aa gravia vel venialia quaecum 2 aque, sed de aci eorum etiam obiecta. circumstantias, expositiva quarum. ac demum ad ea quae poenitentem aut alium eviam Indirecte --ἀtent. Ratio est quia nihil horum revelari potest quin consessio inde veI . poenitenti veI alii reddatur onerosa. . . l . Dixi r. gravia, υνι Oenialia Discumquer quia non licet ullum eputentia , grave vel leve delictum in specie revelare, puta quod is 'el illamen dacium ossiciosum consessi sint. Imo ne in genere quidem veniale peccaminrevelari velim. Undecinon placet a Consessario dici, quod permittit -- O hic pag. 3 et s. Ioames veniale, vel venialia qgadam depaseur rarae munt orati vel scrupulosi, qui meras imperfectiones aut tentationes iurI εc fieri iter confitentur. Sunt fle mos vulgus ab omni etiam veniaII peo cato immunes. saltem ad aliquod tempus , existimat. , Nis porro ex In discreta illa Consessarii locutione nonnihil famae deperiree. Ab us ergo abstinendum. monec revelanda . ut bene Dino disp. 23. n. 39. quae falso credidit esse peccata, cum non essent. Multo magis cavendum ne discatur aliquem plura , aut gravia intra lineam venialis, peccata de luInea lueque hic omittendum est, iolam etiam peccandi propositum, quin di ten lationes quae ad peccatum e bant. cante reticeri debere. Sane quae in m ,' 1sus pudicitiam crebra tentatur virgo apiens, aegreger t. Id NOP τ .u
225쪽
M Dixi I. eirtumstantiast Reticendae enim fimi auditi in tonsessione Neaeati circumstantiae omnes, non modo quae speciem mutant, aut aggra
vant, sed eae etiam quae peccatum insigniter minuunt. Unde non licet direre Petrum a Mavio quidem occisum filis e , sed inculpabiliter ebrio . Si estnim revelas Maevium esse homicidam; tibi autem hae in parte facilius habebitur fides, quam in ineulpabili ejus ebrietate , quae ad ex siti nem ejus ficta rensebitur. 23 Dixi 3. o peccatorum objecta. Unde si Ioannes eonsessus sit se de PMiocho detraxisse, quia avaro; uxorem percussisse quia turpiter invenistam ; non detractio tantum aut percussio, sed & utriusque obiectum m nent iub sigillo. Idem est, ait L Lugo n. 32. siquis confiteatur, se ab uxore castitatis votum habente exegisse debitum. Tune enim eitra sigilli . : violationem dici non potest quod illa castitatis votum habeae . Aliter dieendum, ait idem Carlinalis, si psittens obsectum illud omnibus notum esse supponat; ut muri diciti Adeuso mo quod parasso sim da homicidio semo, vel da rixa beri in foro facta. Nec enim relare quod sacerdos h
per accidens ignoraret, eum publiea essent. Verum deeisio Me non omnibus probatur , qui proinde statuum Consessarium de nulla re loqui posse ut per consessionem cognita, nisi ex poenitentis licentia , quam In huiusmodi oceasione a viro gravi petitam esse stio γ. Unde & eos
improbant, qui dicunt suas di aliorum Consessariorum aures perpetuis contra hoe me illud scandalum oblocutionibus vexari . Ut est . aurci contra aestimari debet haee Concinae Regula, p. 739. C NpsssARIUM
- Dixi re expositiva quadam pateatorum , non tamen omnia. Quod De intelligatur, notandum est ex iis quae pomitens ad peccati siri explica tionem commemorat, quaedam esse Mae ita declarat Consetari, ut alii cuilibet pariter declararet, puta quod sit conjugatus, quod Gubernator , quod artisex δα. Quaedam vero quae declarat coactus, & suis non aliter peccatum suum explicare potest; puta quod etsi spurius sacros indines sit eperit, aut sescipere voluerit; uuaedam demum quae non declarat , sed quae ex consessionis ejus modo innotescunt; di ex his etiam alia nonis nihil poenitenti nocent, ut quod scrupulos sit, animi arrogantis flemo infir alia in ejus laudem cedunt, ut quod scite loquatur, quod religi nem suam instar Theologi calleat M. Itaque sub sigillurn eadunt quaeis cumque psittenti nocere possent etiam ex sola taminum malignitate, uequod a natura eunuchus ne, spurius, irregularis ex desectu, Nnper, aere alieno gravatus &c. Item quod sit religionis principitum inscius, quoa in arte iua rudis, quod civili quopiam aut morali desectu laboret; quouscrupulossis. arrogans, tractari dissicilis, quod nolis tempus terat, qu caput & aures Confessarii minutiae suis situndat δ quod eum, cum amuntur. victeriis impetat. Haec quidem Navarrus & Lugo n. 6 . negant ei. e sigilli materiam, quia non audiuntur . Consessario , sed videntur'. Verum quis neget consessionem ex huiusnodi revelatione odiosam fieri multumque hinc infamari poenitentem occasione Sacramenti. Cetera quae licet ad consessionem praeambula, eidem plane extranea simi , his.. .. di per accidens in loco nesinuntur, non videntur' commini sub R ID. V
31. de non peccat . qui dicit se hodie arvsiisse inuincia Gubernatorem ,
226쪽
dominum hnjus eastelli. . nisi sorte hine eonjici possit eos qua talas
deliquisset puta qaia uterque dignitatem suam celare coniuevit &e. 3Dixi s. re ea qua pa tentem infamarant; qualia sunt, non modo quod a puella uterum gerat, quod adolescctis ficta nobilitate glorietur, quod is vel ille a Iudaeas oriundus sit; sed etiam quae attenta steuli nequitia . Iudibrio exponunt, ut quod poenitens revelationes habeat. quod Angeli colloquio fruatur dic. Etsi enim negant pIurae quos sequitur Lugo n. 38. haec sigilli materiam elae, melius tameta & securius premuntur silentio; tum quia horum revelat gravem poenitenti molestiam, despectum etiam a plebecula, & apud viros graves suspicionem movere potest, quod & ipia vidi; tum quia haec poenitenti inperbiae Ae cassis occasio elise pos sunt. Quae vero in argumentum mali adversus poenitentem trahi ne queunt, ut balbuties eius & surditas , quae a quolibet adverti possunt non eadunt per se sub sigillum. Per se, inquam, quia quandoque exmo do is endi colligi posset poenitentem vel multa vel gravia commisisse ιDixi o. vel qua ali- a p-ilente infamarem . etsi sorte rederent in hoz 18norem poenitendis. Hine nec complicem scelem, nec inuriles proci alla iactandam virginis pudicitiam conatus recensere potes ; quia hinc ad minus fiet ut aliqui a consessione retrahantur. Ιmo fieri meerit, uequae te sensit revelatorem in hoc casu, iam novas que sibi struuntur insidias aperire non ausit, & sapientibus destituta consiliis nota eadem qua
Dixi 7. qua Aiam infamarent etiam iasirine. Ηine arguendi ventuut, qui 29 se laudant sanctitatem unius, vel eius conscientiae munditiam, ut inde colligi possit alios non aeque sanctos esse, aut esse Peccatores. - Hae occasione quaeritur an totum sit de quibusdam valde piis dieere, as vix ac ne vix quidem in eorum e session ibus oecurrere materiam absolutionis; eosdem ad obitum usque sedulos fuisse virginitatis sine custodes&m R. meum non esse hane carpere agendi rationem, quae ae gravibus Iris quina viros gravem identidem observata fuit. Sic enirn virginitatis aut summae innocentiae testimonium a Confessariis suis habuere M. Thmmas, Pius V. Ludovicus de G Eaga, Uincentius a Paulo. quibus addi possint Manus de Solminiac Cadurcensis, Antistes, Henricus Boudon Ebroi censis Archidiaconus &c. Mihi tamen multo aequius videatur ab his lamdibus temperare, seu dum vivunt viri pii de quibus sermo est, seu dum supremam diem obiere. Dum vivunt quidem, quia scriptum est neminem
ante mortem facile laudandum esse . Sed nec post atra defuncti sunt, I. quia encomis haec ius ciertum constituere non possunt; z. quia dum unus laudatur prae ceteria, taetra quaedam in mente emurgit comparatio eius
cum aliis, qui eodem uti consessario dignoscuntur. 3. Qui mirabilia de uno loquitur, circa alium Drte hypocritam indiscrete interrogari poteriinde autem ambages. Atque ita finitentes vidi Episcopum & alios quo dam. Id ipsum docet Lengleius cit. Tract. pag. 27s. Scio quidem haec non improbabiliter solvi posse a sed ad quid Glationes , quae raro omnibus
placent, cum tota difficultas uin filentio removeri potest C MCLUs Io III. Lex sigilli non minus quoad mortuos confessarium ligat. quam quoad viventes.
Prob. I. qui aeternum pro utroque statu silentium promisit Sacerdos; a. quia ga
227쪽
quia si scitent fideses futurum ua post mortem suam revelaretur sua inrapitudo; nemo unus vivens confiteretur ..Inde autem plena Sacramenti
Hinc sequitur eum qui ex sola consessione didicit puellam esse gravi. dam, non posse sine consensu ejus ipsa defuncta aperire, ut per Baptiamum aeterna prolis saluti consulatur. Ei tamen, nisi hoc moribunda vel a te declarari permittat, vel, quod multo melius fuerit, alii extra co sessionem declaret, absolutionem impendere non poteris, ut quae temporale famae suae bonum artemo infantis bono anteponat. Sed quid si imminente morte puella haec Conietatium revocari ius. sisset; de is eam repetisset omni sensit destitutam ι an non Praesumere posset eam meliores induisse sensus, ac demum consensitio ut praegnatio sua chirurso saltem aperiretur. R. negati neque enim in re tanta mo menti sumcit licentia pωsumpta, sed requiritur expressa ἔ.non come denda, sed concessa. Et tamen impendenda seret absolutio; quia ad hanc iussicit aliqua contritionis praesumptio. Ita Sylvius ResoL var. . Quod de puella bonae famae , idem cite dat ea quae ad suspendium damnata est tnequeuenim statum ejus veI uni Iudica aperire licet, ut aeternae infautis
nsessio quae ad unum duntaxat obtinendae peceatorum remissionis finem ex christi institutione fieri debet; ad plures a sex hominis nequitia dirigi potest; puta ad illudendum Sacramento, ad decipiendum , bubornandum, tentandum aut irridendum Confessorem . Prima consessio sacramentalis est, seu poenitens hic di nunc absolutione dignus fit, seu ad eam se disponere intendat. Secundat non tam confessio est, quam consessionis abusius. His positis, siti CONCLUsao t obligatio sigilli oriturim omni & sola consessione sacramentata facta apud Sacerdotem verum vel ex istimatum, animo obtunendae aliquando ab lutionis. Potest tamen ex confissione etiam non sa cramentali nasci quintam vel secreti naturalis igatio, vel alia aequivalens. . Prob. r. pars r Sigilli lex es tantum consessioni alligata est, cui hanc Christus annectere voluit . Atqui hanc sevi tantaxat confessioni faena mentali avnectere voluit; quia hanc solam in aetrarum Iubsistere, voluit. . Prob. x. Pars i quia exigit lex naturalis ut secreto premarum , quae vix sine gravi multitudinis ossensioue:revelari possent . Porro quaedamiunt quae licet mala tantum fide in confessione aperta, vix revelari pota sint M. Uerum haec ex singularum conchisiores partium expositione is
cilius innotescent. Itaque . . t
a Dixi I. ex omni re sola confessaeue sacramentali s tum quia hanc sitam firmiter munire voluit Christus. ut modo dicebam; tum quia sigilli lex se habet ut proprietas conis nisi proprietas autem omni & Mim Π-
228쪽
c Ap. m. DE SIGILLO CONFESSIONIS. xistinseriorem Clericum peracta, etiam in casu necessitatis, uti ri Thomae aevo non instequenter eveniebat, oritur quidem gravistina secreti naturalis obligatio, sed non vinculum sigilli ; nisi eo fieret animo ut S cerdoti superventum aperiretur 3 quia audiens tune indueret rationem interpretis, de quo infra. Dixi g. verini veι existimati . Unde, ait Henricus a S. Ignat. n. 286 siquis accedat ad pedes eius quem bona fide sed falso eredit Sacerdotem esse , vel approbatum p consessio haec, utpote in intentione ster mentalis, sigillum pariet. An idem dicendum sit de consessione Diae no vel Dico facta, si poenitens sincere credat se ab iis in absentia Saacerdotis absolvi posse, nou convenit inter Theologos. Negant Suarra . Usiqum &Lugo disp. 23. n. a. quia tunc poenitens non apprehendit v ram absolutionem a Christo institutam, sed aliam quam sibi ex errore juris fingit. Unde sicut non teneretur ad sigillum, qui alicujus confecissionem coram imagine Crucifixi factam, & a poenitente habitam pro fain cramentali austestaretr fic nec inproposito casur Haec illi, sed quidquid sit, ad minimum hie admittenda eri gravissima secreti naturalis obligatio. Dixi aximo sitiuendae Asiolummisi seu hanc hic & nunc reeipere in-
tendat paenitens , seu consessarii monitis juvari & dirigi velit ad eam
Atque hinc generatim non striacet sigillo confessio ad illudendum ves 4rsu mandum Consessorem iacta , licet ei quaedam vera vel ficta admiasteantur peccata, ut ea consessionis speciem praeferens, sigilli obligationem inducere possit. Ita docent omnes gentium omnium Theologi. Pro ceteris erunt in Gallia Merbesius hic pag. 246. N Nat. Alexander cap. 3. Reg. s8. In Belgio Ioannes Malderus, Antuerpiensis Episcopus in insigni Zorkropere de figillo cap. 8. pag. 6o. inius in dist. II. s. I . In Germania H
Italia Bonacina & alii passim. Hinc teste eodem Solo, cum Cardinalis quidam adversus Papam conspirans, alii Cardinali suam hane intenti nem in Tribunali aperuisset; quo ipsum in idem scelus attraheret ι re per aliam viam comperta, accusatus est Cardinalis Confessor quod conis spirationem illam fisi notam non revel Mi . & pecuniaria mulcta damnatus, poena damnandus majori , nisi contestatus fuisset se machinationem hanc ex sigilli reverentia conticendam eredidisse.
Fatendum tamen caute ac lante in hujusmodi occasionibus proceden . 6 dum esse . I. Enim videndum est an confitens consilium animo fixum& ratum aperiat, tantumque Consessorem seducere velit; annon gravem tentationem reseret, cui, si potis est, medelam quamat: in hoc enim se cundo casu non desineret confessio esse sacramentalis ι etiamsi postin dum erimen perficeretur. a. Cum nec Ecclesiastica lex nec cirilis serae ut denuntietur crimen quod probari nequit; si de avertendo gravi d mno ageretur, utendum esset monitione generali, quae sic crimen ave teret, ut simul consisseret criminoso. Ita suadet Letaletus p. 143. Nullus
tamen dubito, quin ipse criminis artisex detegi possit, si nihil inde donuntiatori consessario immineat mali, & id evincit relata superius Car
229쪽
tam refert Oe artim Cisteretensis Monachus Lib. I. HMoriarum memora bilium , Cap 32. tibi sic rem narrat. In domo quadam Cistertiensis inimis nactus quiam fine Ordine eelebravit. Hoc eum die quadam raeulisset Abbati suo in infessime, aere lamen cessare vellet a tanti praesuoptione ; Abbas d tres ct Iaamans, ut a bla iamia tam magna dasisteret miserum rogavis, re I revit, proepit, sed non proficit. Ille vero timens notari , si cessaret, celebravit ut striis. In sequenti Capitias Generali Abbas idem pro seu eafum emisiara , antenrigans quid faciendam eo esciri , si si te tiae quid in ali a domo emergerer. Cumque Domixus Cisteretensis ct Ceteri Abbates super hoc uitit --derene definire , easum scripserans Innoeentia III. Auctori Canonis omnis utriusque se s . cui convocam Cardinales viro quo ιiteratos . easum eis pro insuit, re quid de Le sentirent, a molis requisiυit. Omnibus pena in boceo sentiensibus quod confessio non esset prodenda , respondis Pontifex ν Ego dies an tali articulo esse prodendam, quia talis eo effomu in confesso, sed Masph
mia . Noe debet Confessor bl phemiam talem ac infamiam celare , per quam periculam incumbere potarit tali Melesiis. Ed placuit sententia omnibus , stridisique s suti anno quod a se fuerat dete minatum o a Card:ualitat approbatum.
3 Circa hoe factum alii aliter sermocinantur. Maimburgus hinc grave Pontificiae fallibilitatis argumentum expiscari sibi videtur in Traei. de Ecclesia Rom. Cap. I 3. Alii plures hinc solum deducunt, consessionem quae sacramentalis non sit, revelari posse . Talem porro fuisse eam de
qua loquitur Laesarras. contendunt. Neque enim in ordine ad absol . ει tionem confitebatur Monachus ille, sed ut inbatem trahem mpatrociniam Τ es impunitarem sui erimnis. Alii demum & melius uti admodum fias clam rejiciunt Caesarii auctorir: rem, ut te qui nimium credulus, praecipue in suo de miraculis & visionibus opere, nugas Plane agat , dc fabulas undecumque ccirradat . Nee obest quod Innocentio aequalis mrete si quis enim ineptias triginta ab annis relatas, hue & illuc trans missas, typis etiam mandatas exscribere velit, huic nescio an sufficiant volumina viginti in folio. Et vero ves Cisteretensis ille Monachus fingebat se Presduleratu donatum is ordine, vel antequam ordinem im. gressus esset. Non I. norunt enim Superiores qui e ruis ordinati sint . Non s. quod gratis supponit nec probat Maimbur s. Annon enim in domo pie fit ordinate constituta examinantur Candidatorum litterae Betestimonia non ab urbe in urbem scribitur in mationis habendae gratia λ Annon in ingenti Monasterio, quo confluunt undequaque extranei, facile fit ut deprehendatur non esse Meredos , qui se Sacerdotem, esse mentitur Praeterea qui fieri potuit ut cistercietas Abbas in gen rati Capitulo ventilaret quaestionem, quae necessario injicere debuit sim-pulum & suspiciones. Deinde cur Innocentius tui periasum erat , se malum cohibere posse, non cohibuit statim , sed anno tantum sequenti rescripsit Praeterea quis non videat absurdam esse, & Pontifice quo vix Ecclesia doctiorem habuit , prorsus indignam , rationem qua is apud Caesarium decisionem suam fulcit. Demum quis sibi persuadeat Innocentium an. Ia Ict quo responsum ejus datum lupponitur, decisionem demnitioni quam ipso anno praecedenti in Lateranensi Concilio emiserat , Non admodum congruam dedisse . Ergo fabellam sapit historia illa ἔ re
nisi quoad substantiae, falsa est, circa gravem aliquam circumstantiam
230쪽
falsa esse potest. Quanti autem sit circumstantiae alicujus mutatio , ne. Du,'
mini opinor ignotum esse. i p. 3os Dixi s. Pas tumen ex obligationa non sacramentali nasci quaedam secreti nais . . malis GLigatio m. Constat enim rarissime utendum cognitione per co sessionem etiam minime sacramentalem parta r quia etsi Religio iunci temporis non imperat mentium, imperat prudentia . Unde extra casius haereseos, aut conspirationis in Principem. quae immane multitudini pridiiudicium inserunt, alto premendum est filantio erimen quodcumque pria
vatum ad quod m Tribunali Qllicitati sumus. Constat enim fideles severiori similo assuetos mirum in modum turbari, siquod in aurem Con- υ o. lassarii dictum est, evulgari detegant. Constat rursus facile futurum ut p. I 44. Sacerdotes imperiti contessionem nullo stipatam dolore haberent pro mi nime Lacramentalii inde vero quanta sigilli strages p Atque hinc in casinobis olim apud Em Caria C '' proposito , de Ilidaeo, qui nequidem p isatus Parochi ossicium extra Galliam exercebat, idque in simulata,
consessione aperuerat Praesbytero , nonnihil cum aliis plurious haesimus incerti. Et si enim non fugiebat nost scelerati huius confessionem neces se,. nec este posse sacramentalem; nihil tamen dubitavimus quin ex ipsio evulgatione ingens sequeretur populorum commotio, cui Vix, Obviam iri p et per instructiones, in hisce materiis semuer periculosias . Interesse. ergo videbatur ut non fieret exemplum ad terrorem, sed res cum Epi scopo clanculum tractaretur, di is increte malum coerceret.
An solus Saendos sigilli lege teneatur. CONCLus ror Sacerdos primario quidem & principaliter tenetur lego sigillit at eadem secundario & perparticipationem tenentur alii plures. Prob. T. Pars, quia, ut bene Lugo disp. 23.αao. non est dubium quia PFo Ministro praecipue latum sit sigilli praeceptum. Prob. z: pans; tum quia sigilli lex instituta est ne confessio odiosia nM 46mium & onerosa reddatur: ad id autem necesse fuit ut secreto ejus a stringeventur ii omnes ad quos devenit notitia elus. Tum quia notitia hic utpore rei sigillatae, Be ipsa sigillum quoddam importare debet; quod etsi Drsitan non se proprio sigillam eonfessimis , ut innuit S. Thomas hic q. II. a. 3. O. eidem nihilominus quoad grave secreti pondus aequivalet. Hinc sigillo tenentur, T. Consessor etiam fictus , seu is qui cum non ' sit Sacerdos, gerit se pro Sacerdotet quia peccatum imotescit illi per confessi em ex prudenti Disilentis intentione saeramentalem , licet talis, non, sit ex errore facti. Sylvius in cita art. 3.
Sed quid si Sacerdos nolens aliculus consessionem excipere, invitus D sjam fugiens unum aut alterum poenitentis delictum audiat Respondet areae disp. 33. sect. 2. nullam tune induci sigilli obligationem , quia haec non imponitur invito. Aliter sentit Lugo ibid. num. . & docet ,
quod etsi time fortasse non induratur obligatio illa secreti naturalis que oritur ex pacto explicito vel implicito ; cum pactum illud nota possit contrahi ab invito; suboritur tamen vinculum sigilli sacramentata; quia1