장음표시 사용
251쪽
ejus distringendi minas intentat. Neutiquam tamen licebit dicere, eum. tibi mortem comminatum esse; quia ablolutionem negasti. s. II. An eo es is scientia in exrrriori regi M Wi hceat.
Is 3 Pertum est non omnem consessionis usum Confessario interdictum e se. Potest enim di debet prci poenitente Deum precari, ejus e Conm sionem suppliciter efflagitare. 2. Potest & in dubiis virum doetiim consulere, seclusio semper quocumque manifestationis periculo. Potest ex unius consessione alium circa quaedam necessaria vel utilia Interrogaret modo, quod facile est, non intelligat is unde ad hujusmodi interrogationes moveatur Consessor . q. Potest propriam suam emendare agendi rationem, cum ex duritie sua, vel quodam deridendi aut nugandi m do, murmura, oblocutiones . & aliquod personae scrupulosie seandalum enasci animadvertit. s. Potest rebus propriis diligentius invigilare, non quidem quantum ad ancillam, quae furtum suum consessa, illico an malis
vertet illud sibi tacite exprobrari ι sed quantum ad alios, quibus locum oppleri intelligit, nebulones. Ratio est quia in his ut iacent, nihil est quod speciem ferat revelationis, nihil unde fiat Saeramento injuria, nihil quod ab eo removere possit. ir Tota igitur quaestio in eo est an Sacerdos scientia e consessione parta
uti possit ad exterius regimen. Illud autem exterius regimen, vel tale' est ut saltem a penitente animadverti possit, puta si consessus se noctu e domo egredi, fores praeter morem occlusas Inveniat; vel a nemine prorsus intelligi potest, puta si Superior innitenti non conserat ossicium, quod ei, nullo praeter Deum conscio, mente destinaverat. 1 Non una porro omnium est circa grave hoc punctum Scholae sententia. I. Enim docent non pauci Episcopum , qui solo animo Parochiala Beneficium cuipiam destinaverat, & ex confessione ipsius eundem ossici huic prorsus imparem esse detegit, mortaliter peccare, nisi hunc immisericorditer excludat. Ita Sam vius Tom. 3. cas. I 8. ubi & longa Vet rum Scholasticorum, Alensis praesertim, Thomae, Bonaventurae, Gabrie- , iis, Paludant, traditione fretus docet posse aliquem pari de causa via suffragium suum negare indigno , vel indignum amovere ab officio , quod nec eidem prorogare tenetur, nec a se prorogandum, dicto vel facto insinuavit. Idem sentiunt Morinus, Sylvi , Nat. Αlex. Regs 8.&y'r a. Ultra progrediuntur alii, & docent posse Consessarium scientia e Tribunali hausta uti ad exterius regimen , non quidem particularium , quasi v. g. possit huic poenitenti suo negare licentiam eundi ad urbem , ubi peccat i sed ad regimen commune ; puta vigilando attentius , Ο eludendo Bres &c. mutando seras , muros attollendo, exteris claudem
do aditum dici sit jam CONCLUs Io. Nullatenus in utroque casu scientia per consessionem habita uti licitum est. I 37 Prob. r. ex Decreto Clementis VIII. dato die 26. Maiian. sp . ubi
sic t Tam Supεriores pio tempore exi tenus quam in emimi, qui postea ad in perioris g adum fuerint promMi, caveant diligentissime, ne ea meisia, quam daaliorum
252쪽
c AP. u. DE SIGILLO CONFESSIONI s.
Hisum precatis habuerint, ad exteriorem gubemation/m Mantur Quemadmodum enim humanum regimen ab hoc Satramento distat, ita etiam nullata sab eo debet d p ndere. Atqui haec decisio, licet directo spectet ad Comm nitatum buperiores. Confessarios ceteros non minus adicit ex identitate rationis. Tum quia eadem & Hrte maiora ex hujus scientiae usu apud i , saeculares, qui minus humilitatis & obedientiae habent, quam apud Religioks, nascerentur incommoda; tum quia quod exterius regimen, utpote a sacramentali discrepans , nulἰvienus ab eo dependere debeaι , ratio est generalis, quae omnibus ex aequo conventu. Neque Decreto illo ad praecavendum hunc consessionesis notitiae usum II sindiguere sapientissimi quique Religionum Praepositi. Iam enim ab an. Is o. Claudius Aquaviva Superior generalis S. I. severissime prohibuerat
ne suorum quis tali notitia uteretur. Unde , ait Lacroix Lib. 6. p. a. non beet Superioribus nostris ratione tatis nutitia statuere novas leges, crebrius vi stare, magis aιtendere m. etiam seclusio omnis revelati is pericula. Prob. I. ex Decreto Romanae Congregati is die I 8. Novemb. ann. I 3'I681. in haec verbat Promia matura consultatione PD. Consultorum faeta medis D sequentis propositionis i - Seientia ex consessione acquisita uti licet, is modo fiat sine directa aut indirecta revelatione & gravamine poeni ,, remis; nisi aliud multo gravius ex non usu sequatur , in cujus cominis paratione prius merito contemnatur. Addita deinde explicatioue sitis I mitatione, quod fit inteI Ψenda adulum mentiae ex α egone acquisitae cum gravamine politentis, seclusa quacumque revelatiam, a q- in easae quo multo gravius gravamen ejusdem prurientis ex nota usa siqueretur. Maimrunt dictam n positio vem , quatenus admittit usum dictae mentiae eum gravamine ps latentis, omnino proh bendam esse, etiam cum dicta explicutiana sive limitatio es υ praeserui D creto prohibent, ne quis utra audem folim doctrinam pudice aut pitvirm din re aut defendere, sub pamis arbitrio S. Gur agi nis infleni se Mandantes etiam mi sis sacramenti Pinnitentia Minillas, ut ab ea in praxin deducenda prorsus
abstineant. Nunc itaque certum est. ait idem qui supra Theologus, illicitum esse uti scintia consessionis cum aIiquo gravamine poenitentis , quamvis absit omnis sigilli revelatio . & quamvis multo malus graV
men eiusdem poenitentis ex non usu sequeretur. Prob. 3. directe contra Sambovium . Nar. Alex. & eorum sequaces . I .
Non potest admitti opinio , quae Sacramentum in poenitentis Ierametainstitutum, eidem odiosum readit & mrmidabile. Atqui talis est opinio. que seientiae consessionalis usum permittit in eo etiam casu in quo nequidem suspicatur poenitens Sacerdotem consessionis suae scientia uti. Eo enim ψῆ, quo constans erit a d Novitios v g. vel Seminariorum alu mnor, Conemrem scientia illa, ipsis non advertentibus uti posse, quo eos veI a Religionis prosessione, vel M pingui beneficio removear, Iam
eorum nemo conscientiam suam secure aperiet: unde veI, ut saepius ea inani sermidine contingit, ad alios, eosque ut plurimum Iaviores On- l :
essarios recurrent; veI graWora sua debita reticebunt, donec haec Iibere Hii cuipiam confit ri nossint. Sane, ait Ethica n. 18sa. si practice probabilis sit Nan Alexandri opinio. proba, Iiter timere poterunt Praxime us. Arqui communis Doctorum opinio est, probabiliter timentem sihi do rves aliis grave aliquod incommodum, vel damnum, consessioni extri ρ. Q. a secum,
253쪽
secum, ex certi alicujus peccati consessione, ad consessionem hanc notet teneri. Unde fiet, subdit idem Scriptor, ut religiosi omnes, tam Prossi
quam Nooitii, excusentur ab obligatione gravia crimina confitendi; re sie ab eorum confessione retrahentur.
IAI Prob. 4. quia opinio in qua tangitur data rinitenti fides , procul amandari debet. Atqui Ut enim solioe annotat Ysambertus disp. 23. art. 8. p.
s. quoties rinitens pin Verecundia vel prae timore aliquid dissicultatis habet in aperiendis minutatim gravioribus delictis; monere solent pii quique & eruditi consetares, ut eum omni fiducia penitiores animi recessiis aperiar, ut nihil vereatur; quia quidquid dixerit, miro dictum sit, obinviolatam sigilli fidem. Atqui haec Sacerdotis pollicitatio, ceteroqui pia, illusoria erit, aesepe se dulenta, si hominem boni apud omnes nominis, vel ab ordinibus, vel a Beneficio, vel a quapiam Religionis dignitate, quia
sita quaeque fidenti animo, tanquam Deo ipsi aperuerit, removere liceat.142 Obiiciuntur nonnulla , & I. auctoritas D. Thomae Antonini , totque aliorum summi nominis, qui opinionem nostrae adversam miti sunt. I. Quod in praesenti casu nulla interveniat revelatio, nulla peccati exprobratio; cum pgnitens Saeerdotis agendi rationem, nec advertat, nec advertere pomit 3. Quod rinitens nullum habeat jus ad bonum sibi solo ministri animo destinatum. 4. Quod eum excludendo Minister jure suo
utatur. Verum haec non urgent in praesens .
I 3 Non I. neque enim sola pugnandum auctoritate, cum ei gravia obsistunt momenta; δἰ in iis quaedam, quae si summis illis Auctoribus cognita fuissent, eos a sita dimovissent opinione; quale est, ut videtur, Clementis VIII. Decretum V. Quanquam , si contra communem omnium sensum, B. Thomam Taureola distinctionis prosequi voles , ut jubet Contenson; poteris cum recentiore Verba ejus interpretari de desectu, extrae confessionem cognito , & propter quem Superior suum alicui negasset sussragium, etsi consessionem non audiisset. IM Ad a. non modo obligat sigillum ne revelatur consessio , sed Se ne quid fiat unde ea reddi possit odiosa Ae dissicilis. Hinc contra sigillum peccat, qui cum rinitente de peccam ejus loquitur, quamvis nihil revelet. Atqui ex praedicto consessionis usu redderetur haec longe dissicilior.
Nee dubium quin ab ea, ve, ex parte veι ex toto avocarem Necator, fi antecedenter sciret Confessorem ipsa occulto contra se inarum . Imo plus ab ea retraheretur, quam si nosset hunc ipsa non ussirum nisi seipso advertenter cum &bene Lugo, magis laedant ea quorum causas nescimus. quam quorum causam gnoscimus; quia his possumus per contraria mederi, illis autem minime. Et vero an non lugendum, naenitens jam pri
dem krte conversus, quoties e condiscipulis suis quempiam ad beneficium assumi viderit, secum tacitus dicat ad minus suspicanao; Si nusquam apud hunc
peccata mea depositissem, meas haberem partes, neque lacerem obscurus, Scta
I s Ad 3. nihil quidem juris habet poenitens in ossicium quo privatur psed quae summam securitatem exigit & spondet consessio, ius habet ne quid fiat unde seeuritas illa, vel auferri prorsus, vel magnopere imminui possit. Atqui ex usu stientiae consessionalis &αIU Ad . Habet quidem Superior ius hunc ab ossicio excludendi, sed non habet sus eum per media injusta excludendi a Bona enim nonnisi benefacie ἀ
254쪽
CAP. IT. DE 'IGILLO CONFESSIONIS. I slaetenda sunt. Excludit porro per iniqua media, qui per medium amiacae 3e tenerae consessionis excludit.
At, inquies, poenitens consentit, ut Minister ex Tribunalis notitia id roomne faciat quod ad salutem ipsius magis conduxerit. Ergo cum exigat ejusdem salus, ut ab ossicio, in quo de seipsum di alios perditurus ut, excludatur, in id omnino consentit PCemtens. R. neg. ant. Etsi enim in id aliquando consentire debet rinitens; at i 1 non contentit de facto, nisi mentem uiam ea de re diserteti libere aperiat. Alias eo etiam quod gerit ossicio, etiam cum aliqua iamae suae jactura, privari possit; quia latius est vel gravem infamiam pati, quam sibi & aliis aeternam damnationem struere . Moneat ergo Confessarius . adhortetur, flectat lacrymis, ingemat coram Deo, ut eos intra muneris sui limites sistat; quidquid enim ultra tit, a malo est... Inst. nostra haec opinio innumera absurda invehit charitati perinde ae I siustitiae contraria. Ex ea nempe sequitur Sacerdotem non posse. I. ejic re famulum, quem ex consemone scit furem esse, & homicidam; a. a consessionis ministerio eum excludere, quem eadem yia didicit non esse Sacerdotem; I. carnis vitio impense deditum a communi cum innoce tibus pueris cubiculo, aut lecto removere . 4. Tetros Monasterii abusus
coercere. s. Ut intactae hactenus familiae honori provideat . declarare eum quem ad furcas comitatus est . ab impacto sibi facinore insontemperiisse; si Eiicere ancillam, quae juniorem Presbyterum ad crimen sotalicitat. Haec autem quis suae & alienae salutis studiosus patienter ferat R. Esse tamen ferenda, imo quia tuae & alienae salutis studiosus sis . t soserenda esse . Quae enim ex immobili principio manent consectaria ,
quantumcumque aspera sint, omnia ad unum vorari necesse est. Unde Non licet ex Consessionis usta ulum nequam ejicere, vel observare 132
curiosius. Quod si in tribunali praecipias ut vivem reddat, vel ut diascedat sponte, fgillum flegistir quia jussio haec actus est ad confessionem
non spectans, eamque abrumpens, quique ideo extra ipsam fieri censetur. Ita LusO, Aversa, L Crois n. I977. Idem est in casu. Si enim qui plures comitatur ad furcas , declaret Petrum innocentem occubui sse, de aliis tacendo crimen eorum indirecte revelat. Quod Spectat ad coercendos Monasterii vel Parochiae abusus , ante glaomitia certum est Consessarium ex data sibi per consessionem notitia . Non pol se ad verius ipium poenitentem, indirecte etiam, agere. Unde . si quod , Deo miserante non occurret . omnes Communitatis alicujus alumni ventri vel impudicitiae addicti ex sola consessione dignoscerentur, nequidem solito attentius vigilare pinet Superior. ut eos deprehenderet. Pari de causa, nec posset Parochus eiicere ancillam, quam ex propria ipsius
consessione resciret nepotis, sui ve Vicarii pudicitiae periculose insidiari. UL A, GUdsinis Scientia uti Iuri ad carectionem adle s. Quaestio est bipartita, num scilicet possit vel rinitem detegere face
doti complicem, ut ab eo Baterne aut judicialiter corrigatur; vel Co cssarius inquirere nomen complicis aut alterius in consemone generatim avressi, ut eum emendet. Qua de re Maliarus. Henno dc alii plures.
255쪽
Docent r. non licere rinirenti in confessione detegere complicem vel alium quempiam praecise ut a Consessario verbis vel factis emendetur .r Prebant aliqui quia utens confessione ad correptionem complicis, huic facit injuriam ; cum peccatum eius maneat sub illo. Ucrum ratio haec nihil habet solidi δε quia Nnitens peream quam confessario sponte traderet consessione sua utendi licentiam, suum & alterius peccatum faceret extra ia-r cramentale. Probant igitur alii. v. quod torrectio, si fieri debet , facienda sit iuxta modum a Christo initimium 1 porro non instituit Christus P nitentiam ad huitumodi correptiones, neque ad aperienda. sed ad tependa penitentis & aliorum peccata. 2. Quia is Sacramenti usus conseiasionem reddit odiosam; & praecipitem Confessarium periculo exponit muItiplici. Quid enim si complex vel alius crimen sini impastum neget pQuid si Confestarium, uti jam nec lemel contigit, velut calumniatorem insequarer coram sudiee id si fit iis penitens, ut a dignitate quam ambit, alium excludat, eum falso accuset Videat igitur, ajunt, pius 8c prudens Confessor, ne unquam eonsessioms via acl externam poenitentis vel alterius correptionem utatur. Atque hinc ut observat Lothon hq in Tractatu, quem & pluries citavi, & quia declamationibus turgidum p parvi duco, optandum ut qui Monasteriorum Superiores sunt, non sint Montalium Confessarii; ne in generalibus que dant monitis , subrepat vel apex unus, qui a consessione ortum ducat. , - Docent di. a .rtiori non licere Confestario inquirere nomen complicis aut tertii alterius in ordine ad poenam vel correptionem . Rati nem dant, I. quia id generatim prohibuere Concilia plurima, quorum instar sit Leodiense an. I os. Inhibemus Sacerdotibas omnitas Confessoribus, ne a confitentibus nomina illorum, tum quibus peccaverunt, iurant ,
vel circum braim, per quas ' ι nomina eorum demnari. Q.os A fecerint , ab osscio austendi eonfessones raverint se ipse facto esse susten os . Idem habent plutas aliae Synodi quas dabit Len eius Cap. II. n. 23. Atqui nee vetuissent generatim, nec vetare potuissent Concilia haec ne Confest Hi scelerum complices inquirerent, si eorreptionem fraternam hinc pie sancte, utiliter aut necessario fieri posse credidissent . Neque enim, &multo minus sub poena cercurat, prohiberi potest quod multum proderuse possit. Confirm. ex Decreto a Belgicis Epi opis em Iso die sal. Aprilis r n
ubi sic: Commium nomina Confessariuy non isqvirat, nequidem fis praetextu quod velit aut possit eis prae se, non ebesse. Multo mimvs in Mone paenisenti ubutatur ad inintuendum eo litis eremtiationem Ue 'aeci fatici. em ν Neque hoc rammittat ut ad tomplicis Superiores scribantu litterie anonyms, musto mims a se substripta; neque denique faciat quidquam rade pravit mr Uri eouelix H md gravamen accipiat; eum ipsum precatum oe nomen eomplicir, si per madue --tiam paenitens expresseris, cadat sub sigillo, una eum peccato pamuentis . cui a ticulus in tractius ebservetur,' adoptamus C mem Concilii Gloriensis a L 128
sub Silfrido ejusdem urbis Archiepiscopo ceti brati . is Sub Poena eXcomis municationis omnibus Sacerdotibus inhibemus, ne a confitentibus D is mina eorum cum quibus peccaverint , vel circumstantias , per quas si possint nomina eorum sciri, inquirant &e.jdem docere videtur Sambovius Tom. I. eas. 6. his verbis: Iecondiem
256쪽
CAP. IX. DE SIGILLO CONFESSIONIs a r
es a auoi it frui s'en tentν dans Ia pratiqu . Haec eruditi viri decisio bene in- te lecta non adversatur praecedenti Belgarum Episcoporum Decreto . Vix enim uxoris consessio tutelligi potest, quin Audiatur aliquid demarito, & sie ut olurimum in correlat s. Ex his inseri Henno pag. gra'iter peεcare illos , I. qui poeni- r sentes ab luere renuunt, nisi p abeanι schedulam clausam ad Superiores
agendam, in qua erimen ex nomen complicis descιιbiniar ; quia parvi refert an sibi, an ilis remiatio fata a. & ,upcrimo, quι ob similes revalationes,
ordinum cuiationem d siserunι, Confess in s pndunt, aut potestalem renovara
Docent r. non illi solum sed & ceteri omnes, posse & debere Conissessarium iniungere poenitenti, ut com illicem Superiori vel Magistratui denuntiet, quando agitur de avertendo gram Reipublic.e vel alterius dea trimento, quod aliter averti non possit. Ratio eli quia Conse uarius de eo omni poenitentem monere debet , ad quod iure naturali tenetur . cpiodque saepius ante confessionem praestitisse debuerat. Atqui cum grave, quod: impendet Rci publicae, Religioni, vel alicui privato uratum, aliter quam per complicis manifestationem averti nullo modo potet . ad hanc omnino tenetur poenitens. Ergo di lianc ei subabsolutionis denegatione iniungere debet Consessarius; sicut & auditis ejus surto, detractione&c. eidem alieni boni vel honoris restitutionem iniungere tenetur, vel potius suam ipsi circa haec obligationem aperire. Hinc Auctor Moralis Gratianopolitanae disertim negat frangi sigi Ilum a Confessario, qui iubet me nitentetra suum Eniscopo denuntiare crimen miseri alicuius a quo inter et confitendum sollicitata est. Idem docet Theologus Petro rensis, aliique huius Regni complures. ut observat tangiet Pag D7.Quamvis autem. ait Henno, poenitens, quia debitum illud suum ad. Iimplere renuit, visolutionis beneficio privetur; si tamen eius Obtinendς
minis accesserit, debent quaecumque in Tribunali dicta sunt, premi silenes . . a Q. tio, Disiliaco by Corale
257쪽
tio; debetque potius perire Civitas aut Religio integra, quam aperiat Confessarius proditimem, aut imminens Civitatis exitium.
a Tertia haec refiponsio omnibus accepta esse solet; At circa primam nociaeque convenit apud Theologos ; & inde aliquid circa secundam certis in casibus suboritur dubii. Duo igitur docet Suareκ disp.I3. Iect. &
I. posse Confessorem de expressa renitentis licentia nil sci lia e Tribunali habita in bonum ipsius poenitentis, puta ut eum tueatur ab importuna complicis insectatione ; vel ut ei debitam aliquiari satisfactionem procuret. a. Posse eundem de ejusdem licentia uti hac ipsa cognitione, tam ad emendandum complicem , quam ad impediendum eius delictumi modo, quod ubique supponendum est, absit quaecumque scar dati occcasio, & serventur omnes prudentiae leges. 36I Pars prima probatur I. quia is consessionis usus nec adversatur sigitilo, cum nitens, cujus in gratiam institutum est , iure eius volens &Iubens cedat ; nec male fit; cum fiat propter bonum spirituale vel temporale poenitentis; nec fit imprudenter, ut supponitur; nec, quod ex his sequitur, reverentiam Meramento debitam laedit.
162 a. Quia Menitens legitima & gravi de causa potest quidquid in Triabunali aperuit Consessario , eidem aperire extra Tribunal , de plenam dare facultatem de eo loquendi. Ergo a fortiori eandem licentiam in consessione largiri potest. Λ Qrtiori . inquam, quia complicis causa longe favorabilior est , cum peccatum ejus in mia consessione auditur ἐν quandoquidem strictior sit lex sigilli, quam cujuscumque secreti naturalis.163 Si obsicias, nitentis licentiam sumcere quidem ad tollendum figilli
onus quantum ad pomitentem: non autem ad tollendum respectu complicis; quia sigillum quoad hanc partem institutum est in favorem ipsius; nec eo nisi propria sua voluntate spoliari potest . Re*ondent causam nitentis.Qlam esse quae directe cadat sub sigillum , reliqua vero sub
illud Qtum cadere quatenus ad hanc eausiam pertinent. Ergo cum poenitens de tota causa licentiam dare possis, quia ipse solus totam commisit sub lacrem, non est cur opus sit licentia complicis, qui reipsa nia hil iub secreto commisit. Et vero quis licentiam hanc peteret a cori plice ipse poenitens λ Non utiquet quis enim puellam graviter sol licitatam ad crimen, seductoris sui licentia egere putet', ut prudens aequopiam consilium obtineat An Consessor r at si ita est, ergo ex sola Poenitentis concessione potest extra consessionem de auditis in conseiasione loqui. Vide inareE cit. sect. 3. n. g. 266 Secundam partem probat idem Theologus I. auctoritate graviorum Sch Iae Doctorum , Thomae praesertim , Alensis , Bonaventurae, Antonini , Ramundi, & aliorum quos plures adducit sin. q. n. q. sed lassiciant pauinca haec Angelici Praeceptoris Opinc. ra. q. 6. Non licet revelare in confinfione personam complicis, nisi salvato ordine correctionis statem . 16s a. Quia usus consessionis ex rinitentis facultate ad emendationem complicis non est actio mala, quia prohibita, cum nulla Ecclesiae lex adis
duci possit quae id prohibeat; nee prohibita, quia mala. Si enim de se mala sit, vel quia pugnat contra Religionem, vel quia charitati aut justitiae adversatur. Ex his porro nullum dici potest. Non r. neque madhic vel laeditur sigillum, cum res tota fiat non istun, ex licentia myten
258쪽
Ap. IT DE SIGILLO CONFESSIONIS. et sttis, sed ex licentia pie & juste concessa . Neque etiam hed ur Sacramenti reverentia; quia etsi assumstur Sacramentum, ad finem ad quem directe institutum non est , non tamen excinditur directus & primarius ejusdem finis. Non 2. neque enim actionis ivi ius finis aut medium charitati adversantur. Finis enim est emendatio fratris , & malum ab eo propellendum: haee autem per la intendit charitas. Medium autem est emendatio per viam qua nulla ressit esse secretiori quod etiam charitas ob servati aliae vem circumstantiae ita in individuo possunt servari, ut nihil fiat adversum charitati r quod si servari non pollunt, a correctione abstincndum er . prout ab ea extra hypothesim scientiae consessionalis quotidie abstinetur. Non 3. quia jure suo utitur pFitens; eum licentiam hancer buit, ut ante dictum est. Ei autem qui ture suo utitur, nulla fit iniuria.
Objiciuntur quaedam , & I. quod in isto consessionis ni sit aliquid r6s
inordinati, quatenus res superioris gradus , consessio videlicet, ordinatur aci rem ordinis inferioris, nimirum ad correctionem, ad quam, utpote quae ad legem naturae pertineat, nonnisi per media eiusdem ordi nis tenemur. a. Quod saltem tunc ora metur consessio ad finem ad quem non fuit instituta. 3. Quod ille consessionis usus odiosam iaciat conses.sionem. q. Quod c recito, ut sit efficax, fieri debeat ex notitia certa; tuis autem non fit quae oritur ex consessione: quia Iicet poenitens in ora dine ad se ipsum fidem faciat, non tamen contra alium I qui proinde correctionem contemnere, &c rectorem insequi poterit. Sane se plus piis nitenti credit Confessor quam complici, huic injuriam faciti atque hinc emergent rixae & scandala. 3. Quod alioqui poterunt Superiores conseiasionibus subdisorum uti ad aliorum correctionem, extorta iis utendis culciter Hinc autem quam invisa fieret consessio nemo non sentit. V rum haec Suareet non movent. Reponit itaque ΑΔ 1. p. non ordinatur in nostro casia consessio ad finem ordinis in- r6- serioris, sed tantum cognitio in corrisisione quidem data, sed quae per innitentis licentiam fit quadantenus extra secramentalis. Unde tunc, fi proprie loqui velis, Confessor ordinat rem inferioris ordinys, vel ad rem ordinis superioris , si cognitione illa utitur ad procnrandum spirituale complicis bonum; HI ad rem eiusdem ordinis, si illa utitur ad procuarandum eidem bonum temporale. a. Nihi= obstat quominus res superior ad inseriorem ordinari misit. quando utraque honesta est, & posterior cum prioris fine plurimum constincta. Porro nihil emendationi riniremtis magis coniunctum est quam emendatio complicis quae etiam mor liter spectare potest ad majorem ieeuritatem renitentis., Ad a. non remanat rem ordinari aci finem ad quem non est instit, rosta, modo per ordinationem hanc non exeludatur finis ad quem instituta est. An quia ut fpiritualis pater renitenti veniam primario deprecari te neor, non possum pro complice eius specialiter precari Annon mulier quae ex egestate peccat. Sacerdoti in pauperes munifico confiteri potest, ut ab eo adiuta iam non peccet, modo primario stipem non intendat; sed peccati fiagam . di ex ea sitam cum Deo reconciliationem.
Ad 3. si hinc efficitushodiosa consessio, vel rinitenti, vel eomplici . et symn I. tum quia is sente & liberrime vult uti ad hunc finem Conses igmdustria; tum quia cum persi inest se e litatis lege ad correctionem se
259쪽
tris teneri, nee eonfidit si per se ipsum agat, rem feliciter esse Recessuram; pergratum habere debet, quod alius quisquis ille sit, onus illud de se grave & injucundum sibi assumere velit. Non a. &ipsi enim complici gratum esse debet, quod qui ius vel debitum ejusdem corripiendit et, id faciat via omnium leniori. quaeque prae ceteris honori suo comissilit. Atqui quod ope Consessarii eum corrigam, quem alterius Ope in ripere poteram, via est omnium lenissima. Sic enim uni tantum aperio, quod alioqui non raro duobus tasset aperiendum. Habet equidem omnis correctio aliquid moeroris, & eatenus gravamen parit. At non est iacurandum alioqui nemo erit corrigendus. ne charitas fiat onerosa proximo. Deinde unde sciet complex Sacerdotem agere ex confessionis notitia λ Non utique a Consessario, qui notitiae suae modum ostendere non tenetur, nec debet. Erit ergo id temere iudicatum; cum multi quotidie complices suos per eos eorrigere studeant, quibus nec consessi sunt, nec confiteri cogitant. Ita idem Marea sect. q. n. II. & Ια ubi duo addit Ponderanda, correctionem in principio tam prudenter esse leniendam , . ut prius peccator recognoscat suam miseriam 9 Iapsum . quam exasperrim o refigis. a. Talem. moraliter loquendo, esse debere sanum ω auctoritatem Confessoris, cujus industria poenitens utitur , ut apud complicem
nisi sit is impudentissimus, in fracti sigilli suspicionem venire non possit.
τ o Ad 4. vel obiectionis sensus est, notitiam ex consessione habitammiaenus certam esse, quam quae aliunde habetur; vel sensus est, correctionem nusquam prudenter fieri posse ex humana testificatione, & alicujus fide digni relatu . Utrumque vero insigniter distat. Primum , quia quod in consessione dicitur, ceteris paribus, plus ob Sacramenti revereri. tiam, meretur fidei, quam quod extra. Unde licet non ita teneatur Conissessor rinitenti circa alios, quam circa ipsum credere ι Utest tamen &ipsi quantum ad alios habere fidem, & ex fide hae aliquid in proximi
gratiam operari. Secundum unanimi omnium sententiae repugnat, prae sertim vero Augustini qui Serm. 8x. alias I S. de verbis Domini, & r fertur Cap. Si peccaverit II. q. I. sic habet: Sunt bomines adulteri in domibat in secreto peccant, aliquaudo uobις produntur ab uxoribus suis, plerum Plantibus, at quando fatalem mavisorum quarentibus nos prodimas palam, sed in se mo arguimus ι ubi corripitu maritus ex solo coniugis testimonio a
Neque ex hac correctione, quia radicem habeat in poenitentiae Sacramento, plus quam ab alia quacumque imminet mali, si prudenter fiat. Quod enim, ait ibid. Suareκ n. a I. is qui corrigitur, possit interdum ita lud moleste serre . di negare factum . nullum o inconvolem c nam vel Confessor praeiantia sua s patientia has di Multates sininaiae, vel ex dis suor aliis cucuinstantiis intelliget an si a correctioris infandis. 4 .
Ad 3. Sicut a malis Superioribus nihil non timendum est in quovis systemate, sic nihil a bene moratis an hae etiam Maregii opinione in mendum. I. Enim ex Decreto Clementis VIII. de reservatione insuum quoad Regulares; Non lieri Superioribus Regularium eo sinet subditorum audire, nis vando peccatum aliquod reservatum admiserint, aut in et sisdili. , sponte θ. t. proprio id ab eis petierint. Unde si Superior totam ad e, ' contra Decretum istud, aurisdictionem revocare vellet, tyrannica in haec eius agendi ratio, ut idi Suarea n. II. a. Iuxta randem idin. Ictina.haec
260쪽
tae a Consessario servari debent, r. ut personam complicis non quaerat addo, nec statim nominari patiatur quia exponeret se periculo apud se infamandi proximum sine causa. Potest tamen generatim a aenitente inquirere num vomplex sit in pericula, vel indigeat correctione poenia tentis; & juxta responsum eius monere poteris ut suae satisfaciat obligationi . a. in Confessarius non statim se offerat ad faciendam correcti nem , quamvis eam vel convenientem vel necessariam esse arbitretur ;Tum quia cum se se promptum ad id muneris exhibet, innitens non ea, qua par est, libertate prociait; Tum quia poenitens Θrtassis per se, vel per alium quem aptiorem iudicat, correctionem facere proponit. Potest sane vel adolescens senem, quem corruptum sensit, Confessariis omniabus emacius emendare. 3. Ut impendio caveat Consessarius, ne a meis nitente in stricte debitum exigat, quod reipsa tale non sit; sed vere de fideliter proponat quid ex praecepto agere teneatur, quidve agere licite possit. Peccaret enim graviter, qui sub falso necessitatis aut praecepti titulo poenitentem cogeret vel ad reTelationem complicis, vel ad imperistiendam ejus corripiendi facultatem.
Subdit idem n. et . aliud esse quod innitens uti licite possit Consesso- x iris opera ad eorrectionem complicis ἔ aliud quod eadem uti teneatur . Ut licite possit, tria requiruntur & sumiunt, I. ut ex parte complicis sit moralia aliqua necessitas. Si enim vel iam emendatus est, vel desit probabilis ratio novum ejus lapsum timendi, non est facili, imo nec utincumque est infamandas . 2. Ut poenitens per se ad id muneris debite exequendum non lassiciati neque id speret probabiliter. Si enim per se possit, non est eur fiatrem infamet apud alium . 3. Ut speret se rem militer facturum opera Consessarii r nec enim affumi debet, qui non speratur filicem habere exitum. Ut autem poenitens Consesseris opera uti teneatur ad complicis emenis tr. dationem, Praeter tria quae mox recensuimus , necessariare est , ait idemnu. IS. is necessitas maximi is fama ut ebaritas obliget ad subveniendi illi vel per se vel per alium, eo modo quo paeniseny potuerit φ proinde ut sit Ir vis, ct eum morali perieulo novi lapsin , aut asterius Favis detrimenti aἰκ-.jus proximi. Posita vero hac obligatione, non statim tenetur paenitens per
Confessorem esπrpore ι potest enim facere per Miam , etiam per se nem possiter uisonis talas remumst iis, cumrami, qua evidenter sentant moraliter in
eastriam Coases is esse ad id necessariam, υρι in tali oecolime aut isto nullumbinum esse idoneum, qui hoc Deere possi, Mon potest juste p. nitens ad Me eo : Consessore. Posset autem taliν fassus emtiqere, vel ex peninia hominum μκ-m,m ct idoneorum ad Me minas δ ves si G fessor talis sit , ut non hin eo filio, sed etitiis auxilio fumare possι ad emendationem deIicti Rursus vero
etiam posita hae oMigat me in minuente, non prepterea tenebitur Director uti motitia data- n eo e ν. - vi enim paenitens totum extra eis itinem diacere Sacerdoti, exius industria ris vult, nisi timeat Sucredorem non seνvaturum
esse aliud secretum q- -nus fit quam se tam 1 tune enim non debet subvenire pro mo cum νατο pericula infamationis ejus, fi mis illud ostare Simi'autem rinitens aliquando potest, aliquando etiam tenetur Con. I s bris opera uti ad complicis correptionem; sic fle Consessor aliquando potest, sed non tenetur: aliquando non QIm potest , sed & tenetur durum