장음표시 사용
231쪽
confessio illa de se sacramentalis est, adeo ut mutata Consessarii intenis One sufficiat ad absolutionem. Ηaee ratio non inepte elidi potest: huic tamen opinioni standum est practice ; quia praedicta consessio non minus in poenitentis intentione sacramentalis est, quam quae fit uico, aut cuivis alii ficto Sacerdoti. 9 Superior verus HI existimatus ad quem poenitens vel Consessarius
pro reservato easu eonfugit extra conlassionem ς quia petita haec a r lervatis absolvendi facultas, si a poenitente fiat, est inchoata consessio; si autem ab ipso Sacerdote , a consessione inchoata promanat.
so 3. Qui alterius consessionem audivit, vel Hrtuito & sine culpa ; vel de industria, quod grave est sacrilegium; vel eam ex vectis, Vultu aut gestibus Consessarii 1ntelIexit . Idem est de iis quibus eadem consessio
ab huiusmodi auditore revelaretur, etiamsi innumeris revelata esset. Resolvim enim hae tranfit cum onere fuar alioquin onerosa Dret eo sis erodiosa. Et v
m ex Reg. 39. Iuris in s. Cum quid prohibetur , prohibentur omnia quae se
q. Interpres, prout contra Caktanum & Sotum, qui tamen arctissimum hic, quodque nullo unquam in cassi revelare liceat, secretum admittunt, docent Ledesima, Suaree, Maldema & alii quos sequitur Lugo cita disp. 23. n. II. Ratio est quia Interpres non aliam habet notitiam , nisi quam accipit ut organum medium per quod loquitur mittens&audie Consessarius. Haec porro notitia tota est sacramentaIis. Nec restri, aiunt Lugo & SyIvius, quod poenitens non teneatur per Interpretem confiterii ae quo iupra neque enim etiam vel veniaIla, veI mortalia jam consessa confiteri tenetur; & haec tamen sigilli materiam esse nemo ambigit.
3 Quod de interprete idem dicendum seu de intemuncio , si quae per hunc fieri possit consessio, seu de amico, vel alio, amici aut rudis aliaeujus confessionem scribente. 3 s. Iudex aut Superior statim ut vident, delictum in quod animadve vere parati erant, ex eonsessione sola innotuisse, desistere tenentur, &reum ejusque complices, nisi aliunde horum facinus compererint, intactos relinquerer si enim vel levissime plectant, sigillum violant in actu
exercito. Imo nec inter se, nec cum Poenitente, nec Cum aliis qui rem
propriis oculis videre, ex sola sua consessionis notitia inqui possunt, si cui nec cum iis loqui posset Consessari r quia scientia ex consessione r
filiam, indeIebilem sigilli caracterem secum deseri, nisi iure filo cedat
poenitens. Hinc Cathalanus , qui morte propter homicidium damnatus erat, veniam a Praetore consecutus est , postquam is ex S. Thoma Villanovano rescivit, crimen illud ex sola rei confessione innotuisse. 16 6. Qui reperit chartam ubi descripta est peccatorum consessio , leuncta, seu facienda, non modo ad naturale secretum gravissime tenetur ut fatemur omnes; sed probabilius ad sacramentale, saltem si res non Ρfice, ut in his materiis decet, sed moraliter& juxta communem fidelium sensum aestimentur. Ratio est quia scriptio haec, licet non sit consessio actualis, sedens futurae vel factae instrumentum, est tamen quaedam conis fessionis internuncia, seu consessio quaedam inchoata. Unde qui peccatum amici quod in charta descriptum invenit, revelat, non ut mems secreta proditor , sed ut confessionis revelator habebitur . Atque ita contra
232쪽
Ap. IX. DE SIGILLO CONFESSIONIS. xx
Suarem disp. 33. sin. q. Lugo n. 7. & alios quosdam docent Mesderus , Fagundra, Vega, Vivaldus & alii quos citat & sequitur Diana Tom. a. Tract. . de Sacram. rec III. Neque hinc recedunt seculares Magistra cum enim famosa lite Dominae de Bralavilliera quae suspecta primum, dehinc convicta patrem & utrumque suum fratrem veneno necuisse, capite damnata est die 16. Iulii 1676. ac igne cremata prodisiet quaedam ejus cartha, ab his incipiens verbis r Ie me confesse . Disti, o a Dominan Prea, erudite Be Theologice demonstratum est a Parisiensi Causidico D. Ni veste, consessiones scriptas idem esse quoad Deum ad quem diruguntur , ac consessiones quae viva voce recitantur. Vide additiones ad Biblisthecam Canonicam Muchelli v. Confession, pag. mihi 33ς. Hinc, Λuctore Navum GP. IS. u. 3 . peccat mortaliter Di Iegit , s setiamsi non dη et, schedulam , in cujas principio scriptum es t Memoriale
meorum peccatorum, aret aliud mile, quo scire teneretur, ejus auctoremnestiis alio ea laxit quia licet forta non reperiat notabiliter laedentia, naianr no
Iominus sinum laedendi causam δ ut enim in leve, sic & in gravius μαλ- tum jam ab initio incidere Potuit. Dices cum Lugo ibia Si paenitens tam facit apud semetipsum examen ad soconfessionem, Io retur Doce mussigibili, illeqni audiret, non teneretur ad Agillum, quia non avdivis confessaemem, sed praeparagioriem ad confessonem. Ergo nec adragillum tenetur, qui scripturam invenit ; quia seriptura illa nibit aliud est uili praeparatis ad confesso aem. - . . R. meo quidem iudicio falsum esse antecedens. Eo enim ipso. quo F syexterior illa peccatorum recitatio esset vera ad futuram consessionem Praeparatio, non secus ac scriptura, eadem foret riusque conditio. . Eadem sigilli lage tenentur ii eorum quibus ex necessitate . Puta ignaufragii vel pestis tempore, sit consessio sacramentalis: Sequitur ex diactis. Aliud fuerit, si minitens, sui ipsius miliandi causa, ultro pecca. ta sua coram aliquibus confiteatur, prout saepe fecerunt Sancti. Nec inotererit an id fiat ante vel post consessio m a quia declaratio haec Pin. blica peccatorum praescindit a confessione , & ab his etiam fieri potest qui de consessione non cogitant. Suberit hic tamen naturalis secreti vi culum, si, quod ad securius praesumi debet, non consenserit poenitem , ut quae amicis pandit, ad alicis defluant. Sed quid si poenitens sui abiiciendi gratia, coram duobus peccata sua Iseonfiteatur in Tribunali. Reponit Lum ib. n. s. Consessarium tunc sugillo ligari, non autem alios Illa enim locutio, inquit , o υινι liter multiplex; ct prout diruitur ad solum Consessarium, est eo sis sa ameritatis δproin vero dirigum ex intentione poenitentis ad cneumstantes. non est sessio f eramentalis, sed narratio ad confessionem ct humilitatem propriam. Metaphysico huic cassii non est immorandum . Poenitens fulvis soli Sacerdoti confiteri debet; neque is sibi hene consulae, si testes adesse patiatur; ne sorte si audita revelent, veniat Consessarius in suspicionem laesi sigilli. An vero testes illi a sigilli lege immunes sint, pendet ab intentione poenitentis. 8. Tenetve S consiliarius, seu is omnis, quem vel durante consessi ne, vel post ipsam consulit Sacerdos . sive ex licentia poenitentis, sive citra ipsam. Ita post Navarrum, Petrum de Soto , Lede an , Visu nium, Mnacinam. Suarm ib. sect. 4. Sylvium di sios prures Lugo ibid.
233쪽
n. et s. Rationem dant aliqui, quia etes ad quoscumque transit, eum suci onere transit. Irem quod consultus supplet desectum Ministri quoad ei vem scientiae. Verum utraque haec probatio a Lugo nrejicitur tanquam minus emcis. Prima quidem, quia res alicui sub naturali secreto inani sestata non semper transit cum onere secreti. Unde si ad iudicem iniuste deseratur, is nihilominus procedit ad inquirendum judicialiter .
Secunda veto, quia consiliarius Vere non habet clavem ad Sacramentum,
cum possit esse limplex laicus, sed Consessario suppeditat stientiam adlegitimum clavis ulum necessariam. Ex eo autem quia aliquis is Magister Confessarii, nullomodo clavet ejus participat.
Ratio igitur a priori haec est, quod tota Sacerdotis notitia prodit ex consessione, & ideo penitus subordinatur voluntati renitentis, ut nonnisi
ax ejus consensu possit communicari, er a fortiori ut nonnisi cum tali vel tali imitatione communicetur. Unde cum Poenitens huic vel illi siolum rem suam communicari permittit, non potest aliis communicari. Adde quod prima ratio hinc petita quod res transit cum Cnere suo, minus solide confutetur a Lugo. Neque enim quia res aliqua non transit cum onere suo, idcirco sigillum a Christo immobiliter constitutum non transibit cum Onere sto.
61 Hic quaedam notanda, I. raro necessarium esse ut aperiatur nomen
poenitentis, pro quo alius consulitur. Imo si ex consilii petitione innotescere posset delictum ejus in uno loco, ad alterius loci incolam recuserendum esset: quod si urgeret tempus, ut in moribundo, levatis iacet ium suppliciter oculis res tota divinae misericordiae committenda Mret, agendumque id quod melius & utilius videretur. Hinc merito redarguit Navarrus Sacerdotem, qui cum, ipi Vidente . alicujus consessionem e . . ciperet, eo relicto ad ipsium venit petiturus consilium, quo habito statim rediit ut poenitentem ab Iveret: quod quidem, si de licentia poenitentis fecit, tolerari potest; sin minus vix excusari potest a sigilli vis latione: ct in hoc, ait Lugo n. I a. aliqui simplices Confessarii ment non rarod cere, consitum petentes in talibus circumstantiis, in quibus persona ps nitentis non disciis intelligitur. Tune autem qui consulitur, meo judicio, consulentem cohibere debet, ne revelationi cooperetur. a. Nusquam, si Erte opus erit, declarandum esse poenitentem sine e Pressa, spontanea, & nullatenus extorta ejusdem licentia. Expressa quiadem, & aliquando in scriptis; tum quia debet Sacerdos cmere scandalm, ne stactor sigilli reputetur ι tum quia si fracti secreti accusetur, imminet ei probatio, quod de licentia pωnitentis revelaverit, ut docet S. Thomascit. q. II. art. q. de quo insta. Spontanea & liberrima, nulloque pacto per Conseia sarium, aut alterius preces extortat quia alioquia consessione averterentur fideles. Unde, ait Ethica n. 2877. si conjux a marito coacta facultatem Consessori daret revelandi peccatum suum, non posset illud revelare.
61 Sed quid s poenitens ipse docto cuipiam peccatum suum in ordine ad
confessionem, consilii gratia revelet Divisi si int Theologi. Alii unum hic admittunt legis naturalis vinculum; tum quia alioqui latius protenderetur fisillum consessionis.i cum frequentissime contingat ut Iaici viros doctos in ordine ad Sacramentum consulant ; tum quia ejusimodi consilientes de imponendo sigilli sacramentalis onere non cogitant, sed solius naturalis secreti vinculo contentι
234쪽
tini. Quod si quid vereantur, abstinere possunt a conmendo: quia etsi
hinc futurum est ut eorum consessio minus integra sit materialiter, erit tamen, quod istis est, .rmaliter integra. Ita sentit Sylvius cita qu. II. a. . v. dices. Ιlambere disp. 23. P.M6. d. SuareZ disp. 33. sect. q. nu. 6. Etsi opinionem hanc redarguere non audeo , malim tamen in praxi sequi Oppositam. I. Quia tutior sit de favorabilior Sacramento; a. quia si quia rogatus conscientiae meae examen mecum instituat, erit utique ad si ulam adstrictus; lam vero examen hoc quantum ad aliquod punctum me.
cum instituit, is quem super nonnullis casibus consulo; 3. quia si linguae imperitus quaeram ab aliquo quibus verbis hoc vel illud peccatum e primere debeam, is etiam figulo tenebitur. Atqui idem est in praesenti casu; . denique quia si quis palam dicate Mane vidi Titium ad Piniatentiis Tribunaι Properantem; qui a me inquisivi an hoc re illud reserare temere
4ur ; vix e fidelibus quispiam est, qui improvidum hune garrulum Sare mento de poenitenti qua tali injuriam facere non existimet. Duo hic suboriuntur dubia, I. an Consessarii duo qui eandem ejusdem consessionem excepere , de ea inter de , consilii captandi gratia loqui possint. a. Annon laltem Consessarius de auditis in consessione cum pD nitente suo colloqui possit. R. ad r. negat. nai in id libere consenserit poenitens. Alioqui uter- σι que fracti sigilli reus erit. Est enim locutio haec extra consessionem, Zeonerosia poenitenti, quatenus infamiam ejus confirmat. Ita Suarex disp.
R. ad a. r. posse Consessarium qui secundam excipit consessionem , ε
loqui de auditis in prima, arquendo v. g. poenitentem, quod in eadem peccata recideritό monendo commisso desectu &c. r. quia peccandi consuetudo ad integritatem consessionis pertinet, 3e graviora exigit r media; cum alio modo curanda sit lepra perseverans, alio lepra vol tuis, ut dicitur Levit. I 3. a. quia in hoc casu agit Confessor , non ut homo, sed ut Dei vicarius. Is autem & potest 3e sepissime tenetur uti notitia ex aliis consessionibus parta. a. quia alias frustra suaderetur Fidelibus, ut eodem semper, modo lagaci, Consessario utantur. Ita Ηaberi, Antonius, & omnes in praxi. Cavendum tamen ne pristini lapsus congrua poenitentia expuncti, inmemoriam laltem in individuo revocentur . Haec enim agendi ratio Sciatigat, N pudore obruit, & a conlassione retrahit. Unde id tantum invraesenti negotio licet, quod poenitenti expedire judicatur. Dixi in Resp. Cons sarium, sui secundam exe pii eonfossionem m. si enim
loqueretur de rebus ex consessione alteri iacta cognitis, pura quia sorte audierat ri nitentem, aut consessionem eius scripserat, aut de ejus assensia consultus fuerat; frangeret sigillum; quia notitia haec ad aliud praeteriri consessionis sorum pertinet, non ad forum praesentis . Lugo n. Ia8. La
R. a. posse etiam Consessarium, si quid post datam absolutionem judi- 6scet addendum circa dicta in eonfestione, id facere quandiu pinitens est in Tribunali; tum quia id spectat ad complementum judicii Lacramentalis, quod adhuc durare censetur, & cujus actus iunt admonere, corria sere , remedia praescribere &c. Tum quia non censetur moraliter extra Tourn. Tbeo Mor. Tom. VI. Pars II. P conse LDigiti su by Cooste
235쪽
consessionem fieri, quod continenter dicitur in consessionario; tum quia haec communis est Doctorum opinio. Et qui lem repugnat Fagundea apud Lugo ibid. n. 129. quia, inquit, post datam absolutionem finitum est primum Sacramentum. Verum ratio haec nullius est momenti; tum quia aliqui poenitentiam imponunt post absolutionem; tum quia potest data absolutione Consessarius, quam graviorem esse intelligit poenitentiam, com
lino, ait.Suarea ibid. quem titat nec redarguit Habertus, Gonfessor qui commisiι Δfectum in eonfessione , ex quo obligatur ad paenitorem monendum , potest oe debet dicere illi , se melle cum illo loqui de re necessaria ad confessionem pertinenter quidem, si ille refluentiat, jam habet facultatem a si veror nuat, dicaι nihilominus, si commode posite quia tunc iam vere non loquitar sis e sessionem : sed supplet & perficit eam quae inchoata ct im- .peis ta macerat, ct mittens tune est irrat. Militer inoitus. Concinunt alii
plures apud Lacmix n. D 76. & id quidem non illubens admiserim , si Consessarius tantum dicat se absolutionem non dedisse , seu ex obli vio ne, seu ex ignoto sibi jurisdictionis defeetur in hoc enim nulla est deis licti mani sectatio .,Ast extra casum hunc , mihi longe probabilius est , quod docent Tolet, Sylvius, Lugo &c. non licere, nisi petita& obtenta Venia, extra Tribunal loqui de iis quae sub sigillum cadunt a quia jam
completum est Sacerdotis ministerium. Quin & vetat Henno p. 328. non tantum ne Consessor de auditis loquatur cum innitente, quando is jam
a Consessionali recessit ; sed etiam quando in Consessionali 'si absolu-
, , tionem introductus suit sermo de aliis rebus. Quod ultimum , nasi res cum morosio quopiam agitur, severius arbitror. Quanquam si tunc a Poen tente licentiam petis, sigilli dignitatem & pondus commendas; cui se per summopere invigilandum. Unde I R. 3. cum S. Carolo pari. I. instruα cap. 2o. Si Sacerdos necesstate coactus. extra Tribunal cum ipsemet politente de peccatis loqui debeat, id nonnisi praefata venia faciat. Sive enim tunc Sacerdos proprie sigillum non stangat, ut volunt multi; quia sigillum non stangit qui secretum non vi lat; non violat autem qui cum auctore secreti loquitur , sed qui cum aliis: sive Dangat, ut docent cum Scotistis.Victoria, Malderus &c. co sat Sacerdotem qui extra Tribunal sua poenitenti peccata revocat , &ei graviter molestum esse, & consessionem ipsi reddere invisam. Et vero qua ratione fieri possit , ut qui vix in angulo peccata sua detegunt . eadem sibi palam recaRtari non aegre serant. Annon, si licebit, amaris dicant cum Sarephtana muliere 3. Reg. II. I 8. Quid mihi ct tibi vir Dei pNuna ingressus es ad me, ut rememorarentvr iniquitates mea ε Hinc, ut sapienter Henno, peccant in hae parte, I. qui extra confessionem danι paenitentibus suis monita quaedam generalia tendentia ad emendati nem peccatorum in confessione auditorum i cum H implicite refricare memoriam
rei figillatae, aut saltem gravi silentio premendae. a. Qui e sacro suggestu delicta quaedam tot circumstantiis vestiunt&delineant, ut poenitens sua sibi obaici peccata non imprudenter existimet. Ab his ergo quae aexosiam faciunt consessionem sedulo abstinendum. Sed non minus cavendum auditori ne temere judicet se depictum ex co cione , quae quandoque pol ribus ante ipsius nativitatem annis elaborata
236쪽
est, sorte & ab alio empta. Hic vero culpandae potissimum quaedam te- Ienuis cerebri mulierculae, quae Consessores suos laui secreti reos faciunt, etsi nec earum nugas animo ad meliora nato conservent; nec si inviti retinuerint memoria, de his inter seribendum cogitaverim. Addiderim consultum esse ultra quam dici possit, ut nusquam, ac ne, in genere quidem, misceantur coram ista laribus sermones de auditis in confessione. Hinc enim tacite inserunt & peccata sua retineri, & se proin pterea aversis oculis respici atque contemni. Sane in huiusmodi narrationibus nonnunqtiam aliquid est parum pudici, saepe aliquid quod scumrilitatem redoleat; nec raro aliquid ab humilitate alienum. Non desunt, qui cum poenitens ipse prior Consessarium interrogat vel roalloquitur de aliquo quod in consessione aperuit, expressam nihilominus etiam tum licentiam peti velint, ut maror exhibeatur observantia sigilli: Verum, ait Lugo n. III. n mia videtur s. haec cautela. Qui enim circa peccatum suum te compellat , de eo loquendi veniam tribuit in actu exercito . Quanquam hic attendenda poenitentium indoles , erit emm
forte qui involuta quaedam esserat ,- ut experiatur an statim occasionem arripias arcana ipsius commemorandi. ceterum ex dictis constat dataina poenitente licentiam , certam esse debere, - non dubiam vel praesum- Vptam; spontaneam, non metu reverentiali, non importuna prece . non dolo vel insuria, non aliena vel propria:auctoritate extortam; non ina ni, sed tantum rationabili de causa & in commodum poenitentis concessam: alias qui ea uteretur, fracti secreti reus esset . Unde licentiam
hanc concedens, seu ne sibi injuste denegetur absolutios seu quia hanc exigit Novitiorum Magister , cui alias non concederetur ; rei pia nihil
Qita res obiter an stacti sigilli reus sit, qui de nitentis licentia revelatsermaliter audita in confessione, id est audita in Tribunali , ut in eo audita; puta qui dicit r Petres mihi in consessione declaravit, se peccatum istud commisisse. Ioannem non absolvi , quia necdum satis dispositum.
Affirmant Scotistae, ideoque nullum poenitentis delictum revelari posse 73 volunt, nisi ex ejusdem consensu fiat extra sacramentum; it aut penitens dicati Quae in consessione dico, vel dixi, extra consessionem dicta sunt riRatio est, x. quia sigillum primario inductum est in gratiam Sacramen. ti, licet secundario prosit poenitenti. Atqui poenidens etsi iure suo cedere potest, non tamen iure Sacramentir sicut Clericus licet jure suo cedere sipponatur, non potest lainen iure seu privilegio Canonis cedere. a. Quia fatentibus adversariis non potest Coniastinus, etiam cum licentia imo & ad instantiam mallentis, coram iudice: MI alio quopiam dicere, se mie denegasse abiolutionem; sicut nec denegationis huIus causas aperire. Ergo sigillum non a mnitente duntaxat , sed etiam a S cramento vim habet obligandi. Quod autem independenter a rinitente
obligae 1 ab eo relaxari non potest . 3. Ruia sigillum juris est divini ,
ergo a penitente relaxari nequit. q. Quia Confessbr scit ut Deus. Sed qui stit ut Deus 'non' potest loqui ut homo nisi detur illi scientia hominis'. s. Quia s penitens licentiam hanc dare posset, posset Superior ei praecipere ut eam tribueret . Quod si non faceret . um esset suspectus criam in s. Si vero concederet, pollet Sacerdos confessionem illius rovelare.
237쪽
,a Aliter sentiunt Suareet, Sylvius ad art. q. Lugo m. I 33. & apud eum M. Thomas Bonaventura &α ex contrario principio, nempe quod sigilialam primario inductum sit in gratiam p nitentis, ut scilicet confesso non fis ei formidabilis oe odiosa, non aditem in honorem Sacramenti, quamvis hinc pendeat ratio obligandi; sint obligatio juramenti promissorii tora est in famum ejus cui fit, ratio tamen obligationis est Uiνtus Rcligionis. Confirm. I. quia quoties poenitens ad Superiorem per Consessarium recurrit pro cauu reservato, confestarius notitia in Tribunali parta utiatur exterius. Atqui tamen tunc temporis Prelatus adstringitur sigilla , nec ab eo liber manet Consessarius. Ergo stat posse consessarium ut i lem notitia Consessionis uti. Confirm. a. quia si poenitens intra vel extra Tribunal de peccatis consessis loqui non posset, sigillum retinendo , iam peccata esus non alii quam naturalis secreti vinculo subjacerent. Atqui horrendum consequens& confessioni exitiale . Lieet enim naturale tiecretum stricte Gliget . non tamen obligat in omni casu, puta in prajudicium Reipublicae. Em go. Postrema haec opinio probabilior videtiar. Nec supra modum urgeat quae eontra objiciuntur. Unde . 7 3 Ad I. neg. ma . ex communiori enim graviorum Doctorum sensu siis
gillum se habet respectu Sacramenti, sicut promissio jurata respectu retiagionis. Atqui proinimo jurata primario inducta est in bonum promissarii, licet poti mam vim sitam obligandi habeat a religione. Ergo & sigillum primario inductum est ingratiam poenitentis, licet vim suamhau riat a Sacramento, cujus subsistentiae providendum fuit. Aliud est de Clerico: eo enim iuri suo cedente, remanet dedecus status Clericalis, qui
censetur contemni, dum unus e suis contemnitur. Contra vero dum juri. cedit poenitens, nihil detrimenti patitur Sacramentum; sed suaυior π Mi-ιior esscitur confesso, cum asservi sigillam, esus clavem habeat pro arbitrio pinitens ipse, ita ut mo ex paris aperire 9 ex parte retinere: Lugo n. I s.
Ad a. r. dubitari potest an si quis palam dixerit sibi hac die nega tam fuisse a Consessario suo absolutionem; & ideo veniat in suspicionem homicidii , quod paulo post detegitur p cedenti nocte perpetratum
non possit Consessarius ad repetitas poenitentis preces asserere se huic absolutionem negasse eo tantum quia manenses Libros legisset. a. Si non possit consessor nevis ab lutionis cautas aperire , non quia rinidens id omnino permittere nequeat, vel Consessor id absolute non possit delicentia poenitentis; sed quia quae licent, metaphysice loquendo, non semper expediunt: & plerumque quod ad poenitentis instantiam fieri vid retur, eo admodum renitente fieret. Et vero quid non mali, si ut ini Proposito casu poenitentem ab homicidio excuses, digendum foret, ei.ate denegatam absolutionem, quia cum Prore concubuerit λ Praeterea, uc bene Suarea d. 33. sect. s. n. si cum tale Confessoris testimonium in asseriationem poenitentis totum resolvatur. quam fidem facere potest in exteriori sero Demum via haec fraudibus pateret & sacri lagiis. TI Ad 3. innitens non relaxat praeceptum divinum, sed apponit conditionem qua.posita praeceptum non obligat: quia id solum praecepto cautum est. ne revelerur consessio absque licentia poenitentis. Sic qui tum
tam sibi promissionem remittit . divinam legem non relaxat dic.
238쪽
c Ap. II. DE SIGILLO CONFESSIONIS. et et Ad nego suppositum minoris r Consessarius enim loquitur ad extra ut Dei Minister; cui nempe Deus per os innitentis loqui permittit, intra limites sibi a Deo per innitentem praescriptos . Adde quod possit ut
homo Ioqui, qui scit ut Deus, cum id concedit poenitens. Ad s. r. eadem dissicultas aeque Ves magis viget in opinione contrain nria. Multo enim facilius praecipere poterit Superior poenitenti, ut quae in consessione aperuit, haec vel sibi vel Consessario extra consessionem aperiat . a. Si quid tale preciperet Superior , tyrannice praeciperet ; neque vel ei a tantiente obtemperandum soret; vel Consessario utendum tali licentia, quae utpote extorta nullius Omnino Eret momenti . Ita Lugo ibid. n. I 3s. & lequitur ex dictis. Quaeres a. an si poenitens revelandi licentiam tribuere velit, debeat νη totum repetere, quasi Consectarius nihil sciret: An vero titis si ut di- icat: Quidquid in emsess e dixi , nηηc tibi eram eonfessionem d elam volo put ea notitia securius uιi valeas.
R. Sumcere posteriorem hunc modum r sicut sussicit ut renitens in confessione dicati Accuso me de eo peccato, quod extra confossonem ili an mi. Quemadmodum enim in hoc cassi Confessarius totam qua indiget cognitionem virtualiter accipit in consessione; sic& in priori totam qua
indiget notitiam virtualiter accipit extra consessionem. Ita Marez ibid. n. q. & Lugo n. III. contra Vasiquea. Si tamen rinirentis culpa culpam
complicis involvat, hujus famae consulendum erit, non ratione sigilli , quod sublatum est, sed ratione secreti naturalis . . Quaeres 3. Quid iuris, si Sacerdos qui confitetur, peccatum suum ape- strire non possit, nisi aperiat peccatum quod in consessione audivit, Nerius auctor a Consessario intelligendus sit. R. Huic enitendum esse ut Cqnsessorem quaerat, cui citra violati sigilli periculum, integre confiteri pollit; ut patet ex supra dictis de non mamisis stando complice . Quando autem urget confitendi necessitas, dubio procul tenendum est, peccatum illud hic & nunc reticeri debere; quia Brtius est vinculum sigilli, quod, ut insta dicam, ne in casu quidem avertendi i lius Reipublicae damni instingi potest; quam eonsessionis integritas, qui
Propter grave poenitentis aut privati alterius damnum potest omitti. aeres an poenitens etiam sigillo teneatur. 8a R. negat I. enim non tenetur respectu peccatorum suorum; quae qua
doque sui deprimendi causa palam aperire potest, ut sua Augustinus Imandoque jure naturali reticere tenetur , ne se perperam & periculose infamet. a. Nec tenetur respectu Consessarii , quia sigillum non in huius, sed solins poenitentis gratiam institutum est, ut secure & fidenter
intima mentis penetralia detegat. Tenetur tamen rinitens ex charitate,
grati animi sensu & justitia ad secretum circa ea quae sine injusto Di- rectoris sui damno, aut contra legitimam eius voluntatem, vel sine M. cramenti praeiudicio, revelare non potest. Unde redarguendi sunt, qui quaestiones sibi caute ac prudenter factas, monita pie data, satisfactiones impositas, quae graviores apparent, quia nescitur quibus de causis imp titae sint, plenius faucibus, & ut plurimum deridendo, eructant. - Quod n Consessarius aliquid dixerit vel fecerit quod in commune vel 3. Privatum damnum cedat, puta si haeresim doceat, si a Sacramentorum i τ φη. Nees. Mori Tom. VI. Pars II. P uiu
239쪽
DB avertat, si ad turpia sollicitet; denuntiandus erit Prielato, si malum aliter certo averti non posse videatur. Etsi enim apud nos non vigent Pontificie Constitutiones Gregorii XV. N Benedicti XIV. quae nefarios illos sollicitantes denuntiari praecipiunt: at viget lex charitatis, quae ina-- pendens proximo damnum, cum fieri potest, averti iubet. Vetum hic,
si uspiam, sagacitate indigent Superiores, eum sub fictitiae sollicitationis praetextu vel ipse Ioseph in careerem detrudi possit.
Quotuplici modo violetur figulum.
Rangi potest sigillum, vel directe , quod , Deo propitio perrarum
AE est; vel indirecte, quod quia pene inadvertenter contingere possit, sedulo & vigilanter cavendum. 83 Sigillum directe frangitur, cum expressis verbis de aliquo etiam momtuo, vel ejus complice, per solam confessionem cognito, dicitur quod tale peccatum seu mortale, seu veniale in particulari, puta mendacium, vel plura venialia commiserit: nec refert quod peccatum exinde publicum evaserit. Quapropter sigilli reus est. tum qui dicit Ioannem cum multo dolore consessum esse quod Clericum illum percussisset; tum qui dicit eum id non esse consessum, 8 Hinc, mea quidem sententia, arguendus est, seu Consessor , qui a. Tribunali recens, monet ut ad personae auditae communionem apponatur
minor Formula; seu qui, quod aliquando contingit, interrogat num haec apponenda sit. Sicut enim tunc assentiendo, declarat se absolutionem dedisse; sic alias dissentiendo, negat se absolvisse. Adde quod quandoque non communicent ex serupulo vel dubio stuperveniente qui abloluti sunt. Satius igitur fuerit, ut Consessor pqnitentem moneat in Tribunali, ut suboffertorii tempus curet sibi Formulam ad Synaxim apponi. Sigillum pluribus modis indirecta violatur , ut advertit SuareZ citat. disp. 33. sect. s. & ex iam dictis intelligitur. Et I. cum Minister, etsi generatim loquitur, seu inter conesonandum , seu extra concionem piis pqnitentem coloribus illinit, qui si certam peccati notitiam non praebent, at suspicionem eius inducunt. Sane vel ipse rubor poenitentis, qui se ad apicem delineari sentit, peccatum eatis detegere potest. Nec dubium quin hinc deterreantur a consessione plures, qui aliquando gravius lapsi, pa tam sibi scenam imminere conjiciunt. 8s 7. Qui auditis paucorum consessionibus, dicit, etiam tacito perΕnaen mine, te tale peccatum audiisse. Iam enim singuli ex indiscreta huausimodi locutione aliquid patiuntur suspicionis. Et vero qui aud:tis decem puellis ait se detexi l se fornicationem, uoi non suspicabatur, nonne grave omnibus detrimentum parit λ Sane, ait Lugo n. 63. non desunt nasuti adeo ingenii homines, ut ex facti alicujus narratione auctorem esus facile colligant. s 3. Qui Religiosi alicuius, aut Canonici innominati crimen reserendo, ejus ordinem vel Capitulum nominat. Hinc enim redundat ignomiηia Ordinis, quod per se solum grave est; ρο ipfira p/mirentis, qui est pars tulius. Nec dubium quin inde odiosa reddatur consessio. Id. ibid.
240쪽
c Ap. IT. DE SIGILLO CONFESSIONIS. din. 4. Qui in Ioco praesertim angusto tibi consessones excepit, vigere ait 88
furta, mollitiem in juvenibus , in coniugatis adulteria . Haec enim nisi aliunde constent & publica sint, gravem toti aspergunt Communitati notam, quae in singula esus membra refluit . Imo nota haec per publicum rumorem, nolim referri ut nota per consessionem. Hujus enim testim
nium longe gravius est , quam rumoris publici qui saepe fallit. Exulet
igitur. Dr bene I ochon in Addit. p. Ieto. haec loquendi ratio: Non satisdcimui suae invigilat iste superior. Non omnes quae in hoc oppido sitentur, totidem sunt Susannae. In nupera quam apud hujus loci inc Ias exegimus Missone, sacrilegas multas consessiones reperimus &c.s Qui πενbo, vel signo, vel ulio qumis modo prodit aliquatenus peccatum , 89 etsi aluinde iis cognitum coram qi bus loquitur . Quapropter graViter Cis,e. rei su it, nisi excuset inadvertentia serio cavenda , tum qui tanto cum aestu loquuntur in confissionali, ut suspicentur adstantes grave quid depositum fuisti; tum qui poenitentem , quicum ante confessionem amice tractabant, tristi & a irho inspiciunt oculo, & scelestam virum exprobrante . De hisce confessoribus hec scribit Petrus Blesensis opuscul. de poenit. Sinc Pt e ad pa te it aIe r m drum pali consessionem ptibi ce ciborusturr
Nam lice inmm tat s en um et bo non publices, quadam ramen supercilios crnotabili despectum op udieti m eorum tu i alios sini ba suspicione contaminas e . Nec multum . ni refl M rum voce vel signo vel quodam vultuos contemptu secreta constientiae alienae vulsentur. De his adito Trast Gallic. de secreto confessionis Anctore Stepliano Lochon, Doctore Navarrico Cap. s. & λ& in Addit. p. las.
6. Qui vel ait se talem non ab luisse, vel ad certum tempus distu- 9πlisse. vel talem dedisse poenitentiam, quae cum gravis sit, gravis peccatist icionem iure vel immeriro inducit . Quin & quandoque fieri potest ut sigillum prodat qiri simpliciter dicit : Titius mibi hodie confessus est .
Potest enim ex circumstantiis iudicari hominem hunc fuisse igitur casii quopiam reservato impedimentum; puta si Confessarium nunquam mutet,& eum illa die praesentem habuerit; inter m vero ad alium distantem, quemque parum amat, recurrerit, vid. Lugo n. 6s.&seq.7. Qui e poenitentibus siris unum vel unam impense celebrat , quod 9 tantum venialia confiteatur: sic enim alii graviora deponere intelliguntur. Imo nec patitur citatus mox Doctor, ut haec vel illa laudetur, tanquam sublimi orationi dedita, constanter unita Deo, Mariae requiem l hori Marthae confiscians fitc. r. Quia haec superbiam parere nata sunt . t a. Quia non una fictitii husus meriti devota consessoribus suis sucum fecit. 3. Quia ejus crebra commendatio, tacita quaedam est aliarum deprcsso. Hic ponderanda isthec Haberti nota: Caveant qui p .esiciuntur eorum audiendis confess mihis qui ad mo tem damnantur, ne quavis modo signifi-rant Minat s Justitiae Ita e Cel it u n esse innoeentem, quia de esiis Atinio, indirecte significarent eos se probasse reυs . .. - -
Hinc rursus cum P. Antoine p. 38 . colligo , quod jam monui , ca- si vendum confessario, ne iisquam dieati Hee vel illa peccata audivi into
fssione. Etsi enim noli violar sigillum, sui solerter tacitis persona& Io- . praeclusoque omni cuilibet suspicioni aditu, praecise peccata quaedam iaci ut in consessione audita ; est tamen hic nonnihil quod male &P ε molea NDipiti sed by Orale