장음표시 사용
291쪽
A P. II. DE EXIS UENTIA PvRGATORII. 28ssecunda quae D. Iacobi nomine inscribitur, sic orat e MPmento etiam , Θ
Domine, Sacerdotum orthodo rum, pridem defunctsum, Diaconorum oe diacononem . d. De animabus, eo oribu3 ct spiritibus illorum requiem, eos
dignos efficiens gaudio, quod est in fau Abraham, m. Tertia quae Basilii dicitur, ut & quarta quae Chrysostomi, multa in- oter quae pro mortuis effunduntur, haec continet: Defunctorum , qui a n bis separati ab hoc scuti migraverunt spiritibus, Christe , quietem praesta cum piis oe justis . Crux tua pons fit illιι , ο Eaptimus tuus regumentum , Co pus tuum o Sanguis tuus sanctus via sint qua deducaι ad regnum tuum . Iam vero fieri nequit ut doctrina, quae cum Ecclesia nata est . & ubique ut verbis sic di usu perpetuo confirmata fuit , exitiale sit diab li commentum . Ergo qui verbum hoc evomuit Cainusta, exitialiter blasphemavit. At, inquiunt, iisdem in Liturgiis orat Sacerdos I. ut Deus det ania Trmabus, corporibus re spiritibus defunctorum requem, liberans eos a damnatione infinita . a. Ut Deus parcat peceatoribus m die judicii eos dignos emeiens gaudio quod est m snu Abrahae; I. Ut praestet νequiem , Mnamque me moriam , Prophetis , Apostolis , ct potissmum sanctissima Deipara Mariae , trout habet Liturgia Syriaca, Tom. 6. Bibliot. Patrum, pag. 36. Atquiaec totidem sunt errores ; cum prima oratio eo tendat ut reprobi a damnatione aeterna liberentur ἰ secunda vel eodem reseratur, vel supponat fore Purgatorium in die iudicii; tertia Sanctis & ipsi Deiparae r quiem precetur. Iam vero si his in capitibus errarunt Liturgiae veteres, quidni erraverint in puncto Purgatorii R. nihil esse erroris in triplici quod odiicitur capite . Absit enim ut 1 in rebus apertissimis, & quae nec ipsos Catechumenos latebant, jam ab initio invaluerit error. Unde . Ad I. Preces quas fundit Ecclesia , ut defuncti a damnatione mera 3na liberentur , ad ipsium mortis punctum ex intentione Ecclesiae , vel ipsius infantibus nota , referuntur . Nemo sane hodiernam Ecclesiam eo usque insanire credet , ut arbitretur reprobos viventium precibus adjuvari. Atqui tamen orat pro defuncto ut a poenis inferni, a m fundo lacu , ab ore leonis liberetur . Ergo idem veteri Ecclesiae senissus assingi potest . Si autem potest , omnino debet . Quod enim semel in Ecclesia aeterea creditur , id in ea semper creditum est, ait ut
Ad a. Potest & debet Ecclesia orare , ut Deus peccatoribus pareat in die judicii; tum quia vix iustus salvabitur , & vel ipsi laudabiliori vitae timendum est, si seclusa misericordia discutiatur ; tum quia erunt in die iudieii , qui necdum paratas sibi in flammis purgantibus poenas exolverint, imo qui nec inchoaverint; puta qui ad iliud usque tempus superfuerint in vivis. Ad a. Aliud est, ut bene advertunt valemburchici fratres, Lib. I 3. 7sCap. q. numer. F. TOm. z. pag. 298. in Mssa memoriam facere Sandi
rum , aliud requiem petere pro d unctis . In his enim Liturgiis fit etiam memoria Domini Deiquae ac Redemptoris Nostri J. C. qui tamen nihil psittar o Hanc porro memoriam Ecclesia vetus ita distinxit ab oratione, nulla
292쪽
nulla ut suppetat hae in parte erandi occasio. Cyrillus Hiero I. citar.
Catech. s. pag. 24 I. Hoc , inquit, Sacrificium tibi offerimus, ut meminerimus etiam e um qui ante nox obdormierunt , primum Patriarcharum ,
Prometarum , Apostesorum , Marorum , ut Deus orationibus illorum suseiapi.it preces nostras : Deinde pro defunctis patribus . Epiphanius haeres s. numer. T. pag. 9II. Iasiorum pariter oe peccatorum mentionem facimus e peccatorum quidem in iis a Domino misrimesiam imploremus ; justorum autem Apostolorum Martyram , ut Dominum N P. C. Ob collata eis beneficia fingulari quodam bonore prosequentes , ab ceterotum hominum ordine segregemus . Quippe , ait Chrysostomus , HomiL et r. in Act. Apostol. ingens est Martyribus timor ita nominari Domino praesente inmis gloria in memoria tunc haberi foet gnando Regum trophaea statuuntur , tunc celabrantur o quicumque victoria socii fuerunt . Demum Augustinus , Sem. Is'. numer. I. Habet Ecc assica Disciplina quia Fideles noverunt, cum Martyres eo loco recisantur ad Altare Dei, ubi non pro ipsis aretur pro ceteris autem commemoratis defunctis oratur . Inruria enim est pro Martyre orare, cujus nos debemin orationibus commendari.
7s . Ex his patet obiectum Liturgiae Syriacae textum , quae omnium λ- Ia omnibus permixtim defunctis reautem & gloriam sine distinctione apprecatur , per accommodam dii tributionem intelligi debere ; ita ut aliis requiem oret , aliis gloriam non tam oret , quam acceptam gratuletur . Neque id aliunde , sed ex ipso Liturgiae hujus contextu nobis eruendum est . Sic enim post precatam Dei parae memoriam bonam , prosequitur . In cujus bonorem O gratiam hae offertur oblatio . Et inis r Accipe animas serborum tuorum , quorum memoriam facimus, ct cotii oca eos , Domine in mansonibus benedictis Patris lai , cum Abraham , se Gaae , ct Iacob amicis tuis , o cum omnibus Sanctis tuis. An vero quibus persuasum erat Abraham & omnes Sanctos in Patris mansionibus gloria & requie perfrui , id de Beata Virgine in dubium revocabant Sed de his fusius ubi de intuitiva Dei vi ne post mo
F. 96. Non ergo satis est ut cum Calvino , Lib. 3. Instituti Cap. s. Io. agnoscant Resormati , ante mille tuontos annos usu receptum fuisse ut precationes ferme pro defunctis , fatendum expressim cum Petro Martyre Ecclesiam sempιν pro defunctis exorasse. Addendum cum Grotici ,. in otO' Pro pace Ecclesiae, pag. Iaa. llum inDentri alicujus auctoritalis Scriptorem , qui ei mori sontradixerit, quod , ajebat, mihi quum fascit. Pros quendum ulterius, seu cum Augustana Consessione , non probiberi σrati nem pro mortuis; seu cum Luthero , non esse peccatum ex libera devotione orare, ut Deus animae, si in tali flatu sit, mψereatur. Ad insuper cum tota
Christi Ecclesia concludendum , fanctam & salubrem esse cogitationemorare pro defunctis. Sae 77 Probatur 6. ex conciliis, quae idem adstruunt dogma, noπ quidem directe definiendo . quia dempto Aerio nullius nominis homine , nulla fuit de re ubique adinissa disceptatio ; sed indirecte', aut quasi ροπ
Occurrit Concilium illud cujus meminit cyprianus in EpistoL I
293쪽
CAP. II. DE EXISTANTIA PvRGATORII. as edit. Pamelii, in eo nempe constitutum est , ut fi quia ad riseis vel
Cinam Clericum nominaret, sum σινretur pro ea, nec Sacrificium pro dami ione ejus celebraretur.
a. Concilium Carthagin. IIL an. 39o. vel 397. ubi sic Cap. a. Placuit in Sacramenta Altaris nonnisi a sejuno relebrentur Num si aliquarum pomeridiano impara defunctorum eommendatio faetenda est , solis orationibus fiat. 3. Concilium Carthagin. IV. ann. 399. quod Cap. 7 . haec edicit et Risitentes , qui attento leges pamitentia exequuntur , si easu in itinere vel
in mari mortui fuerint . '.'. '. memoria eorum re orationibus cor oblationibus commindetur.
q. Concilium Uasense ann. 4 a. idem quoad praedictos poenitentes decernit , Canon. a. Quia , inquit, nefas est eorum commemorationes excluda a salutaribus Sacris , qui ad eadem Saera Mali affectu contendebaηι . Et is Canon in pluribus subinde Conciliis renovatus est, puta Aurelianensi II. Can. q. T. an. Asa. Romano VI. ann. soa. Agathensi, Can. q. annoso6. Aurelianensi III. Can. 22. ann. y38. &c. s. Concilium Bracarense IL ann. 363. Canon. I 6. ID & a I. statuit, ut qui Mi ipsis, aut per ferrum , aut per venenum vel quoIibet minia violentam inferunt mortem , nulla pro eis in oblatione faι commemoraris , neque cum Psalmis ad sepulturam eorum cadavera deducantur, m. Item placuit ut Catecbumenis sine redemptione Baptismi defunctis, smili modo neque oblationis commemoratio, neque psallendi impendatis oscium. Circa postremam hujus Canonis partem tria obiter notanda . E.
Hunc sacrificii pro Catechumenis non offerendi morem , diu ante Bra carensem Synodum viguisse ; cum ejus disertim meminerit Chryso ismus, supra numer. so. 2. Licitum tamen fuisse pro iis & eleemosynas largiri , ut ibid. tradit Chrysostomus . & orationes privatim Endere . 3. Haec Decreta praesertim constituta suisse ad otius eos , qui cum prae socordia Baptisinum negligerent, morte praeventi erant a Unde huic legi derogavit S. Ambrosius in gratiam Valentiniani junioris, qui ab Arbogasto Viennae in Gallia strangulatus erat; quique & ssim, praedi. S erat pietate, δι paucis ante mortem diebus Baptismum ah Ambrosia adente enixe sagitaverat. 6. Concilium Cabillonense II. anno 2I3. haec statuit Canon. 39. V sum nobis est , ut in omnibus Missarum solemnitruitur, pro defintiorum spiritibus Ioco competenti Dominus deprecetum Antiquitus 1 c morem Iancta Ecdesia tenet.
T. Concilium Lateranense IV. ann. Ia I s. Cap. 66. supponit ut indubium ex Traditione & usu dogma Purgatoriit sed pravas, quae a Clericis qui sidam fiebant pro exequiis m tuorum exactiones , prohibet ἔ ut &approbat laudabilim aliquid Ecclesiae erogandi consuetudinem , quam licet pia devotione Fidesium introductam, quidam laici ex fermento haurirae pravaatis nitebantur insti ree. ' . .
8. Distums cnm Ferrariae , tum & Florentiae q stionibus quae ad Purgatorium spectant , prodiit tandem istud uniendae utriusque iacie M incretum in sessae ulum. Bam si vere pamitentes in Dei chararuis decesserint,
294쪽
nulla ut suppetat hae in parte erandi occasio . Cyrilsus Hierosol. citae. Catech. s. Pag. 24 I. Hoc , inquit, Sacrificium tibi offerimus , in meminerimus erram eorum qui ante nos obdormierunt , primum Patriarcharum s
Prophetarum , Apostoborum , Martyrum , ut Deus orati itat illorum fusi piat preces nostras e Deinde pro defunctis patribus . Epiplianius haereL T . numer. T. Pag. 9II. Iastorum pariter oe peccatorum mentionem facimus et peccatorum quidem in iis a Domino misericordiam implaremus ; justorum au sem Apostolorum Martyram , κι Dominum N P. G. ob collata eis beneficia segulari quodam honore prosequentes , ab cetcrorum hominum ordine segregemus . Quippe , ait Chrysostomus , HomiL a1. in Act. Apostol. ingens est Martyribus timor ita nominari Domino praesente infimis gloria in memoria tunc haberi scri ando Regum trophaea statuuntur , tunc celebrantur oe quicumque victoria socii fuerunt . Demum Augustinus , Sem. Is s. numer. I. Habet EcclUiastica Disciplina quod Fideles noUerunt, cum Martyres eo laco recitantur ad Aliare Dei, ubi non pro ipsis oretur pro ceteris autem commemoratis deis is oratur . Injuria enim vino Martyre orare, cujus nos domin orationibus commendari.
7s , Ex his patet obiectum Liturgiae Syriacae textum , quae omnium s Ia omnibus permixtim defunctis requiem & gloriam sine distinctione apprecatur , per accommodam distributionem intelligi debere ; i ta ut aliis requiem oret , aliis gloriam non tam oret , quam acceptam gratuletur . Neque id aliunde , sed ex ipso Liturgiae hujus contextu
nobis eruendum est . Sic enim post precatam Deiparae memoriam b nam , prosequitur . In cujus bonorem gratiam hae offertur oblatio . Et insta r Accipe animas serDorum tuorum , quorum memorim facimus, ct co Ioca eos , Domine in mansionibus benedictis Patris tui , cum Abraham , ct Isaac , ct Iacob amicis tuis, o cum omnibus Sanctis tuiso An ero quibus persuasum erat Abraham & omnes Sanctos in Patris mansionibus gloria & requie perfrui , id de Beata Virgine in dubium revocabant Sed de his fusius ubi de intuitiva Dei vi ne post mom
asemb. tem . Vide VVitassi Tom. a. de Attributa quatit. I r. artic. I. sin. s. Ε 96. Non ergo satis est ut cum Calvino , Lib. 3. Instituti Cap. s. β IO. agnoscant Resormati , ante mille o trecentos amos usu receptum fuisse ut precationes ferena pro defunctis , fatendum expressim cum Petro Martyre se Ecclesiam semper pro defunctis exorasse. Addendum cum Grotio , in vot 'Pro pace Ecclesiae, pag. I 22. Nullum inveniri alicujus auctoritatis Script rem , qui ei mori sontradixerit , quod , a bat, mihi quidem susscit. Pros quendum ulterius, seu cum Augustana Consessione , nin prolaberi orationem pro mortuis; seu cum Luthero , non esse peccatum ex libera devotione orare, ut Deus animae, s in tali statu sit, moreatur. Ad insuper cum tota
Christi Ecclesia concludendum , sanctam & salubrem esse cogitationemorare pro defunctis, δα77 Probatur 6. ex Conciliis, quae idem adstruunt dogma, nota quidem directe definiendo . quia dempto Aerio nullius nominis homine , nulla suit de re ubique adinissa uisiceptatio; sed indirecte , aut quasi Pez
r. i h F. Occurrit Concilium illud cujus meminie Cyprianus in EpistoL ID
295쪽
edici ramelii, in eo nempe constitutum est , ut fi quia ad Tutelam vel
Cinam Clericum nominaret, non ofrretur pro ea, nee Sacrificium pro damulone ejus celebraretur.
2. Concilium Carthagin. IIL an. 39o. vel 397. ubi sic Cap. I. Placuit n. T. in Sacramenta AEdaris nonnisi a sejuno relebrentuν Num A aIiquarum ' ' 'pomeridiano impara defunctorum commendatio facienda est, sesis orationibus flat. 3. Concilium Carthagin. IV. ann. 399. quod Cap. 79. haec edicit r L - ν T. Pornit Ies , qui attento Ieges m nitentia exequuntur , si easu in itinere veI 'in mari mortui fuerint . memoria eorum ρο orationibur di oblationi
. Concilium Vasense ann. 4 a. idem quoad praedictos poenitentes de- Ib. P. y cernit , Canon. a. Quia , inquit, nefas est eorum commemorationes exclu-D λψε da a falinaribus Sacris, qui ad eadem Gera fideli assectu contendebant . Et is Canon in pluribus subinde Conciliis renovatus est, puta Aurelianensa II. Can. q. T. an. Asa. Romano VI. ann. Ioz. Agathensi, Can. q. annoso6. Aurelianensi III. Can. aa. ann. 338. &c. s. Concilium Bracarense IL ann. 3 63. Canon. I 6. II. R II. statuit, Ib. r. s. ut qui sibi ipsis, avi per ferrum , aut per venenum vel quolibet mo Ddo violentam inferunt mortem , nulla pro eis in oblatione fial commemoraris , neque cum Halmis ad sepulturam eorum cadavera deducantur, σο. Item placuis in Catecbummis sine redemptione Baptismi defunctis, smili modo neque oblationis commemoratio, neque psallendi impendatis vicium.
Circa postremam hujus Canonis partem tria obiter notanda . E. NHunc sacrificii pro Catechumenis non osserendi morem diu ante Bra carensem Synodum viguisse ; cum ejus disertim meminerie Chrysostoismus, supra numeri so. 2. Licitum tamen fuisse pro iis & eleemo*nas largiri, ut ibid. tradit Chrysostomus & orationes privatim isdem . 3. Haec Decreta praesertim constituta fuisse ad verius eos , qui cum prae socordia Baptismum negligerent, morte praeventi erant . Unde huic legi derogavit S. Ambrosius in gratiam Valentiniani junioris, qui ab Arbogata Viennae in Gallia strangulatus erat; quique & summa praediatus erat pietate, ει paucis ante mortem diebus Baptismum ab Ambrosio absente enixe sagitaverat. 6. Concilium Cabillonense II. anno 2I3. haec statuit Canon. 39. Via τ' sum nobis est , ut in omnibus Missarum solemnitiatur, pro defunctorum spi. ZM e,
ruibus Ioco competenti Dominus depretetur Antiquitus hune morem sania MI Acta Ecclesia tenet. ,
T. Concilium Lateranense IV. ann. Iars. Cap. 66. supponit ut indu- 8obium ex Traditione & usu dogma Purgatorii: sed praυas, quae a Cleriis /-- T. cis quibusdam fiebant pro exequiis mortuorum exactiones , prohibet I ue &approbat laudabilem aliquid Ecclesiae erogandi eo uetudinam , quam licet ' ''pia devotione Fidelium introductam, quidam laici ex fermento barnicae pravaaiis nitebantur infringere.
8. Distussis cum Ferrariae , tum & Florentiae quaestionibus quae ad grPurgatorium spectant , prodiit tandem istud uniendae utriusque Eccle- I rix. siae Decretum in sessi iuum. Iim fi Oere paenitentes in Dei charitara deras As is ferint a
296쪽
ferist , antequam dignis paenitentia frudi bus de commissis satisfecerint ροomissit , eorum animas paenis purgatoriis post mortem purgari , ct ut a pomis hujusemodi releventur , prodesse eis Fidelium viventium sufragia , Missarum scilicet Dorficia, oratioηes o eleem. Uynas ct alia pietatis vicia, quae a Fidelibus pro aliis Fidelibus fri consuevcrunt secundum Ecclesa instituta , ere. 8a 9. Demum Synodus Trid. seg 6. Canon. 3o. hanc totius retro antiquitatis fidem complexa est. Si quis, inquiunt Patres, post acceptam justificationis gratiam, exilibet peccatori mnitenti, ita culpam remitιi, o reatum pωκae alcma Δleri dixerit, ut nullus remaneat reatus poena temporalis exsolvenda. HI in Me saeculo, vel in futuro Purgatoris , antequam ad regna caelorum aditus
patere possit, anathema sit. 8a Probatur 7. rationibus Theologicis . I. Certum est ex dictis in Tractat. de Poenitentia, dimissa per poenitentiam culpa cepius superesse temporalem poenam , quae necenario per luenda sit. Atqui poena hee non semper in praesenti vita exsolvitur ; partim ex aliquali negligentia ;partim quia citius post obtentam Veniam rapitur poenitens , quam ut debitum omne suum expungere possit. Ergo necessum est ut poena haec post alteram vitam petiolvatur . Alioquin , ut bene Sanctus Thomas , Lib. q. contra Gentes , Op 9I. melioris conditionis esse negligentes ,
quam solliciti, se paenum quam hic pro peccatis non implent , non sustineaηι
in futuro. 8 II. Ut admittatur Purgatorium sussiciunt haec quatuor , I. ut sinzpeccata quaedam Venialia; a. ut de his rationem reddituri sint homines in die judicii; 3. ut haec rationis redditio sit ad poenam ἔ q. ut poena hax luenda sit antequam ad regna coelorum pateat aditus . Atis qui I. sunt peccata quaedam venialia , ut probatum est in Tractat. de peccatis ; & cum ipse evidenti ratione docet Augustinus , Lib. 83. qq. quaest. et6. ubi r Alia sunt peccata infirmitatis , alia imperitiae , alia malitiae quisque gitur potest existimare quae sim mnialia peccata. a. De his peccatis, atque de ipso etiam verbo otioso rationem reddituri sunt homines in die iudicii , Matth. Ir. 36. Haec rationis redditio , non utique ad laudem & pramium futura est ; ergo ad ulti nem & poenam . Atqui q. poena haec ante ingressum coeli persolvenda erit; quia nihil coinquinatum intrabit in Ieruistem coelestem , ApocaLG- . T. M. T. ET . Rationem hanc urget Grotius ipse, in Annot. ad Consulta Cassandri. Ex his, inquit . qui hune morem Ecclesia universalis improbant . quaero, cum ipsi fateantur nihil in Gesum intrare cui adsint illis infirmitates Due humanis animis adsunt in me vita, ab illis infimitatibus ubi feri repurgationem existiment. Si dicant in itinere anime inter terram coeIumque , iam Me erit
8s Nec dicas vel animam hanc reipsa coinquinatam non esse, Vel quidquid in ea erat sordium, per ipsos mortis dolores ablutum suisse. 86 Utraque enim haec responsio adversariorum inopiam prodit . Prima quidem , quo enim pacto coinquinata non sit anima, quae tot statebat peccatis, ut propterea vel ab ipsa sacra Mensa , saltem ad tempus , fuisset removenda ; quae iracundiae , otio , nugis , detractioni ,
levi quidem, sed nihilominus peccaminosae , serviebat, &c. Secunda
297쪽
vero , I. quia non raro , qui plus Venialibus adherent , minus in obitu doloris serunte imo nec ullum quandoque serunt, ut iis co tingit qui vel mortem sopori consociant , vel fulmineo belli ictu , aliisque innumeris modis concidunt , &c. Cum ergo aequum non sit, ut vel is qui nuptialem charitatis habitum gerit , in exteriores tenebras cum impiis projiciatur I vel qui necdum maculas suas omnes abluit, purissimis Λngelorum coetibus illico admisceatur , exigebat
severa Dei justitia ut sordes Sion in loco ad id destinato penitus mundarentur . Quin & id exigebat quae ubique apud Deum justitiae
obviat misericordia . Constat enim opinionem , quae Purgatorios ignes tollit , obstare insigniter ne caveantur leviora peccata , Vel congruis poenitentiae fructibus redimantur . Ut enim solide Bellarminus eodem Lib. 1. Cap. II. in fine r Qui cogitat nullum esse Purgatorium p sed omnia precata per mortem aboleri in iis qui moriuntur cum ILO , facile dicet apud se: prsum ego laboro in jejuniis, precibus , con-rinentia , eleemo omis ' Cur fraudo cor meum deliciis ct wluptatibus Θ quandoquidem in morte, sime pauca, si multa peccata babuero , omnis delebuntur . At qui cogitat remanere praeter gehennam ignem acerrimum Purgat
rii: 9 quid Nid bie delatum non fuerit per debita poenitentia oora, ibi dia
Iumdum, certe diligentior cautioique evadit.
III. Idem adstruunt variae animarum purgantium apparitiones, quae 3 viventium opem imploraverunt, quaeque referuntur a S. Gregorio M.
Lib. q. Dialog. Cap. 4o. a B. Gregorio Turonensi , Lib. de Gloria Consessorum , Cap. s. a S. Petro Damiani , in Epistola ad insiderium , a venerabili Beda, Lib. i. Hist. Angi. cap. I s. a S. Bernardo , in vita B. Malachiae . Atqui haec , licet a Luthero & Magde- burgensibus sabulas inter censeantur , ut a Calvino sanctae Monicae votum inter anilia vota ; eam tamen apud pios quoscumque fidem merebuntur, quam exigit pietas summa rarae doctrinae conjuncta. Nec facile conjiciet quisquam minus in his oculatos fuisse Ecclesiae Docto- - S non paucos, quam fuerint Lutherani, quorum Antesignanus a Diabolo doceri debuit & meruit. IV. Purgatorii fides fides fuit mundi totius. Hanc scilicet admisere Si Hebraei, ut patet tum ex Libro Machab. tum ex Iosepho , Libr. de bello Iudaico. Cap. 19. ubi indicat Iudaeos pro mortuis orare solitos esse , non tamen pro iis qui se interemissent. Hanc admisere & admittunt in Alcorano suo Mahumetani. Hanc admisere Gentiles tam Philosophi, ut Plato, quam Poetae, ut Virgilius ' . Hanc demum to-zo qua patet orbe consessi sunt Christicolae omnes , licet sepius in
aliis divisi. Atqui opinio tam longe lateque dissuta , vel ab indito
universis naturali lumine prodiit, ut censet Bellarminus citat. ca . Ir.
vel potius a Noe filiis tradita, tam conllanter dispersorum hominum
Ergo exercentur Poenis, veterumque malorum
Supplieia expendunt, alii panduntur inanes Ad ventos, aliis sub gurgite vas cianfeltum eluitur stelus. aut exutitur igni. Virg. iEneid. 6.
298쪽
2ρo APPEND. II. DE PURGAVORIO. animis insedit, ut non magis ab eis deleri potuerit, quam eonstitutae
bonis mercedis, & malis poenae, primitus exhibita imago. MI ηtur Objectiones. 89 Objie. r. id Psalm. D s. Cum dederit Hectis suis famninn ; ecce haerediatus Domini. Atqui posita Purgatorii opinione non statim a morte d retur dilectis haereditas Domini. 9 Resp. I. In textu Hebraico, quem Versioni Latinae praeserunt Pseud Reisrmati, legitur, Dabit dii ctιs suis, &c. sicque ruit tota vis argumenti. Nec enim exprimitur, quando adventura sit haereditas Domini. s I Resp. a. esse hunc juxta a octos complures, naturalem huius loci senia sum: Cum Deus somnum tranquillum dederit vobis, dabit & filios,
qui, quod Iudaei ambiebant maxime) erunt haeredes vestri, quique elumbis vestris prodeuntes, erant merces laboris vestri ae patienciae. 92 Resp. 3. Si in eo loco de haereditate aeterna sermo .sit, ut exponit
Augustinus , sensum esse ; quod post generalem resurrectionem haereditas Domini electis ejus a mortis somno suscitatis, statim donanda sit. Unde qui ex eo loco inserunt animas quibus nihil luendum super ἀest, statim a morte corporis Deum intueri , minus bene argumenta tur. Et vero nondum propalata Sanctorum via nemo ante reserrectionem
Christi ditatus est visione intuitiva.
93 Obsic. a. Eccle. 9. V. Io. sic habetur: Quodcumque facere potest manis
tua , instanter operare t quia nec opus, nec ratis, nec scientia erunt apud
inferos, quo tu properas . Quibus congruit id Capitis II. Vers. 3. Si reciderit tignum ad austrum , aut ad aquilonem , in Documque laco ceciderit , ibi eris. Ex iis textibus sic in forma. Admisso Purgatorio, admitti necessario debet remedium aliquod in altero saeculo; debet &admitti locus austrum inter & aquilonem medius. Atqui Primum repugnat priori loco, secundum posteriori. Ergo. 9 Resip. Neg. min. pro utraque parte , quia neuter textus id probat quod ab adversariis intenditur. 9s Non prior , tum quia contendunt multi Salomonem hic loqui in persona impiorum , qui non modo Purgatorium , sed & gehennam tollunt, & nihil omnino praeter hanc vitam esse arbitrantur ; tum quia censent alii Salomonem , non equidem serio . sed per irrisionem , seu potius indignanter hortari impios , ut per breve hujus Vitae tempus voluptati, quoad poterunt, indulgeant; cum apud inseros quo properant, nihil sibi profutura sint ingenium , sagacitas & industria, quibus, dum vivunt, suas in libidines proterve abutuntur; tum
quia , si Ecclesiastae verba de ipsis etiam justis intelligantur , hunc
certe nec violentum sensum habent: Quodcumque facere potes, nunc operare ; quia post mortem , nec labor vel dolor tuus tibi ad meritum vel satisfactionem proderit ex parte operantis ; nec ipsis Vi- Ventium operibus iuvari poteris , nisi per bona quae vivens gesseris Opera merueris adjuvari. Ita s. Gregorius, Lib. q. Dialog. cap. 39. Ita SuareΣ , Bellarmin. V vallemburchici.
βο Nihilo plus urget locus miterior ; I. enim Sapiens litteraliter loquiu d by Coosse
299쪽
CAP. II. DE EXIS WENTIA PvRGATORII. 2ρr I uitur de morte corporali , idque unum significat, quod sicut lignum aliquando tandem cadit , ibique manet & putrescit, ubi cecidit: sic & necessario homines morituri sint, nec unquam per se e se pulturae foco surrecturi . L. Si eadem verba ad animae statum accommodari placet , sensus erit, post hanc vitam non esse locum vel e cidendi ab amicitia divina, vel eamdem recuperandi ; proinde m petuo standum esse , seu ad austrum ubi invariabiliter diligemur a Domino , seu ad aquilonem ubi constanti ejus odio devovebimur . Quapropter purgantes animae , cum ad austrum ceciderint , id est ad statum salutis, in eo pei petuo sunt remansurae . I. Nec pigebit dixisse per austrum glariam intelligi, per aquilonem Vero gehennam. sed non omnes cadere ad austrum vel aquilonem . Siqui Aem Patres ante Christum dubio procul ceciderunt. Atqui nec ad gehennam, ut per se patet; nec statim ad gloriam , cujus nonnisi post Christi resurrectionem participes effecti sunt . Ergo sicut objectus textus non nocet medio huic Patrum loco . sive is Abrahae sinus , sive limbus Patrum , silve insemus nuncupetur sic nec Purgatorio adversari potest . Atque id ab ipsis praesertim Novatoribus admittendum , qui lange plus quam Catholici medium gloriam inter & gehennam locum agnoscunt ; eum scilicet in quo justorum animae degunt, donec intuitiva visione post ultimum judicium reficiantur . De quo adi Thomam Bumet , in opere inscripto De statu mortuorum re resurgentium , Roterodami edito an . I729. cap. q. pag. mihi 3 Inst. r. Qui post mortem juvarentur precibus nostris , partem habe- 97xent in huius seculi operibus . Atqui ex Eccle. Io. 6. Non habent paristem mbrtui in hoc Deuti, ct in opete quas sub sole geritur. Ergo.
Resip. dist. min. Non habent partem in operibus, id est in doloribus 98S gaudiis hujus saeculi, C. Id est in piis operibus, N. Solutionis hujus
veritatem probat vel rapida textus ini pecti. Haec ibi r Amor quoq- σodium ct invidiae simul perierunt: Nec habent part m in hoc saeculo madee o ct comede in' lattia panem tuum, o bibe, &Inst. x. Ut animae partem haberent in piis viventium operibus , 99 necessum soret ut Deus , & severe quidem , earum iniquitates recordaretur . Atqui EZech. I 8. gr. Si impius egerit paenitentiam ab st vitas peccatis svis omnium iri Iuitatum ejus non recordabor , ait Dominus, Resp. Dist. min. Deus non' recordatur iniquitatum ad poenam aere Io nam , C. ad poenam transitoriam , Subdist. non recordatur, cum impius plenam & Peccatis parem poenitentiam egit, C. secus, N. Quod autem hoc sensu intelligenda sint Prophetae verba se patet r. quia Deus' iis etiam qui a peccato sincere resipuerunt, graves in hoc saeculo poenas decernit , ut patet vel uno Davidis exemplo . a. Quia Deus eodem modo oblivioni tradit iniquitates impii conversi , quo justi perversi justitias obliviscitur . Atqui has equidem ita oblivitiatur ut a gehenna non liberent, sed non ita ut nulla iis constituta sit
temporalis merces: cum bona impiorum opera in hoc saeculo remunerentur, ut docent Chrysol tomus, Hieronymus, August. Lib. s. de Cin
300쪽
Ior o te. r. Scriptura duos tantum exhibet Ordines hominum, quorum alii post mortem Deo fruuntur; alii statim detruduntur in tartarum.
Ioa Prob. ant. pluribus Scripturae testimoniis. Matth. 21. 3 . dicitur elevictis: Venite, b nedicti Patris mei, posmere regnum, &c. Ioann. y. Vers et sis verbum meum audit, cr eredit ei . transiit a morte in vitam. Ap Cal. I II. Beati mortui qui in Domino moriuntur. Amodo jam dicit u ritus ut requiescant a laboribus fuis, &c. Sapient. 3. Vers. I. I Inum an ma in manu Dei sunt , &c. Et g. 7. Iustus si morte praeoccupatus fuerit , in refrigerio erit. a. Corinth. 3. I. Scimur , quoniam s tmestris domui nostra . diss)lvatur , quod habe s domum non manu faciam sternam in coelir. En quoad electos r idem porro esse de reprobis constat ex Matth. 2s. Ite, maledicti, in ignem aternum'. Ioan. 3. Θι credit, non judicatur, qui non credit, jam judicatus est, &c. Ergo.
Io3 Resip. dist. dist. antec. Duos solum distinguit ordines in extremo judicio, C. in judicio particulari quod mortem proxime sequitur, Subdist. Duos tantum distinguit ordines , suorum alter , eleriorem scili .cet, Varios habet gradus , ita ut vel intuitive Deo fruatur, vel eo fruatur ex aliqua tantum parte , C Secus, N. Solutionis Veritas constabit ex brevi fingulorum qui obiecti sint textuum examine. I. Matth. 2 s. de extremo ac publico mundi totius iudicio sermonem haberi res est per se manifesta . Idem liquet de obiecto Ioannis textu , ut ex iis constat quae proxime sequuntur verbis r 'nit hara 9
mmc ιβ , quando mortui audient vocem Filii Dei procedent qui bona fecerunt , in resurrectionem vitae , &c. Nec abfimilis est sensias cap.
Iq. Apocal. ubi vox Amodo non significat id quod ab uniuscujusque morte statim futurum sit, sed id quod continget statim ab extremo
judicio , ur patet ex vers. 7. ibid. Timete Dominum . quii venit hora judicii ejus , & ex vers. I s. ubi terra universa ab Angelo meti
Iubetur. Quanquam nihil noceat textus iste, si de particulari judiacio intelligatur ; tum quia hic sermo fiat de viris persectis , potissime autem de Martyribus , quos eo loci consolatur Scriptura , qui, que simpliciter & plene in D mino moriuntur , non autem imperfecte , ut justi non pauci , quos ideo parti in Dei filios , partim filios hujus saeculi vocat Augustinus, Lib 3. contra Epistolas Pelagian. cap. 3. tum quia aliud est iustos requiescere ab hujus vitae laboribus , quos inter non minimum locum habet timor a justitia finaliter excidendi ; aliud eos impertransito medio ad gloriam evolare. Sic Abraham, & qui in sinu eius recumbebant justi ante Christi adventum requiescebant a laboribus suis, nec tamen Coelum ingrediebantur.3 QI Non plus urget quod obiicitur ex Libro Sapientiae. Scilicet justi in ipso etiam Purgatorii medio, sunt in manu Dei, seu in tutissima eius custodia; nec tantum ab omni tentatione, diabolique & hominum insidiis immunes, sed de sua aeterna beatitudine cerimmi . Unde & inrtfrigerio fiant , tum quia se ipsos felicitatis, certo conseqirendae intuitit consolantur; tum quia ab intolerando tentationum huius saeculi aestir liberi manent. His tamen aliud refrigerii genus adprecatur Ecclesia in
Canone Missae; prout sibi illud peroptabant in limbis suis Patriarchae, ubi citra dubium ingeminabant istud Isaiae: Rorate coeli desuper, &ς