장음표시 사용
321쪽
laum Nicanore , qui undecimo post Alexandri mortem anno regna vit in Syria. His enim undecim annis si addas annos quinque , ex quo subversa Persarum Monarchia Alexander Graeciae totius imperium obtinuit , conficitur numerus annorum sexdecim , quibus minor erat, Iuxta rationes computandi Hebraicas, Monarchiae Graecae supputatio . Resip. Ad . Cum eodem Beslarmino, Frassen, Nata Alexandro, ta- 2Ismetsi Consules duo apud Romanos simul crearentur , ipsos tamen alternis imperasse ; eusus rei argumentum est infelix pugnae Cannensis exitus, non aliunde repetendus quam ex temeritate Varonis Conilis, cui fors Uur diei imperii erat. Atque id a primo consularis dignitatis exordio institutum est, ne, ut ait Livius, lib. a. si ambo Consules fasces
haberent, duplicatus terror videretur. - G
Addunt Estius, Sa, Menochius, hic reseret quod de Romanis audia 2I6verat Iudas, ibid. vers. I. at ex iis latia quintam esse poterant, ut quod mm esset invidia, neque et elηs inter eos, ibid. V. I 6. Sic, ait Tyrunus , certum est blasiphemos Iudaeos dixisse de Christo, quod potat ον esset vini, populi seductor, daemonio plenus ἰ nec tamen haec vera erant.
Refert enim Scriptura id quod dictum est, sed non assirmat id quod
Objic. 8. Machab. a. Cap s. Legitur Ieremiam, dum a Chaldaeis in- et IIcenderetur Ierosolyma & Templum, abscondisse Tabernaculum & Αrcam foederis in spelunca montis Nibo. Atqui hic duo fabulosa & fa-cris Libris adversantia referuntur. r. Enim falsum est quod jeremias haec facere potuerit ; cum ante Ierosolymitanum a Chaldaeis excidium in carcere conclusus esset, ut ipse scribit Prophetiae suae Cap. a . & 8. 2. Nec minus lalsum est quod Tabernaculum & Αrcam foederis servare potuerit; I. quia ex IV. Regum , Cap. 23. constat Nabueta dan , exercitus Babylonici Principem , succendisse Templum p ejusque columnas , hases, mare aeneum , Vasa aurea, argentea , aerea
transtulisse Babylonem . Quis autem in hujus incendit aena, ac generali direptione, concipiat potuisse Ieremiam Tabernaculum & Αω eam intacta subripere, & alio medias inter Chaldaeorum turmas trans-serre P a. Quia nusquam post reditum a captivitate comparuerint Arisca de Tabernaculum ; eum nulla deinceps eorum fiat mentio, sive in Libris Esdrae vel prophetarum, qui post reditum a captivitate florue runt ; sive in Historia Iudaeorum . Sane vero quid Pompejus in te pio viderit , ad amussim describit Josephus , Lib. I . Antiqui. Cap. 8. Fuse etiam recenset, Lib. I de Beslo Iudaico, Cap. II. 3c I9. quae ' e templo abstulit Titns in excidio Ierusalem; & tamen ne Verbum idem habet de Area re Tabernaculo. Quin & docet, Lib. 6. cap. s. nihil proris tune fuisse in Sancto Sanctorum. Retip. Neg. min. nimirum Nabuchodonome ter in Iudaeam cum nu- Ii Smerosa exercitu irrupit, T. quidem rempore Ioachaz , z. Paralipp. 36. vers. 6. z. tempore Ioachin, A. Reg. 2 . Vers. 1s. 3. Demum rem poribus Sedeciae, quo regnante Ierusalem cum Templo , quin δε I daea omnis funditus devastata est . EtR vem Ieremias sub Sedeciaeugno semper tu carcin conclusus fuit, tamen regnante Ioachim erae liberri-
322쪽
Iiberrimus, tantaque apud omnes pollebat auctoritate , ut verisimillimum sit, Ioachin consilio ipsius Ierem. 27. v. 29. sese Nabuchod nosori tracti disse. Potuit emo Ieremias de consensit Ioachim Arcam& Tabernaculum transserre in montem , & ibi ab condere ; cum vir futuri praesagus , impendentem urbi & Templo ruinam non ignor rei r & insuper divino responsio itissus esset utrumque secum asportare , I. Machab. a. q. Quin & id exequi potuit Sedecia regnante, post ca-Ptam a Chaldaeis Ierosolymam , antequam templum flammis traderetur . Cum ti a Nabuzardan Militiae Babylonicae Praefecto libertate donatus sit , & apud eum gratia valuerit plurimum . Neque id a tanto viro petitum negasset Nabuchodonosor , cui pergratus erat ut ipse scribit cap. 39. v. Ia. Unde scribit Eupolanus apud Eusebium
Libr. 9. Praepar. EVang. cap. 3 utrumque, Arcam dico & Tabernacu Ium , a Nabuchodonosor Ieremiae fuisse donata. Certe quod duo haec tanti pretii monumenta non asportarint Chaldaei , colligitur ex cap. 32. eiusdem Prophetae . Hic enim enumerantur quaecumque a victoribus in Babyloniam transvecta sunt usque ad phialas & mortariola se nec ullae tamen fit mentio Αrcie vel Tabernaculi. sis Quid autem de utroque factum sit , non una est omnium opinio is Nimirum scinduntur Catholici Interpretes circa verba haec a. Macha a. Vers. 7. Ieremtis, Postquam in montem Arcam & Tabernaculum abia condisset , culpans eos qui Iocum obser are VoIuerant, dixit, quod ignotus erit laeus , donec congreget Deus cooregationem populi , re prop.ιi r ar o Et tune Dominus s/ndu bce , π apparabit majestas Domini , eruiser eris , sicut re Mors manifestabatur , &c. Quidam nimirum cum Menochia censent illud Ieremiae vaticinium quod Machabaici Scrimoris aevo legebatur . nunc autem non supereth impletum fuissὰ quoad locr hujus ignoti revelationem , sub regno Darii Histaspis . cum loco ignis olim a Sacerdotibus absconditi inventa est aqua crassa j qua cum Nehemiae jussis perfusa essent sacrificia accensas Ub ignis
magnus, ita ut omnes mira entur , a. Machab. r. arri Utique , addit
Menochius , non aliud potest tempus proferri , quo apparuerit majestas rammi , ut Moysi & Salomoni, quam illud quo Deus praese tiam maiestatis suae in igne mirabiliter accenso demonstravit, & quoenubes solem , sacrificia & altare obtegebat, ut Moysis & Salomonis temporibus . Ergo haec populi congregatio non alia intelligi debet. quam quae post captivitatem Babylonicam facta est sub Cyro , Daris
IIcy Neque . inquiunt, obest argumentum inficiale ea Qentio Esdrae . Nehemiae . ipsiusque Iosephi ta stimonio petitum cum Positive aia serta negativis argumentis non elidantur. Praesertim cum Arcae imaginem in arca triumphali Titi etiamnum Romae observari contendam eruditi nonnuIli. . aa 1 Existimant tamea sit hanc materialis Ardae , S Tabernaeuli προ- ci revelationem non contigisse sub Dario . Et hi duas in partes scin duntur . AIii stilicet Arcam hane & Tabernaculam mysti eo senis in telligunt de Christo vera novi foederis Area veroque tabemacuis , quod Mit Dumnin θ πω b- , ut loquitur Apostolus, labr. S. I. Unde
323쪽
u. Unde quae a Ioanne Apocal. Ir. I g. visa est ista testamenti in rempto , Christum utique , novi & antiqui deris mediatorem , exhibebat . Sensium hunc post D. Ambrosium , Lib. I. de officiis, capit. 13. amplexus est 3e scite evolvit Rupertus Abbas, Lib. Io. de victoria
DeI, cap. 2I. ubi sic r AnimaIis Iuttius . . ' hoc putat Τιremiam dixisse , quod Iutiorum, qui in omnes gentes captivi ducti fame, eo regatis δε- beat fieri, nescio quo tempore; Templumque illus restitui, eum tali nube apis parante , qualis erat ubi Myses legem accepit Nur mrs post illuἔrempus quo haec scripta sunt, post victoriosa praelia Aguebabaeorum , nullam scimκs populi Dei congregationem, praeter illam quam idem Spiritus qui ἰ quebatur in Prophetis , nobis in Evangelista Ioanne depromit et quia Iesin moriturus erat non solum pro gente , sed ut filios Dei, qui ream dispes .
congregaret in unum .. runc utique apparuit gloria Dei, gloria Rhi Dei eum resurrectione mortuarum effulgentis r D ex tune nubis , fient manis stabatur Mysi, uι Iegem accepit . '. ' nuber , isquam , ex tune est sim liter , scilicet curitas Iudaeorum usque ad illud tempus, ignotumeris, aut Ieremia1, ubi sit Tabernaculam, o inea, ω Ariara immisi . Id est non cognoscetae' a podilis vel gentitas , Doram vel qualium exemplaria 'caelastia illa fuerunt. Alii veram Arcam, verumque Moysis Tabernaculum In citato te 212 tu designari censenti at contendunt utriusque revelationem per Η noe & Eliam novissimo mundi tempore faciendam esse, & Iudaeorum conversioni subservituram. Ita Ricardus a S. Victore, Mariana, &alii quos sequitur Tirinus. Unde, inquit, Altare incentorum , quo post reditum a captivitate usi sunt Iudaei, non fuit Mosaicum , ted ad illius imitationem constructum di idemque est de tabulis & Cher bin , quos a Pompeio , cum intima quaeque Templi lustraret, vis suisse seribit Egesippus, Lib. I. cap. 17. Quod autem figuram Arcae in triumphali Titi arcu conspici hodieque nonnulli dicunt, mera est illainsio, quae mensam Panum propositionis cum arca confundit.
objici s. Historia quae multa habet probis moribus adversa. quae aetaincerti est Auctoris, mite etiam ethnici, rejici debet ut apocrypha. Atqui talis est Machabaeorum historia . r. Quidem habet quaedam
moribus ad erfantia I eum ex ea sequatur orandum pro iis qui inmortali peccato decesserunt di eum item in ea, Lib. 2. cap. Iq. laudetur, ut eligens nobilirer mori, Raetias, sui ipsius truculentus interfector, c jus postmodum exemplo Donatistae & Circumrelliones , homicidia sita excusiabant, teste Rugumuo ι Lib. I.secontra Gaudentium, Cap. 3 . u de S. Doctor, Lib. 2. contra eundem, admonet Historiam hane sobrie
Iegendam esse. a. eadem Historia incerti est Auctoris. Quin & prim rius Auctor Libri secundi videtur fuisse ethnicus i is enim Liber vide tur esse compendium Librorum quinque Iasonis Cyrenaei . Atqui hune gentilem fuisse indicat patria eius Cyrene, quam Iudaei nulli incolebant.' Resp. Neg. min. pro prima parte . Ad T. prob. Tespondimus supra
Ad et. Haerent Doctores eirea factum Raesae Augustinus Epist. Io . a alias 6I. ad Dulcitium . Quamvis, inquit, homo ipse fureu in Mach Morum Libris laudatus , factum tamen erat narrarum est , non lauda
324쪽
datum , ct fulicandum potius quam imitandum ' Seriptum est quod otia
his, it nobiliter cr viriliter mori , sed numquid ideo sapienur λ -- 11a hic sunt , nec tam n bona . Non enim bonum est omne quod magnum Wi , quoniam sunt magna etiam mala . Deus dixit : Innocentem & iusium ne occidas . Si ergo ille innocen3 σ jussus tun fuit , eur proponitur imitandus λ Si autem Divicens oe justus μιι, quare in resecior innoceriis σjusti, id est, ipsius Ra ιι, in πιτ putatur esse laudandus p Idem de Rahia ccnset S. Thomas a. a. quaeit. 64. R I. ad s. eumque sequuntur Estius, Nat. Alexander & alii complures. 22s Non desunt tamen qui Raziae facinus vel excusent, quia is bona fide crediderit licitum esse sibi mortem inferre ; vel approbent, quia ad id speciali Dei inlim tu permotus fuerit, prout de Sam ne ce tum ethi & agnostit Augustinus ipse Lib. I. de civ. Dei , cap. a I. &.2s. de nonnullis Virmnibus , qua vi insectatores pud c.tiae suae devitarent , In spmm , veι ignem se projecerunt. Atque id , inquiunt, suadet pia sanctaque Raχiae vita , tot decorata virtutibus r suadet pia ipsius in hoc facinore intentio , ne scilicet μbdiuus fieret peccatorιbus . vers. qa. &1orsan blanditiis , cruciatibusve , vel dolosis stratagematis , aliquid Qx ore eous eliceretur, quod honori divino , vel populi sui bono officeret . Suadet sancta admodum oratio, qua Deum iam tam moriturus invocat. Suadet demum eximia laus, qua iactum illud Raaiae prosequi videtur sacer Scriptor, quali sane encomto.Liber Iudicum nullibi prosequitur factum Samsonis , quod tamen nemo jam alii a scribit quam Spiritui sancto. Et vero nobiliter & viriliιer non egisset
Razias , nisi ex vivido Spiritus divini motu egisset ; cum sui ipsius occisio animi sit pusilli, non ex Augustino tantum & Lactantio, aliiΩ que Christianis , sed ex ipsis etiam ethnicis , Aristotele potissimum , Euripide, Virgilio. & aliis quos citat Serarius. Id quidem nobiliter , ad Raziae, vel populi, non vero ad facri Diptoris mentem dictum
volunt Augustini sequaces. At textum legenti resinnsio haec primo de krte sec indo intuitu, nonnihil contorti habere videbitur. Sic illi. Ego quidem, ait eum in locum R. P. Calmet, SS. Augustini & Thomae opunioni adhaereo , & licet Raziam omnino condemnare non ausim, at
nee ausim vindicare. , 226 Ad a. Resp. I. Neg. m . pro secunda parte. Non enim magis Peri clitari debet Librorum Machabaicorum auctoritas, quia incertus sit e rum Auctor, ouam aliorum, quorum ignorantur Auctores, qualeS sunt
Libri Iob, Iudith , Ester & alii plures. Et vero in his non attendiatur Scriptoris dignitas, sed divina S. Spiritus assistentia ; qui a si voluit, velut Amanuenses scribere curavit. Sed nec periclitatur eadem auctoritas, tametsi Libri illi e profani auctoris operibus quantum ad. aliquid excerpti sinit potuit enim profanus quis vera scribere, & his Spiritus sanctus auctoritatis suae sigillum inurere . Quis nesciat, inquit Hieronymus Epistol. ad Magnum. 9 in Messe, o in Pripiatarum -- laminibus quaedam assumpta de Genti iam Libris . Sed oe Paulus Apostotiu'imenidis Fouae abusus versenti est ι scribens.ad Titum 1 Cretenses limper mendaces , M. in alia quoque Epistola Menandri ponit senarium οῦ Copia nat enim bonos mares colloquia prava i Et apud Atli I
325쪽
nienses in Martis Curia disputans, Aratum testem vocat. Ipsus enim θ genus sumus, &c. Resp. a. Neg. min. Ecquis nimirum usquam probabit , Iasonem , a aqquantiam vis Cyrenaeum , fuisse Gentilem , non vero Iudaeum . Plures fuere urbes , Cyrenes nomine . Alia quidem in Cypro insula ; alia in Lybia , a qua dicta est Lybia Cyrenaica , ut docet Hieronymus in vers. I 6. Capitis a. Αct. Ex ea autem fuisse Iasonem, qui Mach haea facta scripsit , veri admodum simile est ; tum quiae in hanc facilius & frequentius quam Cyrenem Cypriam migrare poterant Iudaei tum quia cum irruit lacra Pentecostes die Spiritus sanctus in Aposto-Ios, erant inter advenas . qui ex omni natione quae sub coelo est , Hierosolymam convenerant, alictui ex Lybia , quae est circa C renem . Ergo potuit Iason ille ex iis oriundus esse Iudans, qui in eam Lybiae partem, saeviente crudelis Antiochi persecutione , suerunt deportati oEt vero quis ethnicum, quasi a natura Iudaeis aversum , Iudaicas renita cordi habuisse credat, ut egregia eorum contra ethnicos alios facinora Libris quinque complecti voluerit Z
De eircumstantiis Purgatorii .
IN hoc tertio Capite expendimus cum Bellarmino hic Libro di I ,
quibus personis conveniat Purgatorium ἰ 2. an animae purgantes mereri, vel demereri possint; 3. an iis de sua aeterna salute constet , quis sit Purgatorii Iocus, s. quae duratio ejus; ει quae di quales Poenae
De personis quibus convenit Purgatorium. CIrra pnesens punctum multiplex fuit error. r. enim senserunt allia Pqui cum Origene, neminem, dempto Christo, a probatione purg, toria immunem Hre. Sic ille in Psal. Omnes, inquit, mr venire ne-oessum est ad illum ignem, eιiamsi Paulus sit aliquis, vel Petrus. r. Existimarunt alii Purgatorium iis etiam , constitutum esse , qui πin statu peccati mortui essent; modo vel eleemosynam impendissent, vel Catholicam, imo Christianam Religionem fuissent professi. 3. Ulterius progresistas est Origenes, qui omnes malos, ipsosque 3 etiam daemones , evacuato tandem inferno , salvatum iri, omnesque adeo poenas post hanc vitam purgatorias esse somniavit. Sit paucis
CONCLUs Io. Purgatorium neque iis qui plene justi, neque iis qui in peccato lethali; sed iis solum qui in statu gratiae, at divinat justiistia nonnihil obnoxii decedunt, constitutum est. Prob. I. pars, I. Ex Concilio Florentino Sess. ultima, ubi definitum gst, aliquas animas mox a corporis resolutione in infernum aliquas
326쪽
in Purgatorium, aliquas in coelum recipi. Sed quae mox recipiuntur in coelum, a Purgatorio immunes sunt. s a. Quia docet constanter Augustinus, praesertim autem Lib. II. de civit. Dei , cap. I 6. eos qui statim a Baptismo moriuntur , nullam
Purgatorii poenam sentire posse . Quod & docet Cyprianus de iis qui in sanguine sivo baptirantur. Unde tritum id Augustini: Iriurium Deit
6 3. Quia Purgatorium iis solis convenit , quibus aliquid temporalis
poenae pro actualibus peccatis luendum superest . Atqui praeter infantes , qui statim a regeneratione intereunt, non pauci sunt praestantis justitiae homines, qui per omnia mundi ex isto faeculo commigrant. 7 Prob. 2. Pars r quia ex totius Ecclesiae sensu , quem in Tractat. de peccatis asseruimus pari. I. cap. s. art. 3. Poena reprobis constituta, durabit in aetemum. Unde Augustinus, lib. a I. de civit. Dei, cap. II. Origenes, inquit, hae in re misericordior profecto fuit , qui ct ipsum diab Ium atque Angelos ejus post graviora pro meritis atque diuturniora supplicia, ex illis cruciatibus eruendos, atque sanctis Angelis sociandos credidit i sed illum propter hoc . . reprobavit Ecclesia. Hinc commune illud effatum, In inferno nulla est red mptio . Hinc rursus pro reprobis nec Orari, nec sacrificium propitiationis offerri podei . 8 Prob. 3. Pars ex duabus praecedentibus. Si enim Purgatorium neque omnino austis, neque omnino iniquis constitutum est ; oportet ut iis constitutum sit qui licet a gravibus peccatis mundi, aliquid leviores ob culpas divinae justitiae debent , quique auro ac lapidibus pretiosis lignum , senum ac stipulam superaedificaverunt: atque, ut supra cap. 2.num. 4s. alebat S. Basillus, nonnulla ex suis cum noste ceriaminibus vulnera, aut aliquas maculas, aut peccati vestigia retinuerunt.
9 Oblic. Contra I. pari. non pauci e Patribus idem cum Origene de justorum omnium Purgatorio senserunt . Sic Ambrosius in Psalm. 36. Igne ergo, inquit, pu aburitur flii Levi, igne ErechieI, igne Daniel. Et
teι transiue per flammas , me ille Ioatines fit, sive Petrus. Et infra nequem a lege generali excipiat: rus ignem illum senι ire nυn potvis, qui
Io Concinit S. Hilarius in Psalm. II 8. Litt. 3. numer. II. pag. 26I. edita novae ubi sic : An cum ex omni otios verbs rationem simus pra-' stituri, diem Judeii concup stemus , in quo nobis est ille indefessus ignis Dbeundus , in quo subeunda sunt gravia illa expianda a peceatis animae supplicia λ . '.' Si in judieii seυeritasem capax illa Dei Virgo Maria veram ra est, d siderare quis audebit a Deo judicari . Ubi lubinsinuat ne ipsam quidem Dei param ab illo igne liberam fore. II Concinit id Lactantii, lib. I. Institi cap. 2I. TOm. r. edita non pagina 17 . Sed oe justos cun iudicaverit, etiam in igne eos examinabitis II Eadem est sententia tum D. Hieronymi in cap. I. Amos ad haeσVerba : Ecce et cubit ignem ad judicium p tum Ruperti, lib. I: in Ge- nec cap. 37. tibi, quod & secit Ambrosius in Psalm. II 8. docet, stamin meum illum gladium, quein Deus Genec 3. versas ante Paradisum collo Diuitigo ν Corale
327쪽
tollocavit in manu Cherubim , esse ignem Purgatorium , per quem necessario transit quicumque Paradisium ingreditur. Ergo. Resp. Neg. anta nam docent equidem nonnulli ex objectis Patribus, II futurum ut omnes per ignem transeant ; sed non docent ignem hunc ab omnibus sentiendum esse ; persuasi videlicet eum non esse ab iis sentiendum , in quibus peccati reliquias Omnes ante mortem de in Nerit charitas. Atque id patet de Lactantio, qui post objecta verba sic prosequiturr Tum quorum peccata vel pondere , vel numero pr. valuerint , perminΠηtur signi , atque amburentur : Quos autem plam justina re maturitas virtutis incoxeriι, ignem illum non sentient . Habent enim in se aliquid Dei, quia vim flamma rospuat ac repellat. Docet id egre-lle S. Paulinus Nolanus Epistola 28. alias s. ad Severum his veris i Si iis operibus cives Sanctorum fieri mereamur , non ardebiι opus nostium : ct ignis ille sapiens transeuntes nos per examen suum non severo ardore ambiet puniendos r sed ut commendatos suscipiens, blando lambeι a tactu , ut possemus dicere et Tranμimus per ignem ct aquam , ct eduxistinos in refrigerium.
Iam vero ad hunc sensum , qui quarto saeculo non infrequens erat, I flecti possunt Ambrosius & Hilarius . Siquidem Ambrosius ab hujus ignis sensu eximit, numeri D. S. Ioannem per haec Verba r Sed j hanni cito versabitur igneus gladius , quia non invenitur in eo iniquitas, quem dilexis aquilas r & si quid in eo vitii humani fuit, eburitas diυina decoxit, & numer. I 3. S. Petrum ; cui , quoniam toties mortem suam obtulit pro Christo , dicetur , Transi , recumbe . Imo generatim pronuntiat , quod qui habuerit Garitatis ignem , illic ignem gladii timere non poterat . Quapropter quod subdit numen I . unum esse Christum . qui ignem 1Ilam sentire non mi inrit , non ita intelligendum est, quasi
omnes prorsus igne illo purgandi sint i id enim Ecclesiae fidei quo. ad B. Virginem , & infantes statim a Baptismate raptos adversareis tur ) sed eo sensu quod Christus solus pleno divinae suae sanctitatis jure non tantum ab igne purgante , sed & a probatorio , id est ab igne judicii divini duerit immunis . Huic enim ceteri omnes p ter Christum obnoxii erant , secundum id Pauli 2. Corinth. 3. uniuscujusque opus quale sit ignis probabit . ,
Idem est sensus Hilarii, cum numeri I 3. supponat, posse aliquem Ism tanta innocentia manere , ut tuto iam π sine metu , judicii terrorem
fideret . Quanquam non tam eo loci de purgatorio igne Ioquitur S. Doctor , quam de iudicii igne , cui cum Apostolo omnes homines merito subjicit. Neque vero si de purgante igne Ioqui suppon tur, quidquam hinc B. Virginis integritati deperibit. Ut enim hie advertunt Hilarii Editores, dicit is quidem Mariam per ignem tra situram, sed passuram non dicit. Hieronymus de eodem judicii divini igne explicandus est . Rupe Istus Vero de igne purgatorio, sed per quem justi quidam insignes in lasso pede transituri sint. Ouin & eo sensu explieari facile possit adductus numer. I. Orige- IIuis locus . Verum benignam non capiunt interpretationem haec eius Terba , Homil. Iq. in Lucamr Ego puto quia ct post resurrectionem ex
328쪽
moνtuis indigeamus Sacramento eluente nos atque purgante. Nemo enim a1
que fordibus resurgere poterit; nec ullam passe animam reperiri, qua univeris sit statim vitiis careat.
animae purgantes mereri possηι υρι demereri. is T Utherus quamdiu Purgatorium admisit, admise etiam animas puris αι gantes mereri posse & demereri. Sic enim loquitur Art. 32. ex iis quos ann. Is 2α reprobavit, Leo. X. TOm. I . Concit. pag. 39 . Animae in purgatorio non sunt certa de earum salute , saltem omnes: nee probatum est ullis aut rationibus aut Scripturis , ipsas esse extra statum me-Fendι, aut augendae charitatis. Et art. 33. Anima in Purgatorio peceanι ne in ermissone, quamdiu quarunt requem oe horrent poenas. Aliter sentiunt Catholici omnes, quibaecum sit.
CONc Lusio. Purgantes animae nec merentur, nec demerentur. 19 Prob. I. Ex veteri Scriptura. Eccle. 9. vers. s. Mortui niihil noverunt amplius, nee habent ultra mercedem. Ibid. V. Io. Quodcumque facere potes manus tua, instanter operare ἰ quia nec opus , nec ratio, nec sapientia, nec
scientia boni practica erunt apud inferos, quo tu properas. Ergo, ait in hunc locum Hieronymus, Donec Uitiunt homines, possumi feri justi; post mortem vel o nulla datur bbni σιriι occaso. Et instar Nec iuste quippe pose
sunt agere, nec psecare: nec virtutes abjicere, nec vitia.
et o Hinc remus idem Ecclesiastes cap. Ir. vers. 3. Si ceciderit Iignum ad ininum , aut ad Aquilonem , in quocumque loes ceciderit , ibi erit . Ee Eccli. I 8. vers. 22. Ne Cerearis usque ad mortem iustificari. Seu, ut habetur ibid. capit. I . Ante obitum tuum operare justitiam , quia non est apud inferos invenire cibum . Iam vero qui post mortem nihil ultra mercedis habent; qui in inseris , nec opere ullo , nec sapientia sua coram Deo juvari possunt ; qui quo in loco ceciderunt , in eodem manent , proinde nec superius assurgunt , nec cadunt inferius ; qui demum satagere debent ut justificentur usque ad mortem . quia post mortem nihil invenitur unde anima nutriri possis; ii profecto ut demeriti, sic & meriti prorsus sunt incapaces . Ergo. et I Confirm. ex Sapientiae q. vers. tr. ubi sic t Raptus est , ne malitia mutares inιellectum ejus. Atqui si in Purgatorio peccari postet, perperam raperetur Vel ipse justus, qui gratis ab omni prorsus culpa immunis fingeretur, cum justus septies iecere in die ne malitia mutaret intellectum ejus.' 22 Prob. I. Ex recentiori Testamento . Ioan. 9. Venit nox , in qua nemo potest operari. Atqui Origenes, Chrysostomus, Augustinus , Hieronymus , & alii summo consensu noctem hanc interpretantur de tem-Pore vitae alterius, in qua nemo quidpiam operibus suis in ordine ad talutem mereri potest.23 II. Corinth. s. v. Io. Omnes nos manifestari oportet ante tribunae Christi,
ut reserat unusquisque propria eorporis, ficut gessi, De Mηum, sive mal*m. Atqui mr propria corporis ea tantum intelligi possunt, quae quis gessi
329쪽
eo tempore quo in corpore fuit. Certe enim multa sola animo, non per corpus , nec per ullum corporis membrum geruntur , quae ante tribunal Christi reserenda sunt, scuti est , ut alia taceam , quod dixit insipiens in comde suo, Non est Deus. Ita Augustinus, Lib. de Praedestinatione SS. p.
Galat. 6. Vers. 3. & 9. Quae feminaverit homo hae ct metet Eo- a num autem facientes non deficiamus, tempore enim suo metemus non deficientes: ergo dum temput habemus, operemur bonum . Atqui , ut eum in I cum Observat Hieronymus, serere est bene operari. Id autem non potest homo, nisi dum tempus habet, utique vitae praesentis. Hinc Ap calyps. IO. Vers s. & 6. Angelus stans super mare ρο terram, juravit perviwntem in saecula quia tempus non erit a Ilus , scilicet meritorie agendi r Erit enim tempus electis laudandi Deum , reprobis .Vero etidem in aeternum maledicendi. Prob. I. Ex Patribus, quorum instar sit qui Ecclesiae totius doctri- 2snam exhibet S. Augustinus. Sic ille eod. Lib. de praedest. SL Cap. I . numer. 18. His atque hujusimodi doctor ille , Cyprianus, sententiis in Carbolica Fidei luce elarissma , fatis aperteque testatur , usque ad hujus corporis depositi nem peccandi pericula tentationesque metuendas ; deinde nulla talia quemquam esse passurum . Quod etsi non testaretur , quando de hac re Christianus qualiscumque dubitaret Ergo auxia Augustinum Lutherus nequidem est Christianus qualistumque, ue qui neget id de quo Christianus nemo dubitare ausit. Idem est ceterorum Patrum sensus . Sic Chrysostomus minit. 37. 26 in Matth. Praesens Me vita, inquit, tam recte, quam contra, tibi vivendi tribuit potestatem : postquam vero diem tuum obieris , Diicium oe poena consiequetur. Sic Hieronymus in capit. s. Eccle. Mortui nec juste possint agere, nec precare . Sic Damastenus, Lib. 2. de orthodoxa fide, cap. q.
Quod est Ang/lis Ofus, id est bominibus mors. Ubiic. I. Animae quae impersectae sunt in charitate . proficere de- 27bent & mereri, ut in charitate perficiantur. Atqui anime purgantes imperfecte sunt in charitate . Minor constat, r. quia si animi iligessent Persem , non punirentur . Quorsum enim puniantur spiritus persecti Et vero si persecti sint , utique per charitatem. Atqui charitas operit mult:tudinem Peccatorum , I. Petr. 2. a. Quia eidem antiniqPoenas timent: Non timerent porro , si essent perlectς , quia perfecta charitas foras mitrit timorem . 3. Quia nihil persectum esse potest extra Deum , iuxta id T. Corinth. I 3. Cum veneris quod perfectum est , evacuabitur quod ex parte est. Prob. itaque Major, tum quia impossibile est ut in eodem gradu stet, qui adhuc est in via; cum Oporteat progredi vel regredi, ut ait S. Bernardus . Et porro animi sunt adhuc in via, quia nondum ad terminum pervenerunt: Tum quia vi tus in infirmitate perficitur, a. Corinth. a. & aurum lucidius fit in Q nace. Tum quia charitas major erit in Coelo. Ergo augebitur. Porro nonnisi per merita augeri potest.
Resip. 1. Ut sepe , in his quet a Dei voluntate per Scripturam , & 28
constantem Ecclesiet sensum, manisestata dependent, perperam ad futiles argutias , quarum alis aliis contradicunt, recurri . Tale a Gurn. Geol. Mor. TOmNL Pars II. X tem Digitiroes by Cooste
330쪽
321 APPENDIX II. DE PURGATORIO.tem est quidquid in hac materia obtrudit Lutherusi qui enim in primo isto argumento vult animas mereri, easdein in secundo constanter demereri contendet.
ας Resip. a. dist. maj. Animae impersectae debent proficere & mereri , quandiu nondum advenit nox, in qua nemo jam operiri potest , C. Secus, N. Porro animae purgantes noctem illam , quae nostrum unicuique post obitum contingit, attigere. Unde licet quadantenus in via superesse dici possint, sunt tamen in termino quantum ad meritum &augmentum gratiae.
3o Resip. g. in tota hac Lutheri argumentatione nihil esse solidi . Unde major & minor, atque hujus & illius probationes vitio sicarent multiplici. Quod ut paucis innotescat. 3r Ad I. dico purgantes animas, licet eo sensu in charitate impersectae dici possint , quod pauciores charitatis gradus habeant , quam aliae quaedam quae in eodem Purgatorio, aut etiam in terris superiunt; aut ipsaemet aliquando habiturae sint in C is : reipsa tamen esse in charitate persectas hoc sensu , I. quod substantiam habent charit iis ; qui enim substantiam charitatis habet, in hoc thar.tas Deι prDeta est , I. Ioan. a. a. Quod Deum ex totis suis viribus diligunt. Equidem haec eorum charitas adaugebitur in gloria r sed augmentum
illud non erit novi meriti merces , sed merces omnium quae per vitam compara erunt meritorum , quaeque ut fructus a visione beatifica dimanans , non secus ac eadem visio differtur. Unde , ait Bel-1arminus , Libr. a. cap. 3. Dpἰiciter augetur charitas : uno modo in genere gratia , ut fiat homo aptior ad magis mcrendum , ct hcc augmentur non datur post hunc vitam t altero modo in genere gloriar, ut rimvnerentur omnia merita praerarita , ct hoe f. t in ipsa heuιitudine . Pars enim praemii erit, ut Augustinus dicit Lib. de correpι. 9 gr. cap. IO. tanta copia charitatis, ut nunquam excidere post a heatitudine oe justitia; qui ea minpia chariιatis Πάditus erit.
a Vult quidem Lutherus ut spiritias perfecti puniri non possint, quia,
inquit, charitas, ex D. Petro , operit multitudinem peccatorum. Sed male prorsus p persecta enim fuit anima Davidis . postquam intensacharitate peccatum suum a se transserri promeruit. Atqui tamen ex tunc gravissime punitus est . Ergo licet charitas operiat muItitudinem peccatorum quoad culpam , non tamen eodem operit modo quoad Poenam a namque culpam actu suo proprio delet; poenam autem Peropera satisfactoria, quae imperat. Et licet quandoque ad satisfactionem hane iussicere possit dolor animi intensissimus, & ab intensissima charitate procedens, fieri tamen potest ut nec dolor, nec charitas quae d loris principium est, ad plenam lianc satisfactionem sufficiant. 33 At , inquies , qui divinae justitiae aliquid debet , puta decem jejunii dies , plenam habet Deo satisfaciendi voluntatem, si plene Deum diligit . Atqui Deus voluntatem acceptat, ubi non invenit faculi tem. Ergo Vel huic condonatur debitum, veti si non condonatur, non erit in charitate persectus. 3 Resp. eum qui quidpiam debet justitiae divinae , habere voluntatem satisfaciendi secundum, leges a Deo constitutas . Est autem ea Deileas