장음표시 사용
301쪽
Ad textum Apostoli R. ex eo quidem merito colligitur, paratam Ioshsse justis in coelo domum aeternam i at eos in ipsam Omnes statim recipi , nec aperte , nec Obscure indicat Apostolus , sed potius contrarium , cum addit i Si tamen vestiti non nudi inveniamur . Hinc enim essicitur eos qui virtutibus ac meritis , persecta proinde poenitentia vestiti sunt , mox coelestem in domum deduci, alios autem salvari equidem posse, sic tamen quasi per ignem, ut alibi docet idem inpostolus . Inst. I. Ex eodem , 2. Corinth. s. Io. Omnes nos manifestari opor- I tet ante tribunal Christi , ut reserat unusquisque propria corporis , prorigessis , sive bonum , sima malum . Atqui si post hanc vitam superesset locus purgationi , non referret unusquisque prout gessit in corpore suo ; quin & referret id quod alii pro ipso per preces suas fa
R. neg. min. Ut enim solide arguunt Bellarminus , hic eap. m. I Os& UValembussi. pag. 323. qui purgationis locum in suturo seculo inveniunt , id recipiunt unum , quod in corpore suo promeruerunt. Quia , uti notat Augustinus , Enchir. capit. Do. ubi hunc D. Pauli locum objicit sibi & Iolvit , etiam Me meritum sibi quisqua , cum in corpora viveret , comparavit , uι ei possent ista viventium sui gia , post mortem prodesse r quare non omnibus proseunt , nisi propter dissere tiam vitae , quam quisque gessit in corpore t Idem docent Dionysius vulgo Areopagita , Gregorius Mag. &c. Praeterea , dicit quidem Α-postolus futurum ut qui sique recipiat prout in corpore gessit ; quod quidem de merito & augmento gloriae intelligitur; Ied non dieit neminem vel accepturum , vel a malo poenae liberatum iri , nisi pr ut gessit in corpore . Sic dicit Christus , Omnem qui petit , accepturum ; sed non dicit neminem accepturum nisi petat. Et vero a cepit Paulus ad preces Stephani conversionem suam , quam prosecto non petebat. Ad hune modum intelligenda sunt isthaee r Reddet unicuique fecun- I dum opera sua . Qua seminaverit homo , haec o metet . unusauisque si onη sinm portabit . Horum enim sensius est , unumquemque vel pro-'' ' 'Pter sua , non aliena puniendum ; vel aliorum meritis juvatum non
iri , nisi propria ipsius, dum in vivis ageret , praecesserint merita ἰVel ex iis quae per vitam gessit , ita in extremo iudicio esse dijudicandum , ut aliorum precibus adjuvari non possit . 'Et vero qui, ut Lutheri verbis utar . Purgatorium esse credimus , imo scimus . haec apostoli verba seequenter usurpamus . Quare porro quia in sutura hominis conditione id solum inspicimus , quod eum ad supremi Iudicis dextram vel sinistram stabiliter constituet. Hinc cum Hier nymo , in cap. 6. in Epistola ad Galat. e sugesto praedicamus , Nos dum in praesenti saecula sumus, sive orationibus , sive consiliis invicem posse coadjuvari et cum autem ante tribunal Christi venerimus, non Iob , non Daniel, nec Noe rogare posse pro quoquam , sed unumquemque portare onus
suum . Haec porro quae in Ecclesia Catholica dicuntur, palam est ejus sense intelligi. Inst. r. Qui pie decedunt, sunt in Christo Iesu . Atqui ex A post Ironurn. Tiso Mor. m. VI. Pars II. Τ 3 Rom. 8.
302쪽
Rom. 8. Nihil damnationis est iis qui sunt in Christo Iesu . Unde Latroni , qui utpote in extremis tantum conversius , parem delictis suis poenitentiam agere non potuit , dictum est a Christo, Luc. Hodie micum eris in Paradiso. Et vero , ut pie Chrysostomus, in Psalm. so. Ubi misericordia di, sae me non expectantur . Porro in Omnes justos via
get summa Dei misericordia. air R. dist. min. Nihil est damnationis, id est nihil ex inordinatis eonis piscentiae motibus contrahunt detrimenti, qui iisdem in Christo, seu per Christi gratiam resistunt, C. Nihil est damnationis quoad poenam , Subd. quoad poenam aeternam , si usque ad finem sint in Christo, C. quoad poenam temporalem , Iterum dist. si quidquid doli uerunt, congrua poenitentia diluerint, C. secus, N. Agit eo loci Apostolus de motibus concupiscentiae, quos prophetico calamo contra Calvinistas demonstrat nihil peccati habere , nihil inserre damnationis: ςrgo textus ille non pertinet ad praesentem controversiam . Si
tamen & ad istam detorquςri placet , dicendum iis qui in Christo
sunt, nihil esse aeternae damnationis , imo nec temporaneae , si congruis fletibus praeteritas abes abstρrserint. Et is fuit status pii latro. nis, qui Christum palam consessus est, dum eum vel ipsi Apostoli negarent; qui blasphemantis ex adverso statris sui linguam compescuit; ut non a morte quam durissimam patientissime serebat, liberari po-ulavit; sed id expetiit unum , ut aliquam cum Christo partem haberet , dic. Adde cum Bellarmino, quod paucorum privilegia legem
non iaciunt: nullum autem fuit majoris privilegii tempus, quam cumpctu redemptionem nostram fusio sanguine operabatur Christus. Praeterea unde habent adversarii latronem ab omni Pursatorio liberum fuisse. Potuit sane in eo per aliquod tempus torqueri, ita ut poena rum duratio per earum intensionem suppleretur; & exinde in paradiaso eadem die constitui. iri Ad Chrysostomi textum dist. Ubi misericordia est , non expectantur poenae ad ruinam & perditionem peccatoris , C ad ablutionem peccati, N. Si enim nullae ab iis in quos misericordiam suam exerit Deus, expectantur poenae, cur ob misericorditer remissum Davidi pescatum, mortuus est infans criminis partus 3 Cur non recessit gladius ab ejus domo p Cur ipse lacrymis suis stratum rigavit Haud sane ignota erant ista Chrysostomo. Ergo longe aliud in obiecto textu sensit, quam Novatores. II 3 obiic. 3. Communis est SS. PP. doctrina post hane vitam non esse locum satisfactioni. Sic S. Cyprianus in fine operis contra Demetrianum: Quando istbine excessum fuerit , nullat jam poenientia locus est, nuIIur satisfactionis esse tui. Chrysost. Hom. a. de Lazaro : Cum hine dicesserimus, non est in nobis situm poenitere , neque commissa di uere . Et rursum : Neque enim qui in praesenti vita peccata non abluerunt , postea eo solationem aliquam inventuri sunt. S. Gregorius Nazianta Orat. Is . TOm. . P. zz9. Iam , in alio Laeculo , poena tιmpus erit, non purgationis . S. Ambrosius, Lib. de bono mortis r Qui enim hic non acceperit remisso , nem peccatorum, illic non erit in patria Beatorum . Quin & S. Doctor
303쪽
petri lego, satisfactionem um Iego . S. Cyrillus Hierosol. Catech. I 8. p. II 6. D. Renitent a ct remissionis peccatorum tantum in hac vita praIcriaptum tempus habemus.
Resp. r. Mirum videri quod qui antiquos Patres sibi quoad praesens Ir
Purgatorii punctum adversari fateatur , ex iisdem contra nos dimicare velint. An ut Calvinianos sibi cohaerere dicamus, sanctost Ecclesiae Doctores aliud & aliud locutos esse profitebimur R. r. Dist. SS. PP. docent post hanc vitam non esse locum satisfactio- Ii ς ni quantum ad remissionem peccati mortalis, S peccatoris conversi nem, C. Quantum ad remissionem vel culpae venialis, vel temporalix poenae quasi nulla luenda supersit, aut ablui valeat, N. His itaque in I cis id unum dicunt Patres, quod apud nos quotidie inclamant Concionatores sacri, nullum videlicet esse post mortem locum merito , de immotam sore hominis seu in malo, seu in bono conditionem. Sic post temere oblecta a Brentio Cypriani verba , haec uno contextu sestere est i Hic vitae aut amittitur, aut tenetur . Sic Chryststomus exemplo Epulonis , qui is flamma aeternum cruciatur, probat nullam esse qua prosit in alia vita conversionem . Idem est Ambrosii sensus, qui se dii impcenitentem , nis posse post mortem ad vitam alternam pervenire , quia vita aeterea remijsio peccatorum est . Nemo autem Catholicus docet lethales culpas in Purgatorio , vel alibi uspiam remitti. Istud S. Doctoris r Lacomas Petri Iego , non satisfactonem , quod a petro Martyre ini se obiicitur, non de condigna peccati expiatione .. sed de vana eius excusatione intelsigendum est , uti iam observavimus in Tractar. de Poenitent. Unde landat Ambrosius petrum , quod erimere sirum non excusiaverit, quomodo secit Adam, sed lacrymis confessus sit, & diluerit. Quapropter subiungit S. Doctor : Quod d/fendi non potest ablui prist. Idem est ceterorum sensus k ut probat Bellam ibid. Cap. is pc mihi sigobile. 4. Cnm Calvino id Augustini Tras. 49. in Ioan . Hahent οα- rIsnes anima, cum de fa ulo exierint, diυei fas receptiones suas , habent raudium boni, ct mali tormenta . Ee insta : Requiem qua continuo νs momtem datur , si ea dunus est tuηe accip i quisque cum moritui . Consonat istud e stem ire Psalm. 1 I. Si D us texi pe eata secundum id Davidis r Beati quorum tilia sunt peccata I nolvit advertere . si noluit adver- . fere . noluit anima erure ἰ s noluit animadvertexe noluit punire, ma-
ruit ignoscere . Unde sic r v statim post mortem gaudium & requiem habent Non subjacent Purgatorio igni, in quo nec gaudium est nec requies . Atqui' ex Augustino' animae iustorum eontinuo post
R. Dissi maj. que gaudium ac requiem habent eodem prors is mo- rr7do, Q quae gaudium ac requiem habent diversimode , N. Qui in charitate decedune, statim a morte habent gaudium ac requiem, quatenus & ab istu' libidinis lib-ri mns de continuo de aeterna siua salute eerti essiciunfur; quod genus gaudii nemo est Catholicus qui non vehementissime perop et . At idem gaudium non eodem niodo omnibus cuntingit, sed diverssmode pro diversitate meritorum. Unde qui busdam datur sine doloris admixtione . quibusdam cum multiplici do-
304쪽
am APPEND. IT DE PURO Arox Io Ioris sensur ita ut sortiatur quisque requiem , prout ea dignus est, ut
Ioquitur S. Doctor. Unde, Lib. 2. de Genes. Cap. 2o. haec habet omni exceptione majora r Gui forte agium non coluerit , ct spinis eum odi primi permiserit . '.' post hanc unam habebit , vel ignem Purgationis , vel
is Si res ita sit, advertit & animadvertit Deus in eos quorum
texit peccata. Atqui ex August. non advertit, &c.rrs R. Dist. min. non advertit aeterna pena, quae cum aeternum Dei odium supponat, sola poenae nomen proprie meretur, C Non advertit poena transeunte, N. contrarium patet ex testibus passim adductis. leto Inst. a. Augustinus, Epist. I99. alias 8O. n. a. sic loquitur: In quocumlue invenerit suus nιvissimus dies, in hoc eum comprehendet mandi no 1 aries: Doniam quaIis in die isto quisque moritur, talis in die illo iudicabitur. Sed si justi transeunte etiam poena plecterentur, non esset eorum quisque in novissimo die mundi, id quod fuit in die mortis sitiae. rai R. Dist. maj. dies mundi novissimus hominem comprehendet qua lis fuit in morte, quantum ad gloriam & gloriae gradum , item de quantum ad gehennam ejusque tormenta, C. quia post mortem non crescunt merita vel demerita. Eum deprehendet qualis suit quoad debitam quibusidam peccatis nolidum expiatis satisfactionem , in statu quodam intermedio exolvendam, N. raa Inst. 3. Atqui statum hunc medium disertim excludid Augustinus . Sie enim loquitur , Lib. Hypognostici ultra medium t Primum locum
fides Catholicorum divina auctoritate credit regnum esse caesorum : secundum gehennam TertiAm penitus ignoramus V imo nec esse in Scripturis sumctis invenimuI.
non autem Augustini r quia tamen S. Dotior quaedam similia tradit. 'Lib. de peccat. merit. & remis. Cap. 28.
medius sit in sensu Pelagianorum, juxta quos pueri sine Baptismo motrientes, naturali extra coelum & gehennam beatitudine fruebantur: Aenusquam exclusit laeum medium in sensu EccIesiae Catholicae; tum quia non ignorabat sinum Abrahae , in quo ante Christi passionem requie- . scebant justorum animae, nec coelum iuisse, nec infernum; tum quia Purgatorii locum ubique constanter & invicte agnoscit. Unde obiecta verba de locis aetemis, non autem de temporalibus necessario sint i telligenda .
ribus in locis . Atqui Augustinus haesit , ut patet ex Lib. 2I. de Ci viri Dei, Cap. 26. Lib. de fide, & operi, cap. I 6. Lib. de octo Dul citii quaestionibus, &C.
stantiam , sed tantum circa nonnullas ejus apPendices I puta I. an certa quaedam ibi , & quidem igne, plectantur V. gr. nimius amor uxoris, mariti, filiorum, &c. qui tamen Deo praepositi non fuerer Ita Cap. 68. Enchiridii. a. An purgantes animae eum adhuc corde gerant. amorem, quo terrenis rebus adhaeserunt, de ex pristini status reeo
305쪽
datione' etiamnum earumdem capiantur illecebris i ita in prima ex octo Dulcitii quaestionibus. 3. An Purgatorii poenae sint ignis transiitoria tribulationis, quo terreni amores, ligni instar& stipulae, in justis consuman- turr ita cit. lib. & cap. de Civ. Dei. Sed qui circa rei circumstantias
adeo sollicitus est , substantiam rei non inficiatur , imo ut indubiam
admittit. Eipo. Ica Bellarm. cap. s. TOumely, &c. O . s. Hieronymus in cap. 9. Amos sic loquittir r Quando anima I 27 vinculit laxata corporeis, votandi' quo velit, sive quo ire compellitur , habuerit kbertatem, aut ad inferna ducetur aut certe' ad caelestia sublevabitur. Atqui
nihil hie est medium insema inter & coelestia Resp. Hieronymum non loqui de morte naturali, sed' de separatim 118 ne animae a col pore per speculationem. Eo enim loci disputat de antisma impiae, quae quocumque se per cogitationem Verterit, Deum inveniet ultorem. Unde post verba haec ιε Ad coelestia sublevabitur, sic pergit riabi sunt spiritualia nequitiae in eoeli libus, ct si sibi vere circumcisi is mentiam voIuerit vindicare, ct humilitate coηcepta hab:tare in montibus , ct ibi scrutantem Dei manum evadere non poterit. Quod si despeianr salutem, oculor Domini vitare tentaverit, re in ultimos falsorum metuum terminos perveni re, etiam ibi mundabit ominus serpenti tortuoso ct antiquo, qui est inimicuro ultor, ct mordebit eam. Capta quoque vitiis er peccatis gladio Domini peria cutietur, ct per cruciatus atque supplicia ad Dominum revertetur. Haec Bellan minus, cap. I 8. in fine
obj. 6. Graeci a Latinis circa purgatorii doctrinam dissentiunt, ut DFiconstat ex habitis ea de re in Concilio Florentino displitationibus. Resip.. Disting. Graeci a Latinis dissentiunt circa accidentia Purgatoia II Orii, Conc. circa rem ipsam, Neg. Licet enim dubitent Graeci an idem sit Purgatorii Ze inferni locus, an ut in isto , sic & in illo veri ignis poena rustineatur; an probetur hoc vel 'illo scripturae textu ; rem tamen ipsam confitentur quicumque apud eos orthodoxi audiunt ; nee dubitant quin pie defuncti juventur vivorum suffragiis. Ecqui vero in dubium id vocent ; cum omnes eorum Liturgiae disertas pro iis qui in Christo dormierunt, orationes contineant. Hinc teste & approbante Photio in Bibliotheca , Cod. I r. Eustistius Ecclesiae CP. Presbyter in tertia parte Tractatus quem feculo VI. de animis defunctoriam scripsit , hoc studiose prosequitis , oblata pro iis qui in fide obierunt a Sucerdotibus sacriseia atqua donaria supplicationesque eleemosynas pro iis sem facitis , ad Fidelium salutem ac delictorum remssionem , ii valere onmino pre quibos hae offerunt in . Adde quod habeant Graeci in pretio antiquam Dialogorum Saircti Gregorii versionem di in ea porro frequens' est & Catholica Purgatorii mentio . Hi ne in Moldarien si a reorum Synodo , quae contra male famosum Cyrillum Lucarim habita est , repnobatus est decimus-octavus ejusidem Cyrilli articulus , in quo expressim docebat , eos qui in praesienti vita justifica.
ii μηt , nu Iom tu alio saeculo paenam esse Iubituros , pioinde non admit-t dum os, fictum ' Pureatorii dogma . Hinc enim sequebatur nuIIum a V oen HusI si ri' debrae m ruorum commemorationem ; quod qui-
Sem Graecae fi leι ad ver tum d clarat pnedicta Synodus ; quia , in
306쪽
iem re Iiberationem ab angustiis qua ret circumdant. Quid porro ad rei substantiam interest, an medius coelum inter & gehennam locus nomine Purgatorii, vel angustiarum seu amaritudinis donetur; modo constet &locum hunc existere, & incolis ejus prodesse viventium suffragia . Hos equidem Graecos latingantes, ut vocat, velut imposteres, perfidos , calumniatores exhibet Editor Oeeris inscriptit Leitres anterites de C ille Lucar, Amstet amensibus typis editi ann. III 8. Verum quo bilem suam vel ipse, vel ejus in locum quivis alter, plenius evomat, haec recentiorum Graecorum testimonia superaddemus. Primum Molda-viensis cujusdam , Dynastae , qui haec scribebat ann. Denique oeno mortuis Milesia orientalis semper orat Deo supplex . . Dicit enim Mu- Diui Athanasius quod eleemo Inae non parum mortuis afrant emolumenti, ut si Dut justi, magis resplentiant, si set peccatores, requiem consequantur. U. Perpetuitatem fidei ad calcem Tom. I. p. sq.
tai Secundum est Synodi in Insula Cyprina habitae ann. I 668. ubi sie Capitulo I confidenter decernimus, quod qui misericordia πινa, o oblati nes ρο milia, qua pro defunctis in Me ct poenitentia fiunt, ιυIIunt j negantque juvam bir animas, qua in pri tione atque dilatione beatitudinis versantur in desuribus, ad refrigetum θ diminutionem dilationis, hi sane orthodoxorum partis alsent, ct .vostolicarum ac paternarum traditionem praevaricatores radiis centur, ibid. p. 74.
133 Tertium est responsio Uscans, Episcopi Erevanensis Armeni, ad varias quaestiones sibi, dum in Batavia commoraretur, propositas. Sic ille ult. Qui nciant Fideli ut vita functis oblationes er opera' misericordia prodesse ad obtinendam eitius requiem, oe purgaιoriarum poenarum rem sonemr hos damnant Arment. Ibid. pag. 79. Iam vero qui post mortem admittunt locum doloris . locum purgatoriae poenae , locum certa requie destitutum, simulque animas eo in loco degentes per orationes , per sacrificia, per eleemosynas viventium ad uvari , hi profecto Purgatorii Catholici factum ae substantiam profitentur. At, inquit citatus supra declamator ac Cyrilli Lucaris vindex; prae a. 1 ν. stantissimi Romanae Communionis Historici fatentur Purgatorium negari a Graecis, tametsi non nessent hi orandum pro mortuis . Sic O- ωDa . dovicus Morerit, sic Caucus quidam Corcytensis Episcopus, quem de Graecorum erroribus diligenter scripsisse testatur Ricardus Simon in'
Historia critica fidei Orientalium p sic demum idem Simonius, ibid.
Uerum haec non urgent: non auctoritas Morerii, quem non audebae
legere Menagius, ne, quia, ut ipse ait, felici memoria gaudebat, innumera ejus menda retineret. Hinc dictum illud periti vita, Dictionaria imperitorum Libros esse. Quot heui errores in ipso Morerii Continuatore redarguit vir impendio Litteratus, Harist D. Saas Rothomagensis nunc E Iesiae Canonicus. rgs Non auctoritas Cauci, vel Simonis, qui suam de Cauci mente mentem siκ exprimit s Ce que Caucus alme ,- aus-bien que pluMurs autristari ins que les Grecs nient te purgatoire α'. si favi' ensendre eela parrapy t a Popinion des Latim, qui e abiissent un tim de Purgatoire . re in
seu qui tom mento Ies ames. inae verba ipse, sed contrω se, profert ad
307쪽
versarius ex iis enim sequitur Graecos negare quidem purgantes animas certo in loco plecti supplicio ignis; circa quod haerent etiam I daei, ut videris supra , numer. 6I. apud Bartholoccium t At neutiis Iam sequitur quoa negent animas in altera Vita ubilibet ad quom
olibet pati a di juvari per viventium suffragia. Is porro est dissicultatis ac controversiae cardo.
ori. 7. Pumatorii fides supponit aliquam dimissa culpa poenam re- Is manere. Atqui id falsum est. Siquidem dimissio culpae si per meritum passionis Christi, quod utpote infinitum plene sussicit ad tollendam ex
aequo poenam & culpam. R. Ad I. Neg. min. Etsi enim nulla post remissam culpam manet ras ena aeterna, manet utique temporalis multiplex, eaque non in futuri
Peccati remedium ut suo loco Tom. s. probavimus, & abunde deis monstrant infantium, qui peccati actualis capaces non sunt, morbi &miseriae; ergo ad peccati vindictam.
Nee obest meritum satisfactionis Christi; quia sicut his licet infiniti ris
valoris non delet culpam , nisi per Sacramenta applicetur; sc nec deletm nam temporalem , nisi applicetur per opera satisfactoria. Atqui nocisemper per nostra haec opera in praesenti seculo applicatur . Ego necessiim est ut applicetur in futuro. Neque hinc detrahitur meritis Christi, quin & ea msigniter commendantur ; cum nostra quaecumque est satisfactio suam ab ipsius cruce vim trahat. Unde non in se , sed in Domino gloriabatur Apostolus; cum ajebat Coloss. I. 24. Adimpleo ea , με desunt paginum Christi in earm mea. Inst. non minus emcax est Christi passio in Poenitentia, quam in B I .pti sinate. Atqui in isto poenam omnem tollit & culpam ; idque quoniam infiniti est meriti. Ergo idem essicere debet in Poenitentia, quae certa quaedam est Baptismi commemoratio, imo & quidam Baptismus. Resp. Dist. ma, non minus est emcax de se passo Christi, sed quan- I Irum a d nos minus liberaliter applicatur in Poenitentia , sumpta Iciliori pro Sacerdotali avolatione, Conc. non minus est emcax , & eodem in radu applicatur, Neg. In Baptismo agit Deus liberalissime , & Christi merita tam efiise applicat, ut etsi, quod posset, huius Vitae Poenas non tollat, tollat tamen & culpam, & omnem suturi saeculi poenam . id est tam gehennae quam Purgatorii r At in Sacramento Poenitentiae nonnihil manum contrahit; & licet cum culpa aeternam poenam tollat, exigit nihilominus ut temporalis poena , vel in vita praesenti Per dignos poenitentiae fructus redimatur, vel exolvatur in futura . Idque non modo ita constitutum est, sed & constitui debuit ; quia aequum est ut baptisatorum peccata, utpote iis quae ante Baptismum committuntur, longe graviora, poena majori expientur. Hinc Patres Poenitentiam vocant Baptismum laboriosiam, lacrymarum, ignis M. Hinc rimnitentia pubaica semel tantum concessa prioribus Ecclesiae saeculis. Hinc demum illud Apostoli, Hebe. 6. Impossibile est eos qui semel μηι illum, ri, id est, hamisati, rursus renovari ad paenitentiam, baptismalem scilicet,
Hinc patet Christi passionem, non ideo solum omnem in Baptinnio Poenam tollere , quia valoris sit infiniti ; sed quia ex justa simae
308쪽
A benigna Dei constitutione abundantius applicatur . Vide Trident.
I a Dixi, in poenitentia sumpta pro Dardotali assolutione: quia si poenitentia
integre sumatur, prout contritionem , confessionem ex satisfactionem plenam & perfeciam continet; potest totum argumentum concedi et cum perfecta & adaequata husus vitae satisfactio omnem vitae aIterius poenam , non secus ac Baptisma , exPungere possit , ut bene Β.lla
x Inst. peccata eo modo in Baptisno & Poenitentia remitti debent, ut Christo soli suus Redemptoris honos asseratur. Atqui si possit mor: talis homo satisfacere pro poena . 3am Redemptoris honorem dividit cum Christo; cstque aliqua ex parte Redemptor sui ; nec prohinc totam suam salutem debet Christo, sed ejus partem sibi. I s R. Neg. min. etsi enim redargui non potest qui cum Scriptura dicit
Daniel. q. Peccata tua eleem ynri redime, Ze Philipp. a. Cum metu ct tremore salutem vestram operamini; ubi homo sui redemptor ac salvator ut cumque appellatiar ; ubique tamen & merito receptum est ut Redemptoris nomen ei soli tribuatur , qui peccata nostra abluit in sanguina tuo; qui fidei nostrae auctor est & consummator ; qui operibus nostris totamquam habent satisfaciendi virtutem mi 2ricorditer indulget. Hinc non magis suus Christo subtrahitur honos , quia passiones esus in se adimplet homo, quam siua Deo subtrahatur gloria , quia per causas secundas operatur . Atqui nedum divinae gloriae quidquam depereat , hinc contra magis apparet, quod non solum operari possit, sed aliis etiam rebus Vim tribuat operandi. Adde quod si eo quia satisfictionem Christi nobis per bona opera applicamus, possimus dici nostri Redemptores, tales quoque stici poterunt Lutherani, qui eandem sbi per fidei actum applicant. 36 Inst. 3. Si poenitens per opera sua satisfactionem Christi sibimetipsi
applicet, vel inde duplex exurgit satisfactio; vel una tantum. SI du-Ilex, orgo uni culpae poena respondet duplex , contra tritum id p Nonis in idem. Si una tantum, vel haec est Christi, vel hominis. Si Christi; ergo non satisfacit homo. Si hominis; ergo excluditur satisfactio Christi. aut saltem honorem ejus partitur homo , ita ut pro cui PAChristus, pro poena satisfaciat homo. i Resp. aliqui cum Baso , Lib. de Indulgentiis , cap. ulti esse una tantum satisfactionem, eamque Christi; proinde hominem non satisfacere proprie, sed tantum facere aliquid , cujus intuitu Deus applicat nobis Christi satisfactionem; quod idem est ac si dicatur, opera nostra meraS esse conditiones , sine quibus non applicaretur nobis satisfactio Christi, vel ad applicationem istam dispositiones. Verum, ait cit. cap.r p. 62r. C. Bellarminus, sententia haec erronea mihi videtur . Tum quia Scriptura & Patres passim vocant opera nostra satisfactiones,& peccatorum redemptioncs. Tum quia si potest homo iustus per bona sua Oeera vitam aeternam mereri de condigno; quidni possit Proprie fatisfacere pro poena temporali, quod est minus pro 3 Respondent igitur alii duas cta satisfactiones, quarum una ab altera pendeat. Et is modus non videtur Bellarmino improbabilis . Etsi nimirum, isti Cooste
309쪽
CAP. II. DE EXISTEN ΥΙΑ P υ RGAπORII. gor mirum, inquit, una sufficeret Christi satisfactio , tamen ad majorem gloriam Dei cui satisfit, & majorem honorem hominis satisfacientis , placuit Christo coniungere nostram sue. Sic licet una sangi linis Christi
gutta mundo toti redimendo, sussiceret, voluit tamen Chrillus sanguinem totuin profundere, ut esset copiosissima redemptio. Sic rursum Iustus homo titulo duplici jus habet ad eamdem gloriam, uno ex Christimerkis sibi communicatis per gratiam, altero ex meritis propriis. Resipondent 3. Idem Cardinalis, probabilius sibi videri quod una tan- I stum sit actualis satisfactio, eaque hominis. Neque, ait, hinc excluditur Christus, vel ejus satisfactio ; quia ab ipsa habemus satisfaciendi gratiam: & hoc modo dicitur nobis applicari satisfactio Christi; non quod ipsa ejus satisfactio immediate tollat poenam temporalem nobis debitam , sed quod tollat eam mediate , quatenus scilicet ab ea gratiam habemus, uiae qua nihil valeret nostra satisfactio. Haec ille Ego quidem non aegre admiserim unam tantum fatisfactionem, sed is o quae ex satisfactione Christi ut primaria , & ex nostra ut fecundaria alescat : ita ut nec solus Christus in actu secundo fatisfaciat , nisi juxta ordinationem ipsus cooperetur homo ; nec homo solus satisfaciat, nisi Passionis suae virtutem & emcaciam ejusdem operi imprimat Christus . Sic autem & hominis , & multo plus Christi satisfaction,
sua tota dignisas asseritur'. Eaque Videtur esse mens Tridentini Concilii, Sess. I . cap. R. ubi haec: Neque verd ita nostra est fatisfactio his, quam pro peccatis nostris exsolvimus, in non sit per Iesum Christum . . . in quo satisfacimus, ctc. SP porro una tantnm uni culpae respondet poena; veI si duplex, ni- isthil absurdi; tum quia illud fit secundum Dei constitutionem; tum quia fi Regis amicus gratiam rebellis filii supplex ab illo postulat, ut a Davide Ioab gratiam Absalon, poterit Rex praeter hujus intercessionis Fq-nam, novam a filio rinam repetere , quod & a Davide factum est. :. 8. Ubi non est meritum, ibi nec est satisfactio. Atqui in Pn Isrgatorio non est meritum. Resp. neg. maj. Ad merendum enim & demerendum requiruntur Is Iduo ex communi Patrum sententia, libertas scilicet &status viae. Nei trum porro requiritur ad satisfactionem . Certe qui invitus dat poenas, aut in carcerem detruditur, vel a Iudice coactus solvit debitum vere satisfacit, etsi non mereatur . Quod st, ait Picliter, in Theologia Polemica, pum milir 98 r. hanc satisfactionem putes non esse proprie talem, quia libera & meritoria non est, poteris eam vocare fatisagon m ; & sic animae purgantes non tam satisfacient divinat justitiae, quam fatispatientur. R. a. dist. in Purgatorio non est meritum actuale quod novas gra- Is tias, & novos gloriae gradus obtineat, C. Non est meritum, in causa quidem praeteritum, sed perseverans in effectu , N. Ut enim ait Amgusti inis, Serm. I I. alias 32. de verbis Apostoli: Non omnino ambigendum est ista viventium suffragia prodesse demictis; sed talibus qui ita vixcrint ante mώrtem, ut possint haec illis utilia esse post mortem. Inst. Ex prima responsione sequitur . I. vel ipsos de mones dirinae Issjustitiae, coactos licet , satisfacere posse , et. justos pro quibus nulla
310쪽
gox APPENDIX II. DE PvRGMOR Io. fierent suffragia, in purgatoriis ignibus perpetuo esse mansuros. Atqui
neutrum admitti potest. II 6 . R. . neg. sequel. I. enim daemones, ceterique damnati , licet divinae justitiae horrendis modis satisfaciant, inaniter tamen ; tum quia nonata vixerunt ante mortem, ut tormenta sta eis utilia essent post mortem; tum quia eorum poena cum summa animi desperatione ac consummato Dei odio semper coniuncta est δε unde in eis aeternum manet reatus mortalis culpae r ubi autem is manet, manet de aeternae Poenae reatus , qua
etiam de causa in inferno nulla est redemptio. Eset Ad z. merito notat Tournelyus falsam esse hanc hypothesim . Etsi enim huic pietatis officio deessent amici & parentes, uti Calvinistae ad fidem converso accideret , numquam tamen deerit pia & communis mater Ecclesia, ut ex quotidiana ejus praxi compertum est , & docet Augustinus, Lib. de Cura pro mortuis, cap. 4. Quanquam, si tale quid in fine mundi futurum esset, nullus dubitet, quin res a Deo ita constituantu , ut pia poenae acceptatio extinctionem ipsius promereatur. as 3 obj. 9. Se habet charitas ad gloriam , sicut peccatum mortale ad aeterna suppliciar imo plus gloriam accelerat charitas, quam peccatum mortale supplicia ; quia Deus longe propensior est ad miserendum , Iam ad puniendum. Atqui peccatum mortale ejusdem reos statim ace mora aetemis suppliciis addicit . Ergo a fortiori charitas eos qui ipsius sunt participes, statim transmittit at gloriam. 2sy R. I. forian aliquando factum esse ut peccatum mortale sui reos nec statim, nec postmodo ad insemum detruserit. Plures enim mortui ab Eliseo, a Christo, & a Discipulis ejus suscitati sunt. Atqui horum aliqui lethali peccato insecti esse potuerunt. Ergo non statim, &αχω Resp. a. neg. maj. Ut enim fert vetus axioma , Bonum ex integra causa , malum ex ouocumque vel mmimo defectu . Ergo peccatori sua
conditio sufficit aci poenam; iustis autem, nisi persectissima , & Omnis, desectus experte charitate praediti sint , non semper sua ad gloriam sufficit charitav. 6t me obest quod Deus ad misericordiam propensior sit quam ad ultionem. Sic enim ad misericordiam propensus est, ut justitiae suae jura servare velit. Atqui exigit justitia haec summa , ut qui labes suas iahoc saeculo abstergere neglexit, easdem diluat in futuro . Cum ergo qui pie decedit, per sordes quibus coinquinatur, displiceat Deo, Iicet ei ratione charitatis sit acceptus ; qui vero impie moritur , ex omni Parte oculos ejus offendat; mauum est ut is ad supplicia confestim detrudatur, ille vero salvus quidem sit, sed quasi per ignem. 26x Ob, Io. Si Purgatorium aliquibus constitutum sit , veι iis qui cum peccatis venialibus moriuntur; vel iis quibus peccatum quoad culpam dimisitam est, non tamen quoad omnem poenam . Atqui neutrum dici potest. Non primum, quia nullum in altera vita peccatum dimitti potest; cum & ibi simus in termino , & nullum diluatur peccatum sine enitentia, cui non est locus in sum, iaculo; & ejus sit a culpa re-siugere, cujus est in culpam incidere , quod justis in altera vita non competit, utpote qui in venialia labi non possint. Non secundum, L. Quia Poena omnis est propter culpam ; unde crescente vel decrescentzeulPa is