장음표시 사용
341쪽
AP. III. DE CIRCvMSUANr IIS P vRGAT. 33 set; praesertim cum sepulchrum Christi non esset in inserioribus partiabus terrae, sed in spelunca speriore humo I a. Quia in articulo pra cedente Christus dicitur mortuus er sputius ; ergo descensius ejus ad inseros, non idem est ac eius sepultura. Utique in Symbolo, quod est compendium fidei brev ssimum, summum vitium esset aliquid repeti . Neque potest sententia pollerior esse prioris expositior quia notum per ignotum explicaretur ἔ 3. Quia longe aliter locum hunc intellexere Concilia & Patres, quam Calviniani ἔ ut patet ex Conciliis Toletano IV. & Lateranensi sub Innocentio III. quorum prius sic habet, Cap. I.
Descendit ad inferos, ut animas que illic tenebantur , exuereι ι posterius sic loquitur, Cap. I. Descendit ad inferos, resurrexit a mortuis, Gendit in me lum i sed descend:t in anima, resurrexit in came, ascendit pariter in utroque .
Idem docent unanimi concentu Patres, qui huic subscribunt S. Martyris I natii sententiar Epis . ad Trallianos r Descendit at infimum μIus ,rexr47us est eum multitudine r seu ut loquitur Hieronymus in Cap. q. Ephes. Descendit in inseriora terrae, ut sanctorum animas quae ibi tenebantur inclusae, secum ad Ceaelos victυν abduceret . Sed longam ea de re &apertam Traditionem vide apud Bellarminum, lib. 4. de Christo, cap. q. TOm. I. pag mihi 6 His adiungi solet celebris ille D. Petri locus Epist. I. cap. I. cir
Rus bis qm in earcere erant spinitibus veniens praedicavit . At hunc .
quia semper habi um pro ob urissimo ad finem articuli brevi distertatione exstendemus.
Obj. Poti s sma nostra probatio ex his deducitur Symboli verbis: Descend i ad inferos . Atqui nihil ex iis colligi potest . Namque Christi anima reapi non destendit ad inseros lacundum Substantiam ; sed
tantum quoad operationem . Cum animae a corpore separatae nonnisi
per operationem siuam possint este in loco. Et ita sentit Durandus in s. dist. aa. quaest. 3. Et vero si Christi anima ad inseros reapse descendit , vel ad omnia eorum loca, vel ad aliqua duntaxat. Neutrum autem dici potest, nisi divinando. Resp. Ad r. neg. min. ad s. nihil ad veritatem limbi Patrum inisterest , an eo Christus secundum substantiam descenderit , an penes operationem r quia locns in quo Christi anima operatur , necessario existere debet ρ eumque vere admittit Durandus . Merito tamen huius opinionem uti erroneam redarguit Bellarminus eodem Lib. q. cap. I s. I. Quia Concilia & Patres eodem modo loquuntur de deia
censu animat Christi ad inseros, quo de mansione corporis eius in se pulchro. Porro corpus Christi , non metaphorice & quoad eise m ista vere & proprie mansit in sepulchro . a. Quia si anima Christi per effectum ad inseros descendisse dicitur, quia ibidem operata est , dicendum erit eam simul fili sise in inseris, in Coelis, & terris, in Paradiso terrestri . Utique enim aliquem iis omnibus in locis effectam produxit, illustrans Patrum animas in Limbo, Iaetificans Angeis incγlo, conuolans Henoc & Eliam in Paradiso, gratiam hominibus dispertiens in terris 3. Quia ex Durandi commento sequitur Christum nullo pacto descendisse ad instros. Si enim semel constet, quod ipse conten dica
342쪽
dit, animas non nisi per operationem esse in loco; rursumque eas nullam extra corpus suum, cujus sunt Ermae, operationem liabere posse; perspicuum eth animas separatas non esse vere in loco . Unde rursum colligere erit, nec damnatorum animas esse nunc in Inseris, nec Beatorum animas esse nunc in Gelo.s3 Ceterum quod dicit Durandus , animas non posse esse in loco eo storeo, nisi per Operationem quam ibidem exercent p rursumque eas nihil extra corpus suum operari posse; gratis diruim est; I. Quia nihil vetat quominus animae sint in loco per essentiam suam , suae cum sit res finita, necessario est praesens uni loco, & non alteri, nisi in isto a Deo constituatur. a. Quia licet animae non possent certo loco aliter quam per operationem a corporibus suis dependentem applicari devia ordinaria; possent tamen supematuraliter, Deo sic ordinante, extra corpus suum operari, movere corpora , ViVentibus apparere, eODdem alloqui; ut de Samuele paulo post dicemus. 99 Ad quaestionem num. 96. propositam , R. Christum probabiliter ad
omnia 1nserni loca destendita, secundum id Eccli. 2 . Penetrabo omne inferiores partes terrae, inspiciam omnes dormientes . Et vero Cyrillus Al
Xand. lib. I a. in Joannem , cap. 36. aliique Patres docent Christum descendisse ad inferos ut vivorum & mortuorum dominaretur , suique totius Regni possessionem iniret. Porro ad ipsius Regnum perti nent etiam reprobi , ut qui in carceribus jussu ejusdem contineantur . De ceteris quae ad sieparatam Christi animam spectant , adeundus est Bellarminus ibid. pag. 66. & seq.IO. Oblic. a. cum S. Augustino Epistol. I M. Antiqui justi erant in sinu Abrahae. Atqui sinus Abrahae non erat in inferno, sed ab eo remotissimus; cum esset rahos magnum inter divitem & Lazarum, qui stabat in sinu Abrahae. IOI R. Neg. min. quam demum falsam esse agnovit Augustinus Trai in Psalm. 8s. & lib. 2α de Civit. Dei cap. I s. Nec nocet inhos illud magnum reprobos inter & iustos. Ad id enim fatis erat ut longe inserior esset damnatorum sedes; & multo magis ut ab una ad aliam
CONCLUs Io III. Limbus puerorum & ipse subterraneus est. Ioa Prob. Ex Concilio Florentino Sesis. ult. ubi definitur animas illarum , qui m peceato mortifero afluaei, vel originali decedunt, mox in infernum descendere, poenis tamen disparibus puniendas. Iv3 Praeiverat Augustinus, lib. q. de Baptisno cap. a. ubi docet, Fidem Catholicam duo tantum agnoscere loca, ubi homines sint perpetuo futuri, tum Beatorum, & Insernum reproborum. I Qq Docet tamen communior Scholae opinio limbum puerorum in alti
ri esse loco , quam sit Purgatorium , ita ut ignis ad eum non m veniat . De his adi quae diximus , Tom. I. ubi de peccato originati sub finem. Co Me Lusio ΙU. Est etiam sub terra locus Purgatorii. I. Probant aliqui cum Bellarmino ex Act. a. vers et . ubi S. Petrus de Christo loquens r Quem , inquit , Deus suscitavit , solutis dolaribus inferni , iuxta quod impost bile erat teneri illum ab eo. Nimi m, inquiunt m
343쪽
CAP. m. DE CIRCvMSTANU IIS P vRGAU. 33s Augustino Epist. yy. de Epiphanio ad haeresim Tatiani, Christus solvit
dolores non reproborum, non etiam omnimode iustorum. Ergo aniamarum purgantium. Atqui erant hi dolores inferni, seu in inferno peris pessi. Ergo animae illae erant in inserno. Verum expositio haec non uno titulo dissicilis est, ut notat eum in I Iocum Maldutius differt. 8. I. Quia iuxta ipsam vox solutis refertur ad Chrillum , quasi solverit dolores inserni . Atqui contra vox ea reserri debet ad Deum, qui Christum resuscitando , eundem solvit a do- Ioribus insemi ; ut patet , tum ex ipsio textu , tum & maxime ex Graeca lectione quae sensum alium non admittit. 2. Quia ratio a S. Petro subnexa , quod nimirum impos ile eras Cbristum teneri ab insetano ; perspicue demonstrat non alium hic exhiberi ut solutum a doloribus , quam Christum. 3. Quia negat Bellarminus, lib. . de Christo cap. I 6. cum S. Thoma 3. Part. quaest. 32. art. 8. purgantes animas per Christi ad inferos destensium liberatas fuisse; nisi jam sussciri ter purgata erant ; veι etiam in hoc saeculo meruerant per fidem oe deo tionem ad mortem Christi, ut eo descendente, liberarentur a temporali Purg Drii poena. Non desunt tamen qui cum Estio autument Christum untiversis animabus dimisisse , quidquid ad plenam earum satisfactionem luendum supererat; ut suo in inseros descensu consecraret primitias illius indulgentiarum potestatis, quam Ecclesiae suae collaturus erat et Idque approbat Maldutius Dissere. 29. paulo post citanda. Sed quomodo Christus solvi potuit a doloribus inferni Resp. Grae- ro te haberit solvens, vel eum μωisset a doloribus mortis r Syriace vero a funibus mortis. Iam vero haud dissiculter concipitur Christum , virtute Dei , solutum fuisse a doloribus seu funibus mortis . Funes enim mortis eos quos semel vinxerunt , ligant usque ad iudicium extremum . Ab iis porro , qui tertia die resurrexit Christus, divina virtute solutus est , prout praedixerant Prophetae ; David vero potissimum , qui non ae se ipso , sed de Christo tos antea saeculis dixerat et mn derelinques animam meam in inferno , M. Psalm. I s. &
Prob. itaque Conclusio melius, I. Ex sensu Ecclesiae, quae dum anxie togPrecatur, ut Deus liberet animas omnium defunctorwm de paenis inferni de profundo Iam , easdem in Inseris , aut loco Inseris vicino torquerissipponere videtur . a. Ex unanimi mene Theologorum suffragio , qui lubenter hanc S. Thomae doctrinam admittunt in A. dist. 2I. q. I. arti quaestiunc. a. m. Io. pag. 383. J Ad a. q. dicendam quod de Deo Pu gatorii non m nitur aliquid expresso determinatum in Scriptura. Tamen nota biliter o fecundum quod consonat magis Sanctorum d etis, ct revelationi factae multiν, laeus Purgatorii est daplexi unus secundum legem communem; sse locus Metatorii est locus inferior, inferno conjunctus ; ira quod idem ignis sit, qui damnatos erueiaι in inferno , o qui justos in Purgatorio purgati quamis damnati secundum quod sunt inferiores merito , ct etiam loco . erires ordiis nandi sunt. Alius εδε Deus Purgatorii secundum dispensationem et re sic quod que in diversis locis aliqui puniti Ieguntur, vel ad vivorum instructionem, vel ad mortuorum subventionem; in viventibus eorum Psna innotescens , per sus fragia Ecclesiae mitigaretur. Confirmis
344쪽
Io9 Confirm. Animae purgantes eandem patiuntur poenam , quam dam nati, poenam videlicet damni & sensius; nec differt prior a posteriori, nisi quod haec aeterea sit, non illa. Ergo e. re suit, ut eodem in loco,& eodem igne torquerentur.
Pro Quaeres an defunctoruin animae sivise receptaculis egredi possint; sive ita ut ab uno receptaculo transeant ad aliud ; si ve ita ut e loco suo exeant ad tempus , eo postmodum regressurae ; sive ita ut hinc egressae, redeant aci vitam, & sortem sibi novam, vel in bonum, vel in malum comparare possint. m R. I. Non dari regressum seu ex insimo damnatorum, seu ex puerorum limbor dari autem ex limbo patrum & ex Purgatorio . Ratio est quia animae reproborum igne sempitemo torqueri debent , uti &perpetuo exilio animae puerorum, qui sine Baptismo decesserunt. Contra vero animae Patrum, temporali tantum exilio, aut poena probandet erant. Idem est de iis quae Purgatorio mancipantur. Quod obiici posta sit , Traiani animam de inferno erutam este per preces S. Gregorii ;meram esse sabulam evicimus Tomo huius operis secundo. II 1 Resip. a. Posse animas, Deo ita permittente, tum e Coelis , tum e subterraneis quibuscumque receptaculis egredi ad tempus , seu ut viventibus opem ferant , seu ut eos terrore salutari impleant , seu uehorum opem efflagitent. Non desunt sane gravia exempla, quae id de omnibus , ptaeter infantium limbum , receptaculis doceant . Circa quae consulendi Eusebius, Lib. 6. Hist. cap. 6. Augustinus , Lib. de cura pro mortuis, cap. I 6. & alii quos dabit Bellarminus , Lib. a. de
II 3 R. 3. Certo constat plures e Patrum Limbo , vel Purgatorio ad vitam fuisse revocatos. Siquidem in alterutro loco indubie erant ex iis fidelibus plures, quos Elias, Elisaeus, Christus ipse, Petrus & Paulus ad vitam revocarunt. Neque ullum inde sequitur inconveniens; tum quia is ad vitam reditus, nihil est aliud quam exilii vel carceris mutatio; tum quia qui ex iis locis revocati sunt ad vitam, dubio procul in gratia confirmati fuere, ne salutis, quam usque ad mortem bene operat do , promeruerant, jacturam ullo modo subirent. Ita post Λbulensemq. yT. in Regum, Bellarminus eod. caP. p. 6sa. II An autem e Beatis vel damnatis aliqui ad vitam revocati fuerint, ambigi potest , praesertim quoad secundum caput i Cum ex historia constet ethnicos plures a morte fuisse suscitatos ; atque inprimis teste S. Ambrosio Sem. 9o. Sempronii Praefecti filium , qui a diabolo , eo quod S. Agnetem violare vellet, necatus fuerat; & ab ipsa vitae red- altus est. At dicendum , neminem e Coelo vel Inferis rediisse ad vitam . Unde qui in impietate mortui, subinde resurrexerunt, ex seeci
Ii Dei providentia non fuerunt post mortem suam decretorie judicati rlicet secundum praesentem suam injustitiam puniri potuerint; ut docet
S. Thomas in dist. s. q. z. art. a. DIS
345쪽
De apparuione Samuelis. FAmosam hanc apparitionem resert Scriptura I. Regum , Cap. 2s. II subi, cum Saul irrito nisu Dominum consuluisset , mutato habitu venit in Endor ad Pythonissam . 8e ait illii divina mihi in P b ne , re scelιa miti quem dixero tibi Dixitque ei mulier i Quem -- scitabo tibi λ Qui ait i SamueIem mihi sustita . Cum aviam vid Oι --ιier Samuelem , exclaminit wce magna , dixit ad Saul . Quare imp fusti mihi Θ Tu es enim Saul. Dixitque ei Rex : Noli timere, quid via disti ct ait mulier ad GaI i mos vidi ascendentes de terra . Dixitquε ei ; quaeis est forma ejus Quae ait et Vir senex ascendit, re ipse est amsinctus pallio . Et intellexit Savι quod Samueι esset , ter inclinavit se super faciem suam in terram, re adormit. Dixit autem Samuel ad Saul r re iniuietasti me vi suscitarer Et au Saul Coarctor nimis, Duliam HLlistbiim pugnavi adversum me, o Deus racessis a me, ρο exaudire me n Iuit , neque in manu Prophetarum , neque per somnia r vocavi ergo te , is ostenderes inibi quid faciam . Et ait Samuel t Quid interrogas me , cum Dominus recessierit a te , ct transierit ad Amalum tuum p Faciet enim tιθι Dominas , sicut locutus es in mana mea , ct scindet regnum de manu tua , o dabit illud proximo tuo David , quia non obedisti voci Domiani , nequΦ fecisti iram furoris in Amalec . Idcirco quod pateris , fecit tibi Dominus bodie. Et dabit Dominus etiam Israel tecum in manus Philistbiim. Cras autem tu oe filii tui mecum eritis . Sed ct castra Israel uadet Do minus in manu Philisistim , statimque Saul cecidit porrectus in terram, m.
Iam quaeritur an ipsa Samuelis anima Sauli apparueriti an vero aliquod Samuelis phasma suppositum a daemone , ut Saulem , Deo permittente, deciperet. Multiplex volvitur ea de re opinio . Alii nempe Samuelis appari- tr εtionem nihil aliud esse volunt quam fraudem Pythonisse, quae ut Sau. Iem deciperet, finxerit Samuelem a se videri, licet nihil illa videret. Et haec opinio ait in dissertatione ad hunc locum Calmetus, temeraria est, periculosa, sacro textui contraria. - Alii non Samuelem ipsum , sed daemonem, sub Samuelis forma ap. III paruisse contendunt; simulque & Pythonissae & Sauli sucum secisse. Ita Tertulta s, SS. Basilius Magnus, Gregorius Nissen. Hieronymus, Cyrillus Λlexand. Theodoretus, & alii plures, quorum opinio Nati Alex. Dissert. II. probabilis videtur.3. Non defuere qui crediderint, nec daemonem, nec Samuelem ap- II parui sse ; sed phasma Samuelis a Deo immediate , vel ab Angelis , Deo jubente, confictum. A. Senserunt olim Patres plerique & etiamnum censent potiores II sTheologi , Samuelem ipsum reipsa visium fuisse & locutum. Huius autem opinionis asseciae duas in partes scinduntur . Alii enim Iao apparitionem hanc magicis Pythonissae incantationibus adscribunt quia animas omnes justorum sub daemonis arbitrio tunc temporis suisse exi- Torirn. TMOL Mor. Tom. UL Pars II. Y stimant.
346쪽
imant. Ita Iustinus Martyr in Dialogo cum Tryphone, & aerius
Origenes in cap. 18. Lib. I. Regum . Alii eamdein apparitionem non in evocationes magicas , quae praecesserant, sed in summam Dei voluntatem refundunt. Verum hi de re , ut liquet consentientes , de modo tantum disputant. Sit Co MCLusio. Etsi damnari non debet opinio, quae daemonem sub phasmate Samuelis apparuisse suspicatur; longe tamen probabilior est sententia, quae Samuelem ipsum apparuula contendit or Probat. I. Pars. Reprobari non debet Opinio, quam Ecclesia prat apientia sua hactenus reliquit intactam ς quaeque a desensoribus suis non modicam commendationem habet . Atqui opinio de qua nunc , s. Nusquam hactenus ab Ecclesia proscripta est ; cum nullum extet ῆplius ea de re Decretum . a. Eadem opinio non minimum a de-soribus suis commendationis habet . Sunt enim hi Sanctus Pionius Presbyter & Martyr , cujus haec verba refert Simeon Metaphrates in
ipsins vita . Non igitur Samuelem in hanc vitam reduxit mulier ille Uea trilloqua, sed tartarei daemorus Samuesis personam atque si litudinem indueniarm , se se malleri ventritoque θ Saari, qui a Deo defecera , continuos praιnerunt . Tertullianus , Lib. de anima , OP. 37. Dibonico tunes ritui lituit animam Saalis σπεre Absit alioqui ut animam cujκμιibet Sancti , nedum Prophetae , a daemonio credamus extractam, edom quod ipse satanas transfiguretur in Angelum lucis , m. In eundem sensum scri-hunt M. Eustathius Antiochenus Episicopus , Basilius, Gregorius Nysisenus , & alii plures quos ibidem dabit Nati Alexander . Unde Sanctus Thomas a. a. quaest. IT . artic. q. ad φ licet contrariae opini
ni adhaerere videatur , haec tamen subdit i Quamvis etiam diei m fit , quod non fuerit anima Samuriis , sed Daemon ex persima ejus luisquens , sciIra Prob. 2. Pars r I. Quia Scripturae verba in obvio & naturali sensu accipienda sunt, cum nihil ninc contra fidem & honos mores sequitur absurdi . Atqui Scripturae verba in obvio & naturali sensu intellecta, veram Samuelis ipsius apparitionem indicant; neque ex intellectu isto quidquam sequitur absurdi. Quot Scripturae verba veram Samuelis ipsius apparitionem naturaliter exprimant, patet vel ex sola textus inspectione; qui ut Samuelem ipsium indicaret, non potuit aliter loqui. Haec iterum subjicior Et intellexis Saul quod Samuel est. 9 ine Imavit se super faciem suam . Diaxit autem Samuel ad Saul: Quare inquietasti me, ut fuscitarer Au Samsule Qid interrogas me, cum Dominus recesseris a te Statimque vi ceci Tit porrectus in terram r extimnerat enim verba Samuelis . At ui
haec eo usque verum Samuelem indicant , ut qui ea placido sensu l
gerit, unum hic Samuelem, non umbram ejus, ac multominus daem
nem suspicari possit. Hic gravis sermo & dignus propheta . Hic exprobrata Sauli impietas sua, Hic praedictum quidquid eidem evenit . Hic non dicituri Et putavit, sed , re intellexit quod esset Samuel. Hic
sexies repetitum nomen Samuelis, absque -cula, quae dolum aut praestigias indicet. 33 Confirm. ex tacit. M. ubi inter ceteras Samuelis laudes hec recensetur
347쪽
vrsa r. DE APPARITIONE SAMUELIS. 33s i r versi 13. Past Me dormivit, ct notum fecit Regi , ct ostendit illi Mnem vita fua , ct exalta Dit vocem suam de terra in Prostitia delare impietatem gentis . Gmee r re postquam ipse dormicisset , prophetavit. Syriace vero r oe post mortem interrogatur est , ostenduique Regi viam ejus , ct exaltavit de terra vocem suam in prophetia ad regare faciendum pete ta . Hic sua prae ceteris Domini vatibus laus tribuitur Samueli, quod post mortem prophetavit . Atqui nulla dubio procul Samueli laus inde accederet , quod is am eous accepisset daemon , sicque per umbram suam serviisset Pythonissae . Ergo pro certo tenendum est ipsum Samuelem de terra prophetasse . Nec dubium , ut monet in hunc lo- eum Cornelius a Lapide, quin idem nobiscum sensissent obiecti Patres, fi lii; ct cognita fuisset Libri Ecclesiastici fides & auctoritas. Unde Sanctus Thomas, r. parta quaest. 89. artita 8. ad a. De Samuele dici potest εud ipse apparuit per revelationem diυinam secundum id quod dicitur Meti. 66. m. vel illa apparitio fuit procurata per daemones r si tamen Ecclesostri octorizas nIn reci ratur ,. ETc.. Atqui Libri husus. auctoritas indutast recupienda est. Ergo Quod autem admissa veri Samuelis apparitio nihil contra fidem & mores invehat absiardi, ex obiectionum 1olutione constabit. Prob. 2. ex Parribus, quorum multi contra multos causam nostram ras juvant. Iustinus Martyr in dialog. cum Tryphone . Animar. inquit , Iuperstites manere, etiam eo dem n avrrim, quod oe Samu lis animam ventri sequa Othonissa, ita tis Saul p timat, evocavit . Atqui petierat Saul ut ve-xus Samuel evocaretur,. non daemon sub spectro Samuelis; quod si sactum esset, non inde probaretur animae humanae immortalitas ,, ut bendi Nata. Alexander ὐ Elyota l origenes idem pluribus probat in cit. cam 28. Libri I. Regum .. Iτs Ambrosius in cap r. S. Lucaer Samuel post mortem. secvndum Scriptu- ia 6rae testimonium, futura non tacuit. Augustinus , Lib: de cura pro mortuis gerenda ,. capc rs. Mitti quPT I 2Ique' as visos ,. inquit A. aliqvan ex mortuis, ficu te contrario Paulu8 ex via vis in Paradasum raptus eii , ditia Scriptura testatuis . Nam Samueι
Propheta defunctus , .ms Saada etiam Rcii futura praedixit : quamvis nonnulli non ipsum fuisse cui potuisset' magicis ararbus evocari , sed aliquem spiritum , tam malis o rethus congruante χ , illius extiment similitudinem f-
r. se Cum L ber Ecclesiasticus , quem Iesus filius Siruch seripsisse tra
dirui 'ia contineat' in laude Patrum, quod. Samuel etiam mortuus prophetaverit, σΩ.
Idem docent Stilpiritus severus , Libri L. Hi Hae sacrae , S. Zeno ixRVeronensis , seu alius quivis vetus Auctor Sermonis de resurrectione ς antiquus Auctor Carminum contra Marcionem . At eos recensere superfluum Herit; quia in materia quae Patres dissentientes, habet ,. non, pensandae sunT auctoritates sed momenta .. Unde Probata I. ratione Theologica .. Admitti debet apparitio , quae gra- t vibus fulcitur avgnmentis N admodum exilibus consutiatur . Atqui Vera Samuelis; appa tio gravibus sulcitur momentis T. enim initiatur litterae Gcri textus , qpenae qui sine partium studio leget' , non inatis Samuelem apparuisse dubitabit, quam dubitabit Saulem mut Σ Σ - ,
348쪽
; a APPENDIX II. DE PURGAπORIO. to habitu contulisse se in Endor , & a Pythonissa sciscitatum ut Sa
muelem evocaret . a. Eadem apparitio veridicam crastinae Israelitarum stratis , ejusque circumstantiarum historiam complactitur , eamque qualem Deus lotus indicare poterat. Quod enim respondent adversarii, res Saulis eo tune devenisse, ut verisimillime ecedendus e set a Philisthaeis , nihil omnino probat . Annon enim , nisi res tota a supremo Brtunarum omnium arbitro disposita eget , Saul tam serio admonitus , fibi , suisque , fugiendo , consulere poterat , &debebat Annon poterat sterni acies eius absque eo quod ipse interimeretur Annon saltem evadere poterant filii eius p Ergo quidquid
hie praedictum est , suggerente Deo praedici debuit . Quod si id daemoni a Deo revelatum esse dicatur , Iam multiplex admittendum
erit miraculum , ne obvium unum admittatur . Praeterquam enim recurret gravis dissicultas e littera Scripturae , quae ubique Samuelem designat , explicandum erit quo pacto fieri queat ut sexies tremendum nomen ,ebova repetat daemon ; ut Dei nomine exprobret Sau-Ii peccata , quorum ipse promotor fuerat ; ut ei futurorum praescien tiam commiserit Deus ; imo ut & eum per os Ecclesiastici sub Samuelis nomine laudaverit . Haec quae nemo serat divisa , quis conjun cta pertulerit :a. Eadem apparitio lavibus admodum conjecturis impugnatur. Quod
objic. r. Admissa Samnetis ipsius apparitione dicendum est daemoni
concessam esse potestatem animas ipsorum etiam Sanctorum evocandi .
Atqui nihil fingi potest magis insilium.
R. I. neg. maj. Non enim necesse est ut Pythonissa magicis artibus Samuelem evocaveriti satis est ut Deus, ad terrorem impii Principis, id stimmo sto imperio effecerit, quod perperam a ventri qua exyectabatur. Rem porro sic contigisse patet ex cita cap. 28. Lib. I. Reg. Vix enim expetierat Saul sibi Samuelem iustitari , cum mulier eo in- fpecto exelamavit: Quare imposuisti mihi, tales enim Saul Ergo ne dum magicas suas incantationes persecerat eum eae morosiae & longae larent. a. Turbata est mulier, eum Samuelem vidit. Cur porro , nisi quia eum vidit antequam evocasset pNeque desunt huius Dei agendi rationis exempla inlacro textu. Sie
Aiunt Rabbini Pythonissam enclamasse, quia Samuel.non eo modo apparuit. su evocati mortui apparere eo laeverant ι sed erecto striam eapite , ut in vivis elle so. Ient homines , cum alii apparerent gerendo pedes sursiim , vel supini , ut sunt in sepulchris . Ratio aptior clamoris huius ea est , quos prius adfiierit Samuel , quam mulier ear nen suum negromanticum absolvisset , aut etiam intepissee . Quod autem dixit: Video Deos ascendentes da terra , non ideo dieitur quod Moyses apparuerit cum Samuele , ut fabulantur Rabbini , sed phrasi Hebraica , quae ad designandam rei di-' ' gnitatem pluraIi numero utitur in v ieem fingularis . Sie Exom 32. de vitulo aureo qui unus erae , dieitur: Hi sene Dii tui. Vox Eloim, qua utrobique utitur Seri Ptu ra, passim Deum unum significat. Indieat ergo Pythonissa , tantum esse illius quas Parebat splendorem , ut non moveatis ciuispiam , sed Deus esse videretur . Quod &raul optime intellexit , rogando in singulari r Quadis est forma eius Et mulier quoque , relicto iam oumero plurali , respoadet i Hir sevcar Ucεηήit, inmam tauto . Ita Tirim a
349쪽
eum Balaam vellet daemonem consulare in gratiam Balac Regis Moab, praevenit eum Angelus Dei, & sublimem illam per eum de Israele &Christo prophetiam edidit , quae habetur Num. 22. vers. 32. Sic quo que cum Ochosias Rex Israel mitteret nuntios ad consulendum Beelzebub de sanitate sua, praevenit eum Elias, & vicinam ei mortem ηε-
Nec obest illud Samuelis ad Sauli Quare me inquietusti, ut suscitarer I33Id enim , ut vere dici potuerit , necesse non est ut Samuel a Pyth nissa efficienter evocatus fuerit; sed satis est ut sacrilega Saulis euri sitas fuerit occasio cur suscitaretur Samuel. Λit porro se a Saule inquietatum, quia commotus fuit, & iratus indignitate modi, suo Saul eum per magiam suscitare conabaturr vel quia inquietari dicitur, quie loco pacis & quietis eductus, molestis negotiis implicatur. Ita Corn. a Lapide, & Menochius.
Resp. a. neg. min. primi syllogismi . Ut enim solide Augustinus ,ra Lib. 2. de diversis quaestionibus a Simpliciano propositis, Si
hoc movet quod licuerit maligno Spiritui excitare animam justi , ct tanquam de abditis mortuorum receptacidis evocare , nonne magis mirandum est
quod Satanas ipsum Dominum assumpsit , ct constituit super pnnam re pii Quolibet enim modo feceris , ille etiam madus quo Samueli factum est ut excitareιur a similiter latet . No forte quis dixerit , faciliorem Diabolo fuisse licentiam ad Dominum vivum unde volaiι assumendum , o ubi volaiι conruisendum , quam ad Samuelu defracti spiritum a suis sedibus excitandum, O. WΟbjic. a. Anima prophetica neque falsa praedicere potest , neque Iasmentiri . Atqui spectrum Sauli apparens ex hac utraque parte Peccavit. I. Praedixit falsia in his verbis r Cras tu o filii tui merum eritis . Neque enim sequenti die evenit strages Israelitici exercitus, & mors Samuelis s cum quaecumque a prosectione Saulis in Endor, usque ad mortem ejus , narrantur , praesertim de DaVide , quinque ad munus dierum intervallum postulent, ut solide probat Leo Allatius , Nex ipso Nati Alexander . a. Saul reprobus non erat futurus cum Samuele in loco quietis . Ergo mentiebatur quisquis dicebat: Mecum eritis . Nec enim Saul impius cum Samuele , vel innocens Ionathas cum
Resp. ad g. neg. min. Ad I. probationem , Resp. I. adverbium 136 eras non semper diem proxime sequentem significare , sed saepius rem imminentem , licet aliquando post suturam, ut observant Hieronymus di Theodoretus , quorum prior sic loquitur in cap. 6. Matthaei: Crasin Scripturis futurum tempus intelligitur, dicente Iacob: Exaudiet me cras justitia mea . Et ubi Auare extruitur a duabus Tribubus Ruben σGad. '. V Respondit Phinees, idcirco se altare fecisse, ne oras filiis suis co-Ieηdi Deum possesso denegaretur 4 Et multa istius madi reperier in veteri
R. a. Saulem eum suis die post Samuelis vaticinium proximo ceci. I 3T disse. Qirae enim apparitionem inter & mortem Saulis de Davide narrantur, & longiorem quam unius diei moram requirunt, dicta siunt per anticipationem. Ita & solide Theodoretus, Q. in Lib. I. Regum. ura. Theol. Mur. Tom. VL Pars II. Y 3 Praete- Diqitig by Corale
350쪽
t; Praeterea si praedictio Samuelis post mediam noctem facta supponatatur, ut supponi facile potest , caedes Saulis ast triginta , & eo plus , horas differri poterit ι modo Hebraei dies civiles media a noctu inciperent I de quo alibi.
ras Ad a. probat. R. cum Augustino, ibid. Verba haec , Mecum erisii , reserenda esse non ad aequalitatem felicitatis , sed ad parem conditionem
i. 3. Ex sacro textu Saul agnito Samuele , inclinavit se super δε- ciem suam, ct adoravit. Λtqui vera Samuelis anima nunquam pata suisset se adorari. Ergo. 4 I Resp. neg. min. Nec enim eo loco agitur de adoratione suprema . quam latriam dicimus; sed de supplici observantia, quae viris dignit te & sanctimonia praeeminentibus apud Hebraeos solebat exhiberi. Sic I. Reg. as. Abigail procidit coram David super faciem suam , ct adoravit .
Sic ibid. 2 . David pronus in terram adoravit Sarilem. Notiora simi hac. quam ut iis immorandum sit.
si De Praedicatione Christi in Inseris.s a T Ifficultati tale occasionem praebent verba haec I. Petri 3..I8. C, LI stus δε-I pro peccaιis nostris mortuus est , justus pro injustis, κε nos os
ferret Deo, martificatus quidem carne, vivificatus autem spiritur in quo σhis qui in carcere erant, spiritibus veniens praedicaUit, qui increduli fueramaeiquando , quando expectabunt Dei patimulium in diebus Noe , cum fabricaretur Arca , in qua pauci , id es octo anima , salva facta. sunt per aquam. Circa hunc textum . quem Beaa &Gomarus, queis ceteroqui nihil in Scripturis obscurum est, dissicillimum esse confitentur , quaerunt
Interpretes quae qualisque fuerit, & quibus facta haec Christi praedicatio . Potissimas eorum contestationes exponam breviter, eam quae veri
magis similis apparebit, selecturus ετεῖ I. Itaque censet Calvinus in Psycopannychia, id est animarum do mitione, spiritus de quibus loquitur S. Petrus suisse Sanctorum anima non quidem existentes in carcere, ut habet vulgatus Interpres , sed in specula, id est in Gelo, ubi Christi adventum & mortem expectabant, his vero Christum praedicasse, non personaliter , sed causaliter, eas e specula sua liberando, & ad beatitudinem transferendo. Ratio ejus est, id vox φυ o , non carcerem tantum, sed & speculam significet. I 6 Resellitur I. quia etsi Graeca vox speeulam quandoque, seu vigiliam noctis signinat, non tamen in his Scripturae locis , ubi nulli sunt hostes specillandi. Porro Sanctorum animae, ubicumque ante Christum d tentae fuerint, nihil ab hostium incursu timendum habebant. I. Quia, quidquid contradicat Calvinus, constat Christum reipsa descendisse ad
inferos. Unde hic Syrus vertiti Praedica animabus illis qua detinebantur in inferno. a. Bera