장음표시 사용
381쪽
Remed de Cas de eonsiora, ct de questires qui concerneηt D Iubite , capit. s. cas XI. pag. mihi I96. Quarti, in Prin. de Iubilaro, pagin.
O. Lugo, disipui. aT. numer. 98. ubi, etsi non requirit motum corporis ad hoc ut Altaria censeantur visitari , cum quis in eo Ecclesiae loco & situ est in quo moraliter reputetur orare coram unmu que ex iisdem Altaribus ι credit tamen non esse satis ut quis intra Ecclesiam positus animo convertatur ad tale Altare . Imo , inquit, etiamsi sis in Deo apto , ut in medio Ecclesiise , vellem tamen aliquo gestu vel conversione capitis aut corporis, significari conissionem ad singula Aharia. Nam exigitur visitatio sensibilis; hoc est, talis altio, qua exterius signi- fere orationem fieri ad tale Akare.
Resp. ad a. Vel cum visitatione Ecclesiae praecipitur aliquod specia- 39le opus in Ecclesia faciendum, puta orationum aliquot recitatio ς vel non . Si I. extra dubium est non percipi Indulgentias ab iis, qui solo in Ecclesiam ingressu contenti, iisdem orationibus desuerunt . Siz. constat quoque Indulgentiarum expertem fore , qui locum hunc , ut & alia loca profana , puta ex curiositate , aut illuc transeundo inviseret : Quia visitatio ad Indulgentiam requisita . debet necessario pia esse ac religiosa, & in Dei aut Sancti honorem cedere. Ita
Indulgentia realis est ea quae annexa est quibusdam rebus piis, pu- μta cruci, numismatibus, seu medaliis, ut passim loquuntur, Rosariis, dic. & conceditur Fidelibus, qui res easdem devote gestant, siub conditionibus in Indulto expressis. De his infra. Sed hic exurgit dubium , quod nonnihil etiam locales Indulgentias Ispectat . Quid enim ad pietatem vel satisfactionem interest , quod quis in hoc potius Templo preces sundat, quam in alio, iisve potius
ad orandum calculis utatur, quam istis. Resp. cum eodem Suarea , ibidem Indulsentiam huic Templo affi- IXam multum conferre ad augendam devotionem , tum ema locum ipsum , tum erga Sanctum qui in eo colitur, quemque magis ac magis honorari intendit Ecclesia. Faciunt etiam Indulgentiae, ut Fideles cultum & gloriam Dei & Sanctorum ejus in eodem loco per eleemosynas adaugeant; qui finis semper honestus est, & ad Indulgentiae e
Pari jure cum Indulgentia conceditur imagini , cruci , reive cui- Ipiam alii per se ipsam dignae reverentiae ; fit ex concessione ista ut
Imago haec majori sit in veneratione, & Fidelium devotio in proe typon ipsius Vehementius exardescat. Quod vero ad calculos seu grana benedicta pertinet, ut iis annectatur Indulgentia, satis est quod ex se & ante Indulgentiam , sint veluti quaedam actus religiosi, Ora tionis nempe , instrumenta; & ea secum deserre, quaedam sit Virtua lis professio fidei. 'Cur autem his numero granis alligetur Indulgen-ria , non aliis , ratio praecipue duplex affertur Alia quod non deceat Indulgentias , ne vilescant, Rosariis omnibus annectir alia quod caedem res , ut majoris boni principium , Ionge pluris aestimentur , quatenus signa speciali modo ad profitendam fidem , & exercendos religionis actus deputata. Num. Theol. Asor. Tom. VI. Pars II. Λ a 3 Ci Dissiligos by Corale
382쪽
; APPENDIX IIT DE INDvLGENTIIS..ici ei stilem indulgentiam ha e breviter annotanda I r. re mora
Iiter destructa , ita ut nec eamdem sormam gerat , nec eadem res esse in aestimationem communi censeatur , perire Indulgentiam ; 2. ex adverso perseverare Indulgentiam , si res ita priorem formam retineat , ut pro eadem moraliter habeatur. Unde qui pereuntem Ro-sarii funiculum funiculo novo resiarcit ; aut pauca grana deperditis subirituit numero minori, non excidit a aure Indulgentie ς 3. ad lucrum Indulgentiae realis necessum saepius esse ut rem deleramus nobiscum , Iuxta tenorem privilegii; eo sicilicet tempore quo intenditur cui secutio Indulgentiae ; nec enim ex corona Indulgentiam lucratur, qui eam servat domi, dum recitat ; q. contra Bonacinam hic, di L. Put. 6. quaest. I. Puncti T. numer. 2. neminem posse lucrari Indulgentiam utendo re alteri ad Indulgentiam concessa ; quia Indulgentia , Iicet, realis ordinem dicit ad perstnas quibus res sacrae distribuuntur. Hinc qui habet numisma vel coronam , quibus ex indulto Papae annexa est Indulgentia, si haec alteri donet vel commodet . non transfert cum iis Indulgentiam , nisi id expresse concesserit Pontifex r atque ita declararunt Alexander VII. die 6. Februarii riss 7. &Innocentius XIII. die as. Iunii IIII. De his rursus capit. 8. numer.
6. & seq.6s Indulgentia personalis est ea quae conceditur immediate personis, seu in individuo , seu in communi, non tamen omnibus generatim, sed tali v. g. Sodalitio vel Constatemitati adscriptis r & hi , ubicum. que fuerint, Indulgentiam per opera praescripta , seu fani, seu in articulo mortis lucrari possunt, secundum tenorem ejus. 66 Circa haec tria veniunt notanda , I. sub Indulgentiis alicui oppido vel Civitati concessis, ipsos etiam Clericos comprehendi; quia &ipsi pars sunt Christianae plebis. Idem de Religiosis etiam exemptis aicendum, quoad ipsias Epistopales Indulgentias . Nam sunt exempti in favorem, non vero in detrimentum ; adeoque quoad favorabilia censentur subditi , eo ipso quo sunt de talis Epiuopi territorio. Ita idem MareΣ est. disp. 32. sect. I. n. II. 47 a. Eum qui Indulgentiam concedit, ejus participem fieri posse. 8 3. Paucos esse qui Indulsentiam in articulo mortis, siumme licet utilem, luctantur; quia pauci praestant quae tum praestari debent. Sed debis, Deo dante, in decursu.
D. Efectibus Induvntiarum UT intelligatur plenius , & simul, quantum opus erit, Vindicetur allata in praecedenti Capite Indulgentiae definitio operae pretium est ut partes eius potissimas revocemus ad examen , & a cavillis pluribus tueamur. Discutiendum igitur in praesens, r. an Indulgentia temporalem solum poenam, non item aeternam, vel ipsam culpam dimittat; a. an vere coram Deo remittat id omne quod remittit; 3. qua
383쪽
qua ratione effectum hunc praestet; φ an Indulgentia eos quibus appliacatur, ab operibus poenitentiae eximat; s. quo instanti effectum siuum pariat Indulgentia. De quibus sit Co Ne Lusio L Indulgentia per se non conseri remissionem culpae .
Prob. I. pars, quam de fide certam existimat Suarea, disip. so. sect. E
. numer. a. Prob. inquam , I. quia Peccatum mortale nunquam remittitur sine infusione gratiae anctificaritis, uti docet Tridentinum , Sess 6. capit. 7. Atqui gratia sanctificans non potest infundi , seu per Indulgentiam, quaecumque ea sit , seu per ullam remissionem extra Sacramentum factam . Minor est de fide r cum Tridentinum , Sessio. Can. q. & Sessi I . capit. a. expresse doceat , neminem sive infidelem , sive baptiZatum consequi pofle justificationis gratiam sine Baptismi aut Poenitentiae Sacramentis , vel contritione cum eorum VO-to . Iam vero Indulgentia , nec octavuin quoddam Sacramentum est , nec contritio - Αtque etiamsi recipiens quis Indulgentiam, haberet contritionem cum Sacramenti voto , iam Indulgentia non operaretur remissionem peccati mortalis , sed invcniret illud deletum Iersecta contritione , quae peccatum quodcumque tollit, etiam ubieest Indulgentia , aut cum eam homo hic & nunc lucrari non intendit . Ergo- Prob. a. quia Ecclesia non solvid actuaIia peccata, nisi per modum τjudicii. Atqui Indulgentiae non conceduntur per modum judicii. Prob. 3. quia omnes Indulgentiarum formulae semper declarant per pillas compensari satisfactionem in rinitentibus contritis Vel confessis . Ergo praesupponunt ad earum effectum requiri ut jam abIatum sit moris tale peccatum, seu per consessionem, seu per contritionem Atque hinc sequitur rinam aeternam mortalibus peccatis debitam per Indulgentias remitti non posse . Quae enim culpam , rinae aeternae principium , remittere non possunt , non Postunt penam hanc remittere. Unde ea vel cum culpae concomitanter remittitur , veI consequenter per satisfactionem, &α Prob. a. pars, T. quia Indulgentiarum sermulae non concedunt rinae remissionem, nisi contritis & confessis . Ergo supponunt culpam alterutro modo prius tollendam esse, quam solvatur rina iset. Quia cuIpa vcnialis de Iege ordinaria tolli non potest sine ho- sminis actu ς quo prior eiu& Voluntas aliquo modo immittetur e s cus de rinae remissione, quae mutationem hanc non requirit. Atqui per Indulgentiam non datuc actus huiusimodi contra peccatum Veniale . Indulgentia enim neque dat contritionem , cum eam nec ipsa
Sacramenta dent i nec ejus desectum supplet, ut faeit Pinitentia, quae justificat cum attritione , ad justificationem extra Sacramentum im-Pari . Quotiex enim remissio culpae etiam venialis contingit fine dispositione per se sessiciente ad remissionem ejus . necessum est ut interVeniat causa , quae ex opere operato ad hujus culpae remissionem concurrat, cujusimodi est Sacramentum. Atqui Indulgentia , nec ad culpae etiam venialis, nec ad alium quemvis effectum concurrere po-Mst per actionem ex opere operato p utpote quae solis Sacramenti&A a 4 c-Disjtigod by Gorale
384쪽
competat. Ergo . Et hac communior est Theologorum opinio contra Palladanum & alios paucOS. 6 Dixi in Conclusione Indulgentiam non conserre per se remissionem ullius culpae , immediatam videlicet , quia indulgentia ad remissi nem hanc concomitanter prodesse potest , quatenus nimirum & varia postulat pietatis opera , quae indubie ad obtinendam Dei miserico diam disponunt, & varios, qui ab ea removent, obices tollit, putareservationem peccati, censuras, ipsa etiam quandoque vota, quod i men solae Iubilaeorum Indulgentiae pratare consueVerunt. 7 objic. Nonnulli Pontifices in Diplomatibus sivis testantur se absolvere a culpa, vel a peccato . Atqui Verba haec , utpote generalia , de peccato etiam lethali intelligi debent, ad minimum autem de veri
2 Responcient aliqui neg. maj. Indulgentiae enim tali tenore , seu quae a culpa & poena simul absolvant , n quam a Sede Apostolica emanant , ut dicit Felinus in D actat. de Insistentia , & post eum Barth. Fumus, in Armilla: ita ex bonis Theologis refert Maldonatus , Tom. a. de Poenit. s. 6.9 A de hinc Sabbatina, ut ajunt, Bulla , in qua Ioannes XXII. ex
jussu B. Mariae, quae sub habitu Virginis Carmelitae eidem apparuerat, Carmelitis tribuit Indulgentianar qua Fratres dicti ordinis a supplicio absolventur oe culpa ; gravi falsitatis suspicione apud eruditos plures laborat . Nescit nemo quot Indulgentiae variis temporibus prodierint, quae nodum a S. Sede prosuerent, ab eadem indignanter resectς sunt. Sane si falsa latinitas titiat Rescriptum , habet Bulla haec suam refert Amori, pagina I 6. unde explodatur. Sed & hinc vitiosa est, r. quod juxta eam , qui sanctum ivirabit Carmelitarum ordinem , salvifi-tur ; a. quod , & ibidem sic loquitur B. Virgo ad Confratres & Con- sorores Urdinis praenominati r 'o Mater gratiose descendam Sabbatho post rerum obitum , ct quod inveniam in Purgatoris liberabo . Hinc Bulla haec , vera an ficta , non disputo , inquit Amori , fic explicata est sub Paulo V. ut Carmelitis permittatur praedicare , quod popuyus Christianus possit pie credere , B. Virginem praedictis Fratribus & Sororibus , qui christiane decesserint, D. elati prosedlione post eorun transitum , praecipue in die Sabbathi, adfuturam. Io Resp. 2. dist. maj. Testantur quandoque Pontifices se absolvere a culpa vel peccato, id est a poena peccatis debita, C. Id est ab ipso peccatorum reatu, subdist. absolvere dispositive, quatenus varia concedunt Privilegia, quae ad obtinendam peccati remissionem non parum conducunt , C. Formaliter & efficienter , N. Peccatum non raro sumitur
pro poena peccati I ut cum Christus pro nobis peccatum factus esse dicitur , z. Corinth. s. 2I. quo sensu Theologorum pars maxima illud intelligit II. Machab. I 2. Suncta re salubris est cogitatio pro defunctis exorare , ut a peccatis si antur ; neque enim , ajunt , eo loci agitur de ipsa remimone peccati , quod in primo post mortem initanti dimittitur per vividum contritionis actum ; sed de condonatione poenae peccato debitae. Sed, quidquid de eo sit , constat Pontifices eo sensu culpam remittere per Indulgentiar , quod multam
385쪽
CAP. II. DE EFF EC TIB US INDvLGE NT. 377 ejus remissionis obtinendae facilitatem procurent; tum plures Consess
rios offerendo ; tum & removendo non paucos obices , ut statim diximus . CONCLusio II. Indulgentia poenam canonicam remittendo, consequenter vere & coram Deo remittit poenam Purgatorii r quo autem in gradu, & qua mensura, soli Deo notum est. Prob. I. pars I. ex ratiocinio S. Thomae , Suppl. q. et s. arti ubi sic iro. Dicendum quod ab omnibus conceditur , Indulgent:ar aliquid valere, quia impium esset dicere , quod Ecclesia aliquid vane faceret. Sed quidam distini quod non valent ad absolvendum a reatu poeme , quam quis in Purgatorio secundum judicium Dei meretur ; sed valent ad absolvendum ab obligatione qua Sacerdos obligavit pisitentεm ad pamam aliquam , vel ad quam etfam obligatur ex Canonum Statutis . Sed baec opinio ηm videtur vera . I. quia est expresse contra pri Nilegium Petro datum, cui dictum est, ut quod in terra remitteret , in oris remitteretur Et praeterea Ecclesia hujusmodi ndu gentias faciens , magis damnificares, quam adjuvaret ; quia remitteret ad gravibres penas , scilicet Purgatorii , absolvendo a poenitentiis injunctis .
per quas citra dubium eaedem Purgatorii poenae imminutae suissent ι unae , prout notat Sylvius ibidem , verum esset quod dixit Lutherus, Indulgentias esse fraudes seu deceptiones Fidelium . Ergo remissio quae per Indulgentiam L quantum ad Drum Ecclesilae, valet etiamquanis tum ad forum Dei. Confirm. quia clavium Ecclesiae effectus proprie respicit furerum *eulum ; cum ideo claves cetii vocentur . Atqui Indulgentiae fundantur in potestate clavium; ut infra dicemus. Ergo. Prob. 2. Quia condonatio quam incesto fecit Apostolus, 2. Corinth. tax Io. non minus emcax fuit , quam si a Christo ipso facta esset ιruandoquidem facta sit Christi vice & auctoritate. Geu , ut loqui au-er Apostolus, in persona Christi. Atqui condonatio a Christo ipsio facta, in foro Dei rata fuisset & essicax. ENO. Prob. 3. Prosunt, quocumque tandem modo, defunctis Indulgentiae , t ut paulo post ostendemus . Atqui non prosunt eis quoad solutionemrinae cujusvis ab homine, quia jam isti non subsacent . Ergo prosunt quoad solutionem rinae in foro Dei debitae. Prob. q. Non minor est essicacia Indulgentiae per Christi & Sancto- ruerum merita nunc concessae, quam illius quae olim lapsis concedebatur per libeIlos Martyrum. Atqui haec sic a pinis humanis, si ita loqui fas est, solvebat, ut etiam coram Deo Valeret. Minor patet , tum ex S.Cypriano , qui Trael. de Lapsis agnoscit merita Martyrum coram Deo plurimum valere; nempe , ait Epist. I . pag. 27. ut lapsi Fideles cum pace a Munyibus sibi promsia ad Dominum remittamur. Unde Tertullianus, iam ad Montani partes abreptus, Martyres, quod sibi assumerent mintestatem dimittendi per merita sua pςnas divinae justitiae debitas, his verbis sugillabat, Lib. de pudicitia , cap. za. pag. 37s. Suffciat Martyri propria delicta purgasset ingrati ct superbi est in alios quoque spargere,
quod pro magno fuerit consecutust. Ergo. Prob. s. tum ex Sixto IU. S. P. qui in Constitutione, Licet ea , pr I 6 scripsi . istam Petri Oxon ensis thesim r Romanus Pontifex Puuatorii
386쪽
mam remittere rum potest . Tum ex Leone X. qui inter alios Lutheri Articulos hunc n. I . perstrinxit ἐν Ddulgentia bis qui eas veraciter consis quuntur, non valent ad regnissimem poenae pro peccatis actualibus debitae apud justitiam divinam. m Iq. Concit. p. 393. II Prob. 2. pars contra eos, qui tot Purgatorii dies vel annos per Indulgentiam remitti credunt, quot in Bulla Indulgentiae exprimuntur . Prob. inquam, I. quia Indulgentia quadragenae V. g Vel septenae, eas solum psaas remittit , quarum quis obtinuisset remissionem canonicam per dies o. vel septem annos poenitentiam obeundo . Atqui prorsus incertum est an per huiusmodi p itentiam obtinuisset remissionem rinae in Purgatorio per ales qo. vel annos septem subeundae . Nec dubium est quin e duobus qui aeque rei eandem poenitentiae mensuram Praestant, multo plas veniae obtineat. qui penitentiam hanc jugi &al cri studio decurrit, quam qui remisse & segniter exequitur. Ergo. Prob. a. quia fieri facile potest , ut Deus secundum aequissimas sapientiae suae leges, graviores aliquando sed breviores, aliquando leviores sed diuturnas magis, defunctis penas constituat. Atqui in hac hypothesi, quae supremo omnium rerum arbitro nihil re gnat, fieri naturaliter non potest, ut numerus annotum Purgatorii decrescat pronumero annorum poenitentiae, vel impletae, vel indulgenter remissae. Ergo
inscrutabilis judicii est definire quoto in gradu operetur Indulgentia. Sed unum id scire refert, remissionem pinae eo futuram majorem, quo major fuerit innitentis cujuslibet , aut Indulgentiam lucrantis devotio . Unde tritum illud, de quo infra, valere Indulgentias quantum sonant,
do nec clavis erret, nec Fidelis deficiat.
Obiectiones quotquot hic proponi possent, Capite proxime sequenti
CONCLUsro III. Indulgentiae viventibus applicantur per modum solutionis simul & absolutionis judiciariae , desunctis autem per modum merae solutionis, sive per modum suffragii. as Ut intelligatur Conclusio , praenotandum est Indulgentias per modum absolutionis judiciariae applicari , quando Ecclesia satisfactionum Christi superabundantium dispensatrix , virtute clavium immediate& moraliter Fidelibus sibi actu subditis applicat easde- Christi satisfactiones . quibus solvuntur poenae temporales a Fidelibus debitae pro Peccatis . Contra vero Indulgentiae applicantur per modum sustia-gii . solutionis merae , & oblationis , quando Ecclesia fatisfactiones Christi e thesauro suo virtute clavium extractas, offert Deo in satisfactionem poenarum justitiae divinae debitarum , pro illis qui non amplius sub)acent iurisdictioni ipsius , quod aliqui satisfactionum ap-Plicationem moralam vocant, alii oblationem vocare malunt . Qua-Propter Pontifex quoad vivos se habet instar viri, qui debitoribus in
Proprio ejusdem carcere inclusis dat in manu pecuniam unde se redimant et quoad defunctos vero, instar viri qui extraneos in alieno carincere inclusos juvare volens , nec suam ad eos pecuniam immediate transferre vaIens, quia id non sinunt leges loci , eandem huius carce. HS domino offert , ut eos ab ergastuli aerumnis misericorditer eruerea dignetur. Iam emb. Ussiligos by Cooste
387쪽
Prob. I. pars r in Indulgentiae vivis applicentur per modum. lutio. 2 nis simul & absolutionis juridicae, duo inificiunt , I. ut Ecclesia Inisdulgentias largiendo , solvat debita Fidelium quibus eaedem applicantur: a. ut debita haec non solvat simpliciter, sed solvat, subditos suos juridice absolvendo. Atqui I. Ecclesia per Indulgentias solvit Fidelium suorum debita . Quae enim in locum satisfactionis a Fidelibus debitae, pro potestate sibi concessa offert infinitas Christi ipsius satisfactiones , haec utique non gratis relaxat debita suorum, sed abundantissime sotavit & persolvit. Atqui Ecclesia in locum satisfactionis , &c. Nimirum vero Ecclesia in dispensiatione thesauri fibi commissi non se habet ut domina, quae pro arbitrio absolvat, sed ut judex, Christi iudicis personam sustinens . Atqui iudex qua talis debet rustitiae jura servare illaeis . Ergo quod una ex parte dimittit , ex alia volvendo ad
minus aequivalenter, compensare debet. Atque hinc Clemens VI. in Extra . comm. Unigenitus, a. de poenitentiis , m. docet per Indulge tias fieri solutionem ex thesauro Ecclesiae . Merito igitur S. Thomas , Sups. q. Σ . art. I. ad 3. docet, quod faciens Indulgentias, solvit murmde onis Ecclesie communibus.. a. Ecclesia Fidelium debita solvit absolvendo. I. Quia potestas Ec- a1 flesiae quantum ad Indulgentias his nititur Christi verbis r Quaecumque solveritis super terram , erunt solata ct in eoelis . Atqui verba haec iuridicam absolutionem important. Unde Martinus V. plenariam Indutigentiam tribuens in Constantiensi Concilio, dicit se absolationem Itin
viam concedere ; quo etiam absolutionis verbo isequenter utitur Gregorius VII. z. Quia Indulgentia ivis concessa non valet, nisi conced tur subditis. Ergo requirit ut concedens in eos quibus concedit, lurisdictionem habeat. Atqui jurisdictio haec non est necessaria nisi ad absolvendum juridiee. Unde Alexander III. cap. Quod autem, de morulentis, m. Cum, inquit, a non sua Iudici I rei nullus valeat, vel absimi, Indulgentia solis illis profuηι, quibus proprii Iudices eas indulserunt. 3. Quia Indulgentiae eo distinguuntur a sestagiis quod haec privata auctoritate seri possint , non illae. Ergo Induuentiae Muis concessae sunt ab
Prob. a. pars. Ex dictis , ad absolutionem requiritur iurisdictio in et aeum qui absolvitur. Atqui Ecclesia nullam habet iurisdictionem in defunctos, utpote qui jam solius Dei Ero subjaceant. Unde , juxta aliquos, non dixit Christus generatime Quacmmque solυeritis; sed quaeamque solveritis super terram; ia est, interprete, ut volunt ., Christo, Dan. et r. quidquid Qt veritis quantum ad eos qui velut oves in hoc mundo pasci a vobis possunt, erit judicialiter solutum in coelis. Non desunt equidem qui ista Christi erba sic explicent: Quosc-- et qua super terram positi feceritis solutionis ct Iigationis actus , ii in coela ratierunt. At ii simul docent per itutionem non intelligi solum absol tionis proprie dictae actum, sed generaliter quamcumque remissionem, dispensationem, relaxationem, &c. Sicut etiam per actum ligandi generaliter intelligitur ligatio per legem, per decretum fidei aut morum,
Per excommunicationem, per poenitentiae injunctionem . Ita Sylvius , ad q. 7 I. art. I P. Porro juxta expositionem hanc quae Marrato non improba-
388쪽
38o 'APP ENDII III. DE INDULGE IIS .
probabilis est, stat defunctorum animas in terris, seu a Pontifice solvi, nec tamen proprie & iudicialiter absolvi.et Confirmat. Quae nullos alios jurisdictionis actus , in subditum necessario exercendos , in animas Purgatorii exercere potest , non potest in easdem exercere actum absolutionis judiciariae a poenis . Atqui
Ecclesia nullos alios actus jurisdictionis , qui in subditos solos exerceri
possint, in animas purgantes exercet i sic enim nec excommunicantur defuncti , licet quandoque declarentur mortui esse in vinculo excommunicationis ; nec ab excommunicatione per vitam contracta liberantur , quamvis viventes aliquando liberentur ab onere non communicandi cum ipsis per orationem & suffragia . Ergo Indulgentiae defunctis applicantur per modum solutionis . Cum autem solutio haec nunquam pro deiunctis pendatur a viventibus, nisi per poenalia quaedam opera a Pontificibus praescripta, merito dicitur habere rationem iuffranii . Quia suffragium nihil est aliud quam Opus bonum oe poenale , r MI onis potis proximi impetratorum. De his adi Suarea , citat. disp. 13. sect. 2. & 3 2s obiici I. contra I. pari. Absolutio dari potest invito , ut patet in Censuris. Atqui Indulgentia non potest invito dari. 26 R. ad r. dist. maj. Absolutio , quae nullam in suseipiente dispositionem vel actionem requirit, dari potest invito, quemadmodum ea quq tollit censuras, C. Absolutio, quae certas requirit dispositiones, ut absolutio lacramentalis a peccatis, aut Indulgentia, N. 27 Obi. a. Ad absolutionem Iudiciariam praerequiritur causae cognitio . Atqui Indulgentia hanc causae cognitionem non requirit . Unde dari inlet in communi iis omnibus qui hoc vel illud executi fuerint. a S R. dist. maj. Ad ab lutionem judiciariam, quae datur in particula ri, secundum allegata, requiritur causae cognitio, C. Ad ab lutionem generalem, & conditionale tantum datam, subdist. Requiritur cognitio generalis lausae, C. Cognitio in specie, N. Itaque absolutio particularis , seu ab homine , particularem causis cognitionem requirit , ut patet in abλlutione sacramentali a peccatis. Verum absolutio communis, seu a iure, communem tantum causae notitiam requirit δε haec autem nunquam deest. Novit enim Ecclesia Fideles suos summa Dei Indulgentia indigere i Etsi aliunde investigare debet an hic & nunc Indulgentiae thesauros aperiri expediat. 79 Obj. 3. Si Indulgentiae per modum absolutionis juridicae concedan tur, Papa earum particeps esse non poterit; cum nemo in eum iuris
dictionem habeat, nec ipse semetipsum abselvere valeat. Atqui salsum
g. R. neg. sequel. majoris e potest enim Rom. Pontifex Indulgentiis frui, vel subjiciendo se Sacerdoti, qui eum sicut alios a culpa per Sacramentum Poenitentiae ab luat, & a rina per Indulgentiam; Vel quia , licet se ipsium directe ab luere non posse, potest tamen iis uti rebus, ruas aliis concesserit; neque enim ad Indulgentias participandas acce-it ut Praelatus, sed tanquam unus de Christi grege, cui illae in communi sunt propositae. Ita Sylvius. p. I.9.
389쪽
CAp. II. DE EFFECTIBUS INDULGENW agr& absolutionis modum concedantur defunctis, id praesertim quod defuncti jam Ecclesiae jurisdictioni non subsint. Atqui falsum conseqtiens.
Ecclesia enim mortuos aliquando excommunicat, aliquando solvit ab
Resi'. ad r. neg. min. quae omnino sensui Ecclesiae repugnat . Dum enim Pontifices in gratiam defunctorum Indulgentias largiuntur, hanc pene semper adhibent clausulam , per modum fusfr.rgii ; prout videris in Diplomatibus Alexandri VI. Clementis UII. Iulii III. Gregorii XIII. Leonis X. in Epistol. ad Caietaniam , quam laudat Estius m A. distinct. et o. g. II. Unde cum Ioannes Angeli propositionem hanc emisisset: Animae in Purgatorio detentae sint de jurisdictione Papae , Sacra Facultas Parisiensis eam, prout refert qui praesens aderat Masor, in q. dist. 2o. qu. a. reprobavit ut suspectam , scandalo , o nullatenus publice praedicandam. Ad a. dico Ecclesiam nec mortuos percutere ceu suris, nec a censeris
solvere directe & quoad ipsos, sed quoad viventes , quibus declarat
vel errore facti damnatum fiaisse innocentem, vel eodem errore abso Iutum reum. Ita Bellarminus hic, Lib. I. cap. Iq. & nos ram pridem tibi de censuris.
An autem reipsa ex InduIgentiis per sust agit modum juventur defuncti , expendemus cap. 6. in prx senti enim absolutionem suffragio opposuimus, ut magis de utriusque distrimine constaret. Circa quaestionem quartam , an scilicet Indulgentia eximat ab op ribus poenitentiae, quaedam recepta sunt apud Theologos , quaedam in
Et quidem r. constat per Indulgentiam , quin & sine Indulgentia peciali, eximi peccatorem a laboriosis illis Canonicae Poenitentiae operibus , quae fuse a nobis Tom. 5. pari. I. recensita sunt. His enim Jam nunc nemo subjicitur. Constat g. neminem esse , qui ob Indulgentias quempiam ab on mi prorsus poenitentia eximat. Tunc enim ad minus in locum poenitentiae a Consessario injunctae ea subingreditur, quae ad Indulgentiam lucrandam praescripta est; quaeque non raro gravior est ea quam pluribus vere Christianis injungeret Confessarius ; ut patet in magnis Iubilatis , quae & jejunia nonnulla , & crebras Ecclesiarum plurimarum visitati nes, fle in iis preces pie recitatas indicunt. Sed & constat 3. neminem per Indulgentiam , quaecumque ea sir , eximi a mnitentiis medicinalibus sibi in Tribunali sacro im sitis . Unde cui injunctum est, ne tabernam , ne puellam hanc , rie hunc perditae famae adolescentem frequentet, id ad amussim observare tenetur , alioquin Indulgentiam minime lucraturus ς quia qui periculum amat, jam reus est peccati , cuius se periculo gravi exponit , prout alibi expendimus. Tota igitur lis est j an ab aliis quibuscumque poenitentiis dispenset Indulgentia r Porro circa quaestionem ad hoste limites redactam non ae est omnium sententia. Sunt enim plures, non infimi nominis Theologi, qui poenitentem ab omni, modo non medicinali, poenitentia, per Induventiam eo usque eiami opinantur , ut hunc ei deesse tuto posis existia
390쪽
existiment. Omnes fere Catholici conveniunt , ait Sua eZ , disp. s . sect.
3. numer. I. per Indulgentias relaxari poenitentias in .unctas in Sacramenisto Poenitentiae . Concinit Lugo , disp. 27. numer. 22. irbi liaec : Communis sntentia , ni fallor , Antiquorum o Recentiorum simpl.citer oe universaliter afrmat liberari paenitentem ab obligatione implendi paenitentiam et quam videtur expresse docere Sanetus Thomas , in q. d uindi. dio. quasi I. articin quasliunc. I. Supplem. quaest. et s. arti c. I. his verbis O. D.cenis dum est quod Indulgentiae Calent , o quantum ad Aram Ecclesia , erquantum ad judicium Dei , ad remisionem p nae residuae post contritionem ,
o absolutionem , ct confessisnem , sive sit in uncta , sive non . Unde Vulvduntaxat conis endum esse eis qui Indulgentias consequuntur, ne propter hoc ab opetibus psnitentia injun tis abstinerat, ut etiam ex his remedium consequantur, quamUis a debito psna essent immunes; π praecipue quia quandoque sunt plurium debito s. quam credant.18 Idem apud Lugo docent expresse Navarrus , Sylvester , Angelus , Armilla: generatim vero, qui citra distinctionem ullam docent, per Indulgentias tolli obligationem poenitentias implendi , ut Λlexander
Alensis, S. Bonaventura, Durandus, &c. 39 Eadem est Sylvii doctrina in eand. q. 2 s. art. 2. pag. II a. qui tamen Ob citatas S. Thomae rationes constulit ne Fideles propter Indulgentias ab operibus poenitentiae sibi in unctis abstineant. o Consonat Habertus , I. I. de Indulgent. ubi haec habet , pag. mihi Ao . Qu is psnitentes non accedunt fatis parati , ut per absolutionem reatur psne totaliter expungatur , Sacerdotes ex praecepto divino tenentur imponere satisfactiones congruas ad eluendum quod superest psnae temporalis . Pomro Indulgentia est ejusmosi satisfactionis remso ct pina relaxatio . Qui rursus I. 3. Resp. I. sic statuit r Indulgentia quae absolute ct absque restistione conceduntur , se extendunt ad omnem psnam temporalem , sive ininjunctam , sive in ungendam . Vult nihilominus idem Magister , ut nemo injunctae sibi poenitentiae desit; quia nemo certus est an Indulgentiam lucratus sit. εἶ Non desiunt tamen qui per Indulgentiam eas tantum remitti poenas credant, quae vel olim a Canonibus imponebantur ἐν vel a Sacerdote iniungerentur , si , non habita Dagilitatis poenitentium ratione , parem delictis eorum poenitentiam injungeret , quam passina minorem iudicere coniuevit . Ita vir minime laspectus Rev. P. HO- noratus a Sancta Maria , in Gallico de Indulgentiis Tractat. pag. nunc qQ ubi tamen utcumque contradictoria loqui videtur. Ad hanc opinionem non parum accedit Murnelyus, pag. 3s I. ubi statuit Conclus. s. quod In Igmtiae vix unquam hominem penitus eximunt ab omnipsua temporali , re laboriosis pinitentia operibus . Dolendum sane quod partem hanc arripiant lubenter , qui Indulgentias deprimere amant . Sed quid non tollendum a Theologia , si ab ea resecari oporteat id omne quo abutuntur viri prurientes auribus , & Ecclesiae parum addicti Nos ut dissentientes animos . si potis erit , conciliemus , haec arbitramur statuenda , quae pio & erudito examini sponte su