장음표시 사용
431쪽
ne persolvit. Demum qui pressior est Sanctus Thomis, 3. p. q. o. arti s. ad 3. ς Passones Sanctorum Pinciunt Eccloae, tum quidem pex modum redemptionis
sed per modum exempli ct exhortationis.
Unde sic: Si Sancti ad Indulgentias per modum solutionis concumrerent , iam Christus neque solus a peccatis lavisset nos in sanguine suo. neque lalus fuisset propitiatici mundi . Atqui fatim consequens , crex citatis textibus. Ergo. 'i'.
R. neg. maa. qui enim primaria & essentiaIis est,redemptionis no- systrae origo , seu cum eam per se facit, seu eum dat Sanctis ut ei suo modo cooperentur ἔ ille solus proprie nos lavit a peccatis , & mundi propitiatio nuncupatur. Atqui Christus seius, &c. Inst. Ad minus ex opinione nostrae sequitur Sanctos nobis aliter pro- ssdesse quam per preees, per exempla, per modum exhortationis, eoiaque idcirco debitum nostrum aliquatenus perQlvereia Atqui ia negUt
euati Patres.. Resp. disting. min. Negant Patres Sanctos nobis aliter prodesse quam ετ per preces, quantum ad remissionem culpae & poenae aeternae , de quae ex professo loquuntur, ut Christi redemptionem commendent, Conta antum ad remissionem poenae aliculus temporalis , subdist. Negant nobis aliter prodesse quam per preces , quia satisfactiones Sanctorum nobis non applicantur , nisi per gemitus columbae , & supplicem E clesiae oblationem , Conc. Quasi ea nullo sensu nobis applicari possint, Neg. Constat itaque r. Sanctos nonnisi pro nobis intercede
do , nostram a peccatis resurrectionem obtinere pota ς 2. eorum s tisfactiones non habere ex propria virtute , quod pinnae nobis debitae reatum exringuant; unde & ad hunc finem a Deo acceptari debuerund , & aliunde non acceptantur , nisi consequenter ad demissam Eeclesiae oblationem . At simul constat, posita utraque hac, tum divinae acceptationis . tum & factae per Ecclesiam oblationis conditione, prodesse nobis easdem fatisfactiones, etiam titulo solutionis; tum quia ex eo titulo primaevis temporibus in gratiam lapisrum accepta
tae sunt; tum quia id nullus obieciorum Patrum negavit. Qui enim plus lacessit negotii Angeli us. Doctor, dicit quidem passiones San-
rum valere nobis per modum exempli re exhortationis ; sed nec e pendit eo loci an etiam valeant per modum fuisfactionis ; quia ianon postulabat necessario textus Apostoli ex Coloss. I. vers. 26. quem explicat*ἰ neque eo sic valere negati quin & expresse statuit sic valere , tum artic a. ibidem ad c ubi haec t Dicendum quia caput o
membra sunt quasi una periona Ustica x in ideo fatisfactio Christi ad omnes Fidelex pretiner . di quuntum etiam das homines seu in charitate , unus pro alio satisfacere p test. Et Supplem. quaest. II. artic. z. o. Quari Ium ad fotuimum debiti . unus potest pm aIis satisfacere , dammoto sis in charitate . Rur rursus ibidem quaesto 23. artici I. Sicut aliquis tonsoquere
in remisoarm potie , si alius pro eo fatisfecisset, ita, s siri satisfactio alterius 'ρον eum qui mi β, distri tur . Ergo prodest Sanctorum fatisfactio per Fontificem distributa, sicut prodest latisfactio ab uno alteri a Iicata is Dd in
432쪽
14 Ap PENDIX III. DE INDvLGENTIIS in charitate. Atqui haec indubie prodest per modum solutionis, licet
haec non sine precibus fiat. Ergo. 38 objici Ex citata Clementis VI. Extra agante, omnium Einorum me rita conserunt ad cumulum thesauri. Atqui non omnium Electorum merita ad eum conserunt per viam satisfactionis te cum ex eis plures in Purgatorio debita sua solvere cogantur . Ergo necesse est ut ad eam conserant per viam impetrationis . . a. -t 39 Resp. Huic argumento a nobis esse satisfactum num. 34. & seq. anis de dicendum vel merita congrua Sanctorum ad thesaurum etiam per tinere ι vel vocem omniam ad eos debere restringi, qui superfluas s tisfactiones habent.
. De Indu retiarum validitate , ct usu. , Commune est apud Theologos effatum , Indiagentias tantum Naalere , quantum sonant , vel praedicantur ι modo clavis non erret, nec Fidelis deficiat . Nunc igitur videndum quid , vel in clavi requiratur, ne erret; vel in Fideli, ne deficiat i quae duo duobus Α ticulis prosequemur.
De requisuis ad valorem Inda entia oUT solvatur prima quaestio , quae claves spectat , videndum an δε
quae causae ad Indulgentiarum concessionem requirantur.
i Causa porro quadruplex statuitur a Philosophis , siciens , a qua producitur effectus p βnalis , seu motivi , quae ad agendum determi nat y ma erialis, quae vel est in qua , seu subjectum ; vel ex Da res quaepiam coalesicit ; ac demum formalis , per quam res in esse su constituitur. α In praesenti non movetur quaestio de causa essicienti principe phanc enim unum esse Christum misericordiae omnis & veniae Qntem confitentur omnes . Sed nec sermo est de causa materiali ; vel ex qua , quae dubio procul in Ecclesiae thesauro consistit i vel in qua , seu de Indulgentiarum subjecto ; quod Capite sequenti expendemus . Demum nec agitur de causa formali , quae ex Indulge tiae definitione satis deducitur . Precipua igitur dissicultas est de em. sa finali, licet. occasione hujus de aliis etiam nonnulla disputari possint . Sit Co MCLosio I. Ut Indulgentia licite concedatur, requirime causa
3 Probat. Potestas InduIgentiarum in aedi ficationem data est Ecclesiae Pontificibus, non in destructionem'. Atqui Indulgentiae sine causa concessae in destructionein & grave Ecclesiae damnum vergerent , prout des
433쪽
declaravit in Concilio Lateranensi Innocentius III. capit. Cum ex eo I . de paenitent. &c. ubi ait , quod per ita cretas ct superfluas Indalia genrias . '. ' ct claves Ecclesilae contemnuntur , ct poenitentialis fati amo
i objici Ut alicui detur temporale subsidium , causa lassiciens est inis digentia ejus . Ergo & ut dispensetur spiritualis Indulgentiae eleem syna , sussicit indigentia lucrantis Indulgentiam . Atqui haec semper
Resp. neg. anta intellectum de eo cujus desidiam , otium & facilia statem proruendi in vitia Queret intempestiva liberalitas . Atqui I dulgentia citra causam concessa occasionem daret licentius peccandi i& pisitentialem satisfactionem paulatim enervaret; praeterquam pro ma-Ia hominum indole , quibus communia vilescunt , facillime veniret in contemptum . Ergo Indulgentiae sine causi concessio non esset opus misericordiae, sed crudelitatis . Ita Cardin. de Lum, disputa a T. numeri 238. Adde cum Sylvio hic, quaest. as. pag. Ir . eleemosynam fieri ex bonis propriis, quorum quisque dominus est ; Indulgentiam vero ex bonis communibus, quorum praelati sunt tantum dispensatores. Sed de hoc plenius Conc. seq. CONCLUsro II. Ut valeat Indulgentia requiritur non solum a ctoritas ex parte dantis, sed & causa legitima, seu Indulgentiae gradui proportionata. Prob. I. pars, quia ex vulgari Iuris effato, non est major defectus Gquam, desectus potestatis. Prob. 2. pars I. ex communi Theologorum sententia , contra vereis Tres nonnullos, quorum meminit Paludanus. a. Ex modo loquendi Pontificum , qui omnes iustam ad Indulge Stias causam requirunt. Sic Clemens IV. citat. Extravag. a. de poenirent. Ecclesia thsaurum Petri successioribus commissum esse dicit, Fide libus salubriter dispensandum . ex propriis ac rationabilibus causis. Sic , ut alios eodem sensu loquentes praeteream , Martinus U. vult in fide dubios interrogari, num credant Indulgentias iustis de causis a Papa
3. Quia nec Papa, nec quivis alius, dominus est thesauri Mese- 9 sae , sed merus dispensator , secundum illud D. Pauli, L Corinth. 4. Me nos existimet bomo ut ministros Christi . oe dispensitores Mysteriorim Dei; tum Petri . Epistolam I. cap. q. Sicut b.m dispensatores muli formis ιratia Dei. Atqui dispensator non potest sine causa de robus domini disponere. . Ideo non potest Pontifex sine causa valide dispensare in voto , Io quia vinculum ejus est de jure divino . Atqui pariter vinculum seu reatus poenae est de jure divino. Ergo. s. Quia, ut ait Lugo, ibid. num. i 3'. si Papa supremus esset In- a Idulgentiarum arbiter, posset diebus singulis omnes Purgatorii animas uno verbo liberare. Id autem quis vel cogitare ausit Quod autem causa haec Indulgentiae gradui proportionata esse de- Iabeat, secus ae praeeunte S. Thoma senserint plures apud Suarem disp. s . sect. 3. numeri I. Prob. I. ex locutione praedictorum Pontim
434쪽
is APPENDIT III. DE INDULGENTIIT.eum , qui potestatem Indulgentiarum exerceri volunt ex justis ρο ν tinnabilibus causis: iusta enim causa ea est quae cum boni distributi ne proportionem habet. a. Quia fidelis dispensator non solum indiget causa , sed & causa aequali , si non secundum quantitatem , ter ve secundum proportionem . 3. Quia tam ditanum est rationi pro causa modica Indulgentiam magnam , quam modicam pro causa nulla largiri. Ergo si non valeat posterioris huius concessio , nec valebit concessio prioris. q. Quia Bonifacius VIII. cum Indulgentiam plenissimam anno sancto visitantibus Basilicas SS. Petri & Pauli concedoret, subiunxit e unusquisque autem plus merebitur , qui Basilicas ipsas δε---s frequemalis. Supponit igitur, ait Lugo, num. I I. certiorem esse Indulgentia effectum, quo major fuerit causa. ra Objic. M Valet collatio Benefleti facta indigno; Iicet conserens non sit dominus, sed dispensator, & peccet contra sus divinum. Ergo pari jure valet Indulgentia sine causis paribus concessa; Eeet in hoc, ut in Beneficii casu, graviter peccet dispensator. 1 γ Resp. Quidquid sit de antecedente , neg. conseq. Ex his.enim quae sunt Luro, contra jus divinum , quaedam per se irrita sunt, quaedam vero gra- . 6 8, vibus de causis tolerantur, donee irrita fiant . Sic donatio prodiga,& collatio iniqua Beneficii prohibentur divino jure & tamen suosistunt, donec per leges aut Superiores irritentur. Et vero grave esset incommodum, quod quis pro vero haberetur Parocho, licet talis non esset: neque ex eo quod valeat collatio ipsi facta, sequitur incomm dum irreparabile, cum jure suo privari semper possit & debeat. Aliua est de Indulgentia, sicut & de voti dispensatione t utraque enim diis vino iure irritatur; partim quia irritatio haee nihil habet incommodi, partim quia existimata utriusque hujus dispentationis validitas , funestos haberet exitus. Quid eni in gravius quam ut voto ligatus Votum . non impleat, aut ut dimissam sibi peccati poenam existimet , cui poena haec dimissa non est . Ergo a Beneficio, etiamsi indigno valide collatum supponatur, ad Inὸulgentiam sine causa factam nulla est illatio. De his adi Suarem, disp. sq. num. II. & seq. Is Objic. a. Indulgentiae duobus nituntur ι r. meritis Christi & Samctorum p a. potestate aviIute a Christo concessa quodcumqua stiluredi. Porro quae nituntur solis Christi meritis nullam causam requirunt; sed id solum ut a legitimo Superiore dispensentur. Unde Pontifices Indulgentiam absolute concedunt iis qui praescripta opera praestant, nec de causa loquuntur. Annon vero deciperent Fideles, absolute permi rendo id quod solum conditionate largiri valent 8 . . c l 'i Is Resp. dist. maj. Nituntur meritis Christi , sed fideister dispensandis, C. Dispensandis temere & pro arbitrio , N. Absolutio a peccatis , & votorum dispensatio, nituntur etiam meritis Christi , & potestate solvendi per eum concessa . Atqui tamen. neutra valet, si absique causa lagitima detur. Ergo nec pari jure valet Indulgentia citra causam concessa . Utique ita Evangelio reprobame Villicus dissipans bona domini sui; neque dissipationem thesauri languine suo ambisitiratam habet Christus . Ergo he, ud alibicumque, jam qamri r i te distensatores, uι Arilis φιis inveniatur. in Quod Diotrigod by Cooste
435쪽
op. V. DE INLUD DG. VALIDI ME E vs V. et Quod additur , Pontifices de causa nihil loqui, I. falsium est, cum finem a se intentiun in Diplomatibus suis exprimere soleant ; & is aliunde ex circumstantiis facillime intelligi possit. a. Nec , si quandoque verum sit, quidquam probat; quia, ut bene Sylvius, in verbis sine restrictione prolatis, conditio quae ex rei natura inest. per se laistis intelligitur . Talis autem est aliqua necessitas , μι causa proportionata. ad hoc ut aditonomus fideliter dispost trifaums sibi emereditos. Unde neminem decipiunt Pontifices , qui cum generatim docuerint se ex piis
oe jιδι eo sis Indulgentias largiri posse, id in speciali quocumque missu praestare censendi sunt. Objic. 3. Si vera sit assertio nostra , Fideles semper anxii erunt de valore; atque adeo de lucro Indulgentiae. Id autem absurdum est. Resp. neg. mai. Namque I. non erunt anxii Fideles , quoties cauissa effectui manifeste proportionata erit, quod saepe contingit. a. Nec anxii esse debent. cum causa , licet de se impar, a Pontificibus t men prudenter aestimatur sufficiens & Tere proportionata . censerat enim multi pie & probabiliter cum Suare, disp. 3 . iact. 3. num. LI. &Lugo, ibid. num. I 43. Valere eo in casu Indulgentiam, quia id unum a dispensatore requiritur , ut secundum prudentiae regulas agat 3 nec
infidelis dissipator dici potest . qui sic operatur . 3. Nec anxii erunt. si causa evidenter improportionata sit: quod difficile supp i, & difficilius praesumi potest quia tunc perspicua erit Indulgentiae mullitas .
non quidem ex omni parte, sed quantum ad excessum. Docent enim Communiter Theologi , Indulgentiam , quae errante clave . seu de ciente causa omnimodis pari , non valet ad totum , valere ad par tem . I. Quia Pontifex id saltem quod potest , remittere intendite ergo si non potest remissionem totam ponere, ponet partem illius; sicut absolvens poenitentem , qui venialia quatuor contes Ius , de uno non dolet, absolvit a tribus , quia id vult & potest . a. Quia indivisibilibus utila per inutile non vitiatur, ut constat ex cap. 3. de D nit. 9 remss. Praecipua ergo Fidelium anxietas ex eo repetenda est, quod raro opera sibi a Pontificibus praescripta eo animi ει cordis se vore. adimpleant, quo ad obtinendum finem & effectum Indulgentiat, eadem impleri neeesse est. De suci infra. objici Nonnisi temere dici potest, Pontifices irritas Indulgentias saepissime largiri. Atqui id posita opinione nostra certum & apertum erit. Namque I. saepius concedit Papa Indulgentiam inaequesem, Pr pter eamdem Causiam . Ergo sine proportione . a. Plenissima anni sancti Indulgentia conceditur Romano civi, Urbis Basilicas bruisenti, quod opus levissimum est . 3. Pontifex non raro grandes pro vivis atque defunctis Indulgentias tribuit recitanti paucas orationes ζ qt Certe causa nihil habet cum tanta gratia proportionis. Idem a Brti xi dicendum de Indulgentia iis concessa qui prae foribus Ecclesiae S. Petri adsunt, dum Papa solemniter benedicit populo in die Pasi liatis. Resp. ad I. neg. min. quae triplici quod obiectum est argumenta pessime probatur. Unde l Ad I. Ex eo quod major quandoque, quandoque minor eamdem - causam concedatur Indulgentia , non sequitur causam majori I desin
436쪽
18 APPENDII III. DE INDvLGE NTIII.; ' dulgentiae imparem esse ; sed tantum Pontificem non id omne largiri
quod posset ς in quo non 'rat, sed minus est liberalii , ut observat SuareΣ , disp. sq. sedi. a. numeri IT. Adde cum eodem & Sylvio , pagina II . I. proportionem ad Indulgentiae effectum requisitam non consistere in indivisibili, sed varios habere gradus, & moraliter aestimandam esse , ut ferme prctia rerum . a. Fieri posse , ut eadem causa uno tempore sit magis Ob circumstantiarum mutationem proportion ta ad emctum, quam tempore alio. Utique eadem oratio, idem K-junium', eadem eleemosyna , plus cum Indulgentia majori proporti nis habet, quando maior est Ecclesiae necessitas. zz I Ad 2. Resp. cum Lugo , numeri 1 2. proportionem causae in ordine ad Indulgentiam , non debere delumi ab his vel illis personis in z particulari , nec ab opere uniuscuiusque per se considerator sic enim Incerta Hrent omnia , cum idem ieiunium aliis asperum sit, aliis facile 3 sed e bono communi , & intento per Indulgentiam fine , qui
cur eo bonorum operum aggere obtinetur , quique non minus ad honorem Dei , Ecclesiae bonum , ac pietatis augmentum in Fidelibus eonducit, quam integra satisfactio a poenitente adimpleta. Porro maxime,cedit in honorem Dei , Ecclesiae utilitatem, professionem fidei,& Fidelium unionem , quod orbis totus pari charitatis aestu succensus confluat ad eumdem locum , Ubi est vicarius Christi , & Omni auro pretiosiores innumerorum Martyrum , Petri praesertim & Pauli Reliquiae conquiescunt Ergo potuit opus istud , etsi aliquibus leve , quia tamen grave ratione finis , plenaria Indulgentia compensari Hacide caula per Bullam Cruciarae, non Indulgentiae sottim maximae, sed & privilegia non pauca iis erogantur', qui , ad Hvendum contra Infideles bellum , Iuliorum duorum stipem largiuntur ; etsi enim eleemosyna haec opus est exiguum respectu divitis , bonum tamen quod ex illa eleemosynarum congerie profluit , maximi est momenti . Unde Maldonatus r Fieri potest, inquit, ut melius agaι paeniten-riam , qui jejuna nrus erat per integmm annum , dato uno auras nummo ad redimendos taptivo , aut defendendum Ecclesitam ab bostibus , quod Indutigentiis praescribitur , quam si jejunasset totum annum . Non quod non βι facilius unum aureum nummum dare , qnam jejunare tutum annum . sed
quod propter praesentem nec4statim θ alias ei cum uviias , pluris est ad Dei gloriam , proximi falutem , Ecclesiae praesidium , dare unum a reum , quam ieiunam . Pari jure valere potest Indulgentia dierumqO. iis concessa , qui Horas canonicas concludunt per orationem Sacrosancta individua Trinitati , &c. quia magnum est quod co junctis animis Clerici Sacrosanctam Trinitatem , Uirginem Deipa ram , Sanctos omnes , suo quemque ordine & gradu concelebrent . Sed heu quam pauci, nisi decipior , quod enixe velim , Indul-gmtias illas , quarum de nimia facilitate conquerentur , etiam ex
parte quod in omni opinione fieri potest lucrantur de facto . Utinam semel in mensit.
3 Ad 3. dico r. huiusmodi Indulgentias non eoncedi solum propter breviuiculam hanc precum recitationem I sed ob plures circumstantiao quae ranstullt in partem causae puta propter Religiosam Pr sessio
437쪽
sessionem quam eae personae amplexae sunt ; propter augendum cultum alicujus Sancti , cujus veneratio multum Fidelibus profutura fit ;Propter egregia merita Principis aliculus , ad cujus instantiam re pre- Lm .ees fit concesso . Quae autem Indulgentiae extrinsecis id genus motivis non juvantur, aliis juvantur ; & talis est quae ipso Paschatis die praelaribus Divi Petri tribuitur a Summo Pontifice . Etsi enim eo concurrere facile est pluribus; at magnum est quod coadunata plebs Pastori , in homine mortali Christi Uicarium palam Veneretur , & pr testetur facto , se nunquam a fide & communione ipsius esse divellendam .
Dico a. nemini Theologo venire in mentem ut quamcumque In- 2 dulgentiam vindicet in specie ; an enim semper interveniat causa reapse proportionata , res est ficti r quare sicut non est certum abs i Memisi. eum valide , quem Papa absolveret ι aut semper validam esse dispens
tionem voti quam concederet; sic non oportet quod fit eertur Ualar Divia gentia concessa. Haec tria certa sunt & sussiciunt οῦ I. in dubio praesumendum pro valore Indulgentiae ; multa enim norunt Superiores , quae latent ceteros, quaeque essiciunt ut coram Deo aequum sit quod philosophantibus non ita aequum videtur ἔ a. nullam esse Indulgentiam
ex qua non possit quid lucri percipi , quia nulla est quae pro gradu
operis & motivi non valeat ad certum aliquem gradum; 3. dolendum quod in amplis urbibus, quae plenarias Indulgentias non raro exhibent,
tam pauci, & ii vix unquam qui hac gratia magis indigent, eam sibi
Saltem, inquies, arguendum quod Indulgentiae nonnullae absque ullius operis impositione concedantur ; puta iis qui certa numismata se- eum deserunt, aut jacentibus in articulo mortis , qui jam plerumque omni sensu destituti sunt. R. ad I. errare & turpiter errane eos , qui ad Indulgentiae lucrum assatis esse putant, ut cruces, numismata , & similia materialiter deferantur. Haec ergo non prosunt, nisi sub certis precibus, quae licet ratione sui modicae, non tam ut iacilius, quam ut ferventiori animo recitentur, multum conducunt ad augendam devotionem, seu erga Christum a Cruce pendentem, seu erga Uirginem Deiparam. Resp. ad I. Indulgentias pro articulo mortis certas etiam conditio- 26 Ines requirere , de quibus infra suo loco . Ceterum Indulgentia , si quae sine opere actuali conceditur , eonceditur in gratiam operis antea praestici. Obsic. Sanctus Thomas, Supplem quaest. 23. artic. 2. expresse re- 27 fellit eos qui contendunt, quantitatem remissionis mensurandam ensis secundum erusam pro qua Indulgentia datur . Idem in Resp. ad I. haec loquitur : In arbitrio dantis Indulgentiam est , taxare quintum perdidulgentiam de Dona remiιtaιur . Si tamen inordinate remittat , ita quod bomines quasi pro nihilo ab operibus paenitentiae revocentur , peccat faeiens tales Ddulgentias r nihilominus quis plenam In Iulgentiam consequitur . Et ad s. Causa. inquit , non requiritur ad hoc quod secundum eam
mensurari debeat remisso poenae , M. Iam vero grave est ab Angelico dissentire
438쪽
28 Respondet Sylvius hic , pagina II . non usque adeo clarum esse quid sensierit D. Thomas; siquidem quaest. 7 I. art. IO. haec profert: ut
Indulgentia valeam , requiritur causa conum ens . Et Suppl. quaest. 26. aristic. 3. Potestas , inquit, facendi Indulgentias plene re dit in Papa , quia potest facere quod vult; causa tamen existente legitima οῦ quae postremae V ces bene ponderandae int.
29 Quod ergo in objectis textibus dicit S. Doctor, sic intelligi potest , ut nolit quidem ad Indulgentias requiri causam essectui commensuratam secundum absolutam aequalitatem ; c tunc enim non daretur a Pontifice Indulgentia , sed adaequata ex parte hominis satisfactio, aut saltem unius operis in aliud aequale commutatio sed tamen requiri causam vere iustam , aut quae a Supariore prudenter talis reputetur . Sed de hac facti quaestione adeatur Sylvius. Ut solvam tur nonnullae difficultare . 3o Quaeres I. An Indulgentia quae desectu causae non sufficit ad poenarremissionem , valeat in ceteris , puta quoad absolutionem a censu.ris , & casibus reservatis , commutationem voti , &c. Ratio dubitandi est , quia favores illi conceduntur in ordine ad Indulgentiam . Ergo si haec nulla est , & ipsi debent nulli esse , quia ubi corruit
principale, corruere debet & accessorium. Dicendum nihilominus cum Suare , disput. 63. sect. 2. numer. II.
hujusmodi facultates validas esse , licet Indulgentia ipsa non valeat. Ratio est , quia quod possit quis hunc aut illum vel absolvere a
censuris, vel , existente legitima causa , dispensare a voto , res est Suae a Voluntate Pontificis omnino depenset. Et licet haec concedat in ordine ad Indulgentiam , non tamen vult ut Indulgentiae valor sit conditio ad eorum valorem omnino necessaria ; sed in utroque vult operari quantum potest . Haec ille , quibus addideris , futurum aliosui ut Fideles circa factam sibi votorum commutationem saepius anxii sorent ; quia licet de valore Indulgentiae praesumere debeant, sciunt tamen ne ipsum quidem Papam de eo plene certum esse. Qtlan- quam vix fieri potest, ut Indulgentia quae non valet ut plenaria , nequidem valeat ut aliquatenus partialis. 32 Quaeres a. an ad Indulgentiam requiratur causa publica, vel privata sussiciat. Resp. cum Lugo, cit. disp. 27. num. I s. ad Indulgentiam particularem sufficere causam privatam ad generalem vero requiri causa generalem , nisi sorte bonum privatum tanti foret momenti, ut Publico bono aequivalere prudenter iudicaretur.3 ineres 3. quae praecipuae sint Indulgentias largiendi causae. Resp. cum Sylvio , Suppl. quaest. 21. art. a. concl. 3. has inter causas censeri praecipue Basilicarum extructionem & consecrationem, con versionem infidelium, haereseon extirpationem , devotionem Christianae plebis, tum erga Sanctos, tum erga Sedem Apostolicam, gloriam Martyrum, eorumque vitae & passionis commendationem, morbum corporibus, aut periculum animabus impendens ; quae posteriores causae , Iicet ut plurimum privatae sint, id tamen habent, quod multum commendent mansuetudinem Ecclesiae , quae membris suis.
439쪽
tenere compatitur , ne abundantiori tristitia avorbeantur , II. C
inres . an Indulgentiae causa, non solum ex conserentis , sed Se 3Iex suscipientis parte, eidem debeat esse proportionata. Resp. assim. cum eodem ibidem Concl. s. alioqiri enim e duobus , quorum alter pie & christiane vixit, alter immania quaeque scelera perpetravit , uterque per eadem plane opera , neque ferventius ab isto quam ab illo facta , plenam consequentur remissionem rId autem nemo facile vel dissicile concipiat . Hinc Bonifacius VIII.
in Extravag. Antiquorum . unusquisique , inquit , Fur merebitur, ρο δε-du entiam sicacius consequetur , qui Bolicas amplius devotius frequentabit . Concinit Bonaventura in . dist. 2o. q. ult. ibid. Ille qui dat Indulgentias , confiderat causam pro qua reputat eum dignum tanta gratia poe fecundum quod plus vel minus accedunt homines ad illam ea am , plus vel minus participans de Indu gentia . Et Adrianus t Concedo , inquit, quod eorum qui idem opus faciunt , unus plus tonsequitur de Indulgentiis, quam alter ς quod & probat his B. Thomae verbis , quaest. 2 s. arta a. ad 3. Quando indeterminate datur Indulgentia contribuentibus ad fabricam Ecclesiis, Gelligitur tuis auxilium quod βι conveniens ei qui auxilium
dat , ct secundum quod accedit ad hoc , secundum h e plus vel minus de
Quaeres s. quomodo cesset Valor Indulgentiae. Resp. cessare pluribus modis ; & quidem i. cum jam obtenta est. 3 si pro una tantum vice concessa sit ι Porro pro una vice concessa censetur , quae tali diei affxa est , uti contra Angelum & Rosel- Iam docent Suareet , disput. 37. sect. I. numer. T. Bonacina , disput. 5. quaest. I. punct. s. numer. 32. Lugo, ibidem numer. 96. Quae ve-m Per totam octavam , propter populi concursum & commoditatem perduraret , singulis semel diebus percipi probabiliter posset , ut sentit idem Lugo . Quod si Indulgentia iis qui talem Ecclesiam inviserint , perpetua sit , poterit quis eam lucrari toties quoties eamdem Ecclenam visitaverit ; dum tamen actio haec humano modo repetatur . Si quis enim ingrediendo & egrediendo , sexcenties Ecclesiam hanc inviseret , non utique sexcenties lucraretur Indulgentiam ς quia non esset haec alia moraliter visitatio, sed eadem moraliter continuata . Ita iidem.
Verum haec nunc de Indulgentia solum partiali intelligi possunt ; 3squandoquidem , teste Dom. Utva , pag. mihi 6I2. declaravit Innocentius XI. Indulgentiam plenariam non posse pluries eadem die com- Patari . Quare solum, ait idem Viva, Industentia non planaria potest sepius eodem die obtineri; o probabiliter etiam plenaria , b ea pro variis de-Dyctis apsicetur , quando conceditur a Pontifice , quod possit iis applicari ἰ tum quia sic nullas plurnes eodem die Industentiam lucrabitur ἔ tum etiam quia si in eoncessone Indulgentiarum non intelliguntar Re concesse pro defunctis per modum suffragii applicabiles , nisi id exprimatar ; ut declar
runt Sixtus IV. er Leo X. . . a fortiori dicendum quod is revocatione Indulgenturum, non intelliguntur revocatae pro d functir, nis fiat specialis mensio; cum revocatio fit odiosa, atque adeo rem enda.
440쪽
q; et APPENDIX III. DE INDvLGENUrrs. 6 An possit quis Iubilaei ejusdem Indulgentiam pluries lucrari, quaestio
est sto loco expendenda. 37 Sed nuin translato in alium diem Festo, cui annexa est Indulgentia, transfertur & ipsa Indulgentia. 8 Respondent Sylvius in resolutionibus V. Indulgentia, a. Amri ram. a. Lib. I. cap. 28. quaest. 8. & alii quos sequitur Pontas eodem verbo , cas. 6. vel Indulgentia huic Festo cum praefixa eidem die annexa est,
puta Festo Beati vincentii , quod in diem Iulii I9. cadit ; vel simpliciter Festo citra diei mentionem alligata est . Si primum, translato Festo , seu ob Festi maioris concursum , seu in gratiam populi . non transfertur Indulgentia , nisi id mecialiter in Pontificio Diplom te expressum sit ; sed manet diei assi xa . Si secundum transfertur ;quia pro Festo independenter a die concessa est . Favet vulgata haec regula e Beneficium Principis, quantum verba serunt , pisu spmo interpretandum est.
39 E contra censent alii Indulgentiam non transferri, si Festum tran seratur , seu in Choro tantum , seu in Choro simul & Bro nisi
sorte fcstum sit ex natura sua vel usu mobile. Probant I. Ex hac S. Congregationis decisione, quam reserunt La CrOix Lib. 6. parta a. nuis eri 2Os s. Amori. in qq. quaest. Is . &c. Translato Festo , in curat die conceditur Indulgentia , non transfertuis etiam Indulgentia , nisi ex concesso.
ne speciali . a. Quia sepius concessit Papa Vel Sac. Congregatio , ut cum Festo transferretur Indulgentia , puta RR. PP. Minimis pro Festo Sancti Francisci de Paula , Iesiuitis pro Festo Annuntiationis, &c. His porro concessionibus nihil opus fuisset , si Indulgentia cum Festo etiam solemni addo contra Amori , etiam maxime mobili ex conditione rei transferretur . Huic opinioni adhaerendum in praxi . Unde qui sestum suum in aliam diem legitimis de causis transserre cogitant , & id cogitare debent . ut Indulgentiae translationem obtineant . AO a. Cessat Indulgentia per revocationem concedentis successoris , aut Superioris; & hoc, etiamsi quis iam incoepisset facere opera ad Indulgentiae hujus lucrum necessaria . Peccaret tamen qui sine causa Indulis gentiam alioqui utilem revocaret; & multo gravius , si jam graves ad ejus consecutionem sumptus facti essent; ut si quis belli iacri Indulgentiam consecuturus jam pene omnia ad id necessaria preparasset. - Docent porro Sylvester h. v. n. II. Navarrus de Iubilaeo Notat. 3I. n. 28. 3e alii, Indulgentiam subsistere , donec revocatio eius moraliter perveniri potuerit ad locum, cui eadem concessa erat. An autem valeret revocatio per actum mere interiorem facta , disputant Theologi . Assirmat Suareχ , disput. 37. sed . a. numeri I quia cum Indulgentiae essicacia pendeat ex concedentis Voluntate, non potest illa vel dati ab initio, vel in decursu subsistere, cum deest voluntas eiusdem dandae vel continuandae . Aliter sentit Lugo ibidem numeri I 8. quia cum claves tam ad claudendum, quam ad aperiendum, pertineant ad jurisdictionem visibilemi, non possunt operari valide, nisi haec per actus visibiles atque externos exerceatur. Haec dinquisitio praetice inutilis est, quia nulla unquam Indulgentia vel dabitur,