장음표시 사용
481쪽
CAP. T. DE NUM. ESSENT. Er DIVIS. IUBIL. voce Latina Iubilare, quae idein est ac ingentis laetitiae signum edere ;Zod tunc fieri maxime potest eum Fidelibus aperiuntur Eeclesiae the-ari ς juxta ceteros a voce Hebraica Iob d , unde melius Iobelaeus quam Iubilaeus nuncuparetur . Iobel autem pro variis unde deducitur radicibus, idem est ac deducere in libertatem, dimittere, germinare, tuba clangere , &c. quae omnia Hebraeorum Iubilato post quinquaginta
annos redeunti apprime conveniebant ι Tunc enim & servi manumittebantur , & remittebantur debita , & possessiones avitae pristinis pos sessoribus sine pretio restituebantur , &c. Unde Levit. 2s. Io. Sanei ficabis annum quinquagesimum , o meabis rimissionem cunctis habitatoribur te rat ipse enim s Jubilaeus: reυertetur homo ad possessonem suam , oec. Sest de tunc vel agri sponte germinabant, vel anno Iubilaeum praecedente geminam frugum mensuram dabant. Demum Iubilaeus annus buccinae sonitu indicebatur.
. Iubilaeum novae segis , quod & uberiores & ordinis longe superioris et gratias spondet & praestat, definiri vel describi potest i Remissio totius poenae temporalis peccatis debitae in Ero Dei , extra Sacramentum , cum singularibus privilegiis concessa per applicationem satisfactionum Christi in communi Ecelesiae thesauro contentarnm . Brevius Vero , Indulgentia plenaria cum privilegiis annexis sub certis condi-rionibus concessa . Iubilaeum quatenus remissonem importa , convenircum Sacramentis , quae etiam peccata suo quaeque modo remittunt ;quatenus pin totius temporalis remiisionem dicit, convenit cum Indulgentiis plenariis; quatenus demum magna & singularia privilegia importat, ab iisdem distinguitur. Cavendum porro ne Indulgentiis quae privatis Ecclesiis in forma Iu- ῆbilaei aliquando conceduntur , eadem inesse credantur privilegia , quae Iubilatis ipsis, ut male docent Vega, Fillluctus , &c. haec enim Opinio nec practice tuta est , ut docet ipse Gobat, nec ulla verisiinili rati ne nititurr quin & probatur falsa esse, tum ex praxi, quae optima est legum interpres; tum quia Iubilaeum nonnisi praemissis jejuniis, orationibus , &c. concedi solet ; tum quia nec ipsum anni sancti Iubilaeum hunc prastare favorem solet , ut quisque approbatum ab Ordinario Consessarium eligere possit, per quem a reservatis absolvatur. Ita Sua reZ, Tom. s. in I. pari. disp. 7. seri. s. Navarrus, Dom. viva, hic qu.
Iubilaeum dividitur r. in Romanum , Compostellanum , Sc extraor- qdinarium a
Romanum illud est quod Romae per totum annum sanctum , sin- syulis et s. annis hodie recurrentem celebratur . Et illud quidem in Festo Ascensionis Domini, tum pro Romanis, tum pro ceteris orbis Fidelibus promulgari solet. Incipit vero in Nativitatis Dominicae vigilia, qua post meridiem aperitur porta sancta , a Papa quidem portas. Petri, ae tribus vero Cardinalibus portae Basilicarum S. Pauli, Sancti Ioannis Lateranenfis, & S. Mariae Majoris. Perdurat autem toto annonsque ad ejusdem Nativitatis Dominicae pervigilium, quo eadem po ea sancta novo muro occluditur, qui manet integer, donec iterum an nus sanctus recurrat.
482쪽
ε Compostellanum illud est quod Compostellae celebratur toto illo a no, quo S. Iacobi Festum incidit in Dominicam, & a vigilia Circumcisionis usque ad ultimam anni sequentis diem, tam incolis loci, quam peregrinis eo aiuuentibus apertum est. Extraordinarium est illud , quod vel post annum sanctum pro aliis Dioecesibus extra Romam , vel post inaugurationem Pontificis , aut in gravi Ecclesiae periculo , aliove quocumque urgenti casu con
1 Iubilara Romanum & extraordinarium in eo conveniunt , quod trumque & a solo Papa conceditur , & plenariam omnium peccatois rum Indulgentiam Fidelibus confert. Discrepant autem I. quod Iubi-Iaeum anni sancti per annum integrum perduret ἰ extraordinarium v ro per unum aut alterum mensem , Merumque Per duas tantum hebis domadas , a. quod illud determinato tempore , quolibet nimirum vigesimo quinto anno , conceditur , istud ad Pontificis beneplacitum , di prout exigunt casus , indulgeri consuevit ἰ 3. quod in Iubiladio anno sancto variae adhibemur coeremoniae, di portae sanctae apertio, non in aliis; . quod certius obtineatur anni sancti, vel sequentis in aliis Dioecesibus, Indulgentiar ; quia haec & opera graviora magisque y portionata requirit , & universaliorem habet causam , nempe Fid Ilum totiusque Chri itiani populi salutem ; s. quod in Iubilaeis extraordinariis semper concedatur facultas commutandi vota reservata, Religionis & continentiae perpetuae exceptis non autem, saltem expres.se, in Iubilaeis anni sancti. 9 An autem privilegia extraordinariis Iubilaeis concessa, ipsi etiam anni sancti, seu ut hic intelligimus , Romano Iubilaeo competant , ambigunt Doctores. Negant Lugo, Gobat, Blatius ab Asiumptione, par a. qu. I. & alii non pauci ; I. quia in his materiis Pontificia Indulta non plus valent quam sonant. Atqui Indulta seu Bullae, quae anni san.cti gratiam recensent, plenariae solum Indulgentiae mentionem faciunt; de potestate vero eligendi Consessarium qui a reservatis absolvat, vota communiter, &c. penitus silent. Io a. Quia Pontifices, qui extraordinaria Iubilaea concedunt, postquam dixere se largiri Indulgentiam anni sancti, sub iciunt: Disper cupiemes,vι omnes Fideles tanti thesauri participes fiunt, facultatem concedimus eligendi mi Confiserium qui a reservatis absolvit , m. Atqui si facultas ista I hilaeis anni fancti tacite inesset, perperam diceretur superaddi Iubilaei extraordinariis. I a. Quia Clemens X. de gratiis Indu entiae anni sancti annocti solitis, a Iesulta quodam anno I 6s I. interrogatus, expresse negavis se illas concedere, prout refert Gobat num. st a. quod di rursus in Notificatisne sua declaravit. 12 Contrariam nihilominus opinionem veluti probabilem cum aliis mulistis , dempta tamen eligendi Confessarii facultate amplectitur DOm. Viva, quaest. 3. artis. 3. unde cum per ipsum , ibidem articia. probasilissmum sι Iubilaei favores , non tamen Indulgentiam , istia neri , sequendo opinionem probabilem , etiamsi a parte rei falsa sit ι consequeo. est , privilegia de quibus loquimur, re ipsa prodesse , licet ein
483쪽
Pontifex largiri non intenderit. Sua quidem lant utrique opinioni huic momenta; ita nec si graviora sint, quemquam movere debeant, ut sibi per auctoritatem dubia extra necessitatis casum in rebus tanti m menti provideat.
Dividitur a. Iubilaeum in Iubilaeum simpliciter dictum, & Iubilaevm t aad instar . Verum haec divitio coincidit 'cum praecedenti ; Iubilaeum enim simplex est ipsum Iubilaeum anni sanctii Iubilaeum ad instar idem
est cum extraordinario , neque est ad instar , nisi ratione plenariae I dulgentiae, cum ceteroquin ex mox dictis plura habeat privilegia quω non habet, aut saltem certo non habet Iubilaeum anni sancti . Id s him observari oportet per Iubilaeum ad instar illud unum a pluribus tu. telligi, quod a Pontificibus extra annum sanctum ves sequentem conis ceditur. Certe moris est ut in Galliis anno v. g. 2726. & 17s I. Iubilaeum anni sancti lucrari dicamur. Quaeres r. cui competat facultas concedendi Iubilaeum. t R. Hanc isti Pontifici competere, cum ipse lus & plenariam Indutigentiam , & potestatem a certis votis dispensandi tribuere possit. Quaeres a. quis fuerit Iubilaei institutor. rs R. Ueri non est simile quod cum Polydoro Virgilio narrant plures , Iubilaei usum a Bonifacio VIII. pro anno II o. institutum esse . Constat enim ex Extravag. AntiDorum, de paenitent. o remiss'. Bonifacium non instituisse, sed renovasse. & ad summum de novo statuisse. ut Iubilaeum determinato tempore , quovis nimirum centesimo anno celebraretur, & plena tunc perciperetur Indulgentia ab iis qui Apostolarum limina pie inviserent ι quod quidem tanto Gentium omnium Concursu anno Igoo. factum est , ut tota anni hujus serie ducenta e regrinorum millia in Urbe commorarentur. Verum dubio procul altius
repetenda est institutio Iubilaei ; cum Alexander III. qui Ecclesiae aban. II Q. iamque IIo. & amplius annis ante Bonifacium praefuit .
Compostellanae Basilicae Iubilaeum instar Romani concesserit , quod in Bulla sua iam pridem a decessoribus suis Calixto ΙL Eugenio & Anastasio, eidem Ecclesiae indultum fuisse agnoscit. Quin & plures instituistionem Iubilaei vel ab Apostolis, vel ab eorum succrebribus ortam es
se contendunt, ut apud Ferraris & Palaum videre est. Ut ut sit, Clemens VI. Annum sanctum , qui post unum duntaxat is saeculum rediens, paucis admodum prodesse poterat, ad quinquagesimum quemque annum reduxit anno I 33o. Sed quia & hoc etiam rem poris intervallum longius foret , Urbanus VI. anno x3 8. Iubilaeum post annos triginta sies in memoriam annorum quibus Chriiniae vixisse communiter creditur, haberi voluit; quod & tiervatum est a Martiano V. & Nicolao V. uti refert Paulus II. in Constitutione Inefabilis Iovidentia, qua an. Iso. statuit ut in posterum celebraretur annus I ilaeus anno quolibet vigesimo quinto, ut aetas omnis fieri posset tantithesauri particeps. Atque hoc tempus annorum 23. hactenus a succeiasoribus Pauli IL religiose observatum est; siquidem Alexander VL Iubilaeum pro anno Isoci edixit, Clemens VII. pro an. Esas. Iulius III. pro a 37s. Clemens UUL pto 26oo. Urbanus VIII. pro Iclas. Innocem in V. pro Ioso. Clemens X. Pro 167s. Inuocentius XII. pro an. sviculari
484쪽
culari r oo. Benedictiis XIII. pro anno III s. ac demum Benedictus
II Q iae vero sit epocha Iubilati extraordinarii post annum sanctum Regionibus aliis concessi , non omnino certum eli . Constat id equidem a Clemente VIII. pro anno risor. ab Urbano VIlI. pro amo I 61s. ec. factum esse; sed an ante factum non esset, haud omnino constat. Id certum, gratiam hanc a Papa , non motu proprio , sed ad instantiam , vel Nuntiorum , vel Episcoporum , quandoque etiam Regum indulgeri . I 8 Sed neque constat quis omnium primus post coronationem suam Iubilaeum concesserit. Nullus quidem, saltem in utriusque Cherubini Bullario, id ante Sixtum V. an. Is 8 s. fecisse reperitur. Uerum quia idem Papa in Constitutione sua, quae incipit: Virium nostrarum infirmitate, M. signate praemittite Similem indictionem per omnes fere Pontifices promulgari solitam , extra dubium est concessionis hu)us originem in Sixtum V. male refundi. Sed de his quae ad praxim, hujus operis summam, nihil pertinent, hactenus plus fatis.
Dι his qui Iubilari lucrandi capaces sunt.
9 onstat ad hoe ni Iubilatum comparare quis possit , requiri I. viator sit; neque enim lucrari Indulgentiam possimi pie defuiniis etsi haec eis applicari potest ς I. ut compos sit rationis , quia alioqui praescripta opera humano modo adimplere non potest e quanquam ut a dormiente , cum jejunii tempus impletur , percipi potest Indulgentia; sic di ab eo, iuxta plures , recipi posset , qui prastitis universis aliis Iubilati operibus, in dementiam laesus, absolveretur & Eucharistia reficeretur; 3. ut Fidelis sit & baptisatus ἰ tum quia alias conseiasionis & Eucharistiae incapax est ; tum quia thesaurus Ecclesiae solis ejus membris dispensari potest ; q. ut ab excommunicatione , saltem majori, liber sit, ea enim ligatus, quamvis serio contritus, nec abs lutione donari, nee Eucharistia refici potest Quae ex dictis Tom. II. metienda sunt. His ergo pratermissis, quae nihil dissicultatis , saltem in praesenti expendendae, habent. et o Quaeritur I. quinam Romanum , seu anni sancti Iubilarum lucrari valAnt. 1Resp. eos solum, qui Romam se conserunt, ibique opera pra scripta secundum Ecclesiae intentionem devote exequuntur ; nisi ex privilegio habeant facultatem Iubilaeum in proprio domicilio, vel extra Romam lucrandi. z I Quaeritur a. quibus competat privilegium istud. Resp. Privilegium istud a Papa iis tribui, r. qui vel in Urbe , vel etiam in itinere ad Iubilaei lucrum suscepto, ante morbo corripiuntur, quam in uncta opera vel absolvere , vel inchoare possint ; a m& iis etiam , fallem ex Bullis Innocentii X. & Clementis X. qui Roma
485쪽
contendere non possunt, pura Sanctimonialibus , Anachoretis, Eremiatis, iis item qui in ca: ceribus , vel diuturna infirmitate detinentur . Ut autem hi gratia sibi oblata truantur , necessum est I. ut hypotheticam quidem, sed veram & seriam Urbis invisendae, si liceret voluntatem habeant ; a. ut oere sint poenitentes & consem p 3. ut opera Ghi vel a Superioribus, vel a prudenti Conlassario iniuncta pro viribus implere studeant; - ut praedictis obicibus, non autem aliis, qualis est conditionis status, detineantur. Nec enim Causidicus, Iudex, Merca-ror, quia suo quisque ossicio alligatus est , etiam cum sincera itineris voluntate Indulgentiam lucrabuntur. Quaeritur 3. quid Sanctimonialium vel Eremitarum nomine intelligendum Vela at.
Resp. ad I. Monialium nomine intelligi, tum eas quae tribus Relia gionis votis obstrictae sunt, tum & eas, juxta Viram , qt st. 7. artici . quae licet tria haec vota non emittant, de licentia Episcopi collegi liter intra Monasterium aliquod vivunt, cum obligatione servandi per tuam clausuram. Veniunt & Novitiae, quae in favorabilibus sub Religiosarum vocabulo comprehenduntur ; quin & juxta eundem Vivam
eodem fruuntur privilegio , Quaestuariae , quet quibusdam in locis civitatem, stipis captandae gratia , circumeunt, dum interim reliquum Monasterii corpus clausuram servat ; quia stat eas membra esse communitatis ad clausuram adstrictae ; quod in privilegiis quae late interis pretanda sunt, issicit. At sub Monialibus non venIunt educandae quae cum iis convivunt i quia eae.nullo sensia perpetuae claustrae subi cent . H ec ille , a quibus dissentit P Mansuetus Kocli , Canonicus Regul ris Lateran in opere cui titulus Iubilaum universale , ubi , pag. 76. ad privilegii hujusce usum perpetuam cum tribus votis clausuram exigit ; & meo quidem iudicio non inepte ; puellae enim quae sine iisdem votis clauseram servant, sunt vere saeculares , etiamsi vota simplicia emittant & eo nomine parentibus succedunt in bonis , nisi obsistat Lex Regia. Porro saeculares puellae a Monialibus omnino distinguuntur. . R. ad a. cum eodem Viva, Eremitarum . seu , quod idem sonat . 23 Anachoretarum nomine veniunt , qui seorsim ab hominum consortio eremum incolunt in litudine, ut contemplationi vacent, etiamsi Re- Iigiosi sint , ut Camaldulenses. Monachi tamen cum seorsim ab homianum cietate non vivant , sub Fremitis quoad praesens non com e henduntur. Unde Cassianus, Collat. I 8. cap. q. distinguit Monachos Coenobitas ab Eremitis. Subdit idem Viva, Carrhufienses, seu in Conventibus intra civitates , se x extra degant, eodem privilegio potiri ,. tum quia raro conveniunt inter se, tum quia & ipsi in cellulis vivunt ut coelestium meditationi vacent. Nec obest, inquis , mod de domo, in domum transmigrent; quia hinc sequitur paulo leniorem esse ipsorum clauseram, quam Sanctimonialium, quet & ipset identidem nihil minus ad falubres aquas , vel ob aeri r incommodum alio transeunt λ.
non tamen eos perpetus, qualis viros decet, Hausurae non esse mancia patos. Sane vero Carthusienses, quo meditationi vacent, & cellulis pro-Piis non exeunt, nisi ad Eccletiam , aut gravibus de cauta.
486쪽
26 Quaeritur 6. quid carceratorum , vel infirmorum nomine intelliis gendum sit. Resp. ad I. Carceratorum appellatione veniunt , qui contra Propriam voluntatem ita detinentur, ut quo visum fuerit vagari non pocfint ; quales sunt non ii modo qui continentur in ergastulis , sed flequi civitatem habent carceris locor item qui sub fideiussione relaxa tur, quia hi statim ut a Iudice vocati fuerint , comparere tenentur ἔ& potiori aure damnati ad triremes. Aliud est tum de militibus, tum de Religiosis; quia licet neutri arcem vel claustrum deserere possint , haud tamen contra propriam voluntatem , quae ad minus subsistit in causa, detineri censentur. Quod si sub indignationis comminatione vetuerit Princeps ne quis e certo loco abscedat , is, ut honestiori , sed tamen vero carcere detentus, privilegio frui posset. 23 Resp. ad a. per infirmos a nonnullis eos intelligi , qui prae morbo Extrema:-Unctionis capaces sunt. Sed male , quia multo durius in re favorabili , & quantum verba ferunt, extendenda. Malim ego cum aliis eos intelligi, qui prae caduca valetudine , quantumcumque Velint , quod semper est supponendum , sanctam peregrinationem sine notabili periculo tentare non possent . Atque in eo ordine erunt epi-leptici , qui aegritudine sua non raro corripiuntur , Ieprosi , coeci , claudi, saltem si Roma longius distent ; senes item minime vegeti .
Ubi notandum cum Viva, eadem quaest. T. art. a. nu. a. infirmitatem
in Bulla requisitam, quod & idem de carcere dicendum ; debere esse diuturnam, id est quae majori anni parte duratura sit, aut saltem diu
τε Quod de senibus & infirmis dictum est, spectat ad Religiosos , qui
pejoris non sunt conditionis quam ceteri, modo & itineris faciendi licentiam obtenturi essent, & sinceram ejus decurrendi voluntatem gerant. Hac occasione duo exurgunt dubia. Unde
T Quaeritur s. an Regularibus , qui nisi obesset infirmitas , Apostolorum limina essent invisuri, opera pia ad lucrandum Iubilaeum ab Ordinariis locorum injungenda sint, an etiam a Superioribus eorum ponsint iniungi. 3 Resp. posse ab ipsis etiam Superioribus injungi. I. quia vix probabile est mentem Pontificis esse ut in iis quae jurisdictionis sunt, Regulares subiiciat ordinariist a. quiae Pius m anno Is 7 I. in Const. I 31. Dominicanis c ncessit , ut in Religiosos ac Moniales ordinis sui id possent, quod in Clericos & seculares sibi seriectos possimi Episcopi . tam in ordine ad absolvendum & dispensendum , quam in ordine ad alias quascumque facultates. Illud autem privilegium, quod exorbitans dici nequit, ad Regulares alios privilegiorum communicationem hahentes extenditur. Si cui dubia erit decisio his, quia Pontifex , cum de Sancti Donialibus & Eremitis loquitur , dicit opera ad Iubilaei I
crum esse iis ab eorum Superioribus, vel de ipsorum mandato a Confessariis initia genda; cum autem de infirmis aut carcere conclusis ver
ba facit. jubet eadem opera ab ordinario indici r is & sua & Epist
9 Quaeritur 6. an Papa, qui Fideles universos ad anni sancti gratia
487쪽
invitat, Resigiosis eo ipso licentiam faciat Romam absque Superiorum
Resp. neg. quia haec vagorum cursitatio vergeret in summum Reia gularis disciplinae detrimentum . Sane qui tunc praetenderetur favor .& dubius admodum laret, & plurimis , juvenibus praesertim , impe dio exitialis. Quaeritur 7. an peregrini , qui transeunt per Dioecesim. vel Civit, solem, cui apertum est Iubilaeum aliquod, illud lucrari possint, ut incolae loci, aut qui in eo quasi domicilium habent ἔ modo praescripta ad ipsum opera perficiant. Resp. assirmati modo peregrini illi in hac recesi vel Civitate adia impleant opera , non dico quaecumque , sed localia , quae videlicet in hoc loco praestari debent , scilicet Ecclesiarum visitationem . Unde qui Basilicas in hae urbe invisit, & in alia , etiam ubi apertum non eli Iubilatum, ieiunat, rursusque in alia peccata deponit, & Enchariastia reficitur, Iubilati Indulgentiam obtinet an etiam privilegia suo
Ratio primae partis est, I. quia usu communi receptum est, ut M 3rtiae Pontificiae alicui loco concessae ad peregrinos & advenas extendaniatur. Neque vero eas Bullae concedunt incolis, sed Fidelibus huius loci rsunt autem in hoc loco Fideles, qui loci incolae non sunt. m. Quia I hilari favor non est mera personalis, sed etiam localis & realis, quat nus ad sui consecutionem certa opera in tali loco praestanda, puta hujus vel illius Basilicae visitationem exigit; 3. quia Episcopi legitimi gratiae Pontificiae interpretes in Diplomatibus suis , citra ullam meolae Madvenae distinctionem testantur gratiam Iubilaei ad eos omnes spectare, qui praescripta opera compleverint ι quia gratia Iubilaei, utpote n mini nocens & de se favorabilis, late est interpretanda, quantum sinit Verborum proprietas , s. quia alioquin vagi , aut qui rerum suarum
causa iter faciunt, vix summae Iubilaei gratiae participes fieri possent ;ruod quam durum sit nemo non videt. Ima nec illud ii consequi pos-ent , quorum Episcopis a Papa iuulat denegatum , uti non ita priadem contigit.
Ratio secundae partis est, quod ad Iubilaei consecutionem sumit om adira praescripta adtinplevisse . Sed qui designatas Ecclesias Lugduni ii
visit, Ac Viennae confitetur atque Eucharistiam recipit , omnia ad Iubilaei consecutionem praescripta exequitur. Haud equidem sinceret ut Ecclesias Viennae, ubi vel non est, vel non erit Iubilaeum , invisat ἔquia necesium est, ut non quascumque Ecclesias , sed designatas via litet.. Verum necessum non est ut in hac potius quam in illa E clesia peccata deponat, vel communicet, quia id nulla Iege eonstit tum est. Sane moris est, ut quisque in Parochia sua communicet; nec tamen quaelibet Parochialis Ecclesia semper est ex earum numero quae visitandae sunt.
Confirm. quia privilegium Iubilaei ita locala est ; ne personam am- 33ciat . Ergo qui in .hoc loco opera designata incoepit , ius acquisivit ad idem Iubilaeum; pminde illud alibieumque , cetera necessaria iminplendo , lucrari potest; modo haec intra tempus constitutum, puta Diamestre,
488쪽
mestre, exectuatur. Nec dubium quin variis in Dioecesibus, modo in iis apertum sit Iubilaeum, & adhuc duret. Stationes suas exolvere possit, quia sic verum est quod designatas Ecclesias, quoties lacui lege praescrimum erat, inviserit. Hinc I. qui Meldis hebdomada prima Ecclesias quot quot opus erat, invisit, Iubilaeum lucrabitur, etiamsi Parisiis ieiunium , cons monem dc alia perficiat, sive Parisiis apertum sic Iubit eum, sive non. Hinc a. qui Meldis Iubilaeum lucrari neglexit, in vicinam Discesim transmeare poteli, & Ecclesias invisendo, quanatu stat Iuoilati tempus, gratiam ejus consequi. mo in Iubilaeis ad Mar Potest toto anno Indulgentia obtineri; quia Iubilaea haec ab initio Fidelibus universi, concessa sunt & aperta. Quod autem dicitur ea nondum in hac aut illa Dioecesi aperta esse , eo solum sensu verum est , quod in hac Dioecesi necdum obtineri possint , quia necdum in iis designata sunt seu jejuniorum tempora, seu Ecclesiae quae visitari debeant . Ita Mansuetus Koch , & melius i Blasius ab Assumptione, in Libro cui titulus: Recueid de Gas de conficience sis la
Quaeritur 3. an qui in Dioecesi sua Iubilarum lucratus est , illud denuo in alia , reperitis quae p scripta sunt operibus , lucrari possit. Negant plures cum Suarea, Navarro, Layman , Bonacina , & aliis contra non paucos, e quibus sunt Diana , Part. s. Tradi. Ia. Resolui. 28. KOch , qu. I. num. 99. I. quia qui Iubilaeum Romanum in Urbe
lucrati sunt, idem denuo lucrari possunt , ex speciali privilegio . Adquid vero privilegium istud, si quisque bis Iubilaeum lucrari possit Θ a.
Qui Iubilaeum in Urbe lucrati sunt . illud tantum altera vice ad suos reversi lucrari possunt. Ergo deterioris Hrent conditionis . quam qui ad Urbem. seu Romam , non contenderunt; hi enun ii bis , utique decies & vicies Iubilaeum lucrari possent. 3. Quia ita respondisse sertur Clemens VIII. & indubie idem anno I 61o. re luit Sacra Congregatio. 4 Quia si quis Iubilaeum bis obtinere posset, posset bis a cen- Iuris & reservatis casibus, quos denuo horrisset, ablolvi . Atqui ictnon concedit Papa, sed selum ut hac vice, & ad hunc Iubilaei lucrandi effectum absolvi valeant. Ita idem Blasius, eodem cap. cas a. Quia tamen nemo certo Icit se Iubitat gratiam promeruisse , sunt qui pie
Iubilaei opera repetant, ut si priana vice gratiam ejus non atting rint, hanc novo conatu promereantur . Et id , si sine anxietate fiat , la dandum . Haec illi , ad quos sponte accederem . Aliud tamen definite Benedictus XIV. in Bulla C υἰ eatis, β. s 2. ubi haec: Qui b c anno sancto bis, aut pluries cmnia er se uia Iubilaei opera . . .. iteraverit, bis quoque aut pluries pol rit hoc anni sancti Iub Lerem lucrari. Nos enim F hita ratione annui spatii , ad quod hu modi Iu uisum protenditur quae ratio pro ceteris eiuldein serinae Iub adiis militare videtur ita δε -
psolva liber ablatis plen tu ine emicedime . Hic irmen declarantes , nem
nem msse , nisi smes , id est prima tantum vve frui , seu potiri DCor bus bilis Iubiluo adjunctis , qu des sunt , ut ibidem dicitur , absolutio a censuris & casibus reservatis de novo contractis . commutati votorum, &c
489쪽
Quaeritur s. an viatores ab itinere reversi Iubilaeum lucrari possint, ag& quandiu. R. In Bullis Iubilaeorum ad instar concedi viatoribus ut ad sua re. versi Iubilaeum lucrari possint ; de hoc autem sileri in Iubilaeis anni sancti, quae in praesenti distinguimus a Iubilaeis ad mllar. Sed quia Bullae pro Iubilatis anni sancti ordinariis concedunt facultatem procurandi viatoribus ad sua reversi Iubilaei , constat viatores gratiam hanc co sequi posse , si id expresserit Episcopus , quod cavendum ne unquam
Quandiu autem perseveret facultas gratiam hanc consequendi, non- 3ν nisi ex Epistopalis Mandati tenore diiudicari potest. Si enim expresserit Episcopus futurum ut Iubilari participes essent qui immediate post reversionem lacro operi incumberent, excident a gratia , qui ex ignorantia vel desidia rem aggredi praetermiserint. Si vero nullum praescripserit tempus, existimat citatus Cassiista, P. I. cap. s. casa . Posse Vi torem, qui etiam per plures menses a reditu de Iubilato non cogitavit, illud tandem, ad meliores scnsus reversum, promereri . Quonἰam tamen decisio haec pia magis est quam certa, provide sibi consiliunt, qui
quamprimum moraliter valent, praescriptis operibus Vacant.
Quod si ab Episcopo constitutum sit ut viatores Iubilarum lucrentur, ε. si intra duos a reditu menses praescripta opera fecerint , gratiae ejus Particeps fieri poterit , qui uno aut altero die ante postremi mensis itum , Confessarium pro tunc approbatum in Tribunali convenerit ιis enim opera praescripta in alia, iuxta praedictum Auctorem, commuistare poterit, quod difficile videtur , vel Iubilaei tempus eidem prorollare , prout iis quotidie fit qui proerastinando , ad ultimos designati
temporis dies devenerunt. Vide eundem Blasium ad Assumpi. cit. cap. s. cas. 28. & seq.
Quaeritur Io. an ad Iubilaei consecutionem sufficiat intentio habitnais lis vel interpretativa, ita ut qui Iubilaei plane nescius opera omnia ad
ejus lucrum ponit, gratiam ejus obtineat. Affirmant Lauman, Lib. . Tract 7. cap. 6. n. F. Diana, pari. I. Tract. Ia. Resol. 6. Koch, q. I. sin. s. n. 7s. Blasius, cap. a. cas. 9. I. quia si
justus iusto alii plane nescio satisfactiones suas applicare valet ; potest universalis Ecclesiae Pastor satisfactiones Christi & Sanctorum nescio cuipiam, praesicripta tamen exequenti , applicare ἔ a. quia in humanis Potest alter alterius inscii debita expungere; 3. quia qui Missam sesta die audit, nescius Festi, Ecclesiae leo sufficienter obtemperat, &c. Haec fusius non prosequor, quia summe inutilia. Quis enim, nisi in fictitiis Caluistarum hypothesibus, ieiunia , stationes in his numero Ecclesiis is orationes secundum Pontificis intentionem persolvet, si de Iubilaeo nihil audierit λ Imo quis, nisi sorte aeger, qui id de industria celabitu nullam , dum villae & urbes Iubilaeum resonant, Iubilaei notitiam h hebit ; eave habita omnia ad consecutionem ejus necessaria praestet , absque virtuali eiusdem lucrandi intentione λ Longe facilius fieri potest eadem hypothesis quoad communes Indulgentias : nec enim mi-vum est, si quis earum intrius communicet in Ecclesia cui affixa sunt, Δ Oret pro exaltatione S. Ecclesiae , pro Principum concordia. In hoc
490쪽
21 APPENDIX IV. DE IUBILAEIS. autem casu Indulgentiam fatis probabiliter percipi diximus in Traci
Quaeres Ir. an possit quis Iubilaei Indulgentiam alii seu vivo , seu defuncto applicare. R. ad a. Etsi, quod tuentur multi, concedere possit summus Pontifex, ut vivus vim alii Indulgentiam hanc applicet, nusquam tamen id ab eo permissum esse s quia quisque eam sibi lucrari ipse potest , Naliena indignus est ope, oui sibimet opitulari non vult. R. ad 2. esse hanc apud multos simplicioris judicii Fideles persuasio. nem, quod post conse tum sibi priore hebdomada Jubilaeum , illud posteriori defunctis lucrari possi3at; Sed perperam r In his enim quae a Superioris voluntate pendent, id unum possumus quod ipse concessit . Porro non solet Potiti sex concedere ut Iubilati Indulgentia defunctis cedat. Ita passilia Theologi. Quaeritur xx. an Iubilaeum aute lucrifieri valeat , quam fuerit pro . mulgatum ab Episcopo. R. ita multis videri, qui non improbabiliter docent , moribundum,
si ad oromulgationem usque victurus non creditur, a Confestario opera polimodum praescribenda commutante , ad Iubilati consecutionem posse disponi. Ratio est quia licet Ponti sex , cum Iubilaeum largitur , Episcopo certarum Ecclesiarum designationem committat, non tamen eo usque conditioni huic gratiae vatorem annectit , ut ea ita necessitatis casibus ante designationem hanc prodesse non possit . Quia tamen haec a Legislatoris voluntate non satis cognita dependent, addendum est, mori udo, si praeter spein vitam protraxerit ad tempus Iubilaei , aut etiam omnino convaluerit , curandum prorsus ut promulgato deis inceps Iubilato, vel eadem opera iteret, vel nova ex Consesiarii praeis scripto exequatur. Quaeritur I 3. an Fidelibus incumbat obligatio .Iucrandi Iubilaeum. R. non equidem incumbere per se, quia Iubilaeum offertur tanquam favor, non autem ut onus sub praeceptum cadens; at vix posse fieri ut quis sciens & volens sine omni peccato consecutionem tantae gratiae ne-
Eligata quia, seclusis etiam contemptu qui a letali immunis non esset, subcst hie desidiosius torpor, & spiritualis boni negligentia, saepe etiam scandalum aliquod, quae ab omni culpa excirsari non possunt. Quaeritur I an qui praescripta opera praestant, omnes ex squo Iu-bitri gratis participes sint. Non movetur quaestio de Iubilei privilegiis . Constat enim omnes qui Iubilaeum vere lucrantur, etsi cum minori devotionis affectu , ex aequo a casibus reservatis &.censuris absolvi, item frui votorum commutatione, &c. Alioqui tam poenitentes quam Consessarii gravibus obnoxii sorent scrupulis, si pietatis gradus in praedicta relaxatione diversitatem induceret. Tota igitur difficultas est de primario Iubilaei effectu, qui in Indulgentia plenaria consistit. Et quidem conitat per Jubilaeum a Fidelibus , tametsi opera ςqualiserVore obeant, non semper obtineri Indulgentiam materialiter aequa-lein. Ratio est, quia non omnes aequalem poenae reatum habent ι sed