장음표시 사용
491쪽
CAP. III. DE OPERIBUS AD IV R. JUR REα 483
Sed dubisatur . I. an Fideles Omnes qui opera prascripta non eodem, sed tamen iussicienti affectu adimplent, ita ut alter pinguiorem eleemosynam laygiatur, severius ieiunet, in Ecclesiis serventius & diutius precetur, alter haec omnia praestet remissius, pie tamen , eandem formaliter Indulgentiam, id est poenae omnis , licet multum inaequalis , veniam conse atrantur ἰ 2. an ad minus Indulgentiam hanc sor- maliter aequalem recipiant duo, qui eadem opera limili servoris gradu exolvunt , sed in gradu admodum diverso debitores sunt justitiae
Assirmant multi pro utraque parte, T. quia FideIes omneS, qui Opera Praescripta exeqirunt ir , ponunt conditiones omnes ad Indulgentiae propositae consecutionem injunctas . a. quia velle potest Pontifex ut ii etiam qui servi de minus, pie tamen praescripta opera adimplent, i lius Indulgentiae participos sint. Ergo id probabiliter vulr, nisi contrarium exprimat, quod facere non coet levit; '. quia Indulgentia remis. si em poenarum confert x opere operato, scilicet ex meritis Christi& Sanctorum, non autem ex opere operantis . Ergo major minorve operantis servor, nihil ad remissionem hanc praestatis Aliter quantum ad primam partem sentiunt Navarrus , Coninch Malii, quos in praeced. Tradi. secuti sumus cap. s. nu. 6ι. & seq. Neque vero contraria opinio nutriendet pietati, sed minuende potius inservire potest.
Quod spectat ad alteram partem, nobis hic haerendum incertis; cum poenae remissio non a sola hominis , sed potissimum a Dei voluntate Pendeat, juxta quam vult Pontifex quidquid vult. Valere, nisi fallor, in praesenti potest istud Christi de peccatrice, Luc. T. V. 67. Remittuntur
ei peccata multa, quoniam dilexit multum, cui autem minus dimittitur, mi
nus diligit, sicut minus remittitur ei qui minus diligit.
De operibus ad lucrandum Iubilaum requisitis. Opera ad Iubilatorum consecutionem praescribi solita , sunt r. an mus poenitens, a. consessio, 3. participatio Eucharistiae, A. visitatio Eccletarum, atque in iis fundenda oratio ; s. largitio eleemosynae; ct jejunia. Circa haec generatim certum est , vel admodum probabile , r. in materia Iubilari ad amussim sequendum esse Pontificii diplomatis tenorem, a. requiri ut eadem opera honeste fiant, & a peccato , saltem mortali vacent n ut integre ponantur, etsi enim levissima quaepiam omissio non noceat, obesset tamen notabilis, qualis est unius Pater m
e , quia precatio hqc, licev in se levis , est quid grave respectu
quinque Pater re Ase; 4. Opera haec inter prefixum tempus , dempta tamen consessione '' absolvenda esse, proinde intra annum, si de Iu-- Ηb a bilam
vide Tractatum praeced. caP. s. n. s .
492쪽
bilaeo Romano, intra menses, duos , duasve hebdomades , si de aliis sermo sit; quae ex dictis exceptionem patiuntur in moribundis I s. ex his tamen operibus esse nonnulla, tria videlicet jejunia, quae eamdem intra hebdomadam perfici debeant; 6. nihil interesse quo ordine prae dicta opera compleantur , nisi , quod fieri non solet , eorum ordo a Pontifice praescriptus sit. Excipienda sane confessio , quae si necessaria cuipiam erit, Eucharithiae praemitti debet ς I. perinde esse quod ope ra in hoc vel illo loco fiant, dempta tamen Ecclesiarum visitatione , quae extra designatas ab Ordinario praestari non potest ; licet in viatoris gratiam a Consessario in aliud opus possit commutari; nisi viator pr1vilegio suo post reditum uti velit ἔ 8. curandum ut qui opera praescripta adimplent , non solum Iubilaei gratiam lucrari intendant , sed , quod multi e mitioribus Theologis pene iudicant certo necessa rium, ut saltem initio precum ' intendant pro finibus a Pontifice a
signatis orare, puta Pro peccatorum Dori rem seme, pro pace inter Ptinc pes Christianos conservanda, bcreseon extirpatione, S. Matris Ecclesiae exaltatione,
mesentibus Ecclesiae necessitatibus, aliisve quae fuerint injuncta. 9. neminem posse sibimetipsi procripta opera etiam in aliquid mesius commutare; posta vero h , si justa id ratio postulet, a Consessario commutari, etiam extra Tribunal, imo etiam absente, juxta Lugo disp. 27. n. II 3. Roch. q. 2. num. 3y. unde sequi videtur Confessarium posse extra Tribunal Iubilatum prorogare, puta quia instante Iubileti exitu non possit omnium
consessiones excipere . Io. in commutatione minus habendam esse rationem poenalitatis operis, quam respectus ad finem a Ponti fiee in tenatum I Ir. Multo satius esse ut opera praescripta commutentur in alias
indebita ; imo id a pluribus requiri ut conditionem veri & idoneae commutationis; tum quia qui ex voto Heemosynam debet, non satis. facit dando ei cui deciet ex justitia; tum quia , ut bene Viva qu. 8ι artic. I. opus pro Indulgentia injunctiam habet rationem oneris; quod autem ex pacto oneroso praestandum est, alias indebitum esse debet runde sicut qui ex praecepto ad audiendam die se stat Missam tenetur ,
non satisfacit Poenitentiae sibi injunctae; sic qui aliunde ad hoc vel illud opus tenetur , non potest vi ipsius legem sibi a Papa indictam ad implere , nisi mens ejus sit ut per opus alias debitum satisfiat , ut quando iennia pro Iubilgo indicit quadragesimali tempore . His quae
fusiori , sed in prisens minime possibili expositione indigerent , obiter primissis , sit
Dixi , initio reeum , quia non videtur exigere Pontifex ut ieiunia , & eleem se nae eadem intentione siant . Et si audem melius est ut quis pro assignatis finibus di Vinctim oret , nobis tamen eum citato P. Blasio cap. s. eas. I . satis esse videtur , ut quis generalem habeat intentionem cirandi ad mentem Pontificis . Imo , ait idem, qui' at ex intentione lucrandi Iubila i , virtualiter orat secundum intentionem largientis Dbilarum. Hortandi tamen sunt Fideles ut euiusque stationis initio, praescriptos a P in
tisce fines, si non in speeie singulos, at saltem in genere animio revolvant.
493쪽
Uaeres r. an consessio, non secus ac opera cetera in Pontificis Dia rplomate expressa, ad Iubilaei consecutionem necessaria sit. Resp. consessionem semper requiri in eo qui conscientiam morta- Iis habet , ut certo Indulgentiam consequatur . Ratio est , I. quia de contritione perfecta . quam dissicile haberi fatentur omnes , potest quis sibi perperam blandiri; a. quia ad minus dubium est an conis fessio in hoc casu licet etiam a Pontifice per modum conditionis non requiratur , non sit tamen ex mente ipsius dispositio ad Indulia
gentiam Iubileti necessaria. sicut & ad Eucharistiam . Id quidem n gant Paludanus & alii, quorum opinio Suari probabilis est i at cum fateatur ipse, quod dissileri nemo possit, nostram esse securiorem, quis salutis suae vel saltem prosectus spiritualis vere studiosus, incerta certis & facilius praeponata Obriciuntur quatuor, I. quod verba haec eontritu θ eonfessis disjunis etctive intelligi possint , ita ut Iubilaeum tam contritis prosit , quam consessis; a. quod confessio non requiratur ut opus iniunctum, sed ut dispositio ad gratiam . Hanc porro dispositionem habet ad gratiam qui persecta contritione donatur ; 3. quod Pontisex thesaurum Eces fiae dispensare censeatur , quo potest meliori modo ; potest autem etiam contritis dispensare ἔ quod alioqui necessario foret consessio habenti solam venialia 4 quia Pontiis x non distinguit inter habentem mortalia, & non habentem , & aliunde venialium consessionem instar dispositionis praerequirere potest . Uerum haec absque negotio solvi possunt. Unde
Resp. ad I. non esse gratis & cum periculo recedendum a verbo- rum proprietate. Porro voces contritis o eonfessis, utriusque dispositis. nis conjunctionem litteraliter postulanti alioqui, quod iacile erat, dicendum suisset cantruis vel confessis. Nec obstat quod vocula re siensium disiunctivum habere possiti id enim quia rarum est, nisi clare pro ἀtur , praesumi non debet. R. ad a. Nihil interesse pro praesenti an contritio requiratur per mo- dum operis injuncti, an per modum purae dispositionis i statim enim ut carebit homo, non quidem dispositione, quam per contritionem habere
supponitur, sed persecta illa & certa dispositione, quam Consessioni alligavit Pontilax, ea dempta erit quidem capax Indulgentiae ut sic, sed
non hujus numero Indulgentiae. R. ad 3. Pontificem dispensare thesaurum I. eo modo quem diser- stim exprimit, a. eo modo qui, quod unice ambit, peccatores ad Deum Certius reducat. Atqui & consessionem exprimit, & ea longe certius ad
Pro responsione ad A. Quaereε a. num ad Indulgentiam Iubilaei necessaria sit etiam venia- ώtium consessio. Resp. ex dictis Tract. pr ed. cap. r. num. 93. consessionem venia-
494쪽
lium esse necessariam , si per modum operis ac conditionis praescribatur a Pontifice ς secus , si duntaxat per modum disipolitionis . Ratio primae partis est, quia non percipitur gratia, nisi adimpleantur condiationes , quibus haec alligata est . Ratio autem secundae partis , quam contra Sanchez, Soto, Sylvestriam, & alios quosdam tuentur SuareZius. Layman, Uiva, Comitolus, & alii communiter, ea est, I. quod comisso simpliciter dicta intelligitur de mortalibus; a. quod consessio non magis necessaria sit per se ad Iubilati lucrum, quam ad Eucharistiae pasticipationem . Ergo sicut extat praeceptum de contemone ante Eucharistiam, neque illa tamen intelligitur de venialibus; sic& in praesenti. Quando autem confessio requiratur ut opus inlunctum, seu per m dum conditionis, ex ipso Diplomatis tenore definiendum est . si ha
beat Diploma r qui p. ccata sua confessi , vel Qui praemisa eonfessime
elisias vistaverint, G. absque eo quod quidquain de poenitentia vel
contritione adiungatur , videtur multo tutius ut praemittatur venialium qnorumdam consessio, licet id non pauci requiri negent. Si vero Pontificium Breve gratiam Iubilaei offerat contritis re confessis , vel ramitentibus Gr confessis , tunc non equidem requiritur eonfessio de sistis venialibus, sed mortalium reo praescripta censeri debet, prout docent cum supra citatis, Na arrus, Bellarminus, Peyrinis & alii quos sequitur Koch eadein quaest. a. nu. 63. Atque utinam dissicultates istas elevent SS. Pondifices , pro ni his verbis fecit in Jubilaeo suo Benedictus XIV. Cum Confessio Sacramentalis in Me Iubilaeo fit opus mJuns tam .
peragenda eadem erit etiann ab eo , qui solis peccaιis venialibus teneatur , fi
hoc Iub, cum lucrari velit . Vide Theod. a S. Spiritu cap. 6. de Iubi .
8 Quaeres 3. an Consessio, seu mortalium , seu venialium , tum haec ut opus Iubilaei praescripta est, adeo necessaria sit, ut ea vel inculpate omissa, vel per inscitiam aut nequitiam Confessarii defectuosa, non possit Iubilaei gratia comparari.
Resp. contra Dianam & alios quosdam amrmat. nisi in aliud opus commutetur, quod a Consessario etiam absente, pura incarcerato, vel relative ad incarceratum, fieri posse diximus. Ratio est quia ad Iubilaei consecutionem necesse est ut observetur sorma a legislatore praescripta . Nec magis prodest ejus servandae impotentia , quam prosit ignorantia Iubilarii unde sicut qui nullam ejus notitiam habuit, idem, post elapsum tempus lucrari non potest, sic nec qui lucrari quidem voluit, sed necessaria ad ipsum, Hrmaliter aut aequivalenter implere non potuit. Non est tamen dubium quin Deus magnam bonae hujus voluntatis rationem habeat.
ς Quaeres η. qualis ad Iubilaeum confessio requiratur, & sussiciat. Resp. non sussicere sacrilegam , prout sacrilege quidam existimave rimi; sed sussicere veram , quae in alio quocumque casu ad absoluti nem valere possit; qualis eth signis & nutibus facta , in eo qui ve his confiteri non potest ; integra solum so aliter, facta absque perfecta contritione ; quia licet Bulla de contritis oe eonfessis loquatur . non alio sensu , nomen contritionis accipit , quam a Tridentino acceptum est less. I cap. q. ibi autem pro eo etiam doloris imperfecti gradu
495쪽
CAP. III. DE OPERIB US AD VUCR. IvS. SEQ, 48 Ilu accipitur , qui ad fructuosam consessionem cum Sacramento
Quaeres s. an ad idem Iubit euin sufficiat unica consessio; seu an d nuo confiteri teneatur , tum qui post receptam absolutionem , unius vel multiplicis peccati inculpare obliti recordatur ι tum qui in novum grave peccatum relabitur . Et haec quidein quaestio de eo procedit, qu i necdum opera omnia praestitit. Si enim pristiterit, jam Indutigentiam lucratus estia Resp. ad I. non teneri ad consessionem hic & nunc r ita Grana- iodus, Palao , Vasqueχ quaest 66. Lugo disput. 27. numeri I 2.. Utva
quaest. 8. arti c. 3. numeri 6. Blasius cap. 3. cas s. contra SuareZ tomis
. disput. 32. sect. 3. numer. I. Ratio est , tum quia ad Jubilaeuin suificit status gratiae per consessionis viam obtentus p & is habetur in praesentI , tum quia ex alibi probatis nequidem nova requiritur confessio ad Eucharistiae receptionem , in casu peccati invincibiliter obliti. Neque si haec ad Eucharistiatra requri dictatur , ideo ad Jubi-lsum requiri dicenda fessit a quia urgeret in uno lex Ecclesis, que in
Resp. ad 2 nova tunc opus esse consessione . Ideo enim precipituc it confessio ut quis obices omnes qui gratiam impelire possint , qua securioli potest via removeat. Sed qui denuo in peccatum proruit ,. obices illoes hac efficaci via nota removit . Quandoquidem in eo sit quoad Iubilaei gratiam statu , in quo primam ante consessionem Vemabatur . Ergo tam fisi se persecte contritum supponat, in quo falli non aegre potest. dubium est ad minus an Indulgentiam consequatur . Ergo ad novam Consessam absolutionem recurrere debet. Ita Blasius ab AEumpta cas. I. Suareχ dispc sa. sect. 3. cujus sententiain solidiori bus niti fundamentis observavit Benedictus XIV. qui ideo novam in hoc casu ad Iubilati sui lucrum exegit consessionem. , ut videris apud eund. Theodori ibid. pag. mihi Ias. Sed quid si poenitens ille ad Consessarium reversiis postrema die , threconciliationis beneficium ab eo cons ii non potuerit Respondet idem Blasius, eum, si vere contritus erat, & absolutionis beneficio iniuste privatus est . Indulgentiam nihilominus esse consecutum; r. quia quantum de se fuit , pr scripta qtr cumque Opera exec tus est. 2- quia pontificium Diploma exigit quidem ut paenitens delicta sua deponat, nore autem ut ab his absolvatur; 3. quia alioqui quis omnia ad Iubiletum pretΩripta adimplens, invitus & plane nolens gratia Iubilati privaretur; quod durum estia Ego quidem, si per tempus liceret, ad Consessarium alium recurre- 1 rem. Si non liceret, orarem ut Iubilaei rempus. prorogareti potest enim tempus Iegitime impedito prorogari . Atqui legitime impeditus est , Textrinsece atquct etiam inique a medio ad finem necessario , autem multo securiorῖ impedituria Ergo.
Idem observari velim , si cui ob venialium consiletudinem disser tur absolutio, quod ex dictis in Tract. de Poenit. fieri aliquando potest & de P. Quaeres o. quo tempore ad Iubilat consecutionem facienda fit con- ι ι
496쪽
88 APPENDIX ITI. DE I UBI LAEIS.
fessior an ante omnia opera, ut censet Navarrus , an in fine hebdomadis, ut alii volunt. R. Nihil intcrest an praecedat confessio, an interponatur, an fiat in fine. Patet id tum ex Fidelium praxi , tum ex Doetorum consensu , tum quia ex eo quod in Diplomate confessio ceteris operibus praeponitur, nihil concludi potest, cum ordo rerum ad substantiam rei minime pertineat. Et vero cap. Licet, 67. de tolib. ct attUlat. multa reperire est in depositione testium praestanda, quae tamen non eo debent ordine fieri quo recensent r. 16 Imo potest consessio fieri, antequam alia opera peragere liceat, puta Sabbato , vel etiam seria UI. praecedente Dominicam primam Iubilati ; tum quia sic usu receptum est, propter confitentium multitudinem; tum quia consessio non est necessaria iis, qui constientiam mortalis non habent , nisi id ex Bulla indubie constet . Porro , ut iupponimus, non habet conscientiam mortalis, qui una aut altera post consessionem die, cum jam apertum est Iubilarum, Eucharistiam recipit. Nec nocet quod Iubilari lucrandi tempus diebus quatuordecin concludatur ; in nolira autem hypothesi extendatur ad dies sexdecim i ta enim de aliis operibus intelligendum , non de consessione, quae tantum iis necessaria est qui lethalibus sunt innodati. II Sed num poterit conseilio differri in Dominicam sequentem p Videtur quod non : Siquidem plerumque dicitur in Bulla a Qui ea
dem vel squenti hebdomada dictat Eccle fas visitaverint , necnon feria IV. et G. 9 Sabi ho ejusdem vel sequentis bebdumacia jej-aυerint , atque peccata sua e fess , seque i saltem Dismin ca SS. Eucharistis Sacrameminin reverenter sumpserant , cre. Constat nihilominus confessionem non minuS quam communionem , ad tertiam usque Dominicam posse dita
ferri; I. quia Dominica haec , licet reipsa initium sit hebdomadae sequentis, ex peculiari privilegio in materia Iubilari habetur tanquam complementum hebdomadg prscedentis, prout docent Cata. de Lugo Bonacina & alii , qui Ecclesis Romans usum propius: intuiti sunt ἐν a. quia quq mox relata sunt Bullarum verba ad sensum hune citra vim ullam flecti possunt ; 3. quia hanc consession is, dilationem ad tertiam
usque Dominicam approbat consuetudo , optima legum & privilegi rum intel pres. Unde observant Layman. Lib. s. Trach. 8. cap. 8. n. T. Palao, Tract. 2q. Koch, q. r. n. a . duaru Iubilei hebdomadas non Issia diebus concludi, sed quindecim constare, nimirum tribus Dominicis ,& diebus duodecim intra eas inclusis. 18 An aurem consultius sit ceteris operibus praemittere confessionem ,
ys postponere, vix respectu Fidelium omnium definiri potest . Nam
inde quidem videtur melius , ut consessioni reliqua opera AEqmittantur; tum ut mensi per eadem opera ad uberiorem Sacramenti gratiam preparetur; tum quia . qui ultimo loco confitetur & Eucharistiam, reci- Pit, de suo gra ς stitu certior est. Hinc vero magis videtur expedi re, ut a consessione ducatur exordium; quia opera deinceps ab homine jam justi fieato perpetrata , vim merendi apud Deum atque imm-trandi maiorem habent. Et ita fieri post S. Carolum optabat Benedictus XIV. in sua ad Minorea Patinentiarios Epistola: Encyclica, D. 73-
497쪽
CAP. LII. DE OPERIB. - - . RE Syapud Theodori pag. 3I s. & seq. Sed quid tantum si semel initio, semel sub finem Iubilaei confiteantur Fideles. Ceterum ex dictis in Tract. praccae consequitur neminem sub Indulgentiae cujuslibet obtentu a poenitentiali latisfactione esse exime dum; licet haec ob gravia Iubilaei opera utcumque imminui possit.
ia res r. an in omni Iubila o necessaria sit Communio. I9Resp. In Iubilaeis Romanis , seu quae per annum sanctum comis parantur Romae, ne verbum quidem de communione apponi ' ; undecu it haec nec divino jure, nec lege Pontificis pra scripta sit, haua requiri videtur. Quia tamen hanc ex consuetudine & praxi necessariam esse eredit Filii ucius, & cum eo pauci quidam , hortandi sunt Fudeles ne ei desint , quod hominibus gratiae statuin consecutis N iaci Ie est. N impendio salubre. Ceterum quin in Iubilaeis ad in , an nece caria sit communici nemini dubium esse potest . Tunc porro non sufficere sacrilegim , quidquid contra eructare ausi sint Filii ucius, Sua-τea ipse, disp. sa sect. 6. Henriquet, di alii apud Vivam hic , quaest. 8. art. 4. Iiquet ex censura huius propositionis apud Innocentium XL 3. Praecepto communionis metua Ians fit pee sacrilegam Domini manducationem , quae a pari vel a sortiori concludit in praesens. Quis enim dixerit velle Pontificem sacrilagis , qua talibus , Indulgentiam & fav res Iubilati impendere PSed neque sufficit communio mere spiritualis ; quia in usu comis muni per communionem non intelligitur metaphorica , sed realis de
Quaeres a. annon ergo Iubilarum lucrari possit Antonius P qui ulti- ma Iubilaei Dominiea tantillum aquae imprudens degluttit. Resp. posse , quia legitime impedi is potest aliquod Iubilaei opus in aliud a Confessario commutari , vel eisdem prorogari Iubilaeum . Atqui id ultimum iacto opus erit, si poenitens ea ipsa die qua communionem meditabatur , in grave aliquod peccatum deciderit, Propter quod hic & nunc ab lvi non possit. Quaeres 3. an ad Iubilaei lucrum sufficiat communio solum inso mis , non autem is aliter sacrilega i qualis eth cum quis ab ultima
confessione gravem commisit noxam , quam leve.Π ratus, nec Pinnia ventia, nec idoneo dolore ante Euch.tristiam expiavit. Negat Viva , ibidem num. 3. quia etsi opera cetera extrae statuto argratiae peracta ad Indulgentiam prodesse Valent, non tamen communio ; cum isthaec tantum prodesse possit , quando est animae resecti- a, & omnes piae communionis conditiones habet. Mihi nonnulla distinctione opus esse vidutur . Si enim quis γ'
Testariir, fi memini, deaedictis XIV. se primum omnium Communionis huius
498쪽
peccatum illud suum nullatenus doluerit , non potuit Indulgentiam promereri ; quia ultimum opus adeo in gratia perfici debet, ut nul-Ia hic opituletur ignorantia etiam invincibilis, prout fatentur omnes. Si vero quis eam attritionem habuerit , quae Eucharilitae receptioni conjuncta gratiam primam tribuit per accidens, uti Tom. s. diximus, pagina 6aa. & seq. tunc non videtur Indulgentiae expers; quia & coimmunionem utilem secit, & ipso nitimi Operis tempore in statu gratiae constitutus est. Ita Blasius , capit. q. cas. 6. Neque hinc recedit ipse Viva ; loquitur enim de communione informi r non est autem informis, quae licet per accidens, vitam tribuit & gratiam. 23 Qiiaeres a. an pueris qui necdum ad sacram communionem admissa sunt, haec in aliud opus sit commutanda. Negant Vas*ieE, Viva, &c. Rationem dant, quia ex capit. Tua , de Tisamentis , conditio de iure impossibilis , etiamsi apposita sit. habetur pro non apposita . Atqui communio relative ad pueros esheonditio de jure impossibilis et neque profecto id ignorat S. Pontia sex . Et vero facultas opcra insun ta commutandi ad eos tantum e tenditur , qui sortuitum & accidentale impedimentum habent, ut i firmi , carceribus detenti , dic. Qui porro a aure impedimentum habent, non iunt in eo casu. Quoniam tamen tanti non est Ecclesias quinque pro quatuor invia sere , aut invisere per dies sexdecim , dum alii per quindecim invi sint; & praecipere solent Episicopi ut communio pueris in aliud quodvis opus a Consessario commutetur ; idcirco quantumcumque probabilis judicetur Uivae opinio , contrariae adhaerendum est in praxi , quam & in Iubil eo suo secutus est Benedictus XLV. Et vero Monialiis bus de jure impossibilis est Ecclasiarum vilitatio, de haec tamen iis iaaliae opera debre commutati. as Q ueres q. quo tempore peragenda sit communio. Resp. hanc praescripto per Diploma tempore perficiendam esse, adeoque expendenda Diplomatis verba, quae quantum ad praesens non sem-Per eadem suere, uti probat ci , q. a. n. 9a.
De visitatione Ecclesiarum, d oratione in iis facienda.
dis fonstat in Iubila o Romano preter eonsessionem requiri ut Incolae' per dies triginta continuos vel inter latos , advenae Vero per dies quindecim visitent Basilicas quatuor S. Petri, S. Ioarmis in Lat rano , S. Mariae Maioris, de S. Pauli, ibique orent pro sua & totius Christiani popuIi salute. Constat rurium 1n Iubilaris ad instar visitari debere Ecclesias qua ab Ordinario designatae fuerint. Verum hac o casione non pauca emergunt dubia. 27 Queres itaque r. an hic locum habeat parvitas materiae ; ita ut Romanus qui Ecclesias vicies novies tantum inviserit, a gratia Iu
499쪽
cAP. III. DE OPERIAE AD VUCR. NI. RE Q. Αρrdulgentiam . Ratio est quia conditio , cum formae rationem induit, stricte servari debet, ex capit. 34. de praebendis. Ergo cum conditio sib qua tribuitur Indulgentia, in hoc definite numero consistat, ne quaquam ab eo recedere licct. Nec prodest quae in contrarium objicitur presumpta pontificis benignitas ἰ quia non licet a prasumpto ad
Quaeres a. annon fallem , cum praecipitur quatuor Ecclesiarum vi. 28tatio, liceat eam partiri, sic ut duae vel tres hodie , cras autem una vel duae invisantur. Resp. negat. cum Navarro, Quarti , & aliis communius . obstat
enim praxis Fidelium , qui omnes in hoc puncto Bullam stricte interpretantur . Atqui praxis & obsiervantia Qeclarant Ius, ex cap. 8.de eo Metudine, prout cum communi Doctorum tradunt Baldus. Vbva . hic art. I. &c.
Quaeres 3. quae Ecclesiae visitatio requiratur. a Resp. eam requiri quae devote & religiose fiat ἰε fieri autem devo te , quae fit mente ad Deum pie elevata , & precibus attente recit tis. Etsi autem quo nutriatur ille devotionis affectus, plurimum decet ut ipsum iter non fiue aliquo Religionis sensu conficiatur , si quis tamen iocando se ad Ecclesiam conferret, non deesset substantia operis praescripti, modo post ingressum colligeret animos , & revere ter precaretur e Imo nec venialis circumstantia , puta aliquis glori se motus , non quidem causam actionem , sed eam stipans, valori ejus obesset absolute . Sed nec id faceret habitus peccati mortalis ;cum fide constet ex Tridentino, Sess. 6. cap. I. non omnia quae ante justificationem fiunt opera , mala esse . Si tamen Ecclesiae visitatio ultimum esset opus, dubio procul in statu gratiae peragenda foret. C
terum nihil ad substantiam interest an quis pedes vel eques Ecclesias visitet, an ab iis longo vel brevi itinere disteti licet viae defatigatio& molestia citra dubium coram Deo computentur Quaeres 4. an satis sit extra fores Ecclesiae precari. 3o Resp. id a nobis expensum esse in Τra'. praeced. capit. L. numer.3 . Unum nunc addere sufficiat, nempe si trium aut quatuor Ecclesiae Altarium visitatio praecipiatur, non satis esse ut oretur ante fores;
quia etsi moraliter Ecclesiam visitare dicitur , qui eam ingredi non valens, ante limen orat i non tamen hoc vel illud Altare visitare dicetur, qui extra ianuam preces fundit . Sed neque fatis erit ut in medio templi positus ad altaria sese animo convertati Quia praescripta visitatio debet esse sensibilis, sicque fieri ut exterius appareat orationem aut aliud pietatis opus ad hoc vel illud Altare dirigi. Sed de hoc jam in cit. Tract. ubi supra. Quaeres s. qualis esse debeat oratio , an expresse finem intendens, 3Ian Vocalis, & quanta. Resp. ad T. melius esse ut quis, cum potest, talem in primae Eccle visitatione, fines a Pontifim expressos expressim recolat; fatis tamen esse ut pro iis in genere precetur. Nec vulgo aliud potest plebecula, maxime cum plurimos fines assignat Diploma Pontificium.
Resp. ad a. mirum, ac pene dolendum, quod hujusmodi quaestiones
500쪽
versent Scholastici. Annon ex omnium consesso tutius est , quod orationi mentali jungatur vocalis p An vocalis quinae Dominicae orationis recitatio tam ardua est , ut in ea per luenda desudandum sit pAn etiam in minimis studendum est mollitiei Fidelium , &c. Esto eum qui bona fide mentaliter solum oraverit , consolari enitat ; &dicam quod non improbabiliter Iubilati gratiam consecutus sit sed
ut quid nonnihil dubia , sorte etiam ralsa , ante actionem proponam At , inquir Uiva ; quaest. 8. art. s. oratio mentalis magis est Proprie oratio, quam vocalis . Sane magis est oratio quam labiale murmur verba sine seni & affectu effundens r Sed num magis quam vox eordis voci oris intime conjuncta λ An minus bene orat Ecclesia , quae in Iubilo & cantu , quam pii Fideles qui mente solum pre-
eantur Hinc Benedictus XIV. in Bulla Convocatis , num. y I. Qui sua mente ad fines designatos devote orare voluerit, laudandus est: Aliquam ta
men etiam vocalem orationem adjungat.
Resp. ad 3. Si Pontifex cujusque devotioni preces suas permiserit, prout fecit Innocentius X. & ante eum alii, hac solum usi clausula , ibique deCote Deum oraverint , funicere videtur oratio etiam brevis , modo non ridicula ex brevitate. Sed quidquid de eo sit, semper conrisiuendum Fidelibus , ut ad minimum per tempus repetitae quinquies Dominicae orationis cum Angelica Salutatione precentur . Non quod brevior temporis mora minime sufficere possit ; sed quia non decet ut Fidelis in Deum tam parcus sit, cum Deus suas in eum opes pleno comu effundere dignatur.
Qiuaeres cl. Quid facto opus sit, si Ecclesia in stationem designata
in urbe ab Epi sic ali paululum dissita, inopino cassi corruerit, proutan. I oa. evenisse scribit Blasius ab Assumpt. cap. 3. cac Ia. Resp. recurrendum esse ad Episcopum , qui aliam designet, atque in eorum gratiam qui Stationes necdum decurrerunt, Iubilaeum protrahat . Neque enim fatis est ut hujus Ecclesiae loco aliam invisane Fideles; quia Indulgentia non cuicumque Ecclesiae, sed designatae annexa est. Quod si qui ante collapsam aedem orare perrexerint, credimus eos satissecisse penso suo, priusquam alia ab Episcopo designata esset Ecclesia, non autem postquam haec designata fuit; quia delignatio hujus fuit virtuat is revocatio illius quae collapsa est. Quaeres T. an Episcopus Stationes quatuor a Pontifice praeseriptas alunam, puta ad unius Parochialis Ecclesiae visitationem reducere possit. Resp. id equidem posse in gratiam eorum, quibus, prae infirmitate& locorum distantia, plures invisere dissicilius fuerit; non posse vero generali lege, quae ad omnes etiam vegetos se extenbat; quia alioqui temere dsipensat in Lege Superioris. Ceterum Ecclesiae loco ροtest designari ruralis Capella, crux ad venerationem exposita in bivio, dic. Quaeres 8. an Episcopus Consessariis largiri possit facultatem Stationes ad minorem numerum coarctandi iustis de causis. Resp. posse, imo & debere o r. quia cum per semetipsum his omnibus invigilare non possit, necessiam est ut minutiorem eorum Curam aliis committat, ne quis a Iubilaei gratia excidat, aut circa eius
cxccutionem a tua sit di incertus ι a. quia ex alibi dictis delegatus