장음표시 사용
501쪽
ad universalitatem cause subdelegare potest . Episcopus porro ad universalem Iubilaei causam delegatus est; 3. quia idem habet Diceceston praxis, nativa Legum interpres.
Leemosyna duplex , corporea, quae est boni temporalis erogatio arfacta pauperi; & spiritualis , quae etiam diviti, mentem ejus divinis pascendo, impendi potest. Dubitatur I. an cum Bulla Jubilati praecipit eleemosynam , si at spiritualis.
Resp. negat. quia eleemosyna vulgari sermone de corporea intelligmtur; & multo magis cum pauperibus facienda praescribitur, ut in Iubia latis. Unde nec fatis esset ut quis infirmos visitaret, & consolaretur. Dubitatur a. an tune temporis sussiciat eleemosyna quaelibet, et 3 iam modicissima. Assirmat contra communiorem Pasqualigo , qu. I 33. quia modicam stipem erogans, erogandae stipis legem implevit. Negant alii passim, quia cum praecipitur eleemosyna, dubio procul, sicut & oratio, praecipitur secundum prudentiae regulas . An porro secundum prudentiae regulas operatur dives , qui decem aureos facile largiri valens, arris dat minuta duo. Alii Bullae verba ponderari volunt. Haec autem alia quando habent, ut Indulgentiam lucretur, qui dederit eleemo Inam, vel quod in idem recidit, qui ded/rit juxta demtionem oe arbitrium , Vel prout cuique funeret sua devotio p quandoque autem : Qui dederit eleemosynam quantum apro sua cuique facultate visum fuerit . Et quidem in hoc postremo casu Indulgentiam non lucrabitur modicissimae eleemosynae largitor, imo nec semper qui mediocrem dabit, quia haec facultatibus ejus non erit proportionata . At in priori lucrari poterit , qui stipem aliquam , licet ceteroqui facultatibus longe minorem dabit . Dico iacrari poterit , non autem certo lucrabitur : quia ν'
si ex avaritia , quae de se mortale est peccatum , sit in pauperes parcus , sam quia in gravi peecato positus, gratiae Iubilati inrapax erit. Sin autem hic & nunc parum det legitimis de causis, puta quia paulo post Iubilaeum praevidet affore sibi nubem pauperum , quibus
benefacere consuevit; nihil est cur a Iubilaei gratia exclusus censeatur: imo dat pro facultate siua praesenti, pmud cuicumque rem pen tius intuito constabit. b. 3. an ipsi pauperes ac Religiosi stipem erogare teneantur. Negant Faustus , Navarnis , &c. I. suia veri non est simile Le- o Rem his constitui , qui estis servandae incapaces sunt . a. Quia ex Leg. Mim ad ea , &c. ff. de Legibus: Quae semel aut bis accidunt, comsemnunt Legislatores , neque pro his regulam sanciunt. Porro vix unia quam accidit, ut quis ne obolum quidem impendere valeat . Hinc deducunr ne Iam non esse ut iis eleemosyna in aliud opus com
502쪽
t Aliter sentiunt Doctores plerique , quos sequuntur Viva , quaest. 8.art. 6. KOch, qu. a. nu. IO . N c. & eleemosynam omnibus adeo ne
cessariam esse docent, ut nisi fiat, aut in aliud opus commutetur , percipi non possit Indulgentia; & his ducimus assentiendum , I. quia ad Iubilaei consecutionem servari debet forma per Bullam praescripta . Atqui haec eleemosynam, non secus ac jejunium & communionem requirit . Ergo sicut duo haec commutari debent infirmis , qui ea ex morbo vel vomitu adimplere non valent, sic & illa . I. Quia nemo tam egenus est, ut o lum dare non possit, vel ab alio ut det,
petere. 3. Quia opinio hac ic tutior est, & ad minus aeque probabilis
x Hinc sequitur Religiosos ipsos ad stipem , seu per se , seu per Superiores erogandam teneri; quod ta de uxoribus, filiisfamilias, servis,&c. dicendum . Etsi autem docent aliqui subditum , cui negaretura Superiore stips egeno danda , posse aliquid ex Monasterii bonis clanculum subripere , ex praesumpta , non quae sit , sed quae esse debeat, Superioris voluntate ς id tamen merito ab aliis rejicitur . Stat enim Superiores potestate sua abuti, & eis tamen parendum esse r sua enim potestate abutitur Episcopus, qui Sacerdotem excipiendis conseia fionibus idoneum approbare recusat , aut approbatum excludit , &huic tamen omnino parendum est . Quapropter sibi Religiosus in hoc casu per viam commutationis providere debet; quod & faciendum erit, si Superior exeundi domo ad visitandas Ecesenas facultatem juste vel injuste recuset. 3 Nec obsunt rationes in contrarium num. 6 I. adductae. Non prima . Non enim voluit quidem Pontifex ut fieret quod fieri nequit; at vel Ie potuit, & Velle censetur , ut quod fieri non posset, in aliud possibile commutaretur . Sciebat utique Papa non defore infirmos, qui jejunare non possent. Ergo sicut his jejunium commutari intendit, sic& intendere potuit ut aliis commutaretur eleemosyna. Si autem potuit, ergo dubium est an non voluerit. In dubio autem quis prudens iubeat periculum gravis detrimenti Non secunda; aliud est enim quod Legislator pro casibus sere metaphysicis leges non sanciat; aliud quod favorem certae conditioni annectens, conditionem hanc vel in se , vel in aeqv leuti adimplere non intendat. Ergo cum de conditione constet, non autem de exceptione, pessime sibi consulit, qui eam in se ipsa perficere non valens, eandem non implet in aequivalenti per viam commutationis. 63 Dubit. q. an eleemosyna haec in simplici tantum pecuniae alicujus traditione consistat. R. negati haec enim per alia corporalis misericordiae opera satis im-Pletur , unde qui pauperem cibat, qui Religiosum excipit hospitio, qui
nudum vestit, qui sepelit mortuum inopem, qui mutuum dat egeno .imo qui vehiculum aut similia eidem commodat, conditionem a Bulla injunNam exequitur; quia haec omnia stipis corporeae vocabulo intelliguntur a Theologis post S. Thomam, 2. a. q. 32. a. 3. Ita partim Κ h. q. a. n. I Oct partim Blasius ab Assumpt. cap. a. cac I .
Dubitatur s. an Iubilaei particeps sit , qui eleemosynam iamul
503쪽
CAP. III. DE OPERIAE AD IOB. Tm R. rari ερseommisit distribuendam, sed quae vel distributa non est , vel non nisi post elapsum Iubilati tempus distributa fuit.
Duplex est iis de casibus opinio, utraque probabilis. Prima do cet tunc obtineri gratiam, I. quia Vere dat eleemosynam , qui se rei dominio exuit in gratiam pauperis . Id autem fit in praedictis easi bus , quod autem pauper vel serius , Vel nunquam rem ad isse mis. sam recipiat, cum sit per accidens, dc praeter intentionem dantis, nihil ei nocere debet. Et vero de substantia eleemosynae est ut per eam sublevetur indigentia . Si quis tamen ficto pauperi stipem tribuat , non sublevat indigentiam, M tamen Indulgentiam ex omnium conses.so lucratur. a. Quia non decet pietatem Pontificis , ut rem qua culpa
caret, totumque tuum coram Deo meritum sortitur , in damnum vertat. Sic sentiunt Vega , Sa, & alii plures, qui inde colligunt dominum, si tempestive famuli sui nequitiam cognoscat, non teneri ad n vae stipis erogationem. Secunda opinio, quam tenent Card. Lugo, disp. II. num. m. ON 67duba, Leo, de alii, quos sequitur Viva, Ibid. num. 3. docet in eo casu non percipi Indulgentiam. Rationem dant, r. quod ubi deest conditio ad Iubilaei assecutionem necessaria, non acquiritur Iubilaeum. Atinqui non distributa, sed tantum distribui mandata stipe , deest conditio, quia vere deest eleemosyna; ad hujus enim substantiam spectat, ut indigenti propter Deum tradatur. Ergo si nihil tradatur indige
ii , sed duntaxat tradendum committatur, deest substantia eleemosynae. Neque vero magis de facto eleemosynam largitur , qui tantum largiendam committit, quam de facto Matrimonium contrahit, qui tantum alteri committit ut nomine suo contrahat ; a. quod doneceIeemosyna vere detur pauperi, dominus semper siummae commissae proprietarius manet , ita ut repetere eam possit sine cujusdam inj ria, cum nulla donatio valida sit ante acceptationem. Ergo nihil hucusque indigenti vere datum est; nec proinde acquiritur quae soli dono annexa est Indulgentia ; 3. quia sicut non restituit, nec justitiae actum complete exercet , qui rem debitam committit Ioanni ut Petro restituatur, si haec de. facto ad Petrum non perveniat ; sic non
donat, nec eleemosynae actum complete exercet, qui dat eleemosynam
indigenti distribuendam, donec ea ad indigentem perveniat. Haec opinio licet nonnihil dura, priori verior videtur. Nec obstant quae in illius gratiam, ingeniose licet, excogitata sunt. Unde Ad I. I. Non exuit se vere dominus proprietate rei suae , cum 48 eam sibi, quandiu apud famulum manet, revendicare possit; quod a multis non semel factum est. 2. Nec sussicit abdicandae proprietatis intentio , nisi proprietas haec ad alium reipsa devolvatur . Alias qui pecuniam seposuit ante Iubilai finem dandam egeno , Ze ex oblivio ne non dedit, Indulgentiam lucraretur ; quia & hie subest actus aliquis eleemosynae incompletus, cui siua coram Deo merces erit. Α
qui tamen nemo dicet id sussieere , nec qui dixerit fidem metantur, ut bene Viva, num. 4. Aliud sane est cuin quis ficto pauperi eleem synam tradit ; I. quia is omni prorsus dominio se se exuit; 2 quia alioqui severe discutienda foret petentis inopia, quod sanctorum P
504쪽
- 6 APPENDIX IR DEI FvBILITO. rum consiliis adversatur. 3. Quia eleemosynae titulo datur, quidquid
reipsa datur ad sublevandam egeni necessitatem ; unde eleemosynam dedit, qui dat ei cujus necessitas non sublevatur, seu propter iurium alterius, seu quia interea dives evadit. Ceterum Bullat aliquando tum praecipiunt ut fiat eleemosyna, absque pauperum mentione, ut advertit Lugo, disp. IT. n. III. pag. mihi 623. 49 Ad a. Sicut non facit pietas Pontificis, ut qui dandae stipis, vel stationis faciendae oblitus est, Indulgentiam percipiat s sic nec in praesenti casu eleemosynae desectum supplere censenda est. Et vero quidni utcumque intenderit Ponti sex, ut eleemosyna saltem aliqua , tutiori qua potis esset via, errogaretur Io Dices in cassi ficti pauperis non fit vere eleemosynar ad hanc enim requiritur animus dominium transserendi. Atqui animum hunc non habet, cui solum vero pauperi donare intendit. uer Reipondet Lugo ibid. in his minutioribus esse regulariter animum transferendi dominium 4 licet propter dolum revocari possit donatio . Solutionis huius difficultatem nemo non sentit ; praesertim cum Iargior quandoque eleemosyna in his occasionibus fieri possit , ouam nemo in fictum pauperem transmissam velit ; unde dicendum videtur per eleemosynam in praesens ex communi Ecciesiae sensu intelligi qui quid reapse datur animo sublevandae paupertatis ; unde qui Angelo indigentis formam praeferenti daret, Indulgentiam consequeretur. Nee
dubium quin in praxitatis casibus id misericorditer suppleat Dominus, quod ex parte hominum deficit.
β Dubitatur 6 an cum eleemosyna pro alio erogatur, necesse sit ut ilia Iud resciat, eamque donationem ratam habeat tempore Iubilati. Respondet Lugo, ibid. num. III. Superiorem, idemque est de mainrito respectu uxoris , domino respectu famulorum , &c. qui daret
eleemosynam insciis subditis, nec saltem intra hebdomadae decursum rati habentibus , nihil iisdem ad Indulgentiam esse profuturem e Puta
dare eleemosynam est actio moralis, ad quam praerequiritur aliqua cognitio & voluntas e unde operae pretium est ut ante de stipe ipsorum nomine largienda omnes admoneanturi quod & in Communitatibus bene ordinatis fieri solet. Id autem cum longe secinus esse fateantur qui virtualein rati habitionem , in sola Iubilati lucrandi voluntate positam, sufficere existimant, nunquam est omittendum.1 3 Dubit. 7. quoties & quando ad Iubilaei gratiam fieri debeat eleemosyna. Resp. ad I. sufficere ut eleemosyna semel detur; quia etsi Bullae de eleemosynis loquantur in plurali, non tamen plures a singulis , sed tantum ab omnibus exigunt . Si tamen Pontisex triplicis jejunii loco
triplicem eleemosynam requirat, uti fecit Sixtus I U. cum an. II 8 s. Iubilarum indixit tempore Pasthali, quo, ut alebat, jejunia non inducu tur, non sufficeret eseemosyna .n semel largiri, sed trinam dari oporteret, eamque .consueta majorem, quia haec bini operis vices gereret.
6 Resp. ad a. eleemosynam posse fieri ante vel post communionem , imo quovis alterutrius hebdomadis die , modo intra hujus temporis spatium impendatur. Ratio est , quia Bulla , ex communi DOct rum intellectu, non exprimit tempus quo iacienda est eleemosyna ἔ
505쪽
nee ex eo quod eam identidem post opera alia recenseat , sequitur hanc iis esse postponendam p quia operum ordo non est de substantia Iubilaei . Si tamen eleemosyna certae diei amaa sit, prout Feriis N. VI. & Sabbato per Sixtum V. annexa erat, non est dubium quin st tuto tempore debeat erogari. .
CUceres r. an jejunia semper ad Iubilaei assecutionem requirantur. Resp. negat. neque enim exiguntur in Iubilaeis 4nni Lancti , &aeaquae extra Urbem in aliis Regnis consequi solent. Exiguntur vero in Jubilaeis ad insto, seu extraordinariis, ut peragenda Acia IV. de VI.& Sabbato, & quidem unius ejusdemque hebdomadae. Quaeres a. quali ad Iubilaeuin opus ut jejunio. Resip. idem & non aliud requiri, quam quod Fidelibus ab Ecclesia certis diebus praescriptum est. Quia cum nihil speciale de jejunio sta. ruat Pontifex, pure Ecclesiastico contentus esse videtur . Unde sicut Ecclesiastico jejunio facit satis , qui certis in Regionibus utitur ovisti lacticiniis , He de jejunio Iubilaei satisfacere existimandus est . Idem dixeris si quis justa de eausa sub meridiem coenulam faciat , & net sub noctem. Etsi autem permittunt boni & faciles Germani cum
Gobat, num. 2 9. Koch, ninn. 99. ut quis non Π-lo pomum vel aliquid simile sumat ad sedandum fitim , vel interdiu extra refectionem virinum , eremisiam, via aquam bibat I id sane nos constanti traditione freti rejicimus, vid. Tom. I. Moralis nostM jam ab initio secundae edit. & sequentium. Quod vero docent iidem , eum qui per immoderatum potum se inebriat , peccare quidem conιra temperantiam , non tamen contra praeceptam dicis, , nisi sorte se inebriet , ne dycultatem jejunii persemiscat , ut ridiculum aeque ac verae pietati adversium e
aeres h an si Iubihmm Paschali tempore lucrandum proponatur sub conditione jejunii, possit jejunium illud ab Episcopo in triplicem
Affirmat Gobatius, cap. 18. num. Ioa. quia sic a Sixta U. factum sit ι Sed male ; quia Episcopi praescriptam a Superiore formam commutare non possunt, nisi eum eam hic & nunc adimpleri impossubile est . Porro jejunare tempore Paschali, nee impossibile est de fa 'o, ut per se patet; nec de jure, cum Ecclesia . etsi rimc temporis non jejunat, voluntaria tamen jejunia commendet, ut constar ex cap. Io. & II. dist. 76. ubi resertur id Hierenymi , Epist. ad Luciantum : utinam omni tempore jejunare possimi , quae in Actibus Apost Iorum diebus Pentecostes . eradenter fesse legimus , &e. Porro jej .nium Jubilaei voIuntarie fit ab iis qui illud lucrari cupiunt . Et vero Urbanus VIII. Paschali tempore Iubilaeum indicens, ieiunia triduana praescripsit. Ergo hujus temporis circumstantia non est ratio sussiciens
506쪽
xrum consiliis adversatur. 3. Quia eleemosynae titulo datur , quidquid reipsa datur ad sublevandam egeni necessitatem ; unde eleemosynam dedit, qui dat ei cujus necessitas non sublevatur, seu propter furtum alterius, seu quia interea dives evadit. Ceterum Bullat aliquando si tum praecipiunt ut fiat eleemosyna, absque pauperum mentione, ut advertit Lugo, disp. IT. n. III. pag. mihi 49 Ad a. Sicut non facit pietas Pontificis, ut qui dandae stipis, vel stationis faciendae oblitus est, Indulgentiam percipiat; sic nec in praesenti casu eleemosynae desectum supplere censenda est. Et vero quidni utcumque intenderit Ponti sex, ut eleemosyna saltem aliqua , tutiori qua potis esset via, errogaretur so Dices in casi ficti pauperis non fit vere eleemosynar ad hanc enim requiritur animus dominium transserendi. Atqui animum hunc non habet, qui solum vero pauperi donare intendit. s I Reipondet Lugo ibid. in his minutioribus esse regulariter animum transferendi dominium j licet propter dolum revocari possit donatio . Solutionis huius dissicultatem nemo non sentit ; praesertim cum largior quandoque eleemosyna in his occasionibus fieri possit, quam nemo in fictum pauperem transinviam velit ; unde dicendum viὸetur per eleemosynam in praesens ex communi Ecciesiae sensu intelligi quidquid reapse datur animo sublevandae paupertatis ; unde qui Angelo indigentis Ermam praeserenti daret, Indulgentiam consequeretur. Nee
dubium quin in praxitatis casibus id misericorditer suppleat Dominus, quod xx parte hominum deficit.
si a Dubitatur 6 an cum eleemosyna pro alio erogatur, necesse sit ut illud restiat, eamque donationem ratam habeat tempore Iubilaei. Respondet Lugo, ibid. num. III. Superiorem, idemque est de mainrito respectu uxoris , domino respectu famulorum , &c. qui daret eleemosynam insciis subditis, nec saltem intra hebdomadae decursum ratillabentibus , nihil iisdem ad Indulgentiam esse profuturum iadare eleemosynam est actio moralis, ad quam praerequiritur aliqua cognitio & Voluntas e unde operae pretium est ut ante de stipe ip rum nomine largienda omnes admoneanturi quod & in Communitatibus bene ordinatis fieri solet. Id autem cum Iove siremus esse fateantur qui virtualem rati habitionem , in sola Iubilati lucrandi voluntate positam, sincere existimant, nunquam est Omittendum.1 3 Dubit. 7. quoties & quando ad Iubilaei gratiam fieri debeat eleemosyna.
Resp. ad I. sussicere ut eleemosyna semel detur; quia etsi Bullat de eleemosynis loquantur in plurali, non tamen plures a singulis , sed tantum ab omnibus exigunt . Si tamen Ponti x triplicis aejunii loco triplicem eleemosynam requirat, uti secit Sixtus IV. cum an. II 8 s. Iubilaeum indixit tempore Pasthali, quo, ut akbat, jejunia non inducu tur, non sumceret eleemosyna .n semel largiri, sed trinam dari oporteret, eamque consueta majorem, quia haec bini operis vices gereret. q. Resp. ad a. eleemosynam posse fieri ante vel post communionem .imo quovis alterutrius hebdomadis die , modo intra hujus temporis spatium impendatur. Ratio est, quia Bulla , ex communi DOct
mn intellectu, non exprimit tempus quo iacienda est eleemosyna s
507쪽
nee ex eo quod eam identidem post opera alia recenseat , sequitur hane iis esse postponendam ; quia operum ordo non est de substantia Iubilaei . Si tamen eleemosyna certae diei assixa sit, prout Feriis N. VI. & Sabbato per Sixtum V. annexa erat, non est dubium quin st
tuto tempore debeat erogari. . N
De Ieranio. O Uaeres et. an jejunia semper ad Iubilaei assecutionem requirantur. Resp. negat. neque enim exiguntur in Iubilaeis gnni 1ancti, &mquae extra Urbem in aliis Regnis consequi solent. Exiguntur vero in Juhilatis ad instar, seu extraorclinariis, ut peragenda Fecia IV. & VLN Sabbato, & quidem unius ejusdemque hebdomadae. Quaeres a. quali ad Iubilaeum opus sit jejunio. Resp. idem & non aliud requiri, quam quod Fidelibus ab Ecclesia certis diebus praescriptum est. Quia cum nihil speciale de jeiunio sta. tuat Pontifex, pure Ecclesiastico contentus esse videtur . Unde sicut Melesiastico jejunio facit satis , qui certis in Regionibus utitur civis& lacticiniis , me de jejunio Iubilaei satisfacere existimandus est . Idem dixeris si quis iusta de causa sub meridiem coenulam faciat , & net sub noctem . Etsi autem permittunt boni & faciles Germani cum
quid simile sumat ad sedandum ytim , vel interdiu extra refectionem vinum , eere siram, vat aquam bibal t id sane nos constanti traditione freti rejicimus, vid. Tom. I. Moralis nostrae jam ab initio secundae edit. & sequentium. Quod vero docent udem , eum qui per immoderatum potum se inebriat , peccare quidem c-ra tempnantiam , non tamen contra praeceptum Ecclesie , nisi sorte se inebriet , ne d scultatem jejunii persentiscat , ut ridiculum aeque ac vem pietati adversum ex-
Quaeres vim si Iubilaum Paschali tempore lucrandum proponatur is sub conditione jejunii, possit jejunium illud ab Episcopo in triplicem
Assirmat GObatius, cap. 18. num. Ioz. quia sic a Sixta U. factum sit i Sed male ; quia Episcopi prascriptam a Superiore formam commutare non possunt, nisi cum eam hic & nunc adimpleri impossibile est . Porro jejunare tempore PaschaIi, hee impossibile est de facto , ut per te patet it nec de jure , cum Eqclesia . etsi tunc temporis non jejunat, voluntaria tamen jejunia commendet, ut constar eX cap. I . & II. dist. 76. ubi resertur id Hieronymi , Epist. ad Lucunium t utinam omni tempore jejunare posmus , quud in Actibus Apost larum diebus Pentecostes . '. '. eredentes fecisse legimus &c. Porro jej .nium Jubilat voluntarie fit ab iis qui illud lucrari cupiunt . Et Vero. Urbanus VIII. Paschali tempore Iubilaeum indieens, ieiunia triduana praescripsit. Ergo hujus temporis circumstantia non est ratio lassiciens ,
.ut Episcopus Iesianium commutet . '. - .
508쪽
ς APPENDIX IV. DE IvRILAE . 31 Quaerest ε. annon Saltem commutari possit jejunium , quod in praecipuum loci alicujus Festum inciderit. Resp. non posse jejunium tunc in aliud opus ab Episcopo commutari, sed posse in aliam diem transferri . Nam, ex eap. 2. De OUermn rejin. Solemnitas Festi de iure communi est causa anticipandi njunium , prout fit in urbe Sanquintiniana, ubi una ante vigiliam omnium Sanctorum die jejunatur , ne ipse S. Quintim die ieiunetur . Si tamen festivitas quaedam in antiqua, quae toto in orbe certae diei assi xa sint, ieiunia saepe incidat, ut Rotae sestum S. Florentii. melius d bio procul erit Festum transsem, quam 3ejunium. 39 Quaeres s. an omnes ad jejunium pro Iubilaei confecutione t
Resp. teneri universos, adeoque senes etiam & adolestentes . nisi per accidens, nimirum ex nimia virium imbecillitate, aut ex alio e pite fine notabili incommodo jeiunare non possint. Etsi enim iuvenes annis II. minores non adigit Ecclesia ad te unia quae cum multa sint. adolestentiae non parum onerosa Hrent, rarum est tamen ut jejunia tria sustinere, non valeant. Quapropter si iis ob solam aetatem commutetur jejunium ab improvido Directore, non astequentur gratiam Iubilari. Etsi autem generatim statuit Mansuetus Κoela numeri I o. pauperes, Messores, aliosque artifices, qui a bestinio Ecclesiastico excusantur, ut se , suamque familiam laborabus suis sustentent i nobis tamen aequius est ac tutius quod docet Viva ibidem num. 4. talibus stilicet ' NIunium commutari non posse, si absque notabili inremmodo pu r vel jejunare, vel a laboritas tassare . Quoti non raro a labore Vacant, ut vacent ebrietati λ Subdit idem Vira , quod licet ceteris paribus major ad dispensandum, quam ad commutandum requiratur causa; ma jor tamen requiratur causa ut cuipiam commutetur jejunium Iubilaei,
quam ut is a jeiuniis Ecclesiasticis dispensetur . Ratio es , quod hinc quidem jejunium Iubilaei offertur tanquain conditio voluntarie acceptanda; inde vero Ecclesiastica jejunia, ut quae frequenter recurrunt, multis grave praejudicium inserrent. 6I Quaeres G. quando iejunandum sit ob finem Iubilaei. Resp. Iejunandum esse r. intra tempus pro Iubilaei eonsecutione d signatum ; a. cadem hebdomada. & iisdem diebus, quibus jejunium fieri prascriptum est ; unde si di signatae sint hebdomades duae , non satisfacit qui semel prima , bis autem secunda ieiunat ς aut qui loco Feriae Iv. jejunat Feria v. Ratio cst r. quia Diplomatis verba ex se ipsis . atque ex communi Doctorum sensu exprimunt jejunia Rpraedictis diebus, & intra eandem hebdomadam facienda esse. Ecquid aliud sibi velint isthaee Qui Feria rv. v r. re Sabiam prima, vel secvndae hebdomada aut alterius ex duobus hebdomadis ieiunaverint; a. quia
scopus pontificis, dum jejunia haec praescribit, eli ut amigatur caro : ad id vero nan parum conducit quod eadem jejunia labi proxime succedant; g. quod Iubilat jejunia quamdam habent cum quatuor temporum jejuniis assinitatem. Haec autem, juxta Omnes, una cadem. que septimana observari debent.
'a Nec obest quod continua tria Feria v. ur. & Sabbati jejunia , ut
509쪽
quae eontinuo ductu fiant, sint magis dissicilia , & ideo meritoria magis , quam si interpolatis diebus fiant. Namque r. in positivis . non tam operis praestantia, quam Pontificis intentio spectanda est; 2.& haec pontificis intentio jejunia utcumque faciliora essicientis , inde commendanda est , quod & ea via curare voluerit ut plures amicta . simul iisdem diebus carne, vim quamdam Coelo inserrent ρ & e familiis abigere dissidia , quae facile erupi sient, si suam quisque pro lubitu ieiunio suo diem avixisset. Quaeres 7 quid juris si elapso jejuniorum tempore accedat quis ad 63 Confi ssarium cite Dominica sibique , ue Iubilaeum lucretur , Iejunia commutari efflagitet. Res'. Cum viva quaest. S. art. ult. si poenitens inculpabiliter & ex Iubilaei ignorantia id secit , dubio procul poterunt jejunia , vel in
eleemosyna , vel in alias preces eo die praestandas commutari , ut jam tunc Indulgentiam lucrari valeat . Si vero id mala fide fecerit, poter i , quin re debebit C fessus iliam plectere eammutando jejunia Haere ita in Ieiunia ponenda tri ι prim s diebus , vel paulo post , sem- Per tamen intra eandem hebdomadam , ut servetur Iubilati forma. x quamvis vυluntarie rauitus sit impotens, adhuc tamen est potens pommoduiu ponere injuncta jerania ι 9 in easu impotentia pol st Confessariuae tempore Iubilat opera injuncta commutare etiam in opera post Iabilaeum ponenda , quori s datur causa differendi e sicutionem Iubitat, vi videtur adesse in suis bujus inculpabitis impotentia, haec ille.
De privilegiis Iubι i. CIrca Iubilaei favores attente ponderanda sunt Diplomatis Verba ;quandoquidem in negotio Indulgentiarum valet tritum istud axioma: QVod non est in Buta, non potvi esse in maxi. Unde male quis ex eo quoia gratia haec vel illa in tali Iubilaeo concessa fuerit , statim in rat eam proinde in praesenti Iubilaeo concessam supponi debere. Duo igitur duntaxat tale emergunt dubia , L an si contingat Pomtificem mori paulo post Iubilaeum , ad causam quae uin non subi
Rit , puta ut EccIctam seliciter gubernaret , Concessum , & ante cois nitam eius necem fideles ba censuris , aut votis ab lvantur , valeazNaec is tutio , seu commutatio . II. an omnes Iubilari gratiae , puta ab lutio a cen is , di votorum commutatio ab uno eodemque S cerdote con serri debeant. Resp. ad r. assirmat. Ratio est T. quia ex dictis Superius cap. 8- numer. III. error communis , saltem clim titulo eolorato dat jurisdictionem . idque merito ad vitanda animarum pericula . Atqui in P senti casu datur error communis , & adest titulus Ponti fictae dei gationis . a. quia tametsi potestas vicati, Generalis, utpote quae eadem sit eam potestate Episcopi . statim expiret etiam in calisis jam cc eis, ut habet communis doctrina apud Sanchea Lib. 3. de Matrim- G tibi disp.
510쪽
soa APPENDIT IR NE IUBILAEo disp. 3α valent tamen Vicarii acta , quamdiu mors Episcopi publice
ignoratur, uti docent HenriqueZ, Lemus, Barbo a pari. 3. de offic. 8epol. Episci alleg. 3 . n. rsa. Reiffenstuet in tit. 28. Lib. I. n. Io . &c. Erisgo a Qrtiori valent absolutiones & commutationes post mortem Ponistificis iactae in Iocis ubi ea communiter ignoratur , a fretiori, inquam,
quia potestas delegati post mortem delegantis diutius ex Iuris disposi
tione perseverat, quam Uicarii potestast haec enim in causis etiam in eceptis statim desinit; illa vero etiam post cognitam delegantis mortem perseverat usque ad finem cauis iam coeptae, ut docent omnes ex cap. Gratum 2o. & cap. Licet 3O. De officio er 'test. Iudici delegati. Quin de censet utcumque SuareZ disput. 37. sedi. a. numer. s. revo rationem Indulgentiae etsi alias satis promulgatam , non nocere qu ad absolutionem a pereatis reservatis , ei qui Indulgentiae revocatio. nem in vincibiliter ignorans , ea consessus est . Et ego quidem cum eodem Scriptore cupio si e veram hanc sententiam , quia Dalde favorabilis est & pia r eritque vera , si hae sit voluntas Pontificam : aude antem e voluntas colligatur non satis apparet. Ergo cum inniti non licear
risdictione , quae non satis apparet , contraria Opinio tenenda est in praxi . Quod aegre quidem dico, & pluribus ab h nc annis circa gravem hanc materiam ita suspensus, ut aliquando me humana quaedam miseratio in partem leniorem trahat; aliquando timor revocet ad duariorem, quae sola saluti tuto providere videatur . Resip. ad a. posse vel unum eligi qui omnia privilegia conferat, id est qui simul a censuris ablatvat , di vota commutet ς vel plures , quorum alter peccata , vota alter relaxet . Ratio est quia Bullae . praesertim recentiores , nihil habent quod stricte exigat , ut omnia ab eodem Confessario fiant . Harum verba haec esse solent ; Insuper omnibus o bimulis Chrisi Fidelibus δα. faculiarem concidimus , ut fibi eligere posmi quemcumque PresbIterum C fessarium, tam saecularem , quamissumis ordinis cm Instituti Regula'em ex approbatis , qui eos &c. atqui verba haec nullatenus exigunt , ut omnia ab uno fiant . Stat emm , praesertim in materia admodum favorabili , proinde extendenda, hominem ab electo Consessario absolvi , stat & eidem ab electo Convisessario vota commutari , etsi absolvat alius, alius Vero commute . Et vero quid mali , si anceps an emissum castitatis non perpetuae v tum commutari postulem sub initium hebdomadae a Confessario , quem primum inveni , ab omnibus peccatas absolvat ; sub finein vero esusdem hebdomadae, ab ordinario Consessario voti mei Commutationem obtineam λ Atque ita docent Caes. Lugo dis'. 27. numeri
Ho. & alii plures . His in antecessum praemissis , s illatim expen dendi veniunt universi Iubilaeorum favores. Sit igitur
De faculiate eligendi Confessarium.
Uaeres r. an Iubilaei tempore possit quilibet Sacerdos in Gaseia