장음표시 사용
51쪽
& solvendi; nec tamen exercere eam potest, nisi de Ecclesiae mandato equia qui potestatem dedit Christus , 1ubditos non assignavit ipse , ted Ecclesiae suae determinandos reliquit; & pro sapientia sua relinquere debuit. Quid non enim sequeretur mali , si Sacerdos ex pio corruptus . ex perito indoctus, ex Catholico haereticus, quia jam irrevocabiliter Saccrdos, ubique claves cxercere, id est , ubique Fideles disperdere v leret γε Dixi, potestatem quae in Ordine recipitur , saltem ex p.rete termini inis completam esse. Sunt enim qui eam ex parte ipfius principii incompletam esse velint; quique adeo contendant iurisdictionis potestatein expa te ipsius etiam principii a potestate ordinis distinctam esse r quia . inquiunt , potestas Ordinis in quid physici r potestas vero iurisdictionis
quidpiam morale. Horum autem unum ab alio distinguitur, ut patet inhumanis Iudicibus , qui licet omnia in ordine physico ad iudicandum necessaria habeant, puta scientiam, prudentiam, gradus lege Praescriptos,&c. adhuc tamen indigent iurisdictione , quae ex ipsius Iudicis parte seram'. tenet, non vero tantum ex parte materiae eidem suo)iciendae. Aliter cen-8 Α' sent Scotistae r quia, inquiunt, Iudex a Rege constitutus, ut omnibus sibi a Cancellario assignandis ius dicat, est complete Iudex ex Parte principii, unde nihil ei novi advenire potest quam materia in quam ius is rat. Haec ut iuperflua omitto, quia num iurisdictio distincta sit ab OMdinis potestate ex parte principii, an ex parte materiae tantum, nihil ad rem; modo utrinque ratum sit Ordinis potestatem ad actum valide reduci non posse, nisi accedat legitima Ecclesiae deputatio . Id autem ex aequo fatentur cum Thomistis Scotistae.
73 Inst. I. Potestas quae in ordinatione datur, vel nihil est, vel est e testas judicialem in peccata sententiam serendi. Atqui potestas iudicialem serendi sententiain est potestas jurisilictionis. Ergo potestas iurisdiactionis in ordinatione consertur.
76 R dist. mai. est potestas latius sumpta, seu radicalis, C. potestas si pta strictius & completa, N. Itaque accipiunt indubie Sacerdotes pote-itatem de peccatis iudicanda . sine qua ad absolvendum vel ligandum prorsus inhabiles Hrent. At haec qualiscumque jurisdictionis species procul a strictiori illa iurisdictione distat. vi cujus committitur actuale Fudelium regimen, & peccata juxidice solvuntiire haec enim illi non sem-Per annexa est. Sic Epistopi mere titulares loci alicujus Fidelibus destia tuti, ut nullos habent siubditos , sic nullam habent iurisdictionem veredi stricte dictam. Atque idem est de Episcopis , qui vel depositi inni , Vel Sedi suae cum Rom. Pontificis licentia renuntiavere. Uicissim multis competit jurisdictio proprie silmpta, quamvis necdum habeant Potestatem ordinis, ut liquet in Episcopis confirmatis, sed nondum consecratis: qui licet desectu ordinis absolvere non possint, propriam nihilominus habent jurisdictionem , quam aliis delegare possinat. 77 Inst. a. si res ita sit, potestas ab luendi quam habent Sacerdotes , non minus ab Ecclesia erit, quam a Chrillo. Atqui petasurdum consequens. Neque enim Ecclesia, sed Christus solus dixit & dicere potuit r
78 R. nem maj, sicut enim in hypothesi superius ficta potestas Iudicis .
52쪽
c AP. VIIL RE MINISTRO POENIT ENU IAE. 43 non in Cancellarium refunditur, sed in Regem , quia Rex & illum dat potestatis iudiciariae fundum, quem e Minaltris clus nemo dare potest ;& ipsi dat Cancellario totam quam habet huic vel illi Iudici iubditos assignandi potestatem: sic & absolvendi potestas in Chrillum refundi de
bee . quia & eius substantiam confert , & exercitium erus pro nutu suo Ecclesiae permittit. R. a. neg. min. Sicut enim Ecclesia ex Christi concessione peccata di- ymittere . sic & ex Christi concessione jurisdictionem ad ea dimittenda necessiariam largiri potest, non quidem auctoritate propria & humana , sed ministeriali, & quae a Christo tota dependeat. Ergo, inquies, Sacerdos sessilvens a peccatu, dicere potest i Ego ab- go solυo te a peccatis auctoritate dici sitie; sicut dicere iratest ; Ego te absolvo a ceu furis auctoritate GALe. Atqui id blasphemiam sonat. R. neg. sequel. Cum enim Ecclesia dat iurisdictionem ad absolvendum 81 a censaris nectaariam, agit anctoritatio, ut ajunt, quia circa censuras, non secus ac leges Ecclesiasticas , propriam & humanam auctoritatem exercet. At Vero circa exque ad Sacramentorum substantiam pertinent, sicut & circa concessionem indulgentiarum, & votorum dispensationem, ministeriali tantum potestate praedita est. ita Simmonnet Pag. Α3 Ceterum nihil peccat qui dixerit: Absolvo te auctoritate tum Christi ut principalis causa , tum Ecclesiae, cui commisit Christus facultatem Sacerdotes pro sapientia sua ad absolvendum delegandi. Et id ferre videtur formula, quam certis in Discesibus obsiervari animadvertimus Cap. 7. n. 8a. Obj. a. id vi indinis sui possunt hodierni Sacerdotes, quod Apostoli 31 vi consecrationis sitae. Atqui Apostoli vi consecrationis suae, absque uia teriori jurisdictione peccara remittere potuerunt complete. R. I. neg. mal. Apostoli enim potuerunt se habere veluti qui hodie ganon Sacerdotes modo, sed & simul Parochi ordinarentur. Is autem gemina simul conserretur potestas, ordinis videlicet & jurisidictionis; quae
α 2. neg. min. Apostoli enim praeter absolvendi potestatem his da- 8 tam verbis, Quorum remberitispeccata, e . specialem accepere missionem per haec verba Ioannis 2O. 2I. Sicut misit me Pater, ct ego mitto vos. Haec autem missio, ut pote deputatio vera, vera erat jurisdictio. Ob, 3. Si non valeat absolutio sine rurisdictione data, nec valebit B 8sptismus, Viaticum, Extrema Unsmo a Regularibus data sine consensu Parochi. Atqui id nemo dixerit. Ita Consultator pag, II.& 27. R. neg. mai. & dico cum S. Thoma Suppl. q. 8. a. q. ad 2.quod Sacramen- 86rum Eucharistia, idemque est de Baptismo & Extrema Unctione, non re uirit imperium in aliquem bominem, ut valide conseratur: secus autem est in boe Pinnitentia Sacramento, ut dictum est ἰ ct ideo eadem pro utroque ratio non sequitur. Unde S. Doctor relata opinione eorum, qui cum Consuli tore illicitam quidem, sed validam ai bant esse absolutionem sine juris. dictione datam, non secus ac Eucharistiae consecrationem , eandem erroneam esse pronuntiat Quodl. II. q. I9. art. 3Ο.
Ob, 4. Si ad abῆhicionem necessaria fit iurisdictio, summus Pontifex a 8 nemine poterit absolvi: cum nemini dare possit iurisdactionem in seipsum. Atqui falsiun consequens.
53쪽
R. neg. maj. potest enim Papa euilibet Sacerdoti iurisdictionem dare in se ipsum, non quidem ut Papam, sed ut peccatorem, & ovem Christit quemadmodum supremi Principes dant circa se ipsos in civili soro risidictionem Magistratibus, a quibus civilia sua dijudicari permittunt.
Inst. ideo Papa dat iurisdictionem, quia se lubens huic vel illi Sacerdoti subjicit. Atqui potest Fidelis quisque confiteri volens, huic vel illi
se Sacerdoti subjacere. R. Rem maj. ad sensium obrectionis r neque enim dat jurisdictionem Papa, praecise quia confiteri vult: sed quia facultatem habet , quos vo-Iuerit approbandit quod & in Dilcesi sua potest Episcopus. Atque hine
uterque pro iis quos incurrit cafibus apprmat eum cui confiteturr Papa quidem pro universis; Episcopus vero pro iis qui auctoritati suae siubsunt. Quae ad levandum ab inaui icrupulo quempiam annotanda credidi.
Quis id ea ad absolvendum mi dictione praeditus censeatur.
JURGDic Tro duplex distinguitur, ordinaria & delegata ; de utraque dicendum.. I. I. De Iurisdictione ordinaria. Iurisdictio ordinaria ea est quae alleui competit ratione ossicii siti, &hanc habent ii omnes qui ex officio sunt Pastores animarumr ac proinde Rom. Pontifex in tota Ecclesia; Episcopus in sua Discesi, ubi per se . vel per delegatos, confessiones excipere valet; ' Abbates exempti, G nerales ordinum, Provinciales , suos quique erga subditos ; Paroelii in Parochia sua; sed cum debita ad Episcopos subordinatione. Haec autem jurisdictio magis afficit personas loci, quam locum r unde si Episcopus aut Parochus cum aliquo mi subdito peregrinentur; possunt illum ubique
locorum absolvere, prout docent Theologi. M amovendum tamen scandalum, ait Haberi pag. mihi I 23. quod daret ignotus di extraneus S cerdos, in alterius Ecclesia consessiones audiendo, debet illum monere delicentiam petere. Ceterum m. I73o. Vetuit ili.&celsis. Princeps Archiep.
Remensis, sub nullitatis poena, ne quis Parochus extra Parochiam suam. sui etiam Parochiani innsessionem exciperet. ordinariae summi Pontificis iurisdictioni communicant Major renitentiarius , Legati a latere , Nuncii Apostolici in terminis legationis aut Nuntiaturae tuae: Sed in his spectanda locorum consuetudo Episcopali juriia dictioni communicant eorum Vicarii generales, Capitulum Sede Vacante, &mittentiarim, ubi P nitentiaria in ossicium erecta est & non resistit usus. Qua es an ordinaria jurisdictio nonnisi ratione ossicii acquiratur. R. eam insuper acquiri, I. ratione domicilii, aut quasi domicilii Peniis, tentis. ,, Cum Episcopus in tota sua Dioecesi iurisdictionem ordinariam noscatur habere iis dubium non existit quin in quolibet loco Dileesis non exempto, per se. vel Per altu is possit pro tribunali sedere. necnon & eetera quae ad ipsius spectant offetum, libereti exercere. H Eom K NIL Cap. p. de ossicio ordinaru, in 6. u ligo Tby nTὶ e
54쪽
CAP. VIII. DE MINISTRO POENITENπIAE. 4stentis. a. ratione privilegii aut consuetudinis , quae privilegio aequivaleat. 3. ratione articuli aut etiam periculi mortis, quod subit Poenitens.
. demum ratione erroris communis.
I. Acquiritur ratione domicilii, aut quasi domicilii. Qui enim in alicuius territorio sedem suam in perpetuum, vel ad tempus figit , Par cho subjacet quoad absolutionem. Idque merito constitutum est, ne quem sua in alieno loco detinent, negotia, necessariis, vel admodum utilibus Poenitentiae & Eucharistiae Sacramentis diu privetur. Hinc I. si Titius duabus in Parochiis duo paris se e morae habet d micilia, alterutri Parocho pro nutu confiteri poterit, atque ei etiam cujus intra fines actu non versatur, seu ejusdem sit, seu diveri, Discession quia is non magis desinit esse Parochus Titii, eo quod Titius actu dogat in hac Parochia, quam si alibicumque degeret. Atqui ex dictis P rochus valide subditum suum ubicumque absolvit. Decet tamen ut P schalis consessio & communio in ea fiant retrochia ubi quis actu commoratur; ut diximus Tom. 6. pag. 62o. Quanquam non redarguuntur , qui vectigalium causa, in Ecclesia rurali communicant , dum etiam in urbe degunt. Et hi tamen urbis Parochum monere deberent, se ossicio suo in alio quod habent domicilio, functos esse. Hinc a. ordinarius Consessor Mercatorum ita nundinis , studentium in Academiis, Aulicorum in Curiis, &c. est ipse Parochus locorum in quibus iidem degunt: hic enim habent quasi domicilium, id est habitati nem legitimam per aliquod anni tempus. Hinc g. vagi, qui fixam nullam habitationem sortiti ab urbe in urbem transmigraui, quo in loco ad praesens degunt, ibi confiteri valent, idque apud parochum, ero annua consessione; vel alium de Parochi licentia. Equum est enim ut ei ad tempus siubjaceant, cujus interritori Versantur. 2. Acquiritur iurisdictio per privilegium, aut quae privilegio aequivaleat consuetuatnemr quia haec , etsi per se conserre nequit jii isdictionem , quam a Superiore oriri necessum est; est tamen indicium consensus sunncienter a Superiore praestiti. Hinc g. ex Constitutione Superea, a Clamente X. an. I 67α emissa, mMonasteriis ac etiam Collegiis, ubi juxta regularia Mituta vivitur, possint tam Praelati Regulares, quam Confessores Reguarium eorum Momsteriarum , eu GLugioram, audire rime es illorum secularium, qui inibi sunt Oere de familia, ct continui commensales, non autem illaxum, qui Mntum ipsis inserviunt. Per qui
aetima Verba, ait Henno pag. 2s s. non excluduntur famuli, qui vere sibi de familia, & ut tales aluntur a Monasterio; sed ii tantum qui praedictis in domibus ad tempus aliquod laborant, postmodum ad propria reve suri. Aliter sentit Sylvius infra α 639. Unc 2. ait idem, Consessario, quem Episcopus Monialibus sibi subditis praeficit, non autem Parocho , competit regimen tum Montalium , tum & Commentalium de quibus sepra . Idemque est de Consessario , quem Regularis Provincialis pro subditis sibi Monialibus constituerit. Ι que R Regio Confilio m. 'I688. quoad Commensales perpetuos adVersus renitentes Parochos confirmatum fust; sic tamen ut Parocho reservata
sit Baptisimi ac Matrimonii administratio. Sed quia subdit citatus Themlogus, privilegia haec a certis Monasteriis recepta sunt, ab aliis vero miniis
55쪽
U TRACTAU. DE POENIUENTIA. PARS IL
me; satagendum, pacis causa, ut quisque secundum receptas ab antiquo leges se gerat: possessio enim certior est titulus, quo se Regulares tueri debeant. Utinam , ait Henno, omnes se eo prudenti modo gererent, quo nuper Tomacensis Digcesis Vicarii Generales, qui ponderatis privilegiis ac possessione Annunciatarum Insulensium, Pastori Magdalenae, litem paranti , silentium indixerunt o Sed & utinam nemo jura sua pinetar
I. Acquiritur Sacerdoti cuilibet in qua cunique peccata jurisdictio, ratione articuli mortis. Quod infra. q. Acquiritur quandoque ratione erroris: quod ut intelligatur.
Not. r. error duplex est, privatus alter, qni paucorum est; alter communis, quo renentur Omnes , aut penes omnes qui degunt in loco ubi
quis iurisdictionem exerceri Is autem vel est cum titulo colorato, id est qui pro vero & legitimo publice habeatur , ut cum aliquis Parochi lanctiones exequitur, licet reipsa Parochus non fit , quia Beneficium suum' simoniace possidet; vel est sine quocumque titulo, ut intrusis, iisve qui se ut approbatos gerunt ,. licet reipsa non sint approbati. His positis Io I R. I. Valet conlissio ei facta, qui ob titulum coloratum communi e rore habere creditur jurisdictionem quam non habete modo nullum obstet ex parte ipsius naturale impedimentum. Ita Sylvius & alii omnes ,
quos sequitur Pontas T. Cure cas. IX.
Prob. I. ex Leg. Barbarius L De osticio Praetoris, ubi qui communiteν est receptus tanquam judex, etiamsi Uere non fit Iudex, prout idem Barbarius, qui quoniam servus esset, ad Magistratum evehi non Potuerat, ejus Π-m sunt valida. Hanc porro Caesarei juris decisionem tuam fecit Ecclesia perpetuo Dinorim suorum usu; e quibus est Gratianus Cap. Infamis I.. causa III. IProb. a. quia alioqui simoniaci Pastoris impietas causa esset eur Fide-las innumeri perirent. Imo cum aliquando nequam sit, qui probi hominis speciem praeseri, vix unquam posset quis circa consessiones suas tranquillus esse . Atqui non de oat piam matrem Ecclesiam gravia haec su
rum mala pati. Ergo debuit his in casibus jurisdictionis defectum supplere & hunc, de facto supplet, sive tituli sui nullitatem compertam habeat Sacerdos, sive hanc ignoret. Dixi, moto nullum obfit naturale impedimentum. Unde si femina vel laicus pro Sacerdote se gerar, nullae prorsum erunt ejusdem absolutiones squia defectum hunc supplere nequit Ecclesia Atque hinc valet absolutio non ab eo tantum data , qui necdum didici approbationem suam esse revocatam; uti docet ibid. Pontas r sed& ab eo collata, qui solas revocationem hanc cognoscitis Is enim titu-
Ium coloratum habet cum errore communt.1o1 R. a. optandum ut Pastores hominis etiam titulo colorato destituti jurisdictionein suppleant in casu erroris communis . At incertum est an id faciat Ecclesia.
Ratio priinae partis est , quia ex desectu jurisdictionis in hoc casti
eadem pene sequuntur incommoda , quae ex eiusdem desectu in precedenti casu . ta vero qua ratione errorem excutiet misera plebs p An
quaeret exhiberi sibi litteras approbationis th an non pro viro seugi eum habebit hi rod by GonSte
56쪽
c Ap. VIII DE MINISTRO POENITENTIAE. lubebit quem proprius Pastor misere deceptus collocabit ipse in tri.
Mnesi. Ratio secundae partis est quia haerent in hac lite Theologii volentibus plerisque non suppleri jurisdictionem ubi deest titulus coloratus. Unde . Inquiunt, qui falsas approbationis litteras finxit, aut electus quidem fuit ad Beneficium, sed ab Episcopo non est confirmatus, valide non abs vit. Haec opinio in praxi tenenda est: unde qui apud hujusnodi quempiam peccata sua deposuisset, tenetur, quo tauti tuae consulat , eadem
Ergo, inquies, non valebit absolutio data ab excommunicato vel ire gulari , quem approbaverit Episcopus, quia statum hunc esus nesciebat. Respondent neg. sequel. quia ipsa haec vere data approbatio locum habet tituli colorati. R. 3. privatus quorumdam error non dat iurisdictionem . Ratio est Ioatum quia alioqui nusquam invalida foret confessio defectu iurisdictionis itum, quia nec Ecclesia, nec Respublica ob unius Vel alterius errorem a communi sua agendi ratione discedunt r tum quia difficile est ut qui S cerdoti minime approbato confitentur , brevi ab aliis defectum iurisdictionis non edoceantur . Unde non hic idem subest periculum salutis .
quod in erroris communis casu.
. IL De Inrisdictione deligata. Iurisdictio delegata ea est quae alicui ab habente ordinariam legitime ro committitur, vel directe, ut si Episcopus quempiam approbet ad audiendas in Ditcta, vel in Discesis parte conaessiones r vel indirecto , ut si idem alicui permittat, ut sibi quem volet , vel simpliciter , quod fieri
non debet, vel e certo numero, eligat in Consessarium. Neque tunc Laicus vel mulier approbat, sed factam an ordinario approbationem declarat. Dixi I. ab habente ordinariam, delegatus enim, nisi id ipsi exeresse Be- ros rit concessem, subdelegare non potest: & merito, quia sic quodammodo fieret Ordinarius . Suae quidem sunt regulae isti excepti es ; sed nullae quoad praesentem materiam. Dixi a. legitime . Ut enim des et ordinarius, quaedam requiruntur , ro6 I. ut delegare non prohibeatur, seu a jure, ut excommunicati vitandi. seu a confluetudine , ut quorumdam orcinum Superiores . a. ut nonnisi intra jurisdictionis stae limites deleget r quia extra territorium jus direnti non paretur impune , Cap. a. luuia in o. 3. ut delegatus delegari
non prohibeatur ἔ ut prohibentur tum qui censuris ligati sunt tum qui ab Episcopis approbati non fuere r unde etsi olim possent Parochi Sacerdotem quemlibet audiendis suorum consessionibus praeficere ; quia id ipsis ab Episcopo , ut hodie generalibus Vicariis , concessum erat rat ici jam, revocata hac facultate non possunt , uti declaravit Congregatio Tridentini interpres, S probat unanimis Ecclesiae filiorum consuetudo . Cur autem sublata sit facultas isthaec Parochis , iique ad primae Vae dependetiae praxim reducti fuerint, rationem hanc dat Parisiensis
Doctor , quod eorum nonnulli delegarent Vagos Sacerdotes , sagiti iit.
sos & incapaces . Quin Regulares, etiam aliquando apostatae , sub pretextu
57쪽
, qt TRACTAT DE POENI TENUIA. PARS IL textu privilegiorum Sedis Apostolicae. renitentibus aut insciis Pastoribus,
indiscriminatim peccatores absolvebant. Quibus malis ut occurreret Tria dentilia Synodus, salubre Sess. 27. Cap. 23. Decretum emisit , de quo supra num. 4o. Sicut autem potest Parochus quempiam ex approbatis
delegare, ut sibi in audiendis consessionibus opem terat; sie & illud potest, cui commissum est vicarium Parochi , seu aegroti , seu etiam ad Certum tempus tantum absentis , ossicium ; nisi tamen hoc ei prohibitum sit. Verum adscitus ille seu a Parocho, seu ab esus vicem gerente Sacerdos, non potest alium subdelegare, nisi aliud strat generalis p ro stremi hujus approbatio, aut locorum usus. Quaeres I. quot modis delegetur jurisdictio , seu quotuplici ratione acquiratur jurisdictio delegata. R. hanc triplici potissimum ratione acquiri, r. ab homine; cum is qui ordinaria jurisdictione gaudet, vel illam verbo , scripto, vel alio ext id. riore signo alteri committiti aut cuipiam permittit , ut sibi consess, rium eligat, prout in Iubilaeis accidit a. a jure, quando Canonico jure, aut Lege Pontificia certis concessum est personis, ut vel absolvant, vel ab eo quem eligent Consessario absolvantur: quod ultimum quoad Reges , Principes lupremo , ac Bullae Ciuciata participes , privilegium n minatur. 3. a consiuetudine legitima: quia ut legitima sit, debet esse tacite approbatar approbatio autem etiam tacita , modo vera , Superioris conlansum satis exhibeti isque tandiu durat , donec revocetur a Superiore, ut revocari potest. Quaeres 2. quibus a jwre concessum sit, ut absolvant, vel absolvantur.
io8 λ ad L. Mendicantes, modo a suis respective Superioribus legitime praesentati sint, & ab Episcopis approbati, a jure habere . sed non ubique recepto, ut Fideles omnes qui ad eos confluunt, absolvere possint reum ipsi etiam Parochi ad oves suas aliquando restringantur. xo9 R. ad a. his Gregorii α. verbis Cap. I 6. De Parnu. o rimis. Ne pro
dilatione Pamitentiae periculum immineat animarum permittimus Episcopu o' aliis Superioribus . necnon minoribus Praelatis exemptis, ut etiam praeter Superioris sui
licentium proυitam re dctratum sibi eligere valeant Consessarium. IIo Ut intelligatur haec Gregorii Decretalis supponendum est eum rico Pirrhing hic n. 33. nullum Epistopum, vel Pralatum etiam Epistopo Ω- periorem, posse de jure communi sibi eligere Consessarium ; quia nemo
abit vi potest Hl ligari, nisi a Iudice suo proprio ; qui in illum ordinariam attrisdimonem habet;. ut liquet ex Cap. I 2. eoa. tit. unde Episco
pus ds lege communi confiteri debet Archiepiscopo, iste autem Patria chae vel Primati, bcis demum Papae, vel de licentia ejus alteri. Quia V m hine sequebatur plerumque Poenitentiae dilatio, &ex ista periculum animarum , provide constituit Gregorius IX. ut Episcopi & alii Superiores , praeter Superioris sui licentiam discretum sti eligere valeant Confessarium . Verum hic multae suboriuntur dissicultates, seorsim & breviter excutiendae. ira Prima est quid in eo textu Episcoporum nomine intelligatur. R. cum eodem Canonista intelligi non quidem simpliciter electos, aut nominatos tantum, sed ceteros, sive consecrati sint, sive tantum confismati ; sive Episcopatum habeant , sive non , ut mere titulares , live
etiam qui sedi suae renuntiaverint. Aliud est de degradatis, quia jam pene
58쪽
habentur ac si Episcopi non essent. Utrum vero idem favor excommmnicatis, depositisve competat, ambigitur. Asserunt aliqui, quia etfi id genus homines ordinis ac iurisdictionis usu privati sunt , non tamen gratiis ac privilegiis. Negant alii, de in praxi melius, quia ad minus dubium est de ineertum, an Ecclesia iis favores suos prorogare velit , qui severiores ejus poenas meruere. Quis autem ex dubia & incerta iurisdictione essectum Sacramenti ae salutem suam suspendere velit Quod
hie dictum est de Episcopis, a Britori competit Archiepiscopis & aliis,
qui in allato textu saperiorum Praelatorum nomine designantur.
Secunda dissicultas est quid ibidem per minores Praelatos intelligendum II a
R. intelligi 'Eatos Episcopis inferiores. Hi tamen ut privilegio Co sessarium sibi eligendi gaudeant, duo requiruntur, iuxta citatum Iuris Interpretem. I. ut sint exempti ab Episcopi iurisdustione, adeoque Ap stolicae Sedi immediate subiecti; be id disertim habet textus Gregorii. a. ut praesintjaliis cum spirituali iurisdictione seri contentiosi, adeoque
ut sint Abbates, Praepositi, vel Priores, non claustrales, qui non simi Praelati, sed conventuales r Ratio est, quia ut notat Barbosa in collecta- is ad praedictum caput Tom. I. pag. 29o. ii soli vere 3e proprie sunt Praelati. qui iurisdictionem externam habent. Nihilominus censent nonnulli cum Tamburino Tom. 1. de jure Abbata disp.6. q. IO. n.3. eos etiam e minoribus Praelatis, qui supra se superiores habent, puta Praepositos suos generales, aut Provinciales, posse, si exempti sint, Consessarium eligere. Idque, ait Pirhing, Valde probabile est, quia cum citata constitutio privilesium favorabile, nulli noxium contineat, late est interpretanda.
ς Tertia de gravior dissicultas tu eo est . an Episcopi vi Gregorianae II 3 Constitutionis possint etiamnum eligere sibi Consessorem non subditum, qui a proprio ordinario approbatus non sit ad praescriptum Concilii Tria
dentini Cap. Is . Sess. 23. l .
aestionem hanc fice versat Faman. in Cap. Ne pro dilatione, n. s. Ec seq. 8e negative resolvit. I. quia Gregorii meretalis exigit ut eligatur Consessor providus. ν discretus. Talis vero censeri non potest, qui a Concilio Trid. est. Cap. rs. ob approbationis defectum declaratur non idoneus ad audiendas confessiones . a. quia cum e duobus ad actum aliquem impedimentis, unum dumtaxat tollitur, de aliud remanet, aetas expediri non potest, Cap. Ex tuarum s. De auctor. 9 uctu pallii . Atqui
obstant duo ne praedictus Sacerdos quempiam abstavere possit, nempe defectus approbationis fit iurisdictionis . Ergo quamvis ex privilegio Greeorianae Constitutionis sublatum sit impedimentum ex defeeta iurisdictionis; quia tamen manet alterum ex inhabilitate personae Consellais ris . non potest avitutionis actus expediri, dcc. Nec iuvat, inquit Fagnan. quod forte consuetudo aliter factam Epi- II scopis licentiam interpretata Bisseir quia consuetudo, quamvis iurisdicti nem tribuat, non prodest contra Tridentini Decretum, quod privilegia reconsuetudines etiam immemoriales sustulit. Atque hinc cum ad hujus dubi i decisionem deputata isisset a Gregorio xlII.decem Cardinalium Coningregatio , quorum quinque in partem Episcopi faventem declinarunt, qui que in oppositam. re duevisa Pontifex respondit: In re dubia rasias est a . Toaem. Ttio MM. Tinu. VLPMIIL D Mura
59쪽
so TRACTAT DE POENIUE NTIAE PARS ILiserere Decreta Concilii Tridentini, praeviam ordinarii approbationem reis quirentis. Vide Suaro disp. 23. sect. q.
r Is At, inquies, quid ergo proderit privilegium eligendi Consessorem a sacra Synodo Episcopis non ademptum, si in aliena dioecesi eum eligere non possiant, nisi ab ordinario loci approbatumr in propria enim Dioecesi nullo egent privilegio; sed ut m aliis, sic & pro se iacere
II 6 Respondet idem celebris Can ista n. an & et . privilegium illud duo operari, I. ut possit Episcopus Sacerdoti alterius Dipoesis, sive Curaro, sive approbato, qui alioquin respectu exteri Episcopi alienus esset, se se subiicere illum eligendo, ejusque iurisdictionem prorogarer quod non potest alter ab Episcopo. Quidquid enim sit de Regularibus, Presbyteri s
culares non Curati non possunt de jure communi audire consessiones con fluentium ex alienis Di cesibus. etiam in illa Discesi in qua sunt approbati 1 quia cum illorum jurisdictio sit deIegata, non extenditur ad eos qui Episcopo deleganti non subsunt. Parochi vero alienorum Parochian rum Confessiones audire nequeunt; ut omnes docent, a. ut possit Epi scopus a Sacerdote quem in propria. Diecesi approbaverit, ab1olvi etiam extra Di esim suam; quod alias non posset: quia Presbyteri qui par chiale beneficium non Labent, sive Saeculares sint, sive Regulares, non possunt audire consessiones etiam subditorum Episcopi approbantis extra Diseesim in qua sunt approbati, ut sapius. declaravit S. Congregatis ..Hactenus Fagnania
III Sed annon potest Meldensis Episcopus in Discesi Tullensiquem volet S cerdotem pro sua propria Dipere approbare Quid autem vetat ne ei m t fiteatur, qui pro tota sua Discesi , adeoque pro se Episcopo approbatus fueritpα potest quidem Meldensis Episcopus Tullanum lacerdotem approin
bare . sed qua iunctiones suas in sisto appmbantis territorio exerciturus sit. Unde nisi hominem instituat Parochum, non poterit is extra Meldensem Di esim confessionem Meldensium excipere ; neque omnium excipiet, sed tantum Parochianorum suorum
II 8 Sed num Parochus quilibet Meldensis. pagi poterit in Dilcesi aliena
Meldensam Episcopum absolvere p poterat, ut mihi videtur; quia non plus vel minus uni subjacet quam aliis. Poterit etiam Episcopus Se in propria sua Di cesi approbare extraneum, & in aliena Ditcesi subditum Ilium; Ac subinde utrique confiteri. Sed haec de jure communi intelligantur. Micubi enim receptum esse potest ut Episcopi mutua facultatum communicatione, sibi vicissim per miserint, quem vellent coisectarium in itineribus eligere. Tune enim sunt quantum ad hoc ut vicarii alii aliorum generales. Quarta dissicultas est an concessia per Gregorii IX. Decretalem Epis: i copis & aliis Superioribus facultas ad Par ios extendatur. Unide tria hic inquiri possunt, a. an Parochi apud quemcumque Sacerdotem etiam alioqui ab Ordinario non approbatum confiteri possint .. a. an saltet apua eos omnes qui in Dilcesi appro iii sunt, valide. confiteantur. a. an generalem hanc licentiam revocare possit Episcopus, & certum aD signare Sacerdotum numerum, ad quos recurvere Pamchi teneantur. My . R. ad I. negat. Patet tum ex unanimi Catholicorum Doctorum sensiu, qui
60쪽
CAP. VTIT DE MINISTRO P OE N Ir E NTI .F. friae in re infiniti est ponderis; tum ex illa juniorum Calaistarum propositione, quam num Issi reprobavit Alexander VII. an. I 665. Qui densia
ficium Curatum habent, possunt fibi eligere Conugaris , simplicem Sacerdotem, non approbatum ab Ordinaria; quod erroris portentum, vel doceri, vel in praxim redigi vetat summus ille Pontifex sub poena excommunicationis timo facto, eaque Apostolicae Sedi reservata. Longe gravior ea difficultas circa secundum caput. Negant enim non I 2ρο pauci Parochos citata Constitutione contineri; negant, inquam, seu directe, dum Parochos expresse excludunt, seu indirecte, dum sub nulla Decretalis hujus voce includunt. Et vero, inquiunt, si Parochi quoad liberam Consessariorem approbatorum electionem in Gregorii Decreto contenti intelligantur, vel sub iis vocibus, re aliis Superioritas, vel subistis, necnon minoribus 'clatis; vel demum ex paritate rationis, quae pro Parochis non minus militet, quam pro Episcopis. Atqui nullum ex his : tribus dici potest, saltem cum eo certitudinis gradu, qui ad iurisdictionem, quam certam & indubiam esse oportet, requiritur.
Non r. Illud enim o aliis Superioribus non inepte intelligi potest, & ab Interpretibus multis intelligitur, de iis qui gradum Episcopali superio. rem habent, quales ine Archiepiscopi, Patriarchar, Primates, &
autem ait Pontra v. Cure, cas. 7. Papam non dixisse re aliis eorum SMori
ribur, nullius est pIane momenti; cum Ius Civile ac Pontificium suspensishmusmodi locutionibus reserrum esse nemo ignorer. INon z. tum quia etsi Parochi Cap. tua nos de Clerico aegrotante, dicuntur praelationis cleio fungi, & a S. Thoma 3. q. 6'art. a. Vocaentur E etesiarum minorum Princ ' ι, nihilominus ne semel quidem tu toto;urisco pore vocantur simpliciter Praelati r imo Clamentina Dudam a. ne semia ruinis Praelati a Rectoribus Parcecialium Ecclesiarum distinguntur. Tum &Praecipue quia Praelati ad quos spectat privilegium Gregorianum sunt
exempti. Nemo autem Parochos exempis annumerabit. Non 3. cum, uti advertit Fagnan. in cit. Cap. Ne pus dilatione, generaliter in privilegiis non fiat extensio de perfora ad persoκam etiam ex majoruxerationis. Erm, ait Barbosia ubi supra, fecund- juris seri i retur semotam uetudina , non pbstant m ecbi eligere C fessorem. Et ita docet Suareae disp.
Aliter censent non infimi nomisis Theologi plares, quos inter Sambo- rarVim m. r. cas 3. Pontas V. Cure, cas. 7. Van-espen, M. Nituntur hi Partim Cap. Ne pro dilatione ; quod, ut fatear, non omnem mihi scrupulum in re tanti momenti adimit; partim consuetudine. Nimirum, ait Pontas; consuetudo immemorialis rationabilirer introducta, dc legitime tmestri a , vim habet legis, ut as rit ipse Gregorius IX. Cap. Cum ramis, De consuetudine. Atqui talis est consuetudo de qua agimus in praesenti. Excedit enim omnem hominum memoriam': Aliunde vero rationabilitet introducta est; eum rationi omni consonum sit ut qui singulis momen iis ad Sacramenta vocari poscunt, quique sepius animae suae sordes etiam dubias excutere debent, ad manum habeant Ministros, quibus conmentur