장음표시 사용
61쪽
guis non sui Superioris Iicentiam Confessorem fibi eligere misari qui eum μοιι siavere vel ligare. Neque vem id mirum; cum, inquit post S. Anton num Suarea cit. di s p. 17 SQ 3. hoc fu contra jus divinum, quod nulla coUMeiud
I Sed quid de m Annon igitur poseunt Parochi Sacerdotem quemvis approbatum eligere in Consessarium p possunt sane, sed neque vi Gr gorianae Decretalis, neque vi consuetudinis , quarum neutra ex dictis enfectum illum certo parere potest; sed vi consuetudinis ab Episcopis i cito approbatae, si non ubique, quod facti est, at saltem in Dioecesibus
multis. Praesertim cum consuetudo si Ia, in materia iurisdictionis spiritualis, quae a Solis Superioribus manare potest, nunquam jus certum tribuere possit sine adminiculo vel juris communis, quod hic resistit, itotiusquam suffragatur; vel taciti Episcoporum consensius . rq Αtque hinc solvitur tertia dissicultas. Dicendum igitur cum Pontilo, I. consuetudinem hanc ab Episcopis esse conservandam tum quia ipsa
mutatio eonsuetudinis etiam qua adjuvat utilιιate, novitute perturba , ut ait
Augustinus Epist. s . alias II 8. n. 6. Tum quia duplex hinc exurgeret incommodum grave, L quod rarius confiterentur qui venialia sola haberent ι II. quod saepius contingeret Par hos gravi irretitos peccato, saera iacturos sine praevia conlassione, eo praetextu quod obvium non haberent Consessorein. III fit dicendum a. cum Suare ead sect. n. 6. contra Pontasium,. etsi tiamida ac modesta voce, Uidetur, utentem, hujusmodi consuetudines semper a pm riis Sacerdotibus, Episcopis nimirum, pravibus de causis ponse revocari. Ratio est quia consuetudo irrevocabilis esset valda onerosa Pa- floribus Ecclesie, is eoηιra sufectionem illis debitare, multumque contraria convenienti regiminι animarum . . Conisetudo autem Da hujusmodi est, umquam pr- lare potest, aut jus aliquod conferre, CV. I. & 7. De consuetudine ..
Et vero sint in aliqua Dioecesis parte quatuor aut quinque . Parochi iami, ut, proh dolor i saepius olim evenit, ludo, epulis , venatione , &aliis serte prioribus. Vacent, qui sanctiora Dioecesis Statuta, & Iatasti Ldem censiaras palam asi mentur, qui nullibi minus resideant quam in P sochia, qui plebem sibi commissam vix quater ita anno erudiant, qui in
ea proruant peccata, quorum complex complicem absolvere nequit, qui tamen alii ala aliis funestam illam absolutionem recipiant; quam negarent , differrent, aut sine' gravibus monitis non impertirentur Presbyter,
alii religiosiorest Quis Episcopo in vitium vertat, si erga ipsos consuetudinem Eeccati aetern ue damnationis incentivam revocet ad tempus Ias obstabit, inquis, lex Gregorianae. At I. negare possim cum pluri Leam ad Parochos spectare. At x. habent humanae leges epiheiam, uF Dmnes fatenturr habet ergo & Decretalis Gregorii. At M in generali e messi ne non venium, quae non esset ws Uni militer in specie e cessurus, ex Reg. St. iuris in s. de Cap. tum fina m officio ricarii, tum a. De Pωnit. ibid. Porro nedum verisimiliter eoncessurus, quin certo prohibiturus
tasset Gregorius IX. ne pluribus e Consessariis is selum eligeretur . qui Pastor estet & idolum , sortassisque idolo deterior. M si quiΔconcessit , nusquam concessit Gregorius ut Parochi sibi pro nutu Confisiariinra eligerent. - , quod hinc procul distat, ut providum ct discivium
62쪽
eligerent. An porro facultate hac misere non abutuntur, qui eum eligunt , quem sapientiores quique Parochi cum Episcopo & ipta saepius plebe improvidum & malum iudicant. Ergo dum legis corticem sectari videntur, contra spiritum legis delinquunt, secundum hanc auris Regu-
Iam n. 88. in 6. In Iegem committit, qui verba Legis complectens, e Ira Legis
nititur voluntatem. Ergo, meo quidem judicio male sibi provident, qui contradicente Episcopo , Samhorii ac Pontasii decissionem sequuntur in praxi; meo, inquam iudicio , quod & Episcoporum , & Parochorum , quos impense semper venerabor, censurae lubens subiicio.
Quinta dissicultas hie moveri possit, an simplex Sacerdos apud alium I 27
quemcumque approbatum confiteri possit. R. am . ex tacito scilicet Epistoporum & Parochorum consensu . Cum enim his onerosum fuisset stingulos, qui saepe confiteri debent, numerosae Parothiae Sacerdotes audire ; saepiusque in fracti sigilli suspici nem venissent, qui eos ob res aliunde cognitas redarguissent; facile jam a principio consenserunt, ut inter se se confiterentur: qui consensus non revocatus, consuetudine quasi continuatur , & ipsa consuetudo indicium est ejusdem consensus. Et ad hunc modum, ait Suarea cit. sect. 3. n. q. iurisdictio consuetudine acquiritur, non sola, sed sormali primum, deinde tacito consensu firmata. Eadem de causa iter agentes S peregrini, quamvis suum in alia Diq- cesi domicilium retineant, possunt vel Parocho loci ad quem devenere, vel alii cuipiam qui eo in loso approbatus sit, confiteri, modo non veniant in fraudem, & ut proprio se pastori subducant. Alias enim absol- :vi non possunt , ut declaravit Clemens X. per Constitutionem Supernaan. I 6ῖα editam. P eiverat S. Carolus in XI. Synodo Dicetasanat A Uenas , inquit, ct peregrinos, quos mira Parochia siue fines breDi tempore in Diarior morari contigerit, audire Parocho , vel alii de ejus licentia , Iiceat etiam tempore Pasciari, uili farto de industria eo accessierint , ne in Parochiali
., Hinc qui ad cacras devotionis aedes, puta ad B. Virginem de Letitia, I svariis et Discesibus se se conferunt , quandoque & sepe ibidem possunt absolvi ;. nempe cum bona fide & religionis causa primario illuc peregrinantur et quia loci illius Sacerdotes ab omnibus Episcopis tacite sunt approbati . Quandoque vero absolvi nequeunt, puta, inquit Habere Cap.6. q. 7. si eo tantum coniugiant, ut Dioecesis siuae disciplinain declinent. Sed ambigi potest quis bona vel mala fide agere dicendus sit. Gravi- II Pur RI deliquit puella; & ne Parocho, quo semper uia est in sacro Tribunali, scelus siuum detegat. peregrinationem iastituit; num malae fidei dicenda est, an bonae λ Si bonae, quis ergo in his casibus malae fidei censebitur R. malam fidem potissimum videri metiendam ex intentione eludendi severiorem loci in quo peccatum est disciplinam, non autem ex sola intentione si glandi perisnam Directoris. Alioquin malae esset fidei quella, dirae ne Parocho lapsum suum detegat . Vicario vel Religioso cuipiametegit. Erit ergo malae fidei, quae ne indictam, quod rarum est, Diq-cesima lege poenam subeat; aut quia roservatum sit in eadem Discesi peccatum quod admisit; aut sine ullo piae peregrinationis sensu, alio te trans-ca, solo obtinendae absolutionis intuitu . secus, si ex Occasione peccati ποπη. Theol. Mor. Tom. VI. Pars II. . D 3 Pio.
63쪽
s TRACTAT. DE POENITENTIA. PARI ILpios illos devotionis sensus induerit. Bene enim & sancte fieri potest ,
quod, nisi quid contigisset mali, nequidem cogitatum esset. I 3I Quaeres 3. a quo concedi debeat Jurisdictio in alterius Discesis P i- tentem, an ab Episeopo loci in quo confitetur, puta Parisiensi Archiepiscopo; an a proprio Penitentis Episeopo, puta Episcopo Camutensi. R. necessariam esse utriusque Episcopi iurisdictionemr nec enim in Parisiensi territorio vel indigenae, vel extranei, qui ad me , solius conseiasionis gratia, accessit, peccata excipere possum ; nisi ad Episcopo Pariis siensi approbatus simi cum iurisis ictio delegata locum afficiat . Rursum nec sine licentia Brinali vel tacita Carnutensis Episcopi excipere posium
subditi ejus consessionem; quia is Parisiensi Archiepistopo ex hypothesi
Dixi I. vel advena, qui ad me solius confis is gratia recesserit. Si enimis bona fide versaliis alicujus negotii caesa per aliquot dies habitet , censebitur Parochiae in qua degit membrum, non quidem quoad matrimonium, sed quoad ius recipiendi Sacramenta ad lalutem utilia . Imo si dum Versaliis ad aliquot horas negotiorum causa desit, insipina H nariae Indulgentiae tabella, confiteri velit, ut oblatam Fidelibus gratiam Iucretur, vix dubitem, ex viri gravis judicio, quin valide confiteri possit. Non quod sufficiat bona Penitentis fides, ut monet Habertust ali qui rusticiaum imperitia jurisdisionis limites facile transverteret i sed quia approbat Ecclesia, ut quis praesenti, nec quesita contra leges gratia utatur, cum inde nihil in legitimam auctoritatem resultat mali. I 33 Dixi a. sina licentia formali vel tacitat nec enim prima quae verbis expressis vel scripto datur, necessaria est; sed sufficit secunda; cum nempe Episcopus non contradicit notae consuetudini, secundum quam vicini ejusdem vel diversae Dicereseos Parochi , se se mutuo in ejusmodi functionibus adiuvant. Est enim non reclamatio haee indicium & formalis qui oliin praecesserit consensius , & ejusdem tacite & virtualiter a variis Episcopis confirmati.
3' Hine deducit Habertus, Parochum qui alienos ejusdem etiam Dicea
resis Parochianos absolveret , Episcopo propter graves eausas contradicente, puta quia omnes indiscriminatim, publicos etiam usiurarios, concubinarios, alieni boni raptores admittit . Inaniter & perperam vel ex
solo iurisdictionis defectu absoluturum esse. Addiderim ego . I. graves illas caulas, dum etiam non apparent, supponi debere ; quia in inperioris favorem praesumi iubent aequitas & religio . a. in absurda hypothesi, quod Episcopus ex malo in quempiam affectu , eum suos ad Parochianos restringeret. dubias ad minus, quod in his materiis plene sivia ficit, mihi fore quas invito Episcopo deinde impenderet absolutiones.
Sed quid si Parochus, silente Episcopo prohibeat , ne Parochiani sui
apud Parochum alium peccata deponant. r33 Tria reponit idem qui mox Parisiensis Theologus . r. Parochis eman
dum ut hac in parte faciles se praheant ; nisi suspicio sit subditos ad
alium confugere, quia molliorem, & omni manu absolventem . II 6 a. Absolutionem in proposito casu irritam fore ; quia Episcopus ea ta tum conditione laudatam consuetudinem approbare praesumitur , ut in eam consentiat Parochus; qui certe ovium suarum necessitates melius no-
64쪽
CAP. VIII. DE MINIS URO POENITENTIAE. 31vit, quam alius quicumque. Aliud quidem est de Regularibus, qui extra Paschale tempus in Ecclesiis suis omnium consessiones indiscrimina tim excipiunt. Verum id ita constitutum est, quia cum pro tota cistitate, ac vicinia deputentur, grave nimis & onerosum seret, tum P i-tentibus, tum & Consessariis, si vigesies in die de Parochorum consensu certiores fieri tenerentur. Quanquam , cum ad Parcecias mittuntur Regulares cum facultate praedicandi & ab.lvendi , facultas illa solet esse conditionalis, & cum hac clausula. De Parochorum eo enis: quia id exugit & suavitas regiminis, & ordinis publici tranquillitas. 3. Cum Parochi prohibitio non est in aedificationem , sed ex inordi- I37
nato affectu, & animo anxio ac moroso procedit, ossicii esse Episcopalis ut concessam ab Ecclesia Parochianis libertatem conservet, iisque cognita causa licentiam det, ipis etiam Paschali tempore, adeundi, renitente licet Parocho, alios probatae vitae & doctrinae Directores . Haec ille, quae nobis universa comprobantur. Quaeres an Sacerdos in una tace si approbatus, eo ipso in ceteris Iagapprobatus censeatur.
R. negat. qui enim hunc approbavit Parisiensis v. g. Archiepiscopus , nihil per se , nec proinde per alios , juris habet in siubditos Episcopi
Sylvanectentis. Imo nequidem approbatus Parisiis Sacerdos posset Sylv necti Parisiensem quempiam absolvere. Sic enim loquitur Clemens X. in Constitutione Superna, die Iunii a I. an. I 676. n. q. Religiosos ab Epist D ad confessione; facu arium in sua Diaeces audiendas approbatos, non posse in alia Diadicibi eas absilue Episcopi Disriefani approbatione audire; quamvis risenuenses subditi set ejus, a quo ipsi Gligiosi jam fueram a probati. Idem docet Fagnan in Cap. Ne pro dilatims . Atque id definiit sacra Congregatio apud Barbosam pari. a. de ossic. & potest. Episcopi , alleg. II. &3s. Eadem est Theologorum opinio, ut Haborti ibid. quaest. q. Pontasii
V. Approbation, cas. 2I. qui cas. Io. observat damnatam suisse an. I 639. hanc Regularium Andegavensium propositionemr Regulares ordinum men dicantium semes approbari ab uno Episcopo ad confessiones audiendas in sua Di cesti, habentur pro approbatis in aliis Draecesibus, nec nova indi ινιι Episcop,
rnm approbatione. Ex quibus principii generalis instar colligere est, Co sessarium quemcumque ab Episcopo Poenitentis ipsius approbari deberer quia is sbius iurisdictionem in illum ordinariam habet ; Plus prohinc
delegare potest. Quaeres s. an ad tacitam approbationem sufficiat interpretativa Epi- 3s scopi intentio, aut ratiliabitio legitime sperata; qualis esset respectu Sacerdotis, quem certo rogaret Episcopus audire consessiones , si sciret eum solemni die diversari in Paroreia , cujus Parochus aegrotat, & ubi Parochiani plures Sacramenta expetunt. R. negat. cum Suare, Paludano , & aliis quos sequitur Pontas ibid. eas. 8. Ratio est quia ad ab lutionis validitatem requirimr in abs.lvente jurisdictio actualis. Atqui haec in casibus modo adductis non reperitur. Intentio enim interpretativa est quidem dispositio ad approbandum, si hic vel illa rerum status ab Episcopo cognosceretur: Pariter ra-tthabitio sperata est tantum praesumptio futuri consensius. Neutra porro
65쪽
tate non consertur . Ulule sic date absolutiones ex sequenti Episcopias sensu non convalescunt ; secundum hanc juris regulam I 8. in o. Non Armatar tractu temporis, quod de jure ab initio non sininuit. Imo nec sufficit, quidquid contradicant plures, ratiliabitio de primsenti tantummodo praesumpta; qualis erit si Episcopus aliquem quem certo sciat haud esse approbatum, in sacro Tribunali videat audiendis confessionibus intentum . Fieri enim potest ut eum hic & nunc non reda guat , ne Vel infamet, vel scandalum praebeat multitudini. Unde hic via gere debet duplex isthaec Regula juris in o. Is qui tacet non fatetur, m. Ex Qu.e contra jus fiunt, debent utique pro infestis haberi. Ita Pontas ibid. cas ri. Atque hinc cum eodem cac 9. colliges , ut minimum dubias esse abs solutiones quas dederit Sacerdos, praesumens quidem, sed necdum certus ex Nuncio quem misit, facultates suas , quae paucis abhinc diebus expi. rarimi, a Uicario generali renovatas esse. Fieri enim poterat ut abesset Vicarius generalis , qui novam approbationem concessisse praesumitur . Fieri poterat, ut fallo mali rumore deceptus approbare nollet . Adde
quod approbatio necdum mani sestata nihil vel parum differt ab ea quae mere est interior. Atqui approbatio, nullo exteriori signo mani sestata , non valet juxta Sylvium t quia hujus Tribunalis potestas debet conferri
rq I Obi. contra primam hujus decisionis partem , non ergo habitum iri approbationem tacitam ex consuetudine , iuxta quam Parochi diveris Diceetaeos mutuam sibi opem ferunt si Episcopus consuetudinem hiscignoret,
t et R. ita quidem esse, si consuetudo sit recens introducta . & nesciente
Episcopo i secus si introducta sit sub Episcopi praedecetaribus: hi enim
eam & novisse & approbasse censentur , imoe extra erroris tempus vix unquam fiet, ut ejusmodi constetudo a crimine oriatur : unde ubi viget , legitime supponitur praecessisse consensium Episcopi , ut observat
I 3 Obj. a. ex Regula Io. iuris in 6. Ratibabitionem retrotrahi , ct mandata non est dubium comparari . Ergo valebunt ab lutiones sic datae , cum ab Episcopo ratae habebuntur. I R. neg. conseq. Citata enim Regula pro iis Elum actibus locum habet, quorum valor in futurum suspendi potest. Atqui, ut diximus, ab solutionis valor suspendi non potest: Cum Sacramentorum valor abacti ne de futuro pendere nequeat. Ergo. Praeterea, abiblutio nomine &auctoritate Dei immediate confertur, non autem nomine hominis r Atqui ex Reg. s. ibid. Ratum habere quis non potest quod ipsus nomine non eti
i Quaeres s. an Consessarius licite & valide uti possit jurisdictione, noniiciem indubia, set quam vel probabiliter se habere putat, seu in pernam, seu in curtum Poenitentis peccatum vel saltem probabilius se habere confidit. Fatentur omnes neminem jurisdictione tantum probabili uti posse ciu' tra gravem causam: quia sic agens exponit se periculo Sacramentum enficiendi nullum; illudqtie de facto nullum facit, si reipsa desit jurisdictio quam sibi adesse probabiliter credit; nisi sorte concurrat ex parterinitentium.
66쪽
CAP. VIII. DE MINISTRO POE NIWENT IAE. s
error communis. Tota igitur quaestio est, an ejusmodi jurisdictione gravem ob causam uti liceat; puta erga Sacerdotem, qui & nunc necessario tenetur celebrare, nec quempiam habet certa aut probabiliori j risdictione donatum, aut cui hic & nunc expediat eum confiteri, quia complicem aperiret, aut se vel Consessarium peccati periculo exponeret idem erga militem peccato letali gravatum, qui fatis periculosum iter suscepturus est, & ad annum totum eonfessionem suain dilaturus , nisi hodie confiteatur; erga eum quoque qui in articulo mortis prae insuperabili repugnantia adduci nequit, ut Presbytero certam aut probabiliorem jurisdictionem habenti confiteatur. - Duplex porro est ea de re sententia. Alii enim generaliter negant cum P. Antonio, usquam licitum esse probabili solum iurisdictione uti,
qualis aliquando est quae a certis personis datur, aut quae certos casty, praesertim reservatos spectat, &c. Horum ratio est, quia extra necessitatis casum non licet gravi nullitatis periculo Sacramentum exponere. Α qui in praesenti casu I. exponitur Sacramentum periculo nullitatis; imovere nul Ium est, si rei a desit, quae ut probabiliter adesse potest , sic& probabiliter deesse potest iurisdictio. 2. Exponitur extra necessitatis
extremae casum, ut supponitur, & patet ex allatis exemplis, quae licet graves causas in Ortet, nullam tamen invehunt necessitatem extremam.
Confirm. quia opinio quae in praesenti casu absolutionem impendi pos- r 7se docet, non est certa, sed tantum probabilis, ex eorum a quibus d fenditur, consessio. Atqui ab Innocentio I. an. I 679. damnata est haec pro positio n. r. quae inter reprobata a Ciero Gallicano est n. Ia . Non est illicitum in Sacramensis conserendis sequi opinionem piobabilem de valore Sacramenιi, relicta tutiore. Ergo opinionem hanc practice sequi non licet. Aliter sentiunt Suareχ disp. 26 sect. c. n. 6. Lugo disp. I9. n. 29. Bona- IAScina, & alii plures, duplici p cipue de causa, I. quia Poenitens in hoc casa semper habet venialia quaedam peccata a quibus dum directe ab solvitur, ut a quolibet Sacerdote, etiam non approbato, absolvi potest indirecte absolvitur a ceteris; a. & praecipue, quia sicut quando adest communis error, Ecclesia iurisdictionem sepplet propter communem Fidelium utilitatem: ita & quando adest probabilis opinio Doctorum j risdictionem in certo casu adstruentium, dat etiam Ecclesia jurisdicti nem, Propter commune bonum, etiamsi opinio illa sill reipsa falsa. Verum natura haec ratio emcax est. Non prima. Etsi enim eredide- Iq9runt multi, quos incaute secutus est Tomel spag. II 8. ad 3. quemlibet Sacerdotem vel a venialibus, vel a mortalibus jam dimissi absolvere polle absque jurisdictione speciali r sam apud saniores Theologos constat, absolutionem hujusmodi & illicitam cite, & suspectam nullitatis. Quod illicita sit, patet ex gravi Innocentii XI. Decreto an. I 67 u haec: Nori permittant Episto', ut Ceniatium confessio fiat simplici Sacerdoti
Sacerori non approbato ab Episcopo, axi oldinario. Si Confectrii etiam Regulares, aut quicumque alii, secur egerint , fetant se Deo Opt. Max. rati uem reddituros esse . neque defuturam Episcoporum re ordinariorum justam e
rigorosa n animadυσsiorum in eontra facientes, etiam Regulares, etiam Societatis Iectu.
Quod autem eadem ab lutio sit admodum suspecta nullitatis, sin i III detur I. quia, ut animadvertit Pontas ibi a Cas. 11. Oecerati sacrosancta
67쪽
oniam Tridentina Sess. 23. Cap. s. nullum etiam Regularem, cui plura iure concessa sunt, posse confessiones saecularium, etiam Sacerdotum, audire , ns aut Parachiale Beneficium, aut ab Epistopis approbationem otiineat. A
qui non distinguit sancta Synodus mortalia peccata inter & venialia ς etsi bene norat e Sacerdotibus ι qui saepe confitentur, Plures esse, qui , propitio Deo, venialia tantum deserant. a. Quia facultatem a veniali-hns sine speciali jurisdictione absolvendi, quae ante & oost Tridentianum, Parisiis , aliisque multis in Dioecesibus vigebat, teste de visu Poniatasio ibid. sustulere omnes sere, Epistopi, gravibus de causis, puta quia Parochi non pauci imperitis atque vitiosis Sacerdotibus utebantur, qui graves culpas facile habebant pro venialibus. Atqui huius facultatis revocatio, pure & simpliciter facta, id genus absolutiones non illicitas m do, sed & nullas promus facere debuit. Ergo non valent iam absolutiones illae, nisi in iis, si quae sint, Dioecesibus, ubi tacito Episcoporum consensu
3I Non fecunda, quae ipsam pro QIutione quaestionem affert. Tota nimiis rum praesentis articuli dissicultas in eo est an probabilis opinio scit autem Deus quid non apud noviores Calaistas probabile evaserit Iurisidictionem conserat. Aliud profecto est de errore communi, ut ex dicendis constabit. II Huic adhaerendum opinioni . Sicubi tamen oppositam docet i scienter permittunt Episcopi, erit licentia haec ad minus tacita iurisdictionis colis latio, quae omnem dissi Italis nodum resecabit. Hinc, ut paulo post dicemus, in dubio iuris potest quis a reservatis absolvere Λndegavi, qui id in aliis Dioecesibus multis non valeret. Sed quid de iurisdictione probabilius adesse judicatap Praxim ejus comis' muniter uti legitimam approbant Doctores. I. quia jurisdictio acquiritu
Consuetudine, ex Cap. Cum contingar, II. De foro compet. ea porro est o
dinaria Consessariorum consuetudo, ut quam sibi probabilius inesse putant jurisdictionem, ea secure utantur. a. Quia Confessiarii perpetua alio qui anxietate gravarentur, cum cassis iste frequens sit. Unde non verisimile modo, sed & moraliter certum est Ecclesiam, ut incommodis ceteroqui secuturis occurrat, supplere iurisdictionem ,si hanc fortassis deesse contingat. 3. Quia licet opininem probabiliorem sequi, tametsi non omnino indubiam. Sententiam hanc non improbabo; si ea solum opinio probabilior die tur, quae multo & certo rationum gradu superat oppositam. prout latius expendi in Trin. de Conscientia. Imo, cum scrupulus omnis, qui me tem fatigat, auferri a Superiore potest, ad eum, quam cito licet, recuris rendum est. Utique melius est ministerium suum ad dies aliquot suspe dere, quam se suumque Poenitentem anxietati objicere. Quaeres ' an Episcopus eos qui se se ad examen offerunt; vel ab ex mine repellere possit, vel post examen, tametsi capaco, non approbaret. Is s R. id equidem illicitum esse; quia Episcopus, cum spiritualis ministerii dominus non sit, sed dispensator, non ad libitum, sed iuxta leges a supremo Domino constitutas; potestate sua uti debet, Unde peccare poLiunt. qui ob civilia iurgia, viros alioqui ad ministerium habiles, ab eodem removent. Ceterum qui etiam Post examen capax repertus; approbatione donatus non suit, ab Ivere non potest: quia sela subiecti id ne itas missionem non largitur. Vade reprobata eu an. I 66s. propositio
68쪽
Ν cis P. VIII. DE MINISTRO POENITENTIAE . sphaec n. I . ab Nexandro VII. Satisfacit mareris annua Gnfessicinis, qui es sitetur Regular . Episcopo praesentato, ct ab eo injuste reprobato. Quasanctione multo plus gravantur Saeculares Presbyteri, quibus necessariae sunt iurisis
dictio & approbatio; cum Regulares ab Apostolica Sede iurisdictionem
habere videantur, tantumque approbatione indigeant. obiiciuntur praecipue duo, I. quod nemo per iniquam sententiam privatur jure suo. Atqui Regulares ius habent ad consessiones audiendas reum a Pontifice iurisdictionem, adeoque completam potestatem habeant,&α a. Quod Bonifacius VIII. in Bulla Super Cathedram, a. De sepuItinis. Tit. 6. in extram commvn. sanxit, ut si Priuati Fratribus ad eonfessiones a dιendas per Superiores siuos electa, b usmodi exbibera Iicentiam re farint, id nihilominus idem libera. Iustegas possint de planitudine Apostolica potestarisi quod & renovavit Clemens U. Clem. Dadam, eod. tit. Huic pomis, praesertim Clementis U. Decreto non derogavit Synodus Tridentinatum quia eum ea dispositio fit Comiliaris, atque in corpore Iuris inserta, in dubio non praesumitur revocata per legem Posteriorem; tum quiae pressam Clementinae huius mentionem non facit Tridentinum. Ita Lemus apud Dianam pari. a. Tract. q. Resta. I . R. ad I. cum Lugo supra n. ω. neg. min. Nullum enim ausertur ius Regularibus, sed tantum non conceditur ius novum seu approbatio, sine qua primum suum ius exercere non possunt. Sic posita concursu ad
aliquam Parochiam, qui praevalet jus ad illam habet; & tamen fi ei nogetur Beneficium, non poterit se se ut Parochum gerere, di consessi nes excipere; iniusta enim Beneficii meriti denegatio, etsi jus partum non adimit, in causa est cur negetur jus novum, seu potestas audiendi co , sessiones Beneficio Parochiali annexa. R. ad a. cum Suarino, haud necessum firisse, ut ipsius etiam Uementinae Dudam, licet in corpore Iuris inclusae specialis mentio fieret; quia ad veram derogationem 1ufficit, ut nova lex Tridentini subsistere nequeat, nisi antiquae derogetur. Porro ita se rem habere constat. Ergo citra spe dialem mentionem exercite derogat ipsi etiam Clementinae. De his adi Vivam ad praedictam Alexandri UII. propositionem, ubi num. 13. pro bat, idem de ceteris praeter annuam consessionibus judicium esse r licet citata propositio de annua tantum confessione loquatur . Et vero idem Alexander VIL in Brevi M. I 61ς die Febr. 26. Hanc Regularium Andegavensium propositionem indistincte proseripsit; Sι Mendicantes ab Episcopis nan approbentur, negatio valet, ac si inprobatio illa concessa fuisset Quaeres 8. an Epistopus valide possit approbationem quoad tempus, locum & pessimas limitare. R. Affirmat. Patet 1. ex quotidiana praxi. a. Quia Alexander VII. iacausa Epistopi Andegavensis & Regularium, propositionem hanc ut falsam & erroneam damnavit an. I 6sq. Non possunt Episcopi limitare seu restringere approbationes, quas Regularibus concedunι ad confessiones audiendas, neque uua ex causa remeare. 3. Quia invalida est absolutio sine actuali a probatione concessa. Sed qui habet approbationem iuste vel in uste restrictam ad tempus, Iocum, vel personas. actuali caret approbarione Pro alio tempore, loco, aliisve personis. Ita 6c bene Λntonius pag. 323.
69쪽
Quatuor hic obsereanda, I. approbationem ad tempus praescriptum datam, eo finito desinere: quia haec est approbantis voluntas: unde novam haberi oportet. a. Approbationes ad beneplacitum datas. permanere
donee revocentur: unde nec omnino perpetuae sunt, nec omnino ad temispus. 3. Parochum, qui Beneficio cessit, indigere approbatione ad excipiendas in eadem Parochia confessiones: quia totum ius ejus in Beneficio iundatum erat. Quod si ante initam Beneficii possessionem approbatus set. desinente ordinaria Beneficii iurisductione, perseveraret delegata; nisi, aliam sibi esse mentem certo vel dubie ostendisset Episcopus, puta Paro chum hunc ad Parochianos silos restringendo. q. Approbationes, in qui bus nec Monialium, ' nec Cassium reservatorum mentio fit specialis, limitatas esse quoad personas, & quoad materiam; prout quoad tempus,& quoad locum limitatae sunt, quae ad annum dantur, vel in certa P rochia, eiusve vicinia, quales sepe iunioribus Vicariis indulgentur. Tunc autem vicinia haec ad omnes , quae approbati Parce iam proxime ambiunt, Parcecias extendi debet, non ultra, nisi aliud ex nota Superioriabus coniuetudine constet.
Quaeres 9. an qui semel ab Epistopo approbatus est, possit iterum eta
examen vocari, ut prorogetur, vel auseratur ejus approbatio.
r. 8 R. assirmat. Siquidem de Presbyteris secularibus sermo sit, idque tet tum ex universa Praxi, tum quia , ut ait SuareZ disp. 28. sect. 3. n. q. Episcopus semel examinando ct approbando, nullo titulo se obligavit illud examen semper habere fimum . . Praesertim cum, moralitre loquendo passint occκ rare ccca es, ob quas prudenter boc kat. Saepe enim Mumen per alios fit , non recte fit, ct aliquando moraliter tantat, plures, indignos vel x tigentia, vel mali tia, vel easu inter dignos esse approbatos, oe ad vitandam infamiam, vel scandalum expedit omnes ite. um ad ρxamen vocari. Adde quod, cum multis M.
cerdotium sit finis studiorum, plures optimae spei intra aliquot annos e usque a parte in Seminariis quaniniacumque scientia excidunt; ut reprobari potius quam approbari merealarur. Potissima igitur quaestio est de Regularibus. De his autem dolet idem Suarea; I. eos a successere Epistopi examinari posse, quia noυus est Pa-
Iior, θ propriam obligationem induit: unde non est ear euatur ratas habere ames familiates a praederessore concessio; et . posse eos examinari ab ipso qui
aperobavit Episcopo , si primum approbaverit sine examine; 3. eosdem si semel examinati sint & approbati, vi privilegii Pii V. in Bulla ann. Is II. quae incipit, Romani Pontifices; ab eodem Episcopo iterum non posse examinari:
is, Sed I. Constat ex gemina declaratione sacrae Congregationis Epist
. . ' sert si Generaliter approbatos ab Epistopo ad audiendas personarum secularium eonseia ,, siones, neq i aquam censeri approbatos ad audiendas confestiones Montalium sibi subje-- etarum, sed agere quoad hoc speeiali Epistopi approbatione ἰ atque approbatos pro se audiendis confestionibus Montalium unius Monasterii, minime posse audire e sessioneris Montalium alterius Monasteria. Itidem Consessores extraordinarios semel leputatos a is que approbatos ab Epistopo ad Monialium conseisones pro una vice audiendas, haud se post, expleta deputatione, in vim approbationis huiusnodi, illarum ὀonfestiones audi- ,, re, sed toties ab Episcopo esse approbandos, quoties eassis dep.rtationis contigerit is Cumam X. Constit. Superna . diti ac by
70쪽
re Passerinus Tom. I. q 87. art. I. num. 29 I.&292. Confess arios Regularer,
alias ab Episcopis approbatos, ab audiendis eonfessionibus suspendi posse ex nova causa, ad confessiones ipsas pertinente; ut si contra Dioecesis legem , extra Verae necessitatis casum, mulierum consessiones, non in Ecclesia, di aliter quam per cratem interpositain, excipiant; aut si eum sic dato, vel alias inboneste Oivant, vel aliquod delictum eommittant, propter quod rationabili judicio Episcopi videantur a conssionibus suspendendi, aut si non se vent interdictum ab ipsis ordinariis positum. Constat 2. ne quidem extra Galliam certum esse, quod invalida sit re- 1ε1. Vocatio vel suspensio approbationis citra causam factar haeret enim eo in puncto Suareet ibid. n. 7. Passerini vero ubi supra n. 296. pag. I. eandem vult esse quidem irritandam a Sacra Congregatione, apud quam conqueri debent Regulares, sed non ipso jure esse nullam: quia est ab habente Dingitimam facultatem; qui ceteroqui agendi rationis suae causam Regularibus eorumve Praelatis reddere non tenetur, Cum igitur dubia in consessionibus
iurisdictione uti non liceat; suspensi Regulares ministerium suum suspe
Atque id multo magis indubium est in Gallia, ubi nee viget Consti- Io tutio Pii V. nec Clementis X. Bulla, qua idem Regularibus indulgebatur
privilegium, quamque Parisiensis Senatus expresse typis mandari vetuit . Quin & Clerus Gallicanus ata I oo. hanc damnavit propositionem: In ministerio Poenitemiae requiritur etiam approbatio ordinarii, qua potest Iimitari,
larium approbationem revocari posse, annon cipius in ipsos Regulares quadrant λ Celei viai non ideo ab exteris multum discrepant Gallii Cum libenter pios & doctos Regulares approbent; & nihil vereantur magis, quam ne concessam semel, seu concionandi, seu consessiones audiendi , facultatem suspendere cogantur.. quaeres Io. an approbatio expiret morte, cessione, vel depositione iis Episcopi approbantis. R. negat. & id patet, tum ex quotidiana praxi; tum quia grave esset ac periculosum, ut Sacerdotes quotquot in Dioecesi delegati stat, Mmul & semel a jurisdictione exciderent; tum ex cap. 36. de Praebendis in o. ubi Concesso quam, eum specialem graiiam eontineas, decer esse mansuram non expirat, ritam re integra, pὸν obitum concedentis. Et id quoad cassis etiam reservatos locum habere dixi in Tract. de Legibus; cap. 6. art. pag. nunc 388. contra Pontas, V. Car reserve, cas I 3. ubi & animadverti , facultatem Petro datam ad absolvendum Paulum, non magis expirarere integra, id est, etiamsi Paulus necdum inceperit confiteri Petro, quam expiret concessa eidem Petro facuItas a Uvendi omnes, qui ad eum recurrere volent. Contraria decisio sola nititur distinctione inter gratiam factam 3c faciendum; quae nihil habet QIidi. Quaeres II. an qui Parochum habet imperitum, hoc ipso habeat facul- 16 tatem ad alium pro nutu Confessarium recurrendi. R. sic visum pluribus, qui potestatem hane ab Ecclesia concessam suis. se crediderunt per Caput Placuit 3 de Poenitentia, dist. 6. ubi sic I quitur Urbanus II. Plaevit ut deinceps nulli Sacerdotum liceat quemlibet co missum alteri Sacerdoti , ad Dinuensiam suscipere sine ejin constusu, mi Prius: