장음표시 사용
541쪽
edit f L I7so. idque modo tam certum esse vuli , us opinio opposita sit quacumque probabilitate imrinseca destituta . Ratio ejus duplex , utraque gravis ; I. quod ante Clementem VIII. Romani Pontifices plena rias tantum Indulgentias suspenderent οῦ at vero Clemens VIII. Indutarentius simpliciter suspendit ; quae vox , utpote beneralis , tam Paristiales , quam plenarias complectitur ; a. quia idem Clemens VIILejusque successores Indulgentias quasdam partiales a generali sus sione exceperunt i ad quid autem exceptio haec , fi partiales quae- acumque Indulgentiae subsistcrent λ Et id secutus est Benedictus XIV. in Litteris suis quae incipiunt , Cum nos super , editis I 6. Calendas Iunii I7 μ ubi r Ceteras omnes 9 mgulas Indulgentias , tam plenarias , quam non plenarias suspendimus , o suspensas esse declaramas . Hinc dubium mihi quod ex Navarro & Sanchez docet Viva , quaest. q. art. s. non suspendi per Iubilaeum plenarias Indulgentias , quas c teroqui lucrantur , qui vota Religiosa emittunt , aut Novitiatum inisgrediuntur.
Quaeres 3. quae partiales Indulgentiae a suspensione hac praeserva- Iatae lint.
Resip. nodum hunc certius solvi non posse, quam ex citati mox DL plomatis verbis . Sic ibi Benedictus XIV. Praeter sis ac firmis remanentibus Indulgentiis concessis in articulo mortis, ac facultatibus, seu induItis illas impertiendi . . . iisque pariter quas Bened Eius XIII. cunctis Fidelibus Salutationem Angelieam , seu alias preces de tempore , mane aut meridie , seu vespere ad eampana pudum, de genu , vel juxta dierum o temporum rationem stando recitantibus atque illis etiam quas Innocentius XL o Innocentius XII. Fidelibus SS. Euctarastis Sacramentum , ctim adissimos risertur, devoto comitantibus, vel lumen auι facem per alios ea Dccasione deferendum , seu deferendum mittentibus, similiter concesserunt Item salvis ct firmis νὸmanentibus Indulgentiis Atarium privilegialorum pro Fidelibus defunctis, aIlisique eodem modo pro solis ipsi def/ndiis concessis parque etiam alii r qui buscumque Indulgentiis re peccato um remisson bus, alias pro vivis concessis ad effectum duntaxat, ut Christi Fideles illas animabus Fiadelium defunctorum, qua Deo in charitate conjuncta ab hac lace migraverint, per modum suffragii directe applicare valeant, e . Quaeres '. an etiam susipendantur Indulgentiae ad septennium , vel Iaaliud definitum tempus concessae.
Resp. suspendi ; quia pro suspensione illarum eaedem militant rati nes, quae pro aliarum suspensione. Λst cum plerisque Theologis subjiaciendum puto , nullam ex suspensione hac sequi diminutionem in numero annorum , sed solum Indulgentiae interruptionem pro toto Iubilaei anno . Unde si Iubilaetim incidat in septimum septennis Indutigentiae annum, licebit ea uti toto anno Jubilaeum proxime subsecut ro . Ratio est , quia licet septennium importet sex annos continu los , ubi tamen eorum unus tollitur a Pontifice, habetur in septennio interrupto tota ea quae tunc possibilis est continuatio. Sic , ait viva . quaest. q. artic. 3. cum piis locis conceditur ut praedia sua locent ad
triennium, non computatur in eo annus sterilis ,. ex communiori Do-αorum sententia.
542쪽
sao APPENDIX IV. DE IvBILAE O. Censet tamen Gobat, R ex eo Κochius , aliud dicendum fore , si
pontificium Diploma Indulgentiam concederet ad proximos septem en- nos , vel ad proximum septennium ι quia voces proxim s Ad proximum , ne initium , sic & finem temporis designare videntur. Ratio haec iubtilior videtur quam solidior. Non igitur redarguerim , si quis in isto casu ad minus dubio, suas octavo etiam anno Indulgentia utcumque
Quaeres s. an acquiratur Indulgentia ab iis qui hujus suspensionem ignorant, Vel non acquiratur ab eis qui suspensionem illius sublata nesse nesciunt.. Resp. Fatentur omnes ignorantiam non priaesse ad lucrum in priamo casu; quia sicut ea non efficit ut India gentia Dbsistae , sie nee efficere potest ut comparetur . Verum existimant plures cum Lugo .citati disput. 27. de poenitent. numeri 8 I. iΠnCrantiam nullatenus no tere in secundo cam ; quia ad Indulgentiae lucrariri non requiritur vel intentio eam lucrandi, vel elumem concessionis notitia ; sed sufficient lxec concesta sit, & ponantur ΟΠera ad eam lucrandam concessa .
Et id est quod jam supra mihi dissicile visium est; nisi quis generatim
inrendat totum id ex operibus sitis consequi, quod eis alligaverit E clesia, & ea mente haec exequatur; quod in quibusdam Indulgentiis ad solam Dei vel B. Uirginis gloriam ordinatis iacilius est; in aliis minus facile videtur. iatres o. quid incurrant poenae qui Espensas Indulgentias promutagare, vel in usum demandare praesumunt. Resp. ab iis quidem peccari, qui scienter Indulgentias suspensas laucrari Hudent; cum a Superiorum intentione recedant ἰ at nulli eos poenae Ecclesiasticae obnoxios fieri , quia nulla adversius ipsos constitutast. Qui vero ejusmodi Indulgentias vel populo denuntiant, vel in usum demundant, id est, Prout in praesenti in est igitur , ad earum usum Fideles inducunt, excommunicatioui, quam Pontifices omnes fixtum IV. subseeuti confirmarunt, ipso facto sit jacent; nisi excuset bona fides ,& censene ignorantia. Quaeres 7. an durante Iubilaei anno suspendantur facultates a Papa Regularibus concessae ad absolvendum a casibus Apostolicae Sedi reseris
vatis, ad vota commutanda, &C.
Circa hanc quaestionem, gravis utique momenti, scinduntur Doctores. Alii, ut Laiman , Tannerus, Lugo, disput. 2 . num. IA . Viva , ibidem artic. ultim. contendunt cas solum facultates suspendi . quae concessae sunt inruitu Indulgenti rivra , seu ut quis Indulgentiam certis in locis expositam lueretur; at manere ea fidein facultates extra hunc casum. Horum rationes sunt , I. quod Sixtus IV. in Extravag. Quemadmodum, φ. De paenit. rem f. id expressim declarat. Porro alii Pontifices , licet in Diplomatibus suis diverse locuti sint , & InduIta atque saeuitates a reservatis absolvendi suspenderint indefin te , ad Sixti 1U. norinam Iocuti stisse merito existunantur. 2. Quia Clemens N Urbanus VIII. idipsum declaraverunt, prout ibid. refert Lyaeo . 3. Quia subsecuri Pontifices dicunt se in suspensione sequi Priel Gessorum suorum exempla. Ergo perinde ac illi non auas, mam quae I durugenti
543쪽
gentiarem causa prodessent, iacultates revocant. 4. Quia cum ridem Pontifices publicationem sub excommunicationis poena prohibent, desola Indulgentiarum , non autem de iacultatum publicatione loquuntur . Ergo ea solum suspendunt privilegia, quae ad Indulgentias relativa sunt, non cetera . s. duci alioqui non posset Regularis Superior per totum Iubilati annum subditos suos a reservatis casibus absolvere rid porro quam durum sit, nemo est qui non intelligat . Hic utique gravia videntur ; neque ullus ferme eit poenitens, aut Consessarius , qui hisce inniti vereatur.
.. Dicendum tamen cum Theodoro a D. S. hic cap. II. pag. 229. pra
dicta privilegia quoad exteros omnino per Iubilati tempus suspendi ,
nisi haec expresse praeserventur, prout an . Is 7r a Gregorio XIII. iactuin est; r. quia finis huiuste suspensionis non ali: is est, quam ut recurrente
Jubilato Fideles ad invisenda Apostolorum limina, ibique Iubiles gratiam cum annexis favoribus percipiendam alliciantur . Porro finis iste multam sui partem corrueret , si Fideles alibicumque nancisci possent Consessarios, qui non minus potestatis circa censuras Rom. Pontifici reservatas haberent, quam Romani Confessarii. a. Quia in formula suspensionis , quae in quatuor Iubilatis Greg- IIrio immediate anterioribus observata est , hec totidem verbis hab tantur e omnes re singulay commutandi vota , o deputandi Co fessores cum potestate absolvendi , etiam in casibus Apostolicie Sedi re erυ tis , facultates oe concessi es . tenore praesentium suspendimur .. Atqui clausula haec tam generalis est , ex communi omnium intellectu , ut cum in Jubilao anno Isso. publicata suisset, Patres Societatis ex speciali gratia obtinuerint a Iulio III. ut quod eis nuper concesserat Paulus III. a casibus Apostolicae Sedi reservatis absolvendi privilegium , eo anno intactum maneret. Porro singulare hoc privilegium, nec ab iis postulatum esset, nec a Iulio concessum, si per Iubilarem annum subsisterent praediatam Regularium ab omnibus solito morerabQlvendi facultates. 3. Quia nova quae post Gregorii in XIII. inolevit sumensionis IS mula ad nostram cisque aetatem . sic habet: omnes re singulas Taduugentias ae facultates cir Indulta absolvendi , etiam in casibus Sedis solicae reservatis, Monasteriis , ordinibus, Congregationibus Con venibus, Musris, Superiorit iis , ct tam facularibus, quam quorumvir ,εtiam Mendicantium ordimim Regularibus personis suspendimus, o suspensas ege declaramus . Huc porro citra vim manifestam alio quam generalis suspensionis sensit intelligi non possunt. . Quia nedum ulla in Regularium lavorem ea de re prodierit De- I9i claratio, imo cum anno I 67s. in particulari Congregatione die Ja-nuarii I . dubium hoc discuteretur : An per Eullam suspensionis I dulgentiarum o facultatum ae Insultorum absoloendi a calibus reserυ iis , extra urbem faciorum cuilbre mi sena Saeculari vel Regulari , intelligatur' de fatuita sitas ct indultis absoloendi ad consequendas Indu entiat
tantum , vel absolute loquendo ; taliter quod viscopi , Missionarii , er
544쪽
ur absimere ab usu earum Deustatum , durante anno faucto p Clemens X. ex praedictae Congregationis voto illaesas duntaxat Missionari rem & Ministrorunt Sacrae Inquisitionis facultates absolvendi a rese vatis declaravit : De aliis vero in dubio proposito expressis nihil censuit innovandum . Ergo cum exceptio firmet regulam in casibus
non exceptis , habetidum pro certo Regularium privilegia hoc anno suspendi. et o s. Quia Benedietis XIV. citatis supra Litteris Cum nos nuper , pra servat quidem a suspensione facultates ossicii Inquisitionis , Misit
nariorum ροι que o minis rum , qui ab eodem Tmbunali , seu a Co gregatione 'cpaganda fidei adversus haerefim deputati fuerint r it m facultates , quae ab Oscio Pωnitentiariae Apostolicae , Missionariis in loceis Missioηum , earumque occasime ab ipsis exercendae , coηclusa fuerint tinsuper & facultates tam Episcoporum , in suis respective Dioecesibus .e ea dispensationes re absolutiones suorum subditorum in easitas occatitis , etiam An taleae Sedi reservatis , prout ipsis a saera et ridentina SI nodo , sex alias etiam in publicis , a jure commvni Ecclesiastico , ct ab , eadem Apostolica Sede , pro certis personis oe easibus in iustae , permissaeisque dignoscuntur 7 quam etiam Superiorum ordiηvm Regulam κνη in Regal res sibi subjector . Verum ceteras fucultates o Indulta absolisndi etiam a casibus Sedi Apostolua reservatis seu rela*andi censuras , commutandi vota , aut di 'H-di etiam super irregularitatibus o impedimentis , quibusviς Ecclesiis , Monasteriis , Hospitalibuε , etiam Sancti Joannis Hierosolymitam , Domitas, Militiis, ordinibus, etiam Mendicantium, Congregation bur etiam Maecularibus , omnino siispendit . Quae cum ita sint, nemo de sua & aliorum salute tantisper sollicitus contrariam opinionem in praxim redigere jam potest . Nec nocent quae in contra rium ob)iciuntur. I Non I. potuerunt enim alii Pontifices facultates a Sixto IV. inta
ctas coarctare . Atqui id fecisse praesumi debent , cum aliter quam ipse locuti sint. a 2 Non z. tum quia haec Clementis & Urbant Declaratio ad sium mum probaret eos a trita Praedecessorum suorum semita recessisse; quod niis hil probat quantum ad alios Pontifices; tum quia dici non potest cui,. di qua die declaratio haec facta fuerit; tum quia iidem Pontifices d clarant se Praedecessorum suorum vestigiis mhaerere. Hi porro, ut'ntu 17. probatum est, facultates praedictas generali sua locutione restrinxi se merito judicantu . Unde patet responsio ad 3. 'α3 Non η. quia licet Rom Pontifices nullas iis poenas coostituissent , qui durante Iubilaei anno Indulgentias alias promulgarent, eae tamen Indulgentiae vi omni destitutae forent. Ergo & vi omni earent praedictae facultates, quamvis nulla ea publicantibus inuratur censura. Adde Indulgentias appositis tabellis publicari, non autem facultates. Non 3. quia snam Superioribus quoad subditos suos aurisdictionem , sub ipsium Iubilaei tempus, asseruere Pontifices, ut ex adductis, m avis Benedicti XIV. verbis aperrum est.2I Quaeres 8. an praedictarum facultatum suspensio spectet eos etiam e Regularibus, qui durante Iubilaeo Romae commoralitur. Res Dissiliaco by Cooste
545쪽
tem ad Iubilaeum anno I so. Periinebat . sublatam iuita his verbis i Suspensiae facuItatum absolvendi , m. non comprehendat ipsam Romanam Q m lin qua Me maxime amo praestat operariorum copiam non -m i, 'are. Subsecuturorum Pontificum Diplomata Interrogabunt ne quando incipiat aut desinat haec Indulgentiarum aut fa-
PgΣiezee ab initio primarum Vesperarum Nativitatis Domi
ni & finitis anno sequenti illaem Vesperis , absque novo Papae consensu, & speciali revocatione suspensionis finire , dixta pro biliorem . ut & communiorem sententiam. Ratio est, quia Clemens VIII. & steri retro Pontifices declarant se Indulgentias nonnisi durante annotancto suspendere. Quod autem nonnisi ad annum suspenditur , eodem finito suspendi desinat. 26
Tractatum hunc absolvent Capita septem . Primum erit de nominibus & essentia Extremae-Unctionis. Secundum metutim di innittrum expendet. Tertium materiam elus Indagabit .. rtum differet de forma. Quintum de subjecto ι Sextum de proprietatibus a Septimum de effectibus 8e cieremoniis.
De nomine, essentia, ct dignitate Extremm Unctionis . P Lura sunt nomina sacri ritus de quo nune loquimur ἔ I. enim communi , non tamen antiqua , apud Latinos appellatione. citur Extrema-vnctio ; tum quia infirmis in extremo vitae Ciculo constitutis administrari istet ; tum quia cum multae sint In Ecclela unctiones unguntur enim Cathecumeni in pectore & Inter 1capulas soleo inplici benedicto ; unguntur baptizati Chrismate In L mmis vertice ; unguntur in fronte ab Episcopo qui confirmantur , gtur in manibus Sacerdotes eodem Chrismate I Reges autem mero vel brachio, sed oleo tantum, Sc. . nostra haec unctio Oznium postrema est, solaque Sacramenti materiam facit, perinde ut Enruma
Dicitur a. unctio infimorum, vel Sacramentum exeuntium. qinaus a tur, quos aetemitatis domum verisimiliter ingressuros Ecelelia aci ininum cum pace transmittere nititur . . . ns . Dicitur a. a Tridentino Sess. I non modo poenItentis . I Er
546쪽
totius rarissimiae Sita , quae perpetva poenitentia esse debet , cimbummativum Sacramentum; quia peccatorum reliquias abitergit, & ipsa peccata delet, de quo infra. Dicitur a Gracis, oleum sanctum , Vel oleum cum oratione ἰ quia oleum , materia ejus, Ecclesiae precibus & benedictione sanctum , &sanctitatis morientibus conserendae instrumentum essicitur . Quibus de causis dicitur etiam cieam benes remis, olei sacrati unctio, Sacramentum
sacra x etianis, cte. Unctio extrema definitur a Catholicis r Sacramentum a Christo institutum , constans olei unetione re oratione Sacerdotis , ordinatum ad falatem anima ct corporis, si expedierit riminis graυiter infirmi . Hujus definitionis veritas ex dicendis firmabitur: quod ut nunc fiat quoad praecipuum caput, jam videndum an Extrema-Unctio inter Sacramenta reis censeri debeat.
Negarunt indubie Calvinus & Lutherus , quorum priori , ILib. q. Institui. cap. I9. g. I 8. Extri Unmo si titium est Geramentum , ct bi-βrionica Dpocrisis. Posteriori vero mitior quoad voces , sed non dispae quoad sensium est opinio. Sic ille, Lib. de Captiv. Babyloniea r Huic ungendorum infirmorum ritui duas additiones se se dignas addidisπηι Theia gi noseri, Catholici unam quod Sacramentum appellant ; aIterum quod
εxtremam faciunt Igitur undi. extrema nostrum Sacramentum non
damno ; sed hoe .sse quod ab ApostoloJacobo praescribitur, constanter nego . . merab mus tamen ipsum inter ea saeramenta qua nos constituimus, uι sunt
aquae ct salis erasteratio re aspersio. Errantes Magistros secuti sunt discipuli: eo tamen discrimine, quod Chamierus quondam in Gallia Calviniani gregis Minister, fatetur Lib.
q. de Sacram . cap. a I. Unctionem extremam semper in Ecclesia viguisse: Neque enim, inquit, tam ignota nobis hstoria Ecclesiae , ut id eamus inficiat. Contra vero Dallaeus in singulari. de hac materia opere , Lib. a. Unctionem hanc prioribus Ecclesiae saeculis prorsus ignotam fuisse contendit. Unde Cassandrum & Grotium , qui eam etiamnuna in Ecclesia retinendam scripseratat, acriter redarguit. Haec Certa.
Sed Ambigitur quinam errori huic pruluserint. Potissima dissicultas est de maldensibus & Wiclefistis. Quod ad maldenses attinet, ii a Guidone Carmelita & Bellarmino , quos secuti sunt e Catholicis' plures , inter Extrem. Unctionis
adversarios recensentur ; nec desunt sua opinioni huic momenta . De iis enim sie scribunt r. AEneas Sylvius, in Hist. Bohem. cap. 3s. Confirmationem , quam Christrate Pont fices inducunt , ct Extram. Onctionem , inter Ecebis Sacramenta minime contineri docent. I. Reynerius, Lib. contra eosdem, cap. S. Sacramentum vn tionis etiam reprobant . 3 Philch-dorfius in suo contra eosdem opere, capia I s. Reyrιbant PValden's baritici Chri motis oe olai rictiones. Demum Ebrardus, Libro itidem ad-Versus ipsos edito, cap. II. Inunctionem olei subsannantes, nec Chrisma , i nec olium fbi poscura.
Aliter sentit Iacobus de Satnte uis , in suo de Unction. extrema Tractatu , disput. I. artic. a. quia oblata a V Ualdensibus Uladislao Ungariae Regi , fidei prolessio disertim habet i Sacramenta septenario
547쪽
isclusa numero Ecclesiue Christi utilia esse pandimur. Quod autem regerunt Henno, Tom. 8. pag. 347. Simonnet, pag. 39ου. & alii , Uva denses mentitor esse , ne a Rege Catholico vexarentur, Verum quidem esse potest, sed nisi verum certissime probetur , potest & debet haberi pro fallo; tum quia postulat aequitas ut cuipiam fidem suam profitenti magis credatur, quam advertariis ejus, praesertim cum is ceteros errores suos non dissimulat; tum quia si potest haereticus decipere, possunt &qui eum insectantur, circa sensiim eius penitiorem decipi. Neque invicte urgent quae contra obiiciuntur , aliud est enim quod Iosuis rei substantiam, aliud quod appendices eius atque circumstantias improbet. Fatemur porro Uvaldenses nonnulla in Ext. Unctionis modo & ritu, partiin bene, quia abusus esisent, partim male redargui Dse. Redarguerunt quidem & merito, quod quibusdam in locis Unctio extrema solis divitibus daretur . de nullis sine pretio. Redarguerunt& male, quod cum oleo solemniter benedicto administraretur. Ex his Pene concidunt quae ob iciuntur. Unde Ad r. AEneas Sylvius, qui deinde Pius II. obiit a . I 6 . proinde ILdiu post natam Uvaldensium haeresim , cujus epocha a pluribus post Heriuantium circa anno II 6o. constituitur , sic intelligi potest , ut Uvaldenses nec Exit. Unctionem , nec Confirmationem negaverint , sed utramque per oleum a Pontificibus benedictum conferri improbaverint , prout diximus in Tractati de Confirmatione, pag. 3. Uvaldensies enim & Episcopos, & quidquid ab Episcopis profluebat , serebant impatientissime. Reyncrius, Vel Ramerius, incertae aetatis Scriptor , quem Hii ad I Eannos I Io. alii ad annos I 333. vel I3o I. reserunt, longe plus nosterest, quam adversariorum . Sic ille r Sacramentum viationis reprobant, quia tantum divitibus datur, ct propter plures Sacerdotes ibi necessarius . '.' θ nulli datur sine . pretio . '. '. re liceι honestum fit plures Sacerdotes
induci , tamin sicut Eaptismus oe Confirmatio Dr inuin dantur , sic crvnctio. Ergo carpebant equidem graves abusus, qui in Unctionis administratione erant , vel fingebantur , sed non magis ipsiam quam Bapti simum vel Confirmationem rejiciebant. Ad 3. Fatemur reprobatis suisse a V valdensibus olei dc chrismatis 1; unctiones , prout in Eeclesia sancta ex liquore solemniter benedicto fieri solent i negamus ipsam rei substantiam ab iis reiectam fuisse. Improbant Calviniani benedictionem aquae baptismalis, nec tamen Baptismum ipsum improband. Ad . eadem est responsio r Uvaldenses qui paupertatem profit r
bantur, unctionis oleum nota poscebant: non quia unctionem hanc uti.
lem esse negarent, quod expressim in sua fidei professione agnoscunt; sed quia haec ex multiplici abuse, vero, vel ficto, solis divitibus, aut iis qui possent saltem habere duas vaccas, & a Sacerdotibus multis , qui ad id cusdecim lumina requirebant, conserretur. Quanquam fieri potest ut eorum nonnulli post impetitum rei abusium, ipsam rei substantiam impetierint, prout quoad Indulgentias fecit Lutherus . Quod ad Uviclentas spectat , nihil est unde Sacramentum istud rs delevisse judicentur. r. Quia Constantiense Concilium , Sess. 8. nul-
548쪽
lum refert Vviclafi errorem circa Unctionem extremam. 2. Quia Phliachdorfius, qui ceteros Vviclefi errores singulari libro expugnat , nullam istius mentionem facit. 3. Quia Uvitiesus in Trialogo , ubi potissimum suum virus eructavit, nihil habet huic Sacramento adversum. . Quia ab ea accusatione Vvicleium absolvit Thomas V valdensis. Duuia Ioannes Hus doctrinae Uviclefi adhaerebat in omnibus, ut patet ex 6. ejus articulo inter reprobatos a Synodo Constantiensi . Atqui Ioannes Hus Extr. Unctionem habebat pro Sacramento , ut ex ipsius
in Epist. B. Iacobi Commentario probat Iacobus Leniant, in Historia
Concilii Constant. ad an . I s. pag. mihi 283.16 Nee obest id aeneae Sylvii in Epist. ad Caes. Camjal.. Hussita de
Sacramentis Ecclesiis Baptismum , Eucharistiam , Matrimonium , ordinemque recipium . De Pa nitentia partim sentiunt ; de Confirmatione re Exscunctione nihil . Haec enim ostendunt equidem Uvictefitas de uir que hoc Sacramento parum fuisse sollicitos , Mite propter abusus in eorum administratione quibusdam in locis inductos ; at non probant eadem ab ipsis ex albo Sacramentorum deleta fuisse. Quapropter Concilium Constantiense Sess. ult. de utriusque Novatoris erroribus siu*Nctos interrogari jubet , non utrum haec Sacramenta admittant , sed
utrum eredam quod Christianus contemnens fusceptionem Confirmationis vel Extr. vηetionis , aut solemni salionis Mutrimanii , pecceι mortaliter . Quae interrogatio supponit neglectum , non vero negationem Sacramenti .
CONCLUs Io. Unctio extrema verum est novae Legis Sacramentum. r Probat. I. ex Epistola Canonica Beati Iacobi, cap. s. vers. I . ubi sic: Infirmatur quis in vobis p Inducat Pres 'teros Eccissis , ct orent fu- per eum , ungentes eum oleo in nomino Domini , ct oratio fidei salsal
insimum , O alleviaba eum Dominus p ct f in peccatis fit , remittentvν ei. Unde sic r Ad Sacramentum , teste Calvino, Lib. . Institui. cap. Is . st s. requiritur & lassicit ritus sensibilis & permanens , annexam habens gratiae promissionem, proinde a Christo institutus. Α
qui talis qst unctio de qua loquitur Sanctus Iacobus . r. quidem estritus sensibilis, cum externa materia , scilicet unctione olei di adiunis ctis precibus coalescat r Oresit super eum , ungenter eum oleo λ m. I. Est ritus permanens ; cum verba naec r Inducat Presbyteros, ct oratio
fidei altiviabiι infirmam, m. nullis temporum aut personarum limitibus coerceantur ; nec minus omues cujuslibet saeculi Fideles spectent , quam sequentia ista r Confitemini alterutrum precata vestra , o strate pro invicem , cte. Unde & ritus ille semper in Ecclesia retentus est , &in ea stabit, quandiu erunt infirmi . 3. Ritus illa annexam habet gratiae promissionem , vel quod eodem redit, vim infallibilem ejus Conserendae I cum oratio unctioni conjuncta peccata infirmi, si quae in eo sint, remittere debeat . q. Demum a Christo institutus est ; cum Christus solus certis rebus ac verbis gratiam annectere potuerit. Ergo ritus, de quo Iacobus, habet omnes veri Sacramenti characteres. eoiaque in individuo assignatos , materiam remotam in oleo , proxima
in unctione, lamam in orationo, Ministrem in Presbyteris, subjectum in infirmis.
549쪽
Prob. I. ex Gaditione . Origenes , tertii saeculi Scriptor insignis, 18Ηom. 2. in Lem c m. r. pag. 68. varia inter media , quae peccatoriam remissionem conciliant, Poenitentiam & Extr. Unctionem conmmemorat . Sic ille r m actue septima licet dura re laboriosa, pre poenitentiam remissio peccatorum . ' . ' in quo impletur ρο illud quod Apost Ius dicit: Si quis autem infirmatur, vocet Presb'teros Eeclesie , ct imponant ei manus , ungentes eum olio in nomine Domini is Atqui hic origenes , & Unctionem a poenitentia expresse diltinguit ι cum illi propriam assignet materiam , oleum, scilicet, quod nuaquam Pro materia poenitentiae habitum est ; & hanc ipsam habet pro Sacramento Poenitentiae compIetivo cum & eam comparet Poenitentiae, quam dubio procul instar Sacramenti habuit, de per eam sub certis materia& forma peccatum remitti decIaret. Ergo. S. Chrysostomus Libr. 3. de Sacerdotio edit. novae ram. T. paguna 384. E. Neque enim , inquit Sacerdotes tantum cum nos regenerant; sed etiam post regenerationem admissa precata condonare possunt. Namisfirmatur quis in vobis ,. Ait Apostolus , adducat Pres, eros Ecclesii e . Atqui hie di, sermo est de Extr. Unctione cum agatur de ritu erga infirmos exercendo , quae conditio nusquam ad Poenitentiae Sacrame tum requifita est e & sermo est de Unctione quae sit vere Sacrame tum: cum effectus ejus effectui Baptismatis comparetur ἱ dc suam perinde ac Baptisma materiam habeat &c. S. Innocentius I. qui exeunte rv. & ineunte v. Ecclesiae saeculo elaia Myruit , in Epistol. ad Decentium , Eugubinum ' Antistitem , a quo 'Gusio interrogatus fuerat , an Iacobi verba de infirmis omnino intellisei da forent; an iis , non a Presbyteris tantum , sed de ab Eri pis Unctio haec administrari posset ς an item conferri posset publicis me
nitentibus , quibus alia Sacramenta quandoque negabamur ; sit res. pondet cap. 8. m. 2. Conesi. pagina Ia Non est dubium Ap stoli verba do fidelibus a rotantibus accipi vel intelligi debere , qui sancto oleo chr smatis perungi possunt , quo ab Episcopo confecto . non solum Sa-oerdotibus t sed omnibui uti Cis istianis licet in sua aue svorum necessitate iinungendo . Ceterum illud superfluum videmus adjectum , ut de Episcopo ambigatur, quod Presburis licere non est dubium . . Pamitentibus minime reconciliatis istud infundi non potest, quia genus est Sacramenti. Nam quiabus reliqua Sacramenta negantur, quomodo unum genus putatur posse eoηcedi Ex his non una exurgit probatio , I. enim dubitabat Decentius an an
unctio infirmis administrari posset ab Episcopis . Atqui si unctionem pro ritu mere Ecclesiastico habuisset, nihil fuisset dubii an ab Epist pis, qui eum instituissent, conferri posset. a. Cum respondet Innocentius Episcopum posse Unctionem illam axadministrare , utpote cujus fit ipsum ebrima eonficere , idem est ac si
dicat, eum qui Ius malesiam sacramenti conficere potest, ejusdem Ministrum esse posse. 3. qui unctionem hanc nostram vocat genus sacramenti , id est u- 23 num e Sacramentis ; qui docet ex consequenti illud esse denegandum iis quibus aliae Sacramenta denegantur ; & hoc docet nemine totata Ecclesia rςclamante ; is utique unctionem Sacramentis annumerat ..
550쪽
. Atqui Innocentius I. haec docet, & quidem nemine per orbem reclamante , cum e contra S. ille Pontifex pro pietate & doctrina toti semper Ecciesiae, Ch sostomo praesertim , Hieronymo & Augustino commendatissimus suerit . Ergo non est dubium quin Unct. Extremam habuerit pro Sacramento. 26 Atque , ut advertit Bellarminus hic cap. q. Vel is unus Innocentii textus asserendo eatholico dogmati sufficit; cum & Auctor antiquus sit, siquidem an. o a. sedere incoepit; & vir sit doctus aeque ac sanctus p de de re velut indubia loquatur ; & adversiarium habeat neminem . Hine ettim colligitur, cur non extent multa hujur generis , tum
in argumento praesenti, tum & in aliis quibusdam , testimonia. id est , tam antiqua , o tam expressa ; quia videlicet non babuerunt occasionem de hac re scribendi . Nam nec Innocentius de bac re scripsisset , nisi Epistopo Eugubino dubitatio illa in mentem venisset, oc. Is Eandem unctionem cum eiusdem efficaciae fiducia v. & v I. saeculo usurpatam fuisse a fidelibus , liquet tum ex S. Cyrillo Alexand. qui
Libr. 6. de oratione in spiritu , &c. haec loquitur et Commemorabo e iam dioinitus in piratam Scripturam , qua ait . Infimatur quis in vobis radducat Presuteros Eec iis , &c. Tum ex Caesario Arelat. Serm. nunca 6s. in Appendice Augustini Tom. s. pagina 437. alias inter Amgustinianos 2Is. de tempore, ubi r Quoties, inquit, aliqua infirmitas D. pervenerit, Corpus o sanguinem Christi ille qui aegrotat , accipiat, ct inda corpusculum suum ungat, per Presbyteros scilicet ; ut illud quost seriptum es impleatur in eo: Infirmatur aliquis, dcc. 26 S. Gregorius desinente eodem v I. saeculo Pontifex , post descri tos ritus benedicendi infirmorum olei , praecipit ut Sacerdos in ip-a ungendi actione hanc fundat orationem et Deus . '. '. conserva famulo tuo tuarum dono virtutum , ct concede ut medelam tuam , non solum in corpore , sed etiam in anima sentiat . Ungendi officium haec ibidem claudit oratio r Mittere digneris S. Angelum tuum , qui famu- Ium tuum in angustiis ετ necessitatibus Iaborantem , eonsolationibus tuis attollat , quibus o de praesenti consequatur auxilia , 9 terna remedia comprebendat. Sacrament. Operum Tom. 3. pag. 237. Atqui in his textibus occurrunt materia, forma, gratiae collatio &c. Ergo.
27 Saeculo VII. Theodorus Cantuariensis Archiepiscopus in Libro poenitentiali decernit ut si infirmis in pericula mortis positis , pura inquiratur pricatorum confesso . ' .' . oe secundum auctoritatem canonicam 28 facra unctione olei inuncti . '.' eommunione Viatici reficiantur. Ubi tria infirmis , secundum auctoritatem canonicam conseruntur Sacramenta ,
Poenitentiae videlicet, Unctionis & Eucharistiae. Saeculo vis I. Capitularia Caroli Magni haec sanciunt cap. 7s. &76. Si infirmitate quis depressus fueriι , vitam sine communione non finiat , nec unctione sacrati olei careat omnes Pre 'teri oleum infirmo.
rum ab Episcopo expetant, secumque habeant, ct moneant Fideles infirmoaillud exquirere, ut eodem oleo per incit, gratia Dei sanentur. quia oratio Ddei sal bit infirmo .