장음표시 사용
601쪽
hense an. 836. can. s. & alia quibus concinunt, tum Eugenius ΙU. in Decreto pro Armenis ubi t Huc Sacramentum nisi infirmo de cujus moν- re timeturi, dari non debet i tum Trident. PP. in doctrina de Ext. Unctione , ubi declarant Christum Sacramento isto finem viae tanquam si missmo praesidio munivisse contra adversarium , qui nunquam vehemen.
ius amnes suae versutiae nervos intendit , quam cum impendere nobis ex tum vita perspicit . Atqui hi textus omnes thesim nostram continent, vel supponunt. . 'Prob. 3. ex Historia EccIesiastica . Haec nimirum docet Unctionem et exi. B. Maurae a Prudentio , instante iam morte ς Carolo M. ab Episcopis ante Viaticum ; Adelardo graviter agrotanti ab Hildemano Episcopo collatam fuisse. Obsic. I. citati textus docem equidem Sacramentum hoc infirmis 2 dari, sed sanos non excludunt . Unde Eugenius IV. Armenis proposuit amplectendam Roman. Ecclesiae praxim, Sed non declaravi equalis esset institutio Sacramenti. Sicut ergo nunc, Eucharistia nonnistrationis suae compotibus conferri debet ; neque tamen pro iis solis instituta est , qui rationis usum haberent i sic & Ext. Unctio ex Ecclesiae lege ilis aegrotantibus danda est; & tamen ex institutione non prohibetur dari sanis: Ita San uius pag. sos. Confirm. ex facto B. Odiliae , quae praemonita a Ricardo S. Uilans Est Virdunensis de morte sua , die sequenti futura , in crastinum Liquore
sancti olei ab eo invincia fuit, caem llam Dravedinem pateretur , ct eum communicasset diυinis qβeriis . '. ' inter manus ejus in cinere oe ei licio
laeta spiritum efflavit; prout rasere Hugo Flaviniacensis in Chronico Virdunensi pag. I67. Resp. opinionem hane a temeritatis nota non videri immunem ; Ioecum & plusquam moraliter unanimi Theologorum sententiae advers sur; quode videbis Suarem disp. a. sest a. n. a. &.doctores eommuis ni calaulo per citata Iacobi verba fanos excIudi doceant, quod statra- dunt Concilia vel supponunt, x abunde probae constans Ecclesiae praxis. Et vero fi impune dici potest per haec verba r Infirmatur quis iambis, non excludi sanos; impune etiam dici poterit , per haec quae
iubsequuntur verba r Indueat Presburos Eccusitis , non excludi laicoa , aliosve Clericos inseriores. Id autem quis cogitare ausit . Nec obest comparatio ex communione etiam mentis impotibus co Ircessa. Hanc enim diserte peritiiserunt seu Concilia , ut Carthasinen-
se IV. seu Libri multi Rituales, uti Tom. V. pagina 468. diximus a Atqui nusquam in Ecclesia tale quid factum est relative ad Ext. Unactionem sanis administrandam . Ergo nulla est ab uno ad aliud cona
Ad confirm. Resp. I. Ex iis quae revelante Deo fiunt, nihil pro ca- si s ordinariis colligi posse ; etia odit iam , licet nihil gravedinis pateretur , intus tamen aliacum fuisse morbo ψ quo sequenti die coniumpta est i 3. factum illud non unicum fore in tota Historia , fi receptum aliquando fuisset ut fani ipsr linirentur, & tamen Λω unum pr
ωrre potuit Martenius Tom. 2. Lib. I. c. p. arr. I. n. r. 'Inst. Quod tota iacit Ecclesia Graeca , nusquam reclamante , atqui II
602쪽
3yo τ R ACU ArvS DE E XTRE MANU NCTIONE. ideo approbante Latina , id profecto perinissum dici potest. Atqui
Ecclesia Graeca Sacramentum hoc tum fanis, tum infirmis administrat . Eaque praesens Graecorum consuetudo , non in aliquo angulo Graeciae viget , sed ubique passm , quam eandem retinet hac nostra aetate Rusia universaque Moseovia , ita Arcudius Libr. s. capit. q. & rursum pagina mihi 4 s. Graeci hodie μουnitentes quamvis beneυalentes in omnibur iis eorporis partibus adbibita quoque forma Sacramenti , non aliter atque infirmos
I Respondent plures , hanc equidem esse Graecorum praxim, sed redarguendam maxime , up quae sacramenti huius institutioni , & Traditioni antiquae repugnet. Ego , inquit, citato proxime loco Are dius , praeseruem hunc morem Graecorum nulla ratione probara postum ἔ.. Er si sordidi quastms gratia id facimι , ηι testatur Nathanari, eo magis de tinudus est. Is Respondent alii cum Gowo in Euchologio Graecorum, nota 3. in OHeium S. olei, ritum hunc apud Graecos meram esse ciremoniam. quae a Sacramento penitus discrepet , & nihil omnino habeat mali . Solutionem hanc alteri praesert Tournelyus , I. quia ex citato alias
Innocentii textu non inepte colligi possit, Latinos oli in ad depellendos morbos oleum ab Episcopo sancti ficatum adhibuisse ; quod Aeconfirmari possit ex variis Historiae Ecclesiasticae monumentis . Genovesa siquidem , S. Eutychius Patriarcha CP. S. Ultaticus , de alii
plures oleo isto graves morbos curaverunt, a. quia Latina Ecclesia , quae hunc Graecorum morem non nesciit , eum nullibi unquam reprehendit . Quod enim scribebat ad Episcopum Tusculanum Inn centius IV. Nullis per Sacerdotes , vel Confessores pro fatisfactione poeni- . a tentiis unctio aliqua solum inungatur , s Tom. XI. ConciL pag. 6I 3. num. s. non unctionem ipsam redarguit , sed quod ea in poenitentiam sola injungeretur.' ἰ I 6 Iine dicas, inquit citatus Parisiensis Magister, pag. s8. m praxi Graec
rum adesse materiam, formam ct Ministrum Sacramenti. Namque, reponit, pariter oe in ritu quo haereticos ad Ecclesiam redeuntes olim Graeci recipiebant, aderat materia, firma ier Minster Confirmationis p nec tamen verum erat ac proprium Sacramentum quod dicitur Confirmatio. Quid ita λ quia non erat idem operandi modus, non eadem mens atque intentio, tum conferentium, tum per . tapientium eam exteriorem ceremoniam. Idem jam dici debet in praserui negotio.
II Solutionem hanc improbat Auctor Histor. Sacramenti m. IV. Ra gina 43 s. quia , inquit, ex actione judicatur de intentione agentis. Unde, pergit, nullus dubito quin Calvinus qui Sacerdos erat, etsi di xisset se Missam o serre nolle, imo eam se detestari, reipsa consecrasisset, si iisdem materia & forma usus esset, quae in Ecclesia adhibentur. Verum bis eo loci labitur vir doctus , I. quod Calvinum Sacerdotem facit, qui licet ad parochialis Ecclesiae regimen semel & iterum nominatus , nequidem Subdiaconatus gradum recepit ' , a. quod
Ioannes Calvinus nullis alioqui Pontificiis ordini 1 initiatus . inlesitor tu vita Calvini, Edis. Fra-ofurti, r6s3. pae. mihi 64. Remam ieΣ bien que CalVinne sui iamaia Preere ι ερ qu'il ne teno it a i' ltat Eeelesiastiqua , que par la uinPle Tonsura. Bagis. v. Calvia note A. Edit. Roter 17ro.
603쪽
quidem extemam intentionem ad consectionem Sacramenti requirere videtur . Illam enim non habet , qui palam profitetur se eam non habere. Unde mimum agit, & nihil ultra. Quidquid id est, constat neminem in explorandis Graecorum ritu Isbus oculatiorem fuisse doctissimo Renaudoi. Atqui is ram. V. Perpetuitatis fidei cap. g. expressim docet, moris quidem esse apud Graecos, ut inuncto aegro, inungantur eodem oleo quicumque adstant, & Iiniri petunt, sed absque ulla precum hujus Sacramenti propriarum r citatione . Neque vero, inquit, vel Graeci illi corporis fanitatem quet runt, qua fruuntur; vel peccata sua sibi per Unctionem tanquam S cramentum condonari; cum inviolati sit iuris apud Orientales ut Ext. Unctionis receptioni premittatur consessio Sacramentalis . Ergo is
Graecorum ritus ei similis est quo vel distribuuntur reliquiae panis aAsacrificium assumpti in vel tingitur frons aqua ad Baptismum benedicta. Si quid ultra haec forte inductum est , id avaritiae quidem de i scitiae Sacerdotum, sed nec Euchologiis, nec ipsis Ecclesiae Grarere pri cietis imputandum est . Sicut nec Romanae Ecclesiae imputandum , si quis Hrte ex Presbyteris ejus, maleficii propellendi causa , iam conjunctos denuo in Matrimonium conjunxerit. CONCLUsro II. Non iis solum qui iamjam morituri sent impendenda est Ext. Unctio ; sed & his etiam quorum aegritudo mortem . licet incerto, praesagit. Illis autem qui levi morbo tenentur, non est danda, saltem juxta Ecclesiae Latinae disciplinam. Prob. I. & a. pars contra impudens Calvini mendacium scribentis sto
Lib. q. Institi cap. Ist. num. II. Catholicos , non infimos, sed semimortua ea Vera pinguedine sua inficere , cum jamjam anima in primoribus labris laborat . Prob. inquam , quia ex Decreto Eugenii Hoc Sacramentum dari debet infirmo, de cujus morte timetis. Atqui timetur de morte nou
ejus solum qui in extremis est, sed illius etiam cujus talis est aegritia
do, ut mortem, dubie licet, praesagiat. Prob. a. ex Tridentino . quod sest. I . cap. 3. declarat hanc unctio- 2Incm infirmis adhibendam , illis vero praesertim , qui tam periculose decum-- hunt , ut in exitu vitae constituti esse videantur. Si illis praesertim : ergo N aliis etiam, qui licet nec sint, nec videantur in exitu vitae constituti , periculose tamen decumbunt. Prob. I. ex variis Conciliis, quae Tridentini mentem assecuta esse ne- et amo inficiabitur. M-diolanense I. Sub S.Carolo m. I s. Concit. Pag.
26 Extremae unctionis Sacramentum curri Parochur, ut cgroto, dum im, tetris est sensiburi adb beatur. Burdigalense an. Is 83. Tit. II. ibid. pag. 9s7. Non eo usque tamen differendum est , dum ager omnibus pene sensibus destitutus fit. Piliaricense an. Is 8 . Dr. 28 numeri I. ib.d. I T. Administretur tempe*υe a Sacerdote Exi . unctio Mei sancti, ita ut Christianus mente actue integra Sacramentι efficaciam agnoscere possit. Catechismus Rom. pari. 2. num. 17. & I8. Cum illi tantum qui mor- a Ibo laborant, curatione indigeant; idcirco iit etiam, qui adeo pericia se agrotare videntur , ut ne supremus illis usta d es instra , metuendum ' , hoc Sacramentum praeberi debet . In quo tamen gravissime peccant , qui illud tempus aegroti ungendi observare solent, cum jam omni spe salatis rem .
604쪽
vita ct sensibus carere incipiat . Constat enim ad uberiarem Sacramenti gratiam percipiendam plurimum valere , si agrotus , inm in eo adluc IV
mens re ratio ostri , fidemque o vel gidam animi voluηtar m afferre potest, sacro oleo limatur. Atqui in his omnibus requiritur equidem a m ratio seria& gravis, sed non tanta ut rationis & sensuum privationem inducat, qualis est in semimortuis cadaveribus. Ergo. Et vero ex dicendis , diu moris suit ut ante viaticum daretur E trem. Unctio. Atqui sedulo semper, quantum fieri licuit, curatum est, ut mente omnino sanis, nec sensuum usu destitutis Viaticum daretur; Etsi non iis semper negatum est quos improvisa morbi vis in phrma
sim egisset. t rgo. I Prob. a. Pars I. Ex auctoritatibus mox allatis, quae Unctionem S cram nemini indulgent, nisi ea laboret aegrotatione, quae, ut ait S. Thomas, nata vi inducet e martem, er de cujus periculo timetur . 2. Ex Apostolo, qui quod Latina versio per infimum expressit, graeisce exprimit per voculam quae sonat fere est morbo deficiemem. Idem liaquet ex adductis superiori Conclusione exemplis. 7 3. Ex communi tum Ecclesiae usu, tum suffragio Doctorem , qui cum Conciliis Extrem. Unctionem Vocant Sacramentum exeunti umς eamque a christo misericorditer institutam esse dicunt, tum ad roborandam infirmi mentem in mortis discrimine , tum ad eum, quantum in se est, proxime, & immediate disponendiim ad ingressum c testis patriae. AAtque hinc mihi summopere dubium est , an legitima sit consuetudo Graecorum qui omnes indistri minutim pro quavis etiam levi a r tudine ad unctuinem admittunt, prout dicit & approbat Scriptor operis dere Sacramentaria pag. 2IT. Hunc equidem usum non redarguero, ut qui juxta eumdem Auctorem, nis possit fime temeritate redargui. Duo tantum observavero reverenter; I. Opinionem hanc alienam prorsus videri a mente Doctoris Angelici, cui, ait pag 2O3. P. Drouin, contradicere nobis religio Jς a. eam minus solide probari. 9 Primum liquet; quia ex S. Thoma Sup. q. 32. art. I. ad I. Solum illis Ne Sacramento sanitas hpiritualis dari potest, quibus corpo alis curatio competit ,
scilicet linimis; Rut ille solus potest Baptismum sus ipere, qui potest esse corporalis allationis particeps, non autem puer in ventre matris εx stens , es artic. 2. Ο, Hoc Sacramentum illis antaem ummantibus dent exhiberi, qui fiunt in statu exeuntium, propter hoc quod ritudo nata est inducet e mo i m. Unde sice Non
magis ex D. Tnoma valet Unctio non infirmis data , quam Baptisma collatum infanti in ventre matris. Atqui ex S. Thoma non alii relative ad Extr. Unctionem sunt infirmi, quam qui funt in statu exeumium .& quorum aegrituds nata est inducere morsem. Ergo. 3o Secundum non minus constat. Ut enim ex Rom. Ecclesiae silentio , cui soli innititur P. Drouin , aliquid colligeretur , necessum seret ut vel omnes omnino Graecorum abusus explorasset ; Vel is de quo nunc sermo est . Florentini Concilii tempore frequens suisset. Neutrum autem solide probabiturr imo neque hunc abusum Vel usum vi Sere probant verba hax quae ipse sola ex Goario reseri; moris nimirum esse apud Graecos, ut aegri plurimi iactam Unctionem accepturi, aliorum ope
605쪽
ICAP. V. DE SvBIECro Ea TR. UNCT IONI S. sy ope ct manibus ad Ecclesiam se defini faciant, ibique plurium nmnunquam
dierum spatio in catecumemeis jaceant, pernocient, morentur, o sacra tandemunmone sibi remedium exposcant. Iam enim graviter male habent, qui nonnisi aliorum ope ct manibus ad Ecclesiam deferri possunt; & multo p Ius, qui transactis ibidem diebus aliquot, tandem unctionis sibi remedium deposcunt. Stet igitur adhaerendum D. Thomae, non ejus Discipulo. CONcLUs Io III. Non omnibus etiam periculose infirmis, aut motatis proximae periculum subeuntibus, danda est Unctio Extrema. Prob. inductione, I. enim non est danda iis qui baptiZati non sunt: 3IQuia Baptismus ceterorum est Sacramentorum Ianua. a. Nec danda est iis, sive insantibus' sive amentibus, qui hactenus, 3 rationis usiam non obtinuere. In his enim nec Verificari potest formars dquid deliquisti, cum numquam deliquerint; nec produci primarius Sacramenti effectus, id est gratia adversus daemonis insidias corrob xans ; quia in ipsa sua imbecillitate tutissimum habent contra erusidem insultus praesidium. 3. Neque iis est impertienda, quibus proximum impendet vitae dis- 3δcrimen , sed non ex infirmitate ι quales sunt mox venturi ad arma, quassati tempestate, morte plectendi, mulieres partui etiam periculoso vicinae, qui secantur pro calculo ; quia licet Vereri sit ne pereant , non sunt tamen infirmi . Atque ita docent catechisnus Trident. ubi Inpra n. s. Concilium Mediolanense IU. &c. Sed num dari debet, I. pueris aliquo rationis ui praeditis, 2. rabidis aut peste insectis, 3. lethaliter Wilneratis; potato veneno
morientibus ; s. seminis quae deficiunt in partu ; 6. senibus qui abiaque alia infirmitate senio ipso consumuntur ς 7. adultis statim a Baptismo morti proximis Assirmat de omnibus his praeter pueros Sylvius q. 32. art. z. Quia , 3 inquit, de adulti sunt, qui peccare potuerunt, atque probabiliter pec- eaverunt i & Vere infirmi lique in mortis periculo constituti. Quamvis enim quidam morbum suum extrinsecae ac violentae causae debeant; vere tamen infirmitate gravi premuntur . Et quid est senectus, non quaecumque , sed deficiens , nisi virium consumptio & naturae totius infirmitas & ita habet Rituale Romanum. Quod ad pueros septennes attinet, iis S. Thomas eadem quaest. 32. 3sart. 6. Unctionem negari Vult, eo maxime quod Sacramentum hoc ex
giι uiualem devotionem in suscipiente , sicut θ Eucharistia . Qua etiam de causa S. Doctor ibid. art. 3. ab eadem unctione furiosos & amentes excludit , nisi haberent lucida intervalla , in quibus Sacramentum recognoscerent . Favet quoad pueros sancto Doctori coniuetudo , non tamen unanimis ' , & quam , ubi non esset inducta , minime inveherem e Utique pueri capaces sunt totius effectus hujus Sacramenti ;Nec expertes sunt devotionis ad Sacramenti receptionem sussicientis. urn. Theol. Mur. Tom. VI. Pars II. Pp Sane
606쪽
Sane militat contra S. Thomam exemplum Eucharistiae , qi am actu 'phreneticis concessam fuisse , cum pluribus aliis It ipso S. Thomet q.
So. art. s. non semel diximus. Atque ita cense it. Dyman, Aversa,&c. Sylvius vero hic nu 2. &α devotionem quae praecesierit aliquam,
36 Quod ad iuriosos spectat , amentes & alios , qni olim certo vel dubie habuerunt, vel nunc habent usum rationis, his, si absit irreverentiae periculum, quod iisdem ligatis ad tempus potest averti, danis da est Ext. Unctio; uti jain communiter docuiae Theologi ex Rituali Romano, & Synodo Coloniensi an. I 68 a Cap. 3. 6. 37 Possent etiam ungi , nisi rmiteret consuetudo, tum aExi rotae, si serventer peterent; quia ex membrorum divulsione graviter infirmantur ; tum vulnerati in duello, si quid exhiberent poenitentiae . Non tamen ii quibus pes vel manus a ista fuerint ; quia non solent deficere . Haec ex circumstantiis definienda . Inungi siquidem potest puerpera, si status extrahendus sit, vel ei mors ob specialem causam ex hoc partu timeatur; uti docent Sylvester , Navarrus & alii apud
33 Sed num etiam peccatoribus , qui confiteri non possunt , tribuet da Unctio Extrema Resip. Non esse dandam iis qui in ipso criminis actu sensibus destituti sunt, utpote qui impaenitentes sint, & gratiae fanctificantis in capaces . Si tamen a t Haberi pag. mihi s 3 6 spatium haθverint poenia tendi , priusquam rationis impotes fierent, non est eis denegandum istud Sacramentum e quia conjectare licet eos pamituisse , etiamsi nullum pinnitentia Da signum dederint. Ita communiter Theologi , ii etiam qui in hisce circumstantiis absiolutionem concedendam esse negant.
39 Hinc colligere est cum praedicto Doctore, adultis quibuDe Fidelibus, , sive pie, sive male dixerint, modo poenitentes praesumi postiat, administrandam es 3e Unctionem Extremam, etiamsi sensibus sint dεβὲtuti. Ratio est quia per Baptismum jur accepere ad alia Sacramenta , quibus privandi non sunt, nisi conmt eos jure suo recidisse per manissam impinnitentiam. Utique, ait Augustinus Lib. I. de adulterinis conjugiis cap. 26. Multo satius est rulenti dare, quam υolanti denegare. Vide quae de pari argumento diximus supra , & animadverte , quidsuid de absolutione dictum est, a Drtiori intelligendum de Ext. Unctione , quae nullum exteriorem sub)ecti actum requirit, prout requirit Poenitentia. 4o Paulo severior Sylvius hic arr 3. exigit quoad amentem , phraeneticum , & energumenum , ut xci Sacramentum petierit ; vel si non petivit, vir fuerit bonae vitae , aut saltem ostenderit signa sincerae ad Deum conversionis . Quoad eos vero , qui vi morbi usum rationis
amiserunt, adeo ut confiteri non possint, requirit idem ut De Sacramentis EccIesilae bene senserint, nee in notorio mυrtali peccato jaceant, absque
signo coηtritionis. Eadem est Rituat s Burdigalensis dispositio, pag. II Ergo quidem Haberto adhaerendum opinor, ut cujus doctrina & liberior sit a scrupulis, & uni serie e ducentis morientium millibus prodesse valeat. Conser quae dixi ubi de poenitentia cap. s. n. Α8 I. & seq. iaeres, an inungi possit justus qui nunquam peccavit actualiter.
607쪽
aestio haec, uti observat Nugno , prorsus impertinens est quoad 61 mores , quia praeter B. Virginem nemo est purus homo, qui ab omni actuali culpa immunis sit. An autem inuncta sit B. virgo conir vertunt Doctores. Assirmant post Albertum Magnum S. Bonaventura, . Ricardus & nonnulli recentiores, I. quia B. U. Baptismum recepit , licet per euin insinuetur peccati remissio, facienda saltem, si in se jecto sit peccatum. a. Quia ad validam Ext. Unctionis receptionem sussicit ut subiectum diabolicae tentationi obnoxium sit r Huic autem non minus obnoxia erat Christi mater, quam ipsis Christus. Sed & id habuit, quod in exitu ita ab intrinseco debilitata fuerit , ut sua ipsi
vita naturaliter conservari non posset. Negant alii. vel incerti haerent . . I. Quia nequidem certum est an ΣDeipara ex infirmitate occubuerit, an non esiaritatis impetu consumpta , a. quia hinc equidem nusquam in ex verificari potuit verbum istuὰ r Indulgeat iihi Deus qudlud deliquisti , inde vero λla infirmitas corporis non est sussiciens ratio conferendi hujus sacramenti, quod alioqui vel infantulis conserri possct . . Nec nocet objectio e Virginis Baptis no petita . Bapti sinus enim Arsicut non omnino exigit actuale peccatum , sic nec praeteritum absi Iute requirit, uti dictum est Tom. q. cap T. art. z. At Unctio Extri necessario requirit ur aliquando Peccati quidpiam praecesserit cum ea quadantenus sortiatur rationera poenitentiae , cuius consummativum
est. Addunt alii cum San vio hic pag. si . Apostolos baptis no ii ctos fuisse ex dispensatione Christi , qui voluit ut iis nonnis per B ptisma pateret Ecclesie aditus. Unde, inquiunt, sequeretur tantum, quod posset quis nulla actuali labecula insectus , infirmorum oleo ex speciali privilegio liniri Instant cum Suareae disp. 4et. sect. a. num. Iacobus non siipponit ε eum qui liniri debet, actua is peccati reum elise debere e quand quidem particula conditionali utitur et Quod in peccatis finxit , dimisistentkr ei. Nec dubium qui1x eodem conditionato sensu locuti sint
Patres , cum Extr. Unctionem med cinum animae δέ poeni lentia complet
Confirm. sui nusquam actualiter peccavit, potest virtute Sacramen- sti nostri recipere augmentum gratiae praeparantas M aloriam . Qui in& infirmus quilibet propriis lituus Sacramenti auxillis indiget . ut iu- perstites originalis peccati reliquias, & cum iis diaboli insultus sup ret. Ergo non est cur Unctione a1 miniis perutili privetur. Resp. ad I. Iacobum si apponere id quod est , videlicet ipsos etiam 46 pastos septies peccare , Meo ut qui dixerit se non habere peccatum .
Nec nocet particula xi, qua utitur; t. quia haec in Scriptura non ετ raro certi aliquid , minime autem conditionati designat Sic Ma thiae I. Mi pater ego sum, ubi eq bonor meus p id est, Cum ego pater sim, ut quid non honoratis me . Sic E. Thessal. I. Si tam n justum est apud Deum retribuere tribularionεm iis qui vos tribulaut. Id est . Quandoquidem justum est . Sic Jacobus ipse ibid. cap r. Si quis vestrum in-δPe sapientia , postula a D/o . Id est , Cum vestrum quisque indigeat Pp a sapieu-
608쪽
sapientia , &c. Ergo Iacobi verba citra vim ullam absoluto sensu i relligi possunt. v. Et melius, cum particula Si conditionalis esse soleat) quia textus Apostoli de peccatis etiam gravibus intelligitur: his
porro non semper iubiacent, qui Extri Unctione donantur. Ad confirm. nego ant. Quia Extr. Unctio non consere augmentum gratiae ad gloriam praeparantis, nisi per modum medicinae.
Ad id quod subditur, respondet S. Thomas, Unctionem extremam non posse mederi debilitati , quae ex originali peccato nascitur in homine nullius actualis peccati reo ; sed ei soli, quae quodammodo per
At inquiunt, duo hinc sequuntur absurda , I. quod homini sub via tae finem baptizato, & sacra communione resecto, Sacramentum istud tribui non possit; II. quod qui ex speciali privilegio venialibus om. nibus caruisset, non posset, Ext. Unctione donari. Respondet idem San uius , in priori cassi neminem statim inungendum esse ; quia desunt reliquiae peccati per actualia peccata conafortati . Idem de eo dicit , cui sua a quocumque peccato immuniatas revelata fuisset. Quia vero, ait, id non est , neque si esset, reve laretur , imo doceι fides neminem esse absque peccato , hinc fit quod quiliabet FideIis adultus potest inungi. Sed de quaeltione otiosa hactenus plus fatis. Nemo est qui non videat utramque contradictionis partem non aegre posse desendi. CONCLUsIO IU. Extri Unctionis receptio quandoque sacri Viati ei receptionem subsecuta est , quandoque praecessit .. Circa ordinem utriusque standum est disciplinae Iocorum.
Prob. I. pars , ex plurimis monumentis quae congerit Marteritus ubi supra art. a. pagina Io s. Et quidem I. Acta S. Tresani Presbyteri
qui in pago Remensi florebat saeculo vi. sic de eo habent i oleum
fracta reconciliationis accepit , aqua pomarum explevit , viaticum petiit . . a. Theodorus qui teste Yvone Camot. anno 668. a Vitaliano Pa pa inauguratus est Archiepiscopus Cantuariensis, in Poenitentiali infirmis in periculo mortis positis pura est inquirenda peccatorum confesso facta unctione olei inuncti secundum statuta SS. Patrum , communionematici rotiantur . 3. Αcta Sancti Hunegundis virginis saeculo a. B nedictinoi mremis oleum er communionem expetiit. q. Venerabit. Beda apud Reginonem Lib. I. cap. r I9. Postquam infirmus sacra unmon fuerit delibutus , statim corpore θ' sanguine Dsmini recreandus est ι quem ritum moriens ipse Beda observavit , inunctus υ communicatur , aiΕGuillelmus Malmesburiensis Libr. I. Histor. cap. 3. s. Concilium Α-quisgran. an. 836. cap. s. Infirmitate depressus ne c- one & unctiona Iacrificati olei per Sacerdotis negIigentiam careas ; denique s finem ingen- rem perspexeris, commendet animam christianam Domino cum acceptione fa-cra comminionis. Plura id genus Decreta & facta dabit idem eruditus Martene in loco citato. Prob. 2. Pars, nimirum contrarium morem alicubi, di quidem in magnis E esiis obtinuisse . r. Namque id aperte satis colligitur ex
Sancto Caesario, se . a 6s. in Append. Augustini ubi r Quoties alia θηa iηfirmitat supervenerit , corpus o sanguinem Christi ille qui aegrutae
609쪽
accipiat, o inde corpusculam ungat. . a. Idem tradit S. Eligius Tract. derectitudine Catholicae conversati num. s. g. Herardus Turonensis Archiepiscopus in Capitulari num. a I. praecipit, ut in infirmitate poti absqιιe dilatione reconcilιentur , oe Viaticum viυentes accipiant , o benedictione suerati olei non careant. q. Isaac Lingonensis in Capitulis tit. I. cap. 23. Si in infirmitvie di prehensus quis fueris , vitam fine communione noufiniat nec unetione sacrati olei careat. s. S. Prudentius Trecensis in se mone de vita & morte S. Maurat , virginem hanc sic loquentem inducit : A te peto , Prudenti Pater Episcope , ut de manu tua Emebaristis oe Extrema unetionis recipiam Sacramenta . Multa in idem m numenta alia congerit Martentus, quae tamen dicit pavea esse , prae infinita Ritualium mulιitudιne , Auctorumque veterum turba , in quibus unctismatico praemitenda decernitur.
His de causis antiquum morem renovarunt Epistopi plures , atque soin his Ludovicus Ant. Card. Noaillius . Nec dubium quin Sacramen- torum Administri suae , quaaeumque ea sit , Dioecesis consuetudinem sequi teneantur , secundum Augustini regulam pluries a nobis commemoratam . Et vero utraque suis se rationibus tuetur . Prior hinc commendanda , quod & frequentior fiterit ; & animam per unctio-Nem, quae Poenitentiae consummatio est, a peccatorum reliquiis abste sam, ad sacrosancti Viatici mysteria aptiorem efficiat. Posterior, quod Iabes post sacram communionem quomodocumque contractas dilue do, coelestis regni introitum promptiorem efficiat; & aliunde ex C sarii sermonibus antiquior esse videatur. Sed qua ratione factum est ut ritus praemittendae Viatico unctionis 3solim tam frequens, tot exinde in locis obsoleverit λ Mutationis hu- Mart
jus potissima ratio petenda est ex falsa illa populorum persiuasione, ' aequod semel uncti jam testamenti incapaces forent, quod certo mori '' turi, quod ad opus coniugale reverti, ac deinceps vesci carnibus non possent, Sc. Cum enim idcirco Sacramenti huius perceptionem pro viribus differrent aegroti , & disserendam curarent amici , quotidie eveniebat ut multi sine unctione , adeoque sine Viatico ad eum prae vio , sortassis etiam sine consessione morerentur . Quibus ergo Extri Unctio vix jam dari potuit, his collatum est Viaticum , ne omni prorsus auxilio destituti occumberent. Ita se e Bella in. Libr. a. de arte bene moriendi, cap. T.
De Proprietastas Extrema viatimis.
ΡRoprietatum loco expendimus an sacra Unctio necessaria sit , an pluries recipi valeat , quae ad eum praerequirantur dispositiones,
de quibus sit . . . CONCLUs o I. Extr. Unctio non est per se necessaria necessitate medii , est tamen necessaria necesIitate praecepti, tum divinI Lum . .& Ecclesiastici.
610쪽
Prob. r. pars: necessarium necessitate medii illud dicitur, quo e iam inculpabiliter omisso salus obtineri non potest ; ut patet in Baptismo vel martyrio respectu infantis . Atqui sine Extri Unctione . presserti iri inculpabiliter omissa , potest obtineri salus . Imo unctio haec per se Sacramentum est vivorum , & de lege ordinaria supponte justificationem iam concessam per usum Poenitentiae , cujus ipsis
Dixit per ser fieri enim potest ut eadem sancta Unctio per accidens
necet saria fiat; puta ei, qui, ut ait Memesius hic dissertis. qua l. ro. Iethalia sua nullatenus confiteri posset; vel aliquo tenetur quod invincibiliter ignorat, nec persecte contritus est y vel gravi ac importunaequa fatigaretur daemonis tentationi, nulla alia ratione, puta qua Via
tici ex vomitu incapax, resistere valeret. Stricte enim tenetur ad antidotum, cui mors, nisi eo utatur, pene certa impendet.
na II . aliosque non paucos. I. Quia vix sibi quisquam persuadere possit, magnum novae legis Sacramentum, maSnifica spondens ae pMitans, sic a Christo institutum fuisse , ut meri consilii, & devotionis utcumque arbitrariae praxis foretr ita ut non equidem liceret illud an
mari, at liceret pro nutu praetermittere.
ptum arguunt, quam isthaec, Coin emini alterutrum, orate pro invicem, orent fine eum ungentes oleo. quibus in eodem orationis contextu uti
tur Apostolus. Atqui verba haec posteriora praeceptum grave imporistant, & ita a Patribus. & antiquis Theologis exposita sunt. Certe ad minus cordato cuique & Deum timenti dubium erit, an vox, indueat, merum consilium sonet, an veram legem . Et quis in se sumat, uequod lex esse possit, in puram adhortationem convertat ps 3. Quia ne unum quidem extat in tota retro antiquitate monuia
mentum , quod Iacobi verba de simplici consilio interpretetur i est
autem di multiplex , quod eadem de mandato ac lege interpretari videatur . Sic Theodorus Cantuariensis in textu jam 'citato e Sacra unctiona olai muncti secundum statuta SS. Patrum Ecc. Sic Concilium Cabilonense , Tan. 48. Secundum B. Apsoti documentum , tui etiam docuis meaeta Patrum consentiunt , infirmi oleo , quod ab Episcopo benedicitur , a Presbyteris . ungi debent . Sic Rupertus in vita Hereberti r Abbatem etiam accerseruit , quo veniente fecundum praeceptum Mostoli, sacro est unctus oleo in nomina Domini. Sic Concilium Coloniense , Is 36. Sacra Unctio impendatur cam expositione mandati Amst liti. Sic demum Trid. Synodus sest. I . cap. 3. non eos tantum reiiciendos esse tradit , qui docent Unctionem hanc a Fιdelibus De preemo eontemni posse ι sed &ctui docent eam nee mandatum Dei nec Promissonem gratia bibere . Extra omnibus siet Quod secundum mandatum Dei , secundum praeceptum Apostoli, secundum Patrum statuta recipi debet; illud tum divini , tum & Ecclesiastici iuris lege necessarium est . Atqui talis est Unctio Extrema, &e. O Confirm. quia, ut solide ait Mumelyus in P lere quemadmodum dubio Procul contra Ius divinum peccaret , qui imminente persecu-' tionis Disisti oste