장음표시 사용
161쪽
138 VITA PHILI ppientem se Imperator non modo fortis re qui nullo terrore commoueretur, sed prouidus etiam at* sapiens persequendum, eo prae sertim anni tempore non putauit. Magnam etiam tristitiam attulit Philippo oc animum ipsius vehementer afflixit Illustrissimi atque Optimi ec Praestantissimi Principis Iohannis Ducis Saxoniae mors, quam ille anno hoc obiit senex, placide re omnino feliciter , miis grans ex hac calamitosa atque caduca vita in aeternam ac beatam, Idibus Augusti. Sed
hunc luctum nouae etiam curae auxerunt.
Cum enim Imperator Carolus, inducias de quibus diximus, fieri passiis esset, ad id usque tempus quo Oecumenica Synodus congremgaretur, quod Semestre fore ostenderant, profectus in Italiam ea de re cum Clemente Pontifice Romano ita midiose sevcre quoque egerat, Vt PontifeX quamuis putararetur nullo modo rem procedere velle, inito teret tamen legatos declarantes suam de synis odo sententiam & promtam voluntatem.
Quorum unus ad Blustrissimum Principem Iohannem Friderichum qui patri Iohanni successerat, Vinariam sedem domus illius iri Duringia, venit. Susceptae deinde fuerunt deliberationes & Theologorum quoque exoquisita sententia. Philippus sane Melanchisthon simulari a Pontificijs omnia, oc hoc agi,
162쪽
ut conditionibus intolerabilibus ferendis deis terrerent a voluntate veniendi ad Synodum ordines illos autores scripti Augustani, non habebat exploratum nel persuasum. Ita psimplice animo re vera consideratione id censuit, quo illis plus pene concedebatur quam Peterent. Nam ncque indici a Pontifice Romano Synodi conuentum improbabat, neq3 cum in illa praesidem recusabat. Quod veis ro postulabatur: Vt iam tum se stare decreistis Synodi velle promitterent uniuersi, id nullo modo admittebat. Quod &accusatiisones ec defensiones Sc sententias liberas oportere esse diceret. De euentu autem anitequam disceptatio & cognitio inciperetur, Pacisci, praeposterum esse, neque fieri hoc oportere. Ncque omnino formam eam iudiocii esse, obligatis iam partibus ad probanodum id, quod quale futurum esset ignorare. tur. Neq; a sponsionibus forensibus ec ciuiis
libus compromissis exemplum sinc euidente. ec pernicioso errore transferri ad has diiudicationes. In qua sententia semper perman sit. Cum essent qui neque ut indiceret Pontifex Synodum, neq; ut in ea praesideret cono cedendum est. arbitrarentur. Nam re iudi- dicandi iure concesso, potentiam principatus illius , quae tantopere oppugnaretur si
163쪽
toritati illius. Sed neque haec Philippum Me. lanchthonem fugiebant, oc res si ad legiti
mam cognitionem incorruptum uadici um, vel qualemcunq; etiam non simulatam atque saeiam disceptationem deduceretur, proψspiciebat, necesse esse, ut antequam ullae actiuones inciperentur, nedum sententia lis dii iis meretur, talia explicarentur atq3 definirenis
rur. Sed res de Synodo tum facilis fuit, Quam cogi Pontifex nollet, Imperator Caαrolus non posset cogere. Ita iste quoque
annus inter consultationes non nimis con; tentio fas abiit. His etiam tribus annis conistinuis conspecti Cometae fuerunt. De quiubus multa ad amicos Philippus scripsit, suas
cum eis rationes communicans ec explorans sententias ipsorum. Cum autem anno Christi M. D. XXXI. Cometes eΣ eorum ge*ncre, qui Pogoniae vocantur, apparuisset in plaga solis occidentis, conspectus est vel idem vel alteriimilis ei proximo anno mane in orientis solis parte, Et anno XXXIII. tota nocte unus fulsit ad stellas propinquas Sepotentrionibus.Quo loco cerni desiit. Hic anonus pestiles fuit urbi Norimbergs,et eodem, quod Eobanus Hessus Erphordiam se receis pictet, schola Norica, quam us suum opus laisbefactari nollet, nonnihil exercuit animum
Philippi Melanchthonis. Etsi magis nos soli.
164쪽
citum eum habebamus, quibus illuc se conis ferendi ipse autor ec suasor fuisset. Excercuiserunt 8c aliae quaedam curae misiae iustiss. inis dignatione: Quod literae nescio quae prolaorae sparsae dicerentur, quibus turbas exciata tum iri ingentes & perniciosas intelligeo hat. Neque ille tam autoribus earum irasceis batur, quam diuulgantibus talia temere Scincaute. Negotia etiam Britanica conside,
rationes ipsius tunc coeperunt commouere.
Rex enim Insulae illius, cum quo nupta esset Caroli Imperatoris matertera, de altero coniugio consilia inibat, siue tunc consuetudinis istius faticias fieri coepit, seu aliae eum causis ad diuortium hoc impulerunt. Quod inuioto & refragante Pontifice Romano Ddium
cum damnaretur, Vsque adeo tritavit aniamum Regis, ut statim Romani Pontificis quasi iugum, sub quo ad id usque tempus
fuerat Britania singularem in modum presisse, repelleret & penitus excuteret. Hoc*ipso ad coniunctionem vel respectum saltem adigebatur eorum, qui Pontificis Romani potentiam dominationemq3 oppugnabant, quamuis aliquando se illis opposuisset, edito libro praeferente nomen suum. Quod factiim adeo gratum acceptumq3 Pontifici fuerat, ut Regi titulus nouus decerneretur,Defensoris
fidei. Mittebantur igitur ic legati Θc literae,
165쪽
& Philippo negotia illa significabatur, quem
minime fugiebat fore ut ipse inprimis consuleretur, ec magnitudinem rei pericula contemplanS animo, magnopere tum adeo solicitabatur. Accedebant rumores , qui spargebantur de conatibus Laiadgrafin Philippi restituendi in ditionem terrae suae Vlis richum Ducem Vuirtepergensem ereptam ei ante annos X V. Sed hanc proxime sequens annus tunc inchoatam molitionem absoluit,
de recuperatione illa bello p toto transactiam fuit, & ipse Philippus benigne inuitatus ut Tubingam veniret. Sed negotia eiusmodi in manibus habebantur illo tempore impendeo res videbantur, ut Illustrisi. Princeps, cui opera fidesq; Philippi addicta erat, eum dis mittendum nullo modo putaret. Accessit tamen illuc deinde cum ego iam ibi studia honarum artium docendo excolerem ,& in Academia ordinanda, quae sic fatis perturohata erat, adiumento nobis fuit, hospes noster uno pene mense. Hoc etiam tempore Landgrafius qui animaduerteretatu perpenderet quantum mali detrimentis daretur doctrinae veritatis dissidio Helveticarum re Saxonicarum Ecclesiarum, oc litem illam cernens fieri indies maiorem, multa a qui
husdam admodum horride oc insolenter, aquis
166쪽
quibusdam vehementer θc immoderata quadam libertate cum dici tum scribi, opcram
studii pietate oc fide picni dedit, ut apud se
conuenirent Vtrinq; Vnus, ec breuiter atque diserte compraehensam suae partis sententiam ponerent. Idq3 negotium Philippo a suis datum fuit , qui ipsorum sentcntiae ad Landis grafium csset nuncius. Ness quicquam tunc praeterea a fium est. Interea de coniugio duis 'a iam altera uxore θc priore repudiata, so. Iicitus Rex Britaniae undiq; colligebat suia fragia, quibus illud contra sententiam damis nantium, inprimis Romani Pontificis, apis Probaretur. Et quia sperabatur hoc factu. ros facile oc libenter Saxonicos dominatio. nis pontificiae inimicos, remittebatur indies
aliquid de sevitia, quam ad illud usq; tempus
pariter cum Gallia, crudeliter excercuerant in eos, qui Saxonicarum Ecclesiarum exemisplo , non assentirentur Pontificiae doctrinae.
Et Philippus Melanchthon litteris nuntiis
fiebat certior, aduentum suum in Britanniisam magnopere expeti, ic futurum ut ab ipso Rege accerseretur. Orabantq; amici, ne reo cusaret, neue grauaretur illud iter suscipere. A quo sane animus ipsius neutiquam abhoro rebat. Rex autem Britaniae, ut matrimonio rim nouum legitimo modo oc iure bono vis deretur contractum, nihil non experiri, oc
167쪽
r VITA PHILIPPt refragantes omnes odisse, ec hanc maxime ob causam ad eos , quos ante fuerat in seciaistus, inclinare credebatur. Cuius voluntati repugnans inter alios Thomas Morus vir
doctrina atq; dignitate praestans, ec qui praesentis status mutationem fieri nollet, oc cui nouitas coniugii displiceret, supplicio vitiis mo affectus est. Rex autem Galliae, qui in Italia bellum gerere ec occupare Mediolais
num cuperet, societatem Principum Germais norum expetebat. Cum P conuenissent finis deris faciendi iterum gratia aliquot, eodem Legatus Gallicus accessit. Non autem pois tuit verecunde peti coniunctio sine excusatatione crudelitatis suppliciorum, quibus plu/rimi in Gallia per summos cruciatus fucrant necati: Itaque tunc ec in seditiosos quosdam suae gentis animaducrtisse Rcgem dictum est, ec petitum vide Rcligione diligenter redeliberata sic consentiretur, ne asserendis deis fendendist non necessariis aut etiam supero uacaneis dubiisve, Respub. ec Ecclesia amisplius turbaretur Petitum etiam fuit vi mitisterentur ex Germania aliqui viri docti ec hois iii, qui de dogmatibus sententiam suae partis exponerent. Fuerat autem quorundam stiris dio effectum, ut Rex non alienus a Philippo Melanchthone videretur, cui ξc accurata eXisplicatio rerum, quas tractandas ille suscepis set a
168쪽
set, & ab aducrsariis sine acerbitate dissensio, valde placeret. Ital non modo amici instiistere literis sitis, ut in Galliam ad Regem pro. . sicisceretur, sed hoc etiam obtinuerunt ut ipse Rex missis literis ad Philippum clemen. tissime eum inuitaret ad congressum suum. Eo anno pestilentiae metu Vuittenbcrgensis
i schola dissipata fuerat , 8c Philippus Me- Ianchthon cum plerisque Magistris doctri.
nae concesserat in oppidum Duringiae Ihe., nam. In Gallia aulciri Regis animus peri turbatus ira indignationet nullum modumi seruare neque facere finem suppliciorum. Et, arrepti primum indicati conuicti p tanquam ' conatuum seditiosorum, quod Uno temporet passim libelli quidam Parisiis clanculumi propositi Sc ad Regii quoque conclauis ia-1 nuam affixi fuissent: Huius igitur facinoris e conscii statim complures compraehensi oc, subiectis ignibus torrendo excruciati ita deis . inum vitii combusti sint. Sed indicibus prae, . mio proposito ec concessa deferendi accu- , fandique licentia quibuslibet, plurimi etiam ito ι liuS audaciae nequaquam participes, rei facti, re crimine defectionis ab Ecclesia, quod Luo, teranismi nomine inferebatur , damnati oca cremati fuerunt. Erant & pietate oc do. , dirinae literarum* eruditione in illo Regno,
dignitate etiam di honoribus praestantes qui
169쪽
i 6 VITA PHILI p pidam viti, quibus crvdclitas ista immanis adis modum displicebat oc ingentem afferebat doIorcm. Et hi Ccrmanos celcbres cruditionis nomine in Gallia , heiacuolentia fauorci complectentes tuebantur atP protegebant, neq; patiebantur eos ab ista violentis feritate attingi. Inter quos excellebat hcnignitatis 8c omnino virtutis sapientiae* fama domus
Langaea dic in hac Princeps Vilhelmus Belis Iesus, qui Galliam suae sapientiae , fortitudinis, integritatis, fidei ope moriens destituisit grauissime laborantem 5c in saeuissimo bello ec asperrima fortuna illius, Anno Christi Μ. D. XLIII. Germanorum autem , de
quib*s egregia ingenii, doctrinae, Virtutis,favi pientiae, pietatis esset existimatio, princeps habebatur Iohannes Sturmius. Per occasionem igitur illi de nego ius inter ipsos verba fieri, oc consilia rationesque iniri ac quaeri, qui*bus tam grauiter laborantibus rebus subueoniri posset. Persectum p est diligentia re studio horum, ut apud ipsum Regem mentio fieret doctrinae Saxonicae , 5 Philippi quae. dam scripta coram eo legerentur, quorum dilucida expositione& disputationibus plaucidis Regis voluntas ad clementiam conuersa ferebatur, considerantis, & quousque esset
superstitio progressa & quibus in tenebris acuitas obscurata vetitas coelistis, di quam
170쪽
MELANCHTHONIs, I 4 7 tetri errores do strinam disciplinamque Eccle. sae occupassent. Verentis etiam fortasi , ne animaduersionis iracundia insontes cum sontibus corriperet. Hoc cum Philippo Meis lanchthoni esset significatum, amicis suadenotibus atque hortantibus literas scriptas mitistit ad Episcopum Parisiensem Iohannem Bellatum. Quibus monci & orat: Animos Principum in Galliae regno mitigari studeat, autori sit, ut ratio ineatur, qua sanari Ecclesia possit, quam indies magis magisq; lacerari appareat. Abusus quosdam esse reo praehensos, ec nunc multos pios atque do-eios veritatem quaerere ec doctrinae gcnus purum, non praua cupiditate aliqua sed studio religionis.Atque esse ortas controuersias de maximis rebus quae nulla armorum vi aut suppliciorum metu opprimi pos. videantur. Non patrocinari se turbulentis ic seditiosis, neque ijs qui improbitate 5c malitiaveritatem simplicis doctrinae corrumpant, quos fanaticos solebat vocMe. Verum lio. rum etia furori sic maxime resisti posse, si ex. tet certum doctrinae genus,quo ambigentum animi confirmati nitantur. Ostendit quam tum momenti sit in Galliae florentissimo rco gno, ad omnium bonorum animos tam eri. gendos quam deῆciendos. In eo si exemis