Iacobi Sirmondi Soc. Iesu presbyteri Historia poenitentiae publicae. Eiusdem disquisitio de Azymo, sempérne in vsu altaris fuerit apud Latinos

61쪽

si HIs TORIAad hanc primam actionem accederent poenitentes, Synodi Agathen sis Canon XV. patefacit his verbis. Poenitentes , tempore qua poenitentiam petunt , impossitionem manuum cilicium super caput a sacerdote , sicut ubi

que constitutum, consequantur. Si autem comam non deposiverint, aut vestimenta non mutauerint, abiiciantur, qnisi digne poenituerint , non recipiantur. De quibus singulis quoniam agere non est huius instituti, hoc satis sit obseruare,impositionem manuum a Synodo eam dici, quae prima omnium poenitentiam petentibus tribuebatur. ALΤERA vero non simplex , nec Vna fuit, sed multiplex ac diuturna , tamdiu quippe durans, quamdiu poenitentes a communi fidelium Missa excludebantur : toties iteranda ac repetenda, quoties ab Ecclesia post catechumenos eiiciendi , manibus prius

62쪽

Episcopi capita submittebant,iuxta Synodi Laodicenae Canonem

uod oporteat seorsum primum post ab locutiones seu sermones Episcoporum,

orationem super catechumenos celebrari. τ' postquam catechumeni egress fuerint, eos junt in paenitentia precem feri. his etiam accedentibus ad manum sacerdotis , m disicedentibus, tres orationes consummari fidelium. De hac secunda impositione manuum accipiendus haud dubie S. Augustinus, in eo quem supra laudauimus Sermone CXLIV. de Tempore , cum ait, Abundant hίc poenitentes: quando illis manus imponitur, fit ordo

D iij

63쪽

s H I s T o R I A longissimin. De eodem & patres Synodi Toletanae III. Canone XI. dum praecipiunt ut fecundum fommam Canonum antiquorum dentur poenitentia. hoc est , ut prius eum , quem

flui poenitet facti , a communione 'sten

se aciant inter reliquos poenitentes ad manus impositionem crebro recurrere: expleto autem satisfaelionis tempore, communioni restituant. quod ad tertiam spectat impositionem manuum. Ad secundam autem & hoc referendum est , quod habet Synodus IV. Carthaginensis Cano ne XX C. Omni tempore ieiuni, manus poenitentibus a sacerdote imponatur. TERTIA igitur & postrema haec fuit, in qua pisitentes omnibus rite peractis, poenitentiae fructum, hoc est reconciliationem consequebantur , unde reconciliatoria impositio manuum dicebatur, Ut

64쪽

P OE N I T. PUBLICAE.ne III. Qui recedunt , inquit, de compore paenitentia accepta , placuit sitne reconciliatoria manus impositione eis communicari e quod morientis cit conse- lationi , flecundum definitionem Patrum, qui huiusmodi communionem viaticum nominarunt. Quod si puperuixerint , flent in ordine poenitentium , ut ostensis necessariis poenitentiae fructibus

legitimam communionem cum reconci

tiatoria manus impositione percipiant. De hac ipsa quoque accipiendum, quod in Concilio Carthaginensi

I V. legitur Can. LXX VI M. Poenitentes, qui in infirmitate viaticum Eucharistia acceperint , non Ρ credant absolutos sine manus impositione , si pu-

peruixerint. reconciliatoriam nam

que intelligit. Ita ergo tres omnino , ut ostendimus , in poenitentia publica impositiones manuum,diauersos ad effectus , quas easdem scite ac distincte paucis verbis ex-

D iiij

65쪽

pressit Leo magnus in Epistola ad Theodorum Episcopum. Christus, inquit, hanc Praepositis Ecclesiae tradidit potestatem, ut m confitentibus actionem poenitentia darent eo fidem salubri satisfactione purgatos ad communionem sacramentorum per ianuam reconciliationis admitterent. PORRO X

tribus istis quae duae sunt extremae, prima & tertia , nunc etiam apud nos in priuata sacramenti huius administratione locum habent. Nam& manum principio imponens poenitenti sacerdos bene illi precatur ad confessionem recte obeundam,& expleta confessione, manum iterum ut absoluat imponit. Media tantum illa, quae tunc scilicet usu pabatur, cum aspera& luctuosa illa fiebant a poenitentibus , qua describuntur a Tertulliano de Poenitentia, & a Cypriano de lapsis,quo

rumque specimen quoddam supra

66쪽

vidimus in verbis Ambrosij contra Nouatianos, ea, postquam poenitentia publica vel penitus exoleuit, vel in hac parte sublata est, in usu pariter & ipsa esse desiit. CAPvT VIII. Poenitentiam tantum publicam Constantinopoli Ibblatam a Nectario,

non priuatam.

ΝΕς τλRii Episcopi ad se

nunc historia nos Vocat.

Neque enim dubitant qui recte sentiunt, quicquid illud est, quod

innovasse Nectarius dicitur circa poenitentes, id totum ad poenitentiam tantum publicam pertinuisse. Haereticorum sane nostra pene

aut patrum memoria commentum

fuit, priuatam quoque ab illo sublatam una fuiste consevionem.

Sed hoc quam absurdum sit, &

67쪽

18 ' - H I sTORIAa Nectarij mente quam alienum, ipsa rei gestae narratio docet,quam a Socrate & Sozomeno fusius expositam Theophanes in Chronico paucis verbis sic commemorat.

stantinopolitanus presbterum pustulit, qui praepositus erat poenitentia , ob flagi

tium a Diacono quodam in Ecclesia perpetratum cum femina qua in poenitentia versabatur. LAt Roma, totoque in Occidentemdiose is huc que retinetur,

m poenitentium locus est designatus. Quaerendum hic enim ex iis qui a Nectario priuatam quoque abrogatam confessionem Volunt, qui-

68쪽

busnam usquam poenitentibus seorsim designatum in Ecclesia locum meminerint, praeterquam publicis : quibusve aliis imperatum, quod Sozomenus refert, - ω λα-

MM Gi άώυρχας aec γέ- ν , Velut in theatro peccata siva sis, plebis in Eccle Aia testimonio confiteri. Quod si publica poenitentia fungentium propria haec fuerunt, de his solis generali sub p itentium nomine hic agi fateamur necesse est , quos solos in Ecclesia poenitentes proprie nuncupatos ab Augustino didici mus. Atque hinc est nimirum, quod Chrysostomum, dum ad Nectarij, cui in Epis .ppatu successe

rat, factiam alludit, theatri nomen frequenter usurpantem cernimus, tum alias Lepenumero , tum in

Homilia v. de Incomprehensibili.

69쪽

tuam explica. At vero insurgunt hoc loco, & argutantur, cum publica confessione reiectam paritera Chrysostomo illam videri, quae sacerdoti fiat, cum huius non m minerit , sol inque eam suadeat quae fit Deo. Suadet istam prorsus, eoque forsan impensius,quod omnem tunc recentis periculi suspi cione amoueri par erat. Quid tum autem ξ an quia illius non meminit, propterea Ἀm publica proscriptam suspicabimur , ac simul recisam a Nectario credidisse Chrysostomum, quod nusquam apparet, nec Vnquam ostenditur aut sui adeo immemore factum,ut de hac

70쪽

P OE N I T. P V B L I C AE. 6x sacerdotum potestate, quam miris

laudibus passim effert, ulla hic pos set ambiguitate dimoueri 3 Quid

enim grauius ac significantius ad miranda illa sacerdotis cum rege comparatione, qua usus est in Ho- milia I v. de verbis Esaiae ὶ ο - Φ

ωαλή-Rex quidem ea quae sunt in terea sortitus est administranda , sacerdoti, autem ius Aperius est positum, Quaecunque ligaueritis super terram , erunt ligata & in caelo. Regi corpora commissa sunt ,μ-cerdoti animae. rex pecuniarum reliqua dimittit , sacerdos reliqua peccatorum, Quapropter cessasse Constantino

poli post Nectarium priuatam