장음표시 사용
121쪽
consueverant, & Parabolari ideo fortassis dicebantur, quia πια βολον ἔργον, iaest, rem periculi ac discriminis plenam tractabant. E placet. C. de Epi P. I cter. ροι pa
rabolani. His annumerandi iunt Sc decari,
de quibus loquitur Theodosius. L nou ρωι sub praetextu. C. de sacroseo. eccos
Nam hos in numerum clericorum non roferri satis aperte ostendunt Iustiniani consitutiones, quibus eorum onicium describur . tur Novel. i. &Sy. Quam vi nonnulli decanos pro clericis & canonicis accipiant. Alciat. iudictis P. sed cur inter clericos non
numerantur, dixerit aliquis, sicut ostiarii M
acoluthi, quorum munus non magis spirii tale quam istorum esse videtur ρ glossiis c. r.
Respondeo ostiarios, acoluthos, α' alios hujusmodi, de quibus supra dictum est,ideb clericos censeri, quia in clerum recta Piantur, ut aliquanto spiritalia tractent, dc . PreSbytecorum atque episcoporum ossicio fungaretur. i Sed onus claudendi templi veLaliud simile,ur interim se exercean ,ut ad sacram functionem se praeparent, ipsis iniungitur. Alii vero, qui spiritali admini- i' strationi dicati consecratique non sunt, . quamvisEcclesiae inserviant ac ministrent ii ter clericos non sunt habendi. Constitutionibus tamen plerisque cautum est, ut nota nisi ex clericorum coetu ad tractanda Eccle- siae negotia quisquam assumatur. c. indica
122쪽
B tum. 89. dist. c. in nova. I s. q. p. c. decernimu H de iudic. Quod jus aliquam utilitatem ha
, demas,&earum rerum procurationem,quae. ι ab instituto clerieorum abhorrent, cujus -
C. Epist. et clis. Nam laicorum opera &: magis
quid attingere, quandoquidem ejus rei co-
u tibus, ac speluncis degentes, idque certis le- buxae institutis ais ori immu QMiniis
mus. Iidem vi Eremita dc Anachoreta
123쪽
VAREN. COMM niano Novel. s. Hinc Hieronymus ad Paulinurii: Si cupis, inquir, esse quod diceris, monachus, id est, solus, quid facis in urbibus, quae utique non sunt solorum habitacula, sed multorum Z c. si cupis. I pr. EzPelagius Pontifex Romanus de eorum Officio disserens, haec tria ipsis attribuit, qui rem, orationem ta laborem manuum. c. p sentium. I . quaest. . . Labore enim suo monachi olim victum sibi aliisque egenis Paractant,utChrysostomus,Augustinus,aliique Veteres tradunt, aded ut celebretur in ecclesiastica historia cujusdam monachi apophthegma, Monachin, qui non operatur, latroni par iudicandus ect. mpar. hist. Bb. 8. cap. I.
QuapropterJustinianus Novet. 131. D'abus
inquit,. potissimum in rebus operam &dili
gentiam reponere oportet Monachos, ut aut sacris vacent scripturis, aut quas manuarias vocare solent artes monachos deeentes m ditentur exerceantque: siquidem mens in
erti otio dedita haudquaquam sane qui quam bonorum pepererit. Ac illud quidem Jseronymi aliorumque scriptis liquet,
literis praesertim sacris operam eos dare solitos fuisse, ut non morum probitate vit. que sanctimonia tantum excellerent caeteris, sed etiam doctrina. c. sic vi . c. siclericamm. Itaque mirum videri non debet, quod vitam monasticam Justinianus utrem sacram a. Qivinam tantopere commendet z' Pec
124쪽
Mel. 133. cum ii non tantum sibi, sed etiam , uni verso generi humano, precibus suis apud DEUM, exemplo, doctrina, labore & i dustria multum prodessent. I Non enim natura abhorrebant ab hominum congressu, quod Aristoteles non immetito damnat, ta ni les improbos esse dicens, aut homine prae- ltat stantiores. Nec ita octo dediti erant, more
lla pleudomonachorum nostri temporis, ut spi- nihil in commune conferrςnt, & se homines illa: esse, id Est, ad societatem hominum iuvat est, dam naros non recordarentur. Non ignoro irti quosdam in eo grege repertos fuisse quorum mi superstitio nemini lano probari queat. Nam Theodoritus lib. . c. 28. scribit monachum quendam sexaginta annos neque locutum cum ullo, neque a quoquam conspectum fuisse. Sed rara admodum fuisse haec prodigia compertum est. Proinde ex monast xiis velut ex quodam seminario, legi & a stil- mi consueverant ad munera ecclesiastica,qui 'probatissimae inter ipsos vitae & eruditionis habebantur: ut Augustinus cum alibi stepe, tum maxime ad Aurelianum scribens testa-
o. o tur cap. nos. autem, cop. lib. I6. q. D In qua quidem promotione & graduum ratio habebatur, de quibus ante disseruimus, ea monacho. 16. quaest. r. & eorum antistitis seu
archimandritae consensus erat necessarius. e. mnachi cum pro utilitate. 16. q. I. Et quoties . eos vocari continge- ,
125쪽
bat, monasticum institutum ossicium quae deserere cogebantur, ut majore praestantiorique, iungerentur munere: quia simul utrumque obire & exequi non poterant: sicut & clerici cum vitam monasticam amplectebantur, militiam suam, ut ait Gregorius, munuique clerici amittebant. e. nsm se . pro b teros. c. ne pro cuiu libet. 16. q. a.' OG fietum enim clerici est docere & pascere populum, monachus verb, ut ait Hieronymus,
non doctoris, sed plangentis habet ollicium.
Quam ob causam nulli in monasteriis repe-hebantur sacerdotes aut clerici. not. c. -- est. de regula. Sed tanquam caeteri ex populo,qui laici Graece dicuntur, ad comunera omnium aedem sacram, percipiendorum sacramentorum causa se conferebatit. Panoro
tu cap. dilectu . de capri. mona. Quod & J milianus satis aperte ostendit. Novel. I; Sed & sacerdotem accersebant interdum qui ipfis liturgiae, quam missam vocamus, selen- nia celebraret, ut a monachis Scythi factum aliquando fuisse refert Hieronymus. c. hsuceria m. 16. quaest. r. Ac idcirco suberant tam . monachi quam eorum antistites, Ecclesiae presbyteris δc clericis. not. in L c. cum dilecti. ipsisque longe inferiores habebantur. e. - μbdiacono m. dist. c. generaliter. Is. q. 1. Verum ut hac molestia liberarentur monachi, postea coeperunt ex his aliqui in suis m
126쪽
DasAc n. Eccx Es.l IN IS T. LIB. I. I 2Iique nasteri is presbyteri ordinari, sed ita ut incru
tiρ- tu antum suo Sacramenta administrareiar, mul & veluti quandam ecclesiam inter se constiant: tuerent, nec ad alias ecclesias amplius acceam dere, aut ali nos presbyteros advocare co-y-ogerentur. c. I. pervenit. c. interdicimus. 16.1m , q. i. Atque ita ratio excogitata est qua idem
δι & presbyteri, id est pastoris atqye dcnstoris, ba & monachi ossicio fungeretur sine ullo, uties, . idebatur, incommodo. Cuius instituti istis mentio est in historia Triperti . lib. 8. Quare
tam quidam epis opus prohiberet in certo
t. monasterio liturgiam celebrari, acriter eoiul Iazmine increpavit eum Gregorius. e. Aga 'tu . I6. q. I. Idemque Bonifacius fecisse le-
facta omnes monachi, passim sine ullius Ecclesiae gubernatione sacerdotes creari coepe-
runt, quamvis ea turba monasterio fortassis non adeo necessaria esset, credo ut ea re in jorem ibi dignitatem conciliarent. Nam ut supra diximus, monachorum ordo gradu clericorum erat inferior. . Praeterea variis constitutionibus postea sancitum est, non ideo monachum ab instituto vitaque monastica recedere posse, quod in aliena Ecclesia clericus ordinatusiit, non quod simul cumit. ecclesiastica procuratione, monastica obires munia usquequaque compellatur, quod ut
que fieri nequit, sed ut habitum monasti-
127쪽
iri i FR. DUA RE N. COMM. . vet, quorum executionem Ecclesiae ministerium non impedit. c. de monachis. e. hinc est. Quamvis autem supra dictum si
monachos in coetu suo tantum sacramenta
administrare, nec populum eos regere PONse : tamen si intra monasterium Ecclesia aliqua sit, in eoque populos regi soleat constitutum est absque eorum consilio presbyterum illi Ecclesiae ab episeopo praeficiendum
non esse. cap. I. de capeti monach. ' Nam ve
risimile est ibi Ecclesiam initio institutam esse, ut populus fidelis a viris sanctis dc eruditis quales fere tum monachi erant, Privatim docςri & admoneri commodius posset, lapaetsi palam docendi & concionandi ad populum facultatem non haberent, ut ante docuimus. Potest& alia hujus constitutionis ratio adduci, sed ea ex his quae mox dicentur satis elucescet. Fuerunt postea& aliquae extra monasteria Ecclesiae, hodieque sunt ita subjectae dc obnoxiae monasteriis, ut ab ipsis
aut certe ipsorum arbitrio & voluntate pres- byteri meis ordinentur atque instituantur,
idque accidit, vel quia in monasterii praediis
constructae sunt fortassis aedes sacrae, in quas populus sacramentorum causa convenit: vel
quia a dominis praediorum monasterio id ius postea concessum est, & aliis quibusdam
modis de quibus suo loco disseremus. cap. iistud. cap. cum pastoralis. cap. cumseculum. de impatrona. not. is cap. de mons bis. de pra- , bchiae
128쪽
DE SACR. ECCLES. MINIS T. LIB. I. I2
oenae cap. pastoralis.. de Et harum qui- dem ecclesiarum duo sunt genera: quaedam eniim a monachis tantum reguntur, aliae a. a qui buscunque aliis sacerdotibus: quia sic ab , initio institutum est, vel consuetudine longa, introductum. cap. Possessione1. de rebus ecclesiis, non alienan. c. cum de benepla. de praebend. in S., clemen. 'quia regularet. de seupple . negligem. a praelatorum. Ex his persipicuum est, quantum iuris & authoritatis monachorum natio in
a populum & Ecclesias paulatim sibi vindica
onachorum variae sectae & prosemones sunt, sied eas tantum persequi in animo est, qui ad institutum nostrum conferunt, Mad rem beneficiariam maxime pertinent, cujusmodi sunt Benedictini, omnium ut fertur, antiquissimi, & qui Canonici regulares vulta appellantur. Cum primum igitur exo-οῦ coeperunt monachi, idque iR AEgypto, congruentem nomini suo vitam, id est, solitariam agebant. Et quanqnam statis horis fere in unum locum eos convenire moris esset, tamen simul non commorabantur, se Idomunculas sparsim per montes λ
129쪽
extructas habebant, unde non solum mona
chi, sed etiam Gemit . & Anachoreta m rito dicebantur. Sed postea visum est cori- ducibilius ac ocentius in eisdem aedibus eos habitare dc vivere, omnia habentes inter se comunia, & paupertatis, c stitatis, obedientiaeque votis Obstrictos, quM Timoniam quodam more in speluncis delitescere. ca . si clericatu . 16. quasi . i. Quod & Justini nus consti tuit. N vet is & concilio Ma thensi cap. ;8.- δc concilio Aurelianensi co
firmatum est. cv. monachum. 2o. cyussi. q. Caenobia tunc ea loca a communione vitae,
verius quam monasteria a solitudine appellata sunt dicta Novet. I s. Sed monachi appellationem nihilo secius hi retinuerunt, quod ea conversatio non multum adhuc abesset a solitudine. Et Boedictivi sunt appellati, quod vir sanctimonia clarus Benedicti honestorum inter eos quorundam
institutorum author fuisset. Deinde cum in urbibus & celebribus locis manentes viri ecclesiastici, horum monachorum vitam institutum sequi in animum inducerent e cepta solitudine; quia conversari cum popu- lo & multitudine propter ecclesiasticum ministerium: cogebantur, canonicorum regula- rium nomen aptius eisdem & accommodatius visum est, quam monachorum. Quod institutum aemulati sunt & alii ministerio
130쪽
mqua. de jud. Nam& nostra patrum quo memoria in plerisque cathedralibus Ecclesiis, sacerdotes de clerici, qui nunc canonici,
simpliciter & sine adjunctione dicuntur, simul cum Episcopo suo huic monasticae vitae generi erant addicti : & aliquas hujusmodi Ecclesias adhuc superesse existimo. cap. siqvis. s8. distin. cap. quorundam. 7 . distinct. Nu. inae cap. causam qu . ci cap. Quod DEI
omorem. de statu monacho. Itaque diceban tur non simpliciter, ut nunc canonici, sed regulares ab illo peculiari instituto, ac regula
,& hoc modo diici i-men inter eos designabatur, & aliarum Ecclesiarum canonicos, qui huiusmodi se votis non alligaverant, idque supra u nobis ostensum est. Haec secta cujus author Augustia
esset, late Christianum orbem pervagata est, adeo ut eorum ccenobia hodie, in quibus locis monachorum nomen deletum non est, nusquam non reperiantur. Sed effectu a caeteris monachis differre non videntur. cap. a. de postuc quamvis plerique asserant in odiosis monachos eos habendo non esse. notatu in dicto capitulo, quod DEI timorem.