장음표시 사용
131쪽
TNter monachos atque eos qui regulares a dicuntur non mimis quam inter clericoriniam inciorum 6c administrationum hodies reperiuntur quorum insigniores & praecipuos caeteris omissis breviter hic perstringemus: nam sicut ictericis cujusque Ecclesiae praeest episcopus, ita singulis moliasteriis, Praessidet unus, quia Iustiniano & plerisque . veterum arch andrita & coenobiarcha. dcaeteris vulgo Abbas appellatur. Hic intra
monasterii sui septa praesectum quendam, '
sive ut loquuntur, Priorem clausi lem constituit : cujus vicaria utatur opera vigilantiaque in his, quae ad sedalitati gubernationem sipectant. Et quia plerunque eΣtra monasterius' minores aliqui conventus, atque sodalitia monachorum sunt eidem archia mandritae subdita alii quidam pr*fecti eo cum libera potestate de authoritate dimittuntur, quos Priorta conventuaris appellant. In quibus autem locis conventus ille desid . ratur, quem verisimile est olim nusquam d
fuisse, hi praesecti alia atque alia nomina for- tiuntair,. de quibus hic non est magnopere l
132쪽
DE SACR. ECCLEs. MD IST LIb. I. I27 laborandum. omnibus autem non solum praefectis, sed etiam archimandritis piaesidet unus, qui a Justiniano Exarchu3 vocatur, vec is F Ac haud scio an is sit quem αρχ
παπι γον vocat Hieronymus ad Pammach. . Sed certae tantum sectae monachorum hossultimos antistites noverunt. uoti in c. ue r
sigiosi. de regul. Et notandum est, quamvis inplerisque coenobiis & monasteriis hodie votis illis solennibus & religiosis alligari non soleant, de quibus paulo ante diximus. sed more clericorum vivant qui seculam dicuntur, piri stinam tamen appellationem adhuc retinent. Quod ided adjeci, ne quem forte
admiratio teneat, cum in abbatiarum aut prioratuum saecularium mentionem inci-
SOdaici mendicantes ideo a monachis s paravimus, quoniam ab eis differre videntur. Monachorum enim propria est solitudo, & secessus quidam a caeterorum hominumcon tartio : quo hi multum abhorrent, cum palam docere evangelium, Se ad populum concionari soleant. Itaque
133쪽
n8 FR.. DUA RE N. COM M fratres sodalωque dictitantur magis quam monachi. Panor. in. c. causam qua. de iudici. Eisdem tamen votis de aliquanto graviorin' bus obstringuntur quam monachi, cum nec singuli, nec universi quicquam ploprium habere queant & votivam mendicitatem,n dum paupertatem, quae illius germana est, ut apud Aristophanem Chremylus ait, si minus re, at certe verbis profiteantur. c. existi deverb. sign. in 6. Discrimen autem πενίας. Uχείας id est paupertatis & mendici- , ' talis docet Aristophanes: cujus hi sunt versus
Porro hi mendicorum coetus siuos habent praesectos custodes sive observatores, &administros, tam universales, quam provinciales, per quos velut quaedam Respubl. inter eos regitur, & administratur exemplo mo
nachorum, de quibus jam diximus.
Non solum viri, sed mulieres etiam apostolorum , Christi tempore ministerio
134쪽
DE SACR. ECCLES. MINIS T. LIB.I. 12'aecclesiis addicebantur, ut constat ex epistola Pauli ad T vib. Et ligrum mulierum quae diaconisse dicebantur, crebra in jure
que m0rem quasdam Ecclesias retinere etiam .nunc accepimus. Verum procedente tempore instituta sunt collegia, sive monasteria virginum DEO consecratarum, & solen nibus votis obstrictarum, ut de monachis antEdictum est. Quod genus monialium vetustat existimo, non novit Ecclesia, ac ne cananicarum quid em , quarum meminit 'siniantu. vel 19. Hae in singulis parthenonibi suis, suas habent antistitas exemplo monachorum, quibus nihilo minus parent quam monachi archimandritis suis. De his autem aliquot extant constitutionesJustiniani, quibus vetat ne duplicitia monasteria, id est, virorum simul & mulierum usquam sint, dc ut eunuchi in singulis monasteriis con stituantur,
i ipsarum negotia gerant. NOUA. I23. Sed quicquid ad sarum monialium institutum, & vitae tegulam pertinet Boni- faciana constitutione& Clementina plenius
135쪽
Sacerdotiis veterum Ria manorum ante Christiani muRRO.
TN Iuris pontificii libris mentio reperitur Pontificum, Flaminum, Augurum, aliorumque huiusmodi sacerdotum, qui apud priscos Romanos ante Christianismum musu fuere. c. cleros. zo. distinct. c. in illis. So. distincit.'26. q. . q.1. Nec veteris illius sacerdotii cum nostro inutilis videtur esse colla
vocabula inde mutuemur. Itaque de eo pauca quaedam ex multis hic dicturus sum, quae ad nostrum institutum magis sipectare existimavi. Fuerunt autem haec fere sacerdotum genera: Pontifices, Augures, Flamines, Curiones, Feciales, Vestales,Salii, Duces
Celerum &c. Ponti icci omnibus sacris ac caeremoniis praeerant, &is acerdotum o- mnium erant maximi ac supremi, id quod ostendit Cicero in orat. pro domosis tabb. a. de Legib. Huic Pontifietum collegio qui praeerat, Pontifex Maximin diςebatur, cujus osticium & authoritatem describit Livit lib. i. de Numa Pompilio loquens his ver
bii : Omnia publica pri vataque facra POD-- istas
136쪽
tificis scitis subjecit, ut esset, qud consultumi plebs veniret, ne quid divini juris negligen- T do patrios ritus, peregrinosque asciscendo)turbaretur. Nec coelestes modo caeremonias, sed justa quoque funebria placandoΩ
que manes, ut idem Pontifex edoceret, &c. :De eorum etiam munere, authoritate digni-
lateque plura scribit Insalicarnasseus lib. 2. dc expandectis juris civilis quosdam to os observavimus, ut clim dicitur, Pontificem, dum sacra facit in jus vocari non posse. l. 2. deis μου vocan. Pontificali aut horitate compelli haeredes ad monumentum aedificandum. l. haereditati de petit. haereae Pontificem Ue religiosis locis consulendum esse. l. ultim. de mortuo inferi Pontificem a quibusdam mu- neribus non excusseri, leg. vle. de muner.&honor. Sed longe eorum maxima aut horitas in legum actionibus conspicitur, quas scribit Pomponius apud collegium pontisicum fuisse. l. a. de origine iuris. Nam ut Valerius ait, Jus civile per multa siecula inter Laera caeremo- niasque deorum i mortalium abditum,solisq; Pontificibus notum fuit. Quanta autem hu- .jus pontificatus dignatio fuerit, vel hinc aesti- 'mare licet,quod Imperatores Romani, ut augustiores essent,fere eo sacerdotio fungebantur. Sed cur hi summi Sacerdotes ita appellati sint, inter veteres tum Graecos, tum Latinos, authores non convenit. Scaevola, ut refert Varro lib. Io. de ling. Latina. dicebat Ponti
137쪽
'' o fices dici a po sit & facere. . Nam verbum facere apudPlacitum,Ciceronem,Virgilium, re alios scriptores probatos, pro sacrificare accipitur, sicut δεῖ ζ θυειν apud antἱ- quos, ut docet Athenaeus lib. i . Sed idem Varro a ponte eos dici mavult, qubdab eis Sublicius pons factus primum, ac saepe restitutus sit. Plutarchus in Numa aliqm etymologiam adfert. Verum hanc investig tionem, quae non est magni usus, libentermissam facimus. Auguro, qui a Graecis Oi-οπολοι dicuntur auspiciis praeerant, ut sacris pontifices. Cacero lis I. is natura deorum Erant enim artis divinandi periti, de signa odiis missa interpretabantur,ut Halicarnasseus est, quamvis ab una specie, id est, ab avium
garritu nomen acceperint. Tantum autem venerationis& authoritatis eorum collegio
accessit, ut nihil publicὶ sine auspiciis, nec
domi, nec militiae gereretur. Cicero. liba. ae Diti nati Ut non immerito scribat Cicero in Orat. de Amo. authoritatem rerum bene gerendarum augurio contineri. Itaque no-
bilissimis quibusque & Iectissimis civitatis
eratque perpetuum, adeo ut nemo quamlibet flagitiosus eo sese abdicare cogeretur. Humrchus in Problemat. Quan in verb horum Augurum authoritas fuerit in Republ. docet Cicero lib. a. de Legib. cujus haec verba
sunt: Maximum & prae utissimum in Re
138쪽
DE SACR. ECCLES. MINIS T. LIB.I. I 3
publica jus est Augurum, & cum auctoritate Conjunctum. Neque vero hoc, quit sum ipse augur, ita sentio: sed quia sic existimarenos est nece sis. Quid enim maius est, si de iure quaerimus, quam posse a summis imp xiis, & summis potestatibus, eo mitiatus, &concilia, vel instituta dimittere, vel habita rescindere ρ Quid gravius, quam rem susceptam dirimi, si unus Augur alium dixerit 3λ Quid magnificentius, quὶm posse decernere, ut magistratu se abdicent consules Quid religiosius i quam cum populo, cum plebe agendi jus aut dare, aut non dare Quid leges non jure rogatas tollerer nihil domi, nihil militiae per magistratus gestum
sine eorum authoritate posse cuiquam probari 3 Ac hujus auisoritatis memorabile exemplum refert Plutarchus in Marcel. in hanc dententiam Cum Augures comitiis consularibus vitio creatos consules renunciassent, confestim Senatus literis ab exercitu eos revocavit, quatenus deposito consulatu hostibus ut consules bellum non inferrent.
Flaminius acceptas literas non ante aperuit,
quam collata pugna versisque in fugam Barbaris, in agrum eorum excursionem fecisset. Redeunti igitus & multa referenti spolia, non processit obviam populus, quia revocatus non conimub mandatis paruerat: sed ramis, quam ipsius collega cqnsulatu se abdicare coacti sunt. Flaminos, quos Diony-
139쪽
33 FK. D VAREN. COMM. sius Graece ' φωνοφορος vocat, diis singulis' erant attributi, Cicero lib.2. de Legib. a quibus cognomina habebant, aut bore varrone b. . de ling. Lat. ut flamen Dialis, Marti Iis, Quirinalis,Car mentalis, Pomonalis, d C. α quia inter Deos qui colebantur, aliquod discrimen erat, non omnium flaminum par erat dignitas, ut Festus ait. Proinde is qui sacra Jovi faciebat, id est, Diriis, maximae digna' tionis habebatur, de quo multa annotavit Gellius. Majorum minorumque flaminum meminit Festus, & archi minum Gratianus
in rhapsodia uia. Sed & flaminicarum, id
est, mulierum, quae hoc sacerdotio sicut viri fungebantur, mentionem apud veteres quo-'que comperimus. Verum omnia sigillatiin
hic pes equi ab instituto n6stro est alienum,
qui haec veluti ρεογοι quaedam breviter perstringere voluimus. Curionas singulis erant asscripti curiis, quae numer. o. erant Romae, ut Dionysius scribit, &pro curiali- Iibus sacra faciebant. Horum vero nec genus sacrificandi, nec insignia describuntur ab eodem, quibus rebus maxime a Flaminibus differebant. Illud ex Festo didicimus, quod minime praetereundum hic est, Curionem maximum a veteribus eum dici, cujus authoritate curiae, & curiones omnes regebantur. Hujusque meminit praeter Livium& alios veteres Arnobius in . a es gent.
Sedent, inquit, in spectaculis publicis sacer-
140쪽
DEsACR. ECCLEs. MiNis T. LIB. I. Iἱsdotum omnium,magistratuumque collegia, Pontifices maximi, & maximi Curiones, sedent quindecim viri laureati. δ Diales cum apicibus Flamines, sedent augures interpretes divinae mentis & voluntatis, nec non &
castae virgines perpetui nutrices & con stervatrices ignis. Quem locum ideo hic rἡferre volui,quia sacerdotiorumRomanorum bre- vem descriptionem continet. Fecialium,
quos hir,1νοδ- appellat Dionysius, collegium belli causa institutum fuit. Cum enim religiosus vir, ac quietis publicae studiosus N ama animadverteret bellum, quod absque justa causa ipsertur, nihil aliud qtigin latrocinium esse, totam eam rem ex arbitrio sacerdotum ac religiosorum hominum pendere voluit. . Non enim licebat Romae bellum movere, nisi cognita causa feciales id justum esse pronunciassent. Itaque foeticitatem & successum Romanorum in bello, huieunstituto & religioni quidam asscribere non dubitaverunt. aenam autem fuerit horum fecialium authoritas,& qui ritus,praeter eun dem Dionysium Plutarchus docet in Numia. Vestata dirant virgines, quae Vestae Deae sacra faciebant,&sacrum ac sempiternum custodiebant ignem: de quarum institutione,ritu, cooptatione, castitate videnda sunt quae
Dionysius, Plutarchus, Gellius, & quidam alii memoriae prodiderunt. I saec enim, quae vulgaria sunt, & protrita, accuratius hic de-