De hieroglyphicis & sacris veterum literis dissertatio philologica, quam ex consensu amplissimi Colleg. Philosoph. in Reg Acad Upsaliensi, praeside ... Hemmingo Forelio ... publico examine modestè submittit Ericus Frondin ... kalend. Decembr. 1701

발행: 1727년

분량: 171페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

gin'lt auMριρicbitt. Ex his apparet aliud quidvis, quam alti isima mysteria, in obelis

feorum nonnullis fuisse exaratum: Huic auia g. 'tem opinioni magno se animo opponere auis iis est Κircherus, non regum Iaudes, nOP exero, cituum magnitudinem,non devictarum gentium . numerum, non denique historias, illustriave

regum facinora similiaque in Obeliseis fuisse' incua audacter statuens. Argumentum , in quo fundamenta assertioni suae locat , hoc estir Cum uina Hieroglyphica obscura .esset, aenigmatica, myiter ola, a profanorum inteuectu longe remota, squam soli illi, quibus ad regnum spes esset, vel sacrorum cura de mandat noverant, quamque religiosissimo si. lentio edicta poena jubebantur premere, non certὲ poterant Obelisci regum gesta &c. 'eontinere. Temerarius enim, ne dicam sto- -ndua a omnium suffragio haberetur, qui magnifica regia aut principia cujusdam facino.

72쪽

ra. ex se Sc sua natura lucis appetentia, p steritati vel ad ea imitanda , vel ad excitandam virtutum ac irationem , memoriamque conservandam proposita traditurus, imo penetrabili quodam scripturae genere uter

tur. L q 3 Sed accipe. & alterum , quod ex multis in compendium missis sic sese habet: Si Obelisei & Hieroglyphica aliud quicquam,

quam divina mysteria, & alia secretiora sapientiae sacramenta complecterentur, tum, Vel si idem, vel certe adeo similes, non essent αν beliscorum multi; Atqui unus deprehendituro saepe alteri quam simillimus, ita quidem, utra etiam aliquos non injuria eosdem dicerapoliis. Ergo. Vid. l. c. oliis omissis, haec visa sunt esse praecipua. Quoties itaque anpud Plinium, Herodorum, Strabonςm , Dio dorum Siculum, Tacitum, aliosque legimus, historias bellorum , triumphos , sumtus in splendida opera erogatos , & his similia In monumentis Obeliscisque AEgyptiorum fuisse expressa, id de pyramidibus, columni , statuis, tabulis lapideis &c. aceipiendum esse putat; in his enim ejusmodi res charactere vulgari, quem Coptum appellat, inscribere sollemne fuit. Verum non recte formatur ab Nirchero

73쪽

soluisse in obeliscis describi historias, regum

audes, victorias dcc. quia non satis cautum esset signis Hieroglyphicis ea tradi, quae ad

omnis aetatis memoriadi & exemplum nota& aperta deberent exstare, pro concesso ad- fumens, quod tamen maxime est controver Isim, necdum ab ipso probatum, in obeli scis nullas fuisse alias, quam Hieroglyphicas, proprie sie dictas, literas. Ego autem testim moniis clariis. Scriptorum permotus hieraticas quoque literas, ab Hieroglyphicis diver fas, Obeliscis inseulpi solitas fuistis adsevero. Quo bene observato, non opus erit Auctorum clarissima verba, quae Obellicos habent, pervertere, de Pyramidibus atque columnis &c. explicare. Neque enim facile inducor , ut credam in rebus tam notis & fama quoque celebratis hallucinatos fuisse accurati Is mos Scriptores. Praeterea Goropius Becanus illusum putat frὶ Herodoto sin a saceruolegyptio, & imperatori Germanico apud Taci tum, si ea explieante antistite, quae non satis intelligeret ; unde multa fingere apud credulos maluit, quam patriae linguae imperi

74쪽

tus videri. Ego vero tutius existimo Herodoto, Diodoro, Tacito, Plinio, Marshamo aliisque adhaerere, quam Κirchero vel Beca -nO. Nihilominus in eo adstipulamur Κiris chero , quod si quaeratur , an Hieroglyphica proprie sic dicta, triumphos, victorias &c. complectantur , lubentes concedimus id verum non esse ; hoc enim salva' hypothesi nostra concedere possumus. Essent quoque hic nonnulla de antiquitate Hieroglyphicorum subiungenda. Si autem potero , quod quoque in sequenti de Mercurio Τrismegisto capite conabor , demonstrare, ea Abrahami aetatem aequare, satis puto elucescet cana literaturae hujus vetustas. Hoc obiter heic loci adnotasse juvabit, esse plurimos magnae dignationis viros, qui Hieroglyphicas notas literarum alphabeisticarum uium antevertisse putent. sub γερο- καμμαῶκὸν vero scribendi rationem Hiero glyphica longe juniorem esse ostendit erudite, pro more suo, Marshamus. ix Sed eo jam perventum esse video, ut inventorem quaeras Hieroglyphices, sapientiae tam samosae Consule Lipsium in not. ad Tacit. Ann. XI. I . n. a. p. m. 6Fo. Marsham. Can. Chron. sec. I. alibique. Bac. Verulam. Augmenti scient. lib. II.

75쪽

sae, tamque celebris, ut excellentissimos quosque in sui admirationem amoremque traxerit. Alii Hebraeis hoc , quicquid est, gloriae vindieant, ut infra videbimus. AEthi pas alii inventores statuunt, ut Volaterrainnus, s 33 Ioli: Lud. Vives, ita in Caelius Rho diginus, ia) de 'quo tamen dubitae Walistonus. sbὶ Phrygibus inventionis gloriam tribuit Gorop. Becanus. scin Phoenibus V lysses Aldrovandus. d) Alii aliunde originem repetant, nos in jgypto natales quaerimus. Satis enim constat AEgyptios invenisse. Primi enim, ait Taeitus, e per Ag ras animalium M ptis sensus mentis sngebant,

s yJ Lib. xu. de AEgypto. Γ 23 De disciplinis lib. I.

76쪽

Hieroglyphiea, progredimur ad Mereurium vulgato Trismegisti nomine inclitum, quem nos sat validis fulti rationibus Histoglyphicorum Auctorem statuere non dubitamus. paulo antem curiosius circa hanc tractatio nem nos versari oportet, quo de homine celebri, & nomine quidem multis cognito, cetera forte ignotissimo, quid sit tenendum, liquido constare possit 3 6 quidem tin tenebris tam densis , in tot contrariis pugnantibusque Scriptotum sententiis, in vetustate tam alta, & omnem prope sollertiam, quantumvis pertinacem, eludente, liquido quidquam cognoscere detur. Primo itaque ostendemus a Mercurio Hieroglyphica signa esse introducta et inde ad sacras aliarum gentium Iiteras, prout se quaeque currenti calamo objecerit, verbis paucissimis transibimus, aliis,

quibus vel plus ingenii est, vel otii,

accuratiorem earum explanatio- . nem relinquentes. .

77쪽

. DE

LITERATURAE HIEROGL PHICAE INVENTORE.

SUMMARIUM.

dictus. oin varia nomina. Suisnam Idris apud Orientales vocatus. GMercurim Trismegistur quis fuerit, inquiritur. Mus ae- rad. . Duo ercurii nomine in annalibus Dptiorum celebres. Pharaonici imperii initia quo tempore quarenda. L Acm Pharaonis quid. GMercurio Trismegisto titeratura Hieroglyphica inventio debetur. Moses m e Dptiorum sapientia eruditus. Hus mannus notatur. Inorundam sententia es. Nebr os meroglyphica invenisse. Rationes adferuntur , cur si opinioni accedere non possimus. Sub imperato brutorum apude prios eustu arcanum aliquod domina

78쪽

scurae foeneratur opera, quae in auctoria

investigatione collocatur ; ideoque pro virili ad hoc de Hieroglyphicis argumeniatum illustrandum quaedam de MERCURIO TRIS MEGISTO lubjungam. Atque hic evestigio occurrit , plures fuisse, quibus Mercurii nomen indidit Antiquitas. Alii tres nu. merant, alii quatuor, nonnulli quinque. g Nos , ceteris relictis , de eo tantum agere constituimus, cui Trismegisti cognomen datum , vel f a j ob triplicem, qua polluisse putatur, gloriam: Regis, Philosophi, & Saceia dotis: 00 vel Lad idiotismo Graeco ob doctrinam maximam stupendamque prorsus eruditionem : 0ὶ vel f quod in triade unam esse diceret Deitatem. l. ὶ Sed non solo

sgὶ Viri Cicero de Natur. Deorum p. 8o. Scholiast. Statii ad III. Thebaid. R 83. Servivi ad I V. AEneid. v. 377. h Multorum ea est sententia. Vid. AL andi apud Gelaidinum scriptor. Arab. in cap. de sapientib. 2 πιι , quem allegat Κircber. Obelis. Pamph: pag. 's. Drulamius Augm. Scient. lib. I. - c. Alex. ab Alexand. Geniat. Dier. lib. II. c. 8.quos taceo. i) ut prater alios existiruat EugubLnus de peremi Philas c. et s. quem sequitur Coqueus in abs ad Augustin. Cip. Dei. lib. VIII. c. 2-8oaa

79쪽

THamegisti nomine inelitus fuit hic noster; verum etiam pluribus superbit. Inter quae sunt Thoyth, Toth, Teuth, Taautes, Temtates, Saturnus, Sesosiris, Hermanubis, Maris cophia &c. si sed lieri plures fuerint, qui superbum Trismegisti nomen ambierunt; extitisse tamen duos praecipue hoc nomiae apud orientales famosos observandum est: &utrumque Adria vel Idris cm dictum. Nomen autem Adri nonFii erat , iisque duntaxat impositum , quos admiranda sapientia supra vulgarem sominum sortem evexisse videbatur; sic enim scribit Auctor MSSti, cui tirulas

80쪽

immae num n Quod civitate latina donatum se habet: Et factum est, in omnis, qui sapientiao scientia ρrasiaret post illam diceretur Adum pra- imerea quod ille in omi sapiensia scientiaque disegputaret. Est enim v κ a m , quod dilige ter & sedulb inquirere denotat, ut indicaretur magna dilisentia & sedula inquisitione quaesitam venire sapientiam. His ita positis dispiciendum est , quinam isti linire Adrisin

fuerint. Et est unanimis oriςntalium son sensus, quod primus Idris fuerit Henoch. laredi nuus , Mathulassaeque pater. Modo laudatum N SS. Hebraeum claris id verbis

cho nomen Adris. Ex Arabibus id ipsum confirmat Alimed ben Joseph Altiphasi apud GelaIdinum, his verbis: to Et genuis Irad IIvinuch , ipse est ne me , ipse raris propheta , super eum pax oc. Et Vaab Chronista πω Eila-zar MSS. de Henoch:- Fuit amem Brigniamus qui fecit , bonumque apprehendit, O certarit inpiis Domini cte. Ut itaque dubium esse non possit , quin etiam h ob excellentem bstupendamque sapientiam Adris cognomen

retulerit. Primo itaque Adris invento ad alaterum properamus. ιs est, de quo nunc agu H a nius. nὶ me raria adducit Musier. c. t. p. 9s. Q Hac itidem raria adfert Athan. Liubefus obe Pamph:

SEARCH

MENU NAVIGATION