장음표시 사용
241쪽
242쪽
CARV. prTH AG. 2ls nod enim sui iuris es si naturae libertate
utatur,aliorum consilia facile respuit: cum illis patere non statuit. At non potest non audire se necessario quae intus est ratiocinandi vis istam Deus csse voluit, quς nostri curam gereret. Istam ducem, atqne magi stram. Istam etiam nunc iudicem D I V R-N o R V M OPE RuM ratio eis cit: dc factum ab ipso iudicium amplectitur: ut suum ipsa calculam adi)ciat, quidnam in se vel laude, vel reprehensione dignum iudicet. Cum enim in memoria, taquam in tabella, suae fecit descripta legit: tum legem in exe-plari intuens, seipsam vel honore,vel infamia digna pronuntiat. Esficit ver b studium istud, si singulis diebus excolatur, diuinam in iis imaginem , qui illud amplectuntur rdum eos vel additionibus, vel subtractionibus, ad virtutis decus perducit . &, quantum fas est, probum hominem perficit. In hoc enim versus ipsi desinunt: ut ad ea prς-cepta , quae diui uitatem pariunt , oratio
Haec facito. hae at age . Istorum tibi cura
Haec te jumiis diuin t ad i mina sistent.
243쪽
Iuro te, qui nos docuisti tetra da, Iontem
Idem hic, quod nobis in prcsatione,dicitatur,philosophia, quς versatur in agedo,virtutum vi hominem probii efficere: quq autem in conleptando, illustratione metis, at que veritatis, Deo similem reddere . prvire deinde necessatio squod ad nos attinet in minora maioribus. Est enim facilius humana vitam ad usum alique moderatu reuocare; qua eande omnino dimittere: quod Integra ad conleplationem couersione essici possit. Fieri deinde alias no queat, ut veritas secure possideatur,si quς sunt rationis expertes potentiae moria virtutibus ex mentis instituto nobis non subi ciatur. Cum enim mediussit hominis animus inter mente, & rationis priuationem : tunc solum meti, quae ipsu in prςcedit, nullo auestente, potest adhaerere: cum eo rii contagione liberatus , quae ipso posteriora sunt, eadem pure attigerit. Erit autem purus tum demum,cum nihil auersae Tationi, nihil etiam mortali corpori indui gens , agi se cum eo minime patietur: sed laquam alius aliorum curam geret, tantum ipsis curae tribues, quantum diuina lex prPcipit, quae vi ipsum expelli non permittit;
246쪽
sed tamdiu permanere,donec nos Deus ipse dimittat. Duplici ergo eiusmodi animo virtute opus erit: politica quidem, qua: regat insaniam in res inferiores': contemplativa autem quae praestantiorum coitio nem cum superioribus conciliet. Existunt Vero duarum virtutum istarum limes quidam intermedius versius isti: alter quidem:
1N HIS E L A B o R A, HAEC ME DITARE. HAEC T a FACERE OPORTET: tanquam Virtutis politicae idonea conclusio : alter autem, H Α E CTE DEDUCENT IN DIVINAE v I R ae v Τ I s VIAM: tanquam coti
templativae scientiae principium aptissimum . Significant enim quae sequuntur, eum, qui belluinam vitam deposuerit; quique se, quantum potest, immodicis affectibus liberarit : & ita tanquam ex fera homo factus sit, ex homine Deum eua
seram: quantum patitur humanae condition3s ratio . Esse autem hunc contem
plativae veritatis finem versibus ipsis significatur , quibus optimὰ tandem hoc
modo concludens ait; Atque ubi deposito purus te ceperitaether Corpore, vivus ages semper, semper que beatur.
247쪽
Ostendit autem sacer ipse liber , ut paulo post demonstrabitur, rebus no S an-t EpraeclarE gestis, ipsaque adeo Veritatis, quae ex virtute sequitur, agnitione, restitutionem in pristinum statum quod idem plane est, ac si in Ueos relatum iri signiti cest adepturos. Sed iam ad proposita carmi na regiem, consideremus nunquid LABO
hoc ipso praecepto allata , velint aliud: quam ut animus totus ad virtutis studium exercitationemque conuertatur. Est vero triplicis quodammodo facultatis & ipse te cundum se consideratus. Habet enim certe aliquid, quo discimus: quod ISTA nunc iubet MEDITAR 1. Habet vero ἱκ aliud Cttam,quo ea retinemus, quς didicimus: φIN HIs ET LABORARE ad hortatur. Habet
denique & quiddam: quo ea diligimus qui
nouimus , & quae sumus adepti et quod ISTA AMAR Ε praecipit. Vt igitur humani animi vires omnes ad virtutum praecepta nobis contendantur : ab eo , quod valet meditari , MEDITATI O N E M flagitat. LABOREM Velo ab eo , quod seruat, quae sunt meditata. AMOREM denique ab eo, quod honesti studio Rucitur: ut ex omnibus bonorum nobis accedat posscssio cum firma retentione. Cum cognato nobis etiam erga illa amo-ge : quae diuina spes sequitur, veritati
249쪽
250쪽
CARM. PYTHAG. 213 si lendorem inducens, quemadmodum ipse
pollicet Πr, cum ait, H AE C TE I N V 1 Retu IIS DIVINAE VIAM D E D V-c g N T : quasi te Deo similem reddituram istam dicat materiarum notitiam certam atque indubitatam. Eo ipso enim, quod, eorum, quae sunt,caussas eΣpendimus, quae
primum in opifice Deo habent urcad diuinae cognitionis fastigium ascendimus, quo pertingit & ipsa etiam cum Deo similitudo. Vocat autem similitudinem istam
VIRTUTEM DIVINAM, tanquam supra humanam ista iure euehatur, quae praecedit. Desinant ergo in AMOREM, qui studium sapientiae atque honestatis habeat, versus primu eoque primum posito sequatur deinde veritatis cognitio, quae ad DIVINA E VIRTVTIs cognitionem deducit: quemadmodum ijs, quae sequuntur, de monstrabitur. Confirmat porro coiunctionis istorum necessitatem etiam iureiurando. Iurat enim valde apposite virtutem humanam, quae bene possiὸeatur, ad D Ivi NAM 1imili tu linem viam STERNERE. Quod autem iusiurandum colere initio praecepit, ab eo, in au bijs rebus, & quar euentus fine habent in cellum, abstineri voluit. Esse enim parui momenti , mutarique facile : itaque neque iust si in ijs iurare, neque tu tu; cia eas ad finem perducere nostrae non si facultatis. In his autem , quae praesenta a sunt,