장음표시 사용
21쪽
PRO IΜMACUL A Tomnta esus opera. Quae enim sensum habet dkintellectrum multo aliter& magis proprie Deum benedicunt. Dicuntur &omnia sera uire Deo, sed aliter atm aliter. Darmones illi serviunt: sed longer alio modo quam serui CHRISTI . Quin etiam in exemplo pro=POsto originalis peccati, nos qui dicimur cuipi Adam peccata originaliter, multo aliter peccauimus si ille qui actualiter propria vos
iuntate peccauit: nos vero in illo tanquam in origine existctes. Neq; esset ullo pacto abs surdum nec inselens, de Iariis rerum genex Tibus, ut de hominibus, de cclo,de arboribus re campis dicere uniuersiliter omnia rident. Sicut re medicus cum de a Moto qui iam ci Daluit ita loquitur: Omnia inueni sana, viderlicet hominem, Vrinam, pulsum c. recte
loquitur, significare volens quodlibet sanum
Nec dicimus, ut quidam calumniantur, quavis diuersitate personam fieri ut aliter at' aliter accipiatur peccatu originale, quasi alio modo peccauerit latro, alio modo Ioannes Baptista. Non enim omnis diuersos perso narum constituit diuersum modum peccadioriginaliter, aut contrahendi peccatum: sed una tantu quae est inter Dominam ct: seruos, 'quae tanta est ut alium liberationis modum a peccato constituat. Istud ipsum coguntur. dicere ipsmet inquam plurimis sanctissima: irginis priuilegiis . Ecce sententiam illam
in Adam i Pulvis es, & in puluerem reuerteα Tis, ponunt Omnes esse generale cunctis hovminibus, Sc tamen delacho non attinuisse ad
E. Virginem. Quid ita, nis quord alio moudo attinebat ad eam s ut si vera Scriptura, scilicet ex debito & merito secundum natura.
Quod aute ex priuilegio ab alio debito subuleuata fuerit ne de secto secratisiimum illud
corpus contraheret corruptionem, no pro
terea infringit illius dominicae sententiae vertitatem si sane intelliganir . Ecce quorundam lanctorum Doctorum filii opinio, qui putarunt multos omnino ante diem iudicii no morituros nem corruptio nem corporis passuros, sed sola immutati nem : quia rapiendi sunt in gloriam. Hanc opinionem nemo hactenus damnauit ut hςα
reticam, licet certer multis no placeat, Ac mer
rito quidem. Sed hoc missum laciamus: filis est quod B. T homas stante illa opinione Vesra , id quod in Scripturis habetur, quod scili,
cet puluis sumus, & in puluere reuertemur et Et qucid mors in omneς pertransuit, in quo
omnes peccarunt: Et quod omnes morimur,
Se scut aqua dilabimur, de huiusmodi multa, A CONCEPTIONE vetificari emm vult in illis qui non mori ur
Hoc autem propter reatum, idest, debitum eontrahendae mortis, quod fuit omnium. Haee sunt B. Thomae Verba Si Verum est B.Tia. i. i. ciuta non omnes morient , dicendum est
ad araumentum, quod etsi illi non mortantitur de secto, est tamen in eis reatus moi Ecces quomodo unam re eandem Apostoli
sententiam de morte, in qua omnes ille con
elusit verificari posse ex diuerso isto modo clarὰ ostendit, hocest, IT ad quosdam pertianeat secundum reatum tantum, quod est diiscere ex merito re debito: ad alios Vero etiam de Scio. Vnde re Caietanus ibidem acute morat quod sicut non specitat ad fidem an alia quis non moriatur, ita non spectat ad fidem an aliquis ex speciali praerogatiua gratic non
incurrat peccatum Originale . De Utro . n.
simul inquit Apostolus ad Romanos qnto rPer unum hominem peccatum intrauit in mundum, de per peccatum mors &c. haec ii, Ie. Vnde S in Com.ad B. Paulum tenet' multi de laclo non morientur. Videant ut lux ipsimet Spinec quomodo sitis armis Je suis
autoribus consutantur 5: confodiuntur.
At dicent aliqui : Spina hic se opponit Caietano. Bene habet, salua res est. Schisi Cales si qma igitur ortum est inter eos, nec sibi psis posivi M. constant, sed diuis sunt. Non ergo stabui:
quia veritatem cui omnia consonant, non habent. Equidem si contra Caietanum hac parte aliquid afferret probabile Spina in suo tra dictatu,libenter producerem : sed nihil ibi legitus nisi quod erat proprium Spinae. Ad rem
ergo, Ut argumentum propria resolutione
diluatur. Dominus illa sua lege quae peccaaeti originalis pqnam continet: Quaculam die
comederis, morte morieris: principaliter de utriusq; mortis merito ac debito intellexit: δc iuxta hanc principalem fgnificatione a qua liter ad omnes pertinet. Quod ergo etiam de secto fere ad omnes extendatur, ab ipso merito est ac debito. Nam secundum his quod ministratur a Deo, recta est ratiocinas tio. Ille hoc promeruit 5 debet, ergo solsuet aliquando dericho. Deus enim iustus est:
nis forter alia maior fuerit ratio & cause di spentitionis & priuilegii in aliqua persona, in
qua de secto non verificetur , scuti in casu proposito riget de beatissima VIRGINEDei Matre omni gratia de prerogatiua prOp . ter excellentiam CHRIsTi filii sui dignissima. Iram scripturae lanctae has expositiones
nediam non reuciunt, quia potius ita requis runt, Vt nisi sic accipias penitus no intelligas.
Dici tam fuit Ezechiae aegrotanti in verbo Domini
22쪽
Domini per Isiuam : Dispone domui tuae, latet quia morieris & non vives. Ille tamen de sessiora clo tunc minime mortuus est: imo sest vitretae ipsus facta quindecim annoru accessio.Nunquid igitur falsum loquutus est Propheta qui
distri Dispone domui tuae quia morieris , ac
si in foribus adesset mors s Abst, sed quod
ex natura aegritudinis disposimm erat, nunditiatum est ei Et hoc sgnificarunt ea verba e Morieris, & non vives. Quod fuit verumtqua stante tamen veritate, quia Dominus sua firtute quae est domina naturae prohibuit eueorum illum, qui iuxta rei naturam apud
intellectum accidisse perpenditur, proptereavere dici potest liberatu eum fuisse & redem iptum a morte non incursa tamen, sed incurserenda propter dispositionem causarum nesceturid ad mortem ducentium, nisi praeum niens manus Domini,sub cuius num sunt omnes causae fc uniuersa natura, illum praeser: Dasset. Qui haec vel non capit vel negat,aut stolidus est,aut protervus: & iccirco nec diu
gnus cum quo ulla suscipiatur disputatio. Ex his igitur quae iam conclusa sunt,facile
patere potest cunctarum scripturam, etiam illius apostolicae resolutio,quae in uniuersutis mundum intrasse peccatum manifestat,&per
Peccatum mortem, & ita mortem intrasse in omnes homines, in quo omnes peccaueraut
Nani R ut iam dedimus cum glossa tame sua
dici potest omnes etia actualiter peccasse inscludendo simul illam Virginem, quia omnes actualiter peccassent, nis Deus sua gratia cortinuisset: hoc item facile dare possumus quod originaliter ipsa peccauerit t qa ex merito itulius peccati debebat sub illo includi, & re ipsa
conclusa fuisset, nis Dominus ex aliis sui se pe diximus) multor validioribus rationibus praeseruasset. Quod autem hoc non sit torquere scripturam illam, ut isti salta existis mant, lauet nobis B. Paulus qui hunc locuR .s: in haec verba concludit: Igitur scut se unius
peccatum in omnes homines in condemna itionem, ita per unius iustitiam in omnes ho ciri' er mine; in iustificationem vitae. Intende,quae Aia compa. se , acute lector, & vide quomodo hi duo D. Adam aequa lance disponuntur, Vetus quisdem Adam in condemnationem et nouus au
tem in iustificationem vitae. C um veta con stet non omnes a nouo Adam de secto iustiis ficari, etiam clare constat B. Paulum ad meExitum utriusque aspexisse, non ad effectum. Sicut autem meritis iustitiae CHRISTI multi obicem ponunt, re ideo non iustificantur de facto: sc etiam nihil prohibet CHRISTI gratiam excellentem pro Matre sua obicem PRIΜA PARS 3 meritis Adae opposuisse,ne ea labeς illi prescati re vitium attingeret. Nam ita debet Ada
vetus considerari quemadmodum re nouus: ita enim ille perditor, sicut noster redeptor. Et considera iterum prudens lector, non ab re factum ut B Paulus perfectam non reddis derit orationem . Ait enim: Sieut per unius peccatum in omnes homines in condemnastionem : ubi certet manca est sententia,ad qua
absoluenda verbum aliquod intelligi oporitet. Reliquit ergo nobis locum exponendici: suppledi ipsam rei dignitatem Sc meritum, ac st in hunc modum' clarius exprexisseti Sisciat per Unius peccatum dignu fuit irasci Deuad condemnationem in omnes: ira per Unius
itistitiam dignum fuit placari illum ad iustificationem omnium . Sic oportet exponi, Iet sit
similitudo proportionalis: & ira coactus est exponere Caietanus egregiet iis verbis: Deuclarat Apostolus smibitudinem proportio Caietanus. natem,e regione delicti unius hominis locans iustificationem etiam unius, proculdubio I MSU CHRISTI . In omnes homines suapte
natura iustificatio CHRISTI in Cruce fuit in omnes homines t quoniam ipse est caput unius Ecclesiae a principio mundi usque ad finem . Et propterea meritu ipsius est suapte
natura meritum omnium quantum ad sum
cientia: haec ille. Et certe mirum est 6: suspra modu stupendu,ab istis concedi C H RISΤ v M Redemptorem omnium, etiam eoru qui effectu redempti non sunt, quia quanatum fuit ex parte CHRISTI &eius merito redempti sunt :&omen non patiuntur nos dicere Adam ex merito suo peremptorem &perditorem etiam B. Virginti, licet ipse deci elo non fuerit perdita nec perempta r quonia ab eo debito seruam est 5c si1bleuata se C H RIs Τ V Μ. An non stupendum, inquam,Vna 8c eandem interprerationem qus passim recis
pitur in Scripturis , quum pro B. Virginis priuilegio affertur, repudiari quas torqueat Scripturas,& istud ab iis qui vidis volunt B.
minis zelatores Ecce hic rursus clamat in zelo suo pro RVirgine, asseretes no posse pie ac vere dici comissse actualia peccam, nee illi fuisse remisio, nec ab eis fuisse redemptam. Scio que fidisim facere possint crassis 5c ignariς,6 Scripturarum imperitis: at Vere doctis ac periis &as, suetis in illis non ira. St.n.haec chisur cum vero suo sensu& declarentur, nihil prorsus impium continent: nin vero impium esse piistet deprimere naturam, se extollere gratiam C HR ISTI, maxime in Virgine. Audite Spinae re parumper semovete hunc Σmuri vestrum
23쪽
vestriam,ne foree iudicetur furor. Sunt nos Nora pro intel nulla quae dicuntur de CHRISTO in Scriae hennaMips pluris, quae primo auditu horribilia videns turarum tur, uti se fuerit peccatum 6c maledictum: maledictum inquam a Deo . Nonne horror est,es id cogitare ρ Cur h1c in zelum non rapimini acriter reprehendentes Apostolum
sic dicentem & scribentem,nis qum si pius verborum sensus declaretur, ad summam ipsius Domini laude pertinet, de humilitatis Be charitatis praeconiam ς Tale est quod nos dicismus de beatissima Virgine quando illam suba ali concludimus, intelligentes semper βe
declarantes quod erat naturae 3e conditionis suae, ut CHRISTI donum&wtiam exaltemus,qui illam a cunctiseiusmocli malis pro seruauit Ac protexit
Quod si quis urgeat: Nunquid ergo scpraedicaretis populis B. Virginem fuistis peccatricem s Respondemus, Non certer sic nude: quemadmodum nec multa quae in Scris pluris leguntur sic praedicanda sunt ut literae cortex porrigit. Nonne Ae illa sunt verba P . at . CHRISTI: Longe a lalute mea verba deo lictorum meorum s Et tamen qui temere sic praedicaret C H R I S Τ v Μ habuisse delicta, scandalum praeberet, non autem si sensum verum apter declararet. Sed ad rem. Si nopotest dici remissa fuisse B. Virgini actualia
peccatat ad illam ergo non pertinuit orati
nem illam pro seips, fundere : Dimine nobis
B. AU. eoni debita nostra, quae oratio , teste B. Augusti seglib. r. no,omnium Christianorum est, nec ad originalem pertinet noxam, ut idem Doctor de clarat,sed ad aetualia peccata,quae sunt iustos
tu, ita ut quilibet pro se illud orare indigeat: de ita tat in conciliis decisum. Orabat ergo B. Virgo ut a Patre coesti sibi remitteretur
peccata .hraces, Sed quaenam peccata, cum
nulla commiserit s Nos respondemus,peccata illa esse intelligeda quae omnino commisissset, nis gratia singularis eam perpetuo praeseruasset. Vnde Λ B. Augustinus ad hunc sensum respicies,deputabat a Deo sibi dimissum, quodcunm illo adiuuante non fuerat a se co missum. Huc spectat comune illud dictum ,
Pueros baptizari in remissionem peccatoria, cum non habeant nisi unum peccatum. Sed quia virtute in eo peccato plurima continenditur svt B. Thomas docet remissa etiam illa intell ntur, quae nunquam fuere commisissa: imo nec etiam committenda, ab iis saltem qui ante annos doli capaces decederent.
Illud vero quodpinis inculcate Si hoc damus B Uirgini ut sit ab omnibus excepta peccatis tam veritate Scripturarum,per eiust modi interpretationem sue dis istionem , videlicet ex debito ves merito, sue ex naturares, poterit id ipsum pariter concedi ceteris,
aut cuicum libuerit sel smiliter Scriptu
rum veritate: nihil penitus habet momenti.
Quod enim Virgini tribuimus,ex priuilegio
aruimus, ut non de facto incurrerit peccatium. In causa autem priuile orum aequare
esse alium quemlibet ratae Virgini, iniurium est Noe pM. Vna est enim perfecta&vna electa ex milibus Filia , Mater, de Sponsa Des. Si sebactuali peccato omnes homines in Siapturis concludumr, 5e nihilominus salua manet earum veritas cu excipimus B. Vir ginem,ut ipsmet latentur : cur, obsecro , no
em etiam de in nati dici possit s
Remitur quartus contradicentium Ulas projanctis Doctoribus. ACTENUS DE SCRIPaturis volo esse disputatum ad indicandum istorum zelum non esse secundum scientiam.
Nunc igitur pateticere studeae
bimus nec pro Sanins Oporotuisse tantopere zelare, tametsi id iam magna ex parte praestiterimus. St. n.Scriptura: iuxta germanum illam sensum contra nos minime
pugnat, certe nec ipsos lanctos Patres habe bimus contrarios, qui Scripturis innitutur 6e illarum sensum custodiri volunt. Insistam autem potissimum in B. Augustino ut hoc demonstrem, tum quia ipse aduersus haeretiscos uberius prae Uteris itisputans , de mente omnium veterum, imb secundum fides ca otholicς fundamenta se esse locutum amrmat: tum Veror quoniam aduerserit hunc Docto. rem potissimum nobis obiiciunt. Verum cura quae aduersus Pelagianos hsreticos scripsti, recite intelligi nequaquam possnt,nis primo quae illi dogmatizabant dilucide a nobis explicentur, iccircor eorum dogώma ab omni Ecclesia reprQbatissimum, velut radix Ne caput plurimaru conclusionum damnabilium quae inde procedunt, praemittenduest. Huiusmodi ergo erat dogma pelagi, Petilia r nu, Illud Adae peccatum non habuisse ullam
vim aut merim ad vitianda humana natura, ac propterea in nullo mortalium fuisse viti
tam, sed integram, Onam, valentem p liberi arbitrii viribus perficere praecepta Des, nam cisti gratiam squam secudum merita dari ais,
bant) Sc obtinere vitam aeternam. Nullo ergo modo contrahere vllum hominem pectratum , seu Peccati maculam, aut reatum,aut
24쪽
strae sistitutae a Deo asseuerabat, sed no dominari menti. QuaObre ipse Ada etias no peccasset, incurrilset in morte, &' nos uni cu illosmiliter. Ex quibus omnibus consequebatur CARIs TvΜ ipsum fuisse gratis mortuum. Non n necessaria nobis misset per illu rede ptio a peccato & a morte : nec Oportuisset paruulos baptizari ut in eis vllu expiaret peccatum. Haec est notissima Pelagianoru do ctrina, quae duos in se cotinet grauissimos dapitales errores. Unum pro natura humarna , quam sanam sic integram existimabant, ad superbiam nutriendam in homine.' Alaestum contra gratiam consequenter, qua non
opus fuisse ad restitutionem naturae hominis dogmatizabant, ut sic beneficium Crucis euacuaretur, dc gratiarum actiones pro illo fles
Delmatis pe* rent. Contra hos duos errores tanquam sani confus nostrae fundamenta destruentes. B. Aulatio. gustinus neruos intendens, proposuit hanc
oppositam illis principalem conclusonem, videlicet peccatum illud sito merito tota huae manam natura privasse gratia Dei ac vitiasse, nisi per ipsum CHRISTuM redimeretur &saluaretur , in quo solo non valuit vitiari nautura, quia erat Deo coniuncta. Haec est B.
Augustini concluso & catholicae definitio, qua sequitur omnes qui concipiuntur, si sola
corruptae naturae spectetur conditio, conelapi in vitio peccatores fecundum debitum: naturaliter. Nec si solum qui concipiuntur, sed et qui uastutur omnes, Uno CHR ISTO excepto , in ea conditione deprehenduniatur sui natura peccatores. Nec id solum, sed
omnes Vitam hanc ducentes tales, esse nanira
fateritoportet ; idest, aptos& pronos ad pe
candum , ac propterea nulluesse posse absis peccato etiam actuali, si venerit ad aerate do iii & criminis capacem. Vnde de tota nostravita in peccatis traducitur, ac per hoc omnes qui moriuntur in peccatis moriuntur, nul iussu inter mortales hinc liber euadit, praeter unum Dominum Iesum CH R I S T VΜ qui lus inter mortuos praedicatur liber. Ita siuxta B. Augustini sententia, omnos no sextum concipium , sed nafrantur, Vivunt,6: motiuntur in illo peccato Quae senten
tia nisi sobrie intelligatur , scilicet iuxta id
quod erat naturae dc non gratiae, proculduulbid salsa inuenietiu r quontam lancia natis uitas , dc tincta vita, dc mors etiam tincta B. Virginis catholice creditura.
PRIMA PARS . Hic ergo manifesta quaessionis resolutio Ad
habetur, & manifestatur B . Augustini , Sedam B . Au . Omnium sanctorum Patrum huiusmodi do, S. Parranctrinam tradentes, mens SC intellectus, ita ut mem .
qui vult esse docilis quiescat. Cum enim haeciam fit totius Ecclesae fides, B. Virgine nata stactam , re omnem vitam suam peregissesne peccato: Ιmor& B. Ioannes Baptista, &Ieremias sanctificati in utero aperte in lacris literis dicatur, Ac nihilominus antiqui Patressetam CHRISTI natiuitatem&Vitam praerdicent innocentem de sanctam: ut haec si ulconsstant, & Sanctorum sententiae cum fide Ecclesia recter conueniant, oportet aliquid comminisci ad tollendam contradictionis apparentiam. Non apparet autem aliud quod
quadrare possit, nisi illud ipsum quod attulismus, videlicet illos sanctos Scripturarsi egregios tractatores & egregie sapientes, ad illud respexisse quod erat ex natura rei se coditiosne natoru, qua perspecta, solus C H R I ST U SVere absq; peccato 6c natus de vixisse dicitur:
quia haec .atia 5c praerogatiua ipsus nature debebatur, qui summo & singulari modo generationis processit de Spiritusancto cocepintus, dc inuentus Deus. uoniam vero reliqomnes aliter concipiuntur,etiam ipsa E. Virogo ex suae coditione naturae cum alus potest dici cum peccato concepta iuxta modum to quendi Scripturarum,tameis praeseruata fuerit. Nam 5 illa dicitur a sanctis Patribus et in peccato nata r quadoquide ita futuru erat,nes desuper gratia praeuenisset. Quod autem sancti Patres, vel ipsemet Notandum dio Augustinus, Omnes praeter CHRISTUΜ luenter.
natos esse sub illo peccato manifester dicant, ex illorum verbis lacile indicatur. Etenim B. Ambrosius in libro contra Nouatianu, que B.Ambrosius citat B. Augustinus libro secundo eontra Pelagianos, ita scribit . Omnes homines sub
peccato nascuntur , quorum ipse ortus in vistio est, sicut habes lectum dicentem Dauid Ecce in iniquitatibus coceptus sum , re in peccatis peperiime mater mea. Ecce quam clare non solum de conceptione , verum etiam denatiuitateidem pr*dicat D. . Ambrosius, qua
vocat sertum adducens psalmum: iuxta antis
quam lectionem licita qui dixere: Et in peccatis peperit me mater mea. Peperit, inquit, quo Verbo non conceptio , sed ipsa natiuitas proculdubio unificatur . . Aliud .n.est conscipere, aliud parere. Sic & B. Gr*orius Ioae cum illum allegat&D. Hilarius; Non heca nobis suseipiuir disputatio quaenam lectio
sit melior, sed de sensu Doctorum quaemur. Satis mihi est ita natiuitatem sub eo visio sic
25쪽
εγ έConceptionem alam controuinci ab illis Patribus concludi
Affert item B. Augustinus alium D Armbrosti locu apud Luca capite secundo,ubi ait: Solus per omnia DS IESVS CHRISTUS,
qui terrenae conragia corruptelae immasculati partus nouitare non sensit, &maiestate depulit. Vide quomodo natiuitas rem suo nomine aperte exprimit vorans Partum, ut inde cosequentiam educat his verbis. Concipimur ergo in peccatis parentum, &in delictis eoru nascimur. Ecce ut haec duo gloriosus Doctor, conceptionem scilicet denatiuitatem simul copulans, utram. Pariter sub eadem peccati sententia coniungit. B diem Hieronymus eundem pselmum B. Hierom an tractans, generalitis de quouis homine stau al. so. tuis his verbis : Concipitur Sc naicitur In orginali peccato quod ex Adam trahitur. Vtas exponas nascitur, idest, cocipitur sui quidam aduerseriis laciunt) nuMtio prius ridicula inde resultat: dixisset enim, concipitur, reconcipitur. Et ipsemet B. Augustinus hanc
antiquorum sententiam siepisΩme concludit B. Aus coma aiens. Nullus hominum praeter CHRI. Iulianum. item S TVM est sine peccato infantilis statis exors lib. 3.ca.6 . de se, etiam se unius diei sit super terra. At hocpee. me. item Glim esset iuxta istorum sententia in B. Vir
de perstes. ius Rine, quam vel ipsimet. asserunt in 'tero fuissit Ar pase se sanctificatam, & nascendo immune ab omssim . ni peccato in mundum venisse, quae no quis dem solum snum diem super terram, sed toxiam reliquam visam duxit immaculatam. Quin illud etiam consideranda, quod egresolis Psaltes totius humani generis confessios nem faciens, no modo dixis: Ecce in iniquiaetatibus conceptus sum , sed addidit: Et in pec. catis peperit momater mea, iuxta lectionem ' quam antiqui sequuti sunt , em ipse E . Hieronymus insta translatione: quae lectio vis detur elegantior, ne post dictum est: Ecce in iniquitatibus conceptus sum, idem superae suo repetatur dicendo: Et in peccatis concespit me mater mea, nis forter duos conc etioenis mod-innuerit, I idelicet & cum primum s tus concipitur, de cum postmodo anima
Alibi io E. Augustinus sententia illa Nelesii l. o Ecclestastici: Graue iugum super filios Ada
a die exitus de ventre matris, ad originale peccatum accomodar. In quo, inquit, Omneς
nascimur Quid hic fingi potest,cum expres, se dicat Scripturat A' die exitus de vore ma εrris,&nona die ingressus inventre ρ Unde Concilium Mi ex Mileuitano cocilio ubi Pelagius damnatuς-itanum est, ita rur. Placi Vt quicun 3 paruulos recentes ab uteris dicit nihil ex Adam coni' here originale, anathema sit. Ab uteris, ii
Qui , matrum recentes: non dicit in Ureris co ceptos. Quin ut penitus Ora contradicentiuobstruantur, ipsemet B Augustinus hane ipsorum cauillosam calumniolam 3 Interpretaonem reiicit Je damnat his Verbis: Hoc in epistili dergo excepto Lapide angulari no Video quos Dardanari. modo aedificisur homines in domum Dei ad habendum in se inhabitantem Deum, nisi cufuerint renati, quod non esse possunt anteq
nati Et paulor post: Qucki si quiu dicit ia esse
natu hominem et cum adhuc est in utero matris, testimonium p adhibet ex Euangelio. quia dictum est ad Ioseph de praegnante Virgine Domini Matre : Quod enim mea natu est, de Spiritu sancto est, di unquidnam huic natiuitati accedis secunda natiuitas s Alioqui non erit iam secunda, sed tertia . Dominus aute cum hinc loqueretur: Nis quis, inquit,
renatus fuerit denuo, eam scilicet computans primam natiuitatem quae fit matre pariente non concipiente at 3 praegnante , quae fit ex ea , non quae fit in ea ' Nem enim rena tum dicimus hominem, quem mater pepexrit tanquam sterum natus sit, qui iam semel in utero natus Herati sed illa natiuitate no comae putata quae grauidam facit, natus dicitur hoomo partu, ut possit renasci ex aqua & Spiritu, secundum quam ex Matre natiuitatem etiam
ipse Dominus ini Bethleem Iudς dicitur nastus. Haec Br Augustinus,ut perspicue pateat quo modo istorum glossam, qui natiuitatem
pro conceptione,postam a B. Augustino contendunt, prius vidit ipse ac reprobauit. t autem perspicias acute leetor, eam generalem Scripturarum ac Doctorum de peccato sententiam, quae omnes homines condi cludit, non solum ad conceptionis tempus aut natiuitatis pertinere, verum etiam ad unis uersam vitam hominis, ut vel mortem quom
ipsam sub peccato cluserint, Audis quaeso 1 eundem D. Augustinum, qui contra Iulia
num ore omnium veterum sim storum Patru A .
ex professo scribens sic ait: Nullus hominu Iulio M. praeter C H R I S T V Μ, qui peccatum non fecerit grandioris aetatis accessu. Et ibide: In carne sine peccato vivere solius est Redeptoris. Et alibi: Omnes baptizati oranti Di, Idem in lit'.
mitte nobis debis nostra, praeposti de pleή sancta Myyy bes , pastores re greges, a spiritualibus uspad carnales ab Apotholis usis ad penitentesaideor neminem debere gloriari tanquim ab iomnibus peccatis sit in hac vita immunis. Et Ide ad bdit alibi: Teneamus ergo indeclinabile fidei cos linum. sessionem . Solus virus est qui sne peccato
26쪽
8 VIRGINI sinter aliena pecrata vixit, sine peccato mors tuus est propter aliena peccata. Et in libro de fide ad Petrum tria haec simul praestringit,
solutii CHRISTUΜ conceptum, natum,ct:
mortuum sine peccato. Quod similiter in Concilio Florentino sub Eugenio quarto determinatum est. Et versiculum illu palmi: Factus smi sciit homo sne adiutorio inter mortuos liber, id e pclarissimus Doctor explicans sic ait: In his verbis maxime persona Domini apparet. Quis enim alius inter mortuos liber,nis qui in similitudine carnis peccati inditer peccatores solus ipse sine peccato φ Quo hiiIB. Aug. in loco ad sensum tanti Do loris plenius inatelligedum dilucter aduertere debet studiosai me sus lector, quod aduersus Pela anos dispusta. lans, qui omnino: peccatum originale ne
bant, non solum obtinere voluit esse peccaotum in conceptione hominis, verum etiam in natiuitate: nec solum in natiuitate,sed in tota vita. Hoc certe: necessarium est omnino in iis euenire, qui eo peccato tenetur adhuc in uoluti, nec renati sunt in C H RIS Τ O. Nec id
rantu titis fuit B. Aug. aduersus illos euicisse, quin ulterius adiecit nec renatos, imo nec ipssos Sanctos post sanctitate adeptam a peccae; to fuisse prorsus immunes. Hst. n.iusti essentcte sancti,atrame non ita persecte ut venialiter altem ac leuiter non peccarent i qua de re ipse colligebat coua illos originale peccatu. Nahanc peccandi necessitatem in Sanctis de ita stis ab originali peccato manare cosiderabat rqih i reliquiiseius, idest, a concupiscentia &illecebris non penitus liberantur ips Sancta, generaliter loquendo . At cum paulo durior visa esset huiusinodi sententia, quoniam non tam contra Pelagianos originale peccatum negantes militare perspiciebat, quam contra
gratiam CHRISTI & Spiritum Dei sanctu,q nulla regula teneri pol ne valeat spirare ubire qn & quomodo velit,& quantu velit etiam ad perfecta illius peccati extinctione salte in aliqua electa psona, cohibuit aliquando se
metipsum circa hunc articulum. Quatumsuis. n.pleris p in locis perseuerasset id asserere, videlicet nullum omnino etiam Sanctorum,prster solum CHRISTu M inueniri hanc vita viuere sine peccato qa sc videbatur scripturae multae,&veteruDoctora sententiae testas ri) atrame saepenumero prestatus est se nolle
dogma sus doctring opposim damnare qua
s haereticu,cu nequaqua sit contra fidA lanis damem. Neq;.n.per hoc negatur originale peccatur sed gratia maior contra illud βc illius malitia asseritur uare cocludit B.ille ac prub des Doctoris seripturis quq innuere opposs
PRI MA PARS stum videtur, congrue responderemn, plata tis esse ac beneuolentiae illud potius recipere quod magis Dei gratia ac misericordia extolateret. Ob sta causam recusat id negocii constra Pelagianos velle sumere, Vt hoc penitus euincat: quonia i peccata aut impeccabilistas quaecunt ponatur, modo id non detur
naturae quod volebant Pela ani) sed gratis
Dei,nihil fauebat haereticis. Ita. cum negaret Pelagius ad quaestionem pertinere,an om B. Rugi na nes de facto peccauerint, quia id poterat esse tura et Ira sua ipsbrum socordia ac nequitia: sed an po- cap. a. tuerint non peccare, quod ipse natura fieri posse contendebat, Ipse B. Aug. respondet
quord in hoc, idest, quid de facto fuerit, adaeuersus illu certare no erat opus. Et addit: Nanem illud nimis curo vim fuerint hic aliqui, vel sint, vel esse possint, qui perfectam cui nishil addendu esset, habuerint,vel habeant, Vel habituri sint charitatem Dei. Ipsa est. n.Vω rissima, plenissima , perfecti silmat s iustitia: qm id voluntate hominis adiuta per Dei grastiam fieri posse confiteor de defendo: quado, vel ubi, vel in quo fiat, nimiu certare non desbeo. Ne 3 de ipsa possibilitate colendo,cum sanata & adiuta hominis voluntate possibilistas ipsa simul cu effectu in Sanctiς proueniat, dum charitas Dei quantum plenisiimet natura nostra sana atm purgata capere potest, distunditur in cordibus nostris per Spiritum sanctu qui datus est nobis. Melius stam Dei cauti agitur squam se iste agere dicit defensando naturain cum & Creator & Saluator agnoscitur, si cu defensa velut fana viribust integris creatura, opitulatio Saluatoris inanitur. Haec ible docter de pie pro gratia contra naturam.
Vnde de capite. . prosequitur dices: Quid ergo iam opus est in pluribus immoraris V
niamus interius ad causam, qua in hac dum a etaxat quaestione vel solam,vel pene solam cuistis habemus. Sicut enim ipse dixit, ad quod
nunc agit non pertinere ut quaeratur, Vtrum
Herint,vel sint aliqui homines in hac vita sne peccato: sed utrum esse potuerint, sue posisnt. Ita ego etiam s Bisse vel esse consentia, nullo modo in potuisse, vel posse confirmo,
nisi iustificatos gratia Dei pIESU Μ CHRIs Τ v M Dominum nostrum, fle hunc crucia
fixum. Et alibi Uuersus illos: Vestra dogisma id persuadere conatur velut inculpatae padicatione naturae , re potentiae liberi arbitrii, re legis siue naturalis sue Moseicae,ut & si stopus,necesse in no sit ad C H RIs T v M pro aeterna salute transire. Et alibi: De hac re cuistis tota vertitur quaestio, ne gratia Dei quae est in CHRISTO IEsu Divi nostro puersa
27쪽
PRO IMMACULA naturae desensione Histremur nde Ae e clamas ait: Pro CARISTI Wria clamo,s ne qua nemo iustificarur. Qui dicut esse posse in hac cita hominem fine peccato, non estos continuo incauta remeritate resstendu . Si. n.esse posse negauerimus: βρ hominis arbistrio qui hoc volendo appetit, & Dei miser cordiae qui hoc adiuuando efficit .derogabismus : haec ille. Et alibi: Pie & christiane duabitari posse, tru alia tanta gratia praedici fumrint, ut omninor a peccato immunes fuerint.
Sed si hoc fuit, per gratiam CHRISTI mit. Et in lib. de pyci .iust testatur se scire Catholicos viros tenere, posse esse hominem in hacrita sine peccato se grum re adiutoriu Dei,nesque audere illos reprehedere. At eos qu8 Des
gratia excludut,omnes Ore anathematizad .
Idem in libae Et alibi: Proinde,in , no multu molesti sunt, Uritu er Pte de instanda est eis ut si possunt, ostendam itara cap. a. est e, dicut vivere stc homine flue vixisse sne Ulo omnino peccato. Nam si testimonia Scripturarum, quibus existimo definitu nullu homine h1c viventem quamuis utatur libero arrabitrio,inueniri sine peccato, scuti est: Ne in, tres in iudicium cia servo tuo, quia non iustifiscabitur in cospectu tuo omnis vivens. Et certera talia quisquam docere potuerit aliter elle
accipieda si sonant, & demonstrauerit alique vel aliquos sne ullo hic vixissis peccato, qui
non ei non solum minime aduersatus, verum etiam plurimum gratulatus merit, non m
diocribus inuidentis stimulis agitatur. Quinetiam s nemo est, aut fuit, aut erit quod magis credo tali puritate perfectus: re taumen esse, aut fissis, aut fore defenditur de puMtatur, quantum ego iudicare positim no mulatum erant, nec perniciose, cum quada qui beneuolentia fallitur: st tamen qui hoc putat, v seipsum tale esse non putet, nis re vera ac luquido talem se esse perspexerit. Sed illis acerrime ac vehementissime reststendum est, qui
putant sne adiutorio Dei, per seiplam vim voluntatis humanae vel iustitiam possis perfi cere, vel ad eam tendedo proficere. Et alibi: Etiam si concedam fuisse in hac vita fine pec Cato, nullo tamen modo potuissse, vel posthconfirmo, nis iustificatos gratis per I E S v ΜC H RIS I V Μ . Et addit: Quid verius dici potest Se breuius, quam possibilitatem non peccandi, quantacunm est vel erit, non nista Deo debere reputari y Si haec dicunt, id
Ac nos dicimus: & iungamus dexteras : haec Beatus Augustinus.
Quid hic nostri Spinae φ Satis ne ergo iameerti sunt O semper B. Augustini fuisse me re , dum poneret Omnes 5c eodem modo sub A CONCEPTIONE si peccato originali 3e actuali,&in conceptione de in natiuitate, de in vita 8c in morte, hoc inistellexisse secundum conditionem natum lapae
A,5 seclusa CHRISTI gratia, pro qua clamare se ait, de cum illis dexteram iungere qui Des gratia assererenis Ergo tanto ille magis dexteram nobiscum iun t si cum illis, quanto nos magnificentius il ipsi CHRISTI grastiam erga Matrem esus charissimam praedica mns, qua prorsus ab omni peccato 6c sngii, lariter ab originali praeseruatam per eius grautiam profitemur, quod ipsi negant. Tantiuvero abest ut cum Pelagio in hoc dicto con, ueniamus hi spinae calumniose: nobis ima
ponunt) ut etiam vehementissime contradi camus. Pelagius enim nunil nobiscum hae in re consensiset, qui dicimus a peccato illoeam sagulariter praeseruatam, cum illud peecatum penitus negaret. Siquidem non po,
test intelligi, quena esse ab illo malo, quod
Verum quid ulterius laboro φ.Ipse Cata
tanus scut luperius citauimus nobis attestans dixit quod hoc tantum aduersus Pelagianos B. Augustinus disputas definiuit,videlicet esu μου. se necessarium credere ex vi suae generationis quemlibet obnoxium esse ad contrahendum originale peccatum: nec huic fidei aduerseris ponatur aliqua electa persona ab eo' debito gratia praeseruationis redempta : Hoe testis monium tantor aduersus hos Spinas debet esse validius, quanto fuit maiori vi veritatis expressum, Vtpote ab aduersario pro nobis
6c contra suos. Quod sanet arbitror singulas iri Dei prouideria ad horum duritiam emouliendam factum esse. Alioqui quid oporte bat istud a Caietano quas interprete declaraori, cum ipsemet Augustinus stipsum toties declarasset, nisi quia videbat suos nimium in
sententia tenaces, Sc parum in lectione animquorum versatos qIllud ergo tandem constituendnm est, Epi tib
hanc de peccatis actualibus quaestionem, putationii 'virum scilicet inueniretur de secto ullus hodi Pelas ii mo immunis , non fuisse principalem cum Pela anis , sed obiter tantum inciderat: quoniam per haec actualia in quae uniuere liter homines incidebant, volebat acutissi
mus Doctor persuadere naturam ob peccaα tum infirmam. Quam infirmitatem, quM communiter in cunctis apparet nec per bap tismum tollitur, si confesti fuissent haeretici, quamcunque praeterea sanatione per CHRISTV Μ posuissent in aliqua electa persona sue per modum praeseruationis, sue comus ius liberationis, non illis reclamasset B. Aug.
28쪽
Alias ipsemet teste fuisset contra gratiam coditendere: potissimum vero si hoc de beatissisma Virgine Dei Matre proposuissent, pro qua tantum reddidit testimonium, ut illud se iam validissimum si ad stabiliendam hac tanne Virginis praerogatiuam. Haec enim eius Pelagium verba contra. Excepta, inquit, Virgine MARIA, de qua propter honore Domini nulla prorsus quum de peccatis agis tur,volo habere quaestione uam enim scimus
quod ei plus gratiae collatum fuit ad peccatu
ab omni parte vincendum, quae illum concispere o parere meruit, quem constat nullum
habuisse peccatum in Hac, inquam, Virgine excepta , s omnes illos Sanctos Sanitas,
quos ille enumera connumerare possenaus,& interrogare vim essent sine peccato, quid fuisse responsuros putamus f An quod Pelagius,an quod Ioannes dicit rogo vos Qua, talibet fuerint in hoc corpore sanctitate, si de
hoc interrogari potuissent, Una voce clamas rent: Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus M. Haec B. Au
gustinus pro sngulari innocentia sanctissismae Virginis.
Nec me latet quanta vi conentur ex aduer disputatores hunc locum ad actualia tans tum peccata restringere, cum tamen absolus
te dixerit B. Augustinus: Cum de peccatis agitur . Et adiecerit et Nullam prorsus volo habere quaestionem . Et rationem adiiciens dixit: Iam . n. scimus quod er plus gratiae collatum fuit. Non dixit , opinor: nec dixit,stio, sed scimus : innues hunc debere esse omnium Catholicorum sensum . Et declarans unde hoc sciret, subdit : Eo quod concipere 6c parere illum meruit, quem constat nullum habuisse peccatum. Hic, quaeso, diligens ter attendat quisquis cotradicit putans B. Augustinum solummodo sensisse de actualibus Mu-leeia peccatis. Quaero enim ab illo, cum de Christo ait: Quem constat nullum habuisse pecuratum , loquitur ne de actualibus tantum 'Absit. Haec igitur ratio quq utruniu pecca*tum & actuale & originale a CARISTO excludit, urget pariter ut utrumm a Matre per illum excludatur. Si enim immunis ideo dicitur ab a tali, quia ipse meruit illum c cipere 6c parere qui venit tollere actuale, cur non ab originali fimiliter immunis dicatur, tum illum meruerit concipere Se parore qui debuit tollere etiam originale, imo ipsum maxime s Certe i rget prorsus haec ratio . Talienim argumento utitur B. Augustanus ubi illam vindieatab incineratione, 6c perfectam eius resurrectionem astruit. Decens fuit, in PRIMA PAR squit ille, ut esset integraliter vivens, quae Om
nium integram persectam Renuit vina . Ita hoc in loco: Decuit immunem esse ab omni Prorsus peccato, quae meruit illum concipes re qui nullum omnino habuit peccatum .. Denim accipe totius huius sententiae rationem: Propter honorem Domini, inquit, nullam prorsus volo habere quaestionem Ad honorem ergo Domini pertinet immuώ -
niras B. Virginis a peccato . Quanta imi est quorundam Spinarum inscitia qui norentur praedicare hoc ipsum honori Doliah lLPς gladuersari s Quid, rogo, cu istis agas senim non dilucider videat, si ad honore
uatoris attinet Oluare, magis saluare etiamiagis ad eiuς honorem tum attinere, cum res
digna maiori salute proponitur φ Quis aut neget costituere immune ab omni genere dei licti B.Virgines Filii merita, h magis illum 5: illa honorare, quam si constituatur tantu immunis ab uno s Poterit ne quisquam reseperiri erga Filium tam parum pius Vt negare non reformidet Matrem Dei dignam fuissse summo saluationis gradu, quae ipsam veram vitam 3c falutem mundo effudit sQuod vero contradicentes aiunt, susceps tam ibi de actualibus tantum cum Pelagio dis sputatione, falsu est omnino. Siquide prima
ac maxima cu illis questio re vera erat de oris
ginali peccato. Nam de actualibus obites sermo sui iam diximus) propter ipsum originaiali incidit: quod quidem peccatu negabat ille
hqreticus. Quando item obiiciunt no posise dici Sanin os peccatum originale habere, cum iam essent ab illo per gratiam liberati, ostedunt profector quam somniculose Scripa ituras,& B. Augustini, aliorum veterum loquendi morem considerauerint, qui reliquias Revphis preeius peccati post gratiam etiam in Sanctis rei cati originalis
manentes peccatum vocant. Vnde Λ: illa voeari pece Scriptura: Si dixerimus quia peccatum non tum.
habemus, quae proculdubid coplectitur omnes sui vult B. Augustinus) etiam pueros, node actualibus 2lum peceatis vera redditur,
sed N: de originali: imo propter ipsus origi natis reliquias illud est diem. Na nne actuali potest homo,testibus B. Hieronymo , Ausgustino&Thoma, pro aliquo laltem tem di pore immunis esse: 5: ideor pro illo tempore posset dicere: Peccatum non habeo, & tunc
Blia redderetur illa sententia. Quapropter eius veritas in originali peccato saluatur, sis cut&ipse B. Augustinus aliquibus in locis, de alii multi dictum illud accipiunt Nem verum est quod isti aiunt, nobis iam aduersus hoc peccatu nullam esse puRaam:
29쪽
p no IMMACULA quin poclus aduersiis illud assidue est nobis,
donec destruatur, colluctatio. Nam propter illud, idest, illius reliquias maxime in nos uti gruunt a multis miseriis tenrationes , quas
omnes ob eximiam gratiam Virgo illa absinvito sui detrimento deuicit. Porro opinio Magistri sententiarum alentis hanc Augustis ni sententiam intelligi debere veram ab eo i
pore quo illa Filiu suu concepit, a B. TKoma non recipitur, nec re vera est recipienda:
quia violat literam CHRISTI gratia in illa praesertim coarctat, si de actualibus loquis tur . Vnde simpliciter est intelligenda non selum re*ectu omnis temporis , ut latetur
D. T homas, Bonaventura ,& communito omnis scholat verum etiam respectu omnis
peccati, ut recte sentit ipse Magister.
Adde s si immunis ab Augustino dicitur
B. Virgo ab E. Virgo ab actualibus, necesse est iuxta eius, originali im a dem doctrinam, etiam illam ab originali suis, munis quia ab se immunem: quoniam illud in confessis erat abisti. apud omnes, unumquenm puerum qui pe catum originale contraxisset, actuale quo' grandioris aetatis accessu commisisse,unde ait: Propterea nullus hominum preter C H RIST V Μ, qui peccatum non secerit grandioris aetatis accessu: quia nullus est hominum prister ipsum, qui peccatum non habuerit grans dioris aetatis exorsut haec ille. Quae doctris na est B. Ambrosi de priscoru Patrum , qui eo tempore non cogitarunt ut de hac Virgine gloriosa quidpiam ex profesta definirent, nisi istud in B. Augustino pro nobis, nimis
rum : Cu de peccatis agitur , eam semper esse propter honorem Domini excipiendam . Solutio argui Voum producunt ex Psipim B. Aug. menti ex B. quasi dicentem Adam mortuum esse propter Auufino. peccatum, re item B. Virginem propter peccatum et cum tamen no dicat simpliciter illam mortuam propter peccatum,sed propter peccatum Adae. Hoc autem quis negats Si enim Ada non peccasset, nec C H R I S T V S nec illa mortua fuisset: quae tame in CHRISTO non quia peccauertemortua est,sed ut Eccleissa lancta in oratione secreta,cum eius assum ptionem celebrat,testatur , pro conditione carnis quae corruptibilis erat, migrauit.
Pulibrae B. Accedit insuper 8e eiusdem B. A ugustini Aug. pro B. subtilis quidem aris elegans consideratio pro virgine rao illa Virgine reconclusio, quam perfecta re M . surrectione cu Filio perfici in cςlis defendit.
Nam omnes rationes quas attulit acutissimus
illa Doctor,ut vindicaret corpus illud B. Virginis a corruptione, non minus illam vindiscant i corruptione animae, quae est per peccatum. Est autem prima ratio huius odi.
TA CONCEPTIONE Potuit, inquit, Deus eam seruare ab ea coruruptione alienam et ergo voluit. Si Voluit,er Ser.de Asuo fecit: quoniam hoc pertinebat ad ei: b
nianitatem impendere huc honorem Matrisi: Quoeis quis consequentiam priorem n et, reddat sinquit ille ratione cur Deuid noluisse existimandu fit. Attendant, obssecro, hoc in loco aduerserii. Iudicauit enim
pius ille prudens Doctor Otis esse ad illud priuilegium suadendum pro Matre, illam esese Matrem Dei ostendere: & quod erat posisibile Filio praestare Matri, ut continuo illud
prestitum censeretur, nisi ex aduerso proba retur indecens. Hoc idem prorsiis & nos diiscimus. Ostendant ergo indeclaiam aliquam isti qui tanto zelo sese nobis opponunt. Id certe nunil praestabui, nisi velint Filio stimulae Marei aperte detrahere. Quod pertineae re ad illos certe non dicam, sed ad eos solos qui sunt Satanae serpentis stinen . Altera B. Augustini ratio erat, P B. Μ As Altera ratis. RIAE gratia debuit superare naturam. Diuis nitatis enim, inquit,opera sunt haec quae dicimus: & ideo probabilia, quia ab omnipotentia. Sic de nos quom dicimus: Si gratia cos
inuit corpus contra ill&ς naturam praeserauando ne corrumperetur, cur non eade grastia praeuenerit etiam contra communem nasturam, ne anima illa alioqui peccati labem
contractura, non cotraheret tamen ς Non
ne magis debuit seruari anima a pecati labe, quam corpus a corruptione sAdiecit ille Sanctus: Illud secratissimu corpus: de quo CHRISTUS carne assumpsi,& diuinam natura humanae uniuit, Vt VERB V Μ caro, hoc est, Deus homo fieret,esca vermibus traditum in communi sorde putres dinis,& futurum de vermibus puluerem, quia Nora se sit sentiren5 valeo,dicere perhorresco. In huc tor. igitur modum ego a tanto viro pro zelo fides meae squamuis admodum exiguo) edoctus nec sentire lateor) valeo, & dicere perhoraresco animam illam secratissimam, quae cum CHRISTI anima perfectissimo charitatis nexu coniuncta una anima dici pol, simul culacratissimo illo corpore quod item unum caCHRISTI corpore merito censeri potuit,
per quodcunm momerum fuisse unil Diaboli escam. Quod necessarid hi admittere cogatur, quicunm illam sub originali peccato stituunt. Imo tanto est horribilius sentire animam MARIAE fuisse Aram Diaboli,quam corpus illius escam fuisse vermium: quald anima cura ullam comparationem est cadauere
praestantior, & quato Diabolus antiquus serpens cunctis est vermibus longer 'dirat sexecrabilior,
30쪽
B. VIRGINI sysexecrabilior , qui solus a Domino inter
omnes terr ae bestias maledictionem accepit.
Alis Et ride, quaeso, prudens lector, quomodo nihil motus est B.Augustinus vel ab ea Scrip
turae sententia: Non dabis Sanctum tuum vis dere corruptionem, quae ad singulare video batur priuilegia C H RIS TI portinere. Nec item ab alia quarVniuersum genus humanum complectitur: Pulvis es, dc in puluerem res 3. uerteris . Existimauit enim sui ipse palam de
clarat) priuilegia Filii etiam Matri debuisse pillum communicari , ut non minus ille fuerit beneficus Matri & Sponis suae primariae, quam sint in suo gradu terrarum principes , vi habetur in ipsorum legibus. Dixit enim Iurisconsultorum quidam i Princeps est solu. tus legibus. Augusta quidem non est soluta,
ipse tamen Princeps eadem illi priuilegia trisbuit, quae ipse habet. Hoc Regem regum Filiae, Sponsae ac Matri suae secisse , quis potnis durus nimium omnis humanitatis ex pers non libenter admittere t mori ado Quapropter eo: iam tota res rediit, ut vix resariorum ullam habeant opinionis suae excusationem. , φω es , Nam si rationibus eam patiantur agitari, noaet s. Patrra poterunt ips unu reddere pro mille. Qua in Scripturas cunmenim ipsi afferre possunt, uno verbosFrsuri. resoluuntur, imo in illos retorquentur. . Si autoritas veterum Patrum inquiritur, de non de primalacie considerentur sententiae,
nihil continent quod illis astipuletur. Nulla quippe uit apud veteres de hoc dono gratiae priuilegio vnil inquisitio vel cotrouersa :solum in fidei fundamentis insstebant contrah eticos, ne naturae vitia, dc necessitas graitiς CHRISTI negaretur ,& illiuς personae summa ab omni peccati labe libertas, sumam innocentia , fle gratia ad liberandum cunctos idonea. Si firmiter haec stabant, nihil super
erat ad disceptadum contra ullos haereticosa
quin potius si nolint isti cotentiose distepta
re, nonnuna pro nobis omnind statuunt,
cum nihil sit post CHRIs TVM priuilegii
quod beatisfimae eius Genitrici libenter non tribuant omnes Sancti. At intelligen . Quod autem dum soli1 CHRISTV ΜPst a peccato excipiunt, eum habuerint intelle ' tum quem superius exposuimus, videlicet iblius praecipuam ac diuinam immunitatem inutelligentes, quam nec Angelis, nec ipsi B. Virgini tribuimus , s oporteat adhuc ali quanto uberius comprobare, vel ex his ipfs testimoniti quae aduersarii inducunt aduersu nos possumus efficaciter demostrare. Dixit B. Ambrosus vi superius recitauimus S A HOL Ius per omnia Dominus I E S V S cotagia cor
ruptelae immaculati partus nouitate nomit,
dic testi maiestate depulit. Quod ait: Per omnia, quid est aliud qua m eum nem de B
in nem ex merito ullo maciuta ullam ferunde,
idq; ob immaculati partus nouitatem, qui nohumano more, sed Spiritussancti opere icoaec rus & natus est in Vnde δe celesti maiestatite sua depellere potuit haec coram etiam ab aliis : quanto ergo masis a lanclisiima ista Virgine de Sponsa Ac Matre suae ' Non enim fis est illam dicere talem quae contagia coraruptele a se sua maiestate depulerit. C H R IS T v S ipse depulit, ne illam omnino costrinsgerent. Vide quam eleganter in primis nox nbi; lauet B. Ambrosus . Nunc audi magnum Gregorici, qui tracs B . Gregoriustans illud Iob ait: Non adaequabitur ei topas Μorat. l. IS. tium de Aethiopia . Ac si aperte: dicat et Nui c. 3s.lus Sanctorum quibuslibet virtutibus plenus existat , tamen nigredine mundi colle mis
quari ei potest, de quo scriptum est: Quod
nascetur ex te Sanctum vocabitur Filius Dei. Nos quippe eis sancti efficimur, non tamen saneti nascimur: qa ipse naturq corruptibilis coditione costringimur vi cu Propheta dicax
mus: Ecce n. in iniuratibus conceptus sum, dein peccatis peperit me mater mea. Ille autem solus veraciter Sanctus natuς est,qui ut ipsem conditionem naturae corruptibilis vinceret, ex commixtione carnalis copulae conceptus non est: haee ille. Considera verba, acute
de pie lector . Nos, inquit, sancti essicimur,
non nascimur. Non dixit, non concipimur
in isti volunt sed non naseimur , altiorem nobis sensum reddens quam isti apprehens dant. Accipit enim haec duo velut opposta,
Effici sanetum, de Nasci sanctu : βe hoc po
stremum velut propriu CHRISTO tribuit:
illud vero ut spres e teris. Quo fit iuxta huc
elegante & altissimu sensum dicere nequa liceat B. Virginem natam sanctJm, cum revera effecta sit saneta . Nec de CHRisTO recte: dicitur quod effectus si sanctus, sed naatus. Nasci enim sanctum significat illum noextrinsecus accepisse sanctitii maed in seipse
habuisse cum natura colunctam: βc hoc quia de Spiritu oncto conceptus est, qua conceptione humana eius natura deificata est. Sic enim con tusest ut fieret Deus homo in ita homo nascendo, Deus prodiret. Hoc
de apertius etiam docens subdit sanctus ille Pontium: Aliud est enim natos homines grae am adoptionis acciperet aliud unum singus Iariter per driinitaris potentiam Deu ex ipso conceptu proditae. Nec aequari potest glo ita Vnigeniti habita pre natuna, aliis accepra τ