장음표시 사용
31쪽
o PRO IΜΜACULA per gratiam et haec ille . Quid poterat dici clarius ad exprimendum senium illum, quem si nostri disputatores ab initio perspexissent,
forte non tantam gratis controuersam conditra priuilegium B. Virginis alumni Hunc sensim Albertuς Magnus apud LuAffertus mas cum luculenter declarans , admonet illa Anu in ri Luc. geli verba: Quod ex re nascetur Sanctum, quae peculiariter de CHRISTO intelliguntur , non ad conceptionem esse trahenda,sed
ad natiuitate: quae etiam sngulariter sin Lit in C AR1s ΤΟ Hunc ipsum sensum Vulit B. Athanas B.Athanagius qui de natiuitate Domini ct sanctitate sc ait: C H RIS T V s singulariter sinctus erat, & in hoc ab aliis Sanctis in sanctitate dissimilis, qa sanctitatem smul cum natura sustepit. Quid est simul cum natura , nisi φ illi connaruralis saera est sanctitas propter excellentissimam it m unionis gratiam sBeatus ite Hieronymus ea Psal. Verba tras B. Hieroην. ctans et Nori iustificabitur in cospectu tuo omnis vivens,sic exponit. Non ait omnis homo, sed omnis vivens, idest, non Euangelista, non Apostolus,non Propheta et ad maiora consscendo, Non Angeli, non Throni, non Domipationes, non Potestates,c terem Viris rures. Solus Deus. in quo non cadit peccautum, ab Apostolo solus iustus dicitur & sola; immortalis, non q, Angeli iniusti sint 8c mortales, sed pipse ita sit immortalis Ac iustus,cui collata uniuersa iustitia iniquitas inueniatur: haec ille gloriosus Doctor. Beatus item Ioannes Ch sostomus illam B. Ioan. cibo cuiusdam Daemonis confessionem apud Euammus. gelistam : Noui quod sis Sanctus Dei, simili modo exponit dicens. Sanctum dicit eum, non unum de pluribus, quia di onctus erat unusquisis prophetarum: sed unum essed
Hoe vidit & B. Gregorius Nicenus, qui B. Gregorius sc ad literam de CHRISTI natiuitate scripumicenus. fit, de natiuirate, inquam , non de conceputione: Solus hic partus mastulinus spirituali ter esse conspictur, qui nihil de 'mineitate culpae portauit i haec ille. Ita' partus alio illum omnium, etiam B. Virginis quavis saniactificata fuerit, de Aminestate tamen culpae 1hapte natura aliquid secum portauit Ut pura Dei creatura, & ut inquit B. T homas) saltirem potentia at peccato non immunis. Vnde indiguit etia aris etiam per gram mundificari ac purgari. Siquidem K Angeli astidue: cora Deo luce eius re calore purgatur, qui tamen nunil natura debito peccati merunt obnoxii , scut nos. Quo circa apud B. Iob : Ecce ina A CONCEPTIONE Vster sanctos eius nemo immutatalis et 8 ccii no Iob. isunt mundi in consponu eius. Hunc locum exponens B. Gregorius de Sanctis Desilea B. Gregoriri. cit: Qui per natura omnes in semetipsis prospriam mutabilitatem habent: sed dum immutabili Veritati studiose semper inhinere deae siderant, inhaerendo agunt ut immutabilει fiant. Legat cetera cui placuerit, quae miri fice lavent intelligentiae nostrae, quq non est nostra, sed e medullis eruta Scripturarum a priscis Patribus,ad quam aptande sunt etiam aliorum autorum sententiae : quale est illud dictum fmcti Leonis Pam, Solum C H R Iss T v Μ no habuisse contagium, quippe quialiani habuit naturam nulla expiatione a coatagio indigentem: quia selus de Spiritusan, cto conceptus fuit. At B . Virgo ex seipsa naturam cotagio obnoxiam habuit: quod ipsi Nota. reparatio ac redemptio quam confitemur, perspicuer probat. Quamobre veteres sancti Patres nullam unquam inter conceptionem de natiuitatem Conti : estisecerunt distinctionem. Quemadmodum .n. sci indiffereti CHRISTI conceptione ab aliis diuersam ter sumpla dponunt, ita & natiuitatem quanm attinet ad S. D seritii immunitatem peccati. Non est ergo mirus pre illa CHRISTI natiuitate etiam teri qui nati sunt fancti, non absis illo peccato nati dicantur, a quo non ex se liberi,sed ab alio liberati processere. Et B. Anselmus permitatu suum discipulum expresse: dicere B. Virgis
nem nedum conceptam, verum etiam natam
in peccato originali:quam sententiam contra nos inducunt, cum pariter in eos retorquea tur. Siquidem natam illa confitentur sine
peccato. Sed nihil est quod non inficiant
sitis glossis, exponentes natam, idest, conceptam : nec Vident tam claram battalogiam. Alii vero interpretantur originale peccatum,
idest, fomitem. Quid hic agas bone lector, cum nihil sit eous sabsurdum, quod isti no sibi permittant, qui nec secum constants Id autem quamobrem y Quia certe semel aberrarunt a via, & posta res in contentionem deducta est, iam couenire cum reliqua Ecclesia , & ipsem rei naturam dispicere subtersum eunt, qua sola di ectione ab omnibus se Iisberarent ambagibus 5: angustiis, nec tantum Ecclestae Dei negotium exhiberent. Nec . n. exigua est culpa aestimanda,ita gratis ilicitarre Matrem suam. Illud denique superest ad Doctorum Vesterum sensum certissime: coniectanta,ea quq circa hoc dixerunt, β aduersarii contra nos
obiectant, filis ab illis dicta tan certissima& ad fidem pertinentia, ut qui contradicerin, L fides
32쪽
B. VIRGINI sεο fidei&ndamenta euerteret , ac propterea desuhados esse, dc ut deprehesos haereticos, de testandos. Hoc autem nemo potest nunc asserere, nisi Brie alus Spina aut mere Bruus, aut verer detestandus haereticus. Consideret haec sanira Synodus veritatis amatrix,& claudat istorum os , & tollat audaciam insgnem ct impudentiam
si Rammes aliquot eur Sc lassorum opimonoeirca hane materiam non sint ρquendae.
AC TENVS OSTENSUM abunde puto priscos Patres minime nobis aduersari. Nucillud Qtummodo istis restat ,
quod pliurimi Scholasticoruilla aetate qua floruerunt B.
Τ homas & B. Bonaventura, S: alii qui varrias scholas condiderunt, unde Thomi sta: , Scotistae , Occhanistae , Nominales, Reales,& si qua sunt alia discretionis sectaurum nomina, aduerseriorum opinionem ut veriorem probauerunt. Verum prouidit Dominus ne horum autoritate ulterius mul ris atque urgentibus rationibus persuas deuterreamur. Volo autem hic praemittere
aduersariorum lepidam astutiam, qui ad alii
gendum suorum doctorum numerum, multos in suam nomenclaturam referunt 8 citat, quorum nomina iamdudum sunt cum lucus
brationibus suis obliterata. Multi etiam non cum assertione loquuti sunt,6 paucissimi eoorum in hanc venerunt dementia re arrogans tiam, ut hanc sententiam nostram assererent
esse haeresim damnatam: quod isti Spine tam arroganter contra apostolicum Xysti De. cretum faciunt. Quod si quidam illoru vesinum 5: p clarissimorum Doctorum etiamasTertiue loquuti esse videratur, talem nos auditoritatem scum illorum tamen honore fit bona gratiaὶ hac parte iam cum vnitiersa Eccleusia consentientes non sequimur, id p magnis ut paulo ante diximus) rationibus persuasi,
quarum aliquot nunc proseremus.
Prima ratio. Q Prima igitur ratio est, quoniam s illos seu queremur, Videmus derogari gloriae C H RIs ΤI 8e Matris eius: quod illi Sincti penitus nollent, cum pro illa gloriose certauerint, quam suae ipsorum gloriae semper anteponi
volebant. Nunc autem tanto magis cupiunt, quanto ipsis oculis certius veritatem certissis me conspiciunt.
secanda rata et Praeterea, Si illos sequeremur, a sensu Ecclestae sculdubio declinaremus, quae du sinis gularem hanc Virmnis praerogatiua in ipso' PRIΜκ PARs cx m. diuino profiterur, vel in hoe ipse suam fidem ostedit, quam omnes gloriosi D sto, res aemulari perpetuo studueriint: quod vel hoc in loco ex illorum disputationibus facile colligi potest,ut inferius, Deo largiente,pera spicuum sectemus Q Tenta, Si illos sequeremur, videremur Tertia ratio .
eorundem probare rationes, quibus tunc ad .s substinendam illam opinionem mouebatur.
At cum hae rationes nihil seciant aduersum nos, sed conuertantur N: militent mantaste aduersus illos, ut iam superius late, clare, at aperte demonstrauimus: longe iustius est ut
relictis illis, s veris potius se Rada est,iam
illorum rationes concludamus . Maxima illorum ratio , qua concedere hoc priuilegiuB. Virgini reformidabant,erat ne derogares tur CHRISTO, 5: negaretur ipsius Redemptor. C um autem patefactum iam si tanatum abesse vi derogetur, ut plurimum arro Retur: cit tantum item abesse ut negetur eius Redemptor,ut etiam nobilior asseratur pro Matre sua Redemptor: meritor nullum iam
pondus autoritatis videmus, cum eorum rarationes, quibus ipsmet opprimutur, hac par te mirifice talem sic eleuent autoritate, Vt Opopositam stabiliant veritatem. Quarto, Iam perspicuum redditu est illos Qvirta ratio. Doctores germanum Scripturarum sensium 5: sinctorum Patrum nec attigisse, nec propterea vituperandos esse. Nondu enim aperata erat rei Veritas, quae per disputationes solet elucescere. Necdum illam Deus per miracula& reuelationes manifestaverat, nec tanto coacursu populoru N: Magistrorum 6e V niuer,
statum celebrabatur. At nunc omnes illam
Iibentissime ultro amplectuntur quicunm n sint addicti sectis. et Quinto, Non movemur horum autoris Quinta ratio late,quos in huiusmodi, de originali peccato
disputationibus non videmus constante trae
dere doestrinam, sed obscuram Se ubiipst; in multis aduersantem . De his loquor qui huic sententiae sunt aduersati. Etenim s&idiane accipi pro miraculo potest 3 quod attinet ad
hunc articulum, fiteri necesse est B. Thomanostram aliquado adnavisse sententia, quum B. Thomas.
dedit Virgini eam puritatem, qua sub Deo maior non queat intelligi, de eum gradu quo esset propinquisiima CHRISTO. Nunc addo Δ: eundem in expostione Salutationis angelicae ubi dixit: Ipse enim purissima fuit
quantum ad culpam: quia nec Originale,nec mortale, nec veniale peccatum incurrit. Ita
enim in multis codicibus antiquis comuniter .i . siegebatur, quod non ausus est etia ipse Tura
33쪽
PRO IMMACULATA CONCEPTIONE tecremata infictari. Addo iniuper, Cum illam immunem ab omni actuali ista in tota vita, istam selutramodo ratione affert: Alias, inquit, no fuisset idonea Dei Mater. At hvipsa ratio no minus xetrium habet contra oris Ratumes B. ginale pectarum. Ipse enim corroborat eam Thomas pro rationem quatuor mediis. Primum est,
Matre Dri. Alioqui ignominia Matris redundaret in Fi lium. Secundum est singularis assinitas , qua alligabatur cum Filio,cui erat carnem datura. uapropter longe ab ea debuit esse Peeratum, quia seriptum est: Quae conuenis CHRISTI ad Belial. Tertium, singus laris inhabitatio CHRISTI in illa corporas liter. Vnde praedictum fuit: Non habitabis in corpore subdito peccatis. toritas illius scripturi: Tota pulchra es,cuius implementu desideraretur, nict hic in aliqua personaverificaretur perfecte : cui adiungis tur Ecclesiae sinctae autoritas in illo sensu ad B. Virginem applicantis. At hae cunctae rationes non minus, imo magis concludunt de originali quam de actuali peccato veniali tamen) cu illud multo maioris ni ignominiae,& maiorem constituat amnitatem cum Belial, de magis subditum corpus reddat peccato,maiorem macula fgdet animam, cum laciat hoαminem iniquum , impium, impurum , Deo
inimicum, captiuum denim Diaboli Neccati et ad quod expiandum oportuit pati bilium Dei & crucifigi. At nihil horum fit a veniali,
quod stat cum pietate, & amicitia Dei. Praeterea,Ecclesia illam Spons vocem: Toota pulchra es, aptauit iam no solum ad actuaule peccatum, verum etiam ad originale: imbad originale peculiariter , ut patet in diuino ossicio ab ipse Romana Ecclesia ordinato 5e Pontiranda in solennem cultum recepto. Et cum ita hae. st, isti tamen disputatores adeo peccarum originale suis exquistis distinctionibus extenua rut, ut pene suaserint imperitis nihil mali esse, perinde ac si ludus aliquis sit, sub ira Dei eo stitui, 8e mancipium esse Diaboli. Verum multa sectam a stione dicuntur, quae alioq
Sed aiunt inepti quidam et Quando E.
Virgo concipiebatur, non erat tum Dei Ma ter cui honor deberetur. Quas veror tunc esset Dei Mater quum erat in utero, & tamen lanctificabatur, nec propter aliud, D. Thooma teste, nisi quia futura erat Dei Mater. Curi turre hanc praeseruationem tantς mater nitati non donent f Vere non erat runc Dei Mater, sed electa erat ut esset, Se a Filio suo NM. electa. Te hic conuenio, re obnixe rogo
ut passi erfemora omniaffectione responscias. Si datum tibi esset ri mareem posses ingere quale velles, im6 ut ea posses ipsemet Dobricare,fabricares ne habetem macula, an no habente s Si ais, habentem maculam: Crudeae lis es 5 amator sordiu. Dices: Iumtia hoc exigebat ut talis conciperetur. Et nos obiici, mus t Iustitia etiam exigebat ut talis naster tur. Cur ergo non talis nata est s his c te meo dium teneo. Et addo: Si iustitia quMritur, remos iniustitia nitimur: quia CHRISTUS
hanc praecelsam pro Matre sua meruit libo rationem. Ita igitur de illo co ta qui ius θ poterat hoc priuilegii suis meritis imputare,de ab initio donare Matri suae . Quid est enim ram grande quod passione sua non obtinuestit s Si igitur in hoc dono salua fuit iustitia tquomodo putas defuisse misericordiam s Cosdera haec, rogo te, qui stas ex aduerso, Aesedato animo recognosce, non in contenti ne repositam esse veram gloriam, sed in vesritatis agnitione ac defensione. Ego . n. vel
ipso E. Thoma teste de iudice, non minus situ etiam hae parte Thomista sum.
Beatus quom Bonaventura quamuis puα B.Bonai araret illam in originali peceato conceptam , attamen multa dicit ad eius gloriam, etiam ce lebratione Coceptionis eius defendens, quq certe cum peccato illo no possunt cohaerere.
Quin ipse libenter ei concedit quicquid non derogat Scripturis S gloris CHRISTI r ut si pie sapimus, taciter spiritum quendam in eis fuisse intelligamus, qui deprecabatur intus Pueritate. Missum lacio quod de illo fertur,
proper mortem ea retractauisse quae contra
scripserat. Quod mihi quidem no est incre di bile , tametst ingenue fatear, nisi legitime ostendatur, parum in disputationibus habe
Idem dixerim de Al adro de Hales illius Alexander is praeceptore, quem testatur Magister Guliel. Halis
mus super . 3.Sententiarum, smiliter recanestasse, & eius hac de re libellum ostensum fuis, se Tholos, dum eiusmodi quaestio ibi do utaretur. Verum cum minimὰ ignoremus ad conuincendos contentiosei res stentes hςc adduci in disputationem non oportere, non iam ad eum finem ista comemorauimus: sed in eorum gratiam potissimum qui benigniore sunt animo, & ira paratiores ares promptio res ad credendum quae incredibilia non sunt. Charitas enim omnia credit re congaudet veritati, ut ait Apostolus. Albertus Magnus ea smiliter dixit de glo Alberis Hosa Virgine, quae certet illi conuenire non possunt, n ullum habuerit unquam peccatu . Haec eius sunt verba: Sancrissima est caro α
34쪽
Virginis, quae nunq admisit aliquid saltistitasti contrarium . Omnes alii sancti admiserunt aliquid sanctitati contrarium .
Henricus quom de Gandauo in QuodLart. et 3. statuit, quam cies B. Virgo sanctifica fuisse sanctificatam. Hoc nos
ditavi. Quid autem prohibet dicere in prismo instanti animam illam fuisse sanctificata sSexta ratio est, Non esse mirum turbamum ratio. multam Doctorum in eam tali tempore consuenisse sententiam. Nam plurimi in autoriurate sitorum magistrorum innitebantur interdum quidem clausς oculis, nec aliud adhibestes iudiciu . Nonnunquam vero squod multo est deterius) affectione improba ac permnaci, qua imbuti etsi multi sint numero, taumen Pro uno tantum teste habendi sunt, &illo quidem adhuc suspecto . Nam cum hoc in stiis legibus habeant, ut quicquid eoru masgister de autor dixerit, obligentur desenderet factum est ut minus idonea sint ipsorum testiumonia, quae non esse libera constat, sed ad dicta. Fateremitater, fatere ingenue verita ratem et nec eum odio prosequi velis, qui tibi
Hic addam, in citandis autorum sententiis eos sepenumerd non fideliter citare, tanta est affecteto & cupido victoriae , non veritatis tuod N: latius in aliis opustulis nostris prodi
i . . Hic uno alurimo ontentus ero exemi pta Ecce afferunt B. Ambrosium contra nos in psal. io 8. in haec verba: Venit Dirus in carne, quae peccato in Matre fuerat obnoxia: sic citat Caietanus. Haec non sunt B.
Ambrosii verba,sed ista. Solus est de C H RIB.Ambrosius. STU loquebatur quem retia non inuolue runt peccatorum . Om nes intra retia erant,ims extra retia sumus: quia nemo sine peccato nisi solus Deus, quem non cognoscetem peccatum, peccatum pro nobis secit Pater. Etenim tradidit eum laqueis, tradidit eum restibuς, mittens eum non in peccato, in quo erant omnes homines, sed in similitudinem carni peccati, Vide peccaso damnaret peccatum in carne . Peccatum erat caro secundum
ilhae : quia haereditario erat damnata maledicto . Peccatum erat illecebra & ministra peceati: venit I E S V S re in carne peccato obsnoxia militiam Virtutis exercula: haec B. Ambroseus. Non ergo ait: In carne quae in Matre fuerat peccato obnoxia , ut isti citant , sed in i Venit IE SVS, inquit, di in carne peca
cato obnoxia militiam virtutis. exercuit. Vbi . manifeste de carne CHRISTI Ioquitur,
quam ea ratione peccato obnoxiam Vocauit,
quia omnem primu reatuin in st contrain. PRIΜA PARS Os Unde & Crinis Tu Μ lactum peccarum dixit, Vt per passionem re mortem illo amim
Pro etiam peccatum extingueretur. Ipse in Carnem nostram in qua puniret delictum aD sumens, recter dicitur carnem peccato ob noxiam assumpsisse. Non autem existimo
Caietanum hunc locum B. Ambrosii animo lallendi citasse. Hoc, inquam, de viro illo credere non possum: quin potius ipse Blsus, recitauit bona fide eo pacto quo ab aliis qui
contentiose scripserunt,scriptum reperit. Accedit etiam &Robertus Olcor ordinis nostri, quem in libro Cardinalis Turrecre, Robertus malae his verbis loquentem producut et Sicut Olcol. lignum plantatum in terra solidat terram ex
omni parte, Y per radices suas colligat & coaestringit ne defluat, ita CHRISTUS planta tuς in Virgine ΜARIA Matre sua, eam soslidauit virtutibus,& gratiis sc costrinxit quod nunil defluere potuit per peccatum. Fuit n. sic sanctificata in utero, quod emudata a peccato originali fuit, & in ea fomes ligatus se quod nunq eam ad peccadum inclinauit. Et haec filii prima lanctificatio in utero Matris suae. Sed secunda fuit in conceptione Filii, in qua fomes ablatus fuit secudum essentiam ,& gratia superaddita, de inflexibilitatem si diro arbitrio determinauit ad bonum, sic quod
ex tunc nullo modo potuit in malum flecti unde tunc confirmata fisit, sicut in via p tuit. Haec Robertus secundum istoς, de se tandem legitur in exemplaribus quae recetius sunt praelo excusis. At non sc habent vetuis
mora, sed sic aduerbum : Istud lignum plastatum fuit in terra benedicta, de qua dicitur rBenedixisti Domine terram tuam. Et subdit rdiam specialiter , sngulariter, &appropria te fuit benedicta. Et scut lignum plantatum
in terra solidat terram ex omni parte, N: per
radices suas colligit A constringit ne defluat tita CHRIST VS plantatus in Virgine bene, dicta Matres , eam solidavit virtutibus, &gratiis sic astrinxit φ nuna defluere potuit speccatum mortale vel veniale. Fuit enim senetificata in utero, ita quod mudata a peccato
originali , ct in ea fomes ligatus sc P nunuem ad peccandum impegit. Et haec fuit prima seni ratio in utero Matris suae i& ista lanctificatio filii vera eius conceptio. Nam quam cito B. um habuit esse in utero, tam citd filii lancta . Non enim potuit esse lancta
antequam esset- Vera ergo conceptio B
irginti attenditur re sumitur penes instans infidionis animae in corpus sufficienter 5
bito modo organitum, necnon ab omni Qualitate inordinata quam constrinxerat, raratione
35쪽
PRO IMMACULATA CONCEPTIONE isne propagationis seminalis purgatum re emundatum . Et sic patet ' isto modo ca piendo nomen conceptionis stricte & proaprie B. Virgo non fuit concepta in peccaro Originalit haec Robertus. Quae si sic se hasbent. quid iis clarius pro nobis s. erum Undecunm haec variatio codicum acciderit, falsitas alicuius partis deprehenditur : 8c satis instruimur si non temere habcda sit fides h iusmodi contentiosis disputatoribus, qui iam
non Veritatem quaerunt,sed victoriam sephiasticam. Quod certer etsi in omnibus turpis, simum si, potissimum tamen in his qui se, morem profitetur religionis vitam , de quum agitur de re grauissima nullo pacto feren αdum est. Mitto quae sepenumeror quidam ex nostris qui hunc articulum tractariat, alles gantes B. Augustinum de natiuitate loqueristem, natiuitatem mutarat in conceptionem,
ne mens ipsius Doctoris pateret, quae nostrς non aduersabatur positioni. Nonne est prorsus indignum hoc & iniquum s Et tamen noin Uno aut altero tantum loco factum, sed in plusculis hoc deprehendi. Nec propterea aduersiam partem excuso, sed liberius accusenostros: quoniam iustus primum est accussator sui ipsius. C Septima denim ratio, cur autoritatem prio Septima ratio. rum hac parte non sequamur, haec est: quou niam plurimi posteriorum , imo fere omnes non sectis addicti clarissimi 8c catholicissimi Doctores, magnae etiam pietatis de doctrine, cum in aliis quaestionibus superiores sectari studeant, in hac dumtaxat, aut saltem in hac pre ceteris securissimer ab eis declinarunt, ut recte possimus existimare digitu Dei h1c esse. Qui enim fieri potuisset ut etiam celeberrimς
niuersitates tanto consensii in unam sententiam aduersus antiquiores Magistros conues
nissent, quos ipsi ran suos autores magnifaciunt arm obseruant, si non certor perspexis,sent hanc , Deo monstrate de Dei Matre sententiam fuisse probabilem, piam, Scomni a ceptione ac veneratione dignissimam uis
enim dubitare potest quin illi ips priores, nnunc in terris nobiscum agerent re iam per Ecclesiam patefacta, quanto ma s docti &quanto magis sancti Ment,tanto magis eam tentiam ultro amplexaturos ς non quidem sectantes alios, sed cunctos Us anteuertere res animo multo promptiore ad propesiore Ioam.Ze Fenara pro gloria Matris Dei. Sic selebat dicererio Generalis Ioannes de Fenario doctor Parisenm 8ctoae Praedicatoru rtus ordinis nostri Generalis Magister, vix r e doctus de admodum acutus,& in doctctrina B. Thomae vix alteri cedens. Et cum res ira se habeat, isti tamen Spinae in Opientia
quam de seipstς praedicant δί admirantur, magna sesuritate pronunciant, Omnes qui circa hanc quaestionem aIiter sapiunt quam ipsi doceat, indoctos esse, aberrare in ipsis foribuς,& ut apertius ipserum verbis loquar) fidei iiundamenta subuertere, re illos esse randem quos ut haereticos detestandos B. Pater Au gustinus anathemati stibdedos designat theo lisinarum portenta . Quocirca prosera de lmultis aliquos qui primo occurrerint huius Stiae pro Dei Matre defensores, quos opor iteret fatis, s nostri Spinae vera dicunt, talis esse, indoctos videlicet, & ira crasse in principiis aberrantes, ut fidei fi indam cta,ubuertiat. detest adam hs resim olim abolitam, denus in Ecclesiam Des reducant,& cultu diuino
etiam prosequantur. Ergo in eorum numeru qui in hac heres sim incurrerunt,in primis Ioannem Scotum Doctorumati includere illos oportet, cuius laus quanta sit mina pro citi in Ecclesia & merito, soli praue affecti mente ceptione idi, non conspiciunt. Quidam ramen astute eum maculata.
in suas partes trahere conati sunt,qui prudentissime dixit, Illud omnino esse credendum quod excellentius essset pro Virgine, nisi re pugnaret vel scripturis sanctis, vel Ecclesiae Supponui autem isti sua virga censoria istud dogma euideter utrim,idest, Scripturar 5: E
clesiae repugnare. Quod lalsum sit, iam
superius ostendimus. Hoc certum est, Omα
nes eius Ordinis Minorum Λ: qui doctrinam Scoti tutantur, aliter eiusdem Scoti mentem interpretari, Ut patet plus satis . Totum enim
illum ordinem diuturno iam tempore hanc ldoctrinam toto pectore amplexu esse ac tra, ldidissse quis ignorat φ. Licet secus aliqui de
antiquioribus opinati fuerint, in quorum numerum nonnullos etiam inuitos trahunt , ut
Nicolaum de Lipae, qui tamen quid ipse sense Nicolaus Arit, non expressit. Vbertinum item de Casa Lira. lis qui tamen manifeste contra ipsos pugnat: eius hic verba audiamus. Solos, inquit, deae Vbertinas is sectus naturales, fi uos tractabiles vocat Da Casad .mascenus squia desectus gratiae scientis no portant) credo benedictum IE S V Μ reliquisse in sua sanctissima Matre, ut esset sibi
plane conformis tam in innocentia quam in pqna et haec ille. blato Petrum Aureolum acutum valder Petrus A re eramum D storem,quemm facile posti reolus.
mus iudicare nullisectarum addictum,qui ta men citra controuersiam, B. Virginis progativa tenuit ac tutatus est : sicut & eius ordinis
pleri , imo: oes qui post Scotu in sacraTheolreta pro eruut , decum laude scripsertant. Possemus
36쪽
B. VI GINIs PMhmus Ac ex alas ordinibus, ut Carthustemura, Her irarum, Imelirarum, Servitarum mulios adducereprobatae pietatis redoctrinae viros,qui ad has nostras partes a
e te. Sed quis opus est priuatos aliquos presine, cum iam ipsi integri ordines φλει lo , fideli in celebrando sith ipse nomine ac titulo Conceptionis, ut par est, mari emae magistram mam Romanam Ecclesiam se, quendo,quam hac de reiidem habeant,se quam manifestisiime declarent rimas Airi I Habemus fit pro nobis Thomam Argen ea u. tinatem ordinis Heremitam Generalem pris' positum , qui cum aliis rationibus ad hac noststram sententiam amplexadam impclleretur, tum marime ut ipsemettestatur) in obsequiuRomatue Ecclesiae adductus est, quς manta
stet tempore suo celebrabat eam Concepti ne utpote immaculatam de sanctam.
rua: Maon. Po 5c de Carmelitis Ioanne Bachon, S: Michaelem, & alios viros praeclaros es oldinis simul adiungere: &de Seruilis smilis
ter. Venim inuitus nimis in hane deseendo incertationem quasi in numero testium coasidamus, cum multor maiora habeam 5: fit. miora testimonia non iam hominu , sed Des inrentis Nam qubdim commutata sit res ut quae olim erat opinio paucorum, devid baiuntrepida nec satis secura, nunc secta steommunis sere omnium sententia, dc inces data deor secure confidenter ac ruta, ut poμtius trepidet aduersa pars Ac nutet, dc proxis ma iam sit casui ac ruinae tunde hoc quae
Nonne pro miraculo haberi debet sConsidera haec mi stater, considera, de noli protervire. Noli esse incredulus, sed fide hs, ne indignetur Dominus qui superbis ressistit, fit stultos facit qui sibi sella prae aliis tribuunt sapientiam. Non praeteribo tamen excellentis doctrix
nac, infinitae propemodum lectionis , ins Diis pietatis virum Dionysum Carthusiensem qui nihil non legisse videtur, quemad modum in numerossiimis libris quos ipse eo didit, apparet. Ipse enim post nonnullam dis
sputationem his verbis eleganter nec minus D in Cartu lapienter conclusit. Veruntamen , inquit,. 3 sen. quicquid in hac re sit sentiendum, non dispuistationibus contentiosis, sed determinatione Ecclesiae catholicae, cui Obedire tenemur, est
inquirendum , quae in nouissimo Concilio uniuersali finem sui dixi) his dissentionibus imposuit, fle dignissimam Dei Matrem in sua Conceptione ab omni originali labe se pra
uenientem gratiam a summo capite C H R DSTO onum habentem, praeseruatam, at PPRIMA PARS ros
Ideo istam de ea sib nomne Conreptionis di non Sanctifieationis esse celebradum determinauis, Mut re hodie celebrat. Ita etiam ordo noster Carthusensum obseruare vis Nota diligens detur. H N: mihi magis pium apparet Se ter pie inor. rationabile. Horremus enim Mulierem que caput Serpentis erat contritura , quandomabeo contritam , que Diaboli fitam fuisse Matrem Domini fateri Insuper 5: Domi nam Angelorum seritam fuisse peccati, armamantissimam Dei Patrix fistuli quado fu
se filiam irae. Autoritates &rationes in conratrarium adductae siciliter possunt seles. Naconstat purissimam Virginem a multis sacri
Scripturae regulis , quae uniuertaster prOαrnuntur, Disse ineptam, ut est: In dolore
paries filioς. me Militiplicabo aerumnas tuas re conceptus tuos. Item: Non est homo qui non peccet .ete Pulvis es,&in puluerem reuerteris, fle similibus. Nee alicui hoc miruvideatur, cum piissimus Filius nihil omissse credendus est, quod ad optimae Matris suae honorem speetabat, sicut ipse nobis iusserat honorare parenteς. Contulit ergo Matri suae quicquid potuit ac decuit. Potuit autem eam praeseruare, de decuit eam praeseruari se 5c ideo eam praeseruauit. Nec in hoe Filii derogatur excelle aer quoniam ipso Dominus IESUS in peccatum originale incidere --μα non potuit. MARIA autem potuisset, nistpraeseruata misso . Et Matris horior resertur
vim in Filium, at quo habet quiequid habet rhaec ille. Quid his poterat verius, quid es gaiarius , quid pressius dici& copiosius ad saatisfaciendum omnibus contradicentam ars
gumentis ς Fuit ne , quaeis , indoctus hie Dionyssus, qui rotae tanta scripsti volumina, quot vix ullus hominum legere in tota vita sua valeat s Fuit ne homo qui vellet euerteo re fundamenta fides , ut isti rabulae de Spinae
obieerare non verentur, cui ad venerandam
illiuς fanctitatis gloriam nihil deest nisi sola canonizatio, tantae fuit sanctimoniae, &totius vitae inculpatae Non me latet quid valeat ad maledicenda promptuli 4 ucere, nemper Dionysum Carthusianum determinationem Bassians; conacilii sequutum Me, quod dum illud statuit, erat acephalum . Ego vero respondeo,Primum ossi esse mihi, quod cum tantus vir in
hanc sententiam venit, eam esse contra fidei fundamenta ignorauit, ita ut nunc nostris
Gnorat Spinis lumen hac parte datum stad agnostenda fidei fundamenta. Dei denisum est omnino, Dionysum Bla illius Synodi autoritate motum fuisse, quasi capi
37쪽
ao PRO IΜΜACVLATAtiuasset intellectum in obsequnam fidei dit enim, de egregiet maminauit probabilitatem opinionis ob excellentiam tantae Vir, et nis , unde & rationes ad cura corroborandam affera irre gabiles . De Concilio Praeterea non est existimandum , nT
Basilien . ab eis qui prauer affecti fuerint, eos talis mue Concilii sue congregationis viros s filis enim Concilium legit uam initio) qui cum
magna distussione maturoque tractatu rem tanti momenti definiuerunt, eo que mente ex catos Vt non viderint: contra fidei funidamenta se definiret aut s Wdefint, voluiisse nihilominus fialem euertere Demque illud item animaduertendum, et si nota furarit eo tempore ibi autoritas Synodi , erat tamen autoritas virorum Doctorum ac sapientum. Nec parui est momenti , Concilium illud nuda ad hanc determinationem at tinet in a. nonnullis nationibus esse receptum: quodque magnoperer est considerandum non reclamante summo Pontifice,& Sede Apostolica minime reprobante. At istud fieri omnino etiam expressisiima sententia debuisset, R eontra fidei fundamenta deter minatio illa , ut isti arrogantissime iactant, militasset: praesertim vero.quod tunc legitismum habebatur Concilium, & iam notum
erat platabilem esse omni populo illam de terminmonem pro honore sancti Limae Dei Matris . Itaque scelerossiime a tanta Se Ade praetermissum fuisset illud, quod ab ea de
hebat omnino prohiberi, ne totus christia nus orbis praeter unum Praedicatorum ordinnem. tanta labe inficeretur, s Spinae isti vesritateni dicant. Verum sancta illa Sedes quae a Spiritu veritatis dirigitur , minime potuit
damnare quod de secundum veritatem de , terminatum fuit, de quod illa taciter iam res ceperat , di cultu diuino honorabat. Sapientissime itaque. fluit, ut hoc solum , nimirum flere, minimem reprobare, intelligeretur a sipientibus non esse aliud quam consentire dc probare: praesertim cum in illa sententia Onctae Romanae Ecclesie usus re autoritas allegaretur. Ita e ccci sunt fratres mei, ut haec tam clara non videant, quae vel lippis
Patere possunt sntehartis de Adiungam de Dionyso virum admiranS Victore. dae contemplationis Richardum de sancto Victore, quem Spiritus sanctus de Scripturrarum mysteriis mirificet erudiuit re docuit, qui hanc de sanctissima Dei Matre ha buit persuasionem Ipse enim tractans dilud Cant. Tota pulchra es di c. ita scripsi. Tota pulchra est merito: quia pulchra CONCEPTIONE cie filii, pulchra mente, pulchra corpore
quae principibus tenebrarum terribis lis sua . Deterrebat enim eos flamma chaeritatis, incendebant orationes & seruor dei uotionis , stupebant urimunem a peccatis: Nemo enim tam onctus qui maculam non
habuerit de desectum praeter ipsam. Lusna enim quae nocte splendet, Sc stellae non sint mundae in eius comparatione , idest,
si qui sanctite vitae lucent, ut Luna yel stellae, obtenebrantur in .eius comparatione.
Genebrantur enim stellae caligine humanae culpae, sed betasiima ΜAR1A Vi
tota pulchra, quam totam illustrauit&peris iussit Sol iustitiae, ut nec maculas habuerit, nec maebras culpae: τ ec Richardus ad listhiam . Qiud hic dieant f De originalio Oim macula loquitur maniseste Richarduc, tum quia indistincte loquitur: tum quia austraritatem ex B.Iob assumit, quae sui exponit
tus Gregorius & Thomas ad pecca
tum originale resertur cum ait et obteneabrantur stellae in caligine eius . Neque vesia humanae culpae caligo proprie potest nis ad originale referri. Sunt Λ alia huius viri testimonia; quem testatur Durandus pro nobis assistere, quiabus nec aduersarii respondere valuerunt. Capreolus eius autoritatem ponderans , aura .
toritatem beatissimi Augustini quas illi adauersem obiecit,eam sc elisisse arbitrat est. Sed oportebat constare prius beatu Auguaestinum contradicere , cum secus se veritas habeat. Praeterea, aliud est nolle cogi ho rum autoritate : aliud eos ita deprimese Aeconculcare,annumerando hos tantae glorrite viros inter indoctos de eos qui fidei fundamenta subueriant
Fuit 8c vir amplissimae autoritatis beas B. Hi μηtus Hildelphonius Hispanus , cuius verba μι. incentius in suo historiali recitat. Beatio. sma Virgo, inquit, nis in utero Matris sanctificata esset , minime eius natiuitas colen, da esset. Nunc autem quia autoritas tostius Ecclesiae veneratur, constat eam ab oris
ginali peccato immunem fuisse , per quam
non solum maledictio Heuae matris soluta est, verumetiam benedictio omnibus con donata . Nullis ergo quando nata est, des lictis subiacuit : nec originale peccatum in utero sanctificata contraxit: haec ille . Nec me item latet quibus glossis tam claram senstentiam disputatores obseurare conentur:
sed non est opera laretium respondere, ubi facile potest per se cuim non omnino socordi in promptu adesse responso.
38쪽
B. VIRGINIS Fuit & magnae literaturae: doctor D. Ab
phois Tostadiis Episcopus Abbulitas, qui
in ima testamcrum amplissima edidit coamentaria. Et hic in B. Mathaeum scribens, maniseste nostram sententiam proba quamuis grauiter iis siccensin , qui ex conten αtione potius, ex veritate, huiusmodi dise rationibus incumbunt.
Fuit A: acutissimi ingenii ac non vulgas inretias de ris doctrinae Dominus Nicolaus de Cutic a tan . Cardinalis . Et hic in libro octauo excitautionum, hanc sententiam ut piam 8c cathoulicam adeo extollit, ut fere nihil addi posse
Fuit et antiquus fi preclarissimus doctor Liscretensu . Robertus Archieo opus Linconienss. Et hie citra controuersiam nostrae sententiae amputatur & adhaeret. Fuit & non mediocris autoritatis vir Ioannes Gerson Cancellarius Parisiensis,qui pro Da.Gerson. Matris Dei perpetua puritate atque innoscentia absque ullo prorsus scrupulo dispuatauit, conclusit, & carmine non ineleganti eius laudes perstrinxit. Fuit & Dominus Iacobus de Valentia, qui Iacobusti Ua quide elegantisiima commentaria in pselmos lentia. edidit. Hic tanto spiritu hanc Domine prςα rogatiuam defendit & probat, ut vix aliquid valeat ulterius desiderari. Videat eum qui velit super Psalmum. t 3. & Canticum, Magnis ficat, ita comperiet. ritat β: Gabrielis Bielis non contemnens Gibriel Bisi. di theologi sum agium , qui non inelegana ter hanc quaestionem pertractat, & aduerulariorum iacula non inepte retundit . Item Gulielmus Pepin nostri ordiniς qui in libro De imitatione Sanctorum, sermonem peculiarem pro immaculata Virginis Conceptio
Fuerunt & alii diebus nostris qui egregie
in haereticos scripserunt,&praeclara commestaria reliquerunt, qui iam non Vt controuerssam istam pro Domina sententiam habuerin, sed ut ab omni Ecclesia recepta probatami quasi attinentem ad fidei pietatem , literis commendarunt. Inter hos fuit quem honoris graua super lubens nomino) Reuerendisiumus Dominus Ioanes Roffensis Cardinalis, Μarur. inclutae gloriae vir, cuius magna laus est in Ecclesia cum propter doestrinae sans &catholicae integritatem, tum Verd propter mar ursi istis diebus perpesii claritatem . Item Dominus Ioannes Maioris Scotus. Dominustatiuoueus. Iodoem Clyra holiem , vir clarae pissatis, qui etiam plurima egregia seripsit commen taria. Dominus Albertus Pius CarpensisPRIΜΑ PARs γ 3 vir acutissimi ingenii, nec minus sapientci u Albo tus Haseloquentia nostro seculo inter sui loci viros C penses. illustiissimus. Hic aduersus Erasmi pestiis ram doctrinam scribens, qui Videbatur hae Virginis praerogatiuam in sitis Iudicris te merasse, huius rei nomine, no quasi de proiblemate dubio ut in utramuis partem liceat inclinare, sed ut de re iam recepta in Eccl sta meritissime illum increpavit. Nec ille vafer & subdolus aliud ausus est hac parte res spondere, nisi quod quae protulit contra piis uilegium istud, non ex propria sentetia prointulit, cum diuersiam alibi scripserit Addo Rodulphum Agricolam magnae Rodalpbus
eruditionis ac doctrinae virum : Et Ludouti Agricola. cum vivem Hispanum multae literaturae. Ludovicus Vi Hi ambo pariter non quasi de re ambigua ues. disceptantes, sed ut sapientes de religiosi tana de re explorata de comperta loquentes, nutatum dubitationi locum relinquunt . Addo& egregium theologum Ioannem Driedou Drieti enem, qui similiter sententiam nostram prodibat eleganter declarat. Dominus stem Ioanneς Ecchiuς Germanus de religione cas Eccbius tholica aduersus nouos istius temporis haereticos extra controuersiam benemeritus , praculiaribus concionibus illam veritatem praeo dicat. Addo & Gulielmum Budaeum non Budeus solum in eruditione linguarum peritissimum, sed in omni disciplinarum genere virum magni acuminis & iudicii, qui clare: hanc no stram sententiam probat in libro quem inoscripsit: Detransitu Hellenismi ad Christi,nismum.
Non praeteribo duos eorum qui vivunt indefessi studii & multifariς lectionis multiis aliis nominibus priclaros Antistites, Domi
num Aloisium Lippomanu Discopum Voronensem,&Fridericum Nauseam Episto- D. pederieus pum Viennensem. Hic enim manifeste hoc Nausea episeo Matris Dei priuilegium absin ulla titubatisse pus Viennen. ne defendit praedicat. Ille autem Vero nens; quid momenti argumenta aduersiriosi Alosius Liparum habeant minime ignarus, sed veritati ses pomanus F , mota affectione ingenuer studens,in sua Cau scopus Veros
tena ad librum Gen. cap. et s. in hunc modii nenisis. suo nomine testatum reliquit. Sunt autem, linquit, protectionis diuinae diuersi gradus. Nam B. Dei Genitricem non solum ab omini mortali & veniali, sed etiam ab originas si peccato proterat , Ut beatus: Thomas susper primo sententiarum, quaestione. q. . arsiticulo tertio dicit &c. Hos grauissimos austores libeter citaui,quia illos sis pax est a colo: de obseruo. Nec verὼ pro sngulari eoru mo identa indigne: serent secum citatis super
39쪽
γ PRO IΜΜACVLATA praestantibus Uris esse commemoratos, qui potuerint quodvis leculum omni mentiaru& pietatis spledore illustrare: ut ii Spina: paulo attentius se punm sentiant, βc considerent
quos lacerarunt, yinquos transfixerunt.
Quis enim patienter tantam iniuria ferre deaebeat,ndesiundamenta ab iis ipssi audire subis uerti, qui tantum abest Iet id aliquando cogi lauerint vel cogitent, ut cotra nihil aliud tot sudoribus se scriptis procurarint, a vi Veros fidei catholicae subuerseres subuertant i Sed no opus hic esse puto in exaggerata tam insigni contumelia uberioribus verbis, cum non dubitem viros doctos ac pios tantam ignomianire notam sibi inustam persensuros, re remedium praesentaneum iam adhibituros. Q Discussio epistola D. Bemara ad Canonicos Lugdus
nenties, .iam non fluet aduersalas.
E QUIS AUTEM PRO illis B. Eernardi autoritate
moueatur, quae Vere a does magna esse debet squa quam B . Thomas noster eius doci rina non ubim pabat, unde de nos possemus eam similiter hoc in loco declinare ) attamen quia loger fortius in aduersarios, quam in nos militat, operae pretium duxi eius mentem paulo diligentius ac subtilius discutere . Ingenue primum se reor cum aliquado illius ad Canonicos Lugis dune . legerem epistol, a me fuisse deceptu, nec eius veru ac germanu sensum perspexisse. Quamobrem nunc manifestandu esse, duxi necessarium, postquam in eo libro que T urrecrematae ascribunt plus centies, opinor, hunc autorem & eundem locu nobis obiecorant, quem tamen potius nobis mirifice laueae re pateticiam. Animaduertat igitur attente
lector Ac amator virtutis v re si qua serte praeo occupet mala affectione,eam obsecro) prius exuat, Λ facile tum probabit hunc sanctissismum Abbatem sententiam nostram Sc eccleusiae prorsus tueri. Fatemur primor illum asserere conceptionem Virginis no fuisse sancta,&ideo non colendam. Id autem unica rastione probat: quia non de Spiritulancto prcessit, sed modo hominum communi, quem esse immundum re non sine peccato pro re constanti assumit In primis autem excluderare decemionem curauit, si quis forte: vellet popostere se argumentari. Natiuitas sancta,
ergo coceptus sanctus: quod est ri ulum. CONCEPTIONE γς Sed praestat Iet eius verba adducam. Vnde
ogo , inquit, conceptionis sanctitas', an diicitur sanaetificatione pracventa, quatenus ramsanctu conciperetur, ac per hoc sanctius meixit dc conceptus, quemadmodum Iam sancti ficata in Hero dicitur, ,et lanctus consequerestur'ortus f Sed non valuit ante fracta ede
c iam . Siquidem no erat antequam coa
2peretur : hactenus ille. Vbi quaerenduest de qua ipse coceptione loquariir. Ex hae enim sola intelligentia pendet apprehensio mentis illius deuotissimi Abbatis. Est mmm Conceptis A, et volunt duplex cocFris, quarum prior
est dum in coeundo semina coalent in utero ad generatione. Altera est dum elapsς multis diebus infunditur anima, & fit homo. Mi hi autem nunc non est dubium,H. Bernardude prima conceptione loquutum esse: quod patere ficiemus id* euidenter duabus potis,
smum rationibus. T Et prima est: quoniam de ea conceptior De qua ecce' ne manifeste loquδatur, cuius memoria erat tione D. Ber
anniuersaria illo die quo festum ipsum c pes nardus inutirat celebrari. At ille dies erat octauus Deceo tur. bris, quo die fuit primus ille conceptus beastissimae Virginis, quando coiere parentes. Q Secunda ratio est : quia de illa conceptioune illu loqui oportet, quae iuxta illius ratiounes non fuisse sincta covincatur. Haec autenon est nisi illa prior quae fuit in seminu coam,ione, & in ipso maritali complexu et unde confestim subdit, An forto inter amplexus maritales finistitas se ipsi coceptioni immiscuit ut simul de sanctificata fuerit de concepta ζNec hoc quidem admittit ratio. Quomodo nam aut sinclitas abs* Spiritu finistificate, aut Lincto Spiritui societas cum peccato fuit sAut certe peccatum quomodo non filii, ubi
libido no defuit y Nis forte quis dicat de Spiritu clo eam,& non de viro cocepta fuisse: sed id hactenus inauditu. Ecce quam ma nifester hanc conceptionem intelligit qua mairitales comitantur amplexus, de ex illa carna It copula confestim resultat. Q Secunda autem coceptio quae per infiis G Secunianem animae fit, a Deo est qui animam orear ceptio.
infundit, ubi nihil turpe fit nec inmunduNulla .n. ibi, quatenus est opus Dei, accedit noua immunditia. Vnde nihil valeret quod ait: uomodo sanctitas potuit ibi se admisce re, ut fimul lanctificaretur Ac conciperetur φ uid enim prohibet sanctificari hanc secun
dam conceptionem per infusonem an accinctificatae s An, quaeso, non potuit Deus animam creando, in eo instanti sanctificare, ut in eodem 6: st, re sinetia si, utpote creata,
40쪽
cum donis y Si enim potuit sanctificare postqcreata est iam contracto peccato, quae rati
fingi potest cur no similiter antea in ipsa creatione antea Ullam maculam contraheret, Va
luerit eam lanctificares No enim hic amplius obstant maritales amplexus, qui iam praeces serant iccirco conuenienter obstitisse discuntur sanctificationi in ipsa prima coceptio ne, quae secum peccatum libidinis habere potuit, I nde adiecit: Nis quis dixerit eam non de viro, sed de Spiritusan sto fuisse cocepta rquod inauditum est. Et addit: Lego deni
Spiritumsanctum in eam non cum ea venisese, dicente Angelo: Spiritustinetiit super εueniet in re. Et s licet loqui quod Ecclesia sentit, & verum ipsa sentit, dico Gloriosam
de Spiritusancto concepisse, non autem conσceptam fuisse'. Dieo peperisse Virginem, notamen Parta a virgine talioqui ubi erit praegrogatiua Macies Domini,qua sngulariter creditur exultare Ac munere prolis 6c integritate carnis , s tantundem dederis de matri ipsius sdio est hoc Virginem honorare, sed honorri detrahere: haec ille. De quibus aperte ea colligimus que desideramus. Pro intellim Attamen pro eorum profundiore intelutias itis noe Iigentia, videndu est, an verum si quod vide ruresu. tur ipse supponere, nimirum non posse inter marede seminam esse concubitum sne peccasto. Nam nec B. Augustinus, nec Thomas,n communiter sancti Doctoreς hoc admittunt. Ipsa etiam ratio quae est in promptu , resistit:&precipue in tantis paretibus sancotissima: Virginis, qui sui pie creditur , &ex pluribus non temere spernendis reuelationi ebus acceptum est) ex praecepto Dei ad hane tantam prolem generandam, alioqui steriles
re segregati thoro, magno cum merito cosiuncti sunt,tantum abest ut cum peccato : nisvitiis serte blasphemus dixerit, Deum illud praecipere quod sine peccato fieri nequit,&obedire Deo peccatum esse. Igitur sanctissmus Abbas noster a scripturis sanctis, & ab ipi Dei Spiritu edoctus considerauit primi ipsium incorruptae naturae statu, in quo fuisset quidem generatio, sed non cum libidine aeardore isto pudendo, in quo re ipsa ratio sue cumbit, qui improbus ardor in statu naturae lapis successit. Vnde & ipse vocatur peccastum, nou quia peccatum proprie si, idest, culpa: sed quia a peccato illo descendit.
Cur fmes dis Sic semes etiam in renatis peccatum dis atmrpem . citur, non quia verer peccatum st: sed quia . malum & morbus quidam a peccato Venies, Ut recte admonet D Augustinus. Quo emritur ut semen inde veniens dicatur immundi
PRIMA PARS γγ dum t quoniam non illo modo quem Deus ordinauit, sedat culpa processit Et ideo in ipse semine immunditia inest & peccansieno quod ipsum semen aut libido, aut actualis ille maritalis amplexus sint culpa: sed quia tales ex culpa illa procedunt. Et iccirco no amoescuntur a Deo, idest, no probantur ob eiuD modi immunditiam. Et qui inde Procedit homo etiam immundus est ω Deo inuitus rquia tanquam opus primi hominis puari αtoris a Deo respicitur, non tanquam Opus ipsus Dei : Propterea illi conceptui infundiatur anima qua promeretur illud opas quod est hominis opus, non Dri. Iram nuda &spoliata donis inuenitur anima in secuta coaceptione de communi lege, nisi renovetur ac renascatur quod conceptumest & natum
Hoc ille S. Abbas he*iciens, de primo con; ceptu pulchre dixit: Cum esset illa actualis lis
bido non probata a Deo, Vtpote quae non ab illo, sed a peccatore facta est, conceptuς
qui ex illaadhuc seruescente libidine proceso sit, non potuit esse nis immundus, idest , cupeccato , aut potius cum vitio, ita ut sanctiis cario eo tempore ibi admisceri non potuerit.
Hoc enim est quod ait: Quo modo peccatu ibi non fuit, ubi libido no defuit si Loquenμdo igitur de hoc primo conceptu , & negans fuisse abis peccato, eo pacto peccatum intelligendo scut est declaratum nee enim aliter declarari potest, nisi velint Sanctu illum lausa loqui) non est contra id quod ponimus: quoniam nos de illa conceptione E. Virginis loquimur, quado infusa est anima illa beneia . dicta quae a Deo venit, quado cessauerat iam
libido illa si qua tamen adfuit at 3 ampi
xus maritalest ac suo modo sanetificata erat caro illa in conspectu Dei, ut dignam recipGret animam quae conueniret Dei Matri. cimus enim creatam fuisse illam animam do
nis plenam , ae in instanti infusam & ideor quς inde processit humana illa creatura Virago sanctissima, inuenta est gratiosa coram Deo, nunquam cum debito illius iustitiae originalis
quouis momento temporis deprehela. Illud enim deditum conpensatum est gratia quam dono summi Patris accepit , quae maculam
Nec quenquam moueat quod ipse ait: S,
quidem non erat ante quam cociperetur: ita
ut videatur loqui de conceptione posteriore, per quam quilibet verum Esse cosequitur, ae
antequam non verer dicitur quisquam esse, sue exister': quoniam etiam cum prima cΟ eeptio est ob eam causam dicitur coceptus homo P tu eo coceptu virtute cotinetur. Nu si