장음표시 사용
83쪽
I v I ΤΑs haec cum arce ita in Boherniae ac Morauiae confinio est posita,Vt OP pidum equiti m Morauiae, arx vero Bohemiae adscribatur. TahoeC quam ii lud magnificis structuris exornatur. Qua Pragaitauristagna aliquot sunt seu vivaria uberem piscium Copia suppeditantia. Ager tam frugibus gignendis, quam alendis pecoribus,Venationi insuper dc auCupio peropportunus Caeterum quum tam apud Histori Cos quam Geographicos Scriptores exilis, aut serenullaoppidi huius, in ipso utriusque regionis,uti diximus, Coinnio siti,fiat mentio; non iniuCundum forte Lectori fiserit, paucis utriusque coniundi ionem indi Care. Ac primo, vide mihi sis, omniure ruria vicimtudinemZNunc Bohornie, olim bdorauiae reges celebrati sunt. Du- Catus tunc erat Bohemia; nun C Marchionatus Mora uia. Huius tum Maiestati tam Bohemia quam Polonia assurgebant; nunc utraque Regia dignitate effulgentes, Morauia longe infra se despiciunt. Sed in eo felicior Moraula,quod priorChristiana fidem amplexa, eandein Bohemia transfudit, hac quidem occasione Diuerterat ad Suantopolaia Morauiae regriqui a Methodio &Cyrillo persuasus, Chrutianam religionem ia ampleXUS fuerat, BoriuOrius Bohemiae Dux venitq; eo forte die dc tempore ad regem salutata dum, quo ille asseCro sanctae Eucharistiae perceptione reuersus, menta suae accumbere parabat. ACcepta igitur
redditaque salute,rex, Dul ου, inquit, Zoheme hospes quod ad prandiu hoc nostru mpraesentiarum non inuiteris. Dc enim fas es, nec iurabhnytianas nunt, reuertetia mensa Dei vivi, eum conuiuam habere,qui mensis deorum mortuom accumbere, deque idorusacrifici sparticipare oleat. Proin si tibi nosoplacent con uiuia fac simuletlaplaceatollior ac tum de umnoneremis valde optatus coutua. Pupugemant haec animuBoriuorij led magis adhuC eidem de mutanda religione cogitatione ini eruta t honores ab Arnolpho Caesare Suantopolco habiti postea qua Christiana religio ne fui ni 1atus Quum deinde accessissent SS. Methodij &Cyrilli instructiones atque exhortati nes Boriuorius Dei afflatus spiritu,perceptis aliquantum Christianae fidei mylteri jS, vi Lim magno Clientum suom numenosalutari aqua fuit ablutus, deinde uxor quoque eius Lud milla, dc magna praeterea Bohemorum multitudo utriusq; sexus ad baptismu quotidie adfluebat Ia quomodo Morauici regni decus extinctum si t,paucis accipe. Suan to pol co patri extincto, Suantopolcus filius su cessit: qui no satis habes ArnolphoCaesari Norim annis domandis intento, insultare,&per
N oricu magno cum Caesaris dedecore,praedas ferre, agere,rapere,etia indignissimu in Methodium Praesulem facinus designauit. Ad eu rex miserat ne prius sacra obiret, qua ille a venatio ne esset reuersus. Rege longiore mora trahente,ac multitudine in terim dilabi incipicia te, M ethodius, posthabito regis imperio, ad aram se recipit, sacraque more solemniadministrat: quum ecce rex,turba venatorucanumq; stipatus, in templum introrumpit, Mad ara cu ingenti strepitu,boatu ac latratu se applicat, aegre a violando Praestate manus Contine ris omnia tamen quae in altari erant appolita, sacra profanaq; disturbat &dishcit: Methodius no sui hunc,sed Dei conteni tu interpretatus,in Bohemia Con Cessit, Deo Vindicta permittensrquae mox sequuta est. Imperator enim talad sanctissimi hominis& religionis violatae indignitate domotus, Suantopolci regnum edicto publicauit,&Vicinis gentio us, Hungaris, polonis Aus riacis diripiendu dedit,reliqua pars quae hodie Morauia dicitur,vltro se potestati ac fidei Bohemoru permisit allud vero inprimis memorabile est , Q, id e Suanto pol cus regno pulsus, quum aliquadiu incertis sedibus oberrasset,ladem Eremitis quibus da supra modum austera vitam agetibus, socium seseadiunxit, nulli eorum patientia aCtolerantia laborum cedens ; nec prius quis esse prodidit,quam fine Vit Ia instare animaduertisset. Eundem aiunt a contubernalibus Nitriae in Panonia sepultum, eiusque Conditorio hoc Epitaphium inscriptum : Regem Morauiς Suantopolcum In medio regni sui sepultum iacer a T
86쪽
LEG Ns hoc Clit opulentum Morauiae , qua Rustriam speciat, Oppadum, colli impositum, quem I eva fluuius Thaysam vocat inirio fere libri II .Dubrauius, praeterlabi trir, non procul inde ortus. Ad pIagam Septemtrionalem arcem hibet tam lo, i natura quam operibus satis munitam; nisi quod ei a vieino monte, rR Vulgo dicto , a quo solsa tantum seu hiatu quodam non admodum largo Epa ratur,pCri ulum non leue imminet, quum tormentis inde commodissime nati possit.: nter publica aedificia domus Senatoria siue Curia praecipue eminet, altista maria haben S turrim, artificiose constructam.Privatorum quoque aedzS non parum elegantiae prae se ferunt Ab Austriae Ducibus dotis pignore Vr cum Dubrauid lo. r P ite sam, Vurum Anno M.CCCC. XXII l. regno Bohemiae restitutam lego Quum enim Ludovicut Ba Varus de imperio cum Friderico Austriae Duce contendens ad Mulciorsum in Salburgensi agro, & Vnjuer sam Aust ri aci exercitum profligasset,&ipsium quoque & fratrem eius Henricum,loannis maXjmC BObtinor uin re*ἰS adiditUS λ xiiijs,cepisset; Henrico eae libertatis recuperandae leges dicta sunt: ut nouem millialdar- caruim a Cnti pendere praetensionibus ac priuilegijs,quae Duces Austriae & Carinthiae, temporibu Alsberri Romanorum Regis in Bohemie regno obtinuerint,tam ipse quam fratres renunciarent,&ZnOyniam Cum castro a regno abstractam redderent. Haec eadem ciuitas famosa est Sigismundi Imperatoris,& Botami atque Hungariae Regis obitu & Barbare eius uxoris captiuitate, qui dum Bohemis dissidens, ad filiam Albetuto Austriae Daci nuptam,iter meditatur, aucta vi morbi,animam hic Deo reddidit,quo mortuo, Regina insastatem Λ v c Una cum Brunna,& ambarum tertitorijs singulares Principes, Regum tamen fere filios, aut fra. treS,abundante scili Celtiberorum multitudine olim habuisse, e Dubrauij passim deprehenditur historii: equibus unuSConradus nomine quum Henricum Olomucensem Fpiscopum,quem tamen ipse Ut sui cruci Romam proficisceretur exorauerat, sceleratis insidiis in via intercipere conatus esset,eoque elapso,omae mius Viaticum Sc farcinulas diripuimesi diris siue anathemate a Pon tifice percussis est . Quas quum illenihili penderet,atqrie etiamLegato, non sine minis, ultro insultaret : VIadinaus Bohemiae rex, & hanc Episcopi. quem ob pietatem ac fidem unice amabat,&multas sibi iam antea factas iniurias aegerrime ferens , CodraudumVi compescendum statuit, missisque copijs,Znoma cuius arci is se incluserat, obsedit Quum initio linteprocederet obsidio, Vladislaus ut militem alacriorem reddere per castra voce praeconis edici iubet; Editerentur quisqtae quantum possent, urbem expugnandam strenue capemerent. Ciuium fortunas Omnes ' id. quid tam in oppido quam in arce si vi caperentur, militum praedς se permittere.ΗOc terrore cium,quial in. seriorem portam quae Austriam respicit,excubias agebant perculsi,signum deditionis e muro ostendunt, &Vitae ac fortunarum promissa incolumitate ab Vladislao in fidem recepti,portam aperiunt,militemq; iatro. mittunt. Restabat arx,ceteroqui Vrbi contigua, sta tantum modica intercedente sbparata. Ad eam fimo tu. deribus, lignis &obuia quacunque materia implendam, dum miles audacter magis quam prouide accurrit multi Vitς iactiaram fecere periculum plurimi adiere,Conrado ad fortiter tuendam arcem tuos incitante. At ubi tandem faces ac tela ignita ement ingesta,arxque tota fumo&flamma permistis arderet,Conradus per interiorCm arcis ac secretam portulam elapsis,uictori arcem quoque reliquit:& aliquamdiu per Austriari ae Bauariam errabundus,tandem ad Con radiamCesarem,sacram tunc in Palaestinam contra infideles expeditio nem adornantem,confugit,adexpiandum scelus,nomen suum inter milites professius. Eius operam Im ertator sibi non inutilem fore arbit ratus,& hominem ipse in gratiam recepit,&vt bonis restitueretur,awlaeslao impetratur. Quae deinceps tam in Bohemia quam Morauia de imperio contentiones exstiterint,ideri Dubrauius luculenter exponit : simulque alibi non sine insigni addit elogio, Zno menses ab Hussitarum erroribus maxime abhorruisse, eorumque iurori restitimc : quamuis hodie totam fere regionem
Anabaptistarum secta inundariti
89쪽
Vrbs indimὲOrum praestantia n egociatorum 12: uktitudine, ac ciuium opibus in primit Conspicua. In plano sitae, excepta illa parte qua Spilbergum,arx natura & Opere mu Hirti lima praealto monti imposita ciuitari imminet,dupliciundique fossa ac mar. Cin' t .NUn Procul inde amnis praeterlabitur Suitaua nomine, multas urbi commodita xc pr QRS. Dcantiquitate urbis parum nobis quidem constat: vetustam tamen esse Vel inol illa monti imposita, Sc ad antiquum modo facta arguit . Eadem ΜatthiπCoruini Hungariae Regis obsidione celebris est Quam enimAnno M. CD. LXVIII.Pon
risCA Georgium Pogebracium Bohemiae regem,ob Hussitarum, quam amplectebatur, sectam regia potestate abdicasset,itemque Bohemos.&Silesios & Morauos omnes qui se haereticorum adiunXς' rarit partibus,anathemate percuisisset M atthias nulla habita tam propinquae assinitatis ratione Georgij enim si liam in matrimonio habebat iocero bellu indixit. Primus impetus in Morauiam factus est, in qua Lauria Μ γxbi Vltro patuit;Trebyro vero arci Victorimis Georgii filius eum valido praesidio se inclusit, sed a b axibi Ob sessus Clam inde cum suis intutum se recepit. Accepto in deditionem Trebygo, Matthias Branam Verius castram uix;positisque ad suburbia castris, missis praecone Senatum rogauit: V tram haereticae prauὶtati, SRHROmRRV fidei p rtes sequi, talenties Romanaei Legato Pontifieis, quem secum habebat,ac sibi portas Vltro patςDςςxς x sin bGrcticae;indictum a praecone bellum accipiant. Praeeoni responsum, postero die se Legatos ad regem missi rro ,eique saxi Iacturos. lj ubi in castra venerunt, unus ita loquutus fertur:Si Senatus populique Brunensi Hi mum, M xxiijR re perspectum habeas intelliges profecto nihil tibi cum eis hostile intercedere posse. Orthodo Xae enim λς Romanae fidei sectatores surruis; qui n etiam mori potius volumus quam ab Apostolica Roman Eς clesia deficere.Quum aliter facere non possemus, utpote eesternis destituti auxilijs,haereticorum,quando ix xu lit , sus S temporis ratio, imperium pertulimus animos interim ab omni perniciosa opinione liberos acpurOS gestamus. V t quae Caesaris sunt Caesar L&quae Dei Deo redderemus,externum regis imperium non detrectaui mus; soli tamen Deo ac Catholicae fidei deuotam seruauimus mentem. Sincera& intemerata fides,integri sacro Tum rit m Sinuiolatae Ceremoniae apud nos exstant. Praeter legitima vectigalia & obsequia, que negare minimς poteramus,nihil ii reticis umquam praestitimus, nee praestandum censemus.Summum Pontificem iam pridem accep mus, Μatthia rex,te huic bello perfecisse,ieque fidelibus vindicem atque assertorem dedisse. Te quoque, Pater optime, misisse Legatum,qui pro Pontifice omnia administrares. Senatus noster decrem Pontificis no de
trectat: ei tamquam Dei vices in terra gerenti,deinde Matthiae regi, inuictissimo Catholicae fidei propugnatori, domi forisquet obsequium pollicetur,spondet imperata se facturutvrbis tantum libertatem & Vetera priuilegi atque immanitates seruari sibi postulat. Nec vos ipsi negabitis qui inter tam varias h reticorumsectas integi msid- α sacra illibata seruarint, premi js magis quam poenis dignos. Quando ergo sinceram retinuimuS sidQ, Ser uatoris nostri pro cuius nomine arma sumsistis praeceptum & exemplum sequimini pro fide saluos nos praest
te:omni,vt aequum est,nos seruitutis onere leuate: immunes nos evicite, ut ii reticis lato melius resistere que σmus.Postremo Senatus populique Brunensis nomine ad tutelam sanctissimae fidei, ad Pontificiam dignitatem& Maiestatem regiam a isserendam. studia. vi res, fortunas urbem. agrum humana denique ac diuina omnia vobis offerimus,dicamus,& Vtcumque res ceciderit,in omni fortuna pollicemur. Vobis, ut Vultis,sive, Ut Conciuibus siue Ut possessoribus ac dominis portae urbis aedes cunctae patent In potestatem vestram Urbem accipite illud tantum rogamuS,Vt quo comodiora oceribus ducibus ae tribunis militum sint hospitia, gregarium militem in eastris contineatis . His dictis , Legatus Pontificis cum Rege oratoribus ac toti ciuitati congratulantur quod in recta fide perin miserint, quod pestilentissima haeresis contagione se non insecerint , quod ne iacturam
animarum facerent irreparabilem. a religione vera deficere noluerint. Rex etiam bono animo Brunens CS esse iubet,pollicitus, se non modo vetera pr iuilegia farta tecta eis conseruaturum, verum etiam noua,atq;adeo intes grana libertatem concessarum. Nec esse ut vitam militarem formident molestiam; ciuitatem haud secus ac saccitum Vel aram ab Onan i i niuria immunem fore; quinetiam ciuium commoda castrensi mercatu non parum auctum iri LCgatis dimissis. rex sequenti die una cum Pontificis Legato ciuitatem ingressias est, a Brunensibus honorifike exceptus hospiti js cuiqi pro dignitate designatis, Mox castellum urbi imminens obsedit,quod a Valido haereticorum praesidio tenebatur Georgias ubi Brunam deditionem secisse accepit, quantas potuit copias, Vt Obsidione arcem liberaret, collegit Castra utrimque taprope collata,vi milites colloqui postent. Verbis m,gis .dum socer generi erga se impietatem. gener λcero erga Deum perfidiam exprobrat,quam armὶ certatum. Georgius aliqaoties cum Matthia habito colloquio ae eonuiuio etiam Celebrato paucos post dies Inde ali cessit. Matthia ' Quooue ne frustra ibi tempus tereret , Magyarum Blasium cum parte copiorum ad SpΙlbergi obsidionem reliquit; ipse cum reliquo exercitu Olomulium profectus, &hoedi pleraque alia Μoraule oppida similiter in deditionem accepit.Spilbergum vero vix nouem mensitum spacio ad deditionem potuit cogI Haec
tanto prolixius commemoramus Vt instignis Brunensivim ciuium in Catholica religIone appareat constantia:
' tuam hod eatae ident in tanta heresei ,quibus Morauia scatet maltitudine integram & immotam ser
'T-t ora Ilite Dei beneficium Sodietati; Iesu cuius ibi est prςstantissimum Collegrum, m-' dustria,vigilantia,doctrina dc emplo adiuuatur.