Nicolai Primi Pont. Maximi Epistolae

발행: 1542년

분량: 176페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

CXXXI

eulpa potuisset, quam his, qui hos niminim regeret, quos ipse creas uerat. Sed quia iccirco in carne apparuit, ut non solum nos per passsionem redimeret, uerum etiam per conuersionem doceret, exeplum

se sequentibus praebens, rex fieri noluit r Ad Crucis uero patibulum sponte cum uenit, oblatam gloriam culminis fugit, poenam probrose mortis appetiit, ut uidelicet membra eius discernas, fluores mundi sugere, terrores minime timere, pro ueritate aduersa diligere, prospera sormidando declinare. Igitur tandem aliquando audi nos, quod audiesris, non senties erga te penitus inflexibiles, nec ad misericordiam diis Nores, quia, ut Leo magnus sedis apostolicae Antisci beato Flauiano scribiti Dominus noster uerus, ec bonus passor, qui animam suam ponit pro ovibus suis, ec qui uenit animas hominum saluare, non per dere, imitatores nos suae uult esse pietatis, ut peccantes quidem iustitia

coerceat, conuersos autem misericordia non repellat. Siquidem nunc pro omnibus, quae perspeximus, epistolae textum, te contra omnia iussa diuina perpetrasse, commemorauimus, Dei omnipotentis,ec beatorum apostolorum principum Petri, ac Pauli, ac omnium simul sanctorum, atq3 uenerandorum sex uniuersalium Conciliorum auctori itate, necnon ec spiritus sancti per nos iudicio cum sacerdotali honore, ac nomine quod gementes dicimus alienus ec omni clericatus es osscio prorsus exutiis. Ita ut si post notitiam huius sanctionis, qua diuisena inspiratione deprompta esse credimus, dum unanimitate, ec conseordia lanme Synodi sit proculdubio promulgata, tentasti in Conssiantinopolitano Throno praesidere: ac saepe fato uenerabili Coepiscospo nostro Ignatio, quominus ecclesiam sibi commissam sine quavis inquietudine regere posset, impedisti: uel si deministerio sacro ulterius ausus fuisti aliquid more sacerdotis contingere iuxta praecedetem consuetudinem quod cotra Canones est nullo modo liceat tibi commus nionis spem, aut locum habere satisfactionis, sed anathematis uinculis

innodatus una cum communicatoribus tuis,atq3 fiutoribus perpetuo Dei iudicio, ac sententia per mediocritatem nostram existens, sacrum corpus,ec sanguinem Domini nostri Iesu Christi no nisi uicino mortis periculo percepturus. Quatenus haec unusquisq3 disces nequaquam de tem temeraria praesumptione ex laicis subito in dominicis castris insperato quodammodo impetu irrepere audeat, ec principatus amore . ante duxisse uelit, qua tyronis cosummet ossiciti, ec ante teret docere, quam discere, sicut in eadem Constantinopolitana Ecclesia sepe praessumptum esse reperimus. Et rursus ne contemptis clericis quorum utpote in tam magna urbe copiosa multitudo in quisquam ab ipsis ut ita dixerimus cunabulis, impraetermista labore in ecclesia Christi desu

142쪽

CXXXII

dant, ec indesinentia Domino exhibent seruitutis obsequia, is qui dessoris est alterius ouilis Christi repente principatum arripiat, oc nitatur quos esse suos non recognoscit, discerpere, ec grex dominicus incipiat

eum utpote extraneum, α improuisum omnino contemnere, pra uertim cum perspiciat nihil sibi stipendia profecisse meritoru, ec alienum suorum cernat consumere tactus laborum. Datum idibus Novembris Indissione. XV.

NICOLAVS EPISCOPUS SERVVs SERVORUM Dei in Christo diligendo filio Bardae

inclyto Caesari. OSTQUAM Dei omnipotetis in te coeperunt dona mi P ris successsibus abundare, eorum q3 donoru insignia longe, late q3 gloriosis lime coruscare, necnon ec apud auri sum nostrarum auditus odorisci a crebrescete sima laudabiliter stequentari,ccepimus ec nos exinde immensas eidem omnium donorum largitori Domino gratias agere :ec ut haec in te crescere faceret, enixius implorare, qui pro magnae pietatis suae, ac inessabilis misericordiae multitudine tanto apicem excellentiae tuae post sublimius extulit, quatum per re oppresses erigi, cc opprimentes comprimi, ec exaltates ecclesiam suam exaltari, α humiliantes hanc uoluit humiliari . Posuit quippe te in ecclesia sua, sicut Cedrus, ut sub umbra tua restigerium cruciati, ec protectionem inueniant desolasi, ac diuosis satigationibus lacerati. Post haec autem audiuimus in Constatinopolitana Vrbe dissensiones,

contentiones, clamores,coniurationes, conspirationes, factiones, anismositates, simultates, ec caetera in moda, seu discrimina, ita, ut iam imminere credamus illa tempora, quae ab Apostolo nouissimis diebus instituta sere praedicata sunt, ut urgere putare tui omnia signa, quae rerademptor noster finem praeuetura esse praenunciauit. Quid autem nesquius, immo periculosius, quam ante iustim, tanonicam qy audienclitam sola saeculari potetia Praesulem a sua sede propelli, atque Ecclesia sibi diuinitus commisti cosensu q3, ac subscriptione prouincialium sacerdotum, ecc5patriarcharum communione roborata piluari 'es eum

qui inter Deum, ec hominem interpres, ab intercessione populorum. nulla monstrata noxa, solo pro libitu uniuscuiusque renMucii de inminquam nequius, aut periculosius, quam ut discipuli manus in magisse um iniitiante filii uiperas imitantes parentem proprium squantum in ipsis est inaedici ante ei φ maledicere, a quo benedicti sunt f eum . proiicere.

143쪽

CXXXIII

prbiiceris,a quo ad singularum graduit honorem prouosti sunt Quid

uero praesumptiosius, quam si pulsus alique pellere, aut remotus remouere, aut ligatus ligare tenteti' Quid praeterea inconuenientius, uel insordinatius, atque confusius agi potest, quam, tanta numerostate Constantinopolitanorum clericorum, tanquam tota fidei immolatione polluta , ues inscientiae inspientia enervata, uel diuessis criminibus ineutita, spreta penitus, ac reprobata, laicum super hanc erigere, ec extraoneum super eam inducere, α in ea c5tra sacros Canones, immo uero aduersus apostolum, neophilum ordinare Iam uero s neophilum nonis nouiter in tae plantatum dicitis. respondemus non hoc illud nobis nomen fgniscare: siquidem in illo nomine, quod est neophilus, nihil de fide sonat. Sed dicitis ita hoc saneti patres nostri interpretan stur, uidelicet ut neophilus nouiter in fide platatus intelligatur: at nos irespondemus, quia postquam in compositione nominis huius nil de , fide isnare scit, non solum in fide, uerum etiam in clericali militia no ouiter insertus neophilus ualeat appellari, quemadmodum ec sanctus tripa G ortus,ec Anglorum gentis apostolus intercessor uester apud IDeum, qui α uim nominis istius perspicaciter intellexit, ec patres illos is m, quos dicitis, subtiliter inuestigauit, inter caetera scribit, dicens: Sicut autem tune neophilus dicebatur, qui primo in sanctae fidei erat. conuersione plantatus, sic modo neophilus habendus est, qui repente lin religionis habitu plantatus ad ambiendos honores irrepserit. Quid trursus perniciosius est, quam cuiquam ex schimaticis intra septa dominica principatum tribuere, ec per damnatos sanctificare, α per depossitos ad iacerdotium sublimare, et uiuentis locum surripere, ec alteri Christi φ5sam commisiam temerare, ec in apostasam multos dem gere, α in infidelitatem impellere, ec a prostili , uel subscriptione sua

no paucos auertere,ec ecclesiam per exteras potestates accipere, ac per hoc in ovile dominicum, non per ostium, sed ex aduerso, ac aliunde conscendere, ec more suris, atq3 latronis, seu lupi rapacis irrepere, ec primum quidem pastorem necare, deinde uero ossium alias quidem trucidare, alias autem dispergere, conterere, nudare, lacerare, ac diueius

modis, ec machinati5ibus disperderei' Quid postremo quaesumus horribilius, ec execrabilius, quam dominica, seu sanctorum patrum,necs non ec apostolicae sedis scripta pro Religione, pro disciplina, pro correctione missa uiolare , ec quaedam quidem eorum fidelibus occultare,

quaedam uero des iudare, ec subtractione ac commutatione, necnon

α additione quaedam callide deprauares Mitas quoq3 beati Petri apossolorum principis uariis argumentis a sibi commissis auertere , ec ad praecessionem, quae a schimaticis, excommunicatis, ec damitatis ages

144쪽

CXXXIIII

batur, pertrahere, illoris contempta legati&, quae ues gentilium more trillari debuit, nonnullis incommodis subdere, ec ad extremum in illusionem beatissimi Petri, a cuius sede prosem iuerant, no solum inisessicaces redire facere, uoum etiam impugnatorci omniu, quae manα

data suerant, demonstrare: quae ix his similia, ec his pluriora in Conustantinopolitana Vrbe, uel in adiacentibus sibi ciuitatibus patrari auudientes, immenso sumus moerore repleti, ec anxietate nimia perturabati. Sed quia horum omnium auctor, tu existere sama diuinate diceris: intolerabili cruciatu mentis assicimur, ec doloribus undique cors angustamur. Unde uidelicet cum Ηjeremia in uocem prorumpere, ac lamentabiliter moestitiae operam dare libet, flebiliter que ex lasmare: Quis dabit capiti meo aquam, aut oculis meis sontem lachrysmarum, ut plangam, ut lugeam tantam, ec talem perniciem, tantumae tale dispendium' Frustrata est enim spes nostiati confidentia nostri decepit nos. O damnum incoparabile, obscaenum, non nisi per te dumine Iesu, quomodo destruendus Uersa sunt dona Dei, quae olim.suerant tibi collata, in armaturam aduersus ecclesiam eius, ec quae ille pro salute plurimorum tribuit, in perniciem euidentem sunt commutata multoru . Sed reuertere fili mi, reuertere piissime Caesar, reuertere: quia Dominus noster misericors est,ec te reuertentem extensis benignitatisi brachiis clementer amplectitur. Et non tantum indignatus est pro heisone, quam Ecclesiae illius operatus es, quantum uexabitur,si, quem laesim aduersus ecclesiam, adiuuare tardaris . Porrigat igitur pietas tua Constintinopolitanae Ecclesiae manum, nec patiatur hanc amplius suo iam destitutam rectore, subsistere: ec marentem, ac lugente incedere s

Uirtutu charismata, quae tibi dominus noster Iesus Christus contulit. non contra se, sed pro se, pro que sancta Ecclesia sua preparata semia per inueniat: te q3 de beneficiis suis esse melioratum gaudeat, ec grastias agere continuis horis, atque momentis reperiat. LNatos praeterea

Donatum uidelicet reueredissimum, ec sanctissimum sanet e Ecclisae Hostiensis Episcopum, α religiosos , ac uenerabiles sanctae Romariae Ecclesiae Leonem tituli sancti martyiis Christi Laurentii, qui appellautur Damasi, praesbyterum , atque Marinum Apostolicae nostis Sedis diacone quos Constintinopolim in nomine Domini destinauimus, ita libenter, ita benigne suscipite, atque tractate, quemadmodum oriathodoxi principes beati Petri Apostoli Missis suscipere, necnsi tractare soliti suisse multis apicibus reseruntur. Nam ec impietate paganorum transcendere comprobatur, quicunque I Natos ecclesiarum quibuslisbet putauerint contumeliis impetendos. Apud ipsos enim ec si no habetur legatio sortassis accepta, persona tamen L si semper iudicatur

immunis,

145쪽

CXXXV

immunis, praestitim cum lutio praesitois nihil nisi quae pacis sunt,

satagat, ae tantum quae iustitia diligit ipsa uerecunde. Scilicet ut ablato moecho Ecclesia Constantinopolitana proprio reddatur Episcopo i et siquid huic restituto iam fortassis obiicitur , seruato ordine audiatur, iudicetur, uidelicet ut insistor a potiori iudicetur,ec non a minori quod contra omne fas est sententiae subiiciatur. Quam praeterea sortitudinem ostendetis, si totius indignationis uestrae podus super duas, uti tres personas inflectilisfEt pedes euangesigantium pacem , euangelizantium bona selum caltandos existimatis e Sed uidete quia eius rapitis pedes calcantur, quod olim, ut quid sbi persecutio ingerebatur,

pro ipsis e coelo clamauit ne uerbum alligetis, neq3 occultetis legatio :nem nostra. quonia dicente Apostolo: Nec uerbum dei est alligatum, nec ueritas ullo pacto poterit. cultari. quae etiam dicit: Nihil opertuquod non reuesetur,ec occultum, quod non sciatur. Si autem talens tum acceptum in terra abscondere extremae damnationis est, quanta poena mul standus est, qui alterius talentum uoletis hoc ad lucrum domini sui multiplicare, tollit, α abs ondit sues etiam si audare non pax uescit Porro de talenti acceptione nullam poteris omnino excusatiosnem praetendere . Accepisti quiplae non minimum talenti donum ietiam α antequam ad mareas insulas peruenires, umiliaritatis scilicet locum apud Augustum, α impetrandi quod uolebas, facillimam grata tiam. Si ergo nihil ei pro ecclciue proprio rectore desolatae detrimentis locutus es, nihil pro his, qui pro fratre, ec pro coepiscopo nostro Ignatio Patriarcha abiecta, uel exiliati, aut oppressi sunt, pie suadere cur ipro talenti retentione prostita positurus es ratioriem. Habens 'gitur magnificentia tua obtinendi penes Augustum talentum, ea, quae posstulant damnationem, pro retento talento timeat, s , cum ualet apud eu pro reddendo priori Ecclesae Constantinopolitanae Praesule,ues pro perdendis nimis oppressis instanter interuenit. Praecipue cum donate

diuina gratia sublimitas uestra non solum impetrandi quod uult apud

Augustum munus assequuta sit, uerum etiam per caesaream excellem:

tiam , qua adepta est,ipia ualeat concedere lita rogat, α largiri quod sibi ad lucrum proficiat sempiternum.Tantum quippe ab uno quovnostrum uenturus iudex exiget,quantum dedit. Qinmobrem usta nobis charissime metuendum est,ec omnibus modis formidandum, quod sapientia terribiliter mundi, principes admonesi Discite inquit iudices finium terrae, praebete aures uos, qui continetis multitudines, α placetis uobis in turbis nationum: quoniam data est a Domino potestas uobis. α uirtus ab altissimo, qui interrogabit opera uestra, eg cogitationes lautabitur: quoniam cum tactis ministri regni illius non

146쪽

CXXXVI

recte iudicastis, neque custodissis legon iustitiae, neque secundum ut luntatem Dei ambulastis: horrende, ec cito apparuit uobis, quoniam iudicium durum his, qui praesunt, fiet. Exigua enim conceditur misericordia. Potentes autem portent tormenta patienter, quorum uocesscdulo tractas remittere uolens pietas tua paveat . o Criar, quoniam secundum Apostolum, horrendum est incidere in manus Dei uiuenstis, ec iccirco consilium nostrum audi: dc quae contra statrem, ec com et minishum nostrum Ignatium, uel aduersus complices eius, uel comvmunicatores egisse te recolis, celeri stude satisfactione corrigere: α quae per te destructa sunt, indisterenti cura pristino statui reddere: quae cuncti, Domino auxiliante, sicile scut credimus adimplebis, si tranquitalitas tua in susceptione, eet auditione Missorum sancti Petri debitum honoris ossicium exhibueris. Testis autem mihi est Deus, quomodo uos cupiam in uisceribus Christi, ec hoc ipsum iccirco magnopere postulem, ut α ministerium meum adimpleam, ec ecclesiae status,ec orsdo reformetur, ae gloria magnificentiae uestrae, praestante Domino, de corruptibili felicitate ad incorruptam, a mortali uita ad immortas lem, ec a culmine tineno, ad coelesse fastigium, ec a temporali, atque cito defluenti claritate, ad perennem, ec semper manentem beatitudisnem perducatur,ec diuina uisone cum suictis omnibus, e electis angelis pcis uatur. Datum idibus Novembris Indictione. XV.

Dei reuerendissimo ac sanctissimo fiatri, ec comia ministro nostro Ignatio Patriarchaei Constantinopolitano. ICI non potest stater charissime quantis moeroribus, D uel quantis anxietatibus ob immensitatem tribulatis

num,ec persecutionum in uos illatam assiciamur, quantis qs nos laboribus, ec certaminibus staterna dilectione prouocati, ius ter, ac indesinenter immisceamur. Nimirum qui ec causam utaram nostram reputamus, ec onera totius ecclesiae baiulamus. Etenim conrasiderato ministerio nostro, quod diuinitus per beatum Petrum apostolum ad nos usque derivatum suscepimus, non es nobis dissimulare, non est pro sta tribus nostris silendi ficultas, quibus maior ec honor, ec onus cunctis chrisianae pietatis, ec ecclesiarum correctionis inesse debere selicitudo dignoscitur. Sustinemus quippe cunctorum, qui pres

147쪽

CXXXVII

muntur gratiamina, quin potius sustinet in uobis haec sanctus Petrus apostolus, qui in omnibus ut confidimus administrationis suae protegit, ac tuetur haeredes. Quae uero de uobis sedis apostolicae auctoritate habentes, ac priuilegia ipsius uindicantes decrevimus, dilectioni uesct his intimamus astitibus: quoniam apud nos hoc semper suisis quod

ex omnipotentis Dei munere accepissis esse . non quod ex uoluntate

hominum putamini no esse. Igitur postquam L gati nostri Radoaladus scilicet, ec Zacharias dudum Episcopi quos Constatinopolim pro

inquirenda solummodo causa remotionis uestrae, a Sede Constantinopolitana, inter illa, quae iussu nostro pro stois Imaginibus erant agenda, miseramus, reuerii sunt .ec tam eorum relatione, quam scriptis per Leonem imperiale a secretis nobis delatis comperto, quod ipsi etiam sententiam contra uos dederint, tanta sumus moestitia, tanto que cruciatu mentis attriti, quanto contraria gesserunt omnibus, quae sibi suerant imperata εἶ quanto que per eos uisa sunt stibiliri, quae credebas mus , penitus exinaniri,quantum etiam subreptum est, atque perssuasum omnibus nos in talibus praestitisse consensum . Quapropterdum apud nos id est Leo in Imperatorius Missus adesset, cuncta que

apud nos ecclesia est, prosessi sumus cora ipso, sicut ec profitemur, pro deiectione uestra, ec confirmatione Photii nunqua misisse, nunquam missuros esse : ec in depositione uestra, uel promotione Photii nuns quam consensisse, nunquam consensuros esse. Et haec saepius dicta, ecpalam annunciata, atque in Apostolatus nostri epistolis taliter inseruta, tam excellentissimo Imperatori Michaeli , quam Photio destina 'tis praefato Leoni a secretis decretis deserenda tradidimus. Deinde uesro qualiter ab ecclesa Christi, cui diuina ordinatione poesumus, non habente maculam, aut rugam, aut aliquid huiusmodi, hanc snistram procul siceremus suspitionem ne uidelicet in hac saltem tenus subsannandi oriretur occasio cogitare coepimus, es mente reuoluere: nu

cato multarum prouinciarum occidentalium regionum sanctissimo rum Episcoporum coetu, ec collecta simista synodo in ecclesa Dei, in qua beatus Petrus rei acet: primus quidem decernete nobiscum sancta synodo Zacharias depositionis, ec excommunicationis sententiam pertulit: Radoaldi compatris uidelicet sui iudicio propter absentiam prostelato quodam mense similiter deponens, ec communione priuans. α ipse non in finem euasit. Preterea deposuimus Photiu, immo Deus deposuit eu tanq* neophilum, ec peruasore, ans adulteru, ec omni sacerdotali honore, seu clericatus ossicio, necno ec patriarchatus nomine prorsus exuimus: ec si post notitiam huius nostrae sanctionis in Constantinopolitano Throno p sedit, aut uouit ad recipi edam ecclesam

148쪽

CXXXVIII

impciliuit, uel si ausus suit de ministino sacro quic 3,mbre sacerdotis

contingere, comunione, ecloco satisfactionis omnino priuauimus, α una cum comunicatoribus, ec fautoribus suis anathematirauimu , pariter es Gregorium, qui Syracusanae Eccl. Deo contempto, praeest,eo quod uestra se communione sequestrauerit, cet Photium iri egulariter ordinauerit,ec post depositionem sacrum ministerium tetigerit, sancisuimus, atque stituimus omni sacerdotali gradu fore priuatum i ita, ut si postea praesumpsit in sacro officio more sacerdotis minimare, an thema sit. Et si contra uos turbas excitauit, uel excitauerit, uel uesba communione fideles auerterit, anathema sit: α omnes communicanstes ei ab ecclesia abiiciantur: sed ec ipsi anathema snt. Eos uero, quos Photius ordinauit, quoniam manifestum est eos in omnibus conses cratori suo communicasse omni clericatus ossicio dispoliavimus. Vos

autem auctoritate summi iudicis Domini nostri Iesu Christi promulsgauimus nunquam suisse, nec esse depositum, uel anathemati Zatum, tanquam qui ab imperiali potentia sis ab s ulla canonica auctoritate tua pulsus ecclesa, ec tanquam ab obligatis nullo possis haberi uincusto colligatus: ec ab eis, qui nullam te iudicandi potestatem, uel ab apostolica sede auctoritatem habuerint. nullum tui honoris discit me paudebueris. It 3 uos omni uinculo anathematis per potestatem diuina uoce beatissmo Petro collatam, ec per auctoritatem sacrorum Canos num remoto, pristinae dignitati, sedi, gradui, patriarchio, ac pristinis,cc pontificalibus insulis, atque officiis restituimus, ec confirmauimus iita ut quicunq3 in omnibus huic Decreto non obedisset, uel se a uesstra communione separasset, uel ulterius contra uos aliquod iudicium absq3 Sedis Apostolicae consensu protulisset squidem clericus esset ab omni clericatus officio coram Deo, ec hominibus foret alienus. Si uesro laicus extitisset ille, qui quisquis esset constitutioni nostrae contraire tentasset,ec uos sedem, ec omnem pristinam dignitatem recipere non permisisset, uel si post receptam denuo uos impellere tentasset, uel per sermonem uestrum aliquam molestiam irrogauet, omni benedicti paterna priuaretur,ec maledictione Chanaam filii Cham, qui uerecundiam patris no cooperuit, sed irrisit, multaretur,ec in parricidis aetern poena Domino iudicante percelleretur, ec nexibus anathematis non nisi respisces penitus obrueretur. Eos autem Episcopos, seu cuiuslibet ordinis clericos, qui post nec dicedam depositionem utaram in exilio relegati, uel minitatio, aut gradu cassati, ac priuati sunt, statuimus, ut exilio dissoluto proprias ecclesias, atque gradus recipiant: ita, ut s quisquam huic Decreto nostro cotraire presumpsit, es ut ecclesas, uel grasdus resumant, impcdiuit, uel impedierit, quousque obtemperaret, anathema

149쪽

CXXXVIIII

thema sit. De his autem, qui ex horum eatalogo sorte ab aliis crimis

narentur, decrevimus eos antea quidem proprias ecclesias, ec gradum recipere: non autem nisi ab apostolicae seta Romano Pontifice iudica. i. Sed siqua praeter regulam egisse sorte dicerentur, nostro eos Decrerato iudicandos reseruari statuimus: iuxta quod sacri praecipiunt Cano snes. Haec sunt ister charissime, quae in superius memorata uenerata synodo una cum fratribus, α consacerdotibus nostris diuersarum prouinciarum occidentalium, secuti Antecesibrum nostrorum auctoritastem egimus, ec statuimus. Quae iccirco beatitudini uesne nota facere curauimus, ut scire ualeat, quae nostra sit super negocio uestiae statersnitatis intentio, ec nemo posset aliter uobis de his suadere quae gesta sunt. Nunc autem hortamur, ut spe, quae in Deo est, erem, ne dessetatis in tribulationibus, scietes quoniam tribulatio patietia operatur. patientia uero prouocatione, prouocatio uero spe, spes autem no confundit. Nam ec nos licet longe positi, ubi prauitatem persequentium uos agnouimus , saterna solicitudine nos urente non modico flagrasmus incendio, licet inter ecclesias Dei, quae in unu Christi thalamum undiq3 reseruntur, nihil longe sit, nihil habeant extraneum . Unde fiater charissime, consolatio uestra ex Deo sit, qui dat semper uirtute confidentibus in eum. Habetis exempla sanctorum, qui olim seminans res in lachrymis, in gaudio messuri sunt in futuro. Non amat Dominus noster seruum, nisi experimentis probatum , christianas animas rerum palestra semper exercet. Nostri nobis bella mouertit si tamen nostri dicendi sunt j quos ad inimicum transuisse isdere rupto senssimus. Nulla est tribulatio temporalis, si sit ante oculos praemiu semupiaernum, cui nihil conuenit, anteponi. Clamat noster hymnidicus: Si aduersus castra consistant spe illuminationis eius sibi penitus constinendum. Rogamus ergo quicquid inimicus contulit, serte patieter.

Indixit iniurias, indixit columelias, indixit exilia, ille in suis hoc pasesus est, qui pertulisse pro nobis sputa, sagella, mortem que dignoscis

tur. Patientiae bonis, atq3 constantiae forma Stephanus primus martyr existat . Sed longum est ire per singulos, qui uita uel moriendo, uel confitendo mercati sunt. Habetis tame uos, qui ecclesa estis expulsi, beatae recordationis Athanasii Alexandrinae Ecclesiae prudentissimi si cerdotis exemplum, cui non consolationi sit illius tolciantia, cui non spem faciat eius expectata reuersio ' Elicitur Arrio persm uente, sed res uocatur Domino prosequente. Passus est carcerem, pastus est, quibus Apostolus se gloriatur: exercitus fugatus illinc in nostris partibus ros boratus est,ec in hac sede, quae est communionis, inuenit, a qua semα per catholicis subuenit . veruntamen sensit in tribulationibus salsi

150쪽

CXXXX

tudinem , qui fictus est in persecutione sinsisbr: unde non debelis temporalem uobis illatam dei bone dolere, quia sicut credimus Deo

non cecidistis . Photium ergo ne timeamus, ne a regione uiuorum deiiciamur illud est nostrum, illud aeternum. Nostrum enim non est, unde transitur, sed illa uera, nostra q3 spes,c ssima pollicetur. Sunt autem , dicente Apostolo, quae oculus non uidit, nec auris audiuit, nec

in cor hominis astenderunt , quae praeparauit Deus diligentibus se. Datum Idibus Novembris Indimone. .

Dei dilectissimae filiae Theodorae Imperatori quonadam teneno, nunc autem spiritualiter coelesti coniunme. IRTUTES uestras, quibus praeditae antecedentium uos V Augustarum nulli diebus istis apparuistis secundae, quisbus etiam, praecipue in causa pietatis, earum nemini estis inseriores, uidetes subtiliter, atque solicite recolentes Deo cuncti spotenti,cuius munere has percepistis, grates immensas referre, de eius sancto nomini benedicere non cessamus, atq3 piorum studiorum uesstrorum praeconia pro inuitatione audietium inter fidelium colloquia iugiter enarramus.Tu quippe etiam principe Marito tuo contra leges Ecclesae sentientes supe te, sana sapere, α recta defendere non sonumidasti . Tu inquam in Orthodoxa Religione perseverans, unicum filium non terreni patris, scd super calestis iter aggredi docuisti. Quis autem morum insignia, quis correctionum tuarum facta sortia natarare sussciat re Cum enim sola principaueris, Domino cooperante nosolum ab hoste uisibili, uerum etiam nullo mare infirmior Ecclesiam ab hoste inuisibili hoc est ab errore texisti: ec peruersorum dogmaratum nebulam, tanq3 solis radius ab ecclesiae ficie pepulisti. Senserunt in te haeretici uirile pestias, et mirates insuperabile robur, quod scemina sueris, ambiguum habuerunt. Cur hoc nisi quia Sedis Apostolicae dogmata sequebaris, x Constantinopolitani monita P5tificis, cui Romana Ecclesia communicabat, amplectebaris 'Sic enim deuoti filii paternum uenerantur assectum : in ullo prorsus ingrati consentiunt inueniri, sed inimici quid agunt, appraehendunt, eiiciunt, α quid plura' omni honestati subiiciunt. Sed exempla patietiae, quibus ista contemnere: et illa, quae sunt aeterni imperii, docearis appetere, b christias nissima filia, satis abundant . Nam legis a Moyses, ec Aaron sanctus Domini

SEARCH

MENU NAVIGATION