장음표시 사용
51쪽
politana ecclesia lectione apostolidam, x euangelica in sationibus re , tur primitus recitare : sic q3 demum graeco sermone propter Graecos lutiq3 ipsas lectiones pronunciare: sed quia tantu haec impietas ecclesiae Constantinop. hactenus defuisse putatur, ut tota ibidem nequitia suppleatur, hoc restat a uobis sutumodo perficiedum. Verum de hoc nos respondisse sufficiat, n5 tam iniuriam linguae defendere procurates, :mutatae metis uestrae inconsutiam exaggerantes. Caeterum dicitis noideo ad nos misisse uos, ut secudum iudicium Ignatius sustineret,ad quod ueraciter res demus: ideo uos misisse proculdubio, posterior hoe probat euetus, ut uerius dicatur,no ideo misimus, ut interim quodli, bet Ignatius stater, ec coeps noster subiret iudicium , sed ut causa illius diligeter inuestigata, ec ad liquidum reperta, iuxta illud beati Iob dice tisi Causam quam nesciebam , diligetissime inuestigabam plena nobis ac incunctati relatione patiaeret: stic q3 demum iuxta sacros canones Mistarum nostroru relationibus certificati, si decerneremus mittetas esse qui praesentes cum Epis iudicarent habetes nostram auctoritate, a quo destinarentur, esset in nostro arbitrio: si uero crediderimus Epossviscere, ut nKocio terminu imponeret, ficeremus quod sapietissimo iudicio iudicaremus ' Si autem Ignatius ut sertis iam iudicatus erat,quaobrem illum secundo iudicio uoluistis cotra illud quod scriptu est, No iudicibit bis in idipsum. Sed in hoc manifeste datur intelligi n5uos bonam conscietiam gessse, quado iterata illum ad tribunalia concilia pertraxistis: sed quasi no perside, neqs legitime depositum presentia Missorum nostroru tanq3 maioris auctoritatis existetium damnautioni subiicere contedistis: Dicentes uero quod synodice fuerit condes, natus, sortasse quia no addidistis canonice diuinitus actum est. Cue γὶ gatio enim malignantium, n5 Cano iuste iudicantiu illum da nationi li subegerat, immo uero Mictioni, ec tribulationi subdiderat. Etenim illi, qui tunc conuenerunt contra iam dictum uenerabile uirum, aut suspecti ci ab heri, ec nudiustertius inimici eius erant, aut excomuni cati, auidepositi, aut subiecti ipsius, aut certe inferioris dignitatis extis terunt. Quorum omnium nullus personam is timorum iudicu harbere sine dubio poterat, uel accusatoru in omnibus duinat negociis: quae singillatim Deo docente, ac summatim omnia ita se habere mos se, strare conabimur. Igitur quia suspecti, ec inimici iudices esse non dest beant α ipsa ratio dimi ec plurimis probatur exemplis. Nam quid) gratius , es amabilius dare quis inimico potest, quam si ei ad impotendum commiserit, quem laedere sorte uoluerit de quod prouide Consstantinopolitana synodus Canonum suorum sexto dignoscitur prohibere capitulo. quod tamen no apud nos inuentum .sed apud uos hasberi
52쪽
beri pmhibetur. Verum nouimus nos apostolicis imbuti documentis etiam sentetiis uti paganorum, quanto magis christianorum, atq3 caratholicorum ex contra ipsos, quorum nec uita sequimur, nec mentem
erroneam imitamur f Dentu Apostolus Paulus de libris paganorum aliqua in suis scriptis posuit, ut est illud ad Titu: Cretenses semper medaces, malae bestiae, uentres pigri, cupidi . ec iterum in actibus Apost.
de Deo ait: In quo uiuimus, movemur, ec sumus: nunquid ideo cuncta etiam recipieta sunt, quae cum his pariter sunt prolata 'Ait autem praedictus Canon: Quoniam multi ecclesiasticum ordine confundere, ac subuertere uoletes amore inimicitiae, ec calumniose causas quasdam contra dispelatores ecclesiarum orthodoxos Episcopos confingunt, nihil aliud sis foedare sacerdotum existimationes, ec turbationes pacatos nim populorum conficere conantes propter quod placuit sanctae stanodo Episcoporum, qui Constantinopolim concurrerunt, ne sine discussione admittantur accusatores, nec omnibus praecipiatur accusationes sacere contra dis satores ecclesiarum. Veniamus ergo es ad sancctam Chalcedonensem synodum, ec quid nobis de Athanasio Perrhenorum Episcopo resinat, audiamus. Is enim Antistes totio euocatus ad synodum, quia no occurrit, a Patriarcha suo canonice condenatus
extiterat, sed solum quia cum uocaretur ad synodum , quia sum inismicus esset ipse, qui iudicabat, clamauit: a sancta Chalcedones synodo ad cauta illatas sibi examinadas reseruatur,ec nisi denuo conuincatur recipere ecclesiam pmpriam iudicatur. Quod si Athanasius a Pamarcha suo, depositus, quia de inimicitia ipsius conquestus est, iterato ad iudicium renovandui dirigitur, nisi manifesta sibi officiant crimina, suae reddi ecclesiae praecipitur: quanto magis Ignatius, qui no a Patriarcha, Et ipse potius existens Patriarcha minime debuit ecclesia propria inimicis, et suspeetis iudicibus decernetibus expoliaris Quod quamuis factum sit, multo magis Athanasius inimicorum Blum iudicio, sua oportuerat ab ecclena recipi. Veniat ec facundissimus noster Papa Gertisius haereticorum expugnator sortissimus, eg quod de Constantinos politanis more soliis tunc aegrotatibus dixit, etiam nunc nobis edis strat.. Quaero inquitὶ tamen ab his iudicium , quod praetendunt, ubinam possi agitari, an apud ipses ut iidem sint inimici testes, ev iudidi lecti Sed ec tali iudicio nec humana dabent committi negocia quod ἰs iudicio ubi iidem sunt inimici qui iudices nec humana debet com 'mitti iudicia, quanto minus diuina, id est ecclesiastica' Qui sapiens est vitelligat. Et re vera hinc Iustinianus Imperator pius legibus suis promulgasse dignoscitur dicens : Liceat ei, qui suspectum iudicem pustat,antequam lis inchoetur , eum recusare , ut ad alium recurratur.
53쪽
Nam quintam modo naturale est suspectorum iudicum insidias decli,
nare, ec inimicoru iudicium semper uelle refugere. Hinc sanctus Athanasius inimicorum uepe declinauit insidias: hinc Sanctus Ioannes os aureum Concilii contra se congregati renuit intrare collegium. Quinimmo hinc Psalmista David, ec Hesias eximius Prophetarum Saulis uel Achab refugiunt prorsus insaniam. Quod autem hi, qui a iam fauto fratre comministro nostro Ignatio depositi, excommunicati, anathematizati fuerant, nullam aduersus eum intorquere damnat nem potuerint, ex prolato secundae synodi uniuersalis capitulo de lauratur, cum dicitur: Si uero ecclesiasticum suerit crimen, quod Episcospo illatum extiterit, tunc probari oportet accusantium personas, ut primo quidem haereticis non liceat accusationes cona orthodoxos Episcopos pro ecclesiasticis negociis sacere. Sed ne hos haereticos esse denegetis, audite sequentia: Haereticos autem inquiunt dicimus tam eos,
qui olim ab ecclesia proiecti sunt, quam qui post haec a nobis anathematigati sunt. Porro si adhuc nec tic creditis, audite quod subditur: praeter hos autem aiunt, ec eos qui fidem quide sanam simulant conufiteri: Schismaticos etiam ec eos, qui seorsum a communicantibus nobis Episcopis collectas siciunt. Deinde vero, ec si quida ab ecclesia sua per causis quibusdam repraehensi fuerunt, α proiecti, aut excommus nicati siue ex clero, siue ex laicali ordine, nec his licae accusare Episci, pum anteq3 proprio crimine primitus exuantur. Similiter autem egeos qui sub accusatione priori consistunt, n6 ante esse acceptabiles in accusationem Episcopi, aut aliorum clericorum , q3 innoxios semetiriphs illatorum sibi ostenderint criminum. Quid aute periculi regulie huius immineat contemptoribus no ignoratis. Praeterea quis de conrascdentibus ibidem no de praedictis extitit haereticis, ans schismaticis enon ne Gregorius Syracusanus millies condemnatus e none Eulamupius Petrus, item Petrus, qui pro nefandis actibus suis α ore colassis depositionem deinde anasti ema inciderunt: 'ec alii quos enarrare lonia gissimum est. Ecce quales inter caeteros erant, qui contra praesitam re gulam centum quinquaginta patrum, os contra ueneradum patrem suum aperire n5 sunt reueriti. Et cum essent ligati, ligare, ec cum esssent mortui cc in suis penetralibus iam laetidi uirum per totu mundidum redoletem mortificare conati sunt, α malae opinionis nidoribus aspergere tentaverunt. Sed iterum uidete Romanae Sedis Pontificem a uobis quide derogatum, sed a totius christianitatis unanimitate utaneratum, ec magnae synodi Ephianae praesule Coelestinum . quid cenustat de his, qui depositi, ec excommunicati a Nestorio fuerant, posts depositus coram oculis summi arbitri iam esse credebatur. Et multo magis
54쪽
magis hoe de Hire, x consacerdote nostro Ignatio esse censendu ars bitramini, qui non a praelato quolibet, sicut isti, sed a se deiectis talia pertulit. Ait enim Episcopis orientalibus scribes: Si quis uero ab Episcopo Nestorio, aut ab aliis, qui eu sequuntur, ex quo talia praedicare
coeperunt, uel excommuni ratus, uel exutus est, seu Antistitis, seu clesrici dignitate, hunc in nostra communione es durasse, ae durare mas nisestum est. Nec iudicamus eum remotum, quia non poterat qu quam eius remouere sententia, qui se iam praebuerat ipse remouens dum. Item idem ad clerum constantinopolitanum aperte inquiti Sesdis no ae sanxit auctoritas, nullum siue Episcopum, siue clericum, seu professione aliqua christianum, qui a Nestorio, uel eius similibus, ex quo talia praedicare cceperunt, uel loco suo, uel communione deiecti sunt, uel deiectum, uel excommunicatum uideri: scd hi omnes in nostra communione eg suerunt,ec hucusq3 perdurat, quia neminem uel deiicere, uel remouere poterat, qui praedicans talia titubabat. Intellexistis ne Imperator ex superius memoratis non potuisse, ut non dicamus practatum suum, saltem quemlibet remouere qui fuerant olim ipsi remoti: nec deiicere quenquam iam ante prostratis Ad infirmans clam quoq3 sententiam damnatorum, etia illud ualere credimus, quod sensti synodus ad praesitum Papam , quae apud se gesta sunt reserens, pro Ioannis Antiocheni amputanda Antistitis exaggerata praesumptione, quosdam eorum, qui contra sanctum Cyrillum , eg Memnonem latrabant, sine ciuitatibus varantes autem,ec ecclesias non habentesialias uero ante multos annos pro acerbis causis depositos a suis metropolitis, inter alios plurimos fuisse suggessit. Quibus per omnia uestrates ut ita dicamus)depositores Ignatii comparari plurima ex parte non immerito possunt tibi na 3 α sine sedibus, x vagi, atqη pro suis acer bis sacinoribus a propriis metropolitis inuenti sunt Episcopatu pridis uati. Ibi etia comunione extorres, es anathematis damnationis conssortes suisse probantur. Unde miramur quomodo excommunicati ad iudicandum recepti sint, cum secundum apostolicos Canones sine cos mendatitiis literis in communione sola recipi prohibeantur. Absursdum etenim est, ut cui non licet etiam cum minimis iuxta sinas res uias communicare, liceat penes uos etia de maioribus iudicare. Sed iam de hoc plenissime Deo auxiliate dicamus: ec quod a subiectis suis praelatus non debeat sui dispendium perpeti, aut calumniis impeti demonstremus: quod quia Ignatius frater,ec coepiscopus noster, inique pertulit, omni lamentatione plorandum est: ec certe patres a filiis hoα norari non solum diuinis, uerumetia humanis legibus praecipiuntur.
Et si hoc carnales, quanto potius spiritales digna penitus a filiis debet
55쪽
ueneratione potiris' Quanto enim spiritus carnem praecellit, tanto magis ea quae sunt spiritalia carnalibus oportet omnibus anteponi. Veruit hoc Ignatii subditi dedignati sunt attedere, saltem scelus Iudaeorum in Christum patratum perhorruissent committet emec acueret linguas suas aduersus patrem, ac magistrum suum ipsi, sicut serpentes, nec e se set gladius in labiis eorum, nec fierent dentes eorum arma, ec sagitta,ec lingua eorum machaera acuta, sormidates scilicet ne de se Salomon sapientis limus dixiste uideretur: Generatio. quae patri suo maledicit .ec rursus: Generatio, que pro dentibus gladios habet. α commandit molaribus suis. ec iterum: Oculum, qui subsannat patrem , cstodiant eum corvi de torrentibus, ec comedant illum filii Aquile . Deniq; si Cham uidens patris uerenda risit potius, quam ut caeteri cooperuit, maledis
Etionem in filio percepisse legitur: quanto potius hi, qui uerecudiam patris non solum si quidlibet suit minime cooperuerunt, sed ec rises runt,ec falso ad subsannationem sui moris homines prouocauerunt: atq3 quod deterius est)patenter contra ipsum de pharena iniquitatis suae sagittam iudicii produxerunt f Non sc e contra filii sobrii. non lic. sed auersi operuerunt. Quod moraliter egregius dcctor Papa Greugorius interpretatus ait: Auetiari dicimus quod reprobamus. id est ergo, quod filii uerenda patris sit periecto dorsis pallio auersi uenientis operiunt, nisi quod bonis subditis sic praepositorum suorum mala diu
splicent, ut tamen haec ab aliis occultent f Operimentum auersi dcseurunt, quia diiudicantes factum, ec uenerantes magisterium nolunt uis dere quod tegunt. Sed haec dicentes, nolite nos aestimare cuiuscunque proximorum nostrorum, quae sunt digna repoehensione uelle des ensdere: sed quod ita uelim filios circa spiritalem patrem, ec discipulos eruga magistriim deuotos, ac sobrios esse. ut nulla penitus temeratate ad eorum uitam, ut non dicamus, diiudicandam, sed nec saltem tenuiter
. repraehendendam prosiliant. Quoniam docente piato Papa in libro Regulae Pastoralis Admonedi sunt subditi, ne prepositorum suorum uitam temere iudicent, si quid eos fortasse Use reprehensibiliter uis
deant, ne unde recte mala redarguunt , inde per elationis impulsum in profundiora mergantur. Admonendi sunt, ne cum culpas praeposistorum consderant contra eos audaciores fiant: sed sc quae ualde sunt eorum praua, apud semetipsos diiudicet, ut tamen diuino timore con stricti ferre sub eis iugum reueretiae non recusent. Quod melius ostendimus. si Dauid factum ad medium deducamus. Saul quippe periri
cutor cum ad purgandum uentrem speluncam suisset ingressus, illic cum uiris suis Dauid inerat, qui iam tam longo tempore persecuti nis eius mala tolerabat: cum v eum uiri sui ad seriendum Saul inces
56쪽
derent, stegit eos repraehesionibus, quia manum mittere in Christium domini non deberet. Qui tamen occulte surrexit, di oram chlamidis
eius abscidit. Quid enim per Saul nisi mali rectores e quid per David
nisi boni subditi designantur de Saul igitur uentrem purgare , est prisuos praepositos coceptam in corde malitiam usqs ad opera miseri odos ris extendere, ec cogitata apud se noxia factis exterioribus exequendo monstrare. Quem tamen David serire metuit, quia piae subditorum mentes ab omni se peste obtrestitionis abstinentes praepositorum uitam nullo linguae gladio percutiunt, etiam cum de imperfectione res praehendunt. Qui ec siquando pro infirmitate se se abstinere uix pos: sunt, ut extrema quaedam , atq3 exteriora mala praepositorum , sea taumen humiliter loquuntur, quasi oram chlamydis silenter incidunt: quia uidelicet dum praelatae dignitati saltem innoxie, ae latenter deros gant, quasi regis superpositi uestem laedant: sed tamen ad semetipsos redeunt, se q3 uehementissime uel de tenuissima uerbi laceratione res
praehendunt. Unde bene ec illic scriptum est: Post haec David percus Q sit cor suum, eo quod abscidisset oram chlamydis Saul: Facta quippe
praepositorum oris gladio serienda non sunt, etiam cum recte repraeshendenda iudicantur. Siquando uero contra eos, uel in minimis lin gua labitur, necesse est, ut per amictionem poenitentiae cor prematur, quatenus ad semetipsum redeat, ec cum praepostae potestati delique, Ut, eius contra se iudicium a quo sibi praelata est, perhorrescat. iNam cum praepositis delinquimus, eius ordinationi, qui eos nobis praetulit obuiamus. Unde Moses quoq3 cum contra se, ec Aaron, conqueri populum cognouisset, ait: Nos enim quid sumus e nec contra nos est Murmur uestrum, sed contra Dominum . Hinc enim praedicator uesuritatis Paulus Apostolus subditis suis, ec quibus Christi euangelisi praeudicabat dicit: Mihi autem pro minimo est, ut a uobis iudicer. Hinc
Syxtus Apostolicae Sedis Antistes Euphimium Episcopum damnasse scribitur . nihil aliud in depositione illius obiiciens nis quod PolyaJ
Haronium Hierosolymitanum Episcopum Pontificem suum accusanuerit. Et quidem Polychronius a Legatis Sedis Apostolicae eo quod ibi Sedem hierosolymitanam primam esse mendaciter affirmabat, er pers moniacam haeresim ordinationes secisse probatus est, ecci ae priuestus est gubernaculis,ae urbe reiectus. Sed ec Euphimius nihilominus lquia hunc praesumptuose licet ueraciter accusauerat,damnationi a se nodo subiectus est. Et quoniam linguam suam contra sibi praelatum
erexerat, anadiema suscepit: adeo ut Leo Ecclesiae Romanae Diaconus ei diceret: Ex te enim damnaberis, quoniam Pontificem, qui te conusecrauit, Coepiscopum condemnabas, ec accusabas. Qui cadens in ter
57쪽
ram ante omne concilium Episcoporum ibi confitebatur se petrasse Abundio Episcopo mistb ab Urbe Roma dicente: Non licet quenqs accusare Pontificem suum, quoniam iudex non iudicabitur. Noaudito Valentinianus Augustus sicut apud nos i iptum habetur cuius uos in hoc imitatores este debetis, gauisus est in damnatione Episcopi Euphimii . qui extitit accusator Polychronii Pontificis sui. Consonat
j qutem huic necessirix sententiae sanctus Sylvester, ae magni Constin
tini baptizator Augusti dicens: Neq3 ab Augusto, neq; ab omni deuro, neque a regibus, neq3 a populo, iudex iudicabitur, haud dubium quin ecclesiasticus Pelasius quoque Praesul Apostolicus cuidam Regi Francorum scribens, lic dicit : Cum celsitudini uetae multa dona
misericordia diuina contulerit . pro amore tamen , Quem ecclesiae eiust synceriter exhibetis, secit uos multis regnantibus clariores, quoniami inter alias regni uestri curas pro tranquillitate sanctae ecclcsiae precipua solicitudinem uos certum est exhibere. Quae cum ita sint, miramur, li quia quantum nobis prasentium portitorum suggestio patesccit: passi estis subripi uobis cc Saba udum fratrem , ec Coepiscopum nostrum' Arelatensis Ciuitatis Antistitem, cuius ecclesia in regionibus gallicanis Primatus priuilegio x Sedis Apostolicae uicibus decoratur, ad petitiosnem Episcopi ab ipso ordinati iudicium sequentis ciuitatis Episcopi, quod nulla ecclesiastica lege uel ratione conceditur iudicandum iubes retis occurrere ut ipso de conculcato loci sui praeiudicio conquerente, ille, qui usurpauit, necesse sit de illicita praesumptione culpari. Pro quibus christianitatis uestiae confidentia freti, paterno studio postulamus, ut siquid tale factum est, c*rua satisfacto ne celeriter amputetur, nec ullum sui exemplum in perturbatione ecclesarum, quas uobis Deus aedidit, relinquere concedatur: α huiusmodi causis solicitam uos in reliquo decet exhibere caumam, nequid cotra ecclesiasticas regulas pestetibus cocedatis, quia quod bene cognitum est religios e meti uestrae. non sita Deo nostra reiste potest regalis deuotio famulari, nis prouidentia eius ecclesiasticorum ordinum seruetur integritas. Praeterea sua
uissimus pater α Papa noster Gregorius de quo supra diximus clero Mediolanensis Ecclesiae pro cligedo sibi Episcopo literis suis praecipies .
ait: Pensantes ergo, quae cunta expediunt, ec quem uobis gratia dis uina praetulerit integerrimam semper in omnibus obedientiam prae: beae: iudicari nanq3 a uobis ultra non debet semel praelatus, scd tanto nunc subtiliter iudicandus est . quanto postmodum iudicandus non
. est. Consecrato autem uobis Dco auctore pastori tota uos mente cos
P mittite, at 3 in illo omnipotenti Deo, qui uobis hunc piaetulit, descrui te. Quibus omnibus rite collectis satis euideteri ut opinamur ostes sum est,
58쪽
est, nos russe legitime subiectum de praelati sui uita iudicare: nee I praeter haereum cui utcunqs sit meriti temere reprehendere. Sed si ad huc placet aliquid de hoc nosse, quod delectet, antiqui patris. α uenes rabilis doestoris Ariopagitae Dionysii ad Dimophylum uerba uobis recitari praecipite: qui etiam in cauta pietatis delinquentem sacerdotemnesti sancit a minoribus, uel ab inferioribus iudicari, ne fiat in ecclessia Dei aliquid inordinatum, status eius in aliquo confundatur. Venim hucu's quod a suis suffraganeis .ans subditis stater,ec comminister noster Ignatius non debuerit iudicari, sed nec facile repraehedi, breuiter comprobauimus . Nunc autem diuina inspiratione non nos pisgebit,nec nobis impossibile erit ostendere uobiSs si tamen audire uestitisὶ non poste quenqs rite ab his tui inserioris dignitatis, uel ordinis sunt iudicialibus submitti diffinitionibus. Siquidem tempore Dioclit tiani. cc Maximiani Augustorum , Marcellinus Episcopus Vrbis Ros mae, qui postea insignis martyr esistus est, adeo compulsus est a pas
ganis, ut in templum eorum ingressus, grana thuris super prunas pos neret. Cuius rei gratia collecto numerosorum concilio Episcoporum, sinquisitione facta, hoc se idem Ponti sex egisse constillis est. Nullusi
tamen eorum proferre in eum sentetiam ausus est, cum ei lapissime omnes perhiberent, tuo ore iudica causam tua: non nostro iudicio. ecitem: Noli aiunt, audiri in nostro iudicio, sed collige in sinu tuo caussam tua. ec rurius: Quonia ex te inqui ut, iustificaberis, aut ex ore tuo condemnaberis. ec iterum dicunt: Prima sedes non iudicabitiar a quoquam. Hinc etiam superius memoratus consessor Christi Sylvester se I cit gradus in gremio synodi, ut non presbiter aduersus Episcopum,s non diaconus aduersus presbiterum, non subdiaconus aduersus diaconem, non acolytus aduersus subdiaconem , no exorcista aduersus acos lytum, non lector aduersus exorcistam, non ostiarius aduersus lectos
rem det accusationem aliquam, neq3 Praesul Summus a quo is iudica) bituri quoniam scriptum est: No est discipulus super magistrum. Sedec eum quidam tempore quodam contra Xyxtum Papam tentassent' quaeda non boni rumoris obiicere. cc in concilio, cui ec Valentinianus Augustus intererat, dictum Hiiset No licere aduersum Pontifice dare sententiam : surrexit idem protinus Imperator, ec in arbitrio praelati Pontificis tribuit iudicare iudicium suum. Etenim nullus Pontificum minorum, uel inferiorum urbium subactus iudiciis inuenitur. Vnde Ioannes Antiochenus tertiae uidelicet sedis Episcopus inter caetera legitur in Ephesina Synodo u's ad corrostionem damnatus, quia Cyrillum Alexadrinum secundae scilicet sedis Episcopum irregulariter damnationi praesumpsit adclicere, eade uenerabili synodo ad Ccelestinum
59쪽
summae sedis Praesulem taliter in scriptis postulante, ac dicente: Indis
gnetur ergo tua religiositas copetenter pro his, quae sunt: si enim data suerit uoletibus licentia ec maiores iniuriis sedes affligere, οἱ constra eas in quibus non habet potestitem contra l*es, sic ec contra Canones proferre sentetias, ibunt ad ultimam constitionem ecclesiae res.
Deinde uero in sancta Chalcedonensi Symdo, cum a iudicibus Basstio Episcopo Seleuciae obiiceretur, quare in damnatione Flauiani subsscripserit,ec ipse responderit, quonia in iudicio centum uiginti, aut triginta Episcoporum traditus necessitatem habui parere his, quae ab illis ordinabantur : ec Diostorus ad haec diceret ei : Erubescens homines p uaricatus es quod bonum est .ec fidem spreuisti. No audisti quod scriptum est: Non erubescas iniuriam tuam e Prefatus Basilius Epidscopus respodit: Si apud iudices habuissem martyrium, sustinuissem. Etenim Constantinopoli ostendi fiduciam meam, a patreo autem, qui iudicatur iustus, non utitur: filius enim patri etiam iusti dicens in riatur. Deniq3 fi in epistola legimus ad Hebraeos, quia minor a mauiore benedicatur, restat profecto , ut exigente ratione etiam malediscatur. Siquidem haec utique praenoscentes periculosa tempora , illi, qui ante nos suerunt, prouidam in ecclesiis consuetudinem tradides
runt: hodie que in Ecclesia Romana, quae magistia est omnium Ecuclesiarum , impretermisse seruatur , ita ut nullus sacerdos maiore suol non innuere consacerdote cuilibet rei benedicere nitatur: sed ec antearior stans ad pronunciandum aliquam lectionem, benedictionem quidem postulat, sed ei quislibet inferior non audet penitus benedicere: cur hoc fiatiquid benedicere peccatum est 'abst. De maledicis enim, non benedicis dicit Apostolus: Quia regnum Dei non possidebunt. sed per hoc innuitur quantae censum freno inferiores quiq3 ad suos iu' dicandos prepositos coercendi sunt, si his nec etiam benedioendi ius
ullum penitus obtineant. Et re uera ut superius ex euangelico beato Sylvestro commemorante iam diximus: Non est discipulus super masistrum, si ad benedicendum non, quanto minus ad maledicendum 'In tantum autem hanc presumptionem sancti patres, apud Chalcedonem detestati sunt, ut Dioscorum Alexandrinum Antistirem inter caetera, iccirco potissimum sine ulla res litutione damnauerunt, quia in contumacia permanes erga primae Sedis Romanae priuilegium resipisscere a suis supci stitioibus, ut seruaretur a prima sede apostolica noluit, ae ponens in coelo os suum , dc lingua eius transeunte super terram, excommunicationem in sanctum Leonem Papam dictauit: ita ut in sententia contra ipsum prolata, hoc uideantur memorare precipue discentes, quoniam secundis exccssibus priorem iniquitatem ualde transscendit.
60쪽
sefidit. Praesumpsit enim x excomunicationem dictare aduersus sanuictissimum, x beatissimum Archiepiscopum magnae Romae Ironem. Nunquid ibi loetur inquisitionem suisse saetim, utrum iuste, an iniuste ipsam iam satum Dioscorum excommunicationem dictassere non plane: sed absqs omni controueisia hoc in eo ulti sunt, quia cum esct inferior, potiorem quibuslibet conatus est lacessere contumeliis teste Anatolio Constantinopolitano Poesule, qui dicit i Propter fidem no rest damnatus Dioscorus, sed quia excommunicationem secit domino sArchiepiscopo Leoni. Voluerunt enim in domo Dei nihil fieri pratu properum, nihil confusum, nihil inordinatum . Vnde apte quoq3 in Africano Concilio diis nitum est Capitulo LIII ita . Vntis tu: s nos sh um ordinem sibi decretum a Deo cognoscant, ec posteriores antorioribus deierant, nec eis inconsultis, aliquid agere piat sumant. Et suspra memoratus Gelasius Papa multarum destructor haerescon in desertiali epistola ad uniuersos dicit Episcopos per Dardaniam constitustos: Si certe de dignitate agitur ciuitatum secundae sedis, ec tertiae, masior est dignitas sacerdotum, quam eius ciuitatis, quae non solum inter sedes minime numeratur, ita nec inter Metropolitanorum iura censsetur. Et item idem in tomo ad orientales Episcopos,p cipue inquiens cum de se che sedis ageretur Antistite: Nec ab inscriore qualibet, sed a primae sedis iure postit absolui: inserior quippe potioie absoluete non potest, sola ergo potior inseriorem conuenienter absoluit. . Hinc liquido pervidetur, quia quem non potest absoluete, non potest iudi scio inferior potiore ligare. Porro cum Tlic oricus Haereseos An ianaetae pollutus, Papa Symmacsum usq3 ad damnationem, multis hunc accusantibus, impetere uoluisset,ec quotquot potuit ex Liguria, Finis lia, Valeria, dc ex diuersis regionibus, atque de Sicilia Insula huius rei
gratia Episcopos Romam colligi prΨcepisset: eae his ad se uenientibus dixisset Plura ad se de Papae Symmachi ambus honeda sitisse perlata,ec in synodi oportere, si uera esset inimicorum eius obicistio, indicastione constare. Memorati Pontifices, quibus alimandi imminebat ocucasio, suggesseruli Ipsum, qui dicebatur impetitus, debui sic synodum lconuocate: scientes quia ei sedi primum Petri Apostoli meritum, uel lprincipatus. Deinde sequuta iustionem domini conciliorum uenerant dorum auctoritas, ei singularem in ecclesiis tradidit potestate, nec ante dictae sedis Antistitem minorum subiacuisse iudicio. Et ruistis, causas sinquiunt Dei ipsius esse iudicio committendas, qui ualet corpus occidere, α animam mittere in gehennam: qui dicit: Mihi uindistini, ecego retribuam: apud quem conscientia nuda est, cui non abscondun tur occulta. Et iterum idem apsi dicunt. Quod dicebatur maiori ius