장음표시 사용
61쪽
dici seruabamus instruentes eos. quia per nos illis Christus innotuit. non esse ovium lupi insidias praeuidere,sed pastoris. Ad postremum uero isti ipsi Venerabiles Praesules cum uidissent, quod non sine sui
discrimine potuissent contra caput obicra manus sitas erigere , quies
quid de praefati Symmachi Sanctissimi Papae actibus delatum fuerat,
totum Dei iudicio reservarunt: ita, ut singuli quique in subscriptione sua hoc patenter indicent, cum dicunt: Laurentius Episcopus Ecclessae Mediolanensis huic statuto nostro, in quo totam causam Dei ius dicio commisimus, subscripsi. Similiter Petro Episcopo Ecclesiae Radiuennatis, ec caeteris Episcopis subscribentibus: nimirum quoniam sucut magnus Christi conscii r Ennodius Ticinetas Episcopus, qui abc Hormisti apostolicae memoriae Constantinopolim missis, innumesi ras miserias a Graecorum uesania, pro Christi fide, di statu ecclesiae non semel pertulit, ex Propheta de his meminit . Nunquid gloriabitur' securis contra eum qui secat in ea, aut exaltabitur sena contra eum,' qui trahit eam e His ita ex diuina scriptura, ec probabilium Patrum doctrina commemoratis , sole clarim eXhibuimus, non posse quens quam, qui minoris auctoritatis est, eum , qui maioris potesatis est, iudiciis suis addicere, aut propriis diffinitionibus subiugarei. Verum de hoc generaliter nos hucus is dixisse sufficiat. Caeterum ut calamum
ad Constatinopolitanos Praesules specialiter extendamus, ut nunquam omnino, aut certe uix horum aliquis sine consensu Romani Pontiuscis reperitur eiectus , qui tamen hactenus inter depostos annumes retur, ic non ab haereticis, uel tyrannis pulsus, aut interemptus comum emoretur. Deniq3, ut ex hiS paucos commemoremus, non ne Maximus postquam multum a Damaso Papa scut eius ad diuersos epis stolae misse indicant laboratum est, Constantinopoli pulsus est Nonne Nestorius, Paulus. Petrus, Sedis Apostolicae discurrentibus consul rationibus, ac decretis elem sunt Cur ergo, cum ita sit, in solo Ignautio Petri memoria despicere, ac obliuioni tradere studuistis e nis quia pro uoto cuneta sacere uoluistis, constituentes synodum Ephesis se cundae crudelitate consimilem, quavis ibi Alexandrinus erat, qui cum exteris sibi sociatis Compatriarchis aduersus sanistii Flauianu agebat. Hic autem, ut de Patriarchis omittamus, nec unius Episcopus ciuitautulae, aut quilibet ignotae personae, aduersus tantu Pontifice extitit sentetiae promulgator, qui no de suis aganeis, di subiectis eius fuerit. Sed dicitis fortasse no sulse in causa Ignatii sede apost, conuocare necesse, quia no hunc ullus haereseos error inuoluerat. O pietatis intuitum ita recte Deum colentis,ec magis suam iniuriam, q3 sui Dei, α Domini uindicatis. None magis oportuit circa eu magnanimitate ostendere, α regularem
62쪽
α ri larem uos obseritare censuram: quoniam a Deb nec per haeres sim, nec per ullum omnino schisma discessit, q3s cunctis pollens uirututibus omnipotenti minime Domino per orthodoxam fidem penistus adhaesulci. Congregastis Cocilium aduersus eum, ec ad imperii uestii nutum cuneti sunt famulati minores, α ad uotum saeculanum ut cum pace uesti a djcamus Me solio imperiali descedentes, cathedra praesularem ut ita sateamur ascendistis, ec pro desiderio hostium eius auugustilium obliti sceptrorum, quedam regem Israel imitantes aduersus illum sacerdotalis ministerii arripuistis osticiu: praesertim cu imperium uesbii suis publicae rei quotidianis administrationiblis debeat esse contentum, nec usurpare quae sacerdotibus Disti solu conueniunt. Dicite iquaesumus ubinam legistis Imperatores Anteces res uestros in synostdalibus conuentibus interfuisses nisi forsitan in quibus de fide tractassium est, quae uniuersalis est, quae omnium communis est, quae no sollum ad clericos, uerum etiam ad laicos, ec ad omnes omnino pellineFchristianos. Vos autem non solum synodo in causa sacerdotis collectae intersuistis, uerum etiam numerosa sicularium millia ad uidendu eius
opprobrium aggregastis,cu magis debueratis in hoc imitari Constanutinum Pium Augustum, de quo scriptum est quod dixerit: Quia si uidissem aliquem eorum, qui migioso circumamicti sunt habitu, turpis tudinem siquam operantem, chlamydem meam explicassem, es cooperuissem eu, ne uideretur a quo s. Sed hoc in uiro omnia haec oblis uioni traduntur: sit plausus Δ Domini sacerdote, scutris. cc histrionis bus. Heu quomodo obscuratum est aurum, libet cum Hieremia clasmare: Mutatus est color optimus, dispos sunt lapides sanctuarii in capite omnium platearum. Deinde uero conua ritum ecclesiasticu, contra q3 uenerandas leges producitur accusator de imperialibus aedibus, et cui imperari potest ad salsum dicendum testimonium adhibetur. Fiunt suspecti iudices, ec mercenarii, α lupi custodes, qui uidebantur esse pastores: non ascendentes ex aduerso potentibus mundi. Iuxta Erecti elem: Nec opponentes murum pro domo Domini, sed descendentes in insernum uiuentes hoc est scietes. Submittitur minorum, inferiorum , ec subiectorum deliberationibus, cum sacris Canonibus praecipientibus, es exemplis sanctorum Patrum, semper ubi est maior auctoritas, sit eundu .ec in omnibus cotrouersiis ad potioris sedis iudicia dirigatur. Quod no solum a tautolicis, ueruetiam ab ipsis costatobstruam haereticis. Alioquin Acephalu liquet esse conciliu , ubi de tanta persona agitur, ec maioru no expectatur sentetia: cu nec in causa cleris coria inferioris gradus. solius epi sui iudiciu tantumo postilladu sit. Sed ne sine auctoritate canonici qui cu pro ui uideamur, nunc Chalces
63쪽
donensis Concilii sanctiones ad memoriam reducamus, quae ita decernunt. Si clericus habet causam aduersus Episcopum proprium, uesaduersus alterum, apud synodu prouinciae iudicetur: quod si aduersus eiusdem prouinciae Metropolitanu Episcopus, uti clericus habet querelam, petat Primatem diocestos, aut sedem regiae urbis Constatinopolitanae. In quo hic tenor obseruadus est, ut si uidelicet clericus, aut aduersus Metropolitanum habet querela, ae tanta uigetur necessitate, uel si hoc graue non serat, ubicunque si positus, Primatem diocestos petat: uel si iuxta Constantinopolitanam urbem qui 3 eorum constitutus, solius praesulis eius iudicio uelit esse contentus, petat eandem regiam urbem. Cum enim dixisset, petat Primatem diocestos, placeaeptum posuit eadem sancta synodus, regulam q3 constituit. Cum uero disiunctiva coniunctone addidisset, aut sedem regiae urbis Constantis nopolitanae: liquet prosccto, quia hoc secundum permissionem indulsi . Ergo saltem nunc non uidetis ad maiora semper esse properans dum s es quanto magis ad potioris auctoritatis iudicium tendatur querimonia, tanto adhuc amplius maius culmen petendum est, quou gradatim perueniatur ad eam sedem, cuius causa, aut a se negociorum meritis exigentibus, in melius commutatur, aut solius Dei sine quaesi stione restruatur arbitrio . Que aut Primate diocestos sancti syniavi dixerit, praeter apostoli primi Vicariti, nullus penitus intelligitur. Ipse i enim est Primas, qui ec primus habetur,ec summus: quae uiritim slocus exegerit j in subditis demonstrabimus. Ne uero moueat, quia sngulari numero diocestos dictum est , sciendum est, quia tantunsdem ualet dixisse Primatem diocestos, quantum si perhibuisset diocesseon : plenae sunt enim sanctae scripturae tali forma locutionis. Denios riptum est: Fons autem ascendebat e terra, irrigas uniuersam super sficiem terrae. Qui enim no ait, unus sons ascedebat e terra, sed ait sensatiae ascedebat ei terra: pro numero plurali posuit singulare, ut sic intes ligamus sontes multos per uniuersam terri loca, uel regiones proprias
irrigantes: sicut dicitur miles, ae multi intelliguntur: scut dicta est locusta, ec rana, in plagis quibus Aegyptii percussi sunt, curere innumerabilis locustarum numerus, ecranarum: ita ec hic diocesm sngulariter dixit sed hanc propter unitatem pacis, ec fidei, pluraliter intelligi uora luit. Illud aute ridere libuit, quod quasi ad maiore firmitatem , Concilium aduersus Ignatium fratrem, ec comministrum nostrum congrespassi, aequalis numeri cum sancta olim synodo in Nicea a sanctissimis fratribus celebrata sitisse perhibetis, quod si ideo est admittedum, quia
aequalis numeri cu sancta nicena synodo habetur, necesse est ut aut septimam, aut octaua hanc synodu uocitetis: necesse est etia, ut tot in
64쪽
stabilitate illius synodos colligatis, quot pro Nicenae Synodi sequens dis decretis constat fuisse concilia congregata. Quid autem proficit sesto numero conuenientium pessionarum sanctam synodum uos suisse sequutos, ec moribus hanc,esse crudeliter pei sequutos f Vtinam non essent tot numero, sed tamen existeret tales meritis, quales erant, quibus Christus aiebat: Nolite timere pusillus grex, quia complacuit patri meo dare uobis regnum. Non ergo totidem Praesules, sed merita non minora synodum synodo Nicenae possunt sacere parilem, mas s qs illud aduertendum est, quia ibi contra unius nuncupati presbis
teri uesaniam, n5 solum multarum regionum pontifices. uerum etia Patriarchae praesedisse reseruntur. Hic autem in Patriarchae negocio non solum ullus Patriarcharum, nec ullus alterius dioces eos inuentus
est quisquam Episcopus, sicut iam significauimus. Numci in igitur pu sillus nec obest, ubi abundat pietas, nec multiplex prodest, ubi regnat
impietas. Quinimmo quanto numelosior est congregatio malignos rum, tanto ualidior est Q sectadum suoru in praua uotorum, nec gloriandum est in multitudine, ubi non contra mundi rectores tenebrarum harum, contra spiritalia nequitiae certamen assumitur: sed aduerssus carnem, ec sanguinem id est aduersus homines) totius belli ponudus inducitur nisi enim Psalmista nosset quondam non bonorum multitudinem , nequaq3 Deo supplicando diceret : Disperge illos in luirtute tua. Dispersio enim minorationem facit, minoratio uero abo llitionem generat. Nolite ergo gloriari in multitudine, quia non mul ltitudo, sed causa damnationem, uel iustificationem adducit. Neque enim Ignatium iustiorem dixerimus , iam memorato David Rege,
ec Propheta Domini, qui dicebat: Multiplicati sunt sit per capillos caspitis mei, qui oderunt me gratis. Sed quid de homine dicimus, cum de Deo nimirum ex cuius persona haec Psalmista dicebat in passione
ipsuis, sicut Euagelium attestatur, tale quid nihilominus agnoscamus. Quod autem scripsistis uos iccirco quosdam nostroru adesse uoluisse, quoniam dicebamur cum expugnatoribus sacrarum Imaginum concertare , noua prosecto adinventio est. Nam apud uos praesentia est Mistarum nostrorum pro Imaginibus sacris, nec digne decertatum est, nec impugnatores earum hactenus eirare deserunt, sed sicuti u's
ad illud tempus apud uos super hac causa strepitus,ta blasphemiae n5 cessarunt, ita ec nunc ibidem profana praedicantur, ec hucusqs sacriles M pronunciantur. Vnde appatet LFatos nostros non causa pietatis a uobis, sed crudelitatis argumento suille quaesitos, uerum ad quid suerint petiti, res ipsa declarat, uidelicet sicut iam dictum est ut quod de natio iudicandum erat, ec acceptum apud omnes, ec fixum semper
65쪽
maneret, utpote quod tantae auctoritatis uicarii iudicassent. Nos enim nec saltem tenuis rumor aspersit aliquando cum praua sapientibus sapere, quanto minus concertaret Siquidem nusq3 frigidus, nusq3 tepiudus labor sanctorum apostolicae sedis Praesulum circa debita sacrarum
Imaginum reuerentiam , ec competentem uenerationem apparuit.
Nec desuerunt harum impugnatoribus decetarum nosrorum certas mina, qui hoc Nerunt scriptis, hoc diuersis laboribus, hoc etiam suis increpationibus apud mussi huius principes, ut talis error eminus pellateretur: quamuis dixeritis non nostri eguisse uos ad expugnandos haereticos, pro eo quod iam suerunt huiusmodi haereses in Nicea secuta conuocata Synodo, α a magno Methodi deinde subuersae, quasi n5ec ipsi secundo in Nicea collectae Synodo apostolica nostra sedes praesscderit,ec prima contra mala sentientes spiritalem sagittam emiserit. Et rursum quasi non ec uenerandae memoriae Methoelius in Graecia persecutione seruete, hic apud beatum Petrum, ec apud nos, ubi olim Athanasius, ubi Paulus, ubi plurimi cum illis, ec praeter illos, ubi desniqs semper catholicis subuenitur, consequuti sint requiem, donec aps paenderet campum certaminis iam satiatus lacte huius matris om snium Sanctae uidelicet Romanae Ecclesiae catholicum dogma defendidere fuerit eruditus. Et quasi non hinc auctoritate praedicandi sumpserit, nec hic insulis sacerdotalibus ditatus extiterit: ad extremum quasi non hinc constantia Petri, ec omnia Pauli ad debellandos Iconomaschos arma portauerit, id est loricam nistitiae, calceatos pedra in praeparatione euangelii pacis, scutum fidei, galeam salutis, ec gladium spiritus, quini est uerbum Dei. Non ergo dicatis non eguisse uos in causa pietatis Romanae Ecclesiae . quae collecta cocilia sua auctoritate firmat sua moeleratione custodit. Viade quaedam eorum . quia consensum Romam Pontificis non habuerunt. ualetudinem perdiderunt. Quomodo
non egeat quaelibet synodus Romane Sedis, quando in ephesino lastrocinio cunctis Piaesulibus, es ipsis quoqs Patriarchis prolabentibus, nisi magnus Leo, imitator scilicet illius Leonis, de quo scriptum est:
Vicit Leo de tribu Iuda diuinitus excitatus, os aperiens totum orbe, ec ipsos quoq; Augustos concuteret, ec ad pietatem commoueret, Religio Catholica penitus corruisset. Nam ec in causa sacrarum I magis num ante sanctissimum Methodium, quinimmo ec ante synodum in Nicea sub Hirene congregatam , cum adhuc hoc schisma nouiter eset exortum , ec Constantinopolitanos pene cunctos more pestilentiae insuasisset, Romani Prassules Gregorius inter caeteros, ec Stephanus consuocatis Episcopis occidentalium regionum inueniuntur sortiter dimicasse, ec hoc landitus condemnasse. Haec quidem primordiis episolae imperii
66쪽
imperii uestri respondimus, non quantu poteramus adhuc, sed quansium sussicere credidimus ad conuincedam scilicet stolid: tatem eorum, qui talia sapi ut, qualia in epitata uestio signo signata, α nobis missa,
resonare uidebantur. Non enim nos ec pio corde, uel ore uestro tam ipro a tanu peruersa processisse putauimus. Ad reliqua uero, quae lex eadem epistola uestra plurima ex parte remanebant, rescribere his pro causis omisimus,uid licet quoniam tanta nos pater coelestis secundum beneplacitum suum a grotatione quasi filios suos corripuit, ut non solum quae ad respondendum propositionibus uestris idonea esse
perspeximus, uale remus exponere, uerum etiam eadem ipsa qualiter dictarentur, nulli aegritudine nimia pressi, quiuerimus edicere. Et quia . Legatus uester tanta est impatientia usus, ut anteq3 nos ex ualidiis ma infirmitate respia are aliquantulum cognouisset, nullam moram passus, mox iam nobis inconsultis urbe squam uos quidem inuesteratam, sed Honorius pius Imperator aetcinam v at discesserit : ob
nihil aliud, nisi quia iam tempus hyemis imminebat. α periculti sui,
uel militum uestrorum, qui secum erant uehemetissime formidabat: apud quem uix obtinere potuimus, ut saltem dum haec scribetentur, quoniam ad urbem reuerti nullo modo uoluit in Ostia positus exspectaret. Tertio, quia cum eadem, que superfuerunt in ipsa epistola,
ad quae nihil respondimus, sed potius philosophando contempsmus, plena essent omni prauitate, atq3 blasphemia, et contra ipsam disposaxtionem Dei in qua Ecclesiae, Sedis qs Romanae priuilegia cunctarum ecclesiarum priuilegiis sua inestabili prouidentia praetulit uenena diislanderent, no uestra esse uerba sicut praediximus quae tam perperam sonabant, credidimus, ac per hoc his, quae in ambiguum uenerat,no potuimus tanquam indubitatis resposa, uel apologetica scripta remit tere. Ueruntamen si uestra suerunt uerba quae in despectum beati Pei tri apostolorum principis. immo Dei, cuius ordinationi resstitis, stris
pia , dc quasi detrahentia priuit is huius sacratissimae Ecclesae missa
sunt, fateor non uos studiose sacras regulas, non uenerandarum synodorum aestiones, non piorum Imperatorum leges , non ueraceS prosbabilium uirorum historias temtalis, quas tam conati estis in derogastionem ecclesiae tantae inutiliter, ac incompetenter, atq3 incongrue memorare. Sed rogamus omnipotentem Deum, ut qui suae cognitionis
uobis reseravit mysterium, tribuat quoqs nosse ad plenum suas dispositiones, quibus sancta ecclesia moderatur arcanu, α quae sint. uel quata, ec qualia priuilegia Ecclesiae Romanae , ec ex quo coeperint exoradium,ec quis eius summae auctoritatis auctor existat, uobis clementer aperiat. Quod si a nobis quaeritis stire, utpote a ministris Chiiui, et dis
67쪽
eulam,aut rugam , aut aliquid huiusmodi exhibentes, Deo domino dedicauerunt. Sic qs demum Alexadrinam Ecclesiam suam secerunt per beatum scilicet Marcum unius horum filium, ac discipulum. Haereditas quippe filii in potestate paretis existit,ae gloria discipuli ad magistrum sine cunctatione refertur. Fecerat autem beatissimus Petius praesentia corporali ec Ecclesiam Anthiochenam iam suam, quae sicut beatus Papa dicit Innocetius urbis Romae sedi no cederet, nis quod illa in transitu meruit, ista susceptum quippe beatum Petrum apud set consumatum que gauderet. Per lita igitur tres praecipuas ecclesias, om/ nium ecclesiarum solicitudo beatorum Apostolorum principum Pestri, ac Pauli proculdubio moderamen expectat. Pro quibus patribus nos diuinitus, incremento gratiae ministrato, nati sumus filii, ecconstituti licet indigni, licet eis longe meritis impares principes sul in omαnem terram, id est super uniuersam ecclesiam. Terra enim ecclesia dici
tur,sicut scriptum est: Non sic impii, non sic, sed tanqἴ3 puluis, quem
proiicit uentus a facie terrae. Quae sicut sanctus Augustinus exponit ecclesia intelligitur. Haeredes quippe horum estieti iacuitatem potestastis, quam a domino perceperunt,cc onus solicitudinis nihilominus capellere nos oportet. Proinde animaduertendum est, quia non Nices na, non denique ulla Synodus, quodquam Romanae contulit Ecclosiae priuilegium, quae in Petro nouerat, eam totius iura potestatis ples niter meruisse, ec cunctarum Christi ovium r*imen accepisse : Sicut beatus praesul Boniticius attestatur, uniuersis Episcopis per Thessaliam constitutis scribens : Institutio uniuersalis nascentis ecclesae de beati Petri simpsit honore principium . in quo regimen eius. α summa co-rit Ex eius enim ecclesiastica disciplina per omnes ecclesias religios, nis iam a cente cultura, Bias emanauit. Nicenae Synodi non aliud praecepta testantur: adeo ut no aliquid super eam ausi si constituere, cum uideret nihil supra meritum suum posse conferri. Omnia deniq3hinc nouerat Domini sermone concessa. Si omnia, ciso defuit nihil,
quod non illi concesserit. Denique si instituta Nicenae Synodi dilis genter inspiciantur, inuenietur prosecto, quia Romanae Ecclesiae nutilum eadem synodus contulit in metum, sed potius ex eius forma. quod Alexadrinae Ecclesiae tribueret particulariter, sumpsi exeplum. Haec igitur , α his similia, nos pro cunctis ecclesis solicitos reddunt: haee etiam de Constantinopolitana Ecclesia impigram curam arripere uehementer hortantur: haeci inquam Ignatium Patriarcham nulla re gula, nullo qs ordine ecclesiastico dictante delestum, tanquam fratrem adiuuare compellunt. Nam ec inter caetera is, per quem nobis piaecla pue illa sunt priuilegia collata: Tu aliquando conuersus, audiuit a dos
68쪽
mino, confirma statres tuos. Siquidem ae ideo in culpam cecidit ut sciret qualiter alioru infirmitatis miscreri debuisset. Haec priuilia Photium , uiuete Ignatio, in caulas dominicas non per ostium, sed aliudeascendentem, ec pastorem impellentem , ec oves dispergentem nobis, ec ab honore, quem irregulariter usurpauit, ec a communione christianorum amouere diuinitus inspirata, iusserunt. Quod autem perhibet excelletia uestia noluisse uos, ut a Missis nostris Ignatius iudicaretur, eo quod fuerit iam iudicatus,ec condemnatus: fatemur ueraciter, quia nec illud ulla ex parte uidetur suis te canonicum, nec hoc ipsorum ius dicium fieri praecepimus, nec factum admisimus. Veruntame cui magis placuit euidenter intelligitur, cum patratum in nos, scribendo ros rassetis quod nusquam aliquando laetum ab Imperatore recolitur ec omnes in eo stribere imperassetis. Nos autem non solum fictum
minime recepimus, uerum etiam doluimus, ec a nostro consensu procul amouimus quin immo auctoritate, ec exemplo Antecesibrum nostrorum in irritum duximus. Quod si tempus indulgeret, quod dicismus facile probare ex monumentis poteramus ecclesiasticis .Patratos
res autem praesumpti iudicii, in quo iudicauerunt, iudicati sunt, secundum Euangelium i ec mensura in qua mensi fuerunt, dimensum esseis. Nos quippe illos, non ut Ignatii ad patriarchalem sedem proumotionem, uel ingressum inquirerent, aut iudicarent deiunavimus, sed ut circunflantiam deiectionis eius ediscerent, nobis que ueritatem repertam repedantes intimarent, direximus. Quod nosnes Deo grastias)liquido testantur epistobe, quas ternas per Zachariam, ec Petrum. atq3 Leonem, Deo amabiles,scriniarios sanet e Romanae Ecclesiae, uno textu scribi praecepimus, eccoram sancta ecclesia, quae apud nos is, di .spertiti sumus: ec unam quidem apud nos retinuimus pro sutura scis licet cautela , α propter quaestionem , quae oriri poterat in posterum. Quod ecce in praesentiarum proh dolor)cernimus: aliam uero dilectae sublimitati uestrae direximus. Porro ternam eisdem Legatis nostris trisbuimus ut illam uelut specular pre oculis habentes, in ea meditarens tur quid agere debuissent, atque recordarentur quid sibi a nobis conustiterat esse praeceptu. Et si fortasse uestra magnitudo dedignaretur sibi missam epistolam in Episco rum ostendere coetu, iussimus eis ut illatim quam sbi specialiter dederamus, quam q3 unius sermae cum rella quis duabus ese nouerant, in eo conuetu, in quo causam deiectionis Ignatii praeceperamus inquirere, ac diligerer inuest are, impraetermiselegerent, ec in auribus omnium recitaret: licet ipsi contrarii sicti snt eorum omnium, quae sibi suerant imperata . Quamobrem α nunc, quia quaretam scripta dicuntur apud uos esse. tans; ex nomine nostio
69쪽
missa, quae nos omnino non misimus . iccirco ec hane, quam mansuetudini uesta dirigimus, in altero tomo scribi praecepimus: ec hac qui
dem Petrus, qui unius praedictarum trium scriptor extitit: quam uero Penes nOS retinemus, praefatus Leo, Deo amabiles, scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae, quorum fides nobis probata est, scripsisse noscuntur. Porro scripsit nobis imperium uestrum, ut Theognostum, quia statre ec coepiscopo nostro ignatio super quasta prouincias Exarchatus pondus accepisse dinoscitur. Necnon es alios monachos sibi tanquam uesstrae Augustalis iniuriatores excelletiae, destinemus. In quo cum tameipsi iniuriatores uesti i non fuerint, quid aliud nis ut quanta poena,ec quibus tormentis subiiciantur hi , qui ex parte Ignatii sunt. α apud uos in ditione uestra consistunt, liquidius agnoscamus. Quado hi noulis ad epulas, non ad insulas alicuius honoris percipiendas prosecto quaeruntur, sed potius ad puniendum, quos sorte nec uidistis, nec cusius moris sint penitus agnouistis. Deniq3 quidam corum ab ineunte aetate Romae diuinis obsequiis famulati sunt, ec no iustum credimus, huiusmodi tormentis fore subdendos. Theognossum autem non de uobis sinistra, sed potius grata praedicare testamur. Quamobrem ergo eum quaeratis ignoramus, nisi sorte quia illinc iugatus , hic apud nos requiem quemadmodum innumeri Christiani aliquantulam reperit. Siquidem tanta millia hominu protectioni, ac intercessioni beati apo istolorum principis Petri, ex omnibus finibus terrae properantium, se δse quotidie colarunt,ec u 3 in finem uitae suae apud eius limina semet mansura proponunt, ut praeter illud, quo uas e coelo submissum , in l
quo cunctorum ostensa sunt eidem beato Petro horum omnium res hctori animantium genera, catholicam signat ecclesiam: etiam ipsa sola JRomanorum Vrbs, apud quam eiusdem apostoli corporalis praesentia
sedule ueneratur, cunetas dinoscatur in se continere uniuersorum anisi malium quae homines intelliguntur spiritaliter nationes. Suscipit eis in re, ac continet in se Romana Ecclesia, quod Deus uniuersalem ecclessam suscipere, ac continere praecepit. Decentissimum quippe est, aris conuenientissimu , ut apud se Petrus, quod sibi specialiter ostensum, atq3 praeceptum est, exhibeat. Sic q3 demum quod in generali ecclesia
sicilius credendum sit, innuat. Sane intuendum est, quia ec hic vas, in quo omnia genera erant animantium , Petro specialiter ostensum est: ec ut ea maduret, es manducaret illi soli iussum est. Et post resuriectionem ut rete plenum diuersis piscibus ad litus traheret, a Domino ipsi proprie soli praeceptum est. Ipsum enim cuius nos licet immeriti uicem suscepimus principaliter, ac specialiter uniuersalis ecclesiae curam diuinitus accepisse, etia nobis tacentibus credimus, quod uestra sapietia
70쪽
animadueint. Putas ne ergo Imperator iustum esse, ut tradamus aliquem eorum, quos nunc commemorauimus, principibus: quoruiu, aulas, dignitates, honores, re beneficia contemplerunt, uel quorum Isorte indignationes, aut persequutiones sustinuerunt absit. Nolumus enim s Deo auctore nec Iule proditori similes inueniri, nec paganos rum excedere prosecto nequitiam . Ipsi enim nihil tale agere penitus patiuntur, quale nos perpetrare cohortamini uos . Deniq3 cu quidam Antecesibrum uestiorum quendam uenerabilem uirum ab Agarenorum Principe, multis oblatis muneribus sibi mitti poposcerit, n5 soslum minime impetrauit, nerum etiam ut sertur ab eo quem quaere, bat, pudorem conseretia scripta recepit. Quamuis Deo gratias ae peri principalem beatorum apostolorum Petri, ac Pauli de qua supra parsi tim exposuimus potestatem, es ius habeamus,no solum monachos, uerum etiam quoslibet clericos de quacunq3 dioces, cum necesse suerit, ad nos conuocare, atq3 ecclesiasticis exigetibus oportunitatibus inu ' uitare. Hoc quidem nostium: uestrum autem, ec piorum Imperatorarum non est ullum penitus quaerendi monachos ministerium, nisi admiserendum .ec orationes eorum submisie poscendum . Quod si sorsu
tan opinamini Theognostum apud nos Photio detrahere: Ignatiumq3 iugiter commendare, scitote ueraciter, quia nihil ipse de utroq; los quitur, nisi quod in propatulo est , quod mundus dicit, quod omnis ecclesia clamat, quod ipsi per innumeros homines Roma ab Alexandria, ab Hierosolymis, a Constantinopoli, a confinibus eius, ab Olimpo monte, atq3 a caeteris mundi partibus aduentates agnouimus. Ad
extremu quoq; quod nos per Missos uestros, ec diuersa scripta pateterintelleximus. Quid ergo quis peccat, si ea dicit, quae uos dixisse conustat Ecce enim scripta uestia missa ad Antecesibrem nostrum, quae penes nos recondita seruantur, quosdam partis Gregorii Syracusani, c5 gregatis Episcopis, etiam absente fratre nostro Ignatio, uos anathemas tirasse testantur. Quid ergo quispiam delinquit ι' uel uos in quo togamus inoffendimus licet uos uersa uice quos tunc laudastis, nunc uitus peretis. α quos tunc reos, ec danatos pronunciastis, nunc miris preconiis esseratis si quoel scripsistis, credidimus: a quod dixistis, nos quoq3
nunc dicimus. Postremo, nisi coirexerimus consitum nostrum, uidelicet ut illud iuxta consilium uestrum dirigamus, uel si non effecti sub miles uobis, sicut ipsi caput, ita quoq3 nos membra tradamus, inters minationibus crebris deterrere nos, ae minitari videmini, tas sitis patriae, α Urbi nostra ultimum exterminium illaturi. Quae nos Christo propitio, atq3 custode de quo scriptum est: Nisi Dominus custodieriticiuitatem, in uanum uigilant, qui custodiunt eam scut hactenus n5 timuimus,