장음표시 사용
231쪽
exorbitantem , judicamus canonice depone ' edum & expellendum : & nisi ab ipsa sede, his
auditis, descenderit, condemnandum. Ρost haec Imperator motibus in Germania Abbas Ur . qualitercunque sedatis , cum exercitu Romam stergenses. contendens, anno Domini millesimo octogesimo primo , castris ante castellum divi Ρetri positis , crebris incursibus Romanos ita infestat, ut pacem petere, & sibi portas urbis aperire cogerentur, pontifice cum suis praesidiis in molem Adriani se recipiente: in qua Obsessus, ipse majori perfidia ac dolo Imperatorem , quam Imperator ipsum vi , mira audacia oppugnat. Nam cum Heinricus frequenter Ecclesiam S. Mariae, quae est in monte Aventino, adiret : hic promissa pecunia Hildebrandus
quendam induxit, ut supra trabes Ecclesiae occulte lapides magnos collocaret, & ita aptaret, ut de alto super orantis Imperatoris caput deciderent, ipsumque contererent. Quod minister tanti sceleris cum festinaret implere, & la-l idem magni ponderis super trabes aptare velet , lapis pondere suo eum traxit : & fracta sub trabibus tabula, & lapis & miser ille homo , Dei judicio, in pavimentum Ecclesiae cecidit , & eodem lapide contritus est. Hujus. itaque rei gestae ordinem, postquam Romani cognoVerunt, pede illius miseri fune adstricto, eum triduo per plateas urbis raptarunt. Ad- Abbas Urahaec , ne Rudolpho sublato misera Germania respiraret, essicit, ut Saxones Hermannum ἡπ' bLotharingiae Lucelburgicae principem , Impin hylasiis
ratorem Ιflebit ad Herciniam crearent: qui di- Selasoni vinitus in oppugnatione cujusdam arcis saxo a Mantalus p et mulier-
232쪽
xonia soror fuit M Gilis, de qua sup
muliercula e muro praecipitato cum aliis oppressus miserabiliter interiit. Nec vero adhuc immanissimi tyranni Hilde-hrandi malitia conquiescere poterat, quin ter tium adversarium optimo Imperatori excitaret, Ecbertum nempe Saxoniae marchionem : sed& is debitas rebellionis poenas exolvit. Nam quinto post anno in molendino prope Brunsvvigam a satellitibus Heinrici circumventus,& occisus est misere. Hildebrandus itaque -ciis suis in Germania profligatis, cum in mole Adriani conclusus , conspectum Caesaris reformidaret, 'bacis tractatione simulata, fugaque ornatu dissimulato , Salernum ad Nordmannos turpi desertione evadit. Caesar mox procerum atque Episcoporum senatu coacto, more majorum pontificialia comitia habet. In quibus Hildebrandus , tanquam fur ac latro , veluti perfidus transfuga. OVium desertor , gregis proditor, Christianae charitatis o r , omnium consensu abdicatur. Ac Guibertus Ravennatensium Archiepiscopus concordiae ac pacis studiosus , vir bonus ac eruditus, Episcopus eligitur , qui mox a clero nomine Clementis tertii inauguratus anno Christianae salutis millesimo octogesimo quarto, Caesarem cum Bertha uxore consecrat, & Augustos acclamante populo salutat. Hildebrandus autem interim, sive conscientia scelerum, sive moerore extorris aris & focis Salerni decedit. Hac tanta face bellorum extincta , minime tamen rabies aliorum pontificum conquieVit,
233쪽
Siquidem Urbanus post Victorem secundum Iaucorum dierum pontificem, factione Hilderandina ac maxime Mathilde favore a Nordiam annis Garsiungi in pontificatum intrusus, cum ab Imperatore ac majori procerum parte irreligiositatis accusatus, ac in impiorum numerum relatus, diu sine lare ac sine grege oberrasset, ita artificiose scelerum telam ab Hildebrando inchoatam pertexuit , ut & pro Urbano Turbanus diceretur , & magistrum Hildebrandum longissime superare videretur. Nam cum aliis nocendi artibus Heinricum petere non posset, Hildebrandi pestilentissimi nebulonis acta rata firmaque esse jubet: ac filium Heinrici conradum ex prima conjuge natum , quem pater Italiae praefecerat, in eum. parricidialiter concitat, data illi Rogerii Nord- manni uxore Mathilda , ejusque auxilio Clementem tertium a patre Pontificem constitutum sede pellit. Et mox utroque , Urbano atque Conrado sublatis , Paschalis secundus, ne a praedecessoribus scelere superatus esset, nec quid spatii Heinrico ad se colligendum relinqueretur , Urbani exemplo anathema Gregorii in Heinricum IV. promulgatum , Romae in synodo renovat, & confirmat: & alterum filium Heinrici, patri cognominem, quem ju rejurando adamam , se nunquam a patre defecturum , principes Aquisgrani Caesarem consalutarant, ad parricidialem rebellionem impellit : ejusque Saxonum viribus suffulti operarem eo deducit, ut vir fortissimus & majestatis Imperii vindex acerrimus, longis certaminibus & crudelissimis exagitationibus Paparum
234쪽
fol. 264. Heinricum Mutium lib. II. ronico
defatigatus, eum Moguntiam ad comitia iret, in itinere per insidias contra fidem publice datam a filio Henrico caperetur, & insigniis imperialibus , & corona Caesarea per Moguntinum, Coloniensem & mormaciensem Episco-
os contra Voluntatem privatus, Leodium cu- odiendus mitteretur: ibique moerore consumptus, vitam miserabili fine clauderet. Adeo autem Ρontifices in fortissimum Imperatorem irreconciliabile odium conceperant, ut non satiari crudelissima exasitatione viventis potuerint: sed hyaenarum instar, immani rabie etiam in cadaver defuncti saevierint. Nam cadaver ipsius in monasterio Leodii humatum,
a loci ejus Episcopo effodi, & absque ullo se
pulturae honore , in loco prophano inter alia cadavera reponi jusserunt: quod, quibus vivis Ecclesia non communicat, illis etiam nec mo tuis communicare possit. Ac deinde Leodio in sarcophago lapideo Spiram translatum, per tomtum quinquennium nonore sepulturae caruit.
ΝΕque vero Heinricus Quintus, eum falsae
persuasionis fascino inductus, patri cum vita Imperium parricidialiter eripuisset, aliam quam pater pontificum henevolentiam fidem que sensit. Siquidem cum Romam ad Imperialem coronam accipiendam profectus , jus imperiale in conferengis Episcopalibus, abbatiis N praelaturis repeteret : Pontifex omnis officii accepti immemor , constanter id denegat. Tumultu
235쪽
vero inde exorto, ita ut Ρontifex una eum quibusdam caperetur, S ad montem Soractem, quem nunc S. Sylvestri vocant, abduceretur: Paschalis evocatis ex urbe notariis, pacta &privilegia antiqua Imperatorum de creatione &1nvestitura pontificis & Episcoporum tandem confirmat S innovat, & contra ab Imperatore amplissimis donis ornatur. Sed justo Dei judicio Heinrici peccatum vindicantis accidit, ut quam ipse parenti fidem non servasset, nec ipse in aliis experiretur : & quibus ipse patre deserto se conjunxisset, hos hostes crudelissimos sentiret. Nam mox ubi ille anno III s. in Ge maniam rediit, Papa ingenti symmistarum synodo coacta, & peccato, quod remissione istius privilegii commisisset, deplorato, Gregoriique 1eptimi decretis confirmatis , omnia post longam discussionem mutat atque invertit: ac Imperatorem more jam recens Orto eXcommunicat. Ea res multos Germaniae principes, inque his maxime Moguntinum , ad rebellionem commovit. Caesar itaque ad Ρontificem legatis missis , de pace actionem instituit: sed ea morte Pontificis abrumpitur. Ab ejus obitu cum Gelasius Pontifex a Cardinalibus crearetur, Caesare non interpellato, Imperator nullam sui rationem habitam esse moleste ferens , mox Romam venit , & Mauritium Bracharensem Archiepiscopum Ρapam constituit : Gelasius vero dejectus , Caesarem abeuntem una cum Papa novo devovet: & per Germaniam legatis missis, exemplo praedecessorum subditos ad defectionem hortatur. Quare Heinricus rebus suis metuens, in Germaniam revertitur. Τan
236쪽
dem mortuo Gelasio, cum qui in ejus locum suffectus erat, Calixtus secundus deturbasset Antipapam ab Heinrico ut diximus constitutum : & Heinricus potentiam Papae Nord- mannorum viribus suffulti crescere , seque iisdem artibus, quibus pater eversus fuerat, peti videret: anno Domini IIaa, Apostolicae sedis legato Lamperto , qui postmodum summus Pontifex factus, Honorius est dictus, al-
laborante, ita conciliatur Ρapae, ut Imperator investituram omnem per annulum & baculum dimitteret, & concederet in omnibus Ecclesiis fieri electionem , ac liberam consecrationem:& regalia ablata , si quae haberet, restitueret:
aut certe, ut restituerentur procuraret.
Ρontifex rursus concessit electionem Episcoporum & abbatum in praesentia Imperatoris fieri, sine violentia : ita ut electus regalia per sceptrum ab Imperatore reciperet. Concordia haec est facta mormatiae, nono Calend. Octob. anno M. D. XXII. Sed etsi Heinricus fractus anathematum diris, rapacitati pontificum cesserit, ac tyrannico pontificum jugo cum perpetuo Reip. dedecore atque incommodo collum submiserit: pace tamen optata frui non potuit, novis turbi; & in Belgico S in superiore Germania excitatis. Ad quas sedandas cum Trajectum proficisceretur, in morbum incidit: quo mortuus est . sine liberis penitus , quod tunc plerique non immerito ratiocinati sunt, esse poenam Dei: propterea quod ille parum recte secundum Dei mandatum, tum coluerat optime de se meritum patrem.
237쪽
HEinrico extincto, etsi Germania mutuis
inter se viribus collisa atque enervata eL set: in hoc tamen Pontifices incubuere, ne vires colligeret, atque a bellis civilibus respiraret. Quare post obitum Heinrici, Cunrado Sueviae duce, ex Heinrici quinti sorore nato, ad Imperium aspirante, et Lotharium Saxoniae ducem , quo antea in opprimendo Heinrico Quinto auxiliatore usi fuerant, arte Archiepiscopi Moguntini Alberti, opposuere. Ac cum Cunradus jugo Septimi montis transscenso, a Mediolanensibus honorifice susceptus , & ab eorum Archiepiscopo Anselmo Modoeciae, sede Italici regni, rex unctus esset: Honorius pontifex , qui Lothario faveret, ac familiam Heinrici Imperatoris oppressam cuperet: Anselmum, quod Imperatorem coronasset, deposuit, ipsumque ex Italia anathematis fulmine expulit : ita ut propter dissensionem ac factionum studia auxiliis Germanicis nudatus, spem omnem regni abjiceret, Lothario sibi per intercessionem Sancti Bernardi Claraevallensis reconciliato. Lotharius ergo solus rerum potitus, cum insigni observantia pro Saxonica simplicitate Romanam sedem coleret, de ea bene mereri non destitit. Nam cum Innocent. ΙΙ, qui Honorio in Ρontificatu successerat , ab Anacleto
Antipapa & Roserio duce Apuliae pulsus, ad
eum pro restitutione Leodium venisset: Imperator ejus precibus acquiescens, magno cum exercitu eum sedi Barioneae restituit.
lib. I. cap. 3 . Nauta cler. generat. 38.
238쪽
Naueteras generatione praealleg
Verui itamen nec ossiciis, nec potentia ejus, pontifici, avaritia frangi molirive potuit. Nam cum Lotharius Imperator a Ρontilice renunciatus, Vetera Imperatorum jura in conferendis Episcopalibus ac Abbatiis se repetiturum ostendisset : Pontifex ea inuncata harpyiae instar,
non solum sibi minime eripi passus est : sed& iis quae Lotharius sive Bernardi Claraevallensis , quem secum Romam duxerat, persuasione, sive metu majorum motuum sedipontificiae remissis , & alia quoque inexplebili cupiditate adjicere studuit. Siquidem cum Lotharius , pulso Rogerio Apulo, ducatum Apuliae comiti Raynaldo exercitus sui duci continlisset, de jure dandi ducatum Pontifex tanta
contentione cum ipso disceptavit, ut cum ne ter alteri totum jus cedere vellet, controversia tandem hac ratione dirimenda fuerit, ut uterque manum apponeret vexillo dando novo
Apuliae duci, quo declararetur utrique jus esse donandi ducatum Apuliensem. Idne Christi, Pauli, aliorumque Apostolorum doctrinae congruum, Episcopos minime de dominando cogitare, Regibus honorem deferre, negotiis secularibus minime implicari, denique beatius esse dare quam accipere , volentium 8 Verum
cum jamdiu Christi Apostolorumque doctrina
neglecta ac penitus irrisa, Romana sedes imperare , quam imperio subesse, honorari, quam debitum honorem magistratui deferre , ac ra-Pere , quam dare, gloriosius ducat, haec aliis aedicentur, ac interim Romanistae vesana sua bidine ferantur.
239쪽
Ρorro, ut Lotharii Imperatoris omni laude dignissimi in sedem pontificiam observantia, cum insigni bonitate ac moderatione conjuncta tunc temporis emicuit: sic proterva ac abominabilis Romanistarum malitia ex humilitate , seu potius superstitiosa religione Imperatoris tunc intrepide sese exerere coepit. Nam cum ille coronam accipiendo sese ad pedes pontificis abjecisset: Romanistae, ut in praejudicium aliorum Imperatorum id contorquerent, & ad posteros instar trophaei de hoste devicto transmi terent , post ejus discessum in palatio Lateranensi picturam cum hujusmodi inscriptione posuerunt :Rex venit ante fores , jurans prius urbis ho
Ps homo sit Papa, sumit quo dante coronam. Hoc ipso & animi sui protervam superbiam in
Imperatore contemnendo prodentes : ejusque
rerum gestarum magnitudine clarissimi, laudes foedissime obscurantes: ut qui cum Polonorum ducem sibi tributarium fecerit, Ρomeranos ac Rugios subjecerit: regem quoque Daniae ut ensem sibi sub corona deferret, ad decorem Imperialis dignitatis compulerit, Cremonenses subfugarit, Papienses, Bononienses atque Taurinos devictos in formam provinciae redegerit, Roge-rioq; Apuliae duce ejecto amplissimas in ea regione urbes expugnarit: Ρapae tamen vilissimi mancipium fuerit. Quid enim Papae hominem fieri aliud est, quam ejus mancipium vel servum eia set O egregios servos servorum, quos ipsi Imperatores dominos agnoscere & colere coguntur.
Radevictis lib. 3. cap. I.. spiriaisnus in vita Lotharii
Saxonis. Natielertis generatione
240쪽
nus in vita Mai. Nauclerus ex Antonia
Bariolus in peculiari si hro de GL
LOthario , dum ex Italica profectione se
cunda domum rediret, prope Tridentum rebus humanis exempto, in imperio successit Cunradus dux Sueviae: is, quem Honorii pontificis malevolentia, Imperii culmine de lectum , eque Italia pulsum fuisse retulimus. Iissi autem post obitum Lotharii, Confluentiae a principibus Imperii rex Romanorum , praesente Theodorico Cardinale, legato Innocentii secundi, eoque assensum praestante , elestias sit: non tamen assensum sperata pontificis benevolentia est subsecuta. Nam cum Rogerio Apuliae duci, a quo cum aliquot Cardinilibus in pugna captus fuerat, Apuliam cum titulo regio, quo eX custodia liberaretur, contulisset: nec Cunradus id in praejudicium Imperii fa- Etiam, ratum firmumque habere vellet: Nocentius cum Rogerio sentiens, Guvel nem B variae ducem, Cunrado regi, ob id quod fratris Heinrici Superbi ducatum ab ipso adipisci nequiret, rebellem, pecunia Italicoque exercitu juvit: ut Imperator suis defendendis occupatus , de Sicilia Apuliaque recuperandis cogitationes abjicere cogeretur. En insignemΡo tificis benevolentiam in Imperatorem, ejus cint,iditatibus in imperii detrimentum assentiri no-entem. Et hoc tempore ferales Gibellinorum atque Guel rum factiones, de quibus alii alia
tradiderunt, in Germania initium tuum habuere. Nam ut ex Hermanno refert Nauclerus,
dum praelio inter Cunradum & Gvvel nem commisso, hi qui regiarum partium erant, hoc quasi