장음표시 사용
131쪽
I18 Iur. Pub. Univers. P. III. Ius sint, ita bona privata Civium , si veterritorii partes simul sumptae bona sunt Civitatis si) . Itaque si qua Gens ius habeat quaesitum in hona alterius Gentis, illud
valide exercet in cuiusque privati bona , quae in debitricis territorio sint posita. Aes igitur alienum publicum nempe nomine Civitatis contractum eX publicis primum, dein eκ privatis territorii bonis solvendum
Non desinit autem debere populus mutata Reipublicae sorma, aut Rege etiam tyranno eiecto, aut si in victoris transeat potestatem; primo enim casu idem populus est, altero Creditoribus eXtraneis tenetur i , qui sequuntur possessionem , si praesertim pecunia in populi utilitatem versa sit i) Nec excipienda bona, quae exterus possdeat in Territorio nostro, etiamsi fuerit Regali dignitate insignitus, quod enim ad ea ibona veluti privatus O Civis habetur. Vid. . Bynk. De Foro Legat. Cap. q. P. TOm. 2.pag. I 27. Vid. Ius nostr. P. 2. Cap. 3. I. 21. 19 Consul. Grol. Lib. I. Cap. q. g. snal. Henric. Cocc. in Prodrom Iuris Gent. ercit. 2. f. I 6. Sam. Cocc. ad i. cit. Grol.
132쪽
Cap. VI. De Off. Gent. qua ex Dom. 219 sit, tertio victoriae iure populi obligationes non eXtinguuntur , in quas viruir succedit.
3. a. De Iure Principis in Peregrinos . Ex dominio de Imperio Gentis intra Territorii fines sequitur ius persectum eX- cludendi omnes qui ad Civitatem non portinent ab eius usu, vel eos admittendi iis
legibus , quae Gentis Rectori placuerint. Hoc iure innititur Albinagivm IJ, N. cen- m. III. I
12 Grotius Lib. 2. Cap. 6. f. Iq. n. 2. arbitratur eam Legem ab illa derivandam GD aetate, qua externi quasi pro hostibus Labebantur: quod quidem verum esse arbitror, retustissimum enim fuit apud Gentes odium peregrinitatis, et apud Athenienses inhumanius quam apud Romanos . Viae Graev. ad Cicer. De osse. Lib. 3. Cap. II. Sigon. De Republ. Atheniens. Lib. 3. Cap. I. OLib. q. Cap. 3. Meurs. De Legib. Attis. Lib. 2. Cap. 2O. Peregrini apud Romanos frui non poterant iure Quiritium , hoc es de Testamento civis Romani legata capere, aut haeredes esse, nec Civis Romani filiam δε- Cere aut honores ambire . Exinde Ius Albinagii derisatum in nudalem Politiam; tria butum enim est primum Dominis in Auheaas,
133쪽
r 3o Iur. Pub. Univers. P. III.
sus, qui Fisco pro eli portandis eXtra territorium bonis suis penditur, di quae Tracta foranea dicitur: Iure vero Albinagii a successione defuncti Civis vel Peregrini excluduntur exteri, N. in hona eius Fiscus succedit. Si alicubi eae Leges, quae etiam apud moratiores Gentes valent, peregrinis Ec advenis praescribuntur, quin ipsis obtem perandum sit viκ ambigendum . At si nullae Leges circa peregrinos, vel advenas latae sunt, ea tamen recepti conditione intelliguntur, ut summi Imperii legibus pareant, donec in territorio commorantur; absurdum enim est in eo aliquem esse , qui publica Contemnere jussa possit, in novam enim societatem quasi temporarius Civis cooptatur, B tque adeo publico paret imperio
quod quidem intelligendum est non tantum quod ad personas, sed etiam quod ad res tam mobiles, quam immobiles, quas Peregrinus in alieno territorio possidet, eae sis advenas qui veluti servi habebantur. Vid. Ducange Gloss. med. O in im. Latinis. verb-
134쪽
Cap. VI. De OT. Genti quae ex DOm. I 3Ienim loci legibus aeque subiiciuntur ; i) in Principis enim iurisdictionem consensisse iure praesumitur, qui illius ingreditur terri. torium , vel in eo praedii possessionem acquirit 2 . Iisdem igitur Legibus, re 12 Vid. Grol. Lib. I. cap. 3. f. s. O ibi Henric. Cocc. Propos. 7. Pag. 236. O Lib. 2. Cap. II. f. s. rufend. Lib. 3. P. 3. g. Io. O GP. 6. f. a. αὶ Quae diximus procedunt etsi Pere ivs Summus Imperans sit, O domi iura
eat missatis , nam ubi suum in alieno territorio conpitvit domicilium tacito consensu loci Iurisdiectioni subiicitur. Sunt qui dubitant an de Peregrino Principe idem dicendum. Si Ius naturae spectes, O fundatam, ut aiunt, in territorio Iurisdictionem , νix dubitandum Principem in alieno territorio , vel commorantem, vel peregrinantem legibus loci obtem. Periare debere, quippe qui extra territorium Gentis, cui praeest, veluti privatus habetur. Nam quod nonnulli dictitant id non proce- aere si peregrinus Princeps facultatem a Su-Feriore territorii obtinuerit, ut sui Imperiisnes ingredi liceat, nullo iure asseratur; Princeps enim eam facultarem concessisse pra
sumitur sine summi Imperii, O publicae securitatis laesone; ut quis autem si in territoris
135쪽
I3χ Jur. Pub. Univers. P. III.
Civis, & advena regitur, iuvaturque eodem tempore, re in eo differunt inter se, quod Civem numquam, advenam interdum ignorantia Iuris eXcusat. 3. De Iure Principis in subditos commorantes in alieno Territorio. Haec quidem nullo pacto pugnant cum iis quae supra diximus de illis qui a Patria absunt redeundi animo, quos Civitatem non Amittere, Zc ad eam . quasi Cives , dc Subditos pertinere asseruimus. Potest enim quis uno eodemque tempore & alieno Ggibus omnibus solutus nec ipse permittere potes summus Imperans. Attamen invaluit ut qui Princeps requisito O connivente altero , eius t rritorium ingreditur, ibique δε- linquit Fnes Imperii egredi tantum iubeatur, nullaque licet legitima ei inferatur vis obgradus eminentiam, quod non improbandum
censeo. Non pauca tamen memoriantur severitatis exempla, ut ecce , Mariae Stuardae
Scotorum Reginae, Conradini Sueviae, O Friderici AUriae Dueis, Ricardi primi Regis Angliae Oc. quae quidem improbantur potius ob i inivsitiam Iudicii, quam ob Iurisdictionis defectum. Vid. Real. Dr. des Gens . feci. 8.Pag. 163. et sqq.
136쪽
cap VI De Μ. Gent. quae ex Dom. I 33 Imperio subesse in quibusdam actibus Nad tempus, in aliis vero N. itira, dc Obligationes servare erga Civitatem suam, quae nullo pacto Imperio loci, in quo degit repugnent . Huic igitur est Imperium in advenam quasi in temporarium civem , Civitati vero suae quasi in perpetuum, atque adeo Nrevocanti Civitati parere, dc Legibus Patriis ohtemperare tenetur in omnibus, quae apud suos valida esse velit ti). Quin si Civis concivem suum in alieno territorici aliquo pacto laedat, Ec in Patriam reduκ laesus ad reparationem damni, vel ad poe. nam agat contra laedentem , iure poterit iudicium de ea re in Patria institui, de patriis Legibus definiri, ius enim quod laesus acquisivit vel ad poenam, vel ad reparationem damni personam sequitur. quamvis ius illud sit in alieno territori quaesitum. Si vero antequam rediret in Patriam
137쪽
Iudicem alieni territorii adiit, di de ea re est sententia dicta, nullus est ulterius iuris eκperiundi locus, sententia enim est actus Imperii, quod cum summum sit eκternae Iurisdictionis examini non est subiiciendum. f. 4. De Iure Principis in reos, qui in Territorio suo deliquerunt. Ius puniendi criminis reos in Principe persectum , perfectum item in altero Principe ius arcendi peregrinos re exteros a territorio, N. non patiendi, ut alter ibidem iurisdictionem exerceat se invito, & inconsulto; si igitur quis deliquit in territorio, re post crimen admissum aliquo confugit, in officiorum. collisione ius oritur deposcendi reum ad poenam , in Civitate autem
apud quam degit obligatio ut interpellara
vel pro merito puniat nocentem , vel
apud quem deliquit dedat, vel saltem praesumpto reo neget Asylum I . Eo pacto, fi J Quod verum es euiuscumque ordinis
praesumptus reus fuerit. Nec Galli, nee Belgae Carolum II. olim Britanniae Regem dedere Crom ellio voluerunt, ei tamen Gr
138쪽
cap. VI. De Off. Gent. quae ex Dom. I 3sti ius alieni territorii non laeditur, daturque copia iuris sui ex Naturalis Legis praescripto eXsequendi. Si omnia recuset Civi.
tas, iam non amplius inter privatum reum N Gentem, sed inter Gentes ipsas res agi- turr crimen enim ipsum non incongrue Populo tribuitur, qui delinquentem tuetur, di criminis denegat reparationem; quae
quidem iniuria aequissimam praebet belli causam si .
Non tamen deposcenti ante dedendus Praesumptus reus, quam causia cognita sit, re de criminis imputabilitate liquido constet: contra enim alienam vim subditis vel temporariis, vel perpetuis a Civitatis Rectore debetud patrocinium , nec reus aliquis dicitur nisi convictus Σὶ & legitimi Iudicis sententia criminis auctor declaratus tum denegarunt. Vid. Bateum De mot. Augi. p. z. pag. 2 8. Uicquefort. L'Am-hasDd. Lib. I. Oct. 3. Quod O antiquitus factum esse multoties legimuι. Vid. Gro Lib. 2. Car. 2I. f. s. n. q.
139쪽
13 6 Iur. Pub. Univers. P. III.
nullus autem IudeX legitimus eXtra Imperan is territorium. Quod quidem cum facile vel differendae, vel Omnino vitandae poenae praebere possit delinquentibus opportunita. tem , atque adeo Gentem cum Gente comis mittere, inter complurimos Europae populos publicis sancitum est Pactis, ut deposcentis Populi iudicio fides habeatur, re ad eius nutum praesumptus dedatur reus praecipue si deposcentis sit subditus. Id sane non improbandum, si ubique terrarum homines iustis Legibus, non vi N. praecipiti interdum Imperantis arbitrio regeren
pis ira quaesiti ad mortem , O ad conterminum vel longe diffstum populum confugiant , eos ab iniuria defendere O iustum est, et generosum. Pro eiusmodi miseris et infortunio perculsis hominibus O permissa oota , et lacra supplicum iura: id enim iure hominum illis debetur, quibus innocens animus , iniusta sortuna: illis perfugio, ac solatio esse debet generosi populi sedes, veluti olim fuit apud Athenaeses ara misericordiae.
140쪽
Cap. VI. De Μ. Gent. quae ex Dom. I 37 f. s. Consectaria. I. Quoniam actiones suis auctoribus
imputantur, si quid admissum a privatis civinus in populum inscio, re inconsulto summo Imperante id populo imputari nequit I . a. At si subditos iniuriam in exteram IJ Uno verbo populo, vel Regi non
imputantur nisi actiones publicae, privatae Pers, quae veluti alienae censentur iisdem regulis ponderantur quas supra posuimus dei utatione actionum alienarum . Eo pacto diiudicantur quaestiones, quae aliquando exortae sunt inter gentes , an scilicet tenean.
tur Reses ob subditorum delicia in mari admissa, si iis inconsultis et insciis piraticiam exercent, auxilia suppeditant obsessi, instrumenta bellica ad hostiam urbes amor tant , et cetera id genus , quae facile dissolvuntur , si publicae actiones a privatis sedulo discernantur. Si enim eiusmodi nefarros homines in Patriam reduces Recior Cisitatis Puniat, aut eos Iaeso populo ad poenam Poscenti dedat, vel in bona eorum itis reddi curet, iam iustriae factum es satis . nec qui iniuriam passus es habet ultra quod evo- sulet .