장음표시 사용
221쪽
ait Iur. Pub. Univers. P. III. sunt quasi belli praeludium , dc nisi Principe
iubente indictae sint non differunt a praedationibus, & latrociniis, atque adeo in eos qui decreto publico vim inserunt ius belli tam tum, re capti ab hoste servantur i , aI- . teri quassi praedones ultimo assiciuntur supplicio . g. 8. Consectaria . Quamvis tamen Zc innoxii Cives ob alienam iniuriam iure impetantur a Populo, cui iniuria, aut damnum illatum, illud ceditum est quod si quis Represaliis causam dedit , is damnum iubente Principe sarciat
limitem Imperii, seu confinium significabat. Eeinde Litterae ruarchae dictae sunt , quod ut plurimum, illis qui Provincias in consenio Regni resebant scribebantur, ut iniurias per Repre satias vindicarent, tum quod multoties ipsi per se Represalias exercebant. Aliquanda
privata conventione fatuerunt Gentes, quando O quam ob causam Litterae Μarchae conincedendae. Vicet. Art. I 6. Ultraieci. Tracf. II. April. I7I3. Tracf. Commerc. inter Gall. O Belg. Foederat. 1i. Decembr. I739.
222쪽
Cap. XI. Quomodo contrOV. Oc. 2I9 ioportet, actiones enim suis auctoribus imputantur . Si autem actus Publicus, vel Summi Imperantis in causa fuit ut extera Gens Repres alias eXercuerit damnum privatis illatum ab omn:bus reparatur prorata; Civitatis enim eiusve Rectoris actus singulis civibus iure tribuuntur eκ delati Imperii natura, atque adeo quemadmodum eX pactis publicis, ita eri maleficio aeque tenentur omnes, cum Civitatis voluntas eκ. . terne saltem veluti singulorum voluntas iure censeatur.
De Iure Belli. f. I. Quid Bessum , O in quot species
Α T si omnia prius expertus est Populus,
nullaque iam eXplendi iuris sui via patet Bellum suscipere nec Naturalis, nec Di- ina, nec Evangςbca Lex prohibet. Itaque
223쪽
. 22O Iur. Pub. Univers P. III. Bellum est status IJ hominum, qui necensitate exigente iura propria vi aut tuentur, aut eXsequuntur. Est autem Bellum aliud
publicum, aliud privatum, aliud mixtum ;primum si Populus χὶ cum Populo Pugnat,
fi 2 Atque adeo complectitur durantem temporis tractum, cum nempe intermissis com- . munibus humanitatis .ciis populus cum popuIaper vim certat donec quoά enatum es controversae aut victoria, aut pactione decernatur.
22 Ergo nullum bellum publicum dicimeretur, quod non geritur auctore eo qui
summam in Civitate potesatem habet ; populo enim nullo pacto actio tribuitur νel imputatur nisi quae communibus suffragiis suscipitur , vel Rrincipe consitum eius iussu Oauctoritate; nam quamvis necessitate exigenteis qui particulari Iurisdictioni praeest iure rossit in praesenti periculo arma movere Oimminens dii adhibita arcere Periculum , attamen subitam illam certationem per vim heia Ium non dixeris publicum donec summae Maiestatis auctoritate Dis illata νel inferenda confirmetur , nisi eo casu , quo Princeps in mrioνibus Potesatibus belli inchoandi concesserit potesatem, quod quis enim iussu Principis agit iure imputatur iubenti. Manda.
tum autem praesitimitur, cum cui cusodienda
Provincia traditur Praesens hostilis impetus
224쪽
eap. XII. De Iure Belli . a rvplterum si liuer privatos geritur, ut insmplici Naturae statu , vel introducta Civili societate N. Iudiciis constitutis si nulla sit Iudicis copia, ut si quis versetur in locis non occupatis, aut sine certo periculo aut damno irreparabili expectari Iudex non posisit, tertium si Populus contentione eXorta in contraria scinditur studia, re pars una in alteram , aut quod idem est pars subditorum in Principem bellum gerit, re Civile dicitur. An Bellum aliquando licitum sit i imminet, nec tempus est summam Potestatem confidendi; evi enim obligatio aliqua imponitur omnia illi tradita iura praesumuntur . sine quibus commissum sibi munus explere, O obligationi satisfacere nequit , nisi quaedam' expresse sibi mandans vel constitiens Princeps reservaverit. Vid. Grol. GP. 3. f. s. n. 3. O seqq. ibiq. Gronov. - - ij Eiu imodi quaesionem late persequiatiar Grol. Lib. I. Cap. a. tibi docet Bellum nec cum Iure Naturae, nec cum Divino positi , aut Evanaelico Iure pugnare, quod quidem probat argumentis a ratione, ab hi-
Iloria , a conse ιι Gentium, O a publica ipsius Gelesiae auctoritate petitis . Quae qui
dem omnia egregia sunt o commendatione
225쪽
222 Iur. Pub. Univers P. III. apud nos inutiliter quaeritur, qui alibi
evidenter ostendimus violentam iuris sui eXsecutionein inter privatos non tantum
licitam , sed etiam aliquando praeceptam; quod enim ptivatis licet in naturali statu, id Ec Populis eiusve Rectoribus licere manifeste patet, non enim quod in Civilem societatem coierint homines naturalia iura uerunt. At cum Imperio Civili constituto privato inter se hello renuncia verit , sumininoque Imperanti securitatis publicae curam commiserit populus , Ius belli publici ad iura Maiestatis pertinet, nec publicum dicitur nisi utrimque geratur auctore eo qui vel summari in Civitate potestatem , vel saltem indicendi gerendique belli a Populo eiusve Rectore mandatum habeat.
Si hellum contra momentaneam, Vel
impendentem aggressionem suscipitur Defensuum, si ut . quod nobis perfecte debet ut dignissima ; supe ita tametii maiissese enim patet id quod singulis licet dΗνersus altemum in Naturae statu i id multis E ersus malios ob easdem enisas lic tum Esse debere.
226쪽
ear. XII. De Iure Belli. 21 vindicemus geritur, mensivum dicitur. Itaque fieri potest ut populus populum adoriatur primus, re nihilominus bellum defensivum gerat, cum nempe adeo manifestis indicii, alter in alterum nasensum animum, di ad vim inserendam paratum ostendit, ut
de proxima imminentique aggressione dubiis tari non possit, qui enim populus alium occupat qui iam gladium stringit ut repente N. ex insidiis eum invadat se defendit potius, & tuetur ab hoste, quam hostem asegrediatur; nam cum arma parat, occultasη
que struit insidias, N. requisitus de vi non inferenda cavere renuit, bellum iam gerere dicitur, quamvis nondum hostili impetu alterum aggressus sit. De Bello vindicativo& punitivo ut a nonnullis nuncupatur I try Vol L. Lis Gent. cap. 6. l. 62O. Georg. Adam Reyheri Epist. de Beli. ρυ-xitivo iriter Genti Iur. Gent. necess . licato . Ioanι Schnaidi De Beli. punitis. Solere Poeniae expetendae cavsa bella suscipi asseruio Grotius Lib. 2. Cap. I. a. O cap. 2Ο.
i. O 18. Alibi docaeimus in statu Natvradi poenam proprio auctam non dari atque
227쪽
a14 Iur. Pub. Univers. P. III. vix loquor, tum quod utrumque ad bellum
defensivum commode refertur, tum quod poenae proprie dictae locum non esse inter Gentes alibi diXimus.
g. a. De iusis Belli causis. Tunc Bellum inter Gentes licitum cum vim licitam esse in Iure Naturae diXimus, ergo nulla alia iusta belli causa esse potest, quam aut illata iniuria si), aut impendentis
adeo errasse Grotium tum quod ad iustas belli causas, tum quod ad Iura Gentium in
bello quae qurdem ulara modum extendit; nam quamνis in eos qui Piraticam exercent,
O latrocinia publica bellum licitum sit, atta. men non id ex iure puniendi, sed ex iure inculpatae tutelae ortum habet, quod quidem facile intelligitur si huc referantur quae supra diximus de Iure in minas et insidias. 'si) Vid. Ius nostr. P. I. GP. T. g. 13. iii Mn. Itaque illud Iolemne apua Romanos , ut priusquam bellum moVeretur iniquitas eariis adversae per Feciales declararetur: is, Ego vos testor populum illum iniustum esse. neque ius persolvere M Liv. Lib. I. Cap. 23.
Vid. Grol. Lib. 2. Cap. I.. g. I. n. q. Thesmaris in not. ad h. L. Lib. 2. GP. 22. f. I. O S. Prolegom. 25.
228쪽
Cap. XII. De lare Belli. 21siniuriae periculum , quod non nisi adhibitavi praecavere possis. Iniuriam autem dicimus eam tantum quae ius alterius persectum laedit. I. 3. Consecraria. I. Itaque veritati consentanea non est nonnullorum sententia qui docuerunt i hellum licitum esse Populis eiusque Rectoribus non tantum ob iniurias in se , subditos suos commissas, sed & ob eas quae quamvis ipsos peculiariter non tangant, B tamen enormem aut naturalis Legis violationem , aut Divinae Maiestatis laesionem Continent, ut ecce in eos qui in Parentes impii sunt, qui humanam Carnem epulantur , aut Deum negant, vel falsa aut ah surda de eo opinantur. Sed alibi iam diκi mus quo pacto alter Populus alterius curare debeat persectionem re felicitatem, remonendos potius eos qui errant, quam vi
Tom. III. P. I Grol. Lib. 2. Cap. 2o. g. 4o. O qs. Qui post Grotium scripsere eius doctrinam ut seri solet transcripserunt: aos hic allea ara
229쪽
116 Itiae. Pub. Univers. P. III.
8c armis cogendos ut feritatem, Zc inhuma nitatem eXuant, Deumque eo quo par est cultu venerentur ii . Qui N Herculis, re Thesei afferunt eXempla ut Reges ad generis humani internecionem eXcitent, ambitionis N imperandi libidinis exquisita prae i) Quapropter impense laudandi Sanctissimi Ecclesiae Patres in Concilio Toletano congregati qui lenitatis O mansuetudinis M. cerdotalis regulis innixi legem sanctissmam
consituerunt relatam in corp. Iur. Cap. s. de Iudaeis Dist. 4s. se Praecepit Sancta Synodus. nemini deinceps ad credendum vim inferre ; cui enim vult Deus miseretur, Scquem vult indurat is Vid. Apos. ad Rom. Cap. 8. ν. Is . Evangel. Ioann. Cap. 6. v. 66. O Jeqq. Matth. Cap. 13. ν. 29. h.uc. CV. 9.
v. s. O seqq. Illud ipsum antiqui Ecclesiae
Patres docuerant praecepto C si moniti , qui non ferro O rapinis, sed piis admonitionibus , et charitate fassa de Deo credentes
ab errore retrahendos monent. Tertullian. ad
Scaput. in principio Lactant. Divinarum In situr. Cap. I 0. Athanas. Dis. ad solitar. Tom. I. PV. 8ss. Cyprian. Epist. s'. Divifrili. Chry1ost. ad cit. Ioc. Ioann. TOm. 2.Pag. 7SI. Edit. Savit. August. contra Epist. Manich. Cv. a. et 3.
230쪽
hent irritamenta, nec eos pudet a sabulosa historia argumenta petere, quibus & Principum ambitioni, aut avaritiae blandiantur si , N errorem dc iniustitiam confirment; illud enim eXrra dubium positum est vim omnem illicitam nisi ob inculpatam tutelam , aut iuris tui perfecti explendi necessitatem, quae quidem inviolabilis naturalis Legis regula quo pacto eorum sententiae aptari possit non video . 2. Itaque tunc tantum Bellum defen-
svum licitum, si vis tibi illata iniusta : si iusta , non ut vim vi repellas , sed ut illico
satistactionem praebeas , dc aequas Offeras pacis conditiones LeX Naturalis iubet; offensivum autem iustum erit, si iniuria quam vindicare aggrederis manifesta, nec alio Pacto quam armis reparanda . . I 2 Egregie Plutarchus in Dit. Pomp.
ait: harbaras gentes ad mores cultiores reducere velle obtentum esse, quo celetur
alieni cupiditas. Quod de Graecis Plutariachus aiebat id de Romanis dixerat Mithridates fortasse non extra verum apud Iustin. Lib. 38. Cap. 6. Non delicta Regum it Ios , sed vires ac Maiestatem insequi ri