장음표시 사용
371쪽
Entio, mi Emmanuel, ita prorsus: & si secus, Divi me omnes, Diva que perduint. Contubernalis olim, atque amicus etiamnum meus , Antonius a Tur-reeremata , vir est , simo Vero RVenis , nondum enim tr gesimum an num, si bene conjector attingit & literis haud mediocriter deditus, &morum integritate ac eravitate canus : is porro tibi has literas reddet; idque ipse quae illius est ei Sa me benevolentia) honori sibi ducet, ae pretio. Tu illum obsecro benigna ista tua, atque humanissima comitate bonus amplectitor: & quantum per tempus, Occupationesque tuas licuerit, securus interroga ; idem eni in te de rebus meis certiorem faciet ; & qua ratione palaestra, atque schola longum valere jussis , hic habitem , idem ipse tibi fidus enarrator aperiet. Excipe itaque illum, amabo te, in tuamam ieitiam, & quid'uid in eum ossicii atque operae impenderis , mihi ae-eeptum velim existimes. Vale. Mantua in Carpetanis, VII. Kalend. Mar
Exseriptor atque Amanuensis meus, qui te saltem nomine refert, teque aliquando nosse luminis etiam in votis habet , non ita pridem hujus modi operae intentus erratula, ut vides, stliquot imprudens adini sit, quibus tu, bonus aequusque censor sacillime ignostes. Iterum valp.
XII. ΕΜΜANUEL MARTINUSIANO INTERIANO RIAL ΑΕ,
ANtonius Turre-eremata tuis mihi literas reddidit, plenas humanit iis, ossicii, benivolentiae; &, si quid ad rem pertinet, leporis etiamae venultatis. Laudo equidem studium tuum & deosculor, mi Ajala , quod jam in hac Baetica triennium agens, nec memoria tibi nec animo exciderim. In quo, ita vivam, id accidit, quod fuit mihi semper quam optatissimum, rui nempe commercio literarum tuarum, & suavissimae consuetudinis tuae. Sed corruperat mea vota sortuna, dum in extremas Baeticae oras me compulit, & Oceanum ἐυνώνεον ra: quo me detulerunt domestica quaedam mandata Principis Alcataei, quibus exhauriendis totum pene jam biennium insumpsi. Nee de reditu meo quicquam adhuc habeOc m-Perti , vel quando me extricabo , ut liceat laudem a. Sed Tom. I. I i heus
372쪽
heus tu, sae ne existimes, Vetera mea studia, mores, naturam exuisse, ac tabido inertique otio languere. Si quidem id censes, haud bene me nosti. Ita tempore utor, ut nec muneri meo desiim , nec genio. Quod superest, nummis veteribus codicibusque exquirendis impendo. Nec irrlto labore. Quippe nummorum magnam copiam consessi, Romanorum, Graecorum, Punicorum, Hispanorum prisci aevi. Codices porro manu exaratos nactus sum aliquot, quorum unus Aristophanis continet Comoedias, manu vetusta & eleganti, adjectis ad oram Scholiis nondum editis. Alter antiquorum Rhetorum selectas orationes, ut Demosthenis , Aristiudis, Hemerit, Hyperidis , Libanii : cui adjectae sunt, Philostrati Uitae
Sopli istarum, & Platonis Gorgias. Videtur autem hic Codex suisse olim Nicephori Gregorae , ut ostendit ejus chirographum in interiore tabula
hine inde scriptum. Quo etiam nomine permagno a me aestimatur Exhibet alius Aretaei Cappadocis mel οξ is νόο..... Rufi Ephesii ,ri ἰ
ei solent; sed laboriose &-Fuit enim professone medicus. Nec praetereundus est Manuelis Atramytteni Liber , in quo vaticinationes Sibrilinae ad Christi adventum, ejusque salutiferam legem pertinentes, cum divinis oraculis componuntur Te tandem cla- mosiae scholae, & literario pulveri subduxisse vehementer gaudeo. Nam ut viribus integris ac florente aetate juventutem instituere honestissimumdum; ita per omnem aetatem id om versare dolium aerumnosissimum. Navanda aliquando opera est rebus nostris, & in portum deducendus animus longa navigatione sessus, ac diuturnis laboribus defunctus. Turre-crematam tuum, immo jam meum, in oculis sero. Est enim juvenis eximia robitate ac modestia , ingenio vegeto acrique , apprime do us , ac omniabus optimis artibus ornatus. Quare ejus consuetudine magnopere dele
tor, ipsumque non minus diligo quam tu: pene dixi quam te. Quand quidem talem ille se praestat imitatione tui. Borrullii fratres aveo scire quid agant, ubinam gentium agant. Tu interim utere opera nostra, nos amantes redama, & cura ut valeas. Hispali , XIV. Kalend. Aprileis
373쪽
to diebus expertus sum. Nam eum nihil esset a me alienius , praesertim id temporis, quam Musias lacessere ; eo me furoris, Vel potius insaniae perpulere , & splendidissimum exemplum , & aemulatio tui , ut subitus in earum adyta irruperim. Quoniam igitur te Bilbilitani nostri urbanitate ac facetiis apprime delectari, tacite deprehendi; hujus Epigrammata quaedam δἰ χα, praeter unum . noc triduo , animi laxandi ratia, quasi ludibundus Graece eonverti, quos adjunxi aliquibus jam d
um a me exaratis , cum ut ne nihil agerem , tum ut voluntatem tuam sponte sua in me devexam ac pronam , hoc munere arctius devincirem; tum denique ut tam luculento exemplo te jam diu torpentem excitarem.& acres illos igniculos elicerem, quibus inflammatus, loca petere consuesti nullo unquam violata vestigio. Tibi interim has nugas, si minus arriserint, jus esto, 'Hα απογsu ',λαὰ delere, vel, si mitius agere velis. e et-λιζών. Vale, & te oblecta, quam bellissime. Ex Museo noltro, VIII. Kal. Decembreis, Λn. MDCCXV. Ex Martialis Lib. 3. Epig. 8.THaida Quintus am1t. Quain Thaida 8 Thaida luscam.
Unum oculum Thais non habet, ille duos. αti Κοἰrru ε α' τινα ε αιδα ι Θαπα ἀλου ta . Τῆδ' οφθαλμὸς ευς ει ια , τωδε δυον. Lib. eodem Epig. 9.Versiculos in me narratur seribere Cinna. Non scribit, cujus carmina nemo legit. . Eiς με γρο - Φθ ρως λεγεται lare ἐπυλλια Κινα.
374쪽
Praedia solus habes, & selus Candide nummos: Aurea solus habes, murrhina solus habes. Massica solus habes, & Opimi Caecuba solus: Et cor solus habes : istus & ingenium. Omnia solus habes: hoc me puto velle negare: Uxorem sed habes , Candide, cum populo. Κτ uαω μ νος εχεις , - Κανώι, πυμμους Xρ σεα εχεις, -, et μουνοε ἔχεις. Meti ικον eis is, s 'Oπωμίου oi, ἄκρατον.
Digna tuo cur sis, indignaque nomine, dicam. frigida es, & nigra es. Non es, & es Chione. Ἀξια σου 'νοματο- πῶς vs is ανιαξία, λεξα εῖ α' εἰ Μα , α' ti Xae . Ex Lib. q. Epig. I 2. Null), Thai, negas. Sed si te non pudet istud, Hoc saltem pudeat, Thai, negare Hihil. Θαῖ άαε-σας ἰαν δὲ τἀ ὐκ ετι ωδν,
375쪽
Ex Lib. eod. Epig. 36. Cana est barba tibi, nigra est coma: tingere barbam Non potes, haec caussa est, lad potes, Ole, comam.
Quid recitaturus circumdas vellera collo' Conveniunt nostris auribus ista magis. Ttali λεγων μαλα ἰς πεμηγαρος εχ σι δεις. ὁ Ἀρμο ει μων ο - ταυτα, πλ c aEx Lib. Gil. Epig. 18. In tenebris Iuges amisitim , Galla, maritum. Num plorare pudet te, puto, Galla, virum Z
Ex Lib. eod. Epig. 62. Tibur in Herculeum migravit nigra LScoris,. Omnia dum fieri candida credit ibi.
376쪽
Ex Lib. eod. Epig. 48. Numquam se coenasse domi Philo jurat, & hoc est
Saepe salutatus, nunquam prior ipsie salutas. Sic erit aeternum, Pontiliane, vale. Hσπαίθε. αἰεὶ, κρωτ' ουποτε ν πασαι ἁ-ὲs
Oυτ- γῶν ,- X Λ IP E , φίλEx eod. Lib. Epig. 82. Semper eris pauper, si pauper es, Aemiliane. .
Insequerist fugio. sugis y insequor. haec mihi mens Velle tuum nolo, DIndime, nolle volo. E σπε ι Rc γω φυγες ι ἔσπομ- ου -- ἐμοὶ νοῖς.
Σον δ' ἐθελιο ιλω, ita de s τὲ Θελω. Ex Lib. 6. Epig. 6. Comoedi tres sunt, sed amat tua Paulla, Luperce
377쪽
Qui recitat lana fauces & colla revinctus, Hic se posse loqui, posse tacere negat. ος γ ερίω φλωιμ δύρην σ*Μαγον τε δεηθεὶς, Mm λαλειν δυναται , μ τε S c λαλ e . Ex Lib. eoae Epig. 69. Non miror quod potat aquam tua Bassa, Catulle, Miror quod Bassi filia potat aquam.
Ex eod Lib. Epig. 79. Tristis es, & selix: sciat hoc Fortuna caveto: Ingratum dicet te, Lupe, si scierit.
Unguentum fuerat quod onyx modo parva gerebat: Olfecit poliquam Papilus, ecce garum est. 'Αροι μυgm γὰρ - , σμυον δ' mrat emo To ἄγχωUυδ ἐπω ῶσpsανθη Παπιλ , ερο γάser Ex Lib. p. 'ig. 6. Nubere vis Prisco, non miror, Paula: sapisti. Ducere te non vult Priscus: N ipse sapit. Παυλα γαμει ἐθελεις Πρίσκω, c Θαῖ , k vλπασΠρίσκοι ὁ ' ut G λαcών ηθελε , 5 ςpso era. Ea Lib. Io. 'g 69. Custodes das Polla viro, non accipis ipsa. Hoc est uxorem ducere, Polla, Virumia
378쪽
Tοῖτ' ἰδον, δίι τυι ιζ ουνs εγsα pl. Ex Lib. eod. 'st. I 2.Τliaida tam tenuem potuisti, Flacce, videre ξTu, puto, quod non est, Flacce, videre potes. Θαίδα. ωτε ψιλὴν ἔδυναοθης, Φλαακε. δεδερΘM; Σὸ γ δεα το πιι ω, Φλαμε, 'ακῶν δυναται. Ea Lib. I 2. Epig. I 2. omnia promittis quum tota nocte bibisti, Mane nihil praestas: Postume, mane bibe.
Ea Lib. eod. Epig. 23. Dentibus atque comis, nec te pudet, uteris emptis: Quid iacies oculo, Laelia ρ non emitur.
Ex Lib. eod. Epig. sq. Crine ruber, niger ore, brevis pede, lumine laesus, Rem magnam praestas, Zoile, si bonus es. si tet' ἰρυθις. μελας ἀπὶ ποσιν. ομ intra γας ις, παλειν τι τrvius, Z-λε, ει 'γαθος c. XIV. FR.
379쪽
Viro eruditUsimo atque ornatissimo plurimum χαιρειν, ψιά m, a. α δειν. Marivam carpetanorum.
Non eget mibi credito) amicitia, ac benevolentia, qua tibi sum, non dicam conjunctus friget enim hoc sed plane inligatus , & plus
quam Herculeis catenulis devinctus, ut tu illam novis in dies ossiciis, aemuneribus, quamquam alioqui semper mihi gratissimis, adstringas. Id vero, quod nupercule praestit illi, dil peream , si non decies, centiesque illud inspicere, evolvere, complecti jucundum mihi fuerit ac volum. Con. tuli saepius, quantum judicio, & qualiscumque tandem ea est, peritia P tui, comparavique Latina Graecis , dc Graeca Latinis: Deus bonet quae verborum puritast numerorum quae concinnitast quae insueer religiosa, pene dixerim superstitiosia, decora tamen fides interpretist Non vidit haec ingeniosius Celtiber; quae si tamen bono aliquo fato contigisset videre, tibi, mi Emmanuel, invidisset, aut nulli ' Sed neque vidit acuta atque urbanissima Graecia. Quid si vidisset 8 Auderetne eos vocare barbaros, qui tam apte, tam urbane, tamque Attice scriberent. Non puto ; imo poneret, ut par est credere , tantisper animos , & non jam una ingenii,
atque elegantiae primas ambiret. Haec autem tam ampla, atque magnis
fies, solida tamen, & α, ο ὐ-verissima quis denique praestare potuit' Nempe tu absit invidia verboὶ tu unus. Tu, inquam, Graecis quis I verba mea audis, & jam vel invitus seror ad numerosὶ Graecis qui simul unur, U Latinis Intinctus salibus, facetissique, Graece tam bene dicis , ω Latine,
ure ut tu merito puteris unzs,
Aut ex Cecropio satus parente, Aut per tempora Caesaris rogati, Urbis libera cum foret potestas, In orbis domina creatus Urbe.
Insanire num me existimast Ego Pol ita de me censeo: sed quid aliud te hortatore, incitatoreque faciam , plane non video. Imo, subsiste parum-
380쪽
per; vide sis, num mihi talibus tam vivis, tamque acribus stimulis provocato amplius insanire sit cordi. Tullius, ut perhibent, doctas migravit Athenas, Argi e ut feret Palladis arte sophos. Nianc ad te veteres redeunt, quod fertur, Athenae; Duleius ta Graece jam didicere loqui. Nil mirum id Manuel abs te olim, credo, poposcit Dicturas popula verba Latina Cato. Sed quo me tandem , Vir ornatissime ' quo me rapis p Insanire me, vuderi velle , tui amicitia , & munusculis patiar I ineptire, atque insulse gere, non item. Ecquid vero sit, pama haec, rudiaque mea grandibus, atque elegantissimis tuis conferri, componique , permittere , quam quod
proverbio dicitur : ἀκρο9,Mα των πυγμα -- Φαρμο . t Tu interimnaee, ut voles. videto, dum me tamen, quod tu credo facis , in amicorum , atque aὁmiratorum tuorum albo Primum , certe nemini unquam
secundum enumeres. Vale. Ε Museolo, VIII. Kal. Dec. An. MDCCXV. ipsis scilicet Brumalibus.
Fesivitati suae, bene rem gerere.
P Upugerunt me nudius- tertius sacetiarum tuarum aculei, adeoque me venustissimae illae Veneres desinierunt, atque inescarunt ; ut prae a nimi voluptate pene deficerem. Quid quaeris' ex quo te recitantem audivi, per vigiliam, per quietem , nihil nisi Versus pango , ac tanquam Phoebo plenus, undique suo Sed cave ne existimes id aliunde evenire, quam naturae quadam devexitate & impetu, quo tam acribus stimulis concitato, abripior mei impotens. At mini in os impinges illud Aristoph
Is tamen ego sum, qui vel tuos cachinnos, Vel aliorum reprehensionem vide hominis impudentiamὶ pili non seciam. Itaque lubet jocari: postquam studia illa nostra graviora vel animus fastidit, vel vires respuunt. En
igitur poemation paraphrasticum jucundissimi illius Marii Anacreontici, quod