장음표시 사용
311쪽
necessitate, nequali perseverantia atque inviolabilitas requiruntur; nee politieum lus multitudini conceditur , quIn et proprietatis iura concedantur. Negantes insurrectio ipsa revineet, horrenda quadam dialectiea imperium et proprietatem ad se pertrahens. XV. 4. Constituti imperii corollaria expendamus. Naturali e reetur libertas et aequalitas. Fateor : nee libertas civilis tantum ac politica diversimode dispertitur, Sed ipsa quoque prietas , ut Mil plurimum , alli parum vel nihil possideant. Quid
inde Τ Necessitas hare socialis, quam nemo effugiet, nisi civitati silvas praeserat: est enim lex naturalis, ut qui commodis utitur, et incommoda ferre debeat. Ergo vel imperil quaequae et proprietatiis eonstituta tura , etsi quandoque moleste afficiendi simus , sdeliter ohservanda sunt, vel anctrchia expetenda, et
XVI. 5. Sed cuilibet imperio sui quoque sunt limites, quod vel ius divinum , vel hoc, et gentium eonstituta , et mores Bl- tulerunt. Si violentur a principe, nonne hic deliciendus atque expellendus Ilie ndversariorum nervus ne robur. Primo itaque , si princeps concessa liberaliter iura, utpote publicae noxia utilitati , ad se retrahat, munere suo langitur , eulus est genus incumbere ordini et selicitati. Si vero temere atque inluste evertatium regni fundamentalia , vel prineipatus in apertam tyrannidem convertatur, duplex fit quaestio: I. quid iuris 2 2. quid agendum in lactis Τ Si ius inspicias, principis acta irrita sunt. Si quaeras de laeto, se in iis ab obedientiae vinculo subtrahere, atque aIlum eligere principem, si absque civitatis perturbatione fieri possit,
genti integrum ex s. Thoma , Suaregio et Bellarmino: nunquam tamen civilibus armis insurgere, et scindere saeuonibus civitatem. Thomne doctrina summatim exponenda. Tyranni exnuet randi ius nationi eonceditur; Τarquinium ille memorat et Domitianum , cuius nota n senatu rescissa sunt: hoc autem in stperta tantum tyrannide; non aliquorum, vel lactionum, sed universae gentis sententia; non civilibus armis; et quidem in extremis, nulla iam allu salutis spe assulgente. Deserantur querelae ab inferiore ad superiorem , si adsit, quemadmodum Hebraei ad Augustum confugerant in causa Archelai, qui paterni criminis extiterat aemulator. Ad extremum non defletet Deus , Rex regum , in cuius manu sunt principum corda. Ipse Assueri seritatem vertit in mansuetudinem ; deieeit, expulitque Nabuchodonosorem ; audivit in Aegypto gemitus Hebraeorum, et Pharaonem Diuiligeo by Cooste
312쪽
eum exeroitu absormit in mari ; nee infirmata manus Domini. Malos prinei pes immittit Deus in vindictam peccatornm : eessent ergo peccata populorum , ut eessent nagella tyrannorum 33. Sua-rraius vero armorum usus permittit tantum in defensionem eontra iniquum principem, cives aggredientem , nunquam in eius aggressionem 2 . In quod recidit Grotius e a Qui so hostem populi totius profitetur, is eo ipso abdieat regnum a . . Addit ex Sumtonio Gronovius in hunc locum: . Ut Caligula, qui optabat
populum romanum habere unam ceruleem 4 . .
XVII. Begerit autem Grotius: is Sed vix videtur H aecidera posse in rege mentis compote 5 . . Quaestionem hanc, vix imetam a Grotio, nec certe ex praetica prine ipiorum constitutione, suo est lumine collustranda. XVIII. Constituimus itaque, principatum , qualis nune hn-betur , ipsamque monarchiam, cuius arbitrio iam fere nihil relinquitur, quod non sit legibus dirimendum; sundamentalibus institutis , atque eodicibus , omnigenisque magistratibus instruetam ; aperto deinde omnium civium ad principem recursu, non ita posse in tyrannidem verti, ut licita sit eius destitutio, atque a sortiori armata in eum insurrectio. Revera , Roma vetus im perlati gravabatur tyrannide, cum nulli iam mores aderant, nulla lex ; sed tyranulea plebs , tyrannicus miles, tyrannicae electiones, unde rerum sere neeessitate , tyrannici oriebantur imperatores. Imperii et gentis universae elementum, tyrannis. Sed tempora versa sunt: naturalis aequitas, scriptae leges , mores, regum legitima successio, qua imperantium familiae domesticis quasi neeessitudinibus eum gente ipsn revineluntur, ehristiana demum religio tyrannidem exeludunt. XIX. Aliud insuper patebit laeta expendentibus. Patebit nimirum , ex quo doctrina evulgata est de summo populi imperio, deque resistentia regi hus exhibenda, tyrannidis exempla in populis et nationalibus comitiis inclaruisse, potius quam in regi S. Carolus I, Angliae rex, comitiis et Cromwello agentibus, obtruncabatur anno 1649. Quisnam tyrannus, rex ne , an mitia et Crom ellus 7 Martyr oecumbebat I udovieus XVI. ipse ne tyrannus, an tigres, quae eius sanguine obieetabantur
XX. Quis inde fructus, vel libertas populorum 2 Britannia Cromwelli superbissima tyrannide premitur ; Gallia ferarum agmine
laeeratur. Vere dictum: ubi regia sedes evertitur, panditur abyssus, lacrimis et Sanguine implenda populorum.
313쪽
XXI. Otiosa igitur quaestio de sistraeto iure , dum lumei villa et metalla nunquam sine lactis exerceantur. a Clodius aecusat moechos , Catilina Cethegum . . Duriora sint in Prinelpatu: exaggerantur. Nulla sint: salsa exeogilantur. Vera si adsint, violenter nodum secet insurrectio: tune non omnium, non plurium , ut sibi blandiebantur, sed paveorum erit imperium. Insurrectio autem eum sit Ipsa vis, audacissimi arripient prinei-patum : eulus vita atque exitus, terror. Duae siquidem sunt Imperandi viae: legitimum lus, aut despotis mus. Illud insurr euones sugit. Imperia igitur rapientes non illa exornat legitimi. tatis aureola, qua fulgens imperantium maiestas nnimos suaviter nectit auctoritate et obsequio. E contra, iure insurrectionis constituto, quae est legitimitatis et metoritatis denegatio , nihil erit sanetum vel renum in civitate. Quo iure prima est peracta insurrectio, eodem secunda fiet, et tertia, et quarta, et sic
deinceps : ut vero sequentes removeantur, qui rerum Summa
potiti sunt, necessaria tyrannIde dominabuntur. Hi ne revolutionum historia . lusirmitas , infinitae leges , ln optimos quosque ealumniae, exllia vel proseriptiones. Haec erit lex sempiterna: illegitima revolutionum imperia ; quo minus legitima imperta , eo et debiliora; quo autem debiliora, eo et saeviora, ut VlOlenuis conquisitum , violentiis servent prinelpstrum.. XXII. Si haec naturalis atque historica insurrectionum indoles , quaenam insurgentium mens atque ingenta 3 Unus Washington , gentis amore percitus; ex Tacito reliquos diseimus :α Libertas et speciosa nomina praetexuntur: nec quisquam alienum servitium et dominationem sibi coneupivit, ut non eadem e..Hist.. ista vocabula usurpet . . Idem: a Falso libertatis vocabulum
obtendi ab iis, qui privatim degeneres , in publicum exlv l, 23 An I. M. nihil spei, nisi per discordias habeant 2 . . Tandem: a Ut lmperium evertant, libertatem praeserunt: si perverterent, L BER- minι.XVI. TATEM IPSAM AGGREDIENTU B a . . En explieite ius resistendi
atque ustrediendi: illi iura imperantis aggrediuntur, deinde
iura et libertatem populorum Bggressuri. XXII l. Ergo, concludimus, quum imperia a saltibilibus semper hominibus sint exercenda, nee perfectissima sine ulla malorum admixtione habeantur in terris , illud erit sapientis consilium: i. mala praesentia bonis eonferre, quibus revera fruimur, uti publica seeuritas, seientiarum cultus, animorum quies, civilis et moderata libertas; 2. illa ipsa mala quae existimantur, amplio-
314쪽
292ribus comparare quae seditiones et civilia arma perpetuo tomitantur; a. quum providentiae ordo nulla sinat diu esse in gentibus mala incurabilla, firma niti spe, haec quoque , animi potius virtute, quam iniuria fore transitura. Demum pleraque mala quibus gentes nune premi dicuntur, tributa, Suspiciones, lneertimores , Blinque, cum ex seditionibus orta sint, si quidquam sapiunt homines , malorum musas avertent, legitima imperia illegitimis ae superbissimis dominatoribus praeserentes. XXIV. Sed novum tam aevum ingressi gumus, quo non de aliqua libertatis vel luris specie lis est, non de eoniurationibus vel insurrectionibus, sed de radicali omniumque ampli sima revolutione agitur , quae explicanda est.
I. Revolutionis origo et nomen. II. Non aetus illa est. 1ed permanensatalus. IlI. Describitur. IV. Postulat summum populi imperium ; V. pro libertate, omnig'nam licentiam; Vl. omnium aequalitatem in nullitate; VII. Ec. clesiae separationem a Statu; Vlli. novam ehartam, praemistentium eonsti tutionum reselasionem; IX. novam nationum deseriptionem. X. Breviter: populi imperium , non regis, non Dei. XI. Est malum eapitale et radiole. At I. Bona vertit in mala. Alli. Ipsa est rationalismus in re ei vili et poli. tica. XIV. Rationalismus est hominis deincatio , fides hominis in hominem. XV. Deilleatio rationis, deificatio carnis. XVI. Homo Ioeo Dei . aevum apo ealyptieum. XVII. Flammae flammis additae novae constitutiones. XVIII. Remedia parat solus Christianismus. XIX. Ex illo vera liberias, aequalitas . raternitas. XX. Pura ipse et sublimis politica. XI. Ast nullus teriamin sinis. XXll. In arce iuris divini, imperantium et populorum salus. XXIlI. Hactenus ex viri Protestantis sentantia. XXIV. Imperanti. ex suo et civitatilium . revolutio est mercenda, si minor sit pars; XXV. item si maior. XXVI. Conclusio.
I. Quum ex Protestantismo orta primum sit revolutio, qua moralis, religiosus, civilis et politicus ordo erat revolvendus , iuvat illam describere ex protestantis viri sententia , scilicet ex doctore Sthal in Bertinensi Universitate iuris antecessore, in dissertatione habita sub initio anni l852. Petit ille quid non sit, deinde quid sit revolutio. II. Ait: An revolutio actus est populi simpliciter in principem lusurgentis Nequaquam. Non aetus illa est, sed perma-Diuiti reo by Cooste
315쪽
nens et continuuq rerum status. Quovis tempore rebelliones extiterant, regum, regnorumque casus. At revolutio spuetus
atque insigne est huius aetatis. An illa est libera civitatis institutio , vel nisus quilibet in imperantem 7 Minime. Legitima libertas ex Deo est: nee quisquam rebellem didierit Thomam Morum, regis sul primatum in Ecclesiam relicientem. III. Quid igitur Τ Systema est universalissimum , ideale
imperium exercens ab anno 178s, et leges vitae publicae dest-niens. Revolutio est constitutis publici status ea hominis voluntate , metum itiore divino; doctrina est, omnem auctoritatem non ea Deo, sed eae homine, vel ea populo repetens; Meens, uno verbo, non divina mandata societiati esse praescienda, seclarbitrariam hominis populorumque voluntatem. Hare revolutio. nis summa et clavis. Eius postulata videamus.
IV. Summum populi imperium postulat, ex quo e tituenda sit respubliea dem ratim, vel monarchia, in qua rex comitiis, legumlatorum nutem comitia ei quae dicitur populi vel publiea opinio , absolutissima servitute subiiciantur. V. Petit libertatem, vel quae umque audendi licentiam :proprietatis divisionem vel abrogationem, nullisque circumscriptam limitibus loquendi, seribendi, vel docendi libertatem ;tultuum denique et divortii litentiam. Nee finis : poenae tapitis rescissionem petit, blasphemiae impunitatem, sui eidae sepulturam Melesiasticam. VI. Petit revolutio aequalitatem. Abradantur eivium status , claMes, corpora omnia atque auctoritates, ut societa universa aequetur in nullitate.
VII. Separationem petit Melesiae a Statu, quasi nihil esset, aut vulgare quiddam Ecclesia in civitate. Populus In naturali
tantum religione edoceatur. VIII. Revolutio ehartam petit vel constitutionem : ldest, rescissionem naturalis atque historicae constitutionis, ortae atque obssrmatae ex Seeulorum usu et gentium moribus ἔ ut pennulae ductu alia gignatur constitutio, lura delens anteriora, novaque instituens, ea tantum ratione , quod in ea chartula descripta suerint. IX. Tandem, eum aequisita quaecumque spernat tura , eontra ius gentium revolutio novos imperils et nationibus limites ponit: omnes Germanos, Polonos , Italos , reipublieae unitato simul ipsa recolligens. Diuitigeo by Cooste
316쪽
modo petitionis, modo minarum specie agitantur. Sed unum aris usteli movens, quod ita verti potest: Regem nolumus Dei gratia constitutum , sed delectos a nobis homines, usque dum placeant nobis. Ergo, nullus rex l Vel si uno indigemus, delegatis nostris ille obsequatur, hi autem nobis. Meletatem volumus, in qua non Dei mandata dominentur , Sed nostra : videant sponsi, nee nostra refert, ne homo non Separet quod Deus eoniunxit. Constitutionem nolumus Del gratia genitam, sed quae exclusive opus sit manuum nostrarum. Ex Dei consilio regna et nationes constitui, vel populum populo subdi potuisse, negamus. Haec
omnia rescindimus atque Ebrogamus.
Summis lineis descriptam revolutionem evolvit tam amplioricolamo Bertinensis proseSSor. XI. Est revolutio peccatum capitale in re civili et politi ea. Aliae adsunt praevarieationes , usurpatio , tyrannis , conscientiarum vexatio : quae ordinem divinum scindunt alicubi, non ita evertunt, ut pro divino ordine, humanus ordo eonstituatur. Badleale igitur et amplissimum crimen revolutio. Nihil sunt eaedes religiosae, prae systematico terrore anni 17sa : in populi sanguine, populi esserebatur deincatio. XII. Reponent: Nonne bona plurima contulit revolutio rrito; sed male attulit. Nam et hona bene perquirenda sunt, et bona ipsa contra divinum ordinem conquisita, mala nunt. Sie bona est libertas civilis, sed in eo mala, quod in humana v Iuntate constituatur, non in iure divino : hinc reliqua omnia in malum conversa. Non ex lex monarchia expetebatur: ipsaquomonarchia, libertatis sulcimentum et auxilium , absorpta est Incertamine. Tutela quaerebatur plebeiorum in nobiles: et illa repente in bellum evasit proletariorum in divites. Libertas eonis seientiae exoptabatur: athel facti sunt status et legislator. XIII. Horum aliorumque esseetuum eausa vel origo latet in rationalismo. Id est rationalismus in religione, quod revolutio in re polium. Per rationalismum emancipatur homo a Deo, divinum ordinem perfringens , Vivens sibi, nihil quaerens extra seipsum. Docet rationalismus non indigere hominem revelatione, quod ratio sufficiens sit; nee Dei gratia, quum sat firma per- Stet voluntas ; nec ipsa denique Christi expiatione, quum hominia natura bene et per omnia provisum fuerit. Mundi quoque ut timas rationes, vel causas, audax rationalismus in humanas
317쪽
per spiritum atque materiam , ut eiusdem glut emanationes ani. mae et Eorpora : coniunctissima sunt rationalismus, pantheismus et materialismus.
XIV. Maxime autem diseriminatur incredulitas et rationalismus. Inereduli fortasse Pharisael et Sadducaei, non ratio natistae. Bationalismus non tantum desectus est sidet in Deum , sed opposita siles in hominem. Aliqualem interdum christanas fidei speciem induit rationalismus, sed in sui maturitate originalem sormam resumens, apparet quod est: hominis dei atis. De rationalismo hactenus. XV. Atqui, rationalismi exemplo , tota revolutionis natura et facies revelatur. Deum expellit homo ex strea cordis Rul, ut eius locum et lura ingrediatur. Protorevolutio haee, reliquae ex illa. Propterea Del cultum triumphans delevit revolutis, Rationis enitum intrudens. Haec prima eius phasis: rationis emancipatio. Altera est emane patio carnis . Utraque in republica sociali , eulus illae sunt inseriptiones: DE FiCATIO RATION S- DEI
XVI. Idem itaque rationalismi et revolutionis initium aefinis: homo in Deo Dei constitutus. Absurdissima quidem miserrimae personae deificatio : sed haec utriusque systematis ne-eessitas , ut primo iura neget divina; illa transserat deinde in rerum hominumve universitatem; ae tandem in quemlibet hominem. Nee quolibet tempore eamdem servant sormam revolutio et rationalismus. Sed quum ex eodem mali principio extiterint,apus temporibus , humanarum rerum ulces et cursus ita ingrediuntur . ut ab illo certamine formam accipiant, quod in terris bonum inter et malum peragitur. Addit Sthat: α Revolutio et rationalismus initia sunt finis: aevi nempe apocalyptici ingressum signant. .
XVII. Prosequitur autem extemplo. Si itaque revolutio profunditatem tegit immensurabilem , puerile esset in viis decipi, quibus mercenda sit. Revolutionis aevum non claudet eharta constitutionalis: quae imo sammam addet flammae. Constitutiones Galli condiderunt ab anno 178s usque ad i852; sed illa chartularum frustula insatiabiles revolutionis fauces non expleverunt. Sed neque illam gallicum imperium extinxit: quin eam in solium evexit.
XVIII. Revolutionis aevum unicus , nee iam alter, claudet Diuitigod by Corale
318쪽
303 Christianismus. Ille aliud extremum est, peccato revolutionis oppositum : quia humanam vitam in divino ordine ille solus constituit. Dieam insuper : si quae bona a revolutionibus emagitantur , a solo Christianismo illa prostelscentur. XIX. Ε Christianismo vera libertas, legitimum scilleet 1aeultatum omnium exerellium, quarum nuctor, inspector, tutor ac vindex Deus.
Ε Christianismo vera aequalitas , in quolibet homine imaginem colens, lus atque honorem Dei. Ε Christianismo vera fraternitas, non s Iallsilea, humanam in individuis speciem sterilibus verbis frustra extollens, sed illa quae operose atque humiliter diligit, lusortunia misereturae sublevat, vitia corrigit vel patitur, nullam eum pupulorum vitiis habens fraternitatem. XX. Ε Christianismo politices idea, Omnium purior ae Sublimissima : quae e caelo descendit. Hinc omnium problematum , lurium atque ossiclorum solutio. Si electoris vel legislatoris lussibi arrogat proletarius , ex illo pete, num ex Deo ad illud muneris requisitas conditiones ac missionem ipsam habuerit; flautem dives exelusiva sibi vindicat iura, ita rebus suis utendiae fruendi, quin aliorum provideat incolumitati, postula an Deus illa tradiderit, ut pro libidine insumantur. XXI. Solus igitur revolutionem exscindet Christianismus :quia solus ipse libertas est, revolutio autem libertatis imago ridicula et mendax. Ubi ille assulserit, qui est libertas simul et
veritas, umbrae et mendacia diluentur. Ast revolutio nunquam unditus evelletur, quia nunquam in terris veritas integra et sola dominabitur. Sternetur illa, pedibus conteretur ; resumet iterum . custode consopito vel decepto: quemadmodum vetus
Amal ita , Moyse brachia demittente. XXII. Non talia itaque tempora instaut, quibus, regibus atque principibus, Suis tute otiis , aemulationibus, iniustitiis , vitiisque indulgere liceat. Hostis humanae societalis, continuo
Becinctus , Oeensionem serutatur, nee. dimittet, qua ipsi ex divinorum ossiciorum aree recedant. In divina illa arce, Salus. Nostra quoque in divino tribunali sita est, quo undique circumdati sumus. Nobia quoque, eorum subditis, claudere oeulum , vel Brma demittere, nefas est: omnes milites sumus et luris custodes, ut In revolutionem dimiremus. Mali imperium est re
volutio. Bellum hoc non tu aggeribus tantum vel in castris pe Disitired by Corale
319쪽
ragitur: christianus quilibet, Deo 1ldelis et regi, temperans , honestus, heros fit in revolutionem. Expulso pereato, concidet illa, quae superbiae est peccatum. Nemo externum vincet hostem , nisi interno debellato , qui latet in corde. Ultima reo
XXIII. Usqua hue Sthat, iuris socialis doetor egregius :cuius ellata ex protestantis ore ideo urripuimus, quia nee suspecta; rationalismi Vero, indeque genitae revolutionis indolem, cognationem , processus ae fines graphice describunt. Iam vero , expositis revolutionum placitis , quibus nec minae desunt nec vis in publieam societatem , quid luris sit in imperante exquiramus. XXIV. Quum Revolutio minima sit civitatis pars , neque invertendae societatis mandatum ab ipsa obtinuerit Meietate , saetio est nee populari principatu tecta vel sussulta, iniqua inlus civitatis atque imperantis. Atqui vim ut repellere , iura omnia
clamant. Ergo imperans , quo iure externos hostes a se atque a civibus arcet, sie aget in internos: ius enim servandum, iniuria a civibus propulsanda.
XXV. Quid si superius exposita Bevolutionis postulata , maior civium pars a principe abstrahere nitatur 7 Qui populare laetant imperium , numerice definiendum ita roumnita det numero , H maysti amat, noxia quaecumque populo elli agitanuae derernenti concedenda lare a principe , necemaria conclusione definient. Nam si populi est imperium, si voluntas populi eminet principis auctoritati; populi voluntas quum in data hypothesi suprema miratas sit atque irreformabilis , ipsa stet summum lusin civitate, cui obsequi iustum sit, nefas autem refragari. Ergoonteium erit principis et sanioris civium partis, plurimorum sequi iniquitatem. Iucivilissima haec conclusio simulque iniquissima, ex populari principatu recta fuit, qui, si existit, nulla alia quam numerica ratione supputari potest. Eius patrant unum hoc habent quo se tueantur: steri non posse ut maior pars in malitiam vel errorem labatur. Atqui, reponimus, mBlor Atheniensium pars Aristidem lustum expulit e civitate , Hierosolymis Christo praetulit Barabbam. Generatim vero virtus et sapientia in morialibus rarescunt, rarissima autem Sapientia quae regendae civitati apta sit. Fieri ergo potest, et flet saepissime , ut pars
numerice maior Sectetur ceteris noxia ves iniqua: tu neque vel
illa obtinebunt, et siet lus ex iniuria; vel si a principe iusto Duiliam by Corale
320쪽
305 repellenda sunt et mercenda, imperium illud numerieum est rellinendum. XXVI. Haec itaque coneluduntur: l. Revolutio quum sundamentalia societatis principia aggrediatur, iniqua est in principem, in civitatem, in naturam. 2. Quum in ea sit minima civium pars, minis licet et clamoribus validior, populi neque nomine neque auctoritate sussulcitur. 3. Si maxima quandoque fieret populi pars, quum nihil stultius habeatur quam iura non ex iustitia, sed ex numerica insipientium quantitate vel elicere vel dimetiri, tune quoque esset per se iniqua et cohibenda.
REGIMINUM FORMAE DEFINIUNTUR ET COMPA RANTUR.
I. Tres regiminis sormae. II. An miscendae. III. Ex Cieerone, omnium aequalitas, in viriniis inaequalitate, est indecora et iniqua. IV. idem mi. xtum praeseri, ut puram democratiam excludat. V. Sed iam , aliqua tamen praecautione , regium laudat atque exornat. VI. Primo, rationis exemplo, cuius in homine unicum est imperium. VII. Deinde exemplo familiae, et navis , amplissimisque experientiis. VII l. Quam inepta lasciviens libertas :dictatoria potestas. IX. Immodicae libertatis deseriptio et essectus. X. Nimiae libertati proxima servitus. XI. Mixtum Illud laudatur , in quo u suo quisque est gradu firmiter colloeatus. . XIl Persarum disceptatio. XIII. Otanis seu.tentia pro republica. XIV. Megabysis pro aristoeralia. XV. Darii pro monarchia. XVI. Ahusus ubique possibilis , sed atrocior in multitudine.
I. Haetenus de regimine eonstituendo , culus hostes sunt insurrectio et revolutio: nune de eius formis. Regiminis vulgatissimae sormae vel species sunt monarchia, aristocratia, δε- moeratis. Inquit Tacitus: a Cunctas nationes et urbes Populus aut primores aut singuli regunt ij. . . Quare, subsumit Tullius , cum penes unum est omnium summa rerum, regem illum unum Vocamus, et regnum eius rei publieae statum. Cum autem est penes delectos , tum illa civitas optimatium arbitrio regi dicitur. Illa autem est civitas popularis, ste enim appellant , in qua in populo sunt omnia 2 . . II. Discrepat autem a Cicerone Taeitus , nn miseendae sint hae sormae, necne. Negat Tacitus: a Delecta ex his et consociata reipublicae forma, laudari saellius, quam evenire; vel si evmnit, haud diuturna esse potest a). . Paulo antea tommemoraverat a discordias consulum adversum tribunos, plebis et opti- Io