장음표시 사용
321쪽
t Ibi, 12. mallum certamina I . η Tullius vero, sive eius in libro de RepublIca interlocutor, nou perlaeta illa, sed quibusdam eonditionibus tolerabilia affirmat: . Atque horum trium generum quodvis , si teneat illud vinculum , quod primum homines inter se rei publicae causa societate devinxit, non perfectum illud quidem , neque mea sententia optimum, sed tolerabile tamen, et aliud allo possit esse praestantius. Nam vel rex aequus ne sapiens ς vel delecti ac principes cives ἰ vel ipse populus, quam quam id est minima probandum, tamen, nullis interiretis in quitatibus aut cupiditatibus, posse videtur aliquo esse non incerto 2 De Rep., , fitatu 2ὶ. o In quibus duo sunt animadvertenda : i. monarchlamatque arist ratiam possibiles dixit; I. democratieum imperium minime probandum, vel iis conditionibus quae nunquam existunt: quando enim populus imperans habebitur, nullis interiectis eupiditatibus vel iniquitatibus ZIII. Pergit adhue Cleero, cuiusque regiminis vitia ita commemorans , ut ceteris maiora in populari imperio deprehendantur : a Sed in regnis nimis expertes sunt reteri communis luris
et eonsilli in illo intellige regno ubi rex despotice agat) : et
in optimatium dominatu vix particeps libertatis potest esse multitudo , cum omni conSilio communi ne potestate careat Milicet multitudine in paucorum despotismo redacta : et eum Omnia per populum geruntur, quamvis iustum et moderatum quod vix fieri posse iam indicaverat in , tamen ipsa aequalitas est iniqua, euma, IN. v. habet nullos gradus dignitatis 3ὶ . . Vellicat deinde Athenienses, quod a sublato Areopago, nihil nisi populi scitis ae decretis agetant ; quoniam distinctos dignitatis gradus non habebant, non tenebat ornatum guum civitas. . Conditionum atque honorum, dignitalis quoque et auctoritatis distinctiones et gradus, sicut ingentorum ne Virtutum insunt varietates , praeterire igitur, ut pura iubet democratis, iniquum est: a Cum enim, addit, par habetur honos summis et infimis, qui sint in omni populo ne- εὶ ibi. N. cesse est, ipsa aequitas iniquissima fit 43. . IV. Pergite a Atque hoe loquor de tribus his generibus rerum publicarum non turbatis atque permixtis , sed Suum statum tenentibus. Quae genera primum sunt in iis singula vitiis, quae ante dixi; deinde habent perniciosa alia villa : nullum est enim genus illarum rerum publicarum, quod non habeat iter ad nn timum quoddam mesum praeceps ae lubet eum. . Ast democratiae iter lubrieissimum: a lam Athenientium populi potestatem Diuitigod by Corale
322쪽
omnium rerum ipsi, ne allos requiramus, ad furorem multitudinis licentiamque conversam, pestilentem latentur . . Conquisito Atheniensium exemplo, populi romani odium a se removet. Non minus tamen evidenter in Atheniensium ne Romanorum rempublieam eoneludit: α Itaque quartum quoddam genus rei publicae maxime probandum esse sentio, quod est ex his quae prima dic, moderatum et permixtum tribus 1 . . Regiam nempe maiestatem, optimae regiminis formae praeesse oportere, luculenter allirmat. V. Verum et ultra progressus , si electio daretur, ceteris regium praesert: α sed si unum et simplex probandum sit, regium probem atque in primis laudem I . . Primo, quia a currit nomen quati patrium regis, ut ex se natis, ita consulentis suis civibus, et eos conservantis studiosius quam Bdi genus in se vitutem : ut sane utilius sit lacultatibus et mente exiguos sustentari unius optimi et summi viri diligentia a). . Regia haee et paterna charitas, quam Cicero laudat, elueet maxime in monadichia hereditaria. Verum , ne optimates ipsumque populum npertissime laederet, illorum laudat eo illum, huius autem libertatem : α Ita charitate nos capiunt reges, eo illio optimates,
libertate populi: ut in eomparando difficile ad eligendum sit quid maxime velis 4 . . Imo nee dissicile, quum elis ipse Tul-llus , Iovis exemplo, qui uel rex et pater haberetur omnium, . in terris quoque regis praeserat imperium. Quod et gentium sa-cus, et sapientum confirmat auctoritate : u Ita consensisse gentes, decretis videlicet principum, nihil esse rege melius, quoniam Dem omnes censent unius regi numine 5 . . Quod allo ipse Ioco retulerat: α Omnes antiquae gentes regibus quondam paruerunt si . . Tum ipsam denique Romam a regibus et virtutis et granditatis suae exordia retulisse, Tarquinio tandem expulso , non regno sed hominis vitio : a Begale civitatis genus, probatum quondam, postea non tam regni quam regis vitiis repudi
VI. Quum autem Scipioni haec disserenti regereret Laelius , apud se, ut apud bonum ludirem, argumenta plus quam testes valere; tum Scipionis nomine prosequitur Cieem. Probat sellicet
regium in homine vel monarchieum esse oportere rationis im- Perlum , quo avarilla, iracundia, Ritarumque eupiditatum in rationem ipsam seditiones compeseerentur. Tum Laelium urget
seiplo : . Probas igitur animum ita ad laetum Τ Laelius : Nihil ero , inquit, magis. Scipio: Ergo non profecto probares si ,
323쪽
consilio pulso, libidines quae sunt innumerabiles, iracundiaeve tenerent omnia. Laelius: Ego vero nihil isto unimo , nihil ita animato homine miserius dueerem. Scipio: Sub regno igitur tibi esse placet omnes animi partes , et eas regi consilio. Laelius :Mihi vero sic placet. . Tunc maiori impetu Scipio : . Cur igitur dubitas quid de re publica sentias 3 In qua, si in plures translata res sit, intelligi iam licet, nullum fore quod praesit imperium: De Rep. i. quod quidem, nisi unum sit, esse nullum potest i l. VII. A prixati hominis exemplo , in quo unius rationis consilio reguntur omnia, ad alia delabitur Seipio : . Quid domi χPlures ne praesunt negotiis tuis Τ Laelius: Immo vero unus , inquit. Scipio: Quid tam domum num quis alter, praeter te regit 7 Laelius : Minime vero. Scipio : Quin tu igitur concedis idem in re publica singulorum dominatus, si modo iusti sint, eme optimos 7 Laelius : Addueor igitur, et propemodum adsen-2ὶ Ibi, M. uor 2ὶ . . Inde assurgens Scipio: α Tum magis adsentiare, Laeli, si omittam similitudines , uni gubernatori, uni medico, si modo digni sint iis artibus, reetius esse alteri navem committere, δὶ ib., 40. aegrum ulteri, quam multis, ad maiora pervenero a j. . Sunt autem illa maiora, saeta publica quae continuo subliciuntur: η Vides, Tarquinio exacto, mira quadam exultasse populum insolentia libertatis : tum ex aeti in exilium innocentes, tum bona direpta multorum, tum annui consules , tum demissi populosmees, tum provocationes omnium rerum , tum seceSsio plebis, in i hi d. tum prorsus ita aeta pleraque, ut tu populo essent omnia 4 . . In quem loeum addit Maius: . Easdem calamitates narrat Polybius aecidisse in urbe Messene, quo tempore ibi suit dem cratia; ne recentioria apud nos exempla commemoremus , quae sunt notissima. . Haec ille, anno 1822. Quid postea Τ Εadem semper, in libertatis insolentia: a Plebs soluta regio metu, M Pt.Lis. u. agitari coepta tribunitiis procellis 5 . ηVIlI. Illa vero laseiviens libertas quam ineptissima laret tradit Scipio: a Lleet enim lascivire dum nihil metuas , ut in navi ac saepe etiam in morbo levi. Sed ut ille qui navigat, cum subito mare coepit horrescere, et ille aeger ingraveseente morbo, unius opem implorat; sic noster populus in pace et domi imperat et ipsis magistratibus minatur, recusat, appellat, proVο-cat ; in bello sic paret ut regi: valet enim salus plus quam libido. Gravioribus vero bellis , etiam sine collega, omne imp rium nostri penes singulos esse voluerunt, quorum ipsum n Diuitiaco by Cooste
324쪽
309men vim suae potestatis indieat. Nam dictator quidem ab eo appellatur quia dicitur; sed in nostris libris vides eum, Laeli, magistrum populi appellari 1 . . Revera n nono nnno post reges exaetos, cum gener Tarquinit, ad iniuriam soceri vindicandam, ingentem collegisset exercitum, nova Romne dignitas est creata, quae dictatura appellatur , maior quum consulatus 2ὶ . u Adeo non populus, non Senatus , sed una mens unaque manus Iabenti succurrit imperio ; quod Livio quoque animadversum : α Τrepidi Patres ad summum auxilium deeurrunt, dictatorem diel plaret. Dictatoris edietum pro numine semper observatum δ). . Ergo pinpuli salus in regia vel in dictatoria demum metoritate. IX. Tandem rem conneli Sel plo, ex esseetibus popularem libidinem describens : . Si quando aut regi iusto vim populus attulerit, regnoque eum spoliavit; aut etiam , id quod evenit Saepius, optimatium sanguinem gustavit, ne totam rem publicam substravit libidini suae; eave putes nutem mare ullum nut fammam esse tantam , quam non saellius Sit sedare , quam assee- natam insolentia multitudinem 4 . . Deinde disertissimam laudat Platonis sententiam, popularium commotionum historiam vel effigiem deseribentis : a Cum enim , inquit, inexplebiles populi sauces exaruerunt libertatis siti, malisque usus isse ministris , non modice temperatam sed nimis meracam libertatem sitiens hauserit; tum magistratus et principes, nisi valde lenes et remissi sint, et large sibi libertatem ministrent, insequitur, insimulat , arguit; praepotentes, reges, tyrannos vocat. . Prima haec insolentiae exordia , ex Platone; unde illa sequuntur: - Ε qui pareant principibus agitari ab eo populo, et servos voluntarios appellari; eos autem qui in magistratu privatorum similes esse velint, eosque privatos qui efficiant ne quid inter privatum et magistratum disserat, serunt laudibus et mactant honoribus . . Idest, adulatorios atque imbreilles magistratus diligit populus, ut licentiosa ipse exultet libertate: a Ut neeesse sit in eiusmodi republica plena libertatis esse omnia; ut et privata domus omnis vacet dominatione; et hoc malum usque nd bestias perveniat. Denique ut pater filium metuat; pater filium negligat: absit omnis pudor, ut plane liberi sint: nihil intersit civis sit an peregrinus: magister ut discipulos metuat et lis blandiatur, spernantque discipuli magistros: adolescentes ut senum filii pondus adsumant, fienes autem ad ludum adolescentium descendant, ne sint iis odiosi et graves. Ex quo fit ut etiam servi se liberius gerant;
325쪽
uxores eodem lure sint quo viri. In tanta libertate canes etiam et equi, aselli dentque liberi sint, sieque incurrant, ut lis de via decedendum sit. . Haec Plato; unde colligitur: α Ergo ex hae infinita licentia hare summa cogitur, ut ita fastidiosae molis Iesque mentes evadant civium, ut si minima vis adhibeatur imperii , irascantur et perserre nequeant: ex quo leges quoque In-I IN. 3. ciplunt negligere, ut plane sino ullo domino sint ij. . X. Bestat ut immodica libertas ad servitutem populum rapiat , quemadmodum potentiae abusus vel excessus insirmat vel evertit regis principatum : η Nam , prosequitur Scipio ex Platone , ut ex nimia potentia principum , oritur interitus principum, sic hunc nimis liberum populum libertas ipsa servitute adneit. Sic omnia nimia, eum vel in tempestate, Vel in agris, vel in corporibus laetiora fuerunt, in contraria sere eonvertuntur , maximeque in rebus publicis evenit: nimiaque illa libertas et populis et privatis in nimiam servitutem cadit. Itaque ex hae maxima libertate tyrannus gignitur, et illa iniustissima et durissima servitus . . En autem quomodo populus tyrannum sibi eonstituat et servitutem: α Ex hoe enim populo indomito, vel potius immant, deligitur aliquis plerumque dux contra illos prinei pes adflictos lam et depulsos lom, audax , impurus, eonsectans proterve bene saepe de re publica meritos, populo gratisseans et aliena et sua : cui quia privato sunt oppositi timores, dantur imperia et ea continuantur, praesidiis etiam , ut Athenis Pisistratus, saepiuntur: postremo a quibus producti sunt, exl-stunt eorum ipsorum tyranni. . Hinc DOVae commotiones populorum , regnorumque conVerat Ones : α Sie tanquam pilam rapiunt Inter se rei publicae statum , tyranni ab regibus; ab iis autem principes aut populi ; a quibus aut factiones aut tyranni :2ὶ Ihi, ει. nec diutius unquam tenetur idem rei publicae modus 2 . .
θ. XI. Quae cum ex Platone 3ὶ recitavisset Tullius Selpionis
nomine, pro sua concludit sententia: u Quod ita cum sit, tribus primis generibus longe praestat mea sententia regium. . Annuit Plato in Politico, et Plutarchus in brevi scripto de nnius in republica dominatione ; ab Isocrate quoque, in Nicocle , monarchia ceteris politicae generibus studiose praesertur: de monarehiae praestantia totus est Stobaei sermo XLV. η Sed, inquit Maius, de tam celebri re cumulare fieri piorum testimonia, abutentis otio est. . Quum tamen et Romae scriberet Cicero, nequeexlegem diligeret principatum , subiungit: a Regio autem ipsi Dissiliaco by Corale
326쪽
praestabit id quod erit aequatum et temperatum tribus optimis rerum publicarum modis. Placet enim esse quiddam in republiea praestans et regale ; esse aliud auctoritate principum partum ae tributum; esse quasdam res servatas ludicio voluntatique mulis titudinis. . Quam longe absint haec a regimine repraesentativo prout nune et reumfertur , videbimus infra. o Haec constitutio ,
subdit, primum habet aequabilitatem quandam magnam, quaearere diutius vix possunt liberi; deinde firmitudinem , quod et
illa prima facile in contraria vitia convertuntur, ut existat ex rege dominus, ex optimatibus laetio, ex populo turba et confusio ; quodque ipsa genera generibus saepe commutantur novis. Hoc in hae Iuncta moderatequa permixta consormatione rei publicae , non serme sine magnis principum vitiis evenit. Non est enim causa conversionis, ubi in suo quisque est gradu Inmiter eouocatus, et non subest quo praeelpitet ne decidat I . . Illa Iὶ ibid. . μ. verba, in quo quisque est stradus iter colloeatus, innuunt hoe saltem e reiicienda Dempe esse illas iurium permixtiones, quibus neque rex , neque optimates, neque populus , suo insent gradusirmiter colloeati, ita ut intestinae dissensiones et rertamina sa-elle orirentur.
XII. Ista ex praestantissimis rerum publicarum magistris Meerpsisse iuvabit, ut constet quam in optima inquirenda regiminum sorma iam illorum exercerentur Ingenta. Imo, ut vis. teriora adhue recolamus, nihil forsan lucundius atque utilius, quam illa disceptatio a septem Persiae optimatibus habita, usurpalore expulso, qui , mortuo Cambyse, imperium invaserat. Hane resert historicorum pater Herodotus. Otanes ita pro repu-hllea loeutus est :XIII. a Unius auctoritas, nimia et periculosa. Nostis quot mala, Cambyse et audacissimo praesertim usurpatore Bgentibus, passi sumus. Misenis potestas hominem vel sapientissimum depravat ae suburget in tyrannidem : Uno reliqua fluunt. Rex adversantes sibi egregios cives, vel repellit, vel odio habet; iniquos assentatores diligit, et cumulat honoribus. Neque unus omnia per se videt aut gubernat, salsis saepe relationibus vel accusationibus indulgens: leges evertit ae mores. Contra, imperium obtinente multitudine, mala hare removet ipsa aequalitas. Magistratus sorte deleeli rationes reddunt, in communi consulunt atque deeernunt. Monarchiam arbitror reiiciendam, populique
imperium constituendum: plura in furibus lacilius inveniuntur . . Diuitigod by Corale
327쪽
XIV. Illa inanis opinio; verum pro Aristocratia ita exorsus Megabyses:
. inanis laudo sententiam de abiicienda monarchla, at non ille mihi videtur rectum ingressus iter, populi praeserens imperium , culus mira insipienda vel audacia. Cur unius exsolvemur potestate, ut insanae ne e laenis multitudinis tyrannidem incurramus Si fallitur rex, consiliorum saltem est capax: at non ratio, non discrimen in vulgo; lustitiam cum decore atque humanitate , ceteris sibique utilia ignorat; impetu deinde agitur ac temeritate , veluti torrens, disruptis aggeribus, exultans. Si igitur Persarum ruina delectamini , populo imperium deseris. Puto ego paucos et optimos esse deligendos, quihus rerum summa
XV. Ita Megabyses ; post illum Darius :α Megabysi assentior populare imperium relicienti; sed neque ille reetissime, paucorum laudans imperium. Certum est, unius et quidem boni regimine, nihil excogitari persectius vel utilius. Tune imperil secreta hostibus facilius subtrahuntur. Dum plures imperant, aemulationes primum et simultates, singulis opinionem suam esserentibus; factiones deinde et bella elvilla,
quae imperium et gentem Selndunt, donee unus iterum rerum Summam consequatur. In imperio nutem populari pravitas multa et corruptio. Aequalitas ipsa et libertas, Melestorum lavent machinationibus , qui seipsos mutuo lavent, et honos atque imperium vexant donee a potentiori coerceantur. Ille denuo vel dux vel rex fiet universorum. Unde liquet ad naturam propius, vel ad necessitatem, esse unius imperium : quatenus aristocratiae dissidia et contentiones , dem ratiae vero corruptiones nos ad monarchiam impellunt. . XVI. Vicit Darius: retenta a Persis monarchia. Siquidem potestatis excessus ubique possibilis : Lacedaemonum ephori,
Romanorum decemviri, vel Carthaginiensium Busseu, non minusquam Nero vel Caligula crudeles ac barbari. Atheniensium democratia, postquam triginta tyranni quos Lysander constituerat , aliorum sibi tria millia in consiliis adsciverant, optimorum Xenoph. aede foedissima et cruentissima ij. Miltiades, Aristides, h si ' mistocles , Perietes, aliique optimi cives vel fidelissimi duees , ea ratione habiti sunt ab eadem republica, ut in comperto sit quanta esseratur tyrannide populus eaecus Vel surens. Postremis autem temporibus , hoc unum poscimus, num christiana eX- Duiligoo by Corale
328쪽
alatiterit monarchia Angliea excepta j , quae tyrannidem galli- eam nequaverit anni 1793 ad 1795: quod titulo sequenti declarabitur.
IMPERIUM POPULARE. I. Origo imperii popularis. II. Eius notio essentialia. Ill. Est titulus
sine re. IV. Mandata popularia audaeissime evertunt comitia anni 17M. V. Execrabile mari rologium Conventio nationalis anni 1792. VI. Feritas immanissima legumlatorum , annis l7sa , 1794. VII. Ministri et proeonsules exequebantur. Vili. Gens a crimine excipitur, ruinae via demonstratur. IX. Populus, coronata victima. quae post reges ad supplicium ducitur. X. Ex saeus Ius et natura insertur imperii popularis. XI. Reliquae imperii popularis vices usque ad M. 1848. XII. Logita imperii popularis eonelusio, socialismus et communi8mus.
I. Populare impertum, ex quo universum iam sere lus gentium elielendum asseritur, vere non alia pollet antiquitate quam Contraetus Socialis, qui anno 1752 evulgabatur. Quod enim Carthaginenses , vel Graeci et Romani hoe nomine appellabant, superbissima erat aristocratia, qua cives in non elves dominabantur. Enimvero si servos gentesque innumeras excludas , qui nullo civitatis iure donabantur, quotusquisque Romae aderat, qui civis laetaretur nomine et alutoritate Τ Certe nee tentesima, nee millesima gentis pars, cuius tamen imperio reliqui omnes continebantur. Nova itaque res populare imperium , quale nune intelligitur , quodque singulis deseratur. Si autem optio daretur, nos hoe novum et universale libentissime eligendum censemus: si enim poppli est imperium, fert ipsa aequitas , ut pariter omnibus sit adscribendum. II. Est igitur nobis populare imperium illa facultas quae, nemine excepto , singulis asseritur , pol illeum sibi regimen deligendi ; rem publicam vel per se, Vel per delectos viros administrandi , qui non sibi placita , sed iussa populi fideliter exequantur ; in
re politica vel civili, quas populus iudicet mutationes inserendi; ae demum delectos a se magistratus eorumque leges repellendi, si mandata negligantur. Vel tale est imperium, vel nullum est. Nam, excepta suffragiorum universalitate , erit fraetio populi, divitum
puta, non populus; si delegati propriam, non populi expressam esserant voluntatem, populus tot subiicietur imperantibus , quot Diuillaec by Corale
329쪽
constituit delegatos; tandem nisi In quaque re vel lege Illius oracula petantur, Vel odiosas a se leges aut magistratus repel-Iendi saeuitas non adsit, quid vetat, quin umplissima quandoque tyrannis exerceatur 7 Ergo vel omnia illa constant, vel vacuum nomen erit populi imperium, et puerile figmentum. III. Atqui nunquam concessum , neque hodie populo con-eeditur , quod diximus imperium: theoria est verbis hactenus conclusa, ut populi verborum hamo caperentur. Imperil popularis historiam deseripturus, dolores non triumphos describet :Semper vietima lpSe populus, nunquam rex. Galliam si aspicias, ubi nova seientiae boni et mali arbor sata et exculta fuit, Nationalia videbis comitia anni 178s ignem blae nationu&ὶ, Conventionalia deinde s Convention nationale , Consulatum insuper et Imperium , regimen demum anni 183o , et Rempublieam anni 1848 ; omnia haec videbis regimina populare imperium extulisse hyproerisI solemnissima ne mendacissima. Interim v Ndeat populus , qua auri et laborum et sanguinis vi, triste sol verit mendacium. Illaque sentiet quam verissima: a Popule meus, illisias.lΠ,ia. qui te beatum dicunt, ipsi te deeipiunt i). . Nee minus quandoque illa: a Principes tui insideles , socii starum , omnes dili-I Id. . I. v. gunt muuera, Sequuntur retributiones 2 . u Generatim , subitae abdicationis conditione , populus rex factus est. IV. Comitia enimvero anni 1789 , se populi tantum sella a) D in σε referre posse Re debere apertissime profitebantur a . Ιamvero de- 'n' legatis mandaverat populus leonstat ex Betis , ut conscientiae libertati eonsulerent, reclesiasticas tuerentur proprietates, mon&rchiae iura sarta tectaque servarent. Contra, illi Galliam civili cieri Constitutione et schismate obruunt; plas devorant proprietates , religiosos ordines dissolvunt; maiestatem aggrediuntur, pecuniam publicam pertrahunt, regis lura diseindunt. Conqueruntur plurimi: Nihil Comitiis agendum praeter vel contra mandata I reliqua pro insectis habenda . . Vos , inquiebat Mauta , popularia repulissent suffragia, si quae nune ore essertis, in electionibus attulissetis . . Sed regiam simul et popularem usurpantes auctoritatem, incoeptum opus perficiunt; eligendi ius , quod rex omnibus decreverat, ab universis in pauculos cons runt , quos minis, vel eorruptionibus, vel divitum et ecclesiarum expoliationi hus, tyrannidis sibi adiutores constituu ut lai.
330쪽
V. Brevi, Conventio nationalis exortebatur: horribile n men , culus historia inausti tum et execrabile martyrologium. Dan. ton exclamaverat: α Ut hostes proteramus, audacta nee sarta est, audacia iterum, Semperque audacia 1 . . Populi adhue nomine utebantur, re antis, non gubernantis. Hi ne duplex lin- perium : AUDACIAE et TEBROBIS ; utrumque populi nomine, sed sine populo, et in populum exercebatur. Inde non homines sed monstra , laedissima, scelestisSima , quae Gallia tota evomuerat, sceptraque inplentia. Nulla electionum libertas , nisi in nomine: ubique minae et terrores. Rex optimus obtruncabatur, ipso Aurelianensi duee consanguinei regis necem decernente. Et fu g-que , flli mi I Iisdem hominibus accusatoribus, tesuhus , ae iudicibus ; nee mulieribus veni a. Saturnalia saturnalibus, caedes caedibus, fraternitatis aequalitatis et libertatis nomine, cumulabantur. Quid populus 7 Impotens ae moerens patiebatur; reluctantes vel suspecu exterminabantur. Tune pro populari imperio, Terroris regimen in populum vere constituebatur. VI. Nova tributa, novamque militum conscriptionem Gallia silens relecerat. Tune in Nationali conventu insurgit quidam die ib Iunii i sa : . Quoniam nihil humanitate nostra proficimus, terrore eontendamus. . Plurimorum relicitur imperium r. Pars populi maxima prava est, scribit Melarme, minima bonaret. . Quodam edicto decernit Guslaol: . Abradantur nobiles ;
ut si adsunt, ipsi videant. Gladius ne quiescat sque la stui
lotine soli en permaneneel : quinque incolarum milliones Galliae sumetent. . Robespierre : a Qui extinctam monarchiam ex. perti sunt, continuo eius desiderio tenebuntur: pereant necesse est qui, dum illa extinguebatur, vigesimum annum attigerant. . Fouehe : u In sanguine humanitas; magnis viris ad libertatem eundum per cadavera. . lavoques : . Non ille patriae siillus, qui Sanguinis craterem non hauriat. . Danton: a Divites et mercatores , qui nobilium et ecclesiasticorum lato gavisi sunt, eorum
Appe s a lovi reparer, iis avalent laut detruit; anxiliatres natureis de l'or. dre, iis avaieni onsantcl le chaosl - Louis X VI, par te Vicon te de Faltoux, P. 18b, ed. 1846 3. Digna quae legatur integra narratio auctoris fidelissimi atque ingeniosissimi. Interim vero universalem gnecedentium nation lium eo. mitiorum historiam reserunt illa verba : a Qui ut omnia repararent elige hantur . omnia destruxerunt; ordinis auxiliatores, ehaos ediderunt. . Plus vel minus : sed hie omnium finis , qui se popularis imperii repraesentante eo lituerunt. Ut initia eum sine coniungas , vide Guia XVI detrone aran ιque α'tire rota. par l'GM Proyart.