Iuris naturae et gentium privati et publici fundamenta auctore Gulielmo Audisio

361쪽

346 eonseerationem Meiperent. Interdum tamen in illam , atque laiae constitutam ponunciam auctoritatem nitebantur, lam Iahente medio aevo, ut in diuturna ae vehementissima quaestione de investituris; imperatores autem, si constituto Pontinet se subiectos latebantur , in illo eligendo et constituendo varias sibi partes arrogaverant. Hinc plurimae eoncertationes et principum et imperatorum eum Romana Sede explicantur. Tandem , exeunte vel dilapso medio aevo , haereticorum versutia , et rabularum ignorantia , Romanos Pontifices veluti regnorum iuriumque civilium invasores tradiderunt. Historici deinde quam plurimi, ut Claudius Fleury, et qui ex Iansenistis prodiderunt theologi vel ca- non lSine, mediae aetatis publieam iurisprudentiam minime intelligentes, vel malitiose detorquentes, principum reactionem in clesiam totis viribus lavere nisi sunt. Nunquam verior quam in hac re, et levissima hae aetate , s. Hieronymi sententia: ii Multi Iahuntur errore propter ignorantiam historiae. . Sed

illud iam livina providentia factum est ut protestantes ipsi Mulier , Raumer, Milken , Voin, Banke , Hurter , catholicos

nonnullos iusto pudore suffunderent. Si vero rabulis et lamenistis philosophos addas ultimae aetatis, praeeursores habebis illΙus systematis quod Melasiam a Statu dividit atque expellit. VIII. 6. Abseissio atque expulsio Melesiae ab Imperio. S dulo Ne perpendenda errorum series, qua modo audax , modo invida, modo haereticalis quaedam iurisprudentia nos ad propositam Melestae et Status discissionem perduxerat. l. Ius molestendi in tutelam conversum est, quo rabulae, principum lavore, Emclesiae res et iurisdiettones in regiam contulerunt poteStatem. uine libertates gainea as, verius dictae ab ipso Fleury servitutes ecclesiae oameanae , in Italiam abundantius translatae. 2. Iure euronesi ex Protestantibus mutuato, Ecelesiae auctoritas pure divina , a catholicis diu oppugnata atque demissa. Hi ne leges Iosephinae et Leopoldinae , quibus iam praecesserant leges plurimae Neapolitanae et Subalpinae. a. Iure inspiciendi, communieatio fidelium vel episeoporum eum Romano Pontifice vinculis obstricta est ne sere impedita : in quo Iosephus II, eiusque EueeeMores excelluerunt, usque ad praesentem imperatorem I Sephum Franciscum , cuius recta mens Ecclesiae meliora atque Imperio salubriora pollicetur. Hi ne restium eaequatur, quoddam

quasi vectigal, quo regii ministri sibi litteras Pontificis subiiciunt, quasi pertimescentes ne illis prohibitae merere in Statum Diqiliam by Corale

362쪽

347 deserantur : inventio odiosa atque incivilis, ni esset in religionem iniuriosa atque indecora. Hi ne quoque censura religiosis seripturis, atque episcoporum litteris, missalibus et catechismis imdicta: quae nullibi acrior viguit, quam apud Subalpinos, usque ad annum 1848. Iure demum frubveniendi, appellatio introducta ab Melesiastico ad civile tribunal, dicta ab abusu, quia hoe illius tussielum, propter turis abusum , suscipiebat reformandum.

Calliditas haec primum inducta pro possessorio, sive no tuemdam possessionem , ex Illo subdole irrepsit in petitorium : idest, a laeto externo ad ipsam luris rationem. Indigna eatholicorum versutia: sl enim in ossicium peccat episcopus, necessus Patet Bd superiorem in eadem linea, nunquam vero ab Melesta ad

Imperatorem ' . IX. Iura i sive abusus protegendi, eavendi, impletendi, subveniendi, prinei pes iam arguebant ad protestantieam Status

praeemineuliam conversos. Nuper vero, quum legum imperiorumque atheismus , pro optima luris publici forma , invictus fuerit, alia ineunda erat via : rescissio nempe Ecelestae a Statu, eiusque expulsio : lus dividendi, ius eapellendi. X. De hoc ultimo politicorum invento sequentia certissima sunt. l. Athea lex , progressu temporis, gentes earumque -- res in atheismum detrudit. 2. Quum nulla unquam gens exu- terit vel esse possit, sine positiva aliqua religione , vera aut scis , Status a religione divisus seipsum interimit. a. Si Melesta et Imperium leuiuseumque hoc sit formae , divina ordinatione, eidem regendae societati eonstituta sunt, non magis in principum erit saeuitate Ecclesiam a Statu divellere vel expellere,

a Appellatio ab abusu vel propter abusum , nudum possessionis laetum respiciebat ab initio, ne quis inconsulto D re sua turbaretur ante prolatam a iudire e lesiastico sententiam. Rabulae Vero, tractu temporis, ad omnia illam protulerunt. et ridiculi facii sunt. Anno enim l844, quum Εm. C. de Bonald, Lugdunensi reli piseopus. Manuale iuris Canonici censura perstrinxisset a Dupinio tonsarcinatum . appellavit lite ad Status Consilium, sub rege Ludovico Philippo. Damnatur Archiepiseopus, in re ee. etesiastiea , a laicis, militibus forsan , iudaeis vel protestantibus. Nonne loeulare iudicium p Nuper autem apud Helveticos et Subalpinos , quum M.

putati ad Comitia nationalia eligerentur presbyteri suspensi vel suspendendis mos est , appellatio quoque ad eadem Comilia interponebatur. Nonne ridicula appellatio p Comitia vero ad quae soli lare depulantur liuius sursuris presbyteri, nonne plusquam honorabilia ρ Vide : De lismet contane a 'abus, son origine, son progres, et mn tiat misent, par M. Archeveque de Ρωris, l841.

363쪽

quam Dei legem essringere, elus opera exertere , hominis destinationem abrumpere, humanam In brutorum naturam convertere ; uno verbo, Deum ex homine atque e societate expellere.

XI. Inquiunt: Permixta Melestae et Status lura, minora sunt atque inrertiora; seiuncta, liberioria fient et validiora. regia hypocrisis et mala fides. Nec mixta nec permiseenda Melestae et Status dlximus lura: distincta illa sunt, ut

unimae corporisque omela, non tamen seiungenda vel distrahenda , ne 'intereat societatis vita. Distrahuntur autem non ut

legitima polleant libertate Melesia et Imperium, sed ut Status nullo demum divino vel eoelestasileo iure teneatur , Ecclesia vero durius in Status servitute manet petur. Hue illa recidit Ciceronis de Epicuro sententia : α Εliam Epieuri liber est de sanctitate. Ludimur ab homine, non tam saevio, quam ad seri-hendi licentiam libero. Quae enim esse potest sanctitas, si Dilhumana non curant Τ Εpleurus re tollit, oratione relinquit

Deos 1 . . Nostri laudant Ecclesiae libertatem : itaque libellum repudii libenter aceiplat, et gratias agat. Sed , boni viri, illine quoque bona turaque dotalia remittitis, quibus divinitus instructa sult 3 Minime: ingrati filii, matrem nudam expellitis ;et eum apud vos manere debeat , ubi alios habet filios, vos illam merceus et in captivitatem deducitis. Ludimur ergo ab hominibus , non tam facetis, quam ad agendi licentiam liberis: Melesiam re tollunt, oratione relinquunt. XII. Pelora adhuc habemus et luctuosiora. Religione etiam eastoliea in legum fundamentalium capite inseripta, ii deinde qui do eius protectione gloriantur, Status autonomia in medium adducta, iuratam Pontistes fidem aenea fronte perrumpunt, Emelesiae leges dissolvunt, exeommunicatione laetantur, episeopos excommunieationis societatem repellentes expoliant, in carceres atque in exilla detrudunt. Novis hisee dominatoribus civilis autonomia idem est ne absoluta a quocumque humano vel divino iure emancipatio , Melestae contemptus , et omnium turpissima perseeutio. Nam persequebantur Melesiam Nerones et Domitiant, sed nulla Imperii lege protectores Ecclesiae constituebantur. Pedis ullo linque novo protegendi iure inducta. Sed novum libertatis aevum laetant. Hine lure libertatis, Iudaeis , Valdensibus, thermis, Calvinistis laeta omnia vertantur; Catholicis autem Suos habere episcopos, fiolemnia retinere vota, honis sacris in

Sacros sines uti non liceat. Hi ne liberales Τ Εt tamen religio Diuit tred by Cooste

364쪽

TITULUS X.

14seatholim est religio Status , elusque illi se gloriantur protect res t En bonam liberalium fidem, aequitatem, iustitiam. Contra , Status independentia vel autonomia , nisi Titanum sit, suo orbite exercetur, iura divina , leges et paeta veneratur. Prote-ettonem , quae nihil assert praeter vexationes et expoliationes,

naturalis sensus execratur. Latens vero protestantismus qui cuiusque nominis sectarios libertatis nomine amplectitur , solos autem catholicos in catholica regione angit ae caedit, explicita apostasia vllior est, periculosior ae foedior. XIII. Recensiti errores, Iura scilicet protegendi, cavendi, inspiciendi, subveniendi, dividendi, Status denique autonomia, sive nullis limitibus cireumscripta auctoritas atque libertas, ad religionis contemptum, et Status athelsmum nos perduxerunt. Nec iuvat dicere, statum omnium cultuum esse defensorem , et consequenter nullum se profiteri posse vel debere: qui rem publicam administrant, ut privati cives, religione teneantur; Status vero a quacumque abstineat. Petimus enim an quidquam peloris exempli civibus sit, Statui autem miserabilius , quam illos nullo publico religionis exemplo permoveri , hune autem nullo communi religionis signo, se, leges, acta vel gerenda negotia Divinitati commendare. Nova haec , novorumque homInum politica, veteribus sane omnibus inaudita. Graecis , Romanis , aliisque, primum Imperii robur religio. Romanis praesertim nulla erat hominum aetas, nulla conditio, nulla serenetio privata vel publica , nullus vitae gressus , quibus non

praeesset a numine Deorum tracta religio. α Maximum et praestantissimum in republiea lus est augurum, et eum auctoritate conlunetum, u scribit Cicero, quia augurum oracula ut morum habebantur. η Neque vero hoc, prosequitur, quia ipse augur ita sentio, sed quia sic eaeistimare nos necesse est. . Necesse, inquam est: extollit enim vires fides publica in Divinitatem; auguris decreto, quasi duetante Numine, ruebant milites in bello, et vlneebant. Superstitionem rident nostri. Esto: sed quid utllius civitati, superstitio an nulla religio Τ Ciceronem audiant Sacerdotum lura et vim exscribentem : . Quid enim malus, si de iure quaerimus sacerdotuml, quam posse a summis imperils et Summis potestatibus comitiatus et conellis, vel instituta dimittere , vel habita rescindere 7 Quid gravius, quam rem S

Soeptam dirimi, si unus augur allo die dixerit 7 Quid magni-neeutius , quam posse decernere, ut magistratu Se abdicent Diuillaec by Corale

365쪽

LIBER HI.eonsules Τ Quid religimius, quam eum populo, eum plebe, Vendllus aut dare, aut non dare 7 Quid, legem, si non iure rogata est, tollere 3 ut Titiam deereto collegit; ut Livias, consilio Philippi eonsulis et auguris. Nihil domi, nihil soris, per magistratus gestum, sine eorum auctoritatρ posse cuiquam pro-DCle in L .., bari I . . XIV. Eni Tune, vera exulante religione, hominum naturam optime interpretantes rerum publiearum moderatores, Saltem ex salsa omnla auspicabantur: nune vesanus furor veram

expellit a legibus, a statu, ut saeilius ab imperantium Populorumque mente expellaturi Non enim audentes politici angi leant, inter eatholicos eatholleam fidem eiurare, illam a Statu praecidunt, ut a Papa et Ecclesia liberi stant. Quod gentes illae videant, quibus, ex hae quoque porta , minax instat protestantismus: cuius patrunt, gentis suae lum, stamin, et eodices evertunt, ut illum veluti politicum auxiliarem in civitate ev

a Dum Suhalpinorum codice roligio catholim pro Stalus relistione declaratur; dum rex Ae eius gloriatur protectorem, ut eius legum ob servantia promoveatur; dum Ecclesiae et Status concordiae , magistratus rex ipse iubet advigilare; anno l8bi, divisio Status ab Ecclesia a Mini. stris , a conductis scriptoribus, a iuris prosessore in Taurinensi unifersitate praedicabatur. Hae , atque aliae quae praecesserant. tumque aliis quae iam impendent, legum fundamentalium violationes , declarant hominum honam fidem, qui regiminis repraesentativi laudant moralitatem atque legalitatem. Vera quidem legalitas, cum lex quoque regnat, idest scripta iacet, sed non pubernat IPlurimas Statuti infractiones a logumlatoribus peracias , recenset vir antiquae fidei, et armorum disciplina illustris, Comes della Torro, fiermone ad Senatum habito, die i ivnii, anno l852. Inclamat illae : α Abbiamo ancora lo Statuto p Nol penso. . Muciam deinde legibus religionem et politiem regni eo titutionem apertissime demonstrat. Quam fidelissima rerum magistra, imperantium et populorum historia

366쪽

TITULUS XI.

VERA RELATIO ET CONSTITUTIO ECCLESIAE AD IΜPERIUM.

. Distinctione Staius ab Melesia, animarum captivitas dimolvebatur l. spiritualia servituti et libertatis dogmata. III. Nova captivitas, liberis talis nomine invecta. IV. Repellitur iure libertatis et Divinitatis. V. Quae. stionis duplex methodus: rationalisti ea , omnia dissolvens; v . positiva , ex saetis Melesiae constitutionem inserens. VII. Hae verus Deus in diam in meiptatem revoeandus. VIII. Sacerdotium et Imperium ex iure publico In.slinianeo. ix. Ex iure medii aevi. X. Mutua vico in ne Agitatibus lavinan. tur. XI. Hinc ordo; XII. libertas; XII l. et salus: nee Inquisitio restaura. tur. XIV. Ergo sit iuris publici eo ordia Melesiae cum Imperio. XV. λ- moeratica regimina maiori indigent virtute, et religionem oppugnant lxVI. Concordiae sorvanda eamnes. XVII. Tempus est, ut hominis iuribus mec ant iura Dei.

I. Sareuli huius imperatores eorporibus animabusque dominabantur , eum ex Palaestina Romam illa advenerunt: Reddite

quae sunt Caesaris Caesari, et quae sunt Dei Deo. Irati vehementer Caesares , quod caeli imperator illis rerum materialium gubernationem relinquens, sibi animarum et religionis imperium vindicaret. Trium saeculorum eaedes nondum iniuriam abluerant. Bomani imperatores caelum Deo relinquentes , terrarum , et rerum, atque hominum qui in terra sunt, si hi adseripserant dominatum. Temeritas in iis reviviscit, qui Melestam, divinam nempe civium cum pastoribus f ietatem , humano meroent dominatu. Iaetant ipsi libertatem. Verbum explieemus :si libertatis nomine ius intelligant se ab humano et divino quoque iure emancipandi, optime quidem illorum sententia ; si quae iusta sint libere agendi, non leviter desipiunt ita ratiocinantes. Libertatis enim publicae ius, servitutis luri suecesserat, quum Dei imperium, super Caesarum et Status imperium constituebatur. II. Bevera, antiquae et novae servitutis dogmata haec sunt: Caesarem adora; Statum adora. Sed quid Status, terrena haredivinitas, quae caelestis Divinitatis lura est ingressar Olim erat

despolim interdum monarchia : nune est manipulus quidam novorum hominum , qui monarchiam interdum degenerem, et romanorum Caesarum arrogantiam imitantur vel praetergrediuntur.

Respondet Libertas , divinum scillinet lus: Statum non adorabo ;quae Status sunt Statui, quae Dei Deo. Dei autem lura immediata definit et promulgat Melesta. Diuitiam by Corale

367쪽

LIBER III.

III. Maximum ergo libertatis publieae sundamentum, divinae Ecclesiae iurisdictio, a Statu independens. Haee libertas per omnium fidelium eorpus diffunditur, quum sit Eeclesia fidelium societaa , legitimis coniuncta pastoribua, atque in primis

Romano Pontifici, Omnia quae Dei Sunt, interna a ue -- terna , peragens in terris. Christus hae nos libertate donavit. Obstrepant veteres vel novi; respondebimus : Neque Caesarem neque Statum adoramus. Hine novorum irae in Melesiam , praesertim in Pontinoem, quo illa coadunatur et sulcitur. Hinc in Italiam , in qua caput et cor magni Porporis RSServstntur , violentiae, fraudes, eulusque generis machinationes. Hi ne moderatorum secta, qui Sinceram , profundam observantiam in Ecclesiam profitentes , verbis eam praedicant a Statu praecidendam , lactis vero, modo sorum ecclesiasticum, modo matrimonii saeramentum , alias bona Ecclesiae et ordinum vota abradunt : novissimae aetatis Scribae et Pharisael, qui in re politica se habent ad socialistas, uti ad Lutheranos Iangen istae. Eorum sinis , in res , in corpora , in animas ferrea dominatio. Iis unicum ius gentium, Status ; prima lex et Divinitas, Status. Eorum 3ystema, universalis captivitas sub nomine libertatis. IV. Nos e contra superbissimum dominatum repellimus , lure civitatis, iure gentium, argumento libertatis et verae Divinitatis. Quae divinitas locuta est, eum duplex instituebat imperium in terris, Caesaris et Del. Melestae itaque et civilis Imperii relationes sunt perquirendae: ad hane enim quaestionem graviora nunc iuris publici problemata reseruntur. V. Duplex methodus: rationalistica, qua Protestantes et nuperi sermo omnes politici utuntur; positiva, qua ex lactis recte constitutis lura et conelusiones deducuntur. Methodo rationalistiea, iam nihil superest certi in philosophia, brevi nihil erit reliqui in politica : est enim rationalismus Simulacrum inane, Iarva umbratilis quam quisque pro libito effingit; arbitrium itaque et nihil in iure, nihil in rerum natura. In philosophia igitur est rationalismus phantasia somnians Vel lasciviens, pro natura rerum constituta: in politica vero eadem est phantasia, pro lure, pro lege, pro Imperandi ratione et vi similiter constituta. Hlae lacillime expuncta lura naturalia et divina, divina quoque foetetatis origo et eo titutio. Quid remanet 7 Batio saltem humana 2 Minime : quia ratio , vere rationalis , illa non est, quae rationis leges et lumina, argumenta et sacta con-Diuiti reo by Corale

368쪽

asia temnit. Quid ergo superest Phantasta surens, umb sine re-etore sultans, homo sine lege, sine Deo, vel iura scribens Delloco et sede eonstitutus. Inde arbitrium et tyrannis. En qualem habemus, vel ad qualem accedimus, rationalisuram societatem. In qua sicuti nullus vero luri et vero Deo, ita nullus Ecclesiae sit loeus : illa enim qua utuntur protestantes, sine certo dogmate et capite , rationalisum est; quae vero a catholicis plurihus contingitur imitolicismo ammodemato , eadem ratione damnatur. VI. Methodo positiva utitur homo sere a nativitate , quum inspietat an terra sit an abyssus, priusquam pedem ligat; annos vel serpens ἔ an vitalis cibus an venenum. Ste iura polium et socialia describens, perpendat necesse est, quid et unde homo elusque societas, quam legem a Deo retulerit, quo tendat, quibusque viis: oracula , uno verbo , consulenda Sunt naturae et Divinitatis. Hare sunt facta positiva et realia , a quibus si abstrahas, rationalismo et somniis delectaberis I phantasticum hominem , societatem et Statum esstnges. Facta vero illa suntereatio hominis, eius casus, atque divina restauratio, necnon

homini superaddita ae divinitus anulgens revesatio. Si faetorum historieam fidem admittis , si Alexandri vel Caesaris existentiam , ergo et Christi eiusque factorum admittes , inter quae sunt miracula, Divinitatis signa. Si Christus est Deus, ergo divina Melesta, vices eius gerens , tota atque integra hominibus et prinelpibus reeipienda. Hoc nixus landamento, Melestam inquire : illam divina malestate , divino iure atque autonomia, sive divina libertate praeditam invenies; imo iam invenimus de vera religione pertractantes l . Superest ergo ut vel Deum et Christum reiicias, vel liberam a Statu Ecclesiam admittas. VII. Positiva hac methodo , omnium verissima ae simplicissima, ex profundissimo gurgite sauela et laborans Meletas extrahenda, Deus in mediam societatem iterum est advocandus. Deus, inquam, non Dei nomen tantum, non phantasma Divbnitatis , quod homini vel Statui subiiciatur; sed verax Deus , qualis Seipsum per dogmata revelavit ἰ per conseriptos collem, qui eodiere fiant et Status et populi; per Melesiam, quae esus visibile est Imperium in terris constitutum; per eam demum Melestam , quae vere opus sit Dei. Nam qui illam eonstituIt Deus, illam quoque gentibus et regibus praefecit, ut iam inde una Iam illa unaque civitas coalesceret, terrena simul et divina, clesiae atque Imperii ossiciis amire coniunctis, non permixtis. Ia

369쪽

VIII. Expressam ultimo sententiam verbis esseram Impera toris , illius nempe temporIs, quo societas e paganismo laboriose ad christianismum assurrexerat: a Maxima quidem in hominibus sunt dona Dei, a superna tollata elementia , EACEE DOT UNet iurga iuu : et illud quidem divinis ministrans, hoe antem humanis praevidens, ae diligentiam exhibens. Ex uno eodemque principio utraque procedentia humanam exornant vitam . . En duo fundamenta, quibus nova et exordiens Meletas constitumbatur : Sacerdotium , Imperium. Nune de eius eoncordia : u Bene utem, prosequitur, omnia geruntur et competenter , 1i rei

principium sat derens et amabile Deo. Hoe autem suturum esse erevimus , sl sacrarum regulamum Observatio custodiatur, quam lusu, et laudandi, et adorandi inspectores et ministri Dei verbitradiderunt Apostoli, et sancti Patres custodierunt et explanaverunt 1 . . Attende haec duo: l. si rei principium unde utriusque potestatis lura secernantur, non sit aemulatio et invidia , sed sat Oeens et amabile Deo: I. omela Imperil illa sunt, ut lacrarum regularum observantia cultodiatur: quae est regia vis et protectio. Rationem alibi assert Imperator: a Quia quod in religionem divinam committitur, in omnium sertur Iniuriam I . . In iniuriam scilicet Melesiae et Imperii, unde utraque Sunt potestate mercenda. IX. Sacerdotium et Imperium, ea uno eodemque principis utraque procedentia, se mutuis lavent praesidiis. Dum enim Sacerdotium imperantibus obedientiam lubet adhibendam, divina omniumque emeacissima auctoritate; ex alia parte imperantes ipsi decreverant: u Volumus atque praecipimus, ut omnes Sui1 sacerdotibus, tam maloris ordinis quam et inferioris , a minimo usque ad maximum, ut summo Deo , cuius vice in Ecclesia legatione funguntur , obedientes existant. Nam nullo pacto agnoscere possumus, qualiter nobis Meles ematere possunt, qui Deo infideles, et suis saeerdotibus apparuerint; aut qualiter nobis obedientes , nostrisque ministris ae legatis obtemperantes erunt, qui illis, in Dei musis et Melesiarum utilitatibus , non obtemperant .... Iubemus ergo ut omnes eis, pro viribus, ad eorum Peragenda ministeria, et ad malos et peceatores atque negligentes homines distringendos, summopere obedientes existant. Qui autem in his, quod absit, negligentes eisque inobedientessuerint inventi, sciant se nee in nostro imperio honores retinere , liret etiam filii nostri fuerint, nee in palatio locum , neque Disitired by Corale

370쪽

nobiscum aut eum nostris societatem aut eommunionem ullam habere, sed magis sub magna districtione et ariditate poenas luere , sed etiam infames atque reprobi manifeste apparentes notabuntur, eorumque domus publicabuntur , et ipsi erill huntur 1 . . X. Hae pro debant concordia, ad societatis eo titutionem, ordinem et decorem , Melesta et Imperium : quae eoneorvia , cluneillimis temporibus, magis firmabatur , quemadmodum, linpendentibus hostium toplis, vires omnes colliguntur. α Tempus est, episeopos alloquebatur Edgarus rex, insurgendi eontra eos

qui dissiparunt legem Del. Ego Constantiui, vos Petri gladium habetis in manthus: Iungamus dexteras, gladium gladio copulemus , ut ellelantur extra castra leprosl, ut Purgetur sanctu rium Domini .... Non deerit regia potestas , ut et episcopali temsura , et regia auctoritate, turpiter viventes de ecclesiis eliciantur , et ordinate viventes introducantur 2 . . Alter vero rex ad Pontiscem scribebat: a Nihil tibi, SaneusAt me Papa, possum negare, cul per Deum omnia debeo .... Omnia quidem, Mnepro Ecclesiae Decessaria reparatione, synodaliter instituit et reformavit Paternitas tua, ut stira laudo , ωUrmo et approbo Et in aeternum mansura, et inter publiea iura 3emper reo menda , et humanis legibus solemniter inscribenda , . . . eorum Deo et Melesta lis eorroboramus 3J. . XI. Inde, oblielunt, confusio, duplicata tyrannis, inquis,llo. Inde, reponimus, ordo, libertas , Salus. ordo. Quemadmodum enim ordinatur familia ex patris et matris consensione; ita mutula auxillis, atque alterna legum el- villium et eoelesiasticarum sanctione , ordinatur civitas christiana. XII. Libertas. Consentiens enim Melesiae rex, et tyrannim imperans, nunquam extitit, nee siet: eontra, ordinarie loquendo, qui Melesiam, et populos vexant. Melesine de regibus doctrinam , pollueis fidenter sublielmus expendendam: a Rex a reete agendo vocatur. Si enim ple et iuste et misericorditer agit, merito reae appellatur; si his earuerit, non reae, Sed tyrannm est... Regale namque ministerium speetaliter est populum Dei gubernare et regere eum aequitate et lustiua , et ut pacem et com relam habeant studere. Ipse enim debet primo defensor esse Ecclesiarum et servorum Dei, viduarum , Orphanorum, retem rumque Pauperum , necnon et omnium indigentium 4 . . Qui rex , qui tyrannus dleatur, perpende: non suis liIe servis praeest,