장음표시 사용
381쪽
Concordata novum ius ex puro putoque arbitrio , eontra nova et vetera statuta inducitur. Sed respondeant illi: Potestne princeps novas leges esserre, quae luribus tertio constitutis, aliis puta principibus omelant, vel publicos tractatus rescindant 7 Negat ius naturae et gentium: si religionem addas Concordatis praesidentem , argumenti robur validius emeles. Sed quemadmodum iura , ita lurium violationes se invicem amplectuntur. Si tuebatur anno 1849 : a sentitas lus est se constituendi; . ldest reges exauctorandi vel expellendi. Anno sequenti Coneordata di Bolvebantur. Hinc atque inde ius publicum frangebatur. Ita praeceps in ruinam agebatur Gallia ab anno II 89 ad 1801 , quo per Concordatum discissa lura reficiebantur. XVIII. Appendis. Quum libertas conseientiarum ex summi Pontificis in docendo et regendo sunt libertate; quum hie nullius genus , sed omnium sit rector et pater; quum suspicio ipsa avertenda , ne gentis alicuius vel principis pareat imperto: spl- rituali temporalis principatus additus est, tam veteri providentia , tantoque gentium consensu, ut nihil tam certiori et communiori suffragio asservandum habeatur ij. Si originem aspicias, post Constantini discessum, veluti Numine illum pertrahente , Romanorum fides, in angustiis praesertim civilibus, in Pontinem non frustra conversa est. Icon lastis imperatoribus , Romam Longobardorum rapinis et caedibus sere derelinquentibus , ea- tholicam autem fidem persequentibus, Romani ducatus ineolae Beatum Petrum ut principem et regem in Gregorio II, eiusque ueressoribus, ctrea annum II 6 , acclamantes elegerunt. Sedat animos Gregorius, sed ab anno 754 ad 800, rerum neeessitate, ne libera hominum voluntate, politi eum Romae imperium a graecis Imperatoribus ad Pontifices translatum fuerat. Defensores igitur et restitutores Piplnus et Carolus Magnus, potiusquam do-
torra. Legatis Constantini Copronymi i Leonis Isauriel filii
civitates repetentis e Longobardorum invasionibus subductas, Pl- pinus ipse profitebatur : a Se nulla penitus ratione pati, easdem eluitates a potestate Beati Petri, et lure Ecclesiae Romanae vel pontineum Apostolicae sedis quoquomodo alienari 2 . . Idea verothristiant imperatoris, nulliui verior et sublimior, quam in Carol magno . Pontissem interea, regia aucti libertate et dignitate , christianis universi orbis liberam edunt vocem; reges cum regibus agunt, dum humiles adhue piscatores despicerentur; Romae vero
steternum atque universale asservatur Imperium.
382쪽
DE CGLTUUM LIBERTATE IN IURE CIVILI.
naturae humanae. III. Alia est res eviluum libertas. IV. Scinditur civitas. Missa cultus unitate. V. Hoe genserunt gentes antiquae. V l. Nullibi extat libertas eultuum, mondaeium ipsa et fraus VII. Cur vexetur ubique catholicismus in ipsa cultuum libertate. VIII. Limes dictae lihertatis solus atheimus. IX. Irritae tonditiones, ut eultus existens ait, et nihil precet in mores. X. Rabhinimus, protestantismus et eatlioticismus salso iuris a finitate consociantur. LI. Status ex integro iure divino eultum accipiat ac servet, non ipse illum instituat. XII. In praxi . l. salsorum cultuum non admittenda libertas, nisi ad maiora mala praecavenda; X u. 2. aemel ton te a libertas, sincera atque integra servetur; XIV. 1. viae parentur Temcultui, et gentium unitati. XV. Libertas eultuum est status transitionis aeue stitatis.
I. Quam tenemus vitae elvills eonsuetudinem duo prae-Stiterant : verus Del eultus, vera et sancta coniugia. Dum cul- tuum pluralitatem et libertatem, conluglorum autem licentiam prosequimur, nonne religionis et familiae fundamenta conmu- mus , animorum et corporum sanctitatem abiicimus, ad polytheismum et veterem morum foeditatem revertimur II. Α cultuum libertate, conscientiae libertas apprime est Recernenda. Fert libertas conscientiae, ne ulla conscientiis vi lentia adhibeatur, verba vel lacta extorquendo quae firmis animi Persuasionibus opponantur. Est ius naturae rationalis: nam cum nesas sIt homini agere in conscientiam etsi vinelhiliter erram tem l); ste nemini ius, ut in alterius conscientiam vis inseratur.
Hi ne duplex via: tyrannidis una, altera libertatis et aequitatis. Illam ingrediebatur polytheismus, christianos dum cogeret ad euitum idolorum; hanc intuli Ecclesia , non reluctantibus animis , sed iam edoctis et volentibus, religionem inserens; quae autem ipsa puniebat in haereueis, lacta erant publica, societatis lure mercenda. In eonscientiam igitur nullum est hominum linperium , sed Dei; qui, licet summe potens, disponit eum reum renua , non frangit hominum voluntates: α Tu autem dominator virtutis, eum tranquillitate ludicas, et cum magna reverentia disponis nos 2 . . Quam sublimia, atque hominibus a divino exemplari transeribenda lIII. Ad maiora se extendit cultuum libertas, saeuitas Sel-
383쪽
licet non solum ne eul repugnans conscientiae cultus ingeratur, sed externis et placitis aetibus Deum colendi. Si privatim, cultus dieitur toleratus, ut in Italiae finibus protestantismus et ludaismus; si publice, cultus omnes lege civili aequiparantur. Bine patet 1. quanta rei ignorantia laborent qui conscientiae et eul tuum libertatem eonfundunt ae miseent: 2. quam errent illi quieultuum libertatem in sola civili cultuum aequalitate constituunt. Nonne, ex. gr. , Bomae liberi Iudaei, etsi illorum cultus christiano non coaequetur Τ Quum autem , Vulgari sermone, cultuum libertas et aequalitas pro uno habeantur, videndum an illa iure naturali et divino, vel saltem pollueo admittenda sit. IV. Ab uno Deo expressa, atque ad Deum unum conversa natura, ad quamdam adspirat lamillae unitatem et fraternitatem. Hare nostra thesis, quum sit haec ipsa naturae vocatio et persectio , hominibus exoptanda, legum latoribus autem pro viribus eonquirenda. In hoc naturalia et divina et politica tura conveniant necesse est, quum naturam alere, lavere, atque ad suam addueere persectionem et felicitatem , sit Iurium omnium sinis et omelum. Atqui hane fovet animorum et civitatis concordiam atque unitatem unitas religionis , qua Deus in eodem templo veluti in eadem familia, ab iisdem statribus, iisdemque ritibus veneratur, unus idemque pater. Familia et civitas scissae sunt, hac Musa unitate. V. Prinet pli huius non ignoratione sed applicatione laboraverunt gentes antiquae : eommunis quippe suerat illa duodecim DCle My.. tabularum lex: a Separatim nemo habessit Deos i . . Rationem affert Livius : a Iudicabant enim prudentissimi viri omnis divini humanique iuris , nihil aeque dissoIvendae religionis esse, quam
a V Uv.. Ηιοι. , ubi non patrio sed externo ritu non sacrissearetur st). . Cultus
adeo unus, ut Socrates Athenis, Romae christiam capite multarentur. Cultuum libertate a Constantino vix indicta, a subsequentibus imperatoribus , et per universam deinde Europam adeo sublata est, ut unitas religionis primum iuris publici landamentum evaserit, quo europea unitas exorta, atque in Saracenos viguit praecipue et confirmata est. Igitur persenserunt gentes, optimum esse civitatis statum in cultus unitate: rem tantum volumus , applicationes non inquirimus. VI. Ε contra cultuum nune libertas pro iure gentium esserintur. Hare, primo, gratior nobis seret ne suavior, nisi a protestantibus ipsis unde orta est, a philosophis deinde et Robesple-Disitigod by Corale
384쪽
36srio tantam sanguinis sauctionem habuisset ; nune autem Daudibus aut violentiis, America sorsan excepta, non patroeinaretur. An sincera libertas in Germania passim, apud Britannos, Belgas, Helvet eos vel Subalpinos 7 Britanni verbis liberam , factis v xant eatholicam religionem: quotannis Papae imago diris et nam mis devovetur; lege anni 1852 , episcopi suos vel titulos assumentes, aere et corpore plectuntur. Gallia, vix sub praesenti dominatione, concilia ineundi, et aliqua docendi libertate utitur. Ut constet qua apud Belgas liberales homines utantur aequitate in catholicos, neta re tantur post annum 1847. Quae in ecelesiasticam libertatem , hominumque dignitatem , reliqui precant scriptis, et saetis , et legibus, rapinis denique et exlliis, ipsi detestantur liberiores homines , libertatis amore, quam illi faciunt turpem et exosam. Mendacium itaque et fraus, cultuum est par tolerantia vel libertas. Americam ex repimus , quae adhue in gentis insantia versatur: sed iam veneno insscitur , quod ex corrupta Europa ditauit. VII. Causae duae sunt: i. Amplitudo, vis et robur catholicae religionis , ae propterea a protestantismo elusque amicis coercenda, ne illum supergrediatur: 2. imperantium et magistratuum cupiditas , catholicorum Sacris , protestantium more dominandi. Quum adeo nexibilis sit protestantium cultus vel fides, ut illis principes absoluti Mimo imperio dominentur; eccur, recitant legistae aliique principum adulatores, vel imperiorum aucupatores, eccur Melesiae leges, Saltem externae, Statui non subiicientur Τ Si omnia aequalia sunt in civitate , eur Melestaeatholi ea excepta conscientiarum sideὶ , reliquis cultibus non aequabitur 7 Inde persecutio in catholicos, qui neque fidem neque Melesiae leges Statui subiiciunt. Hinc sophistae , legislatores laeti, quoscumque periurii et excommunicationis reiicientes Societatem , Status divinitati mactant Iibentissime ac devotissime; quod nudius tertius conspeximus. Dum igitur hoc ferret cultuum libertas , ut seipsum regat quilibet cultus iuxta propriam naturam et constitutionem , e contra Omnes reguntur a Statu, uno Subacti lugo, ea conditione, ut catholicismus utpote sortior atque indoellior, maiori legum pondere urgeatur. Nec nova haec iurium abusio, sed ex quo, illiberaliter atque irrationabiliter, cultus vel cultuum Minister vir laicus est constitutus. VIII. Sed bona adsit fides, quam nunquam perspeximus intolerantiae doctoribus, quosnam habebit limites cultuum libertas 24 Diuiti reo by Cooste
385쪽
LIBER III. In diario Taurinensi , ta
Hoe fleri posse iure divino , intelligo et scio ; humano autem iure , nullo modo siet. Vel enim cultus admittitur , iure divino constitutus; vel hominis conscientiae relinquitur; vel a Statu ipso eonstituitur. Ultima hypothesis Ρxtremum infert tyrannidis:
nam si iure romano servus caput non habet, lure hoe novo civis nec conscientiam nee Deum haberet, sed Status et Deum et conscientiam singulis emngeret. In secunda hypothesi, tot cultus erunt quot homines: et uno reiecto, libertas eultuum destruetur. Atheismus ipse pro civili doetrina habendus foret, ut Augustae Τaurinorum docent nonnulli religionis magistri: . Nolvogliamo che sia satia libera lacolla ad Ognuno che ii voxlia, di non ammetiere l' esistenga di Dio 1 . . Deinde: α La liberta
dei euill non solo si deve estendere a tuite te predenZe religiose,nin ben anche ad Ogni qua lunque Setia, o necademia, o scuo lache non ricon ea ne religione, ne Dio ... Αlcunt temono ehesia l' umana foeteta disci olla e irreparabit mente perduta , o est dia libero accesso ali' ateismo. Ma questi sono timori Orato-rll 2). . Qui ita loquuntur, ministri sunt prolestantes ex Valdensibus, veram edentes protestanticae fidei prosessionem : quae, privato examine vel arbitrio pro Omni iure et veritate constituto , necessario ad nullismi vel nihel smi consecrationem perdueit. I.ibera haec consessio erat colligenda, ut inelarescat quid homines studeant , quidque velint. Logica tamen est, et hoc quidem respectu laudanda : data enim cultuum libertate, sequitur
lihertas Iovem , vel Christum , vel Mahumedem , vel nihilum
adorandi, pro cuiuslibet privato examine et iudicio. Taurinenses igitur protestantium magistri verissime ultimum protestantismi eliciebant consectarium, atheismi cultum. Haec illi pro nova libertate rependunt lIX. Aiunt qui moderati nppellantur : Non serendus quilibet cultus, sed qui inveniatur in Statu , nec peccet in mores. Respondemus. Pessime vos iura insertis ex sacto: si enimius est hominis cultus libertas, eadem et praesentibus et suturis concedenda. Pessime quoque, morum repellitis libertatem, constituta cultus libertate. Nam si cultus renovetur Carthaginiensium qui victimis delectabatur humanis, si Cinensium quo uxor cum deiuneto marito exuritur si Babylon leusium , Corinthiorum vel Romanorum , quo turpia quaeque amoris Deae litabantur;
si haec dictet conscientia quam vos liberam diei iis , si haece ultus cuius vos libertatem pro iure constituistis, quid ogetis Diuillaec by Gorale
386쪽
boni viri Mores appellatis. Sero tamen: nunquam enim didicistis , morum iudicium religionis esse et non vestrum et, quidquid legibus contendatis, mores sequi religiones Sed haec repugnantia, qua continuo laboratis: cultuum libertatem praedicatis atque adimitis; tolerantiam extollitis et repellitis. Affirmatis itaque et negatis, vos semper conscientiarum et cultuum iudices et magistri. Concedite igitur, vel tolerantiam usque adntheismum et morum dissolutionem fore admittendam, vel eius modos et limites non ex vestro , neque ex humano quolibet
X. Regerunt: Iudaismum, Protestantismum et Catholicismum admittimus , qui uno divino iure sulciuntur. Verene uno divino iure sulciuntur 3 Iudaismus, rabbinorum sabulis, ius divinum amisit; neque abhorruit a christianorum sanguine azymis commiscendo ; ideinque Christum aspernatur , quem catholici Deum venerantur , quem protestantes talem esse patiuntur, qualis cuique visus fuerit. Quam bene haec conso-eiantur l Sed nonne troianus veluti equus, dilectus adeo protestantismus , in quo Sectarum omnium deliramenta, ipse dentque pantheismus et communismus amice concluduntur 7 Protestantium Numen, Vere lynotum Deum appellavimus ij : recte ipsi iamdudum imagines et cruces amoverant, ut illorum cultus omnium pateret voluntatibus. Pax ergo Westphalica, in uno Protestantismo, omnes cultus in iure civitatis Reeeperat. Igitur sive ex iure humano vel civili, Sive ex corrupto iure divino i Mahu-medismus quoque est corruptio iuris divini , nulla eruitur norma, nullusque limes cultibus adscribendus. XI. Quid aget princeps vel Status 7 Hoc unum reliquum habet, ut cultum illum pro vero iudicet, qui ex vero et integro iure divino sit constitutus. Nam sicut in omnibus veritas quam renda est, sic maxime divina principibus; et sicuti errori veritatem aequiparare, insipientis est, sic salsis religionibus veram parem sacere. Hoc non suadet modo , sed imperat ius divinum , nisi sorte, non iuribus servandis, sed evertendis , prinuIpra constituti sint. Neque illi, hae ratione fiunt conscientiarum dominatores , sed divini iuris executores : non ipsi cultum constituunt , sed a Deo constitutum accipiunt: nee illum subditis violenter imponunt, dum illi soli veritatis honores conserunt. XII. Haec nullam a priori, detractis nempe cireumstantiis, dubitationem admittunt; in proxi vero quum non semper id
387쪽
possit fieri quod est optimum , sed aliquando malu toleranda sint in eiultate , sle et cultus his conditionibus tolerari possunt. l. Ubi vera dominetur religio , publica cultuum libertas
non est admittenda nisi in extrema neeessitate , ad maiora praecavenda mala. Est enim malum per se gravissimum libertas Hrroris in religione, ex qua Omnia sequuntur. Verae nutem religionis eriteria adeo perspicua sunt, ut illa pervidere, iisque uti prineeps teneatur. Secus reus stet luris divini cuius spernendi oneri opportunitatem, et iuris civitatis, a qua scandala et sacrilegia amovenda sunt, quae comitantur cultuum libertatem. Quid enim unus cultus, nisi negatio alterius 7 Ex collisione autem et negatione quid superest nisi purum nihilum Nimis vere :plures cultus ad nullum recidunt cultum. Hi ne religiosus indisserentismus , quo et vilitas nostra ad mortem negrotat. XIII. 2. Instituta semel libertas adeo fideliter servanda est, ut quilibet cultus suas existendi atque agendi rationes petat ex seipso, non illas princeps vel Status imponere , coercere vel immutare nudeat. Sie enim ab hominum superbissimis illudimur, ut cultuum lactent libertatem , dum ipsis liceat diripere templa, docentis vel praeeipientis raclesiae nullam rationem habere, eius ministros vel cultores , nisi iniquis vel schismaticis legibus sui, seribant , ut perduelles patriae multare. Cessent legum et legumlatorum mendacia : cultibus libera detur saeuitas sese exerendi, possidendi, docendi, disceptandi , sodalitia constituendi. Non optima sane reipublicae sorma, in qua eadem iura errori et veritati adseriberentur: quae tamen veritati suffleiat. Quod cum homines eidem insensi optime noverint, libertatem praedicant ,
et tyrannidem exercent. XIV. a. Quum ad veritatem atque unitatem aspiret gens humana, reetorum autem Sit o Ieium naturam sequi et pern-eero; divino luro tenentur rerum publicarum moderatores, vero Dei cultui obstacula removere, viamque illi doetrinis et suasionibus et exemplis parare. Enimvero si non est potestas nisi
a Deo, si ministri Dei sunt qui terrena moderantur, illorum quoque summum erit officium, iussa Dei explorare et larem , omniaque et legibus et lactis ad illum referre: . Hoc iubent linperatores quod lubet et Christus, quia cum bonum lubent, perris. Aug. . . illos non lubet nisi Christus ij. . Qui consulunt vel praeeipiunt, Statui nullam religionis habendam esse rationem, politicum et
nationalem B thoismum constituunt.
388쪽
37 a XV. Haec pro Sumina retineantur: i. civilitatis regressus est, ex vero cultu ad cultuum dilabi pluralitatem ; 2. cultuum libertas pro statu habeatur non optimae civitatis , sed transitionis ae necessit8tis.
DE N RE PRINCIPIS II M TRIMONIUM. I Divina atquε immediala matrimonii inqtitutio: fons illa sanctita.
talis; obliterata , universae corruptionis. I l. Christus matrimonium ad naturalem revorat integritatem, non externa addita ben dictione, Aed contractum vertens in saeramentum. Ill. Mulieris dumes lira pi rivilis dignitas restauia batur. IV. Pudica menA non sine religione : christianorum matrimonia. V. Mulier christiana. VI. Ecclesiae labor et perseverantia , ut hoc tueretur
societatis palladium VII. Mediae aetatis ferocitatem emollit ac temperat matrimonii Meramentum Vlli. Prolestantismus, vel invitus, deleti olim sacramenti mala patitur IX. Vere desipiunt qui matrimonio pure ei vili, familias affirmant ordinari ac persci. X. Frustra praetexunt libertatem et civium aequalitatem X l. Pro civilibus matrimonii essectibus , divina eius tonstitutio et vinculum usurpatur. XlI. Pereat reeior in civitatem Crimi nibus viam parans. xl II Revolutio principibus , sui x veluti mini Stris e Praecursoribus utitur. XIV. Deum ipsum principibus matrimonii vinculum Subduxisse , traditio est generis hi mani. XV. Ecclesia e coeno matrimonium abstraxit, atque ad caelum evexit. XVI. Eadem suis semper legi, bus ex divino iure eommunivit. XVII. Matrimonii sanelitas ipsis incredulis optanda ac retinenda. XVIII. conclusio.
I. Prinei pis consilio eum plurima permitteret Deus, cultum subtraxit quo homo divinam societatem ingreditur; tum matrimonii sanctitatem, veluti humanae societatis origo et fundamentum. Lex igitur lata ab origine mundi: . Quod Deus coniunxit, homo non Separet i). . Sancta ex tunc essecta viri et mulieris coniunctio, atque in signum assumta unionis Christi cum Melesta : α Societas nuptiarum ab initio ita suit constituta , ut praeter Sexuum coniunctionem , haberet in se Christi et Ecclesiae
Sacramentum. 2 . . Hanc, cum vera fide, retinuerunt matrimmonii sanctitatem viri Dei: α Et nune, Domine, tu scis quia non luxuriae causa acet pio Saram coniugem, sed Sola P teritatis dilectione, in qua benedicatur nomen tuum in sareula a). v contra , hae fide amissa vel eorrupta de divina matrimonii institutione, lege autem de illo veluti de communi re statuente, eorruptio carnis incubuit orbi terrarum. Mulier, ut Demosthenis l
389쪽
mater, apud Grure marito venundabatur. A Romanis ce- dehatur : sic Marelam Hortensio amico cessit Cato, morem antiquum feeutus, frigide addIt Strabo. Nesandum morem ius romanum tuebatur , fingens maritum de uxore veluti de filia disponere : sliae loco , nit Caius. Eadem clarissimorum , quae Mecaenatis laus: α Uxorem millies duxit l); . - quotidiana repudia 2ὶ . . Mores, sam illa, urbs, imperium dissolvebantur. Il. Renovata originali coniugii sanctitate, Christus societatem landitus restauraverat. Primo, repudii legem abrogat, quae infrunito populo Ob duritiam cordis permissa suerat; deinde
coniugium ipsum non tantum externa atque addita exornat saeramentali benedictione et dignitate, sed naturalem contractum in verum et proprie dictum vertit novae legis saeramentum tandem, quum saera saeris legibus regantur , christianorum coniugium Melesiae ministerio et auctoritate gubernandum eoncreditur. Quidquid serant romanae leges ethnicis adhuc elementis consarcinatae , quidquid novi autument iuristae protestantismi labe infecit, Sacramentum a contractu frustra secernentes, tale ex iure evangeli eo est christianorum coniugium, ut ubi non pern-ciatur Sacramentum, nee adsit naturalis contraetus , et quod dicitur matrimonium rivile, purum sit adulterium vel coneubi natus. Bem in tuto posuerunt theologi et canonistae: nos hae una contendimus ratione. Quae iuris sint divini, ab Melesia non a iuristis catholici ediscunt. Placet ne 7 Hic totus est entholicismus : extra, protestantismus. Atqui nullum esse eontraetum ubi nullum sit sacramentum; contractum vero et saera mentum dum unam actionem constituunt, quoad sul validitatem, elestae subesse iurisdictioni, desinita est sententia. Nam de-nnitum est l. n matrimonium esse vere et proprie unum ex Septem legis evangelieae sacramentis a ; . I. potuisse Melesiam . constituere impedimenta matrimonium dirimentia 4ὶ; . a. aenusas matrimoniales spectare ad iudices ecclesiasticos 5 . . Haec tria, in negantes indicta ubique annthematis poena, rem totum absumunt; contendentes vero validum esse inter catholicos ei vilem conuactum, quin sit sacramentum , haereticos efficiunt fa).
αὶ Qua ecclesiastici temeritate notarentur , prineipum lege ad libitum accommodantes . nonne eadem iurisiae in rebus Gelesiasticis Audiant ergo Pontilicos : α Qui praeler formam a se praescriptam , matrimonium contrahere attentant, eorum Tridentina S3nodus non meramentum modo, sed eon. tmerum instim irritum diserte pronuntiat, at ine, ut elus Verbis utamur,
390쪽
375 III. Divina hae ordinatione, mulieris domestiea et civilis restauratio peragebatur , gentisque humanae procreatio sane litatis corona induebatur. Quid mulier in civilissimo Romanorum iure, quae usu et memptione viro acquirebatur 7 Res nimirum , quae empta semel, iure iterum Vendebatur, cedebatur , legabatur. Vere hoc civile erat matrimonium, od quod libenter reverterentur novi populorum , quasi gregum, moderniores. Quae tune mulieris dignitas , quae nec mariti, nec uiliorum quos ipsa genuerat , S ietatem ingrediebatur 3 Quis illius amor, cni illa conlinuo impendehant: - Satis est; pulchriorem inveni: discede. .
Trps rugase sitheani, ut Re culis nrida lax sti ;Fiant obscuri dentes, neutique minor s '. Colligo sarcinulas, dicρl Iibdrius, et exi ;lam gravis es nobis, et saepe emungeris , exi ocius et propera ; veniet sicco altera naso ij. I; Iu en . . Sat.
Equidem praeter usum et coemptionem, Romanis tertium erat genus matrimoniorum per eonfarreationem , eum , certis verbis et decem testibus , solemnique sarris sacrificio, mulier in manu viri eonveniebat. Hoc saetisseium et nuptiarum coniunctio fiebat per pontiseem maximum et flaminem Dialem, teste Servio, eratqu8 ex Plinio maxime religiosa: qua , communieatis inter virum et uxorem Saeris , communicatio quoque totius vitae significabatur. Traditio nimirum generis humani de religiosa matrimonii natura nulli hi erat extineta. Sed paulatim in desuetudinem cum ablisset confarreatio, et in solis tandem sacerdotum coniugiis servaretur , denique omnino adhiberi desita est, ut colligitur ex Tacito 2j. Tuncque, legibus frustra obsistentibus, mulierum simul 2 IV captivitas, et licentia, et immanitas eruperant. Coniurationibus et seditionibus aderant, ut Sempronia Catilinae; aliisque tristis
eos ad sic tonitatiendum omnino inhabiles reddit ,et huiusmodi contractus irritos esse decernit . Bened. xl V, ad IIollandiae mission ., 14 Sept. 1748 . Benedicto XIV concinit Pius VI : α Dogma si dei est, ut matrimonium , quod ante adventum Christi nihil aliud erat nisi indissoluhilis quidam contractus, illud post Christi pdventum evaserit unum ex septem legis evangelicae M. eramentis , a Christo Domino institntiam. Hine sit ni ad solam Ecclesiam , eui tota de meramentis est cura eo redita, ius omne ac potestas pertineathum adsignandi sormam huic contractui ad sublimiorem sacramenti digni talem evecto η Pius VI, ad episc. Motulensem, i si Sept. 1788 . Brevi diei TZ augusti 18bi, Pius IX oppositam Ne mureni Nuylr sententiam damnavit. Taurinensis professor sola damnatione innotuit, ei urina levi&sim , Rudaeissima et ahsnrdissima defensione.