장음표시 사용
281쪽
sibi persuadent. Inter quos maxime Poera suorum poematum amam tissimi, hac in re, utaturpissime quandoque peccanti .ita eius cemodi etiam Salibus lepide exuri, atque sanari solent. Sic enim Romae sana tus fuit Poeta quidam desidiotae,ac perturbatae vitae homoe Nam cum multos saepae versus optimos, atque ornatissimos ederit; tamen ob turpis, atque infamis eius vitae notam, aliorum dicti .peracri morsus. gebantur , proterebanturque ι vixque probis viris in pretio erant a Cum autem proposito praemio .Poetis Gies diceretur ad edenda catamina in laudem Dei matris & virginis,la' ornatos ille, ac praecellenites versus conscripsitivi consequuto praemio,nemo iam ipsum insecta . Atus fuerit. Unde vehementer elatus ille, cum amicos die quadam ad
canam inuitasset, postquam opipare bibisset, in hanc vocem pror pit. Versibus, inquit, meis a Dei matre impetraui, ne amplius in versus. vitamque meam quispiam temere inuehatur. Cui persalse consessor. ita fiet, respondit, modo tu nunquatia peruersus illos scribas Quo Sale hominem cum lepore usit Sc amicum,qui nimio sui amore excaecae b/tur, retecto morbo. qui sanaretur ostendit. Perlimili etiam Saleo lim Lutetiae, me praesente, exsiccata suit cuiusdam Hispani viri docti tumens insolentia, nimiaque de se concepta opinio: I xnim unus erae Rex qiuadraginta cancti datis, qui in sacra Theologia adsummum Doἡctoris gradum adiciscebantur. Clim itaque in numero desiignat rum primum locum, qui nulli praeterquam valde beneinerito concedi consueuit, dandum sibi obnixe curasseti tamen decimus tertius a sapientissimo Cancellario Doctor est renutiatus. Id autem Hispanus grauiter&moleste ferens, ac potius in contemptum nationis, quam
quod ipse honore sumino indignus essed factum existimans; ad Cancellarium querulus, atque expostulabundus dixit; Si non sui siem Pras. panus, ego fuissem primus. Cui protinus, ac multo salsi s Canpelliri Crius, Si non suisses Hispanus, tu fuisses ultimus. Ita demum nimia candidati ambitio lapientissimo Cancellarii Sale exsiccata fuit, atqu* alio. quam quo ille cogitarat, ipsius tumor excussus. Demum, ut reliquos mortales, quando nulli seresunsiqui non ali qua laborent Philautia, interim taceamus; sunt qui dicant feminas longe grauiusquam viros, hoc ipso morbo l/borare: quadam potius
282쪽
leuitate animi, de inconstantis naturae impulsu adductae, quam quod turpiter id faciant. Desiderant enim pulchritudinem,praecipuum muliebris Philautiae fomentum,quo facilius mares, cum alliciat ad se, tum allectos eiusdem pulchritudinis vi,in amore retineant. Nam quae pulchrae non sunt, modo pulchrae appareant, permirum est, quantis iam artibus curent, ut fucata pulchri specie deformitatem obnubant. Idq; non solum exquisitissima pigmetorum varietate, verum & splendenti fuco oris,& hilaritate vultus de festiuitate sermonis, & mille reserta Salibus consuetudine . His quippe illecebris eadem, se pulchrioribus Aadaequari, & viros mira fascinare arte putant. Volunt enim, inuita licet ipsa Venere, etiam si se agnoscant deformes, a viris ut pulchrae redamari. Nam etsi deformissimae s quod est insanabilis earum Philautiae magnum argumentum) nulli tamen, vel pulchriori cedunt ex animo . Sed se quidem pulchras, vel hoc solo nomine, existimant; quod, aut aliquibus seminis deformiores non sint, aut ali quibus pulchriores aestimari possint. Quae res non tam libidinem, quam illarum in viros dominatum,& quali tyrannidem quandam indicat. Neque enim seminis ullum est maius, ac neque optatius impe- Brium,quam dominari viris: unde,rerum potitae, in tam insanam Phi lautiam incidunt, ut sibi, ac pulchritudini vel fucatae, id unice tribuat,
quod alioqui,aut incontinentiae virorum, aut procreatricis naturae de
bito tribuendum est. Quamobrem Valentiae, ubi seminae peraque vera atq; fucata praestant pulchritudine; & quae, cum honestate quada, usqueageo festiuae, hilares, ac venustae sunt, ut eas cestum Veneris, quod aiunt,habere dicas: quidam non infacetus homo occultum eiusmodi illarum morbum omnino reperit insanabilem: cui cum minime mederi posset, retegendo tamen, pupugit, atque salsissime vellicauit. cNam cum in consuetudinem cuiusciam nobilis, ac venustae mair
nae deuenisset, quam opinione nobilitatis potius quam gratia formae adamabat; eandem miris laudare modis, eiusque pulchritudinem supra aliarum omnium extollere coeperati cui arridens illa; Scio, inquit,& agnosco te ficte ista de me praedicare; verum delector equidem me pulchram, vel falso laudari. Huic amans, Ingenium profecto seminarum,Sc grauem Philauti et morbum,quo,ad unam,omnes laboratis, hodie
283쪽
de Sale liber terti tis. 2 63'
hodie per te mihi innotui S gaudeo. Ita quidem veritas opinioni solet
anteponi apud vos, ut vestra non tam reserat pulchras esse, quam haberi. Ex quibus consequitur Philautiae morbum, quo aegri mens nimio sui amore, ac ignorantia obducitur, non tam seriis, grauibusque Salibus, quibus quandoque potius incru descit ; qua m iocosis, ac pe facetis posse,vel curari omnino;vel quod medicae artis non infima pars est, retegi, atquepatefieri ad curandum.
Iam vero post Philautiam, pessimam, atq; omnium insiuisissimam inuenio Ineptiam . Qui morbus quia pene idem est cum insulsitate, Aconuenit,ut eisdem Salibus ab animo, cui inhaeret, aut depellatur omnino, aut quanta fieri possit condecentia corrigatur, ac temperetur.
Nam is quidem insanabilis prope fieri solet, ni summa ei arte occurratur; praesertim cum, ut plurimum, a natura proficiscatur. Quo fit, ut si per ineptum,non aptum intelligamus neptum nulli rei aptius quam durissimo ac valde impolito saxo, nullius neq; quadratae,neq: alterius congruentis figuret modum habeti comparemus quodque ob ipsius rudem, ac impolitam materiem, latere potius in fundamento, quam
supra inter politiores aedifici j lapides conspici debet. Quem enim ab- nscondi magis atque a pulcherrima sapientum consuetudine repelli decet , quam qui perapte a Cicero ne ineptus vocaturin Utpote qui, vel t pus quid postulet non videt; aut plura loquitur,aut se ostentat, aut eorum quibuscum est, vel dignitatis. vel commodi, rationem non habet: aut denique in aliquo genere, aut inconcinnus est , aut multus. Vnde cum ex eisdem ,quibus ineptia, coficiatur insulsitas; sequitur manifesto,nihil tam posse fieri insulsum tamque indignum gratia, & condimento Salis,qua quod ineptu. Precipua ergo huius morbi vis in eo potissimu est sita, quod ineptus, siue agnouerit se tale esse, siue ignorauerit, primus Omnivcvictique proposito sese inter confabulanduim miscet: quod propiu esse solet sopnistaru munus. Sed cum tam multa
sint, atque peruaria,tam ineptorum, quam ineptiarum genera quibus dictum est modis,contrahi solita ; necesse est, ut caussas e quibus illaeflluut, in primis demonstremus quo facilius huic morbo curationem adhibeamus. Has ergo tres esse existimamus. Primam a natura: Ait ram a nimia,vel affectata arteaertia a loquacitate. Est igitur ineptus a S v natura
284쪽
natura, qui quamquam maximam artem Sc diligentiam adhibet, ut aptus fiat; nihilominus dum in consuetudinem venit, aliquid semper insulsum, de inconcinnum sapit. Quamobrem ut in longis, ac prope
desperatis morbis magis est anceps, atque periculosa curatio, quae potius violento medicamento, quam lenta quadam victus ratione susci pitur: ita in his etiam tutior est ineptiae lanatio, quae prudenti taciturnitate ac silentio vitatur, quam illa, in quam inopportuae loquendo friptus incurritur. Inepti namque a natura, persimiles sunt asino phalearis, atque epiph ijs eleganter ornato, qui nisi rudere coepisset,egisset mulum. Tacentes enim, neque in se ultra peccarent, neque alios recte di. Acentes interpellaret et immo gratiam ab his inirent pro praestito siletio. Est enim salubrius tacere, quam pauca insulse, atque inepte loqui. It que eiusmodi, qui a natura est, morbo laborantibus, quidam per salso dicto certissimu medendi modum tradere visus est sepe me inquiens, locutum fuisse paenituit, tacuisse vero nunquam. XCVI Alter ineptiae morbus est,qui a nimia deaffectata arte nastitur. Quemaxime contrahunt, qui dum familiariter utuntur, tum ludicra iocos aue, serio nimis: tum humilia,& familiaria, sentetiose valde atque grauius quam par est tractant: dc qui ridicula non in risum,sed in admira- Bbilitatem, quasi fonti merum insundere volentes, contorquere studet. Qua in re praecipue peccant, qui in icholis versantur, ac variis scient ijs de artibus dant operam: ut qui frequentia, atque usu illarum usquea- deo artificiosis verbis, atque loquendi formulis ab schola sumptis assuescunt: ut eisdem saepe, ac praeter decorum, apud rudem, dc imperiatam multitudinem viantur fisape etiam Latinas Sc Graecas voces barbaris auribus inserentes,quandam sui admirabilitatem sophistaru mire efficere, vel inter mulierculas affectant: faciuntq; nae obscure loque-do, ut nihil loquantur. Quemadmodum Salmanticae ferunt, studio. Clam quedam simili notatum fuisse ineptia: Nam cum praetereunte,ve nusta puella cum altera e regione vicina colloquens , varie laudare, eiusque corporis habitudinem, ac venustum incessum festiuiter com mendare coepisset: ad eam conuersus ille , atque Hispanicis Graeca verba inuoluens, Scio, inquit, meum suauium, te ista de me praedicare.,ὰν κωr. Vnde ut fatuum est iurulentum omne, quod peregrino alio, d qua
285쪽
quantumlibet pretioso aromate, potius quam simplici, atque vulgato Sale conditur, quinimmo maiorem mouet nauseam, quo saepius illud sorbemus sic etiam insulsissimum ineptiendi genus est, aut cum barbaris Graece siue Latine loqui: aut obscuritatis siue arrogantiae gratia, a communi, usitatoque agendi modo recedere. Qui plane morbosus tumor sic est praecidendus: ut quoties eorum quibuscum agitur, nulla habita ratione, sed praeter decorum,eiusmodi affectata verba ab inepto proferantur, toties haec eadem a facetis imis congerronibus usurpetur; ut ea saepius, ac tertio quoque verbo, idque deridendi causia, prose .renti obij ciantur. Vt in hunc modum reprehensus ille, atque ineptiae conuictus, non amplius res verbis, sed verba rebus, tum tempori, ac personis, accommodare discat.
Deniq; ex loquacitate,ac inopportuno garriedi usu,Tertius idemq; grauissimus ineptiendi morbus oboritur.Quo quidem a Tecti, non inridiculas modo, sed in turpissimas, atq, intolerabiles insulsitates solent incidere. Etenim loquacitati agnata est garrulitas: quae ideo omnibus permolesta est, atque odiosa: quod garrulus vix curet quid dicat, modo dicat atque ut suae ipse orationi semper subseruiat, quidquid in buccam venerit, estutiat. Quare varijs, atque permultis passim hunc irreti- dxi ineptijs necesse est. Nam cum garruli semper sint ad dicendum reruinopes, ne tamen in medio sermone haesitare videantur, ad ineptas saepe percontationes confugiunt. Qui modus ineptiendi quammaxime vitandus est, Se ab humano usu, de familiaritate omnino explodendus; ut optime Flaccus monet, percontatoremfugito, nam garrulus idem est.
Is enim qua iis loquatur multa,haud tamen multum,neq; in tempore loqui solet. Nam ex garrulitate habet,ut qui cum nullum interloque-dinnem inueniat; etiam aliorum grauia dicta interpellet. Atque ut so- Clus ipse inter sapientes dicere, interque insipientes valde sapere videatur, Sophistarum more, ad omnia vltro citroque propolata, leuiter, atque ex thmpore gestit respondere. Id, quod tum ineptias parit com plures, tum in eas quadoque angustias loquacem cpmpellit,ut ubi ma torei occurrit dicendi necessitas, ibi repente obstupeat, linguaque pe- . ne haesitans obmutescat. Quemadmodum Lutetiae, cuidam garrulo,
286쪽
argutuloque sophistae, ex garrulitate eloquentiam sibi comparasse e xi stimanti, euenit: qui sese in scedam quandam eiuscemodi ineptiam is mere,ac imprudenter coni j ciens ab ea tande perridicule exemit. Nam cum de omni re, quacunque in disceptationem vocaretur , se etiam ex tempore, ac luculentissime dicturum profiteretur ue ad idque continuo in theatrum prodiens, quaestiones valde peregrinas sibi proponi videret; tacens, atq; obstupescens, in tanta sui expectatione,obmutuit. Vnde diutius tacendo , cum prope esset via cunctis exsibilaretur, e clamauit: An non putatis, verba &sententias ad dicendum ex prosun Ado silentio, ac praemeditatione; sicuti folia, fructus arborum ab alatiori radice , maiorem vim sumeres Quasi vero ulla maior esse possit ineptia, quam quos inuitaueris ad audiedum, eosdem silentio pascere. Ex quibus clare colligitur, loquacitatis morbum, qui in tot ineptiarum pustulas erumpit, atque verborum luaurie, quasi insulsa quadam . adeps citius putrescit; non alio melius constringi,ac neque sanari posse medicamine, quam suauissimo illo Sale de quo Poeta, Vis sapiens dici, raro, Cr meditata loquare. Cui satis consonat ille alter, HVis tutus feri, raro, nec iniuriose loquare Quadrare enim potest in eos, qui loquacitatis sua panas dederunt; ut
de Calisthene Olynthio, discipulo & propinquo Aristotelis. a quo
missus ille ad Alexandrum Magnum, inter alia suit praemonitus, ut cum Rege,vel quam rarissime,vel quam iucundissime loqueretur quo sic, aut silentio tutior, aut sermone foret acceptior. Cui tandem nocuit esse loquutum, atq; cum Rege, & alijs nimia sua locvendi liberta te usum. Si enim tacuisset,non tam miseris modis ab Alexandror assedctus, atque occisus fuisset. Cxcviii Postremo tertius animi morbus superest Rusticitas qui tametsi truculentissimus, atque impietati proximus,hisce tamen Salibus maximopere leuari potest. Non autem eam intelligo rusticitatem, quae a rure, siue a rastris tracta est ; sed eam potius, quae sub ipsa ciuilitate morum, di ingenua educatione, subrusticum, atque rastris quid dignum sapit: quaeque omnium fortunis, condicioni, ac statui se implicat. Et quae is cet summa obducatur ignoratia, nihilominus docti Limos sepe viros,
287쪽
& ingenio praecellentes, turpissime occupare solet. atque eos etiam,qui cum in Regijs,tum Principes nati sint, tum ingenue, ac liberaliter educati. natura tamen agresti, atque fera morum barbarie preditos esse videmus. Quo fit,ut neque hi omnes pago; vel rure educati, rusticani dici debeant: cum ex his quidam nascantur natura domini, urbanique. opponitur enim urbano rusticus, sicuti liberali auarus i ac rursum,ut prodigo,de liberali auarus sic item urbano, & scurrae aduersatur rusticanus. Quamqua nihil aliud videtur esse rusticitas, quam priuatio urbanitatis: atque ob hoc ipsum scurrilitati est aduersiis ima, illiusque te .lis quam maxime exposita: propterea quod scurrilitas, quantum ab ur banitate discedit nimio; tantunaem rusticitas peccans modico, recedit ab urbano: ideoque pertristis ipsa fit, atque intolerabilis in urbe vitiositas. Nam & difficiles, & morosos, dc toruos, ac valde suspiciosos ciues alit; necnon totius etiam leporis, ac humanitatis expertes, omnius insulsissimos reddit. Hanc autem rusticitatem triplici de caussa coparari reperimus, natura, educatione, & imperitia. Natura rusticari videntur ij, quibus extimiditate usqueadeo innata est suspitio, ut alioru facta, dictaue omnia, tum vitio vertant, tum semper ab alijs sibi praecauedum putent. ac mo. Bdo frugi sint, nullum quidem dulce utili miscendum, neque salso insulsum condiendum curant. Quae tam foeda animi sanies, quamuis a natura ipsa, unde oritur, exculetur quodammodo: tamen ut omniuml,estilentissima vitanda est; propterea quod periucudos urbanitatis Sa- es,&festiuos lepores, praecipuos humanae consociationis nexus, de medio tollere, & quasi ex inuidentia, auellere conatur. Quis enim extimido, atque a natura suspitioso homine, ad hosce exprimendos Sales,hilaris unquam ex animo,lepidus, aut iucundus euasit' Quis ex frugi nimis , dc propriis commodis cuncta post habenti, cum sordidus is C sit, propeque inhumanus, & illiberalis, nisi ingratus omnibus, idemq; insulsus,atque illepidus erupit Rusticitati siquidem agnata est auaritia, cum quibus una coeunt tristitia,& immanitas: ideoque Cicero auaruiure vocat inhumanum: quod is illiberalitate sua, non alijs modo, sed sibi ipsi immanis, hoc est, inhumanus fiat. Nam perinde atque viso paupere, cor auari, ita & conspecto urbano homine rustici animus inhorrescit
288쪽
horrescit, ac prae timiditate contrahitur: sunt enim ambo natura peratristes quod atra bili quadam quasi densissimis tenebris utriusque cor intus obducatur. Qua caussa de frigidos,& mastos eos fieri, & ab hilaritate, Sc calore cordis, quae in iocando, & in dando, ac largiedo pernecessaria fiunt.destitui oportet. Quid enim. M. Crassum,haud minoribus in Senatu eloquentiae Salibus, quam domi opibus affluentem,
ab usitata in adolescentia humanitate, urbani lateque retraxites nonne aut pertristis ex innata auaritia cocepta eius animo rusticitas: aut rustium potius, apud Parthos nota est ni storia prae auiditate orta seueri- Atas quae ipsum tandem, cum uniuerso eius eXercitu, ad hostium ma nus contrucidandum, atque inultam mortem oppetendum adduxit ec Sed ne alia multo portentosiora eius ce rusticitatis exempla res ramus, luperest,ut tam immani morbo, quo desperatior is est,eo vehementioribus, ac vel ancipitibus occurramus medicamentis : quandoquidem non modo acribus, sed acutis, atque etiam candentibus inviarendus est Salibus: quibus tam durum, tamque sterile,atque in media siluescens urbe,rusticorum robur,auulsum inde,& edoletur,& quoad fieri possit leuigetur, atque a barbara sua duritate asseratur. Id autem, Binullo medicamento melius conficiemus,quam si eiusmodi rusticanorum hominum comercium, si pares nobis sint, tum contemnamus, tum a communi eos consuetudine repellamus : si vero superiores, ab eorunde familiaritate atq; couictu nos subtrahamus. Haec quippe magnam vim Salis habent ad eos inurendos. Est enim contemptus, tacuta quaedam cum indignatione derisio. Innatae siquide, atque semel im bura rusticitati, ratione, aut mollibus Salibus ire contra, vinci est; vin cere, terga dare. Communis enim est omnium sententia, in eiusmodi rusticorum genus hominu, ut relinquantur siuae naturae. Nam ita quiadem fiet, ut hi, cum a praestantibus urbanitate viris, se rei jci, atq; omni- Uno parvipendi videant, ad eStremum, se ipsi cOmyungant suaquemet rusticitate urant. Quo reiectionis Sale intus eTarciescente,eorum quidem prauam naturam, & emolliri, & expurgari, de immutari sensimide ad urbanitatem, dc veros animi Sales degustandos saepe traduci via
c I Alterum rusticitatis genus est, quod ab educatione, siue consuetuadine
289쪽
dine contrahitur. Haec enim rebus tantam vim impriinunt, ut v et ingenuis, atque optima licet indole, & natura praeditu, male tamen educatis . non parcant. Citius siquidem praua educatione natura optima corrumpi solet, quam haec, si praua sit, bonis moribus corrigi, ac eme- dari. Tantum enim virium sibi arrogat consuetudo, praesei tim inueterata ; ut vel alterius naturae nomen usurpet: immo verius haec quandoque vita fuit illi cedere. Quod si aureum, adeoque sententio tum ii lius dictum veru est; Melius esse bene institui, quam bene naici quidni
I. a contrario consequetur verissimum, Peius esse male institui,quam male nasci Nam hoc ipsum prauae institutionis'malum,innato malo peius esse, atque grauissima etiam vituperatione dignius; ex hoc potissimum deprehenditur, quod ea, quae natura nobis innascuntur mala, al-cile quidem tum ratione ac legibus, tum ipsa veri, bonique cognitione accedente reprimi, atque,virtute duce, pervinci possint. At vero, quae conscia,& connivente ratione in ingenuam mentem irrepsere vitia, eaque diutina occilluere consuetudine, quas occupante tyrannide,vix absque summa aliqua, & heroica virtute ex animi regno exiguntur. E Neque enim aliud effrenata mortalium vitia praeses erunt,quam truci lentissimos tyrannos quosdam ingenuethbertati sanimi ereptores. In ter quos maxime, qui forma teterrinius quique magno suo pondere
ac molle pressus; in imo vitiorum fundo desidet; est haec ipsa rusticitas,
quae non tam natura, quam educatione, atque praua malorum consuetudine, ut dictum est, in animum est illapsa. Haec quippe insolens arictio, cum & moribus omnino barbaris, & ab humanitate alienissimis
assueuerit, no insulsos modo atq: degeneres reddit humanos animos;
verum eosdem etiam summo &scelere,& impietate inficit: Quales ex subiecta hactenus Turcis Graecia eii adere videmus, in ipsis Christiano rum filijs, quos vocant Graisuros. Qui quidem antequam pubescant, C atque patriae religionis documenta imbibant, ab immakbimo tyran. mo Turcarum e parentum amplexu corripiuntur ut hos ille primos, , atq; fidissimos sui custodes, quin & Antesignanos, Tria mosque milites sibi constituat. Sed hi commisti Turcis, ubi primum exleges fieri, proque libidine cuncta gerere; ac nihil nisi caedes, incendia, rapinas, stupra, meditari consuescunt usqueadeo a patria ingenuitate, auitaq; pie-. tate,
290쪽
tale, ac religione deficiunt, hasque tam impie, rusticeque odisse solent; ut in patriam, in parentes, Sc gentiles fisos, nulli unquam hostes,neque
immaniores, neque truculentiores insurgant. Hic igitur tam dirus ruasticitatis morbus, ad summam impietate redactus, tanquam sanatione
indignus, aut non alijs, quam extremis illis execrandis Salibus, quibus supra in tyrannos, praeurendus est: aut quoniam humana ei desunt remedia, diuina sunt aegrotantibus deprecanda.
cn Ad haec simili rusticitatis labe tingitur ingratus animus eorum, qui ab infimo statu ad summum evecti; ubi primum diuitijs affluere,'atque Aimperium tenere,& potestate uti coeperunt, immemores sunt beneficiorum , quae in summa ipsi inopia olim constituti, ab alijs acceperunt. Verum omnium maxime rustici; & ingrati habedi sunt,immo Thre,. cijs, quod aiunt, notis compungendi, qui permagno aliquo beneficio ornati ab amico, tantum abest, illud ut agnoscant, ut etiam parvipendant, ac perquam impie quod summum est totius rusticitatis caput in ipsummet beneficii auctorem scelerate conspirent. Quo monstron que foedius aliud neque immanius in ciuitate dari,neque eisingi animo
potest. Nam eo peruadente, non modo communis humana conso- 13ciationis nexus dissoluitur; verum uniuersus etiam urbanitatis Sal,quo
suauissimus vitae ordo in Repub. conditur, penitus colliquescit, ac di L fuit. Vnde compertum est, id genus rusticitatis, a praua ortum educatione, foedissimos ac plusquam ferinos solitum esse morbos in animuinuehere. Qui, quo magis periculosas, atque ancipites curationes h bent; eo quidem ad ipsos sanandos, rarioribus, atque nobilioribus rea mediis est utendum. Nam quamuis saxea: valdeque obstinata sit eiusmodi ingrati animi rusticitas; nequaquam tame et saxeis,lapideisue,sed mollibus,& quasi colliquescentibus occurrendum est Salibus, hoc est, maioribus semper benencijs ingratus prouocandus. Neque enim fis Cri potest, quin tanta beneficiorum multitudine obrutus ille, non alia quando conuincatur animo, M sanetur. Hac quippe medendi arte poterunt ingrati omnes, a rusticitate, ad natiuam ingenuitatem, qua turpi macularuniconsuetudine, reuocari.ac memores subinde esse, unde exciderint & quoniam ad Sales,& urbanitates nati sunt, dare operam,
ut excusso torva rusticitatis puluere aperia, atque liberali facie, cum in urbe