장음표시 사용
801쪽
A potuit emissemiius Quare ad Innocentium sectin dum scribens ille diuus D m a Bernardus,vir plenus apostolico Christi spiritu: Quis inquit faciet mi etait ''hi de Vobis iustitiam Si haberem iudicem ad quem vos trahere possem, iam nunc ostenderem vobis, ut parturiens loquor, quid mihi imminet. Extat quidem tribunal Cliristi sed absit ut ad illud appellem vos,&e. Sed satis haec fuerint super . Concludendum est igitur ex Theologicis illis certissimisque princi, piis, hoc est, diuinae scripturae autoritate,& catholicae Christi ecclesiae consessione, recognitione communique consensu cui qui repugnat, haereticum felicit) nullum esse criminis casum, saltem praeter haeresim de qua mox videbitur) in quo ipse totius ecclesiae pastor &rector, Romanus pontifex, iudicari aut deponi possit ab ullo episcoporum
B An saltem ob hmenerimen papa viuuersalis renesin iudiso fiat obnori CAP.XVI.
Ametsi rationes, quibus superiori capite usi semus, clarissimeis ira adstruere, ecclesiasticae hierarchiae praesidis autorita, tem, nullo Unquam casu humano iudicio obnoxiam fieri, ut quae suprema est in ecclesia autoritas cui subsunt omnes qui in ovili Christi sunt. Ei se enim contra rerum naturam & ordinem, ut inferior in mbi praepositum a Christo, ouis aut να in pastorem suum sibi praesii,
mat autoritatem iudiciariam. Omnes tamen unum hunc casum haero Communis
sis videntur excipere, in quo sit papa iudicio uniuersalis concilii obno, Qipv x in Nius: argumentum fere sumentes ex c. Si papa, tapius allegato. Quod 'b is autem harieticus esse possit, perinde quasi saepe suerit, nemo est qui verarat in dubium. Canonistae simpliciter ambulant acquiescentes in dicto eo citή ob capitulo:Si papa, tanquam in primo principio nihil sererespicientes alitius. Theologi qui ad rationem 3c consequentiana magis attendunt,ma 'pis etiam intelligunt difficultatem, quam hare asserito implicat. Nam si data est Petro & successoribus eius a Christo super uniuersum oluile, hoc est, catholicam ecclesiam, regiminis iurisdictionisque autori, ligere diseras, hanc illis eodem autore subiectam esse,& obedientiam debere eo. h: in tarumque iudicio obnoxiam indubitatum est. Si subiecta&obnoxia eo, implicat, qrum iudicio, idque ita ordinante constituenteque Christo, quo igitur pacto vice versa in illos exercebit autoritatem iudiciariam Quomodo Quorum' illum iudicare praesumet, quem Christus in hoc suo regno suum nobis vicarium constituit quem fecit ovilis sui rectorem & iudicem Hanc ita que difficultatem reuera maximam, aut potius manifestam quae mihi id arsi au- quidem videtur contradictionem ineuitent quidam, dicunt non ab e clesia aut concilio iudicandum deponendumve papam haereticum, sed 'ipso iure diuino autoritate papali priuatum ob hsresim. Nam Sc illis vis detur ex nonnullis rationum,qus cap. octauo libro quarto explicauimus, se non compati, ut sit papa haereticus. Sed quoniam nihil etiam dubiis tant, pleros p Romanorum pontificum decidisse inhaeresim, communi
802쪽
errore ducti, satis ad eonsequentia attendente dicunt iure diuino eo ipse Duuo cadat in haeresim priuatos autoritate papali, cum nulla humana ciuuniuersae supereminent quicquam in illos possit aut Qtas Gutaris Alis durior horum videtur ciuentia. Nolunt enἶm ipse iacto incide. μη; xi tem in haeresim diuini iuris autoritate priuatum autoritatem superem, .sed nenti papali: sed opus esse, 't priuetur per sententiam ecclesiae aut conaz hi h P, Quod probare nituntur a mento a minis , de alio quovis episcoameeclassis. po inci te in haeresim sed pure mentalem. Maiadnullum actum extobes imi riorer processit: per quam tamen vere, proprie & persecte volunt ipsumn constitui han eticum,cc hineliis oppositum fidei peccatum sit, cuius effectus es xterior consessio, iuxta illud Apostoli Corde creditur ad tu, stitiam, ore autem consessio fit ad saltitem. Hunc itam talem probat non priuari ipso iacto iurisdictionis autoritate . Habet enim. innui uni mex commissione humana aut ecclesiastica: sed propter solum actum inte, Eriorem nemo subest humanae autoritati aut ecclesiasticae. Quia homo vi, det quae foris sunt deus autem intuetur cor. Et dicit Apostolus: Nolite
ante tempus iudicare,donec veniat dominus qui illuminabit abscondita tenebrarii na,& manifestabit consilia cordium. Non ergo incurrit, inqui, unt, talis hari elicus, aut cen suram ecclesiasticam, aut priuationem ipso sacto. Sed papa non est deterioris conditionis uin serioris gradus episco. pi. Nec ipse igitur priuatus est ipso facto papali sua autoritate ob haerea
sim. Ouod vero ex humana tantum commissione iurisdictionis autoristatem caeteri episcopi habeant, dicunt esse ex omnium doctorum ortho, doxorum sententia, iuxta illud beatissimi Leonis papae in c. Ita dominus, decima nona distin. Ita dominus huius muneris sacramentum ad omnibum apostolorum officium pertinere voluit, ut ab ipso quasi a quodam capite dona sua velut in corpus omne dissunderet. Hac ratione nititur 1 reuerendissimus dominus Caietanus in tractatu praefato efficacissimam eam affirmans,& quam confitetur conuicisse intellectum suum. Ex qua
velut certo demonitiatum supponens, papam factum haereticum, non
esse ipso facto diuini iuris autoritate depositum, sed deponendum. Et cum hoc una, quod papa manens papa in nullo simpliciter casu superio,
rem iudicem in terris habeat. Videns inter haec concilianda inuicem non - - leuem dissicultatem quae mihi potius impossibilitas videtur. Nam fide,
to pugnan ponendus est,iudicandus igitur. Iudicem ergo habeat in terris neces leelti
iud bim iudicem,& superiorem.Tu enim quis es qui iudicas alienum seruum asserito. e -- Tamen haec se pulchre conciliasse existimans, ministerialem quandam ctai ait in autoritatem in ecclesia aut generali concilio comminiscitur, illi subesseo. ., ni di R , quo ad solam depositionem, idque in casu unius hari est; in, re quadam corrigibilis. Ministerialem autem hanc potestitem esse vult non super bι,- ,' autoritatem Papalem, sed super applicationem aut coniunctionem qua deponi eius ad hoc subiectum aut illud, videlicet super eo,ut Petrus aut Clemens hanc autoritatem habeat. Quam tametsi ille multis verbis obscure com
803쪽
LI B E R M. Fol. CCCXCVII. A seseque explicet icet tamen haud obscure intelligere in ecclesiae misisti is,
sacramentorumque ab eisdem saetii ministratione. Eorum siquidem missterio hie sit Christianus & baptizatur ille sacerdos, alter episcopus: attaαmen eorum autoritas & potestas non est super effectum ipsum, quem inaducunt sacrameta, hoc e super baptismalem sacerdotu Aut episcopalem characterem: proinde & ministerialis redie dicitur. Ipsi enim velut instrumenta sunt, per quae secretius operatur diuina potentia,& ad ministeria, lis aut instrumentalis causae genus, quo ad productum effectum, pertianent. Ad hunc modum in clero & populo eligendi episcopi solebat esse i iautoritas,quae nunc est apud solos ecclesiarum canonicos, non quidem super ipsam autoritatem episcopalem, quae a solo deo est, sed ministeri lis quaedam ad eandem pricula. Huiusmodi etiam ministerialem pote. statem etiam vultesse in ecclesia uniuersali super coniunctionem papalisn autoritatis ad hoc aut illud suppositum: hoc est, perquam ministeria, liter essicitur ut hicaut ille sit papa.Ad quam eandem contendit pertinore, ut sacere hanc coniunctionem, ita 8c ditatuere iuxta regulam iuris in c.Omnis.Nihil enim tam naturale est, ivtunaquaeqp res per quas nocausas fit per easdem & dissoluatur. Sed nec ratio illa aduersus priorem polluonem dicentem, papam h Dies, sentiaticum ipso iure diuino priuata autoritate papali mihi videtur efficax,nec rati bile hoc commentum de potestate illa ministeriali quae esset in eccle Geussio. si, ad depositionem paps haeretici,abscv superioritate,ut sic dicam, liqua oti iasib stiper papam quem deponeret.Quam sit aute illa ratio inefficax,& u mul rationis in-tis partibus claudicet, nunc aggrediemur ostendere. ν ,πω tiι. In primis, quod assumit haeresim pure mentalem,&quae in nullum csno priua actum exteriorem processit, vere, proprie & perseete sacere haereticum, e neutiquam verum est. Nam quamuis haeresis peccatum sit repugnans orthodoxae fides, quae praecipue in intellectu est, non tamen solum illum interiorem peruertae fidei actum, sed insuper voluntatis quandam electiaonem importat,qus habet,quando est efficax necessario concomitantem exteriorem quendam actum, nisi impediatur. Significat enim proprie F musta. haeresis electionem, non qualemcunque, sed qua singularem aliquam communi ecclesiae sensui fideique repugnantem sententiam quis eligit, quam illi contra ex aduerso statuat, quam defendat doceat,asserat. Quod
saciens propria sua ipsius electione se diuidi lac separat ab unitate ecclesi, astici corporis a qua diuidi, damnari est. Propter quod dicit Apostolus, quod suo ipsius iudicio damnatus est,hoc est ab ecclesiastica unitate separatus, a qua peccatores caeteros arcet ac separat ecclesiasticae disciplinaeae censurae seueritas quando ipsam monentem corripientem audire cono
temnunt.Ita quod es m peccatis ipsorum poena est hoc ipsa includit lis resis:& in tapsum iacit horreticus quod in alios peccatores districtio cem surae ecclesiasticae. At solus error orthodoxae fidei contrarius si no sit cum
lectione eiusmodi defendendi oeendi docendique cotra communem E
804쪽
licae ecclesis usili is Catholicae fideiecto aritim aliqa credens de asseres,quado nobis sit habendus
orthodoxae ecclesiae sententiam, orantem quidem facit inside, sed non facit haereticum .Qtiemadmodum & se satetur Augustinus orare posse in fide sed haereticum esse non pol se quod prauam illam diabolicamque superbiam ac pertinaciam, se e regione totius ecclesiae statuendi non hobere, securus esset.
Nee est,quod quis dicat, etiam haereticos assrmare & credere, se cori, sentire catholicae Christi ecclesiae. Imo sciunt sedissentire a resiqua obuersa ecclesia cuius ipsius vix tantilla pars fuere, priusquam essent haeret, ci: sed tibi stultissime persuadent se solos esse catholicam emesiam: eo tra vero ecclesii catholicam esse ecclesiam Satans.lta a catholica Christi ecclesia scientes volentes* dissentiunt tametsi etiam de illa ipsa impie haeretice sentiant. Audisti enim supra in illis calumn is coniurationis Lu, theranae aduersus indictam a Paulo tertio synodum, ipsos quidem comsteri dissentire a caeteris uniuersis totius Christiam orbis nationibus, sed κad hoc se cogi verbo dei. Quoniam autem errans in fide, & communi orthodoxae ecclesiae sententiae contrarium aliquid docens aut asserens, si admonitus semel & itorum de communi ecclesiae fide ac sententia non resipiscat, nisi singularem illam opinionem dimittes,communem sequatur orthodoxae ecclesiae sententiam ii non cum illis aquilis illis sanctis patribus, quorum in terris Iesiis suit conuersatio ad illud corpus ecclesiasticae unitatis se aggreget, in
quo solo Christo ipso teste. est Christus & veritas, sed in desertis, in anapulis ac domorum penetralibus ipsum frustra pergat quaerere: iam consitat errori suo adiunxisse electionem illam quam diximus prauam ac diu abolicam quae iacit haereticum rato ideo tunc velut haereticum deuitabismus iuxta praeceptum Apostoli. Si vero electionem illam errori coniun.ctam quacunq; ratione contineat nec ullo si uno exteriori prodat, non est
omnino esticax illa versectam Electiὼquae si persecta esse non posset non
Drodire in opus exteriti non impedita. 'uare nem com plera illa coima
mala est haeresis de quali Apostolus loquitur, cum iubet deuitare haereticum hominem post unam correptionem aut alteram.
Itaque sorte verum est, & quod ultro donarent assertores positionis, quam impugnant, praedictae, episcopum qualemcunque ob pure me talem haeresim ,& quae in nullum actum exteriorem processit c si qua ta, men talis est non esse priuatum ipso facto iurisdictionis autoritate. Non quidem ob rationem quam hi inducunt, quam inefficacissimam paulo post demonstrabimus sed quoniam no esset ea completa consum, malacue haeresis, cum illaesectione ellicaci docendi, asserendive aliqui hcommuni catholicae per orbem ecclesis fidei ac sententiae contrarium. De qua haeresi sorte dicerent etiam intelligendam positionem suam de Romano pontifice, quod ipso facto, diuini iuris autoritate priuatus esset, sauctus haereticus. quo tum demum nobis ecclesiae certum esse posse iuxta Apostoli sententiam, si post unam aut ineram correptionem in eo
805쪽
A rore petiisteret.Sciens inquit quoniam subuersus est,qui est eiusmodi. Sed iam ratio, qua probant alium quemvis episcopum non esse priua I misi caesa tum inissa iurisdictionis autoritatis ob pure mentalebaerelam. excudis obhaei hinense paulisperest In qua id quod primo loc' assumitur J copos ex
humana tantum commissione iurisdictionis autoritatem habere non cisi episeopo, ex communi omnium ut ipsi dicunt doetarum sententia, sed contra potius. Nam communior, etiam horum ipsorum, quorum est haec ratio, nino: udit.
Quamuis mihi non salsi probata, opinio est, etiam 'postolos reliquos a Petro, quibus siccedunt episeopi, accepisse immediate a Christosiris
dictionis autoritatem Matthaei decimo mavo, ubi cit eis:Ouaecunm alligaueritis super terram,erunt alligata & in coelo:& quae solueritis, solu, in. Deinde, non videtur, quod illis fiat specialis aliqua delegatio aut conia missio iurisdietionis ab ecclesia: sedeo ipso quo electi&confirmati sunt B episcopi ex ipsa sorma hierarchiae ecclesiasticae videntur habere autorita, tem iurisdie ionis super commissiim sibi populum. Quod vero a B. Lea Male es aesone dicitur autoritatem istam ecclesiastici regiminis iurisdictitas prin. cipaliter collocatam in Petro,ut ab ipso quasi a quodam capite, dona sua tentiam. in uniuersum corpus diffunderet, non eo pertinet, quasi reliqui episcopi nihil huius autoritatis haberent a Christo sed solum a Petro: quin contra dicit potius ipsum dominum,non Petrum haec sumtona, in uniuersum ecclesiae corpus diffundere, sed ordine quodam, ab isse videlicet Petro, quali a quodam capite facto initionioc ipso similitam aliorum, torita, tem quamuis datam a Christo esse amen subiectam Petro. atque ab eius auidritate quodammodo dependere: Sc tam diu eos habere autoritatem illam, quamdiu uniuntur illi suo cam. quamdiu illi sundamento eccle,siastici aedificii inhaerent, a quo Vseparentur, iam non amplius pertinerec ad Christi ecclesiam, quae super illam petram aedificata est, atque ita eo iapso amittere omnem iurisdietionem quam acceperunt ecclesiasticam. SOparantur autem a suo capite per schisma & haeresim. Recte proinde dici. sepi a Matur c.Dicimus.XXlli I.quaest prima.Omnes omnino hereticos & schis,maticos nihil habere potestatis & iurisdietionis.Quia tamen etiam diuia pori, eo sub unitate ecclesiastici corporis retinet & Chi istianitatis hoc est baptis, mi 8c sacerdotia, pontificalenam chara fieres hinc est, quod baptizati aut ecclesiastica ordinati ab haereticis aut schismaticis, ad catholicae ecclesiae gremium re,
uertentes,nec rebaptizantur,nec reordinantur.
Deinde linum quod aiunt lino male connectentes, falso assumpto D Aliud Caieliud adiiciunt nescio an mauis salsum videlicetri secundum nulla actum Dure interiorem, quis vlli subsit autoritati humanae aut ecclesiastica Denuo no iunoro antiqua esse scbolasticorum pugna & controuersiam, Jc qiseria su fortassis adhuc litem iubiudice. Attamenadriano iii I. ponti i max. Theologo in primis resoluto & consummato, ut nostra habuerunt secus nianae. Ia quo & nos in his quonda studijs praeceptore deinde in pontificatu ullsumus patrono.visum est hanc sententia a pestifera haZesi haud multum cristoxςxi
806쪽
CAP.XVI. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE G. Mis . . pro Gersone illo vix ullam excusati m accepit. Qui ex hoe opinio.quod principio procedes, ulterius concludit, adiu interiorem non posse cadere sub vllu prsceptum humanu aut ecclesiasticum. Nemo es qui ignoratiam 4 ς exterius & contentiosum iudiciu deduci non posse, tarquae seu testibus cohu - seu pluris, aut alm legitimis documentis approbari possunt hominishus sed quod ad actus interiore seu praecipiendo, seu prohibendo etiam sub poenis censurisu ecclesiassim inquas ipso iacto incidatur,non a bgat silerio utori indonge abest a veri e Sc doetam communi sententi Qui iua occulto haeretices iuris censurae, Si ciccommuntationitae a canone subiacere uno velut ore conserentur.
Caseoniti Nee mihi ad rem pertinere videtur illa Caietani distinctio de occulto is exui per per accidens.Quasi per se occultum quale volunt esse aeuim inisdς- to teriorem nulli subsit laumanae autoritati: per accidens vero occultu quanaeeid. . tumuis sit aeque aut etiam m is occultum quantumuis etiam minus dei a
duci possit in humanum iudicium quia tamen ex tui natura tale non est. vcim subesse autoritati humanae aut ecclesiasticae.Ex q dicunt consequenter Ad si quis in mentalem hinesim incidat. ex hoc non subiacere censurae aut excommunicatioi prolatea canone: si vero idem secum solus submurmurans errorem que mente concepi exteriori verbo submississime proserauam ex comm Picatum esse, quatumuis aeque occultum sit. Quia Metiis ille exterior quantu est de se, posset cadere sub humanum iudicium. Quae mihi abs ullo solido sundamento dicta videntur. Nam ubi quΡso,aut unde ex scripturarum autoritate,qua deniq; ratione, haec est landata distinctio Si enim occulti ratio in causa est cur sub humana autoriae tem actus non cada ubi iam illa adest siue per se, siue pgaccidens suum illum effectum operabitur.Sicut cuicun inest albedo suo illo modo immutat visum & disgredi lud magis cui inest intensior, siue per se illi inis sit,sive per accidens :& cuicunque inest calor suo illo modo immutat ta. ν stum.& calfacit appropinquantia nec in eo quicquam operatur modus quo insunt subiecto sed tantum intello. Quare si occulti ratio in causa cur actus quis humanae autoritati no subiit,quod magis occultum est, minus suberit: quemadmodum quia albedinis ratioe aliquid visum disgre, rat quod magis album est,magis disgregati& magis calidu, magis tas ' cit siue per se tale sit,sive per accides.Quamuis quod per se tale est semper tale maneat, nisi demutetur extrinsecus ab illo suo quasi naturali habitu: quod per accidens non ita men a diu tale est, idem prorsus operatur, ac si per se tale essetivi serrum per se frigidum,candens & ignitum ita cassiscit & adurit ac si per se tale esset. Maleare Illa vero quae descripturis adducuntur, male accommodari videntur proposito. Nam illud ex libro regnorum: Homo videt quae soris sunt. deus autem intuetur cor, quid obsecro ad hanc distinclitone pertineo Nun. quid ergo autoritati ecclesiastics hierarchiae aut humanis societatibus prς
sidentium quicquam subiacet, nisi quod suis ipsi viderint iis c Quid si audia
modari a Caietan scripturas ad suum
807쪽
LIBER VL. I. CCCXCIVA si audierint Sed per videre inquies omnes hic sensiis exteriores intelligit: unde & qua autoritate haere tibi glossa & additio c Certum est enim laris
Pruram quae adducitur,proprie loqui de videre, ut intuitiuam cognitio/nem importat:quae nobis tantum est eorum, quae foris patet,at dominus etiam corda intuetur.Sed haec ad autoritatem praelatorum, & ecclesiastiacae hierarchiae humanis & ciuilibus societatibus praesidentiu quid perstinem quid deniq; ad humana contentiosam illa serensiaque iudici ac Inqus certu est multa deduci,quae sub intuitiua iudicum noticiam non vo iudieia iudiniunt,imo etiam interiores actus nostros, imo intentiones hominum quae ut ex aris multis probabilibus colliguntur signis in nostro sermone coris minum. sessionem effficaciter irrefragabiliter produntur. Non est iniuria,si absit Anima hoiniuriandi animus ita Sc desidia ex animo praecipue comittentis pendear ac ponderatur, nunquid ergo in causa iniuriarum non inquirit iudex de indelicto et B iniuriantis animo nunquid illu non punit prscipue in iniuria nunquid non distinguit inter homicidium voluntarium, Sc quod praeter intentionem commissum est Foedauit aliquis in publico imagine principis conatu melle causa,alter idem fecit,sed citra contumeliandi animum,nunquid inter hos nulla erit distinctio in humano iudicio 'Nulla certe erit, si interiores hominum actus non subsunt humano iudicio. Et quaenam obsecro sunt uniuersa de contra Ribus testamentis legatis,fidei commissis ultimis voluntatibus,& id genus alia,u de humanis voluntatibus in tetionibus iudicia Quod vero omni teste omni documento care quantumuis exterius si certum est ad hoc iudicii genus omnino non pertinere. Mutuum Eeelesiastiis consensum viri 3c mulieris mutuo intellectum, quod ex se est,certum est vinculum matrimonii inter eos parere:at fecit ecclesia, ut certis casibus & pertingere inter certas personas, idem esset inualidus S inefficax. Nunquid ergo i ,---e vel ex hoc uno pala no est ecclesiasticae autoritatis efficacia pertingere adactus interiores hominu eosin subesse humanis ecclesiasticis legibus Iam & illud, quod ex Apostolo adducitur: Nolite ante tempus tua dicare,&quae similia sunt, certum est loqui de eo iudicii genere, de quo loquitur apud Matthaeum Christus, dicens: Nolite iudicare, & non tu, dicabimini: nolite condemnare,& non condemnabimini. Sed haec ad forensia, ecclesiasticaque iudicia, autoritatemque ecclesiasticae hierarchiae praesidum quid pertinent Nunquid huiuscemodi distinctiones Chri. stus commentus est, cum Petro diceret: Quodcunque ligaueris super terram, alligatum erit 5c in coelis An forte actus interiores hominum suis per terram non sunt Sed haec obiter hic, breuiterque commemorasse suffecerat, nam prolixiorem haec disputatio quam alibi absoluimus
Postremo ut ex falsis his de male consutis praemissis, videlicet: Quod Qua male
iurisdictionis autoritas inserioris ordinis iscopis humana tantum commissione conueniat S : quod secundum actum mere interiorem nullius Caietanus
hominis quis autoritati subdatur,detur hscsequi Gelusio: Inserioris gra h .pos
808쪽
CAPNVI. HIERARCHIAE ECCLESIA ITICAE
dus episcopos ob solam mentalem haeresim non priuari ipso licto iuris, Ddidi ionis autoritate: quae tandem est haec prosyllogizatio: Ergo neque ecclesiasticae hierarchiae praesidens Romanus ponti sex c Nunquid etiam
hic ex sola humana commissione supereminentem illam autoritatem obtinet & non potius a deo &Christo Itaque maior illa ad hanc conclusi, onem quid pertinet Sed humano, inquies, ministerio aut eleistione habet, quod papa sit. Nunquid ergo etiam ab illis suis electoribus est illi sacrosanetii, supereminensque illa ecclesiasticae hierarchiae praesidi necessaria autoritas Nisi &ab hominibus quis dixerit conferri gratiam , char fieremque baptismas lem ,& sacramentorum omnium effecitus, quos sine humano ministe,
Deinde feci inda illa assumpta propositio aut minor prioris syllogismi quid obsecro ad secunda hanc conclusionem pertiner Dicit prior,quam Elii impugnant potitio papam haereticum ipso laeto diuini iuris autorita:
te priuatu autoritate Papali. Probas tu, inferioris gradus episcopos coma missa sibi ab hominibus potestate, non priuari autoritate humani iuris iapso facto ob solam interiorem haeresim, quod ea nec iuri humano subsit, nec iudicio. Ergo ire. papa ipse facio priuatur papali autoritate, quam a deo non hominibus accepit idque diuini iuris autoritate ob adium inateriorem tantummodo: scilicet quia nee dei subest iudicio solus aetus in, terior Mihi sane videtur etiam si quis studio quaerat male connectere aliqua haud temere se inuenturum quod una hac ratione peius cohaereat,&in quo plura sint quae refellere possit aduersarius. lam S illud commentum de potestate illa ministeriali, qua concilium deponere posset pam haereticum abs Iupcriori ulla super eum aut ritate, mihi non talum omnἰ selido indamento carere, sed eae prorsus falsum, imo contradiistionem implicare videtur. God enim sit in 'aliquibus ministerialis quaedam cutita loquamur potest is quam eleetitiam hic proprie dixerimus perquam possit fieri, ut sit in hoc aut illo na, palis autoritas. tametsi ea uniuersa a solo deo sit haud imus inficias: velut in simili in sacramentorum ministris satis declaratum est. Sed quod Gadem illa ministerialis potestas, suo iam deiuncta officio,& postquam Oius velut ministerio, a deo alicui collata est illa papalis autoritas, rursus possit auferre eandem, aut aliquam efficaciam habeat ad eius ablatio, nem separationemque a suo subiecto sicut habuit super intro luetionem, prorsus falsum est. Est enim ministrantis sacramenta, baptizantis, ordiariantis consecrantis, ministerialis huiusmodi quaedam potestas super se, cramentoim ipsorum effectum proprium, hoc est 3aptismi,sacerdotη episcopalem* characterem,ad quem in ratione disponentis subieetiam concurrit suscipientis voluntas Rintentio. Sed postquam horum ministeario essectus ille supernaturalis a deo induetias est, iam non est ille amplius
in horum potestate: c potest per illorum minista em illa potestatem
tetani de potestate ministerialieeelesiae ad depositione papae haeretiei. Minisseriale potestate quesecun possie auferre furna
809쪽
A rursus auferri,quamuis poterat ab initio introduc etiamsi velletucon, sentiret ille in quo receptus est. Eodem prorsus modo est apud cleru vobis Roma aut ecclesiam nihil enim id resert ad propositum ministerialis illa potestas, per quam fit, ut sede vacante perela stionem canonicam fiat papa Clemens aut Paulus, concurrente in ratione disponentis subie, bim eleeli c5sensu sed postquam horum ministerio hic aut ille iam papa effectus est, no est in eorundem potestate papalem illam autoritatem, quae non ab illis sed a solo deo in ratione superioris causae dependet, rurissus auferre, aut a suo illo subie sto separare pro suo arbitrio. Quod ut in omnibus verissimum intelligas,Vidctur matrimoniale vinculum a m uis tuo viri mulierisin contensile 'na in ratione verae causae est si dependere: tamen qui agili superuenit etiam .ramentale vinculum qu as Io deo essetfficie est nim ei alito amem dissediabet mutuus in mu, B lierisque consensus, non potest semel cori actum atris Nυira Iram
nec mutuo illorum consensu dissolui. Quia vinculunitatu quia di
sacramenti ratione superuenit iam n5 est in humana potestate. Quos emdeus coniunxit, homo no separet. Quod si a naturali quoq; philosophia horum similitudinem&exempla petamus, hoc clarissime inueniemus. Nihil prorsus posse super cuiuscun* formara proprio subiecto separa, Nihil mationem nisi id quod possit super formam ipsam aut destructilonem sub tecti. Nihil potest calorem separare a suo subiecto, nisi quod potest calo, mrem destruere aut ipsum calidum. Ita in formis omnibus,seu substantia. si uelibus, seu accidentalibus hoc perpetuo verum est. re formam Vt autem etiam hoc daremus ad eadem illam ministerialem potesta, tristum. tem pertinere, ut applicationem papalis autoritatis ad suum subiectum, ita S separationeni eius ab eodem, hoccst,ineleictionem papae ita 5 dea positionem.Certum est ad Uniuersalem ecclesiam,vi eiusmodi non pertinere primo electivam potestatem Romani pontificis sed ad clerum leo. Potestatem manum quos cardinales dicimus. Cum uniuersalis ecclesia ut eiusmodi,
nun si posset exire in aliquem electionis actum, non conuenire in unum' et is i iis non consultare non deligere quis Christiano gregi utilissimus, non coni ta iuxserre suffragia. Haec enim non ad infinitam toto orbe dispersam multitudinem, sed ad certo numero desinitos peninent. Sed nec ullum iota ex diuino aut humano iure quisquam proseret, ex quo appareat hanc postestatem primo poetinere ad uniuersalem ecclesiam. Sin potius si totisus ab initio ecclesiae confideremus historiam hoc videbimus, penes solos Romanum clerum Sc populum suisse hanc potestatem, quae postea ob populi insolentiam Sc dissidia apud solum delectum clerum quos cardinales vocant, sequentium pontificum autoritas Sc ordinatio constituit. Quod si quis dicat apud hos esse potestatem istam ex commissione unitierialis ecclesiae: Ubi,quaris,conuenit aliquando uniuersalis ecclesta, ut 'mhanc sua potestatem com mitteret: Si in uniuersalibus cocilias id factum
dixeris,nu nil sane id probabis,aut Uu inuenies. Et od illis CCC. annis XX iiii ante
810쪽
CAP. X HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE
ante uniuersa concilia uniuersalia c Esse itaq; ministerialem hane simis Ddi Romani pontificis potestatem .non penes uniuersalem ecclesiam, quae nunqua ab initio hac potestate via est, neque uti posset, sed penes clerum Romanae ecclesiae,quem nunc reserunt cardinales illi designati, episcopi, s. uhauri presbyteri & diaconi,constat ex ipsa rei evidentia ic obseruatione totius suppositio' ecclesiae a multis seculis. Quare penes eosdem secundum hoccommemtum esse deberet potestas illa depositiva papae haeretici,& non penes uniue saleni ecclesiam quod nemo dixerit. veru ece ζ- Nec videtur landata R. O.Caietani ad haec responsio, quod minista
es tata risis haec potestas elige di Romani pontificis sit & in eardinalibus ,& inpositiva pa uniuersali ecclesia: sed diuersimode.in illis limitate, hoc est, vacante tale his In ecclesia vero abso vlla limitatione, si secluso iure positivo loquamur. '' Nam praeter hoc, quod ista dicuntur more legem sancientis absque ullae a. autoritate aut ratione, videntur etiam manifeste falsa. Si enim humano, κpositiuoin iure secluso, potestas illa Eligendi papae est penes uniuersalem ecclesia:necesse est ergo ut iure diuino aut naturali ea sibi copetat. Quod si verit m est non posset ea usurpari ab aliis, ne* humano aut positivo iure illi auferri & committi alteri cum supra aut aduersum diuinum Sc na, turale ius nulla possit humana constitutio, aut potius praesumptio.Sed si
esset obsecro alienissim v a ratione illud,aut diuinu,aut naturale ius quod
uniuersae ecclesiae c5misisset absolutam illam & illimitatam potestatem eligendi Romani pontificis: qua non solum nunquam est via ab initio ad hunc vim diem his annis M. D. XUII. sed nec unquam uti posise quasi deus & natura sua illa iura si ustra conderent Mihi sane non videntur vlli haec verisimilia sore. Repugn-n Nunc etiam hoc vide quo paeto hic non sit euidens repugnatia: Posa .ini se ecclesiam aut concilium deponere papam haereticum,&tamen nullo νβ-m P0Gς unquam casu superiorem super ipsum autoritatem habere am si in casea Gm is su haeresis deponendus est ab ecclesia aut uniuersali synodo necesse est veia 2 ., haec in illum proserat depositionis sententiam, & proinde hic rei subeansa si perio- illa iudicis personam induat. Sed nemo iudicare potest suae iurisdictioni non subditum. Tu enim quis es,inquit ille qui iudicas alienum seruumet Sit papa in hoc saltem casu ecclesiae aut synodo subditus necesse est. Et plane contradictionem implicaqvi iudex n6 sit supra reum, at eum in quem profert damnationis sententiam. Quin & alia plera* depositi, onis sententiam praecedant oportet, si iudiciarius ordo rite obseruari desheat quae nec sine coactiva super papam deponendum potestate possent fieri,ut reum citare ad iudiciu examini subdere, ut ad interrogata respondeat cogere,& alia plerac quae requirit ordo iudiciarius. Attame ad de, positionis usq; sententiam,secundum hos verus indubitariis p papa est. Nihil prodest hic subterfugere & latebras aut diuerticula quaerere, dico. do ecclesiam aut conciliu in hoc casu ex ministeriali illa potestate habere
vim coaestiua, non quidem super Clementem papam aut Iuliu,sed super