장음표시 사용
781쪽
A possint ae debeant,&reparari in ecclesia unitas religionis&fidei pax&cocordia ecclesiasti hierarchiae suus restitui vigor,sua dignitas. Non tamen propterea orthodoxo cuiquam vestris calumniis suspecta redde,
iis indidionem synodi eiusmodi nisi sorte de Chalcedonensis c&iiij uni, uersalis IIII nisi etiam de sexti uniuersalis concilii cistantinopolitani tertii autoritate orthodoxus quisquam dubitare potuerit. De abus quisquis
dubitauerit mihi sane orthodoxus non erit. Vt autem nihil istos homines pudet,sic tergiversatione suam magnis illustribus sancton: patrum exemplis excusant proferentes Maximum latore, sevi Hieroselymorum antistitem qui recusauit quavis vocatus ad Antiochea
nam synodum accedere & Athanasium quia Tyria synodo aufugi nec
ad eam quae Seleuciae celebrata est,conuenire voluit.
Quasi nulla esset inter synodu & synodum disserentia. Constat em iba las synodos suisse illegitimas, praeter autoritate apostolicae sedis aduersus pietate,& orthodoxae Nicenae fidei professores congregatas & celebratas ab impin eiusdem* apostolicae sedis Ac catholics Christi ecclesiae sempiterno danatas iudicio. Mod aute ad I sc malignanuum concilia pii &orthodoxi conuenire recusarint nunquid mirum est Sed tu proser si potes, ullam apostolicae sedis autoritate cogregatam & celebrata synodum, ad quam quisquam, cuius pro orthodoxo celebretur nome, & memoria in benedictione sit in ecclesia recusarit accedere & per me viceritis.Haereticos hoc fecisse inuenies orthodoxos nunquam inuenies. Puerilia vero sunt,quae calumniantur in locum indicti conci . Quasi mra ista alibi liberiora & aequiora serent aliarum nationum iudicia. Nunquid Onim inter arma tumultuantis & furentis aduersus pietatem Germaniae, quam late istorum impietate insecta est, in qua etiam nomen sacerdotale
est dedecora udibrio & opprobrio nunquid maior pro eisdem nationis si bus commoditas Sed negocia inquiui esse eiusmodi, ut interesse cognitioni doctrins necesse sit ipsis principibus nec tamen tutum ipsis abesse suis ditionibus. Quo pacto principibus interesse concili, liceat, superius explicatu est.
Hos vero interesse cognitioni & iudicio,in quo reorum personam ipses sustinere necesse est aduersus omem formam & modum iudiciorum est. Nec intelligo qua illi fronte haec scribere audeant,&sibi arrogare locum in eo iudicio,vnde velut partialem excludunt Romanum pinificem, nisi quomodo audent omnia. tiam vero aequum postulat', ut reliqui Climstiani orbis principes uniuersi longissime a suis ditionibus maxima mo, testia &impensa ipsorum causa in Germaniam veniant ne ipsi vel tantillum abesse cogantur suis ditionibus & Germania, tuam lector Christia,' ne conscientiam appello. Imperii deliberationem,quam iactitat aequum est sequi in negociis imper 3.At cum ecclestam uniuersam tanstit causa& negotium, membrum
capiti,& pars inust consormet necesse est. Alioqui quid Gallis Hispanis,
782쪽
CARXm. IlIERARCHIAE ECCLESIAsTICAE . Siculis Italis Britannis, Scoris, caeteris p Christiam orbis nationibus non D subiectis imperio, cum deliberatione imperish- Οα posse latebras quaerere, aut resormidare lucem qui dothinae suae consessita' . . onem apud se in eccles in publice diligenter & assidue tradi curentR iam in laetantia. dudum scriptis dodiorum suoR laocela L utheri&discipulorum eius ea missam in orbe quos multis in locis puclare meritos de ecclesia iactitant. Et eorundem opera oppressam densissimis tenebris docti inam Christi,
anam videlicet impiorum culmum,monasticarum caeremoniarum, persplexarum quaestionum Sc cauillationum euolui coeptam. Plurimum, que lucis additum euangelio plerisque locis, de vera poenitentia, de fide& iustitia, de via sacramentorum, de potestate ecclesiastica,de discrimine& usu traditionum, de dignitate rerum ciuilium,atque at m plerisquet cis. Falsissimam vero esse calumniam,spargi ab ipsis errores olim damna a, tos renovari veteres haereses. Nam puram illam quam ampliatiintiir do,ctrinam , esse haud dubie essensum catholicae ecclesiae. Nihil sibi esse acerbius u diuesti nationes Christiani nominis. Se quidem a vera unitate Scconsensu catholicae ecclesiae nunquam discessuros, sed quia papa damnat veram , piamque doctrinam, ecclesiae necessariam, mandato dei se cogidissentire ab iis,qui eius impietatem approbannia equidem satis intellis gere magno sui status & sortunarum periculo se dissentire a caeteris natisonibus, dc sese ob acere armis omnium regum & principum, sed verit iis professionem anteferre se rebus omnibus orantes ne ita sibi quisquam de ipsis persuadeat quasi aliqua cupiditate haec secerint.
Puli' eo Haee,inquam,cum legi, magis risu, quam exacta ulla respontane proas hi ψ, sequi libuit: licet non videri se posse latebras quaerere, aut reformidam relucem, qui pestilentissimos errores suos omni studio conati sunt inor, ,hem spargere, non satis habentes sese praecipitasse extra arcam illam my, sticam nisi& multos una secum pertraherent in perditionem & interistum. Sed in hoc imitati sunt illos patres&prieceptores suos, pseudoprophetas & magistros mendaces, haeresiarchas videlicet qui hoc ipsum semper studuerunt Christi fideles abducere ab illo corpore catholicae Christi ecclesiae, in suos angulos & domorum penetralia, in desertum, atque ibi Christum contra hristum demonstrare incautis & male credulis. Areputinam latebras quaererent reformidarent lucem utinam perpetuis teneabris pestilens malum hoc delitesceret, quod basilisci cuiusdam instar vesvisu parum firmos inficit.Sed frons meretricis facta est illis ut nesciant e. rubescere, verissimam in se comprobant apostolicam illam sententiam, qua assirmatur nobis Dbversos esse s sunt eiusmodi, sine ulla spe auccorrectionis,aut emendae,& proinde sugiendos deuitados p orthodoxis ve 'lut contagiosam & certissimam pestem aliquam. ιnisi L. Purixat inquiunt,doctrins qua ample Bantur, ipsum esse eonsensum
in V. eatholicae Christi ecclesiae. O doctores pudicos, castos & sobrios. Qui tol
783쪽
. I. I B E R VL FOL CCCLXXXV. A Ie in primis libertatem arbitri,& uniuersa extrema, absolutam quo ad
nos, necessitate inter nos docentes accidere, eo ipso omnem locum meristi ae demeriti auferunt, nec solum iniustum & crudelem deum faciunt, qui puniat pro his,qabsoluta necessitate iacimus, nee plane vitare possumus:sed &stultum 5c saluum,qui ad mandatorum suorum obseruati
nem propositis praemiis invitet homines,& poenarum comminatione a transgressione deterreat, perinde laquam si ligno aut lapidi quem manu tenet minitetur quis, si proiectus e manu in terram ceciderit, & bladiaturne cadat.Eiusmodi enim plusquam ridendas naenias faciunt diuina stri,pturam uniuersam.Neque hoc tantum sed & uniuersum diuinum cubium tollunt e medio, 3 abolere conantur pro viribus. Sacerdotio nos priuat Sc sacrificio.Nullam relinquut sacri, prophanim distantiam, aras, templa monasteria subuertutiridem eum uniuersis quae in eis pera una tur diuini cultus caula,meras laruas, meras facies Antichristi praeditant.
Quae olimaChristi fidelibus donata sunt mimstris ecclesiae S religiosis
conuentibus hominum, isdem vi auserunt vasa diuino cultui mancipa, in ablata eccles is prophanis suis usibus applicant. Campanas quibus ad i cultum antiquo ritu conuocatur fidelis populus,conuertunt in boma bardas Sc machinas in humana perniciem.Omnes ecclesiasticos ritus obseruationes Sc can emonias, quos Sc in diuino cultu, S in sacrametis ecclesiasticis toto orbe obseruat Christi ecclesia,& ex apostolica traditione sera Dauit omnibus ante nos retro seculis ab initio nihili pendunt,& velut is, rae pietati officientes obliterare satagunt. Rident cantum ecclesiasticum, M sacerdotes Baal in eo nos faciunt. Derident catholicam per orbem ec clesia,quod aquam sale exorcizet in varios usus fidelium, quod baptismi fontem consignet 8c benedicat quod baptizatos confirmatos Sc ordinautos in sacerdotes Sc episcopos inmat sacro chrismate aut oleo,quod temapta altaria,uniuersio diuino mancipata cultui benedictionibus sanetissicetac dedice imo haec execrantur velut impia, & magicae superstitionis vestigium referentia.Suos docent sacro chrismate quod stetidum rancidum p oleum appellant inungere calceos aquam benedicta laedare stercore: abominari sontem baptismatis sanctificatum antiquissimo ritu ea, tholicae per orbem ecclesiae, Sc in eiusdem derisum communi aqua baptizare infantes abs* sacro chrismate.Dies sestos, quibus redemptionis 5c
salutis nostrae annua celebritate recoluntur ac in nobis renouantur mysteria: adragesimale inuniu,breuiter quaecum sine scripto ex apostoli,
in traditione seruauit ab initio,& interim continuo eodem perpetuo tenore obseruat tota per orbem ecclesiam pertinetia, ut a nobis assidue hosnoretur Sc laudetur deus uto maiori cum reuerentia ac decentia, cultus ille ridem a nobis impendatur sacramenta,quae idem ad salutem'remodium nobis contulit suscipiantur salubrius,aboleri voltis uniuersa: 3c ad nudum nomen, Christi resigionem reuocant. Hoc per hos agens ancioquus ille,&ω,&hunum In hos , ut omnem pietatem tollat e
784쪽
mentibus hominum.Nec in deum tantum sunt blasphemi &impii sed n& in diuos iam regnantes cum Christo, aduersus quos impio furore bellum gerunt sacril gum. Uiuos impietatem docent, mortuis circumas,ibunt vivorum sunragia, uniuersae catholicae ecclesiae stultitiae notam inurunt, quod sanctorum imploret auxilia, idololatriae, quod honorisculium eisdem impendit, Sc reuerenter obseruat, coli que eorundem reo liquias, honorat picturis, statuis& imaginibus. Vota monasti in obe, dientiae suis superioribus dependendae, conseruandae castitatis perpes tuae,& paupertatis voluntariae, docent stulta & impia, utpote impossis bilia, & libertati Christianae contraria nec coram deo obligatoria.Ex sancto instituto quanta possunt cura &sollicitudine utriusque sexus pluris mos attrahunt in sornices & postibula, nec illos pudet publice asserere, aeque sui arbitrii non esse,ut carnis quis refrenet libidinem,ut casti corpiris pudicitiam conseruet,ut se semet ab abusu&commixtione Deminae, nu non est sui arbitria, mas sit an scemina:tam esse opus illud necessarium Q screare, expuere, ventrem exonerare, i denique aut edere aut bibere. Audis lector Christiane illam synceritatem & puritatem do is nae euantesicae qua lii iactitant, scilicet euangelicae castitatis & puritatis praecones, quibus infinita dei misericordia sacrosanctum euagelium nunc demum reuelatum est sed quod hactenus catholica per orbem ignorauit ecclesia. Quam vero praeclare ijdem sint meriti de ecclesia, ves caeco quod a. Quid imis iunt)potest esse perspicuum, quisquis eius miserabilem prorsus statum conserat cum eo, qui suit patrum nostrorum temporibus,quado in unis uersa ecclesia viguit unitas & synceritas fidei: viguit resigio,&discipli, nae ac hierarchiae vigor ecclesiastic atque ordinum omnium.Cum contra nihil nunc suo consistat loco, omnia perturbata , omnia confusa, nubtus ordo, nulla vis disciplinae aut hierarchiae ecclesiasticae: sed elanguida uniuersa, ita ut plane spectare videantur ad interitum. Semes vesut eiura,ctis repagulis reuocatum ab inseris & essulam in ecclesiam, omnium postilentissimarum haereseon omne genus,&quae olim damnatae perpes tuis tenebris, & anathemate notatae sunt ab ecclesia,& quaecunque in, geniosa ad malum hac tempestate ingenia certatim,quodque praeali peius excogitare potuerunt.
Hinc Anabaptistarum furor inde Adamitarum insania, illine Sacra,
mentariorum pestilentissima contagio. Et omnium horum parens, otiis pugnantium,foecunda omnium malorum mater, Lutherana impiarias, omnibus ad omnem impietatem semes aperiens ianuam, omnem hierarchiam omnem ordinem tollens ab ecclesia, omnem pietatem Sc re,
ligionem quod in se est funditus eliminans e mentibus hominum. Quorum praeclara merita quae impudentibus bureis iactant) de Christi ecclesia, utinam suum Homerum aut Maronem sortiantur, ne ea ulla deleat obliuio.In suam quidem nota Sc ignominiam, sed quo cautior redis
datur posteritas,& neta facile se premittat impostoribus eiusmodi ineve
785쪽
A credat alibi monstrantibus Christum uin corpore eatholicae ecclesiae,ad quod semper congregatae sunt & congregantur aquilae.A cuius fide sententia Sc communi cosensu quantum hi recedant , superioribus libris Omnibus,praesertim autem tribus prioribus euidentissimum iacimus. Ex quibus etiam luce clarius constat, non esse falsissimam cui illi suo more dicunt)calumniam, sed grauissimam,verissimam cp accusationem orthodoxorum aduersus illos omnium, spargi videlicet ab eisdem damnatos olim errores,reuocari ab inseris veteres et sepultas multis seculis hs reses quam ipsam doestrinam puram appellant & euagelicam , at padeo consensum catholicae Christi ecclesis aduersus euidentem ascr omnibus perspicuam eiusdem catholicae ecclisae sententiam. Nihil, inquiunt, nobis est acerbius, i diuelli nationes Christiani nomi, mam --nis. Inio dicant S verissime dicant nihil sibi esse iucundius aut optatius: diri .: hii a B Nisi forte sibi vanissime persuadeat uniuersam se catholicam Christi ec bi Rcς biocletia in perniciosissimi erroris sui cosensum posse pertrahere. Sed fidelis C risti: est ille, q promisit Petro, no praeualituras inserom portas aduersus suam, -in sy/m qua super illum aedificauit ecclesia,S exauditus pro sua reuerentia,a pro de rogauit Petro velut ecclesiasticae hierarchis capite ne deficeret fides eius.Si nihil vobis est acerbius si diuelli nationes Christiani nominis, ad Conuincituergo tanto conamine eas diuellitis: Quod ne per vos facitu inficiari quis, qua possit ad vos us* annis circiter mille viguit in ecclesia unitas religio ia ea Milnis et fidei ide toto orbe creditum est qd didicimus et nos in catholica ecclesia,quod a patribus nostris accepimus. Et tametsi prodierint nonnun
portenta hominu qui catholicae ecclesiae,et fidei eius unitatem discerpere conati sunt:paucos tamen,obscurosci; sectatores repererunt. At nunc vee lut laxatis as inseris immissisΦ in orbem furin stupenda, miserandaque
caecitate at impietate occupatis mentibus hominu aediuiua ex illorum cineribus suscitata incendia totam pene sunt depopulata ecclestam. Dis, sentitis vos soli a caeteris uniuersis totius Claristiam orbis natioibus, imo et a vobismetipsis adeo nihil inter vos conueni sipostu id derelictum est,
quod in catholicae fidei unitate omnes continet. At caeterae nationes non
solum inter se& secu sed & uniuersae retro catholicae ecclesiae cosentiunt. Sed cogimini scilicet mandato des dissentire ab iis, qui papae conisatis Calumniae uni damnanti vestram doctrinam puram Sc euangesicam, at 3 eius ima probitatem approbant. Ego sane Christum docuisse video tam necessariam connexione suae ecclesiae ad Petra ecclesiasticae hierarchiae prssidem & successores esus, uest ad suum sundamentum domus aut aedisici,cui quod eius no vnitur, ad unitate ecclesiasticae domus aut aedificii non periinere certu est.Et vos
Christi prscepto diuisi estis ab illa petra ab illo capite & patresamilias domus ecclesiasticae ciues pugnates 8c rebelles pastori, que suo ouili ipse prs
secit Cluitas:Nuno ergo diuisus est Christus, et sibimetipsi cotramusc
786쪽
CAP. XII: HIERARCHIAE ECCLESIM TICAE Sed damtrat vestram doetanam, veram scilicet, piam&euangssi. Dcam.Damnat vestram doctrinam velut contrariam doctinae catholicae
ecclesiae, quam salsam & impiam esse necesse est, si vestra vera &pia est. Sed vos potius selsi estis 5c impii, verissima autem Apostoli sententia,
quae ecclesiam catholicam assirmat columnam esse, roburque& firma, mentum omnis veritatis orthodoxae fides. Nisi inquiunt professionem veritatis anteferrent rebus omnibus non se tanto periculo sortunarum suarum dissensuros a caeteris nationibus. non se obiecturos earundem omnium armis, aliorumque principum.
'in Idem ficiunt quod obstinati omnes 8c perditissimi haci elici etiam tales. quorum illi ipsi insaniam execrantur:tametsi ex illis prodie inqui secum semper pugnat impietas. Quorum plerosque etiam grauissima, merita,c ob noe que supplicia, atque adeo illatam mortem alacriter pertulisse vidimus.&d non est hoc pietatis indicium, sed indurati in malo animi, A G, tstinatae perfidiae. Si tamen ita, ut loquuntur,sentiant. Sunt enim quibus 2 aliter de ipsis persuasum est, videlicet non tam doctrinae suae studio cuish 'φ λψ tu, luee clarius est traducta impietas uecclesiasticorum bonorum reuo μ' se Qi1 ibstulerunt eccles is, monasterin, Sc diuino cultui spe cialiter mancipatis religiosis conuentibus vel contra suam ipsorum conscientiam, eandem se tueri mordicus. Quod u verum sit, ipsi viderint. Certe aliorum talem de se persuasionem non ignorare videntur, quum specialiter obtestentur omnes, ne ita de se sibi persuadeant, ut potius e piditate, bonorum videlicet quae abstulerunt, ecclesiasticorum illaque ii, uopinione veritatis doctrinae, quam profitentur, eandem aduersus
totius reliqui Christiani orbis fidem sententiam & consensum tueri peragant. Quod si salsum est stupenda plane & plusquam diabolica caecitas est eousque se dimisisse in profundum impietatis& malorum, ut sibi , pe suadere possint licere, quae faciunt. Si meretrici aut histrioni alicui.
quae ultro donauit quis,per vim postea eidem auferre conetur,nemo dubitat contra leges publicas contra deum & iustitiam illum agercita quae ecclesi is, earumque ministris 8c religiosis conuentibus diuino specialiter mancipatis cultui, pro taute animarum suarum iam olim dedit Christi, fidelium deuotio: tu quae non dedisti, illi autem te timo iure , longissismo tempore possederunt, eisdem vi auserens Sc tibi usurpans, nihil peciscabis in leges publicas c nihil in deum εc iustitiam c Haec sibi persuade, re quenquam posse, in quo vel scintilla micet rationis&luminis tam no . his est incredibile, ut vel iurantibus ita se credere, omnino fidem habe, re non possimus.Et hactenus quidem pro indietione cociiij fiusta a Pamlo tertio Romano pontifice aduersus praedictorum impias calumnias satis superque responsum est.
Num quo saltem casu ineorrigibilis eriminis scandalizantis eoelesiam praeternotoriam haeresim papa uniuersalis conellii iudicio fiat obnoxius, aliorima primo explicareat in cuterermonea β sentcituam. CAP. Mu.
787쪽
L CCCLXXUM Actenus simpliciter absolute*autoritatem Petri & eius su
cessoriin Ad uniuersalis ecclesiae generalium p Gciliorum aux min hacte toritatem comparauimus,&clarissime inuentum est, quae cui praeponderet. Petro siquidem, successoribus cp eius commissam a Chri, sto curam, gubernationem p uniuersalis eccletiae: proinde illis traditam ab eodem potestatem super eam regiminis. Quae ut illam iurisdictionis autoritatem principalem, illam quo I subortas circa fidem, religionem, que controuersias, definiendi necessario includit : ita quoque utramque Petro data a Christo, & ab uniuersa ecclesia in successoribus eius ab ini,
tio semper recognitam fecimus euidentissimum. Lege autem correlati,
uorum palam est haec se cdsequi: ut si data sit Petro de successoribus eius super ovile Christi regiminis autoritas, huic obediendi illis sit imposita
necessitas. Cui nec ullam prorsus iurisdictionis autoritatem, primo aut B proprie competere, aeque demonstrauimus: ita ut frustra laborent Con, stantienses Basiliensesq; illi in eius ius,quamuis sine ullo iure, uniuersalia
concilia surrogare omnia. Quorum omnem autoritatem, omnium asistionum synodalium robur, firmamentumque ab una autoritate apos licae sedis prorsus dependere, ipsa auessante res euidentia ipsa totius catholicae Chri si iecclesiae ipsorum quoque conciliorum uniuersalium, recognitione consessioneque clarissimii in secimus. Insuper & haeretico. . rum quorundam calumnias depulimus, quibus indidiam a Paulo teristio Mantus celebrandam synodum, suspeeitam orthodoxis facere conantes apostolicae sedis autoritati impudentissimedetrahunt. Restat nunc excutere num quo saltem casu, videlicet notorii & incor, An aliquo
rigibilis alicuius criminis publice scandalizantis ecclesiam , papa iudicio uniuersalis concilia et sciatur obnoxius.c Hie respondere nihil dubitant Constantiensis, Bastliensisque conci, h. L 'liorum assertores non solum in uniuersis eiusmodi casibus, sed simplici, ter ecclesiae, aut uniuersalis concilii iudicio papam esse obnoxium, Sc ab eniis. Dauli eodem posse deponi& inordinem redigi. In illo siquidem ponunt rogulativam autoritatem omnis potestatis ecclesiastica', quae omnem auto suratas Hritatem. etiam papalem sibi subiiciat. Sed iam ex Theologicis illis induishitatisque principiis, hoc est, diuinae euangelicaeque scripturae autoritam
te , catholicae ecclesiae consessione, communique consensu, nec non ipsa rei evidentia roriim sententia fusa demonstrata est. Careerorum sere hoc dubitant, quod quamuis simpliciter loquendo, uniuersalis ecclesiae Petri 8c ecclesiasticae hierarchiae praesidentium ipso s prob iure diuino sic subdita,num unus saliena aut alter casus a generali hoc tu, re exceptus sit,qui tenderet in euidentem ecclesiae perniciem,si etiam tunc illorum autoritati subesse cogeretur, imo nisi tunc haberet deponendi Oosdem autoritatem . Omnes autem casum haeresis ita exceptum assi ramant de alijs vero disputant.
Canonistarum tamen una sere est seni ob nullum abii criminis in
788쪽
CAP. XIIII. HIERARCHIAE ECCLEsIAITICAgothonam sutri, quam solius haeresis, papam subesse humano iudicio, sundamem. Dium sumentes ex capitulo, Si papa, quadragesima distinctione quo disii resis eri- citur. Quod eius culpas hic redarguere praesumat mortalium nullus.
,1 iudiὸ ' Quia cunetas ipse iudicaturus a nemine in iudicandus,nisi sorte depre,
Uni v xiδli. hendatura fide deuius. Pro cuius perpetuo statu uniuersitas fidelium tanto orat instantius, quanto suam sinitem post deum, millius incoluismitate animaduertit propensius pendere. Haeccitat Gratianus,velut donisaeqcuiusdam martyris, archiepiscopi m salior Moguntini illius acinus manibus Pipinus ille Magni Caroli pater,sacra inunctione & aptis stoli e sedis autoritate, Gallici regni sceptra & titulos pro se, succes isbusque suis accepit. Sae Canonistis susticienti ad quiduis argumen. to sunt, quod a Gratiano in farraginem illam suam etasiasticorum do .cretorum inserta leguntur.
r. usu, suri Theologorum Plerique, praesertim quibus Constantiensis &Ba,
damentum siliensis conciliorum non probatur autoritas, Canonistis consentiunt
quidem per omnia, sed tantae assertionis leuius illud eorum scindamen, tum putantes, altius Sc ex iure diuino illud ipsum petendum haud male existimant. Iure enim diuino ipsi Petro Sc successoribus eius regimin uirisdictionisin autoritatem super uniuersam Christi ecclisiam compoteresertissimo demonstiatum est.Quare si quo casu ex superiore & iudi ce papa vice versa fiat subiecius uniuersali concilio aut eius iudicio, iuris diuini dispositione id fiat oportet.Nam aduersus diuini iuris uniuersita
decretum nihil potest: humana emptio, nec ille obligari humanis con, stitutionibus qui Christi inter nos vices reserens,supremam prorsus omnium & plusquam humanam autoritatem obtinet. x prsductam Canon istarum sententiam efficacioribus rationibus qua rati, petitis ex Theologicis principiis conantur asserere. Quae tamen mihi frigere videntur uniuerss,nec dignae,abus tractetur argumentu eiusmodi. eium senten Quod ut verum intelligas, unum ex omnibus proferam maximi ina -- omnes nominis &qui nouissimus ea de rescripsit, ac post uniuersos, reueredis imum dominum Thomam de Vio cardinalem Caietanum. Hic eandem quam diximus communem Canonitarum sententiam as. serens sed insufficientiam iundamenti eoru & rationum quas alii ad eamdem asserunt inesticacia considerans, suo quodam tractatu de autoritate papae ecclesiae& uniuersalis cocilia solum haeresis casum a comuni subicictionis lege exceptum, per quem videlicet vice versa ex iudice papa reus
pere ex superiori inserior H ob que deponi possit ab ecclesia aut cocilio, conatur demonstrare ratione ut putat essicaci R ex certis illis Theologicis depropia principiis, quam mox audies. Pro cuius intelligendaeuiden Suppositio tia haec sere praemittit. Esse videlicet quandam potestatem electiva papsn ς- Sectionem item ut sit firma & inicis etiam in electo dispostationes quasdam requirere: quasdam quidem simpliciter necessarias, utes
sectum sortiatur δc valeat: alias vero no simpliciter ut vinat, sed ut debis
789쪽
A tum ossicii sui rite citequatur cleistus. Primigerietis duas dicit, videsic et ut sit Christianus,& ut consentiat. Secudi generis ea esse certum est quae a beato Petro requisiuit Christus, quum suas illi oues pascendas, guber, nandasque committeret, nempe serueritissima charitas, inseper diuinae legis ecclesiasticarumque rerum scientia, dc regiminis experietia, & quae ad hoc genus pertinent. Sine quibus esticitur quidem papa, sed malus, nec suo potens ossicio satisfacere. At nisi Christianus sit nisi etiam electioni consentiat, irrita prorsus redditur electio. Quoniam autem destruere u construere semper est iacilius ad consti uctionem utramque ham conaditionum dicites enecessariam, ad destructionem sussicere videsit alte, ra. Iram quacun* earum deficiente dicit papam desinere esse papam. At deficientibus dispositionibus non simpliciter necessariis adesse formarin subiecto sed ad bene esse,non propterea seri dicit dispositionem ad son parationem formae a subiecto. Ex quo enim non sunt simpliciter necessariae potest esse forma in subieetosam cum eis u cum eorum contra ib. Ex his hanc rationem colligit,qua se putat euidenter demostrare pro, μ' positum: Sola, inqui contraria conditionibus necessario requisitis ad esse papae,reddunt papam deponi bilem. Sed inter crimina sola infidelita, contrariatur conditionibus necessario requisitis ad esse papae . Sola ergo infidelitas inter crimina reddit papam deponi bilem. Misiorem probat, quoniam depositio est non esse papae. At unumquod p in suo esse pei seuerat, donec superueniat aliquid illi esse contrarium. Minorem aliter non probat, sed velut notam supponit ex praemissis. Et hanc inquit rationem vellem in statera poni, & non stiuolas Scappa,
rentes per accidentia vagantes.Haec ille.
In quaecum sorten ius quis incidit ex his, aduersus quos agimus,e hostibus hierarchiae ecclesiasticae, nunquid putas vel cachinno tempera iam veritare posse nunquid vel ex hoc solo sibi non piauadere, salsam causam voritatis,quae a viris tantis,tanti nominis tam ridiculis argumentis & ratio,
nibus adstruitur etiam ut illa deesset laetantiac Nulli certe causam orthodorae fidei essicacius prodidisse inuenititur eius hostibus &aduersum,u qui eius patrociniu sibi desumentes ipsum non peragunt pro dignita, te & merito quoim seu prsuaricatio seu ignoraua non ta ipsi u causi imputari solet et hostibus ad insultandu petulantius veritati ansam tribuit. hi sane salua tanti illius viri reuerentia, illa eius ratio uniuersa cum . suis praeambuli institerare stae rationis appensa, tam multis modis defi iam existacere videntur,ut me plane pudeat eius nomine suae illius iactantiae. . . .: Et primo quod dicit duas esse conditiones simpliciter necessarias ad si tomim. hoc ut sit papalis autoritas verbi gratia in Paulo aut Iulio videlicet ut sit : bis..4 ir. Christianus. &visit voluntarius, distinetius id explicandum suerat. Nam altera earum est quidem necessaria in fieri, sed non in saeta esse: at se papae.utera neeessaria est, & in fieri, & in facto esse. In fieri tantum necessaria
est conditio, ut consens . Sed postquam saetas est papa, non est amaplius
790쪽
plius necessaria, ut ille permanea sed siue desnc ira consentiat siue poeni, Dinit, aeque manet papa. Sicut & in baptismi, & in aliorum sacrament rum sulceptione, in fieri necessaria est conditio in suscipiente, consensua&intentio: sed in iacto esse nonamplius: similiter& mutuus viri in lictisque consensus necessarius est, ut nascatur inter eos matrimonqui culum: at postquam natum est, manet: etiamsi non maneat consensis, imo etiam si dissentiat. Altera vero illa conditio, videsicet Christianum esse, in simpliciter necessaria,&in fieri,&in facto esse: ita quod si per . impossibile desineret Christianus esse, simul desineret esse papa. Perinis possibile dico, quonia Christianismus, ut hie deeo loquimur, aut Chri, stianum esse dependet a baptismali charactere indelebili. Nequenti contrariatur haerem, quin potius ab eadem praesupponitin , nemo enim haereticus, nisi Christianus est. De eondici Duarum itaque harum conditionum, utraque est necessaria in cle, icto ad hoc, ut per electionem fiat papa. At iam saeuis papa, ut idem permaneat, altera tantum est necessaria, altera minime. Est autem in his M. mnibus argumentatio optima adestruetione conditionis aut dispostlionis necessariae ad aliquid, ad destructionem eius ad quod est necessaria, sed ita, ut cuique reddatur suum, ut a destructione conditionis necessariae ad fieri , sequitur rem non fieri. Similiter, si non adsit condicio neces. saria adesse saetiam aut quietum, sequitur rem non esse. Sed si haec per mutaueris, malam argumentationem ficies. Deinde quod subiungit de conditionibus aut dispositionibus non simpliciter necessario ad esse, sed ad bene esse, si desint, aut earum contra riae adsint, non disponere rem ad corruptionem aut separationem sora maea materia est euidenter salsum.Imo nulla alia disponunt ad corrupti onem compositi, & separationem sermae a materia, nisi quae contrarian tur dispositionibus, non simpliciter necessum ad esse, sed ad bene esse. Necesse est enim, ut dispositio ad corruptionem praecedat comiptio, nem in composito: proinde, compatiatur secum formam in eodem, ad cuius separationem disponit. Nunquid enim libris , aut alia quaeuisgrauis indispositio corporis non disponit ad mortem & cor taptionem lio, minis, separationemque animae a corpore: Est tamen libris & morbi iij de genere earum dispositionum, quae contrariantur, non quidem nescessario simpliciter requisitis ad esse,Vitam* hominis cum etiam sebris citans vivat, imo sine vita febris non sio sed ad bene esse & ad hoe in iis , te suo fungatur officio, sua munia obeat. 3, quam ex his connectit ab demonstrandum propositum, demonia videlicet quod sola haeresis sit casus diuino iure exceptus a generali subie. ωο - stionis iure quam debet ecclesia Petro & esus successoribus, ecclesiasti
resis comς hierarchiae principibus, imo ob quem viceversa assumat super illos maridieioeon toritatem iudiciariam. Illa, inquam, eius ratio plura sere vitia habetu ver
Σφνηφ i nutar eius, non latum salsi est, sed euidentem contradictisonem ima