Benedicti Pererii Valentini e Societate Iesu Commentariorum in Danielem prophetam, libri sexdecim. Adiecti sunt quatuor indices, vnus quaestionum; alter eorum quae pertinent ad doctrinam moralem, & vsum concionantium; tertius locorum sacrae scriptura

발행: 1588년

분량: 876페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

A nul abscisso lapidis ex mole sine manibus,quid athad significat quain

generationem Christi ex beatissima virgine fine viri interuentii λ Hoc autem ad primum eius aduentum spectat.Postea,Daniel ait,lapide qui percussit uatuam,suisse paritum, deinde verbmirabiliter creuisse, lapis autem ille,sule dubio significauit Christum,vel eius regnum: at paruitas Christi,vel regni eius,in primo aduentu vere dicitur & intelligitur:

in secundo autem aduentu minimc,quippe veniet tunc Christiis,ut ipsemet nos docuit,cum virtute,potestate,& maiestate magna. Denique,

lapidis illius ex paruo in amplissimum montem incrementa di processus,haud dubie Christum & regnum eius,quod primo eius aduentu coeptum est,tatum referri possunt. Maneat igitur, verba Danielis ad re-ῖ gnum Christi post primum eius aduentum pertinere. Quemadmodum autem Christus post primum aduetum, imperium Romanorum,& aliorum regum regna deliruxerit,hoc enim dissicultatem affert,& pro confirmatione suae opinionis sumebat Theodoretus, se est intelligendum Destructa sunt omnia regna a Christo,non euersa temporali eorum dominatione,sed sublata idololatria,quae in omniabus illis regnabat, excisoq; daemonis imperio, cui illa erant subiecta, nec put1dum est, hoc esse factum in omnibus regnis simul & uno tempore: sed paulatim,& per varia teporum interualla, nunc his,nunc illis

regnis ad fide Christi couersis,& dominationi Christi,potestatique ip-

sius Ecclesiae,in his quae ad spirituale eorvin gubernationem faciebat, omnino subiectis. Ex quo factum est,ut post conuersione Magni Constantini,imheratores Romani & alij reges, se,suaq; reona Christo D mino,& ipsius Ecclesiae subderent,summumq; Pontifice totius Ecclesiae pastore,Christiq; vicarium in terris,tanqua suum patre,principem,&monarcha in his,quae ad Deum &salute animae pertinent tumiliter adorarent,religiosE veneraretur,& libenter atq; obedientereius salutaria iussa & decreta ampleisteretur. De hoc regno Christi, quod in hac Ecclesia terrestri,& militante versatur,apud Isaiam c. 9. & 6o praedi-

xit Deus: mit reges mι triti' reginae mitrice, tua: liu in terram demisD IV adorabunt ii resulis em pedi- tuoruingens es ret iam quod non siti in ianteribit Quamuis aute,quae Daniel hoc loco vaticinatur,ea quadrent in regnum Christi,post primu eius aduentum, inchoatum & per varia incrementa, & decrementa processurum usq; ad finem mundi: noest tamen negandum, eadem, magna ex parte regno Christi quod post secundum aduentum erit,persectii simE couenire. Ergo vaticinium D

mesis de regno Christi, nuenit ei post primum aduentum, inchoaa

152쪽

putris sese

& aliquatenus post secundum auton aduerum, consummast,ac secundum omnes numeros absolute. Verum quae nunc carptim dicta sunt: de iegno Christi ,eadem infra in explanando septimuni caput Dani lis,latius de accuratius a nobis tractabuntur.

Donec absci ses est lapis de monte sine manibus.

ON dubium est,quin lapis ille significauerit Christum&eius regnum. Etenim frequentisiime in sacris litteris vocabulo de similitudine lapidis, Christus significatur, quod plurimis scripturae testimoniis, in lihroiecudo aduersus Iudaeos confirmat Cyprianus. Vocatur lapis sun- ,hcce ego,Murtit Dominus feribarum cap. mentis Seton lapidemprobratim,pretiosum,issendament undarum D in angularis in Psal. III. Diidem quon reprobauerunt aedi cantes,bieci . tria, ςυμ μ guli. De quo lapide dixit Donunus per Zachariam capite 3 uperlapia unumsc te oculis , ecce go carabofuit mr meretuau Domintis GP asseram in quitatem terra in die et O.Oculus in scriptura sugniscat scientianuseptenarius autem numerus niueisitatem,S persectione uri in Christo autem absconditos fuisse thesauros omnes isticliaeta sapientiae Dei,testante Paulo,cognCulinus.Dici cur autem Deus caelasse sculptura lauius lapidis,quia saus ipse sormauit, figurauit, & a soluit corpus Cluithi in utero Virginis. Et in una illa die veneris, qua Cluilius seipsum obtulit hostiam vivam Deo pro remissione omnium ui lari hin u ueneri delici Ortim, dicitur Deus omnem terrae iniquitatemura in ι id in eadem similitudine lapidis permanetes,diuina scruri et bland fuit lapis ille,super quo dolinies Iacob, i. Gisia admirandam illam scalam in somno vidit.Genes. 28. δ: ille Iapi superci , i Ihὸ fluo Mosei lassa brachia,& manus reponens,ac sustentans,perseuerauit

in oratione,quoad Ainalechitarum victoriam obtinuit, Exod. I 7.lapis etiam ille,ex quo virga percusso, largissima ad potadum populum Hebraeum,aquaru copia emanauit Num. eto. necnodi ille lapis, super quo Moses a Deo,pontus,Dei transeuntis posteriora videre potuit, Exod. P33. Denique lapis,quo David superbum illum gigantem Goliathpe 'cussit,prostravi Ginteremit, I .Reg.c. I T.

Similitudo autem , & appellatio lapidis , pulchia conuenit Christo. Primo , propter soliditatem & semitatem , tum ob humilitatem : lapis enim ad humilia loca naturaliter descendit , &in illis conquiescit. Postea , qiua Christus 4monem sua mortu percussit

153쪽

'IN DANIELEM LIB. II. Iosh percussit Mimperio, quod in homines habebat, spoliauit. Dein

de , quia Chrisius eis petra, super quam functata est, & sustentatur Ecclesia, ideoque nullo unquani tempore,nullaque vi labefactari & euerti poteririquinimo, nec portae inseri aduersiis eam praeualebant. Ad extremum,Christus petra est refugij & prssidij bonis,de qua intelligi potest illud Psalmi cente limi terti j,π petra refregium hermaceimvnde David Iaetus & 'exultans canit, inpetramalia tica ut meun , Posiasti perpetram pedes meos. Huc etiam referri potest illud, quod est in Psal, eto. posuistisuper caput en scoronam det 'di uel ratis . Contra ver5, perfidis ac reprobis fuit lapis offensionis & petra scandali, sicut ab Isaia capite octauo fuerat praedictum : & Simeon dixerat de Christo,&v turtim eum in ruinam & resurrectionem multorum. Percussit auicinhic lapis statuam, quia dissipauit ac penitus destruxit idololatriam, dissoluit errores hominum,&vitia deleuit: idque tripliciter,ueritate doctrinae,sanctitate vitae,multitudine ac magnitudine miraculorum, tam perse,quina per sui cultores,atque sectatores. Hic est funiculus' ille triplex Salomonis,qui difficilὰ rumpitur. Ad cuius rei intelligetiam spectat,quod vaticinatus est Isaias capvndecimo, er ut et teniam virgaeriis inor spiriix L Aori suorum inre siciet in v. m.

Se4 quid sibi vult exciso lapidis de monte sine manibus: Haud dubie significat admiratam Christi generationem ex matre virgine, si nec ullo virilis seni liis cocursu. Neque est insolens in scriptura,generati

nem alicuius ex aliquo,praesertim mirabilem ac supernatur. Hem,appellare excisionem ex petra. Namque apud Isaiam capite quinquagen mor imo,sic legimus,atiendite ad xerram unde excisi ejiis, . ad coemam laci, ex qua praecisi estis. Quam metaphoricam locutionem mox declaras: subiungit,artendite patrem vestrum Abraham,oe ad Saram, quae peperit s.

Significat autem propheta,Isaac, ex quo progenerati sunt Hebraei,ex parentibus, intacundisin ad modum petrae sterilibus,mirabiliter esse generatum. Quanquam autem vocabulum montis, figuratὰ sumptum, admodum mustas devarias in scriptura significationes habeat,quas beatus Gregorius lib. 3 3. Moralium e.primo, disertὸ ac luculenter expoD suit:attamen hoc Itaco per montem lignificari beatissimam virgine,&auctoritas patrii,& ratio sentetiae Danielis,&propositae figurae scopus, credere nos cogit. Non est in praeteritis relinquendum, quod Iustinus in Dialogo,quem habuit cum Tryphone Iudaeo adnotauit,ut multa alia,quae tradiitur in sacris literis,ita hoc de abscissione lapidis ex mole,

di signi

scet abscissa lapidis

manibus, variae interpretationes

154쪽

& impullos,ad impias aeorum suorum superstitiones traiistulisse. Sic autem Iustinus eo loci scribu am,qua tuo Mithragra suam Mithram

aiunt a progo: tum, eluncans O .loci ubi opulos initian Pim ulae licit agnoseres tim iu quia Daniel dicu excisum, me numibusr nimi, his quoqtie oracula ess gere 'antibus. Mons autem merito dicitur beata virgo propter singularem omnium virutum excellcntiam:quarum tamia eli uiblimitas, ut quod est summu & celsissimum in virtutibus ali rum sanct orum,id comparatione virtutum beatae virginis,sit insimum. Quapropter non incongrue de beata virgine dici posset,quod est in Psalmo octogesimo sexto, FDndareotua enu ni memisio sine iis. Etenim si Dei para virgo verticem & culmen persectionis sanctorum, habet tanquam sundamentum perfectionis di sanctitatis suae. Considera igitur quam sublime sit fastigium huius virginis,cuius fundamenta,super culmina sanctorum locata sitiit .Hic est ille mons,de quo figuratE cecinit David pinguis,D oraco xlatus, mom ω o bene larii me, domino habitare in eb: etenim iam ut abi abit in em. Diuus Augustinus montem de quo abscissus est lapis, interpretatur populum Iudaicum, de quo Christus secundum carnem,sed sine manibus,hoc est, sine camnali copula generatus est.Com enim in Tractatu nono super Euangelium Ioannis citasset hunc locum Danielis,sub ij cit haec, Lapis de monta praeci sis, ii se est lapis, em reprobauerum ad cantes, fastio est in caput anguli. De quomcnrepraecidisuri sidere u D Lommvnde in i itas Dominussecundi casmem natus est,ct praeciditursine manibussiue opere humano,qui sit eamplexu maritalide virgine exortus . Eandem habet sententiam Augu Cstinus Tractatu primo in Epistolam primam Ioannis. Verum idem Augustinus in Concione ad catechumenos contra Iudaeos,paganos,&hi reticos,hunc locum Danieliscitans,per montem, beatam Mariam 4ntelligit&interpretatur. brosius esiam habet huius loci lectionem

ει interpretationem. Nam pro vocabulO,lapis,habet vocem mons,legens in hunc modum, Mos absit os si de monte sine manibus. sic autem exponit, Deus filius generatus est ex Deo patre,sine manibus,hoe est, non per aliquam creationem et effectionem: non enim fili patrefactus,aut creatus est,sed tantum genitus. Sic autem habent verba Am Dbrosi, in Sermone septuagesimo hid enim aliud est de more ad monte volare nisi dest atorus ita ad patris 1l ita preperare λ I si enim sint montes sicut dicit prophet Mons denunte lae manibus concidentium, hoc est, filius depatre ab M vllius creationis accessi, Hippolytus Martyr haec verba Danicus de secundo ciuisti aduentu exponitrillud aut sine manibus signi-

155쪽

IN DANIELEM LIBII. ro 7

5 signiscare inquit,secundum Christia luetitum fore improuisum &repentinum hominibus: quippe eos non opinantes & incautos opprimet. Alij, sum litudine denotari putant,filrum Dei mistum esse a Patre,& de caelo descendisse in terras,sine manibus,hoc est, sine ullis hominum meritis,secundum illud quod scripsit Paulus in Epistola ad Titum capite tertio.APparmi humanitas Sabiatoris I9ei, non ex operibus iastia fecimus nos secundum metram msericordiam suam saluos nosseris.

Iustinus in Dialogo quem cum Tryphone Iudaeo habuit, abscissione lapidis ex monte sine manibus,significari ait,generationem Cluitii non Iore humanum opus,sed diuinae voluntatis propositum: dixit enim Itas ias,generationem eius quis enarrabitΘnullius autem hominis ex licininibus nari,generatio est inenarrabilis. Restat ut ostendamus quomodo Christussuerit lapis, primo paruus,

tum paulatim crescens,tandem replens uniuersam terram. Paruus fuit

Christus propter assumptam huni initatem,quae diuinitatis compar, O DFritione,paruum quid,& prope nihil est: verbum enim abbreviatum fecit mos u- Dominus,cum verbum caro factum est,puer natus est nobis, atque i vis. parmulus titus est nobis. Paruus fuit Christus propter statum viato- Ucu ris,in quo secundum partem suam inferiorem , tres & triginta annos versari voluit.Paruus fuit propter came,quam induit, morti & doloribus subiectam.Paruus suit propter pauperem vitam,& humilem con uersationem. Paruulus fuit in oculis superborum Iudairum , qui eum contemnebant. Paruus suit,quia in parua Iudaeorum regione praesentia snam duntaxat declarare,& solis Iudaeis praedicare voluit, parulimque sibi adiunxit discipulorum numerum,quem ipse pusillu gregem Vocare solebat.Deniqire paruus fuit,propter humilitate,ignominiam,& acerbitatem passionis de mortis.Creuit autem Christus no cor a Deo, cora

tuo senaper aequE magnus fuit,neq; creuit secundum gratia & gloriam aisimae,quam inde ab exordio usque sui conceptus,tantam habuit, quatam nunc habet: sed creuit coram Deo & hominibus, tam secundum gloriam corporis post resurrectionem, quam secundum famam atque gloriam sui nominis,quod toto orbe celebratu est. Denique creuit in corpore suo mystico quod est Ecclesia,quam petuniuersum mu c.,nd. V dum diffusam & dilatata cernimus. Christus autem repleuit uniuersam Chri ius terra, primo praedicatione euangelicae doctrinae,quae per Apostolos & impleuit. discipulos eius,toto orbe personuit,sicut praedixerat David Pial. 18. ιη uniuersimcn E ieream ex senus eorum in Dei tirbis to η τι , et rariι.Tum,scietia terea,

156쪽

Dei,nam per Christi doctrinam,pernotuit nitido, unum esse Deum ab Ahomine colendum:Deos autem,quos prius colebant homines,esse in nia simulacra,& fallaces daemones. Hoc vaticinatus est Isaias cap. II. cum de Messiae aduentu loquens,dixit,repleta est terrascientia Dei. Deinde gloria & maiestate Dei: per Christum enim verus Deus a mundo cognitus 3c glorificatus est, repudiato abiectoque falsorum Deorum cultu. Quapropter Christus dixit Patri suo,ut refert Ioannes capite II.

Ego te cιπις ωhisuper terram. Hoc etiarn in Psa. i.qui torns est de Mes sta,cecinit Dati id : R labistir maiestate eius omnis trima: & Malachias de Christi aduentu vacicinatus est: ori Solis et sirue ad occasio, magnum est nomen meum m ut bus, it dominus. Postea, odore virtutum ac sanctitatis,etenim ubi Christi doctrina mundo imiotuit, incredibili ardore, Phuminum animi ubique terrarum & gentium,inflammati sunt ad cole-das virtutes,non vulgares,non humanas modo,sed eximias,singulares, nec tantum antea inusitatas,sed etiam incognitas, denique plane diuinas:ut est voluntaria paupertas,obedientia,virginitas,desiderium ma

Urij, & alia quae non totum quia noua, sed etiam quia super humanae fragilitatis vires esse videbantur,erant hominibus admirationi, stupori,& miraculo. Praeterea, innumerabilium prodigiorum ac miraculorum,quae passim & ubique in Christi nomine patrabantiu , mirabilitate. Ad haec,desiderio & expectatione bonorum ccelestium . Christi nanque fides doctia homines,mundo neglecto, terrena despicere, & ama- Cre coelestia. Et sane,admirandum fuit, in quibus rebus homines silmmum bonum supremamque felicitatem suam collocabant, eas deinderes ab eisdem hominibus negligi,pro nihilo haberi, ultro derelinqui. Pro adeptione aute caelestium bonorum,quae prius uec curae, nec cordi erat hominibus,cetera onania bona postponi, nullum recusiri lab rem,quantauis adiri pericula,profundi sanguinem, etia mortem libenter atque gaudenter oppeti. Adiice, per doctrinae Christi praedicationem,impletos esse hominu animos metu ac pavore situri iudicij, maximo enim terrore perculsus est inudus, cum per fidem Christi cognovit,aliquando futurum, ut Christus in omnibus & singulis hominibus , o exactissimam rationem, summa seueritate,reposcat omnium, quae unquam fecerint,dixerint,cogitauerint: ita ut etiam verba otiosa,&secretissimae animi cogitationes,intinisque sensus, & appetitiones,tunc palam in notitiam omnium proserendae, & iudicis Christi si btilissimo exanii ne discutiendae sint. Postremis,repleuit Christit orbem,reuerentia di veneratione,non tantum sui nominis, sed etiam Ecclesiae suae, &

-- - -

157쪽

IN DANIELEM LIB. II. Ios

eis hominis,qui vicarius ipsius est in terris, summum dico Pontifice,

quem viii uerius Orbis Christianus & Catholicus,honorat, colit ac veneratur,eiusque responsa & decreta,non secus ac diuina oracula, reuerenter atque obedienter amplectitur,& obseruat.

Tunc rex cecidit in faciem Danielem adorauit, o hosias,atque incensium praecepit,Wsacrificarent M.

D hunc locum explanandum & illustrandum, nihil afferri potest luculentius commentario diui Hieronymi, que totum,verbis eius,hic adscribam. Hunc locum , inquit Hieronymus,calumniaturPorpbyrius,quod nullo modo sit credibile,superbissimum illum regem, seruum sirum, captiuum adorasse Quasi non& Lycaones,ob tignorum magnitudinem,ut est in Actis Apostolorum cap i Paulo & Barnabae voluerint hostias immoliare,illum Mercurium,hunc Iouem appellantes.E ror ergo Gentilium,qui omne quod supra se est,Deum putant, scripturae non debet imputari,quae simpliciter refert uniuerta, quae gesta sunt.Sed & hoc possumus dicere,quod causas adorandi & sacrificandi, ipse rex expositerit,dicens DanieluVere Deus vester, Deus Deorum est:ergo non tam Danielem,quam in Daniele,adorare voluit Deum,c qui mysteria reuelauerat. Quod & Alexandrum Magnum in pontifice Iaddo fecisse legimus apud Iosephum lib I i. Antiquitatum . Quod si hoc displicet, dicendum est,Nabuchodonosor signorum magnitudine& stupore confusum,quid faceret ignorasse,ut qui dominum verum intellisebat,& ipsum ἐominum,& seruum eius adoraret, & incenso atque nost ijs veneraretur Illud quoque calumniatur & reprehendit Porphyrius,quod oblata sibi a rege munera & honores , Daniel accipere non recusarit,ac planὸ repudiariimon consilerans,ideo somnium illud diui uitus regi missum,eiusque interpretationis mysteria per Danieri lem reuelata,vt Daniel cresceret,& in loco captiuitatis,princeps fieret omnium Chaldetorum,&Dei omnipotentia nosceretur. Quod quidem Z in Ioseph apud Pharaonem,& Aegytum , legimus factum : de in Mardochaeo apud Assuerum : ut inutraque gente haberent captiui,&peregrinantes Iudaei , solatia , videntes hominem gentis tuae Aegyptiorum esse princinem & Chaldaeorum . Hactenus pertinet His ronymi comentarius.Theodoretus autem prudenter admonet, in hae

histo

uersas Me

ticum. Gen. s.

158쪽

s Io

tui somnig, historia elucere mirabilem Dei prouidetiam,etiam circa homines su- contingens perbos,impios,& barbaros, cuiusmodi erat rex Nabuchodonosor: ad V Nuch cuius deprimendam arrogantiam, per somnium illud demonstrauit ei, do seri inanem esse fiduciam regiae felicitatis, ius instar soris celeriter arescit& perit,& instabilis in nullo diu permanet. Deinde, cum illius somni j interpretationem, quam apud nullum suorum sapientum inuenire potuisset,& a Daniele veri Dei cultore ac seruo percepisset, ad veri Dei

cognitionem,admirationem, atq; venerationem ea ratione pertractus est.Tantum igitur,& ex somnio,& ex soni iiij obliuione, elisitque interpretatione ei attulit utilitatis Deus,ut sua rex agnosceret humilitatem, tum eorum Deoru quos colebat,disceret imbecillitatem,poste i quai ta sit veri Dei potentia & virtus,intelligeret.Iccirco enim exclamauit, In veritate Dcm vester Ne s Deus Deo ratior dominin reium, uelans feria, Deos autem vocat,non more sacrae scripturae,qus Deos appellat.1acerdotes,& iudices populi Hebraei,sed idola,quos,errore opinionis, Deos gentilitas appellabat. Nondum enim potuerat illorum inanitatem & imbecillitate penitus perspicere ,& omnino intelligere: plurimum tamen confitetur , Deum Hebraeorum ceteris Diis antecellere, cum eum nominet Deum. Hactenus ex Theodoreto. Non esse autem

passum Danielem sibi hostias immolari,quin fuisse id omnino auersatum, indicato vero Deo, cui ea immolatio debebatur, licet hoc loco expressum non sit,haud dubiE tamen existimandum est: nec aliter de tam pio,religioso,sanctὁque propheta, quem scilicet post haec Deus,& in Unis pro eius salute editis miraculis,& secretistimorum consiliorum suorum,ac caelestium mysteriorum multiplici reuelatione,insigniter honorare, & in omne

aeuum nobilit revoluit,c

sitate fas' est.

159쪽

BENEDICTI

TATIS I E S VCOMMENTARIORVM

IN DANIELEM

LIBER III.

titudine cubitorum sex imanthudine obitorumsex,s flatiliteam in campo Dura prouincia Babionis diaque Nabuchodono-jor rex, mi it ad congruanu'sIstrapas, magistratus , cr tuae es, duces cst tyrannos, Er praefectosismnesque trincipes regionum, ut conuenirent ad dedicationem fatuae, quam erexerat Poluchodon sor rex.Tunc congregaliseulsatrapae,magistratus, iudices duces,sir Iranni, ct optimates qui eram inpotessitatibus con lituit, uniuersiprincipes regionum,ut conueni tau dedicationem at tua erexerat Nabuchodonoser rex. Stabant aute in ζο steritustatua pii mposuerat I abuchodonoser rex: cypraeco clamabat valente Obu dicitur populis tribubu ,s linguis in hora, qua audieritis sonitu tubae, O fi liati,ct citharae, Muc 2 altery, 21ymphoniae, or unister; Veneris musi eorum, dentes acio testatuam auream,quam constituit Nabuchurimor rex. Si quu autem non postratus adorauerit,eadem hora mittetur in fornacem ignis araeniis Post haec igitur atim, ut audierunt omnespopuliseni um tubaesitulae, or citharae, ambucae,cti alteridici 'pi Onia,O omnis generis musico um,cadentes omnes populi,tribus 9 linguae adorauerunt,tituam is eam,quam coni istucras Nabuchodonor rex. Statimque in ipse tempore accedentes viri Chaldaeia cusauerimi Iudaeos Meruntque Nabuchodonoserreri, Rex in aeternum vivemurexis O decretu, i omnis homo, ut audieris itum ιukae stula, ct cithare, Iam c ct istierro omphema, ct uniuersigeueris musiconum, proin aescis' ador ιιatuam auream Si quis autem non procidens adorauerit, mittatur infruacem gms ardentis S int eraeo viri tui i, quos conitituistisuper σωυ regionis Babsonia,Si Achin fisach,ar Abdenago: viri ori conteri serunt,

rex, cretum tum:Deo: thos non colunt, statuom auream stam erexisti tun

160쪽

i , COMMENTARIORVM

Pron intianti, Nabuchodonosor rex,/it eu erene Sidrach, Mis ch, Ab -l e m bimis colliis 2 tuam rare , quam 'constiti Uialon adoratu. 1 y Gune erobsi iam parati quacunque hora aud eritμfinitim tuba Liuinaritha-υ,ombuca,2 alter ,s symphonia, omnί uegeneris musicorum, pro te s.cdi adorate patuam: qua eci: quod si non auora itis , eadem hora mitte mini in 'macem ignis ardentis quis es Dein qui eripiat τρι de manu mea R- bonuenies Adrach,Misach, ct obdenago, dixerunt regi Nabachodon m

non oportu nos de hac rere bo ere id i. Ecce enim Dem nocte luemcoli , potest eripere nos docamino ignis ardentis, ct de retranssin tuis , O rex iberare.

Quod si noluerit, notum sit ubi,rex, quia Deos tuos non cc-m, ct tuam au tan quam erexi is, re adoramin.Tunc Nabuchodon or repleim οβ ore:cta b in aciei illim Dumiitaim Usuper Siamach,Misach, Abdenago ct princepit, visuccendereti Gumax septuplum quam accendi consueuerat. Et viris fortissimis de exercitu sis iussit,ut ligatis pessibin Si rach,Mis ch, ct Abdena-oo,mitterent eos i macem ignis ardentis.Et confestim iri Eb υDicti, cu braccis sui,,2 tiaris, ct calceametis,'vestim mi si sunt in mediumst maris ignua, uenti, nam is Fo regis urgebatjomax autemsuccense erat nimis. Porro viros Ios,qui misirant Sidrach,Misach, Abdenago,interfecit amma ignis, Viri tm hi tres id est,Sidracius ach ct Modenago, ceciderunt in medio cam- Cno ignis ardentis,colligain

ae sequuntur, in Hebraeis voluminibus no reperi

Ei ambolabant in medis flarem l dantes Deum, ct bene Pentes Do-m.Stas autem orarim ora sic inpeiansque os sum in medio em ait. Bene- lm ei Domine Dein patrum noni, Gru, laudabile orgloriosum nomen tuum in secula quia iunm es in omnib-,ri fecisti nobis 'niuersa opera tua vera, Cr viae tua re tae,ct omnia iudicia tua vera. Iudicia enim verasciIti iuxta omnia, qua induxistisi pernos, O si per ciuitatems iam patramncisorum, Ierusalem: quia in veritate , ct in iudicio inauxisti omnia hac pro ter peccam κο Psi .Peccaui in in M, inique egimm recedentes a te: Oael, qui miti in omni-bin praecepta tua non audiuimur, nec obseruauimus , nec scimus sicut η peras nobis i bene nobis esse . Omnia ergo qua indux iisper nos, ct uniuersequa scisti nobis ero nidicis' Ii ct irad Uti nos in manibus inimicorum no- prorum tuiquorum 2 po imorum, praeuari relinquGO regi init Io, orma vina omnem ic Mn.Et nunc nonpossumus aprrare os: cose A. opprobrium

SEARCH

MENU NAVIGATION