장음표시 사용
171쪽
A puntur,sed etiam qu5d corrumpunt: plusque exemplo , quὶm peccato nocent. Supradictis consona tradit Hieronymus, ita scribens. Excelsa periculo scitius corruunt, 'aesus limus sunt. Principes congregantur ad adorandam fatuam,di per principes seducantur, σgenies. enim uiuites s ni ct potentesistam timent carere diuiitu Ur potentia , facilims supplanmntur: sui Elis autem magii tristibin . seubditi ropuli; maiorum exemplo pereunt. Verum idem Hieronymus explanans illa verba quae sunt paulo infra.
dentes adorate tatuam, qu cm constitiait rex P Auch, onosor, ad hunc modum scribit. Omnem scripturam sinetam me tepercurrens,nisi tamen mesaiatit obliuio, nequaquam reperio, quod sandiorum qii quam, Delim cadens adorauerit, sed quicunque idola Er daemones, or res isticuas adoratierit, cadens dicitur
B adorare ut in hoc loco non semel sed crebrios, ct in Evangelis diaboliti dixit Domino, haec omnia tibi dabo, si cadens adoraueris me. Sed pr sedib haec scribenti Hieronymo,obliuio irrepsit complurium locorum scripturae, in quibus hoc ipsum ponitur in Dei & Christi adoratione: veluti psalmo
nonagesimo Mario,venite adoremus Oproci irimu ,ο floremm ante domianum sui Acit nos. & Ioannis capite nono, caecus ii Christo illuminatus, procidens eum adorauit, & Matthaeus narrat capite secundo , tres magos procidentes adorasse Dominum. Praeterea,vtest in Apocalypsi capite septimo, angeli ceciderunt in conspectu throni in facies suas, &adorauerunt Deum:& capite a9. Ioannes cecidit ante pedes angeli, ut adoraret eum,& paulo supra,viginti quatuor seniores ceciderunt, & adorauerunt Deum sedentem super thronum.
ς Sunt viri Iud ei , quos constitur super opera regionu Babyloni Sidrach, Misacb, Abdenago viri hcontemps
runt rex, ecretum tuum: Deos tyros non coire it, ' Adamam auream, iam erexi Mnon adorant. V p E R bis verbis tres explicandae sunt dissxultates. Pr,ma difficultas est, qua aetate fuerint eo tepore hi tres Danielis socia . Vulgo i in; existimatur& dicitur eos fuisse tunc pueros: nec vulvus tantum ita sentit & loquitur,sed idem quoq; videturiensisse patres. Hieronymus in commentariis huius capitis,no semel eos appellat pueros: Augustinus etiain sermone crioda de his tribus pueris,qui eii et O. inter sermones eius du tepore:Chrysostonius in quadalioni illa de his tribus pueris,n5 tan-
172쪽
5 ad st tuani adorandam compellebantur,eorumque recusatio, notabilis erat,& ad xςgem deferenda videbatur. Vel credibile est , pleiasque Ilidrociam metu mortis adorasse statuani praesertim cuni essem Iudaei valde procliues ad idololatriam,qui autem boni viri erant . di diuinae legis obseruantes,sed quibus tamen non satis animi erat ad tolerandos cruciatus,mortcmque subeundam,sio profugerant,vel se abdiderant Illud quoque responderi Oosset,quia hi tres erant omnium Iudaeorum honora iniuit,&apud regem gratiosissimi, ramque Chaldaeis pripoliti a rege propterea suisse eos Chaldaeis inuidiosos & exosos,qum circa libenter Chaldaeos arripuisse occasionem hanc, accusandi eos B pud regem, & si possent omni dignitate vitinue priuandi.
Tertia est difficultas,cur etiam Daniel non est coactus adorare statuam,& cum credibile si eum non fuisse adoraturum, cur non eidem sirplieio cum sociis suis destinatus fuerit, Multipleκ rQsponsum tibeatis, ad potest Glossa respondet, Danielem tunc astitisse regi, & quia rex non adorabat statuam,nec ipsum ad eam adorandam esse compulsum Lyra Iuliis . nus&Carthusianus, tribus modi respondent, aiunt enim Danielem tune,vel aegrotasse,vel longh abfuisse Babylone , propter mandata &negotia,quae regis iussu ac nomine in ali3s prouincij, conficere debebat: vel non tentasse regem ab illa impietate reuocare,quod certum haberet,se regem admonendo aut reprehendendo, nihil prosecturum, C quin magis furorem diei edulitatem eicis irritaturum,atque inflamma citrum .sed elit regi sit, ciuersiis tres socios suos nos intercessit, eo
rum suscipiens o-Mrnion eos ἡ ὲ tanto periculo,& supplicio libera que u i o eontendens An Artasse, quia diuina reuelatione , cognouerat,eos ex ill incendio insigni miraculo, seruatum iri , Deo, d ex ea re,ina nam diuinae miliapontiae apud omnes illas gentes admirationem toximimque J E1 Iudaeorum praedicationem & reueren- iam is ouentλitiminiqui simili cis causa:Dominus nostet sinerevoluit, iesim sit Uin morbo con interire,
173쪽
116 Co M M E N T A R I O R V M. Ecce Deus noster quem cohmus,potest ei .i ero xc de camino 'aras ardentis ' de manibus tuis orex aberare. 'oosnoluerat,notumsit tibi rex,quia Deos tuos non colimus, o statuam
aurea quam erexisti, non adoramus. EN a monet hoc loco diuus Hieronymus,in hac historia,
ram hic,quam paulo supra,distinctu commentorari Deos Nabuciiodonolor,& statuam,quam ille erexerat. Na tres illos iuuenes,nec Deos regis,nec statuam voluisse adorare,& Clialdaei dctulerunt,ti ipsi consessi sunt. Quo licet . incelligere,illam statuam non fuisse alicuius de Diis,quos rex vel Baby Ioni j colebant,sed fuisse statuam ipsius regis, in qua se ille tanquam Deum adorari volebat. Mira tamen in hoc responso illorum iuuenum, Elucet pietas d prudenti Assirmant enim Deum,quem colunt, posie eos ex omni periculo-malo liberare,an vero sit ipsos ex illo praesinti periculo liberaturus,incerti diuina voluntatis ac sententiae,non 'firmantinouerant enim Deum non semper ficere,quicquid potest fa- cere,nec semper seruos suos ex periculis & malis, in quibus versantur, eripere: sed quia non seruiebant Deo,tantum propter bona,quae ab eo expectabant,nec propter mali uibus liberari ab eo cupiebant, promterea dixeruntili amem rarueritiinera mutilo nas in m 1-m mnάδε γω as.Quam istorum iuuenum in respondendo prudentiam perpe claus Ilieronymas,8 uchre,inquat issi uounes dixe imis sinclumi Uno cra. ιδυ- huc uitatu te δή tamai sperierint Linidem locum pluribustio. di illustrioribus verbis tractans a neo retus ινι sivit, istis veri s diadsignificare vellem mapra merceria Mini nostro no sum is edam re eius, ninibus rebus cultum inius pro imuimare na ab his sedem malis timere liberaripetimus,seMυ -- n rib armum H-id itiam permisimus,ct eius fuso um ,subcreat ri nostr p ch Merati eris, Ἀω dirigenda tet a mi M.tro mute ι ilumnos e mari Hi ἔ-- HI τ ι i 2 ram υ , pia curia,
Verum duo ex praedictis verbis in quaestionem adduci possent. Quaeri Denim posse cur Deus,ctim saepe seruos suos mirabiliter liberet ex malis,quibus sunt ves proximi,vesiam subiecti,non id semper faciat,cum semper tamen sacere nullo negotio possit.Sed in promptu est responsuri
174쪽
Λ sum multis de causis id semper Deum non facere. Primo , ut stet ratio duae prouidentiae , qua sapienter ac suauiter gubernans omnia, silere debet causis secundas ferὸ suas vires naturales exerce- re,sios motus agere,& ordinem sibi a conditore suo impositum tene 're.Deinde,ut cum seruiDei miraculose 1 Deo liberantur,clarissime ap pareat,illud esse diuinae omnipotentiae opus, nec ad aliquam naturae tioccultam vim referri posse,ut de Psyllis,& Marsis, qui serpentes & venenata animalia innoxiε tractabant,ab antiquis prc itum est. Si enim liberatio sanctorum,semper vel frequenter fieret non haberet admiratione ideoque desuret ratio miraculi,& exeo ad multos permanans B utilitas necta puro& sincero animo,ad fidε Christi amplectendi ho- milies accederent,nec in toleranti, omnis generis cruciatuum, &acerbissimae mortis perpessione,tanta fidei & gratiae Christi efficacitas, tata seruorum eius,magnitudo animi & constantia,tanta diuini nominis oria eluceret. Quocirca,hos tres iuuenes ex manibus Nabuchodonoo Hiberauit Deus,septem autem pueros Machabaos, de manibus t Antiochi liberine noluit. Alteriin, de quo posset dubitari,illud est,cur illi iuuenes tantopere Cur illi tuta' regis imaginem adorare recusarint.Sed facile est causam reddere. Erat uenes tat emni Iudaeis e diuina vetitus omnis generis imaginam cultus,& a-siua doratio. Nam Exodi ro. capite,Dominus ait, o acm tibi lant, e regis adora C omnem uirudinem auae s in eoeis defuserior quae in terra deo tim, nec re recusta
um Deuteronismij cip q.& et . inculcat Moies. Praeterea , varijs in locis diuitia scriptura magines idola,eorumque adorationem dInna cotenit,imaet Lege Ps. II 3 .&I 3ΦIsa. ite- .c.Hiere. IO. Bam. 6. Sap. Is c. Quin rex Ea chias,ut est in lib. .reg.c. 13. quia Iudaei, nescio suem cultum & venerationem dhibebant illi aeneo serpenti,que
Mὀfes in iussio fisci iri,cum e litesnptu de indignatione ipsum cono siese, atque comminuita enitive iis fidius praecepti obseruanti tam .hi stanti de firmato animo μὰ Iud os permansisse accepi naus,ut 'ea Pilicii, &PEt bnius se siles Iudam ,t in entiae ere i naginesTi-' - 'berij& Caligulae imperitor uni, occultὶ Hierosolymam illatas, ii Iudaeishqnorario cqIi,tam obstinate Iudaei restiterunt,ut turmatim nudas cerui es osteritii ni&offerrent para milli Es quamcunque morpotius patriastem, a cinulacra venerari.Na 'taenoc Iosephus libro i8. Antiquitatum cis & Io.In secudo autem libro contra Appione restit,Iudaeos,qui sub Alexandro Magno milita-. bant,
175쪽
ne,eos alidu i potuisse.Cum uitup xluersus quarumlibet. imaginum adoratione i ii ob finiati Ninuti scii petitinerint Iudaei,liquet prosecto fabulosum esse,&in Iudaeorum conis; aptum atque odium mali confictum a Posidonio,Apollones Molone, Appione grammati Tacituran cp,&Cornelio Tacito Iudaeos b huisse, i penetralibus templi,aureum
176쪽
A olficiis Ecclesiast cis, & diuinis mysteriis peragendis, frequenter usurpat: exempli causa in sancto & tremedo Missae facrificio, post oblationem calicis,subdit illam precationem, inspiritu humilitia V, est annuo commio, Vsiliamur a te Donitu: Derscium nostrum hole, ut ace.ιt tibi Douine. Quae verba manifestum est, ex hac oratione esse sumpta. In quadragesima item,seria quinta dominicae in passione, introitus Missae
nc habet: Omnia quocuti bis domine, in vero moticiostri ii quia peccaui- miti tibi di mandatis tuis Loa obediuimus, cte. Quae verna ex hac oratione
deprompxa sunt: sicut etiam epistola eiusde Missae. Sed cur in eius epi-B stola irrincipio positum suerit, oratis Daniel Dominum, cum oratio illa non Iximielis fuerit, sed Azariae, causam equidem non intelligo. Nisi quispiam fortasse dicat,quia Daniel eius libri auctor fuerit, propterea quaecunque in eo libro continentur,it, si posse attribui. Quod respon-nim si probetur,reddenda etiam causa erit,cur non simili ratione, canticum trium puerorum, Danielis canticum inscribatur & appelletur. Adiice,quod visum est quibusdam viris doctis,hac orationem Arariae, itemque canticum trium puerorum,historiam quoque Susannae ac Belis,quae nec Hebraico,nec Chaldaico,sed Graeco tantum sermone sunt
edita,ea non , Daniele, sed multis post seculis, a docto aliquo de linguae Graecae perito Iudaeo,non sine Dei tamen afflatu de ductu esse scri-C sta:& libro Danielis adiecta, quod ad idem eius libri argumentum, &sistoriam pertineret. nquam Albanasius in Synodit,omnium,quae
sunt in hoc libro,solum Danielem agnoscit auctorem.Diuus Hieronymus in principio huius orationis,& post finem calici trium puerorum, monet lectorem, has duas scripturas non inueniri in libris Hebraicis, sicidias sumptas esse ex uassatione Theodotionis. Quod no voluit Hie- Daniele Meronymus significare, has duas scripturas a Theodotione fuisse primum e itio ced: tas,nec ante illum fuisse in Ecclesia, cum & Origenes, &Rustius Theodoti affirmet,eas ab exordio nascentis Ecclesiae,summa veneratione in com nis nos uentu fidelium usurpari & decantari solitas: sed illis verbis voluit indi- bomu care Hieronymus, librum Danielis in Eces a tantum lesi, secundum D transtationem Theodotionis,posthabitis Miistrassationi ous, etiam septuaginta interpretum. Qua de re ita scribit Hieronymus in epistola
aeto. quae est praefatio in Damedem. Danielempnoptutam, iuxtaseptuagi tamterpretes,Domini Maioris Ecclesia non te mi, Mentes Theodotionis ediatione, hocicum accuurit,vescio, tae enim ruta sermo Chaldaicus est, or quibos dam proprietatibus and irο ιLDio diserepat, noluerunt ptuaginta interpretes
e dim lingua limas in ii in ione are uera i omine eorum ib alis nemo
177쪽
quo nonsitis C ldae. m lingua sieme, eduus est liberue aliud quid causa extiterit imorans acet visuinas mare pol summou multum a veritate dso det,st recto iudiciis repudia visit. Sic i bi Hieronymus.
Omnia iussicia tua vera fiunt.
V LTA sunt Dei iudicia,non ipsius Rei,sed operum eius atque estpectuum,in quibus illa mirabiliter elacent,comparatione.Verum in quatuor potissimum rebus, iudicia Dei vera sunt,& humana ratione incomprehensibilia, in . quibus nempe vertissimὶ illud dicatur,audicia Duabys s is multa.Primo quidem,in aeterna electione&reprobatione hominii, siue priuatim ,horum aut illorum hominum,ut Iacob & E illa siue incommune,aliquarum gentium & populorum,ut populi gentilis & Iudaici. Eoque mirabilius id accidit,quod illam distinctionem electionis& rςprobationis, non ex praeui sis bonis malisve hominum factis , sed ex sola Dei voluntate primum prosectam esse,nec uno loco,nec obscuris verbis scriptura deuionstrat. De hisce iudici js Dei, nulla Paulus in epistola,quam scripsit ad Romanos,nono de undecimo capite, diuinissime disputat. Deinde,quod aliquas gente, & natio es vocet ac perducat ad gratiam Euangelij, missis ad eas concionatoribus & doctoribus veritatis,crebrisque ad eas commouendas factis miraculis: alias vero sentes,nihilo peiores illis,despiciat,& in tenebris ignorantiae ac ido- lolatriae derelinquat,non mittens illis efficacia subsidia, quibus ad salutem accipiendam conuertantur: Atque,in hoc illud admirationem auget,quod Deus nonnunquam magna dedit auxilia quibusdam popi lis, quibus sciebat ea nihil profutura: eadem vero denegauit alijs,qui si ea habuissent,vehementer ad poenitentiam commoti suissent. Id quod Dominus noster in Evangelio docet, licens, Vae tibi Coro im, Vae tibi' Bethfatua, quia si in 70ro ct sitne factae fuissem virtutes quae facta sunt in vota, obmin cilicis o cinere pormientiam egissent. Posteὶ , in eo quoque miranda sunt Dei iudicia, quod sepe sceleratis & impiis hominibus , omnia tribuat secundissima, & d eorum voluntatem fluentia: pios autem & innocentes Viros , magnis acerbitatibus, & cal mi- Dtatibus deprimat & conterat , e6sque sub imperium impiorum &barbarorum principum, potestatemque & dominatum subijciat, quin etiam,templa,sacra vasa,ceteraque diuino cultui & religioni dicata ab hostibus sui nominis rapi,violari,c5temni,& pessundari patiatur. Qua de re,veteres sanctorum querelas di lamentabiles voces,legimus apud Iob.
178쪽
Iob. cap. 2I,Dasi dempsit. 72. Hieremiam capite duodecimo, Abacuc cap. primo. Denique, mirabilia & tremenda sunt Dei iudicia in eo,quod aliquos homines,qui totam vitam in maximis flagitus contriuerant,extrema aetate ad poenitentiam adducat,& usque ad ulti initiuspiritum,in gratia sya conseruet,alios vero,qui usque ad senectutem sanctis sinὰ vixerant,in extremo vitae actu derelinquat,id est,sinat in ea peccata labi,d quibus deinde ad veram poenitentiam nunqua exurgat. Porro, praeireta Dei iudicia,licet occulta sint homini, sunt tamen usquequaque i ulla &vera. Vera dico,veritate entis,iustitis,& fidei: en iis,quia sunt congruentia cum regula de icha diuinae sapientiae. Sicut tam veritas operum artificialium ex eo spediatur, quod illa opera resia tandeant ideae,quae est in mente artificis: ita veritas rerum omnium a Deo creatarum,eo potii limum aestimatur , quod ideae seu ideis,quae sunt in mente illius sapientissimi opificis,perfectE cista sentiant Veritate iustitiae,qilia sunt consentanea Dei iustitiae,iam et,quae est vindex &vltrix scelerum,quam quae remuneratrix est virtutum Veritate fidei, quia mirificE conueniunt cum antecedentibus Dei promissionibus de comminationibus: ita eniim Deus tractauit Iudaeos,& cum ipsum pi Ecolebant,&ctim ab eius cultu recedebant,sicut facturum se,per prophetas suos illis pollicitus & comminatus fuerat. Vocabulo enim
fidei,significatur hoc loco veritas & constantia in dictis & promissis.
Peccauisus enim, inique egimus, recedentes a te, deliquimus in omnibus.
T OG iuuenes isti,optimi sanctis limique erat,&semper
suerant:cumque in seruitutem ductustini,pueri erant innocetes, ut illam calamitatis acerbitatem,suis ipsi sceleribus commeruisse nil potuerint. Quan aia non fuit hoc 'singulare & proprium istorum iuuenum appellare se inuquos &cotemptore tuitis legis sed comune cum multis alijs integerrimis & innocetissimis viris. Audi socium istorum Danielem,infra c. s.
sic oriste: o ine, peccauimus,mier se tefecimiis, Nie ct declinaui musa dat sit licte. Et post alia subdit: c sic iterer peccata mea, ct pec- ν
pannus me irvatae omnes iis, tiliae nostrae, ceci uimus Uis bi ,c inurnitates nostrae,quasit enius abstulerunt nos. Similia loquitur Hieremias cap. 3. Do mirmn in confusione nostris, di operiet nos ignominia n tina,quoniam I 'eo nostro fe auim: nos, o farrean iri, ab adoresecimia nostra et que hanc di m.
179쪽
Similiter etiam orabat Deum Esdras,libro primo,capite nono , Dei meus confu' ior ' e o hi arefacism meam ad te, quoniam inpιitates no-Lirae mώθ cata sint sui re caput nostrum,or uellecta nostra creuerunt, iue ad diem hane, p=υ inuruuat. burnostris traii umio ingLiatam,in caTtinitatem, in rapinam, di inca fusiouem Hieronymus igitur, exponens rationem, cur ni sani, issimi iuuenes appellent se peccatores,ita scribit hoc loco. Certe tres pueri noni 'eccauerunt, tre eias aetatis erant quani ducti fiunt Zabuncm t prop:er vitia si a sistuniri deberent. Ergoquoudo hi expers populi loquunturTic illud Apouoli legendii es', uo qued voti bonum hoc quoa noli malum illud operor, es teraur a ea in loco Icripta sunt. Tantini Hieronymus. Significat igitur,quia isti iuuenes erant pars populi He-blaei,qui omnis fermE,nimirum paucissimis exceptis,sceleratus & aduersus Deum impius fuerat,ideo ipsos annumerantes se ceteris, quod plurimis conueniebat, te omnibus uniuersum pronuntiasse.Veruia Preter sit pradictam Hieronymi rationem,alias complures causas afferre ειρ θυα possumus,cur sancti viri se peccatores agnoscant & accusent. Ac pri- fissii simi quidum,excellens charitas qua illi ardebant, faciebat, ut omnia soὸ ratus proximi, iue bona siue mala,praesertim veris hominum suae gentis aci, ubi religionis, communia secum illi existimarcnt.Itaque illorum peccata, palest. Ut sua lugebant,& pro illis expiandis ac eluendis,non minus quamproseis, Deo satisfacere quoquo modo satagebant. Multi praetcrea, suorupe c. ta sibi imputabant,veriti,ne quam ipsi dedissent illis occasionem . ea perpetrandi,vel non praemonendo eos , vel non reprehendendo &corrigendo,uel occasiones peccandi ab illis non remouendo, vel denique praetermittendo ea,quae facere ipsi valuissent & debuissent,quib. illi iuvari,& a peccando cohiberi potuissenti Deinde,vocant se peccatores sancti viri,spectates infinitam Dei sanctitatem & iustitiae persectionem,cuius comparatione,omnis humana iustitia,est iniustitia:&munditia,suntsordes:& lux,sunt tenebrae. D intres , inquit David psi I la .in iudicium cum seruo tuo quia non iusti trabitur in con siectu tuo cmmi vivens. Sed ad hoc illustrandum,nihil est luculentius verbis illis Iob, quae sunt in capite et s. nquid i cari potest homo comparatus Deo, aut
apparere mundus ratus de selier. 3Ecce luna etiam non1pti et, O stillae non sunt mudae in conpectu eius,quato magis homo putredo,ct filius hominis vermis.
Poste sancti reputant secum plurima dc grauissima peccata sua priterita,in qui b. magna vitae parte miser) perdideriit,idei ue se peccatores appetigiat.Sic Paulus,quia persecutor,contumeliosus, & blasphemus fuerat agnoscebat, dc appellabat se primum omnia peccatorum.
180쪽
Considerabant praeterea,quid ipsi essent,remota Dei gratia, quae non illis ex debito,sed planE gratuito donata suerat,cernebantq;boilainem ex se,in peccatis conceptum & natum, & ad peccata propensum, nec posse ulla ratione de peccatis emergere. Hoc de se David cogitans &senties,clamabat psal. o. Ecce in inuruitatibus conceptus sum,Gr in peccatis concepit me mater mea:& Paulus in episto. ad Ephes. c. a.dixit,et metus m
ruina Hir irae. Ad hoc,quia sanctis incerta erat praeteritorum suorum criminum remissiomon enim erat cert5 exploratum & liquido cognitu, an ipsi essent in gratia apud Deum, propterea semper pavebant, &quasi peccatores poenitentiam agere,& veniam a Deo impetrare stu- ciebant.Sciebat enim Sapientem in ecclesiastico,capite quinto,salutare hoc documentum reliquisse: Beatus vi quisemper est pauidus: di de propitiatu Legerant etiam,quod dixerat Iob, capi te nono,vir ceteroqui sanctissimus: Si venerit aci me, non videbo eum, si abierit,von intelliam eum, etiamsi simplex fuero a re is .m ignorabit avi mea. Adijce,quod se peccatores existimabant,propter peccati, si non . consensum,certὰ acerrinii sense: n qui ex innata concupiscentia per- pelub exardescebat. Solet autem scriptura nominare peccatum,etiam concupiscentiam,& naturalem propensionem atque incitationem ad peccandum,ut videre est apud Paulum in capite septimo epistolae, quae est ad Romanos. Ad extremum,peccatores se appellabant,prop- ter crebra peccata veni lia,in quae identidem labebantur. Ea vero illi, non parua dc leuia existimabant,sed valdEgrauia& odiosa,vi qu:bus
cernerent ardorem charitatis minui, de retardari cursum hominis ad summam virtutum persectionem consequendam .Hac de causa Salomon,ut est in li. 3. Reg. c. 8. dixit: non es homo qui non peccet Et ne putaret
quispia ipsum loqui tantii de homine nudo & vacuo Dei gratia,ide in
lib. tecte. c. ita Non est homo iiutusIuper terram, 'Mi Dc at σonum, no' i q. upeccet, Quin,dilectus ille Iesu discipulus Ioannes,asseueranter inquit, si dixerimus quia peccatu no habemus ipsi nos fiducis Loe veritas in nobis non est: & Diis noster,docens Apostolos suos orare,voluit eos crebro usurpare sententia illa,ssinum nobis Abita nostra.Verii de hoc,satis dictu sit. M
Iudicia vera feci omnia quae induxistisupernos, erciuitatemfin Zam Patrum nostrorum Hierusalem.
MV Lri s de causis olim Hierusalem, appellata est ciuitas suidia. Primo quidem propter eius urbis conditores , unde ipsi non parua dignitas,religio,& sanctitas accessit. Strab.lib.16.