D. Thomae Aquinatis sacrae theologiae doctoris vere angelici Aureae conclusiones, ex vniuersa ipsius Summa desumptae; quibus ubique praefixae sunt quaestiones, suique item singulis articuli. Addita est in fine ratio ordinis ac methodi, quam auctor in

발행: 1572년

분량: 795페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

541쪽

Q. V AESTIO LXI. De necessitate Sacramentorum, in qu tuor articulos divisa. ARTICULUS I.

V Trum Sacra meta sint necessaria ad humana salute. Conclusio. Sacramenta sunt necessaria ad humana salutem triplici ratione. i. ex conditione humanae naturae,cuius proprium est, ut per corporalia & sensibilia in spiritualia&intelligibilia deducatur. χ.ex statu hominis,qui peccado te subdidit per affectum corporalibus rebus. Ibi aute in debet medicinale remedium homini adhiberi, ubi patitur morbum. Et ideo conueniens fuit, ut Deus per qusdam corporalia signa , homini spiritualem medicinam adhiberet: 3. ex studio actionis humanae, quae praecipue circa corpora lia uersatur. Ne ergo esset homini durum, fi totalitera corporalibus actibus abstraheretur, proposita sunt ei corporalia exercitia in lacramentis,quibus salubriter exerceatur ad euitanda superstitiosa exercitia, uel qualitercunque noxia. Et sic per sacramentorum institutionem, homo conuenienter suae naturae eruditur

per sensibilia: humiliatur,se corporalibus subiectum cognoscens,dum sibi per corporalia subuenitur: praeseruatur etia D a noxijs actionibus per salubrra exercitia sacramentorum. AR. ll. Vtrum etiam ante peccatum fuerint homini necessaria sacramenta. Conclusio In statu in nocetiar homo non indigebat Sacramentis, nec pro remedio peccati, nec pro perfectione animae.

ART.. I I. Vtrum post peccatum ante Christum, .atio. ur menta debuerint esse.

542쪽

hi si per Christum,quem proposuit Deus propitiato-L. rem per fidem in sanguine ipsius ad osse sionem iustitiae suae,ut sit ipse iustus & iustificans eum,qui ex fide

est Iesu Christi. Et ideo oportebat an te Christi aduentum esse quaedam signa uisibilia,quibus homo fidem suam protestaretur de futuro dialuatoris ad uetu. 'ART. IHI. Vtrum post Christum debuerint esse aliqua Sacramenta.

Conclu sio. Praeter ueteris Legis sacrameta,quibus Christi mysteria futura praenuntiabantur, oportuitalia quaedam esse in noua Lege sacramenta, quibus significarentur ea , quae praecesserunt in Christo. Hic enim quamdiu per lpeculum & in nigmate cognoscimus,oportet nos per aliqua sensibilia signa,in spis ritualia deuenire.

AESTIO LXII, De principali essectu Sacramentorum, qui est

gratia, in sim articulos divisa. ARTICVLVS PRIMUS.

VTrum Sacramenta sint causa gratiar. Cocl. Tametsi solus Deus effectiva & principalis causa grati ε sit,iacra in nouae legis causant ipsam permodu instrumeti. Adhibent enim ex diuina ordinatione hoibus, ad gramin eis causanda. Itaque sacra nouae Legis , simul sunt causae & signa:&inde est Psicut comuniter, dicit, efficiunt st figurat. Ex quo et habent perfecte rationem facii, inquantum ordinant ad aliquid sacrum , non solum per modum signi, sed etiam per modum caus . ART.II. Vtrum gratia sacramentalis aliquid addat super gratiam uirtutum & donorum. Conclusio. Gratia secundum se cosiderata,perficit essentiam animat, inquantum participat quadam si-

543쪽

militudinem diu mi esse . Et sicut ab essenti a animae

fluunt eius potentiae: ita a gratia fluunt quaedam perfectiones ad pontentias animae, quae dicu tur uirria res& dona, quibus potetiae perficiu tur in ordine ad suos actus. Ordinantur autem sacrameta ad quosdam speciales effectus necessarios in uita Christiana, praetera dius potentiarum animae. Sicut igitur uirtutes de dona addunt super gratiam communiter dictam, quandam perfectionem determinate ordinatam ad proprios actus potentiarum: ita gratia sacramen talis addit super gratiam com muniter dictam,& super uirtutes de dona, quoddam diuinum auxilium ad conse- qu endum Sacramenti finem. AR. III. Vtru Sacra meta nous legis cotineat gratia. Conclusio. Gratia est in Sacramento nous legissecundum quandam instrumentalem uirtutem qui est fluens de incompleta in es e naturae. Et ideo non in- conuenienter Sacramentum dicitur coli nere Era ti a. A R Τ. IIII. Utrum in Sacramentis sit aliqua uirtus gratiae causativa. Conclusio. Cum Sacramen tua sit instrumen talis causa gratiae,necesse est quod in Sacramento sit quq dam uirtus instrumentalis ad inducendum sacrame- talem effectum. Et haec uirtus proportionatur instrumcto. Nam uirtus principalis agentis habet permanes Sc completum esse in natura, uirtus autem instrumentalis hubet esse transiens ex uno in aliud, Se incompletum .

μ R T. V. Utrum Sacramenta nouae Iegis habeant uir utem ex pastione Christi. Coclusio. Principalis causa efficiens gratie est ipse Deus,ad quem comparatur humanitas Christi, sicut

instrumentum conluctum: sacra metum autem, sicut

astrumetum separatum .ec ideo oportet quod uirtus

544쪽

salutifera,a diuinitate Christi, per eius humanitatem ut ipsa sacrameta derivet. Unde sacrameta Ecclesiae specialiter habet uirtute ex passio e Christi cuius uirtus quodam odo nobis copulatur P susceptione sacrame- torv. In cui' signa de latere Christi pendetis i Cruce fluxerutaqua&saguis,quoru unu pertinet ad Baptismu,aliud ad Eucharistia, qsut potissima Sacrameta. ART. VI. Vtru Sacra ueteris legis gratia causarent. Conc. Virtus passionis Christi copulatur nobis perfide & sacramenta,differenter in. Na continuatio,quq est per fide,fit peractu animae: continuatio aut,quae est per sacramenta, fit per usum exterioru rerti. Nihil

aut prohibet id quod est posterius tye anteil sit, mouere secundum si praecedit in actu anim s. Sed illud p

nondum est in rerum natura non mouet s ecundum usum exteriorum rerum. Idcirco ex passione Christi, quae est causa humanae iustificationis, couenienter derivatur uirtus iustificativa ad sacramenta nouae legis, non aut ad sacramenta ueteris legis: & tamen per fide passionis Christi iustificabantur antiqui Patres, sicut& nos. Itaque sacramenta ueteris legis non habebant in se aliquam uirtutem, qua operarentur ad conferendam gratiam iustificantem , sed solum significabant fidem per quam iustificabantur. a V AE STI O LXIII. De essectu Sacramentorum,qu i est character in sex articulos divisa. ARTICUL v S PRIMUS.

VTrum Sacramentum imprimat aliquem characterem in anima. Conclusio. Sacramenta nouae Legis ordinantur,&ad remedium contra pecca tab&ad perficiendum ani

545쪽

ritum Christianae uitae. Quicunque autem ad aliquid certum deputatur consueuit ad illud consignari, sicut milites qui ascribebantur ad militiam, an liquitus stalebant quibusda characteribus corporalibus insigni- ri: eo quod deputabatur ad aliquid corporale. Et ideo cum homines per sacramenta deputentur ad aliquid . spirituale pertinens ad cultum Dei, cosequens est lper ea fideles aliquo spirituali charactere insigniatur. A RT. I I. Utrum character sit spiritualis potestas. Conclusio. Cum charactere homines per sacrameta insigniantur ad ea peragenda, quae diuini sunt cultusmecessarium est illum esse quandam animae collatam spiritualem potestatem, quae ad genus qualitatis sub lecunda eius reducitur spςcie.

ART: III. Vtrum character sacrametatis sit character Christi. Conclusio. Τotus ritus Christianae religionis deriuatur a sacerdotio Christi . Et ideo manifestum est; quod character sacrametatis specialiter est character C hristi, cuius sacerdotio configurantur fideles secundu m lacramentales characteres. Qui nihil aliud sunt quam quaedam participationes sacerdotij Chri lii, ab apso Christo derivatae . Vnde proprie est character C hristi. A R T. IlII. Utrum character sit in potentiis animae sicut in subiecto. Conclusio. Cum charactere insigniantur fideles ad suscipiendum, uel aliis tradendum , quae sunt diuini

cultus,quod actibus perfici tuta character non est sicut in subiectoria essentia animae , sed in eius potentia. Nam omne quod ad actum ordinatur, est potentiae

tribuendum.

ART. V. Vtrum character lusit animae indelebiliter.

Conclusio. Sacerdotiu Christi est aeternum, ideoqst

o omnis

546쪽

Par. Tert. Quaest. lx LIII. Sar omnis sanctificatio, quae fit per sacerdotium eius,est

perpetua, re cosecrata manente. Cum igitur anima sit

subiectu characteris sm intellectiva parte, in qua est fides manifes uest, fidi licui itellectus perpetuus est &4corruptibilis, ita character idelebiliter manet i aia.

AR. Vi. Vtrum per omnia sacramenta nouae legis imprimatur character. Conclusio. Per tria tantum nouae legis sacramenta character imprimitur, per Baptismum, Confirmationem,& Ordinem: per haec enim specialiter homo satictificatur quadam cosecratione, utpote deputatus agdiuinum cultum: non autem per alia, neque per Eucharistiae Sacramentum , per quod non ordinatur honio ad aliquid aliud ulterius agendum uel recipiendum in sacramentis:cum potius sit finis & consummatio omnium Iacramentorum . Continet tamen in seipsum Christum, in quo non est character: sed tota cicerdotij plenitudo.

De causia Sacramentorum, in dece articulos divisa. ARTICVLVS PRIMUS. Vtrum solus Deus operetur interius ad effectum Sa

cramenti.

Conclusio. Solus Deus operatur interiore effect si sacramenti: tum quia solus Deus dilabitur animae, in qua sacramenti effectus existit: lima quia gratia, quae est interior sacramen ri essectus, est a solo Deo,Character etiam , qui est interior quorundam lacramentorum effectus , est uirtus instrumentalis, quae manata principali agente,quod est Deus. Homo tamen potest operari ad interiorem effectu sacramenti, inquantum operatur per modum ministri. nam eadem ratio

est ministri ia instrumenti; utriusque enim actio exte

547쪽

rius adhibetur. Sed sortitur effectum interiore ex uirtute principalis agetis, s est Deus. Unde etiam eiectus sacrameti no datur melior per meliore ministrii. aliquid tamen annexum impetrari potest recipienti sacramentum per deuotionem ministri, qui tam e noillud operatur, sed impetrat operandum a Deo. ART. II. Utrum Sacramenta sint solum ex institutio

ne diuina. A

Conclusio. Cum uirtus Sacramenti sit a solo Deo, solus ille sacramentorum institutor est. AR. IlI. Utrum Christus,sim quod homo habuerit

potestate operandi interiorem effectu sacramentoru. Conclusio.Interiorem lacramentorum este tu operatur Christus & secundum quod est Deus,per auctoritatem .secundum autem quod est homo, meritorie& efficienter,sed instrumentaliter,inquantum human itas est instrumentu diuinitatis eius. Sed tame quia est instrumentum coniunctum diuinitati in persona, habet quanda principalitatem & causalitatem respectu instrumetorum extrinsecorum,qui sunt ministri Ecclesis. Et ideo sicut Christus inquantum Deus,habet potestatem auctoritatis in sacramentis: ita inquatum homo, habet potestatem ministerij principalis,

siue potestatem excellentiae. AR. HII.Vtrum Christus potestatem suam,quam habuit in sacramentis notuerit ministris communicare. Coclusio. No pomit Christus auctoritatis potestatem cuiquam conferre, sicut nec diuinam essentiam: sed excellentiae potestatem,quae competit ei secundu quod homo, potuit ministris communicare, dando

scilicet eis tantam gratiae plenitudinem , ut eorum meritum operaretur ad sacramentorum estectus, ut ad inuocationem nominum ipsorum , sanctificaretur

sacran metalia ut ipsi possent s/ςrameta instituere,

sine

548쪽

sine ritu sacramentorum effectum sacramentorum o nferre solo imperio . ART. U. Vtrum per malos ministros sacramenta conferri possint.. Conclusio. Ministri Ecclesis cum in strumentaliter operentur in iacramentis, sacramenta conferre ponsunt,etiam si mali sint. Nam instrumentum non agie secundum propriam formam aut uirtutem, sed secudum uirtutem eius , a quo mouetur. ART. VI. Utrum mali , mini lirantes sacramenta,

peccent.

Conclusio. Mati, ministros se exibentes Dei&Ecclesiae in sacramentorum dispensatione, peccat,quorum peccato ex suo genere mortale est. AR. VII. Vtru Angeli possint sacrametaministrare. Conclusio. Tota uirtus lacramentorii a passione

Christi derauatur,quae est Christi secudum quod est

homo: cui in natura conformantur homines, no autem Angeli. Et ideo ad homines pertinet dispensare sacramenta, & in eis ministrare: non autem ad Angelos. Scaedum tamen,quod sicut Deus uirtutem suam non alligauit lacra metis, quin possit sine sacrametis effectus sacramentorum conferre: Ita etiam uirtutem sua m non alligauit Ecclesiae ministris quin etiam angelis possit uirtutem tribuere ministrandi in sacramentis Et ideo si aliquod sacramentale ministerium a bonis angelis perficeretur, esset ratum habendum:

non autem a daemonibus.

ART. Vt H. Vtrum in thiatio ministri requiratur ad perfectionem sacramenti. Conclusio. Cum ea quae in sacramentis geruntur possint diuersimode, & porpter diuersaeagi mecessaria est in sacramentorum administratione intentio

549쪽

ART. IX. Utrii fides ministri sit de necessitate Sacri Conclusio. Quia minister in sacra metis instrume. taliter Operatur,no agit in uirtute propria, sed in uirtute Christi. Vnde sicut non requiritur ad perfectionem sacramenti quod minister sit in charitate, sed

possunt etiam peccatores sacrameta conferre: ita norequiritur ad perfectionem sacramenti fides eius sed infidelis potest uerum sacramentum praebere, dummodo caetera adsint, q sunt de necessitate sacrameci. ARV. X. Vtrum tutentio recta ministri requiratur ad persectionem sacramenti. Conclusio. In tetio ministri peruersa & mala respectu faciamenti, puta cum aliquis non intendit sacramentum conferre,sed derisoriε aliquid agere, tollituericalem sacramenti,praecipue quando suam intentionem exterius manifestat. Sed peruersa intelio ministri quantum ad id quod sequitur sacramentum ,ue eo post abutatur, ueritatem sacrameti non tollit, sed ipse minister ex tali intentione grauiter peccat.

QVAESTIO LXV.

De numero Sacramentorum, in quatuor articulos divisa. - ARTICVLVS I. V Tru m debeant esse septem Sacramenta Ecclesiae. Coes. Sacra Ecclesiae ordinant ad yficiedu holem, in his quq Ptinet ad cultu Dei fm religione Christianae uit ,& et in remediu cotra defectu peccati. Utroque aut modo couenieter poniitur septe sacramenta. Vita enim spiritualis conformitatem aliquam habet ad uitam corporale. perficitur autem corporalis uitar. per generationem , per quam homo incipit esse Mui ere. Et loco huius in spirituali uita est baptismus, uui e st spiritualis regeneratio: a. per augmen tu, qu

aliquia

550쪽

Par. Tert. Quaest. lxv. sas m

-liquis perducitur ad persectam quantitatem & uirtu

tutem. Et loco huius in spirituali uita, est confirmatio a qua datur SpiritusIanctus ad robur. 3. per nutritione, qua conseruatur in homine uita & uirtus. Et loco huius i uita spirituali est Eucharistia. Et hoc quide sufficeret homini, si haberet & corporaliter &spiritualiter impassibile vita. Sed quia homo incurrit in terdum & corporale infirmitate,&spirituale,speccatum , ideo neces ria est homini curatio ab infirmitate. Qu ae quide est . . uel sanatio,quae sanitate restituit. Et loco huius in spirituali uita est poenitentia, s. uel restitutio ualetudinis pristinae per.conueniente diaeta& exercitium. Et loco huius in spirituali uita est extrema unctio, qui remouet peccator u reliquias,& homine paratu reddit ad finalem gloria. Perficitur aut homo in ordine ad totam comunitatem , uel per hoc si accipit potestate regendi multitudinem & exercedi actus publicos. 6. Et loco huius in spirituali uita est

sacramen tu ordinis r uel quantum ad naturale propagationem, 7. quod fit per matrimonium tam in corporali quam in spirituali uita, eo quod est non solum sacramentum, sed naturae officium. ART. II. Vtrum sacramenta conuenienter ordinentur secundum modum praedictum. Conclusio. Inter sacramenta ordo &matrimoniuultimo pontitur, Poenitentia uero & extrema Vnotio posteriora sunt Baptismo, Confirmatione,& Eucharistia: posterior tamen est extrema Vnimo Poenite tia. Ex tribus aut e Baptismus Confirmationem,& Eucharistiam praecedit. Cuius quidem ratio ordinis apparet ex his quae modo dicta sunt. ART. IlI. Utrum sacramentum Eucharistiaest potissimum inter sacramenta.

Conclusio. Inter omnia sacramen ta Eucharistiae sa-

SEARCH

MENU NAVIGATION