장음표시 사용
601쪽
ART. IIII. Vtrum peccator sumens corpus Christi sacramentaliter,peccet. Conclusio. Duplex est res huius sacri. Una quidem significata & contenta, s ipse Christus: alia autem significata & non contenta, scorpus Christi mysticu, quod est societas Sanctorii. Quicunq; ergo hoc laci insumit,ex hoc ipso significat se esse Christo unitum,&mebris eius tu corporatu. Quod quide fit per fide formata,quam nullus habet cu peccato mortali. Et ideo manifestu est, si quicunq; cu peccato mortali hoc sacramentu sumit, falsitatem in hoc sacro committit:& ideo incurrit sacrilegium,tanquam sacramenti uiolator: & propter hoc mortaliter peccat. ART. V. Vtrum accedere ad hoc sacramentum cum consc.entia peccati sit grauissimum omnium pec
Conclusio. Hoc peccatu est multis alijs grauius secundum suam speciem: non tamen est omnium grauissimum. Na ille qui proij ceret hoc sacramentum in Iutu, multo grauius peccaret, quam ille qui cu coscietia peccati mortalis ad id accedit, qa ille hoc faceret ex intentione iniuriam faciendi huic sacro, quod nointendit peccator indigne corpus Christi accipiens. ART. VI. Vtrum sacerdos debeat denegare corpus Christi peccatori petenti. Conclusio. Manifestis ac publicis peccatoribus et
petentibus est sacra deneganda communio, non auteoccultis. Potest tamen sacerdos,qui est conscius crimini;Occulte monere peccatore occultum, uel etiam in publico generaliter omnes, ne ad mensam Domini accedatat, antequam de peccatis poeniteant, & Ecclesiae reconcilientur. Nam post poenitentiam & reconciliationem,etiam publicis peccato tibus non est communio deneganda,uraecidue in articulo mortis.
602쪽
ART. H. Vtrum nocturna pollutio aliquem imp diat a sumptione huius sacramenti. Conclusio. iniam uis nocturna ipsa pollutio sim se
considerata,peccatum mortale esse non possit, nihilominus tamen ratione suae cauis quandoque habet peccatum mortale annexum. Et si qui de caula sit sine peccato, uel cu peccato ueniali, non ex necessitate impedit sumptione huius sacri: ita. s. ' homo sumendo sit reus corporis &sanguinis Domini. Si uero sit cupeccato mortali, impedit ex necessitate. Ex quadam uero congruentia impedit quantu ad duo, quorum unu se- per accidit,cquaedam foeditas corporalis,cu qua propter reuerentiam sacra meti , non decet ad altare accedere. Aliud autem est evagatio mentis quae sequitur pollutionem nocturnam, praecipue quando cu turpi imaginatione contingit. Hoc tamen impedimetum,
quod ex cogruitate prouen it, postponi debet propter aliqua necessitatem,puta cu in fortasse aut festus dies exigit,aut exhibere ministerium, pro eo quod sacerdos alius deest, ipsa necessitas compellit. ΑRT. VHI. Utrum cibus uel potus praeassumptus impediat sumptionem huius sacramenti. Conclusio. Solum mortale crimen impedit secundum se huius sumptionem sacramenti; cibus uero uel potus prae assumptus non nisi ex rationabili Ecclesiae statuto. Ab hac tamen generali regula excipiuntur infirmi: qui statim comunica di sunt etiam post cibum,
si de eorum periculo dubitatur, ne sine communione decedant: quia necessitas legem non habet. Reliquiae item cibi remanentes in ore, si causaliter transglutiantur, non impediunt sumptionem huius sacramenti: quia non traijciuntur per modum cibi, sed per modusaliuae. Et eadem ratio est dereliquijs aquae uel uini , quibus os abluitur: dummodo non traij ciantur ium agna
603쪽
magna quantitate, sed permixtae saliuae, quod uitari non potest. Et quia Ecclesia Romana diem a media nocte. incipit, ideo si post mediam noci em aliquis sumpserit aliquid per modum cibi uel potus, non potest eadem die hoc sumere sacra metum: potest uero,
si ante mediam noctem. ART. IX. Vtrum non habentes usum rationis,de beant suscipere hoc sacramentum. Conclusio. Non quicunque usu rationis carentes
arcendi sunt a sumpti une Eucharistiae, sed hi,qui nuquam habuerunt usu m rationis: his uero, qui in principio habuerunt rationis usum,& postea caruertit, in articulo mortis exhiberi potest sacra metum, nisi forte uom itus uel expuitionis periculum timeatur. 1AR. X.Utru liceat quotidie hoc sacra metu suscipere. Conclusio. Ex parte ipsius sacramenti,cuius uirtus
est hominibus salutaris . utile est quotidie ipsum sit Inere,ut homo quotidie eius fructu pcipiat. Sed quia
multoties in plurib' hominu multa impedimeta huius deuotionis occurrunt, Ppter corporis indispositione uelaninas, non est utile omnibus hominib'quotidie ad hoc sacra metu accedere, sed quotiescunq; se ad illud homo inuenerit praeparatu . No est aut plurries in die comunicadu, ut salte, hoc latius semel in die comunicat, repsentet unitas passionis Christi Et qui dein primitiua Ecclesia qua do magna uigebat deuotio fidei Christianae statutu suit, ut quotidie fi- .deles comunicaret. Postmodm uero diminuto fidei seruore,indultum est, ut si non frequentius , salte terin anno omnes communicent,scilicet in Pascha, Pentecoste, & Natali Domini. Postmodum propter iniquitatis abundantiam refrigescente charitate multo
rum, statutum est ut saltemue mel in anno Milicet in Pascha, fideles commmcent. Consulitur tamen inoo lib.
604쪽
ue s Par. Tert. Quaest. lxxx I.
lib. de Ecclesiasticis dogmatibus, omnibus diebus
Dominicis esse communicandum. si ART.XI.Vtrum liceat omnino a comunione cessare.' Cones usio. Quanquam sacramentaliter no omnes
ut pueri) teneantur de necelsitate salutis sumere; tame spiritualiter, seu uoto omnes praesertim adulti)sumere tenentur, non solum exstatuto Ecclesiae, sedi ex mandato Domini. Et licet in peccatis permanetes non excusentur propter hoc a tra ressione prscepti Ioenitentes tamen , qui ad tempus secundum consitum sacerdotis abstinent,excusantur. AR .XII. Vtrii liceat sumere corp' Xpi sine sanguine. Coclusio. Quia ad sacerdote pertinet hoc sacrametum cosecrare & perficere, nullo modo debet corpus Christi sumere sine sanguine. Ex parte aut sumentiurequiritur summa reueretia,& cautela, ne aliquid accidat, s vergat ad iniuria tanti mysterij. Quod pricipue posset accidere in sanguinis sumptione: qui sides incaute su meretur, de facili posset effundi. Et ideo provide in quibusdam Ecclesijs obseruatur, ut populo sanguis su medus non detur,sed solum a sacerdote , sumatur, Nec exinde sequitur aliquod detrimentum: quia sacerdos in persona omnium sanguinem offert, di sumit, sub utraq; specie totus Christus cotinetur.
VAETIO L XXXI. De modo quo Christus usius en hoc Sacramento in quatuor articulos divisa. AR TICVLVS PRIMUS
VTrum Christus lumpserit seu corpus & sanguine. Concius o. Christus non modo sui corporis sacramentum instituit sumendum alijs, sed ipsum etiam sumpsit. Nam quae ab ali j x obseruanda instituit, ipsis vrimitus obseruauit. amuis autem Christo graxi
605쪽
non fuerit augmentata ex susceptione huius sacrame it,habuit tamen quandam spiritualem delectatione in noua institutione huius sacramenti.Vnde ipse dicebat desiderio desideraui hoc Pascha manducare uobiscuin,quod Eusebius exponit de nouo mysterio noui Testamenti. A R.II. Utrum Christus dederit Iudae corpus suum. : Conclusio. Quia Christus nobis debuit esse exeptu iustitiae, no conueniebat eius magisterio, ut Iuda occultu peccatore, sine accusatore & euidenti probatione ab alioru colone separaret,ne per hoc daretur exeptu praelatis Ecclesiae, similia faciendi, & ipse Iudas exasperatus inde sumeret occasione peccandi. Et ideo Iudas cu alijs Discipulis corpus Domini di fansuine suscepit. Christo aute nota erat Iudae iniquitas, sicut Deo: no aut per modu,quo hominibus innotestit. Neque Iudas sub pane intincto corpus Christi sumpsit, sed simplicem panem:corpus autem antea sumplerata ART.li I. Vtrum Christus sumpserit&Discipulis dederit corpus suum impassibile. Conclusio.Ide corpus Christi eratqu4da Discipulis tunc in propria specie uidebatur, & in specie sacri sumebatur. Non aut erat impassibile, secudum quod in propria specie uidebat, quinimo erat passioni paratum.Vnde nec ipsum corpus Christi, quod in specie sacramenti dabatur, impassibile erat. Impassibili tamen modo erat sub specie sacramenti, quod in se erat passibile : sicut inuisibiliter,quod in se erat uisibile
A R T. IIII. Vtrum si hoc sacramentum tempore mortis Christi fuisset seruatum uel consecratum , ibi moreretur.
Conclusio. Corpus Christi idem in substatia est in hoc sacro& in propria specie, sed non eodem modo. Nam in propria specie contingit circu nitantia coris Oo a pora
606쪽
pora per proprias dimesiones, non autem prout est in hoc sacro. Et ideo quicquid pertinet ad Christum secundum quod in se est,potest attribui ei & in propri.
specie,& in sacro existenti sicut uiuere, mori dolere, animatum uel inanimatum esse,&c. Quaecunque uerb conueniunt ei per comparationem ad corpora e trinseca, possunt ei attribui in propria specie existenti,n on autem prout est in sacramento: sicut irrideri , eonspui crucifigi, flagellari,& caetera huiusmodi.
VAESTIO LXXXII. De ministro huius Sacramenti, in decem articulos divisa. ARTICULUS PRIMUS. VTrum consecratio huius sacramenti sit propria sa
Conclusio. Hoc sacramentum est tantae dignitatis, quod non conficitur nisi in persona Christi. Quicuq; aut aliquid agit in persona alterius, oportet hoc fieri per potestate ab illo concessam. Sacerdoti aute,cuo dinatur,confertur potestas hoc secim consecrandi in Psona Christi. Per hoc. n. ponitur in gradu eorsi, qui bus dictu a Domino: hoc facite,&c.&ideo propriue sacerdotiu coficere hoc sacrm. Et quidem laicus iust unitas est Christo unione spirituali per fidem & charitatem,no autem per sacramentalem potestatem. Et ideo habet spirituale sacerdotium ad offerendum spiriruales hostias, non autem sacramentales. ART. II. Utrum plures sacerdotes possint unam&eandem hostiam consecrare. Conclusio. Secundum consuetudinem quarudam Ecclesiarum. , noui ordinati Episcopo ordinanti concelebrant.Nec propter hoc iteratur consecratio super
eandem hostiam: quia omnium intentia debet serii
607쪽
ad idem instans con secrationis. ART. III. Utrum dispensatio huius sacramenti pertineat solum ad sacerdotem. Conclusio. Ad sacerdote pertinet dispelatio corporis Christi: Primh,quia ipse cosecrat in persona Christi.Vnde scut ad sacerdote pertinet cosecratio corporis Christi, ita et&dispensatio. 3. l. a sacerdos costituitur mediρ inter Deu & populit. Vnde sicut adeu pertinet dona populi Deo offerre,ita ad eu pertinet dona lanctificata diuinitus populo tradere. 3. quia in reuerentia huius sacri, nulla re cotingitur nisi consecrata. Vnde & corporale & calix consecran tur, & similiter manus sacerdotis,ad tangendu hoc sacrm. Vnde nulli alij tangere licet,nisi in necessitate:puta si caderet in terrim , uel aliquo alio neces si tat is casu. ARΤ. IIII. Utrum sacerdos consecrans teneatur sumere hoc sacramentum. Conclusio. Eucharistia non solum est sacramentu ,
sed etiam sacrificium. Quicunque autem sacrificium offere, debet sacrificij sieri particeps: quia ext rius sacrificium, quod offertur , signum est in t rioris sacrificij, quo quis seipsum offert Deo. Unda per hoc quod participat sacrificio, ostendit ad se sacrificium interius pertinere. Similiter etiam per hoe quod sacrificium populo dispensat,ostendit se esse dispensatorem diuinorum , quorum ipse primo debet esse particeps. Et ideo ipse ante sumere debet,quam populo dispenset. Et ideo necesse est,quod sacerdos ,
quotiescunq; consecra umat integre hoc sacramentum. Si uero miraculose corpus Christi in altari sub specie carnis appareat,aut sanguis sub specie sanguinis,non est sumendum. Consulendum tamen esset sacerdoti, quod iterato corpus & sanguinem Domini consecraret di sumςrςt.
608쪽
3 3 a Par. Τert. Quaest. IXXXII.
ART. V. Vtrum malus sacerdos Eucharistiam con secrare possit. Conclusio Cum sacerdotes non propria, sed Chriisti uirtute conficiant sacrm: possunt, etiam si mali fuerint,perficere sacramentum. Potest enim aliquis esse minister Christi, etiam si iustus non sit. Na Deo seruiunt non solum bona, sed etiam mala,quae per ipsius prouidentiam in eius gloriam ordinatur. Verum maculosi ad altare accedere prohibentur. Non tamere mouetur, quin si accesserint, sit uerum sacrificium
quod osterunt:quia benedictio sacerdotis peccatoris, inquantum ab ipso indigne fit, est maledictione digna: in quantum autem profertur ex persona Christi, est sancta & efficax ad sanctificandum. ARΤ.VI. Utrum missa mali lacerdotis minus ualeat, quam misina sacerdotis boni.
Conclusio. Quantum ad sacramentum,non minusu et missa sacerdotis mali,quam boni: quia utrobiq; idem conficitur sacramentum. Oratio uero quae fit iii missa inquantum habet efficaciam ex deuotione sacerdotis orantis, non est dubium,quod missa meliorix sacerdotis magi est fructuosa. Sed inquantum oratio in missa profertur a sacerdote in persona totius Ecclesiae,cuius est minister quod quidem ministerium etiain peccatoribus manet est fructuosa non solum oratio sacerdotis peccatoris in missa : sed etiam omnes eius orationes,quas facit in Ecclesiasticis officijs, in quibus gerit personam Ecclesiae: licet orationes eluet priuatae non sint fructuosae. ART. VI. Utrum haeretici,schismatici,&excommunicati possint consecrare.
Conclusio. Possunt schismatici,atque excommuni-gati hostiam cosecrare, dummodo fuerint antὰ ordinati,cum consecratio sit actus consequens ordinis putestatem
609쪽
testatem: non tamen hoc recte faciunt,sed peccant is lcientes. Et ideo fructum sacrificij no percipi ut: quod est sacrificium spirituale. At solus baptismus permitti υtur esse ratus haereticis & schismaticis,quia pollunt licite baptigare in articulo necessitatis. In nulla autem casu licite possunt alia sacramenta conferre. Et licet lacerdos ab unitate Ecclesiae pcisus, missam celebret, quia potestatem ordinis non amittit,& cosecrat uerucorpus & sanguine Christi: tame quia est ab Ecclesiae unitate separatus,orationes eius efficacia non habent. ART.VIII.Vtrum sacerdos degradatus possit hoc sacramentum conficere. MConclusio. Potestas consecrandi Eucharistiam pertinet ad characterem sacerdotalis ordinis. Character autem cuilibet,quia cum quadam consecratione datur,indelebilis est . Unde potestas consecrandi non
amittitur per degradationem. Etsi degradatis qfide auferatur executio potestatis sacerdotalis, quasi i per
ART.IX.Vtrum liceat ab excommunicatis, uel naere ticis,seu peccatoribus,communionem recipere,&eorum missam audire. . Conclusio. Non licet ab excommunicatis, & naereticis.& schismatis, seu publicis peccatoribus sacrametum suscipere, uel missam audire: quamdiu sunt per sententiam Ecclesiae executione huius potestatis priuati. Vsque autem ad sententiam Ecclesiae licet. . ART.X.Vtrum liceat sacerdoti, omniao a cosecratione Eucharistiae abstinere. Coclusio. Unusquisque tenetur uti gratia sibi data cum fuerit oportuniani. Oportunitas autem sacri n. . cium offerendi, non solum attenditur per compara
tionem ad fideles Christi, quibus oportet sacramenta ministrari, sed principaliter per comparationen Oo 4 Dadeuma
610쪽
Rd Deum,cui cosecratione huius lacri sacrificiu offretur. Vnde sacerdoti,et si no habeat cura alarum ,noa licet omnino a celebratione cessare sed salte celebr re tenetur in praecipuis festis,& maxime in illis die in quibus fideles comunicare consueuerunt. Et quia hoc sacrm perficitur no in solo usu, sed in consecratione Eucharistis in qua sacritasti Deo offert: ad hoc facerdos obligat Deo ex ordine'ia suscepto: nisi ex ipedimeto legitimo puta si 2 sentetia Ecclesiae sit executio, n e ordinis priuatus, uel sim pliciter, uel ad repus, au dsi debilitas uel aegritudo aliqua superueuiat, uel et ob quacuq; alienatione metis. Pot in leprosus missam dicere occulte, nisi lepra adeo'iualuerit, q, per corrosione membroru eum ad hoc reddiderit impotentem.
Q VAESTIO LXXXIII. . De ritu Mius Sacramenti, in sex articulos divisa. : ARTICVLVS I.
Vtrum in hoc sacramento Christus immoletur. Coclusio. Duplici ratione celebratio huius sacramen ii dicitur immolatio Christi. Primo quide, quia solent imagines earum rerum nominibus appellari, quarum imagines sunt. Celebratio autem huius sacramenti, imago quaedam est representativa passionis Christi,qui est uera eius immolatio. Et ideo celebratio huius sacramenti dicitur Chrissi immolatio. Alio modo quantum ad effectum passionis Christi: quia scilicet per hoc sacra metum participes efficimurfrussus Dominicae passionis. Vnde dicitur: Quoties huius hostiae commemoratio celebratur , opus nostrae redemptionis exercetur. Quatum igitur ad primum modum, poterat dici Christus immolari etiam in figuris ueteris 4 estamenti. Vnde dicitur: Quod agnus occisus est ab origine mundi. Sed quantum ad secun-