장음표시 사용
641쪽
modo hic dolor est maximus,lum quia uires insertores mouetur uehemetius ab obiectis proprijs, quam ex redundantia superiorum uirium , tum quia non obedit effectus inferior superiori ad nutum. ART II. Vtrum possit esse nimis magnus contritionis dolor. Conclusio Contritio ex parte doloris, qui est in ratione non potest esse nimia, sicut nec amor charitatis potest esse nimius: sed quantum ad dolorem sensibilem, potest ess e nimia: sicut etiam exterior corporis afflictio potest esse nimia. ARΤ. III.Vtrum debeat esse maior dolor de uno peccato,quam de alio. Conclusio. Contritio maior de uno, quam de alio necessario est: quia ratio doIoris est maior in uno, qua in alio, scilicet offensa Dei.
De tempore contritionis, in tres articulos diuis.. ARTICULUS PRIMUS.
Vtrum tota hae culta si contritionis tempus.. Conclusio. inrita homo poenam aeternam peccan do meruit,&contra aeternum Deum peccauit: debet poena aeterna in temporalem mutata saltem in toto hominis aeterno, id est, statu totius hui' uitae manere. AR. II. utrum expediat continue de peccato dolere. Concluso. Contritio cum sit actus poenitetiae, maxime homini expediret continue de peccatis conteri& moderate dolere:dummodo caeterarum uirtutum offici a non omittat.
AR. III.Vtrum etiam post hanc uitam animae depee-
Conclusio. Animae post hanc uitam, quae in patria sunt contritionem habere non possunt, qui carent
642쪽
dblore propter gaudii plenitudinem. Illae uero quae
sunt in inferno,carent contritione, quia & si dolorem habeant,deficit tamen eius gratia dolorem informas. Sed in purgatorio haben t dolorem de peccatis gratia informatum, sed non meritorium , quia non sunt in statu merendi.
UVAESTIO U. De essectu contritionis, in tres articulos divisa.
ARTICULUS I. V trum remissio peccati sit contritionis effectus. Conclutio. Cotritio, uel u t est pars sacra meti, uel ue actus uirtutis,utroq; modo est causa remissionis peccatissed ut est pars sacra meti operatur ad remissione peccati in strumentaliter: ut autem est actus uirtutis est quasi causa materialis remissio is peccati, eo quod dispositio est quasi necessitas ad iustificatione: dilpotio autem reducitur ad causam materiale , si accipia. tur dispositio quae di sponit materiam ad recipiendu .
ART. II. Vtrum contritio possit totaliter tollere reatum poena .
Conclusio. Dolor contritionis quamuis si finitus quantum ad intensionem, habet tamen infinitam uirtutem ex charitate, qua informatur,& secundum hoc potest ualere ad deletionem culpae & poenae. ART. III. Vtrum parua contritio sit sufficiens ad deletionem magnorum peccatorum.
Conc. Quatucuque patuus dolor dumodo ad co tritionis rationem stifficiat,omne na culpam delet.
V AE S TI O VI. De Confessione 2 eius necessitate in sex articulos divisa. ARΤICULUS I. Vt risin consessio sit necessaria ad salutem
643쪽
Conclusio. Passio Christi, sine cuius uirtute nullupeccatum dimittitur, in nobis operatur per sacramentorum susceptionem, quae ex ipsa efficaciam habet &ideo ad cuiusu is culpae remissionem requiritur lacramentum Ecclesiae, uel actu susceptum, uel salte uoto, quando articulus necessitatis, non contemptus sacramentum excludit, & per consequens illa sacramenta quae ordinantu fhontra culpam,cum qua salus escte no potest, sunt de necessitate salutis. Sicut autem aliquis
per hoc quod baptismum petit, se ministris Ecclesiae iubiicit, ad quos pertinet dispensatio sacramenti: ita
eriam seministro Ecclesiae subiicit,ut perfacramentupoenitentiae ab eo dispensatum remissionem cola quatur ,' qui congruum remedium adhibere non potest, nisi peccatum cognoscat, quod fit per consessionem peccantis: &ideo confessio est de necessitate salutis erus,qui in peccatum actuale uel mortale cecidit. ART. II. Utrum confessio si de iure naturali. Coclusio. Quamuis cuiuslibet rei illud est naturale. quod ei a suo creatore imponitur tamen proprie dictitur naturalia, quae ex principiis naturae causantur. Supra autem natura sunt quae ipse Deus sibi reseruat, siue. nature ministerio operanda, siue in operationibus miraculorum , siue in reuelationibus mysteriorum , siue in institutionibus sacramentorum , &sic confessio , quae necessitatem sacramentalem habet, non de iure naturali est, sed de diuino. ART. III. Vtrum omnes ad confessionem teneantur. Conclusio. Quan2 peccatores tantum ex diuino iure ad consessionem teneantur;ex ui tamen positivi iuris omnes Christi fideles ad eam semel saltem in an
μ RT. IIII. V trum aliquis possit confiteri peccatum quod non habet.
644쪽
Conclusio. Peccatum, quod quis non habet, nullatenus confiteri licet: quia ad hoc quod sit idonea confessio requiritur, quod os cordi concordet, ut solum hoc os accuset quod conscientia tenet. ΑRT U. Utrum statim teneatur confiteri. Coclusio. Quanquam statim omnes de suis dolere peccatis teneantur: de necessitate tamen salutis non est ut statim peccata sua confiteantur, sed habita copia Conses oris &statutis ab Ecclesia pro poenitetiae
ART. VI. Utrum possit cum aliquo dispensari,quos
Conclusio. Non potest aliqua humana auctoritate dispensari, ut quis nunquam confiteatur, cum sit consessio ex diuino iure ad hominum falute necessaria.
QVAESTIO UII. De Confessionis quidditate in tre3 articulos divisa. ARTICULUS PRIMVS.
Vtrsi S. Augustin. couenienter definiat cofessionem. . Conclusio. C onfessio est per quam latens morbus spe uenia' aperitur. In qua dilfinitione tangitur & substantia actus in apertione,&de quo fit confessio,cum dicitur morbus latens,& causa,in spe ueniae. ARΤ. II. Utrum confessio sit actus uirtutis. Conclusio. Haec conditio ad uirtutem pertinet, ut aliquis ore confiteatur quod corde tenet:& ideo confestio est bonum ex genere,& est actus uirtutis. ARΤ. III. Vtrum confessio sit actus' poenitentiae
Coclusio. Confessio,quae fit in iudiciis,no pertinet ad ueritatis uirtutem , sed magis ad iustitiam:&similiter consessio beneficiorum Dei in laudem diuina,
645쪽
non pertinet ad uirtu tem ueritatis, sed latrix, & ita etiam confessio peccatorum ad remissionem consequendam non pertinet elicitive ad uirtute ueritatis. sed poenitentiae,imperative aute ad multas uirtutes pertinere potestinecundum quod in finem multarum uirtu tum trahi potest confessionis actus.
QVAESΤIO VIII. De Ministro Confessionis in septem a ticulos divisa. ARTICULUS PRIMUS.
VTrtim necessarium si con s teri sacerdoti. Concl. Gratia,quae in Sacra metis datur, a capite in inebra descedit, & ideo solus ille min ister est sacra- metorii in quibus gratia datur, qui habet ministeriusuper corpus Christi veru,quod solius sacerdotis est.& ideo cu sacramento poenitentiae gratia coseratur, solus face dos minister est huiusmodi sacramenti,Mideo ei soli facienda est sacramen talis confessio. A RT. II. V trum in aliquo casu liceat ali; quam sacerdoti confiteri. Conclusio. Non nisi in necessitatis articulo alteri quam sacerdoti peccatorum confessio fieri potest. ART. III. Utrum extra casum necessitatis possit alia quis non sacerdos confessionem uenialium audire. Conclusio. Cosessio laico facta sacramentale quoddam est,quamuis non sit sacramentum perfectum,&talibus natum est ueniale remitti, sicut per lusionem pectoris,& aquam benedictam. ARΤ. IIII. Utrum sit necellarium, quod homo confiteatur proprio sacer doti. Concluso. Non modo sacerdoti, sed proprio sacerdoti, qui imperandi iurisdictionem & potestatem habeat confiteri pectata necessarium est.
646쪽
AR. U.Utrum aliquis possit alteri, si proprio sacerdoti confiteri ,ex priuilegio uel mandato superioras.. Conclusio.Potest aliquis ex priuilegio,vel superioris mandato, alij quam proprio sacerdoti sua confiteri peccata, & ab illo absolui. A RT. VI. U trum poenitens possit in fine uitae a quolibet sacerdote absolui. Conclusio. Potest poenitens a quouis sacerdote in
mortis articulo non modo peccatis omnibus absolui,sed a qualibet excom municatione a quocunque sielata: necessitas enim legem non habet. AR. VH.Vtru poena laxetur sim uuantitatem culpae Concluso. Quantum ad debitum, qualitas poenae radicaliter respondet quantitati culpae, antequam de ea aliquid dimittatur: sed tamen quanto per contritionem plus de poena dimissum est,tanto per consensionem minus dimittendum restat, quantum autem
ad remedium uel illius qui peccauit,uel aliorum:quadoque pro minori peccato iniungitur maior ps nitentia: uel quia peccato unius difficilius potest resisti, tr. Peccatu alterius, uel quia per poenam unius, alij sunt exterrendi. Pqna ergo in foro poenitentiae quantum ad utrunque taxanda est,& ideo non semper pro maiora peccato maior pena imponitur.
Q V AESTIO IX. ος qualitate confessionis, in quatum a
V Trum confessio possit esse informis. Conclusio. Confessio ut est actus uirtutis,est actus. meritorius proprie,&sic confessio non ualet sine charitate, quae est principium merendi, sed ut est pars sacramenti,potest esse etiam in eo,qui no est contritus ι α
647쪽
quamuis tunc non percipiat absolutionis fructum, ita men recedente fictione percipere incipiet. Unde notenetur iterare confessionem, qui fictus accedit, sed tenetur postmodum fictionem suam confiteri. ART.l I. Utrum oporteat confestonem esse integra. Conclusio. In medicina corporali oportet, quod medicus non unum solii in morbum cognoscat, sed etiam uniuersaliter totam habitudinem ipsius infirmi:eo φ unus morbus ex adiunctione alterius aggra uatur,& in edici na,quae uni morbo competeret,alteri nocumentum praestaret: de similiter est in peccatis:&ideo de necessitate confessionis est, quod homo omnia peccata confiteatur, quae in memoria habet: quod fi oon faciat, non est confessio, sed conseisionis simulatio.
ART. III. Vtrum quis possit per alium, uel per scriptum confiteri. Conclusio. Proprio ore peccatorii cossessio facie da. est, nisi naturae aliquod ad hoc impedimetu ad tuerit., ART. IIII. Utrum conditiones assignatae requirantur ad confessionem. Conclusio. Oportet confessionem , ut actus uirtu tis est,esse discretam, libentem, puram, fortem, uere .cundam, lachryinabilem, humilem, ueram, nudam, simplicem,integram: ut uero est pars sacramenti, necesse est esse acculantem,& parere paratam, atque se cretam: utile autem est, illam esse frequeat , dc ac celeratam.
AESTIO X. De essectu confessionis, in quisque
648쪽
Conclusio. Ps nitentia inquantum est sacramentu, praecipue in cofessione perficitur: quia per ea homo ministris Ecclesiae se subdit, qui furit acramentorum dispensatores. Et quia in sacramento Pinitentiae gratia infunditur, per qua fit remissio mccatorum, sicut in Baptismo, ideo eo modo confessio ex ui absolutionis coniunctae remittit culpam, sicut & Baptismus. Itaque sicut de Baptismo dicitur, quod liberat a morte, ita de Confessione dici potest. ART. II. Vtrum confessio liberet aliquo modo a poena. Coclusio. Absoluit hominem aliquo modo a pina ipsa sacramentalis peccatorum confessio, secundum maiorem uel minore confitetis dispositionem. Nam ipse actus confitentis habet poenam erubescentiae annexam:& ideo quanto aliquis pluries de ipsis peccatis confitetur, tanto magis poena minuitur .
ART. III. Vtrum confessio aperiat paradisum. Conclusio. Aparadisi introitu prohibetur aliquis per culpam & reatum poenae:& quia huiusmodi impedimenta Consessio amouet, ideo dicitur paradisum aperire. ARΤ. IIII. Vtrum confessio spem tribuat salutis. Conclusio. Spes remissio uis peccatorum no est nobis nisi per Christum: & quia homo percon fessione se subijcit clauibus Ecclesiae ex passione Christi uirtutem habentibus: ideo dicitur, quod confessio spem
salutis tribait. ART. V. Utrum confessio generalis sufficiat ad delenda mortalia oblita. Conclusio. Per consessionem generalem delentur peccata mortalia oblita, si uero peccatum mortale
memoria teneat quis, consessione speciali est opus, ut erubescentia peccati esse ostendatur. 'O VAE- i A
649쪽
QUAESTIO De Sigilla confessionis in quinque
articulos divisa. ARTICULUS I.
VTrum in quolibet casu sacerdos teneaturicelare peccata ,quae sub sigillo confessionis nouit. Conclusio. Quemadmodum Deus tegit peccatum eius qui te sibi su bijcit per poenitentiam,sic sacerdos 'peccata confitentis celare debet:cum confessio exterior ad sacerdotem sit signum cofessionis interioris, quae fit ad Deum. Et ideo de necessitate sacrameli est, quod quis per confessionem celet,& tanquam ut O . lator sacr4 menti peccat, qui consessionem reuelat. ART. II. Utrum sigillum confessionis se extendat ad alia quam ad ea quae sunt de confessione. Conclusio. Cum sigillum confessionis sit aliquid annexum confessioni sacramentali ι ad ea solum directe se extendit,de quibus si sacramentalis confessio: lisex etiam in directe ea, quae non se extendunt ad co fessionem sacramentalem, cadant in sigillum conseia sonis,propter scandalum. AR. Iis. Vtru solus lacerdos habeat sigillu cofessio ia. Conclusio. Quemadmodum sacerdoti competit sigillum confessionis, ut Dei ministro: ita ei, cui Prostpter necessitatem confessionem audire contingit, competere dicitur peccata celare. ART. IIII Utrum de licentia confitentis possit iacerdos dicere quae habet in confessione. Coclusio. Cum confites efficere possit, ut sacerdos sciat illud ut homo, quod sciebat ut Deus, dum detegendae confessionis facultatem tribuit: si illam reuς let, non uiolat sigillum confessionis, modo id citra
650쪽
nem & per aliud modum,etia possit reuelare illud. Conclusio. Illud, quod homo alias scit siue ante
consessionem, siue post, non tenetur celare,quantum
ad id, quod scit ut homo: potest. n. dicere. Scio illud
quod uidi, tenetur tam e celare illud, inquantu scit ut Deus: non qnim potest hoc dicere, ego audiui hoc in confessione: tamen propter sca datu uitandu debet ab ' sinere, ne de hoc loquatur, nisi immineat necessitas. Vtrum salix factio sit uirtus uel actus uirtutis. Conclusio. Satis lactio dicitur esse non solum actus uirtutis materialiter cum malitiam implicitam uel desectum debitae circunstantiae non habeat) sed etiasormaliter, cum suo nomine formam & rationem virtutis implicitam habere dicatur.3 ART. II. Utrum satisfactio sit actus iustitiae . Conglusio. Cum nomen satisfactionis adaequationem proportionis designet nempe aequalitatem re spectu ottensae praecedentis in faciente ) & medium, uillitiae accipiatur secundum adaequationem rei ad rena in aliqua proportione: apparet quod satisfactio formaliter actus iustitiae est. AR T. III. Vtrum definitio satisfactionis conuenienter ponatur ab Augustino. scilicet: Satisfactio est peccatorum caulas excidere i & eorum suggestionibus aditum non indulgere. s Conclusio. Potest satisfactio definiri uno modo spectu culpae praetericae, quam recupensando curar,
M aic dicitur,quod satisfactio est illatae iniuriae reco- VAESTIO XII.