장음표시 사용
61쪽
H H. Viscit unionis personalis secundum quam tota plenitudo Majeliatis divinae communicata est humana naturae Citristi quae in ten pore de citra contradictionem communicari
potitit. Col S. II. 9 ubi notandusari, quod ea etiam diomata, crure
hoc modo communicari non potuerunt, dicantur communicata cum to
taponitudine Divinitatis quo sepossessionem aeternum durantem, utiloquitur B. Hulsem annus re v. Theol. c. VII . 9 ubi lustate non physiici locali diffisilva expansiva crassa, sectili, monilrosa, dependente ex immensitate Dei; sed omni praesentia coeli ac
terrae, omniuq in regno potetitiae gratiae ac gloriar, impletrice, ope rati ice, ac gubernatrice, ab ipsius voluntate pendula a XVIlI. aQ.c. X, i II ro plene se exerente in statu exaltationis Ephes IV. Io. Ubi pers se, im omnes creaturas intelligi patet ex absoluta Apostoli locutione sine rei trictione, κη νοταν ων pari itione V. II explicatione Ephe S. l. 22 23. τανταεν et ram, Pera implere autem implete ei e divinum intelligitiir, circima scriptum non nuda adessentia, seu Encis ad Ens exilientia, sed est ca per praesetis, imam ubiq; operationem, cum praesentia substantiali conjuiactam, descriptum Ier. XXIII. ar. 23. Errant hic Calvinis omni- praesentiam Christi secundum humanitatempraefract negantes, ct rabios. Patrantes.
II Matth. XXVIII. 8 ubi, Mihi ad Humanitatem
spectat, ad Filium Hominis Dan. VII. ad eam naturam, de cujus majestate dubitabatur, haberetne illa omnia in manibus suis, quae nuper manibus holitum capta ligata, occisa, cujus gloria in novi si mo die manifestanda erat. c. XI. 7. IOh. III. S. εἱου- αα vero ossicialis Arres si eisentiali non separanda Luc. IV. 36. c. XXII. 69. Ioh. XVII. r. Confer Apoc. V. tr. Iob. v. a I. uti ε asa e non solum summum faciendi jus, sed de αυτικωπ κην, αυθε -τκην 3c et Aoγνως ικην υνα ιι notat, quod etiam innuit προ P κη in Coelo in terra. quae est ipsius divina potentiae periphrasis, ut oliendiit locat Parat. XXIX. II. S Mat. XI. 2S. Luc. X. 2 i. Act. XVII et . Vocabulo πασα denotat potestatem a qua nihil est exceptum, sub vacti a comprehenditur vis vivisca talis non solii ratione unioni cuna verbo, merit, copulationis cu membris, veru etiam
62쪽
V. 26. c. 'Ι.s . . I Cor. XV. Errant hic Calvinistae Christo hominipotentiam aliqUam mere moralam, certu vetat limitib circumrscriptam tribuentes, adeos Eum secundum humianam naturam creomnipotentem negantes.
ΚΚ Ioh. II et s. c. XVI. o. COII 3. LL. Ioh. V. ra. v. et ubi particula ἔτι non causaliter&re duplicative, sed restrictive 5 specificative accipienda, alioquin sequeretur a via ad de omni,omnem filiti in hominis habe - ἐξ παν iudicandi. M M. Psal XCVII. r. Adorate eum c. Id quod ad Christum accommodat epistola ad Hebr. . l. 6. Adoranda autem est caro sive humanitas Christi non per se desex se, nec ut purpura Regis ex accidenti, nec ob habitu alia&super Angelica dona, nedum ut altera persona, sedi, per unionem personalem ac donorum immensorii collationem. Nam dignitas recipiendi adorationem religiosam eandem specie&numero cuna adoratione Dei,ChristoHomini communicata est in concreto, tanquam Re demptori, non propter respectu finiendu in alterutra concreti natura Phil Icto ErranthlaCai mistae uplice figentes aquarum sublimior, ubia, inferior humanae natura dependatur algadeo negantes, Christumsecundum humanam naturam adoratione re-hgiosa, quaesit eadem pecte e numero cum adoratione aeri ve
NN. Tim. II. . . ubi vocem OMNIS non sum indefinite pro diversis generibus hominum, sed pro OMNIBUS,
ni complectitur haec vox fideles V infideles, pater ex cap. IV. V. io Chrsem es Samaror omnium hominum, maxime Melium, quae εἱολὴ, μαλι ,locum non habeti si infideles nullo modo sunt redempti. Rom. V. 8. sicut per unius hominis delicitum Fc. I IOh. H. 2.
Chrsem es propitiati e caxpro peccat nostris, non pro nostris autem iantum id est fratrum fidelium Graecociam, qui sane non omnes electi sed καθολικῶς. est enim epistola Catholica, pro TOTIUS mundi peccatis, hoc est infidelium, avos inter plurimi reprobi, omnium ac singulorum, quos omnes intererat ni oneri ne peccent. Errant hic gravissime Calvinistae , impie dictitantes i- sum eqse Salpatorcmpaucorum vorundam hominum, eorums L νυ DE
63쪽
dum, V pro his revera mortuum, non pro omnibm ac singulis hominibimo O. Iuxta obedientiam activam Christus legem implevit, ipse per se nullo mod legi obnoxius Matth. V. r. Non
veni&c Rom. V Ay. emadmodtim per inobedientiam ecc. c.,
4. Iuxta obedientiam passivam, quae perfectissima est, innocentii causa S personae pro nobis durissima quaeq; tandem crudelit ima ira mortem eis perpessus Cal. ΙΙΙ 3. Chiistus nos re demit S c. scriptum est enim Devt. XXI. 23. promptissima&constantissima Phil. II. 3. Esa. LIII. . Quamvis autem ita compluribus scripturae locis morti meis .isioni sanguinis Christi Redemptionis opus tribuatur, id tamen haud quaquam exclusive accis piendum, ac si sancta Christi vita ab opere redemptionis per hoc excludatur, sed leo illiad fieri existimandam, quia nusquam illuxit clarius, quod nos dilexit ac redemit Dominus, quam in ipsius pas one morte xvulneribus, ut loquunt irrit veteres lv a mors Christi est velut vhtina linea ac complementum finis perfectio totius obedientiae. Errata hic Calvini stat nonnulli, activam Christi obedientiamabis imis obedientia passiva separantes, hanc iam, exclusa ita, ad iustitiam imputari dictitantes. PP. Christus scit est Propheta ille magnus Devt. XVIII. LAct. III ar. c. VII. 37 ac divinitus obsignati Iob. I. r. Matth.
III. r. c. XVII. . Iob. XII ri docenspermnistrossuos omnes gento Mariti. XXVIII. I9.
. Christus Rex est tergemino dominio, in coelestia,
terrestria. subterranea in regno itide potentiae,gratiae: gloriae adorandus Phil. II. o. Catholicus locis,teporibus, sub ectis Sc piro, hoc est sceptrifero ministerio e Sione emisso. Fines suos ii tra solem extendere debuit iuxta Prophetarum praesagia Mich. IV. 7. Zach. IX, o Confer Dan. VII. , Luc. l. 3. I R. Heb. II. q. Rom. III. q. Ephes. l. 7 Heb. IX. u isi Pet. l. i8 ac ideo servitio&cultu bivino est prosequendus Phil. II IO. Ss Passio Christi circa nem vita biduo ante mortem
ab ipso exantiata hic praecipue intelligitur, ubi quidem passa est humana, non Divina natura, gyae simplicite απὐκ est, alio
64쪽
tamen modo ad humanitatis sibi personaliter unita passiones
concurrens, easdem scit ut in se spectantur, volendo, adhaerentem hostiuIraniralitiam permittendo, illas mediante i an σε sibi appropriando, naturam patientem sulfentando passio ilibus eius ita finitum pondus scaperaddendo, easdemq; ad finem humano generi salutarem determinando Luc. XXlU. 26. Nonne haec oportuit pati Chriivam c. Est itaq; Mediator sacerdos noster Christus secundum utramq; naturam. Et nos recte dici- naus, quod ipse DEus vere passus sit personaliter propter unionem personalem, ob quam omnes infirmitates non minus pertinent ad Filium Et quam si illas ipsas in sua natura impastibili sustinuisset. Hinc dicitur proprius D Ei filius pro nobis traditus
Rom. VIII. 32. Autor vitae interfectus Act. III. Ii,c. XX. S. Eus proprio sanguine redemisse Ecclesia mi Cor. I. . Dominus gloriae crucifixus Errant hic Calvi laiani negantes λογω proprie esse adscribendam passionem, aut λο ον vere passum esse . Quando igitur dicitur . Filius Dei et passus, hujus generis , propositiones esse Synecdochicas, per λλο .m: sic explicandas sciscunt Humana natura seu caro Filii Dei est passa, quae resolutio ad inodum est periculosa, merum a sapit Nestorianismum . F. C. p. 77LTI Consequenter pro hin dissime exinanitum Philasa. V. Hoc ei ita, ut anima a corpore vere ac localiter fuerit separata Luc. XXIII. 6. Interim unionem personalem mansiste integram, christum verutra hominem ob invariabilitatem unionis personalis 4 partium naturaliter separatarum permanentiam hypollaticam in λογω credirnus Matth, XII. o. XX. De universalitate quoad singula individua supra dixi NN. de universalitate&periectione meritia satisfactionisqvo ad singula peccataTit. II .i . r. lolia .Heb. X. l . Errant hic una ex parte Calvinstae, dictitantes,Christu non pro omnib9 mortuit, sed pro solis electis altera ex partePapistae, nugantes,Christu pro originali tantuli peccato satisfecisse Spro poena aeterna; ho inani au'tem satisfaciendum pro peccatis actualibus poena temporali. V . Matth. XXVII. o. Marc. V. s. Luc. XXII
oh. XIV. r. Atqui hic exinanitionis finis est.
65쪽
ZZ. I. Pe III. 19. Colost II. 1 Articulus lac sciet instat nexalationis primus pie simpliciter creditur modus circilin- stantia specialis in ippe imperscrutabilis,ltu dignoratur. Errant hic Calvi a iani descensum hunc ad inferos tropicum Z poenalem non triumphalem asserentes, tum Pontificii finem descensus Chri iti ad inferos eductionem animarum ex limbo audacter,&ex falsa hypothesi definientes. F. C. p. 6 3. a Rom. I. . Mat. XXVI. 6ic. XXVII. o. Marc. XIV. t.
c. XV.r8. Iob. II. I9. Restarrexit autem in carne qualitatibiis immutata I. Cor. X .gloriosa Luc. XXIV. 26. Spirithiali Luc. XXI. I. i, Primum beatorum, tanquam terminum communem Marc. XVI. 9. Act. I. . secundum liti manitatem, quae sola subitinari poterat. Deitate enim semper fuit in caelo ipse altissim'; porro ad coetu in Et tanquam terminum propriuila πε νωπα των εἰ νῶν Ephes. IV. io. υψειλοπρον ουν ἰωνῶν Heb. VI Llr6.άπρό N i. Tim. I. us. unde DEus respicit Psalm XIV. . ubi preces nostras exaudi Reg. VIII. r. Matth. VI quod non potest non est omni praesens ac prope Es LVII '. c Intelligitur hic dextra spiritualis nota corporea, aut
localis, dextra gloriosa est etaim dextra τῆς μεγαλωσυνn Heb. I. r. VIII. i. dextra thron Heb. XII. . omni praesens sal m. CXXXIX. . ac coeli mensoria EL XLVIII. i; infinita quae est dextra Patris, cujus essentia in sinita ratiosa in regno gratiae ac m-menta est dextra mirifica Psalm .XLV. . exta Spirittis .eistisiva Ad Ilo c. V. 3 i. Verbo, dextra Maiestatis vi mitis divinae.
Ad lanc dextram sedet, id est collocatus, sedere tactus est passive Ephes .ro. singulari gratia Heb. I. 3. post absolutum exlna-nstionis statum factamq; ναλ, ψιν iam anitatis in coelum Ephes. 1 Secundum humanitatena, Deitas enim taliter collocari non potuit Exoratia huius sellionis secun uiuata nitate. Ortanta regit, ac iudicati dominatur in regno potentiae&glor 'IGor. XV. et id enim est sedere Exod XI. . De ut. VII. 8. i. Reg. l. l3.2. The si II. L Fluit ex hac sessione recte ex Scripturis explicata per nec est amaconsequentiam carnis Christi praes mitia universalis in regno potentii ratiosa in regno gratiae, gloriosa in regno gloriae. Errant
hic Calvinistae, deauram Dei interpretantes certes ali rem Or-
66쪽
cusseriptum in coelo locum, Christi humanitatem includentes. d Is, qui ascendit 6 εανθρωπος,veniet e τὰ illo ita quo est iuxta clarificati corporis naturam, visibili επις αν ία τῆς παρου di Thessal. III ita ut nihilominus sedeat a dextris viri tuis at h. XXVI. 6 .
e Rom. VIII. Heb.VILas. I oh. H. i. intercessione non interpretativa tantum,per meritum, sed reali Mexpressa, est enim τρει τυγχαψειν non mutum, sed expressum Act. XXV a . Rom. XI 2, nec serviliter supplicatoria Deo glorioso indigna; Sed interpellaticia apparitione 5 advocatione ορανί κῆ κῶiλαόὐκ ex hoc ipso diversa a et Σωκλησε illa ἐικω quai Pater ta&Spiritus S. dicuntur χαρ καλῶν a. Cor. V. 2 o. I Oh. XIV. 6 spectante lim in genere mura dum id est, non converso S, ut convertantur, tum ii specie fideles, ut in agnita veritate proficiani , veniam peccatorum, post regenerationen commissorum, consequantur, grati atq; speciali donis exornentur.
fh Ioli. XV. 6. id oraculum ista Iohanneum ilia gentis sit me exposivum Dia. Dantia uero in ivlo vindice p. sc qi'. Gain V. 6. gh Vocatio haec absoluteis in genere spectata, prout includit etiam vocationem in directam, quae flatilia intuitu huju&universi , ejusdemq; administrationi, divinae in creaturas beneficentiae Rom. I. 2 o. Act. XVII 27.tuna per iam a generale c6fusa de coetu quoda, in quo dicitur agnosci de coli sol very Deus, I. Reg. X. I. se l. II. Reg.V. 2.3. I. Thes. 8 R6. Iapertinet ad tota S Trinit. homines vocante tu objective per propositione creaturara, tum effective&praedagogice per conclusionii praeticarum inimentinus infidelium suscitationem ad inquireri dum de vero cultu Dei; Relate vero&specifice,cum observato rardine ac discrimine personarum divinarum considerata est opus Spiritus S. utpote qui est Spiritus Sapientiae S Revelationis in agnitione nisalutare Dei, Ephesti l . adeoq; ex conssilio Patris Filii opus hoc gratiae perficit manifestando opera misterii Act. XX. 1 benignissinam Dei erga universum genus humanum lapsum o luntatem per externam verbi praedicationem, distinctam .su fiabcientem ratione objectorum ad salutem credendo ruin,&bona Per
67쪽
per Redemptionis meritum parta Onanibus in universum homῖ-nibus offerendo ea seria intentione ut omnes per Christum sal vi fiant. Marc. XVI. s. Praedicat Evangelium Odoctrinam de Christo omniurn salvatore in omiti ceraturari rationali)illi autem scit Apostoli post effusum in eos Spiritum S ad tanti momenti negotium perficiendum, eos habiles reddentem, hunc huc. illum alio mittentem Act. I. 8. c. II. . seqq. c. XIII. 2 praedica Verunt UBIQUE. Fuit itaq; Apostolorum tempore haec vocatio universalis, qua nemo fuit privatus, nisi qui eam per evitabilem
voluntariam contumaciam propulsavi Act. XIII. 46. Rom. X. I6. EJu vero absentia S non-iteratio nihil praesudicat uni eriali Dei gratiae ac benevolae voluntati erga omnes ingulos homines. Nam nobile illud depositum verbi sui semel spretum,vel non satis revereter habitu a majori binon teneturDeus restituere eorum polieris, in progenitoribus suis, quorum oraliter pars sunt, vocatis, si praeserum eos praeviderit futuros suorum progenitorum sit miles Sanctum non est proiiciendum canibus c. Matth. VII. Errant hicCalainiam, cu Vocationem universalem etsi licι-
ter negant, vel dicunt, sequi vocantur ex illis, qui pereunt, eos vocari tantum vocatione externί, internam illis 2 siti cientem Eum luntate decernente is sciente ne asse,
lix Primum mediuna acquire ad salutem per Christum
partam παχυλῶς ratione ordinis, non causalitatis sic dictum ex parte hominis adulti est poenitentia Marc.I. s. Matth. IV. 7, consiliens partim in agnitione, dolore laetellatione peccati. Psal. LI. s. habente ut plurimum adjunctam ibi confessonem externam, non promerentem, sed probabilem tantum facientem poenitentiae sinceritatem et Cor. VII. q. Act. II. r. c. III. 7. 9.Luc XIIX. 3. Matth. XXVI. Psal. XXXII. s. 6. Partim in fide locata ingratiam Dei, merito Christi partam, eamq; non soluta applicabilem hominibus quibusdam, sed hic Nnunc mihi poenitenti impertiendam, lactu ipso persidem impetrata in Matth. III. r. c. IV. II. collat. cum Act. XIX. Adit .ri ubi particula EF utiliter exegetice luemadmodum cap. XXVI. o. deniq; in studio nova o 'edientiae et XXVI. 18 ro trahens post se effective culpata poenae remissione a Psal. XXXII . debitani in oli-
68쪽
d imbo propter Christu gratio ME; b.I. 3. . c. II. t. ac in specie qui
dem&terminative Spiritui S. Iob. III. . I Cor. I. u. Tii. III. hominem adultum, spiritualiter mortuum, ex statu peccati in statum fidei vi supernaturali divina transferenti ut agat poeniten tiam, adeoq; non procedens ab homine vel dispositive vel meritorie, vel citective ullo modo ad elicienda hanc conversionem se habente, sed passive quoad receptionem faculiatum poenitendi,
active vero quoad exercitium peragendum per recens acceptasal Eo facultates super iraturales . Cor. IV. 7. Errant hic Papistae, Pronunciantestio in inem ad hanc conversionem se posse dispo-ncre, ejusq; actum per vires naturales aliqvotinodo elicere, effectu To; promererici acquirere per confessione externa A. C. alet. 32 Apol. in L. C. p. l6I. Art. Sinai. p. ἰl9. Epit. p. J9i. Solid.decl. P. TOP.
ih Bapti sinus aquae sic dictus a materia externa , ad aequata, terrestri, visibit, ad j tinctam sibi habente inter nam, coeleste ira ac invisibilem a speciali effectu baptismi disti: -
naria quae alias dicitur Erbum, seu res verbo itistitu ἰion S pro missa Ephes V. 6 institutus a DE Triuno Ioli I. 33. Spectarima secunda Trinitatis persona Matth XXVII LIq. quatenus Ox milit ut onis universalem de perpetitam normam agendi cum universali ob gatione observandi denotat ad omnes homines veros, natos ac vivos utriusq; sexus, sive infantes, sive adulti sint perim et Matth. XXVII l. 9. Non est enim voluntas patris coelestis ut pereat unira depi illi istuc a II. t . ut medium ac remedium speciale ordinariti&ii se sufficiens, Lirc. III. 3. Joh. III. s. quod tradi cat homines e statu irae in statum grana divinae auferendo peccata tum quoad reatum tum quoad dominium seu habitum praedominantem, Marc. I. . contra conferendo gratiam fidei justificantis sanctificantisTit. III. , non ex opere operato sed modo agendi inlutient alitum ex parte Dei, e scientis per baptismi tan- qua me diu influens, in homine fide & pietatem tum ex parte hominis, recipientis haec benefici,
quibus per verbia a mitiatis de conversis Baptismo est re eiae rativerutra
69쪽
verum etiam parvulorum, qui non possunt stili salutifero fructu baptismi Diaei de praecedente quoniam nubum verbum Ei, nulla promissio pro letti nisi applicetur animo per fidem Ebr. IVa sidem a item propraam Habac. II. Habent igituri parvuli fidem,S 'vide anuem specie cum hile coeterorum triti hcando rum I O in IV. I . sive concipia tu eam per applicationem verbi
inititutionis de pronaissionis ex parte I ei, sive per ipsam baptismi collationem Errant hic tum Pontificii tum Calviniani, asc-rentes quod propria fide c. reant infantes cum bapti antur Calvini antprα rea negant baptismum esse necessarium ad alutem negant e tram omnibus infant:bus prode se. quodparater a sum stat . erroneum.
l. Iustificatio est totius Sacro S. Trinitatis Patris Rom. VII l. 3. Filii Esai. LIII. r. i. Cor. l. i. Spiritu S.I. Cor. VI. II. actio externa, non inuisiva justitiae physica sed moralis N udicialis Gene . XLII 16. id quod ostendunt tum voce Hebraea Zadeli, in halnotans justu esse Ps. XIX. io. CXLI H. r. in Huli p. se ipsu ultificare, ita His hi absolvere pro nuciare usi,d Graeca ἀ- καὶ Ba. quae no habet aliti sensu, qua vel irrogationis supplicii, vetabsolutioni. declarationis a Sana XV. Psa LXXXII. yisa
V. et Luc. X. 29. c. XVIII. i . i. Tim III 6. tum phras Sac terianni. quibus hoc in negotio Spiritus S utitur, nominans debitum Matth. XXVIII. a. Reum Psalm CXLIL. Rom. II L . accusatorem firmis probationibus convincentem, hinc illud Apostoli, a Num- α μεθα Rom. III. 9. testem, conscientiam Rom. I. v. is . to rographu, Tribunal Christi Tom. XII o. a. or. Qio. a Vocatum, Christum . h. II i. Iudicem, Donamum Act. X. r. c. XVII. i. facta simul mentione gratiae , misericordiar, absolutionis areatu; tun oppositio inter uilificationem Maccusationem, habentem sibi adjunctam condeamationem Rom. V. 6. c. VIII 33. ὀ . una per petuo, ratione causarum, formae, modi. gratios, propter solius christi meritum, benevolentiae divinae iustificationis causani , meritoria municam Rom. III et .a . Aet IV. ir Ephes. I. s. Tit. III .grati, hinc pravativa, ritum obliviscitur peccatorum nostrorum, eaq; nobis non imputat sed rei illiti per quandam quasi deletionem chirographi e rationario divino Rom. IV. . COL
II 4 illinc pos τί dum imputat ivli iam scinacritum Christi,
70쪽
res planos ingratiam, S pro iustis habet ac reputat in suo audicio, haud secus, ac si a nobismetipsis haec justitia suis et praestita , adeoq; vi hujus imputationis, vete omnino sumus ulti, etsi non inhaesive , sed per extrinsecam saltem actionem , quae Veram etiam fundare potest denominationem a Cor. V. 2 i. Gal.
III. 3. Phil. III. Haec justificatio alias fidei transscribitur fidei inquam locatae in gratiam Dei, hi, nunc propter Chiilii meritum me justificantis Hinc dicimuir iusti cariperidemJesu Christi Rom. II ea. a II. o. ex de Iesu Christi III. o. imo fides ipsa ab Apostolo imputari dicitur ad justitiam Rom. IV. 3. non sane πρώτως - κοί -t l. primo , per se, ut qualitas proprie, aut opus aliquod bonum&eximii pretii, quasi ipsa sit justitia , aut ejus pars, aut etiam justitia loco ex censuri itimatione Dei;
sed δευτερο ὶς ' κατ ι Μο, secundarib&secundum aliud, relative nempe ad objectum Christum, ipsius ustiam de promissiones gratiar, seu quatenus apprehendit Christi meritum. Hoc ei quod Theologi orthodoxi dicunt, Fidem non justificare secundum esse suum absolutum, quatenus scit est bonus quidam habitus in homine Sed secundum esse suum Respectivum quatenus scit. instrumentaliter apprehendit rem justificam seu iustitiam Christi, quae bl coram Deo valet, tanquam unicum Redemptionis nostrae λυτρον. Quando autem dicimus Solam fidem iustificar
tum non gratiam Dei aut media Aτκα Verbum I Sacramenta ,
sed propria opera ex parte hominis sub notione meriti instru-inenti, ab actu justificationis excludi natas, hoc volumus, nullam aliam esse rem, quae objectum justificum seu meritum Christi hominibus approprie nisi Fides. Non tamen ideo juxta nostram sententiam fides excludit bona opera ab homine vi iustificatur, qvasit ille in eodem, quo Christum ad justitiam amplectitur, momento, non possit aut debeat de emendatione sui dilectione proximi propter Christum cogitare Sed tant tima actu iustificationis. Nam si opera illuc immisceantur gratia non est amplius gratia,&usu venit illud quod Apostolus dicebat Siper legem ves opera justitia, Christiti frustra mortuiti est GalILai. Errores Papistarum in hoc articulo sunt plurimi gravissim Nam geminam singunt justificationem primani, cum ex iniusto